Kız Neşesi Serisi-1

Bu yazın tüm yazlardan farklı olacağını hissediyordum çünkü on sekiz yaşıma giriyordum ama bu yazın bana sadece bir yaş değil, bir hikâyenin başlangıcı olduğunu öğreteceğini bilmiyordum.

"Yapamadım ulan, yapamadım! Denemedim mi sanıyorsun! Uzak durmaya çalıştım, yolumu çizmek istedim ama yapamadım. Düşmanımın kızına aşık olmayı engelleyemedim! Uzaklaşmak istedikçe daha çok yandım, öyle bir yandım ki küllerimi bu Karadeniz`e savursalar sönmem! Ne yapacaksan yap, vur kır döv ama ben kız kardeşini seviyorum! Barış mı bitti? Sikimde değil bitsin ama seviyorum amına koyayım ötesi var mı?" dedi karşısındaki adama. Sonunda, dedi içinden. Sonundan yüreği hafiflemişti, aşıktı o kadına. Kör kütük aşıktı, bunu nereye kadar saklayacaktı? Zaten saklamak da ona yakışmazdı, abi dayağı da yemiş olabilirdi ama asla umurunda değildi. Bu saatten sonra ne olacaksa olsundu.

Her denklemin bir bilinmeyeni, her hayatın kırılma noktası vardır. Mariya Alya için hayat, İzmir Fen Lisesi`nin koridorlarında, formüllerin ve kesin doğruların arasında güvenli bir çizgide ilerliyordu. Ta ki Uluslararası Kanguru Matematik Yarışması`nda Marvin Alp ile karşılaşana kadar. İki farklı şehir, iki farklı dünya ve çözülmesi gereken, matematikten çok daha karmaşık bir bağ... Ege`nin güneşli kıyılarından Yorkshire`ın sisli patikalarına uzanan bu yolculukta, Mariya sadece soruların değil, kendi kalbinin ve geleceğinin de sınırlarını keşfedecek. Çünkü bazen en büyük kırılmalar, hiç beklenmedik bir kesişim kümesinde başlar.

Enzo Lefevre: Bir şey demeyeceksen kapatıyorum. Bir toplantının ortasındayım. Bir toplantının ortasında bana cevap mı vermişti? Bir toplantıda mıydı? Çalışma masasının üstündeki saate kaydı gözlerim. Saat akşam dokuzdu ama Fransa iki saat öndeydi. Yani saat orada şimdi on birdi, gece yarısına yaklaşıyordu. Onun için garip bir üzüntü hissederek sonraki mesajımı yazdım. İkra Budak: Diyeceğim bir şey yok. Ama bundan sonra sana yazarsam mesajlarıma bakacaksın değil mi? Hayır, yürek falan yememiştim, ben doğuştan aptalların sahip olduğu türden bir cesarete sahiptim. Enzo Lefevre: Bakarım.

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Ben Leyla öz annesi tarafından satılmış öz babası tarafından tecavüz edilmiş. Öz babası tarafından tutsak edilmiş kimsesi olmayan Leyla ben her şeye rağmen yaşamak için çabalamış Leyla.

Yaşanmışlıklar ve yaşanacaklar... Hayatım bu iki şeyin üzerine kurulmuştu. Yaşadıklarım bir leke gibi hep benimle gelirken, gelecek ise belirsizlikti. Herkesin günahı benim boynuma bir urgan olmuş, nefesimi kesiyordu... Ben Liva...16 yıl önce doğumda karışmış o dilsiz kız benim hikayem burada başlıyordu.

İçerik;+1& sahneler vardır yaşı küçük olanlara önermem Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?

İki dünya vardı benim için. Biri, içinde bana dair tek bir gram sevgi barındırmayan ama yine de uğruna her şeyimi feda edebileceğim o karanlık geçmişimdi. Adına ne dendiğini bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Hayatım hep sevgisiz, hep buz gibi geçmişti. Kimsesizliğe o kadar alışmıştım ki, yalnız kalmaya mecbur bırakılarak öğrenmiştim yalnızlığı. Ama şimdi... Şimdi biri çıkıp gelmişti ve sanki hayatımı, inancımı, tüm doğrularımı tek bir hamlede tepe taklak etmeye ant içmişti. Benim kaderimde mutlak bir yalnızlık vardı ve o adam, benim kader çizgimde asla yoktu. Ama hayat beni öyle bir yerden vurdu ki... Sanırım artık kaderim bile tamamen onun ellerindeydi. — Cengiz KAYALI

Arkadaşıma gittiğim bir gün abisi ile tanıştım ama ...

Yeni okula geçen Alara edebiyyat öğretmenine aşık olacağından bihaberdi. 1& +..

Miray Ece ailesinin aşırı baskı ve ayrıldığında sonra yatılı okumaya karar vermesinin ardından ortaya çıkan yeni ailesine nasıl davranacak veya onlar Miray Ece`ye nasıl davranacak. Bu benim ilk hikayemdir tamamıyla acemi lütfen kötü yorum yapmayın onun yerine nasıl daha iyi olabileceğini yazın.(Arkadaşlar yazdığım ilk üç bölüm biliyorum düzgün değil ama sonrasında düzelttim lütfen ilk 4 bölümü okuyup ardından kitabı okuyup okumayacağınıza karar verin. Çünkü bazen sadece 1 bölüme bakıp kitabı okumaktan vazgeçişler oluyor)

​On yıl önce kaçtığın bir enkaza, "bakıcılık" yapmak için döner miydin? ​Asena, İzmir’deki sessiz resim atölyesini ve inşa ettiği özgür hayatını bir kenara bırakıp, çocukluğunun ve en büyük kırgınlığının şehri İstanbul’a geri döner. Ablası Akça’nın ısrarlı ricası nettir: Üç ay boyunca, altı yeğenine bu devasa villada annelik yapacaktır. Asena, yeğenlerinin kendisine ördüğü buzdan duvarları aşmaya çalışırken, asıl darbeyi hiç beklemediği bir anda, bahçe kapısından giren o dev gölgeden alır: Ulaş. ​Eski sevgilisi, ilk aşkı ve yarım bıraktığı her şeyin özeti olan Ulaş, abisi Kutay’ın emriyle "çocuklara göz kulak olmak" için eve dahil olmuştur. Kutay ve Akça’nın mükemmel görünen hayatlarının ardındaki sırlar, Asena’nın fırçasından dökülen renklerle gün yüzüne çıkmaya başlar. Mutfaktaki gergin sessizlikler, bahçedeki kaçamak bakışlar ve çocukların bitmek bilmeyen enerjisi arasında; Asena ve Ulaş 30’lu yaşların olgunluğuyla mı hareket edecek, yoksa 20’li yaşların sönmeyen yangınına mı teslim olacak? ​Bu yaz İstanbul’da hava durumu ne olursa olsun, bu villada fırtına hiç dinmeyecek.

Gerçek Ailem var Yarı Texting var. Sevenleri bekleriz. Mavi Peri Derin ASİLSOY yeni bir mahalleye taşınır. Sonra sıcaklıktan söylenen küçüklük arkadaşı olan ve o zamanlar birbirlerine ikiz dediği çocuğu görür. O ve arkadaşlarının üzerine su döker. Sonra kızın içi göründüğü için kıza gömlek atar. Tek kıza atarsa ayrımcılık olur diye erkeklere de atar. Mavi bu mahalleye taşındıktan sonra bazı gerçekleri öğrenmeye başlar. Ailesinin gerçek ailesi olmadığını, eskiden hastanede karıştığını öğrendiği gibi... 🌊🌊🌊 Mavi_Gitar: Çok seslisin. Sinamadayız şu anda ona göre tepki ver. (16.52) Gökyüzü_Mavisi: Tepkilerim sizi rahatsız edecek seviyede değiller bence. (16.53) Mavi_Gitar: Az önce attığınız yüksek sesli kahkadan dolayı dedikleri şeyi anlayamadım. (16.53)

05...: Ama sen bana bakıyorsun da, beni görmüyorsun ki...

Hayat bazen insanı en güvendiği yerden bile uzaklaştırır. Gerçeklerin saklandığı bir evde büyüyen bir kız, kendi geçmişinin izlerini fark ettikçe hiçbir şeyin sandığı gibi olmadığını anlar. Peki ya öğrendikleri, onun hayatını tamamen değiştirecekse?

gecmiste yasanan izler silinmez

Bana aşık olan hasta bir adamla evlendim. Ondan kaçmak için denemediğim bir yol kalmadı ama, çıktığım tüm yollar resmen tekrar beni ona geri gönderiyordu. "Bu dünyada benden kaçabileceğin hiçbir yer yok..."

Gökalpkayalar: Zorbasın. Büyüyünceyaseminyılmazolucam: Teşekkür ederim cnm Biliyorum Genelde öyle derler ___ Moda tasarım öğrencisi olan Güzin, kampüste beğendiği ve bilgisayar mühendisliği okuyan Gökalp`e anonim olarak yazar.

Utku Kartal & Hilal Fındıkçı Yusufi: lan Yusufi: bizim dersimize sevim hoca girmiyor ki Siz: ay keşke Siz: ama giriyor Siz: tabi sen derslerde uyuduğun için Siz: kadını tanımıyor bile olabilirsin Yusufi: ben eşit ağırlık öğrencisiyim Yusufi: sevim hoca fizikçi

"Geçmiş sadece ikimizin arasında, Umay."

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

Hikaye bir eğlenceyle başlamıştı ama konu nerelere gelmişti kim bilebilirdiki arkadaşlarımızla eğlenmek için abilerine yazmak ve sonunda Kaderimi bulcamı …