Geçmişin tüm kırgınlıklarını arkada bırakıp rüzgarın o sert ama bir o kadar da iç ısıtan dünyasına adım atıldığında, hayat yepyeni ve rengarenk sayfalar açar. Kar fırtınalarının ortasında yükselen kahkahalar, umudun pencerelerinden taşan neşeli sesler ve her şeye rağmen sımsıkı kenetlenen kalpler, buz tutmuş topraklarda umut çiçekleri yetiştirir. Kışın en sert ayazı, ruhun en hırçın dalgalarıyla çarpıştığında kalplerinin duvarları sessizce aralanır; çünkü bazen hayat, simsiyah bir gecenin bağrında harlanan bir Karahar ile yeniden başlar. "Bütün kışın ayazını unutturan bir bahar nefesi gibiydin; göğsümde taşıdığım o sert fırtınalar, senin incitmekten korktuğum o narin bakışlarında usulca dindi."

"Yıllardır süren bir kardeşlik, tek bir gecede kaçınılmaz bir aşka dönüşebilir mi?"

İki dünya vardı benim için. Biri, içinde bana dair tek bir gram sevgi barındırmayan ama yine de uğruna her şeyimi feda edebileceğim. Karanlık geçmişimdi. Adına ne dendiğini bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Hayatım hep sevgisiz, buz gibi geçmişti. Kimsesizliğe o kadar alışmıştım ki, yalnız kalmaya mecbur bırakılarak öğrenmiştim yalnızlığı. Ama şimdi... Şimdi biri çıkıp gelmişti ve sanki hayatımı, inancımı, tüm doğrularımı tek bir hamlede tepe taklak etmeye ant içmişti. Benim kaderimde mutlak bir yalnızlık vardı ve o adam, benim kader çizgimde asla yoktu. Ama hayat beni öyle bir yerden vurdu ki... Sanırım artık kaderim bile tamamen onun ellerindeydi. — Cengiz KAYALI

Ailesi tarafından hor görülen ama kendisi dimdik ayakta kalan geçmişindeki sırları kutudan çıkarmaya başlayan Lamia Büyükkaya ve bir yandan ona aşık olan yıllardır peşinde bir gölge gibi onu takip eden ama onunla zorla evlenmiş gibi yapan Kaya Akbora... Bakalım bu ikilinin hikayesi nasıl olacak... Bunu okuduktan sonra mutlaka diğer kitabım Mühür`e de bir göz atın ciddili bağlantıları var. Şimdiden iyi okumalar...

Can sıkıntısından dolayı yazdım çok saçma gelebilir

Bir ömür yanlış insanlara ait olduğunu sanan Liva, tek bir gerçekle bütün hayatının altüst olacağını bilmiyordu. Geçmişten gelen sırlar, karanlık hesaplaşmalar ve kaderin karşısına çıkardığı Ateş... Bazı insanlar birbirini iyileştirir, bazılarıysa küllerinden yeniden doğmayı öğretir. Peki ya ikisi aynı kişiyse?

Zehra ile ona platonik olan Arya` nın hikayesi

Bir ekranın ardında başlayan sıradan bir sohbet, iki yabancının hayatını hiç beklemedikleri şekilde değiştirdi. Kilometrelerce mesafe, aileler, yanlış anlaşılmalar ve zaman... Bazen sevgi her şeye yetmez. Bu, tesadüf gibi başlayan ama unutulması hiç de kolay olmayan bir hikâye.

Çaresizlik... Belki de bu hayatta en utandığım duygu çaresizlikti. En dipte olmak benim için garip değildi. Alışkındın en dipte olmaya ama dipte olmak bir o kadarda yabancı geliyordu. Güçlü olmak bir zorunluluktu benim için. İstemediğim bir yerde asla durmam. Beni istemeyini bende istemem. Hayat bazen bitti dediğimiz yerden yeniden doğmaktı... Bazı şeylere yeniden başlamaktı, sil baştan... Kitap bitmedi devam ediyor. Yeni bir kurgu yazmaya başladığım için öyle gözüküyor

gerçek ailesini bulmuş bir kızın hikayesi

Ediz, sahte bir isimle başladığı yeni hayatında sıradan bir öğrenci gibi görünüyordu. Ancak okulun içinde yürüttüğü gizli düzen, onun asıl kimliğini her an canlı tutuyordu. Pırıl İnci Algan’la tanışması planlarını bozmadı ama hayatına yeni bir denge ekledi. Ediz bir yandan görevine devam ederken bir yandan da İnci’ye karşı büyüyen duygularını kontrol etmeye çalışıyordu.

“Zorbalığa sessiz kalan çocuk,yeni gelen kıza sessiz kalamadı”

- Fıstığım Has siktir bu Kılıçın sesiydi ona görünmeden odama çıkmam lazımda ama bu imkansız çünkü beni görmüştü çenemi tutup yana doğru çevirdi dudağımdan aşağı doğru süzülmüş olan kanı gördü ... - Fıstığım... Kkm yaptı bunu sana? Bir bahane bulmalıydım darp edildiğimi öğrenmemeliydi... - Yok bir şey düştüm ben Merdivenlerden Azat`ın sesini duydum - Asi kuş kim yaptı bunu sana Dedi yanıma gelip şakağımın üstündeki morluğa bakıyordu

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Argo kelimeler bulunmaktadır. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

Akşam saat 22.30 sularında meyve yerken bir mesaj düşmüştü Mahperi`nin telefonuna. 05** : yaralarımı iyileştirebilir misin psikolog hanım? 05** : bana soyadın gibi can verebilir misin?

Bir kadını gördüğü gibi aşık olan adam ve kıyafet tasarimcisi olup mankenine aşık olan bir kadından oluşan ciftin baya bir süre flortlesmesi bazen ayrılıp bazen barismalarini ele alan bir kitap. Whatsap kanalımız bulunmaktadır. Kanalımızda editler ve kısaca önemli bilgiler bulunacaktır. Kitabı okuyan herkesi WhatsApp grubumuza davet ederim. Kanalın adı = Cümlelerde Bir Yerde 🐣

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

0543********: Hadi yat uyu Zemheri. Siz: Bana neden Zemheri diyorsun? 0543*********: İnsanı yakan bir soğuğun var. Siz: Ne? 0543: Dıştan soğuk umursamaz duruyorsun ama yanına yaklaşanı yakıyorsun. Zemheri*: Kışın en soğuk zamanları.

Annesinin işi nedeniyle okul değiştiren Rüya Yıldırım, okulunda yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile olan arkadaşlığı planladığı gibi ilerlemez. Profesyonel voleybolcu olan Rüya hem derslerini hem voleybolu bir arada götürmeye çalışır. Yeni kaydolduğu klübünde hiç tahmin etmeyeceği olaylar yaşanır.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Oda sıcaktı ama kimse rahat değildi. Koyu renk ceviz masa, tavandan sarkan tek bir avizenin loş ışığında ağır bir gölge gibi duruyordu. Duvarlarda tablo yoktu. Pencereler kalın perdelerle kapatılmıştı. Dışarıda kar yağıyordu ama içerideki hava daha soğuktu. Masada dört adam oturuyordu. Hiçbiri birbirine bakmıyordu. Kapı açıldığında kimse dönüp bakmadı. Onun geldiğini anlamak için bakmaya gerek yoktu. Adımları ölçülüydü. Acele etmeyen, telaş tanımayan bir yürüyüş. Güç, bağırmaz. Sadece girer. Sergei Aslan Vasilyev masanın başındaki sandalyeye oturduğunda odadaki herkes bilinçsizce dikleşti. Ellerini masaya koymadı. Kollarını bağlamadı. Sadece geriye yaslanıp oturdu. “Anlat.” Sesi yüksek değildi. Ama itiraz kaldırmazdı. Masadaki adamlardan biri boğazını temizledi. “Vezir… öldürüldü.” Oda bir anlığına daha da sessizleşti. Avizenin hafif uğultusu duyulabiliyordu. Sergei’nin yüz ifadesi değişmedi. “Nasıl?” “Bir kadın.” Bu kelime havada asılı kaldı. Sergei hafifçe başını eğdi. Bir yandan öfkelense de bir kadının koca bir veziri öldürmesi ilgisini çekmişti. “Kim?” Adam önündeki dosyayı itti. Parmakları titriyordu. “Adı Ada. Harvard mezunu. Psikoloji. Profil analizi uzmanı. Eski MİT ajanı.” Sergei dosyayı açmadı. “Devam et.” “Teşkilattan ayrılmış. Son iki yıldır çocuk istismarcıları ve katilleri sistematik şekilde öldürüyor. Temiz çalışıyor. İz bırakmıyor. Vezir’in yerel ağını üç ay boyunca yukarı doğru takip etmiş. Sokak satıcısından bölge sorumlusuna… en sonunda doğrudan Vezir’e ulaşmış.” Masadaki bir diğer adam araya girdi. “Emre karşı geldi. Zinciri bozdu. Bu kabul edilemez.” Sergei ilk kez gözlerini kaldırdı. O bakış kısa sürdü. Ama yeterliydi. Adam sustu. “Vezir,” dedi Sergei yavaşça, “emirlerime rağmen çocuk ticaretine göz yumdu.” Odadaki hava değişti. “Bu kadın,” diye devam etti, “benim emrime karşı gelmedi. Benim sistemimdeki bir çürüğü temizledi.” Bir anlık sessizlik. “Yine de bir Vezir öldü,” dedi içlerinden biri temkinle. Sergei hafifçe arkasına yaslandı. “Evet.” Bu “evet” onay değildi. Bir hesaplamaydı. “Beni ilgilendiren,” dedi sakin bir sesle, “bir kadının üç ay boyunca ağımıza girip kimsenin fark etmemesi.” Masadaki parmaklar gerildi. “Öldürelim mi?” dedi içlerinden biri. “Hayır.” Sergei dosyayı nihayet eline aldı. Kapağını açıp baktı. Fotoğraftaki yüz sakindi. Soğuk değildi. Ama kararlıydı. Sergei’nin bakışı bu kez netti. “Onu bana getirin.”

Babam, annem ve kardeşlerimin ölümünden sonra tekrar evlenmişti. Eşinden boşanan bir aşiret kadınıyla. En fazla ne olabilirdi ki?! Ve benden iki yaş büyük bir oğlu varken? Ben Defne Şahin. Dümdüz bir şekilde yol alan hayatımda Aşiret bir sülale girmişti.

Ben Aden Ayza geçmişini bilmeyen geleceğini kestiremeyen bir kız 9 yılını bir câni`nin elinde geçiren sonrasında yetimhaneye verilerek 1 yılını daha kâbus olarak geçiren bir kız ama sonrasında Sonrasında 5 kişilik bir ailenin evlat edinmesi ile 6 yılını rüya gibi geçiren bir kız ama geçmişini unutmuş sanki 6 yıl değilde 16 yıl dır beraberlermiş gibi düşünen bir kız Peki benim hikayemi okumaya hazır mısınız?

Bir kız düşünun...Hayatının her anında ailesi ve arkadaşları sonuna kadar arkasında dağ gibi duran,eğitimine ve hobi olarak başladığı ama artık hayatının bir parçası olan gitarına inanılmaz önem veren bir kız.Peki ya bu kızı doğduğu hastahanede gerçek ailesinden çaldılarsa.Karşınızda Gece Işık Alaca`nin hikayesi yoksa Gece Işık Karaca mı demeliydim?

Herkes işin sonunda ait olduğu yere geri dönermiş. Her ne kadar kaçsan da kaderin önüne geçemezmişsin. Doğruymuş... Şeyma beş yıl önce lise de yaşadığı kırgınlıktan dolayı şehir dışında bir üniversiteye gider. Beş yıl sonra geri döndüğünde tesadüf eseri kırgınlığının sebebi olan kişiyle karşılaşır. Bir taraf kırgınken diğer taraf deli gibi pişmandır. Peki bundan sonra ne olacaktı?