Melis, yedi yıl önce ailesinden çalınan hayatı geri almak için geri döndü. Tek bir amacı vardı: Onu mahveden Araslı ailesinin içine sızmak ve her şeyi içeriden yakmak. Planı kusursuzdu, adımları hesaplıydı. Ta ki o malikanenin varisi Arda Araslı ile göz göze gelene kadar. Arda, Melis`in karanlık dünyasındaki tek aydınlıktı. Melis ise Arda’nın cennetini yerle bir edecek olan fırtına.

Duman, okulun sistemine girip devamsızlıkları ve notları değiştirirken kimsenin radarına takılmadığını düşünür. Ta ki okuldan bir kız onu tehdit etmek için gizli numaradan mesaj atana kadar.

Seviyorum ulan çok seviyorum ama olmaz abime yapamam bunu

Yavuz: Hayırlı sahurlar

Yatılı lisedeki guzel gunler

i sleep so i can see you.

Aşkınızın üzerinden yıllar geçse, yıllar yeniden doğacak bir aşkı körükler mi yoksa engel mi olur? Kalbin beni affeder mi, yoksa sonum mu olur? O gözlerin bir daha bana öyle bakar mı, yoksa bir başkasının baharı mı olur? Elindeki hançer beni öldürür mü, yoksa yaşamıma panzehir mi olur? ...

Bu evren TBD evreninin olaylarıyla uyuşmaz! Bu evrendeki olaylar bambaşka. Dark roman bir İsFad okuyacağız. (Kapak yakında değişecektir)

“Çevresindeki insanlara fazla güvenen ELİSA AKAR hayatında ilk kez yanılmıştı ve artık hayatı boyunca güvene bile şüphe ile bakmaya başlar..”

Bazı insanlar hayatınıza fırtına gibi girmez. Sessizce yaklaşır. Bir kıyı çizgisi kadar ince bir mesafede durur. İkisi de sınırlarını iyi tanıyor. Ama kalp, çizgileri pek umursamıyor. Hayat bazen insanı tam kıyı çizgisine getirir. Ya geri dönersin... Ya da bir adım atarsın. Deniz her gün kıyıya dokunur. Fakat hiçbir zaman tamamen onun olmaz. Peki ya biri gelip arada ki görünmez çizgiyi geçmeye cesaret ederse?

Baybars: Ben Yekta Baybars Arslan. Siyah kadar yalnız mavi kadar sonsuz bir insanım ama o, o beni yalnızlığım ve sonsuzluğumdan çekip çıkardı hem de tek bir bakışı ile. Elzem: Ben Maysa Elzem Özer. Bana göre mavi bir renkten daha fazlası bence, sonu olmayan bir gökyüzü, umut dolu bir deniz. Aynı onun gözleri gibi.

Abimin mezuniyet balosunda tanıştığım abimin arkadaşına aşık olmusumdur

Aramızda çizilmiş görünmez bir hat vardı. Geçmemem gereken, dokunmamam gereken bir sınır. Fakat kalbim o çizgiyi çoktan aştı. Ve sınırın ötesinde… sen vardın. Evettt eğlenceli, bol bol aşklı, dramlı yaz kurgusuna hoşgeldinizzz. Gel gel gir içeri bir bak sonra çıkarsın geri çıkabilirsen tabii

Ortaokulda 6. sınıfta çocuk yaşta Liva Nur`un ansızın kapısını sevda çalar ve bu sevda ile ne yapacağını bilmeyen Liva Nur sevdanın ne olduğunu anlamaya çalışır. Sonunda anlasa da hiçbir şey yapamaz , kim bilir belki şimdi yaşayacakları yıllar sonra onun işine yarayabilir.

Şehir geceleri başka bir yüzünü gösteriyor; görünmeyen güçler, gençlerin hayatını oyun olarak oynuyor. Lina, ailesini kaybettikten sonra intikam yemini etmiş, arenalarda maskesinin ardında hem hayatta kalmaya hem de suçluları avlamaya çalışıyor. Ama karşısına çıkan Raven, hem ölümcül bir rakip hem de kalbini hızla çalan yasak bir çekim kaynağıdır. Aşk ve intikam arasındaki ince çizgide, Lina’nın her adımı ölümle hayat arasında bir oyuna dönüşüyor.. Peki ya sizler arenaya girmeye ve onu öğrenmeye hazır mısınız?

Güneş gökyüzünü sımsıcak ederdi , Rüzgar ise tüm şiddetiyle Güneşe inat eserdi. Tehlikeli bir fırtına çıkabilir, yaz kışa dönüşebilirdi ama bu bizi etkilemez , bizi değiştiremezdi. Güneş Rüzgarı bilimsel anlamda tehlikeli olabilirdi ama aramızdaki tehlike o ve benim sözlerimden ibaretti. Bana "Kararsız Kalp" diye sesleniyordu. Kararsızlıklarımın arasında seçenekleri bir yaz rüzgarı gibi dağıttığını bilmiyordu. Yaz aşkları gerçek miydi? Tek mevsimlik bir "aşk"a gerçek aşk denebilir miydi? © Tüm hakları saklıdır

⚠️ GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR⚠️ Gereksiz ve yanlış bir ilişkiye bağlanmak... Hemde fazlasıyla bağlanmak... Gerçekten aptalca Ama asıl önemli olan, Avcunun içinden pırlantaya benzer bir taş kayarsa endişelenme... çünkü o taş yerine sana hakettiğinden fazla pırlanta verilebilir.

Yapılan hata ve mahvolan tek bir hayat. Diğer herkes mutluyken mutsuz olan tek bir kişi. Hilal`in hayatı mahvolmuştu. Kime soracaktı hesap onu bırakıp giden anne baba bildiği kişilere mi yoksa öz anne babasına mı? Ya da hesap sormaktan vaz mı geçecekti.

Bazı insanlar hayatımıza iz bırakmaz. Yara bırakır. Nalan, sevmenin sabretmek olduğunu öğrendi. Rüzgar ise kaybetmenin ne demek olduğunu çok geç anladı. Birbirlerine dokundukları ilk gün, bir gün birbirlerine yabancı olacaklarını bilmiyorlardı. Söylenmeyen sözler, yarım kalan cümleler, gurura yenilen bir aşk… Rüzgar’ın pişmanlığı artık bir özür değildi. Nalan’ın gözyaşları artık bir sitem değildi. Çünkü bazı kırılmalar tamir edilmez, sadece kabuk tutar gibi yapar. Ve en acısı şuydu: Bir zamanlar “yuva” dediğin kalp, bir gün sığamadığın bir enkaza dönüşür. Bu bir ayrılık hikâyesi değil. Bu, geçmeyen bir yaranın insanı nasıl susturduğunun hikâyesi. Çünkü bazı yaralar kanamaz… Ama her gün biraz daha öldürür.

Klasik bir gerçek ailem kurgusu

Bir karanlık içinden pembeler içinde bir umudun uyanışı,bir kızın nasıl anka kuşu misali pembe tüylerle doğduğu anlatılır...

Acil serviste zaman kalple yarışır. Ama bazı yaralar vardır ki ne ilaçla ne de neşterle iyileşir. Dr. Elif Arman, başkalarının kalbine dikiş atarken kendi kalbini hep açık bırakmıştır. Dr. Kerem Yalçın ise kalbini çoktan kapattığını sanmaktadır. Bir hastane, iki doktor ve iyileşmekten korkan iki kalp… Kalbime dikiş atmadım. Çünkü bazı acılar kanamayı hak eder.

Üniversiteden arkadaşının doğum gününe giden Sare, gittiği partide polis baskınına uğrayarak gözaltına alınacağından habersizdi.

tutmayan kitaplarınızı yazında tanıtım ulaa

Yeni bir Krallık`ta yeni bir varis aslında en büyük hainse?