Sühan`ın dumanı yakarmıydı adının anlamı Melodi olan Neva`yı...

Ajan Akedemisi

Tüllerden oluşan beyaz elbisemle gecenin sessizliğinde uçurumun kenarında duruyordum . Gri gözlerimi nerede olduğumu anlamak için etrafta gezdiriyordum ama alabildiğine her yeri karanlık sarmıştı . Sadece uçurumun kenarını ayın ışığı aydınlatıyordu . Onun haricinde her şey karanlığın hakimiyetine girmişti . Tıpkı beni ele geçirdiği gibi. Karanlığın yanında hiç bir zaman aykırı durmamıştım duramazdım . Çünkü ben çoçuğu gibiydim . Dış görünüşüm . Karanlığın . Korkulanın . Lanetin . Uğursuzluğun . Emarelerini taşıyordu . Bu emareler benden birçok şey almıştı . Ölüm beni bulana kadar da almaya devam edeceğini söylüyordu. Biliyordum böyle olacağını çünkü karanlığın lanetine herkes yenilmişti . Gecenin sesizliğinde adım sesleri duymaya başladım . Birileri vardı ve ben görememiyordum . Adım sesleri gittikçe yaklaşıyordu . Başta emin olamadığım sesler artık net bir şekilde duyuluyordu . Sonunda uçurum diğer kısmında iri bir cüsseli bir silüet vardı . Erkek olduğunu düşündüğüm adam uçurumun etrafına yaklaşmıştı . Hâlâ karanlıkta olduğu için kendisinin tamamen göremiyordum . Sonunda uçurumun kenarına gelmesi ile ayın şavkını arkasına alan adama inanılmaz gözler ile bakıyordum . Ayın şavkında koyu kırmızı saçları parlıyordu . Gecenin içinde yakut taşı gibi parlıyordu. Sonunda yakut kırmızısı saçlarından bakışlarını çekip tamamen incelemeye başladım . Kaşları saçlarından biraz daha açık gür ve kavisliydi . Gözleri ise tehlikeli olmasına rağmen ender bir göz renkti . Kehribar evet göz rengi buydu . Kavruk teninde gözleri uyum içerisindeydi . Karakteristik bir burnu ve onu tamamlayan bir dudak yapısı vardı . Uzun boylu olduğu uçurum karşısından bile belli oluyordu . Giydiği kıyafetler çok sade olmasına rağmen bir asil olduğunu belli ediyordu . İpek beyaz gömleğinin birkaç düğmesi açıktı . Kavruk tenini gösteriyordu . Uzun bacaklarını ise kumaş bir pantolon sarmıştı . Ayın şavkında usta bir heykelin elinden çıkmış gibiydi . Bakışlarımı yanan kehribarlarını çevirdiğimde onun da beni incelediğini gördüm . İkimizinde incelemesi bittiğinde gri gözlerimi buldu bakışları . İkimizde birbirimize bakıyorduk şu an . Gerçi benim ki daha çok ne olduğunu anlamak içindi ama karşımdaki adam hiç öyle görünmüyordu . Sesizliği delip geçen tok sesini duydum . “Gelebildin sonunda benim dolunay gözlüm . “

Avelyn, her yıl kraliyetin hazırladığı ve büyük bahçeleriyle ünlü olan Monthclair Sarayı`nda yapılan baloya istemese de katılmak zorunda kalır. Bir süre sonra baloda sıkılan Avelyn içgüdülerine güvenerek bahçelerden birine atar kendini fakat orada başına neler gelebileceğini hiç tahmin edemez.

Elvin Soylu,oldukça güzel şartlarda yaşamış genç bir kadındır.Eli soğuk sudan sıcak suya değmemiş,ne isterse yapılmış,oldukça soylu bir ailenin kızı olmuştur.Lâkin bu gösterişli hayatı sadece bir gecede tepetaklak olmuştur.Kendisini Orta Çağ’da,hiç bilmediği bir ülkede bulan Elvin,yaşadığı onlarca zorluğa karşı herzamanki gibi dik durmuştur.Ancak öğrendiği her gerçek,sırtına bir bıçak gibi saplanmış,derin yaralar açmıştır.Yine de güçlü durmaya ant içen Elvin,bakalım bu zorluklarla mücadele edebilecek mi?

Hiç tanımadığın birinin bedeninde uyanmak… Kâbus mu, yoksa kaderin tuhaf bir oyunu mu? İlkay ve Mustafa, aynı üniversitede okuyan ama yolları hiç kesişmemiş iki yabancı. Ta ki bir sabah, kendilerini birbirlerinin bedeninde bulana kadar. Başta bunun bir şaka ya da rüya olduğunu düşünseler de, gerçek kısa sürede yüzlerine çarpar. Artık birbirlerinin hayatlarını yaşamak zorundalar. Farklı çevreler, farklı sorumluluklar… ve saklanması gereken büyük bir sır. Peki bu garip durumun bir açıklaması var mı? Kendi bedenlerine geri dömenin bir yolu bulunabilecek mi? Yoksa bu yabancı bedenlerde sonsuza kadar sıkışıp mı kalacaklar? Cevaplar, üniversite hayatının karmaşasında, dostlukların ve duyguların sınandığı bu hikâyede saklı…

Velmora’da denge, yüzyıllardır altı klanın kırılgan barışıyla ayakta durur. Ruh emicilerden korkulur. Ruh çağıranlara güvenilmez. Zihin hırsızları sırların peşindedir. Koruyucular savaş için yaşar. Kahinler geleceği görür ama asla her şeyi söylemez. Ve yalnızca şifacılar… herkes tarafından kabul edilir. Arya ve kardeşi Işıl, sıradan bir hayat sürerken geçirdikleri bir trafik kazasıyla kendilerini hiç bilmedikleri bir dünyada bulurlar. Velmora’da, klanların hüküm sürdüğü bir akademiye kabul edilirler. Işıl’ın şifacı olduğu hemen anlaşılır. Arya’nın ise… hiçbir klana ait olmadığı düşünülür. Arya’nın içinde uyanan güç, sadece kendi kaderini değil, tüm klanların geleceğini değiştirecek kadar tehlikelidir. Bazı sırlar saklanmak içindir. Bazı güçler ise asla var olmamalıdır.

Göktenar, genç yaşında başarıya mahkûm edilmiş bir tıp öğrencisidir. İstanbul Üniversitesi`nin tarihî taş duvarlarının ardında, herkesin imrendiği bir hayata sahip gibi görünür; ancak zihninin derinliklerinde, kimliğini sarsan karanlıklar, bastırılmış bir hayalin yankılarını taşır. Ailesinin mükemmeliyetçi beklentileri, içinde büyüyen huzursuzluk ve giderek artan halüsinasyonlar, onu yavaşça gerçeklikten koparır. Bir gün, hayatının yönünü değiştirecek gizemli bir kazıya katılır. Toprağın derinliklerinden çıkan bir bulgu, geçmişiyle sandığından daha güçlü bir bağ kurar. Ancak bu bulgunun açtığı kapı, yalnızca arkeolojik bir sırrı değil; varoluşunun ardındaki büyük gerçeği de ortaya çıkaracaktır. Göktenar`ın, rüya ile gerçek, bilim ile büyü, geçmiş ile kader arasında gidip gelen yolculuğu başlar. Zihninde açılan bu dünya, yalnızca bir yanılsama mı, yoksa unuttuğu bir yaşamın yankısı mı? Bu roman; kim olduğunu arayan bir genç kadının, ruhunun köklerine, kayıp bir medeniyetin karanlıkta kalmış kaderine ve yazgısını bekleyen büyülü bir dünyaya uzanan hikâyesini anlatıyor.

4 farklı ırk Cadılar Drowlar (Kara Elf) Orclar Tıeflingler Bu kız ölecek mi? yoksa ırkların gücünü kontrol altına alabilecek mi?

Sadece ruhunu anlayabilenlere...

Babasından gördüğü şiddet ve aşağılanma yüzünden evden kaçan Valencia ,Ophelin Diyarının sırlarla dolu Karanlık Ormanına kaçar...Kendini bulduğu evde tanıştığı kişi ve öğrendiği sırlar onu şoke ederken krallığın yeni kurulan Herakeon Akademisine kabul mektubu alır.Valencian`ın krala olan nefreti ve hırsı onu başarı için zorlarken diğer yandan akademideki bir çocuğa olan aşkı filizlenir.Arkadaş çevresi ve sevgilisi ile kralı tahtından etmeyi planlayan Valencia bunu başarabilecek mi?...

sosyal medya bağımlısı Bora Saygun ve garson komedyen İdil karaca

Niran`ın hayatı, aynada gördüğü o kehribar rengi gözlerle sonsuza dek değişti. Amon-Zül, nam-ı diğer Karanlığın Efendisi, artık sadece onun gölgesi değil; her kararı, her nefesi ve her dokunuşuydu. Boynundaki parlayan mühür bir geri sayımı başlattı: Ya Efendi`nin sunduğu o kara taşlı yüzüğü takıp karanlığa teslim olacak ya da ruhunun küle dönüşmesini izleyecekti. "Sahibini özleyen bir ateşten kaçamazsın. Özellikle de o ateş senin ruhuna mühürlenmişse..."

Gride kalmak güvenlidir, ancak özgürlük tüm renklerin kaosunda gizlidir." ​Duyguların silindiği, renklerin suç sayıldığı Aethelgard’da Lara, düzeni koruyan bir Söndürücüydü. Ta ki kalbinde mor bir kıvılcım, karşısında ise yasaklanmış altın ışığı taşıyan Kael’i bulana kadar. ​Bu, sadece bir kaçışın değil; bir ruhun, dünyayı eski renklerine kavuşturmak için kendi varlığını feda edişinin hikayesi. ​Son ışık sönmeden, şafak senin için doğacak mı?

“Bazı isimler fısıltıyla anılır, çünkü yankısı felakettir.”

Tanrıların unuttuğu bir aşk, ölümsüzlerden gizlenen bir çocuk ve kadim bir lanetin ilk kıvılcımı...
Valhara’nın derinliklerinde, gölgeler yıllardır bir sırrı saklıyor. Kimin doğduğu değil, neden doğduğu sorulmalı.

Zamanın yankıları hâlâ duvarlarda çınlarken, kayıp bir ilahın varisi yeryüzünde yürümeye başlar.
Ve onun uyanışı, sadece kehanetleri değil, tanrıların bile kurallarını yerle bir edecektir.

Valhara, kanla yazılmış bir yeminle yeniden şekillenecek.
Ama bazı uyanışlar kurtuluş değil, hatırlanması yasaklanmış bir başlangıçtır.

Yasaklı kitap... Onu korumak için kendi canından bile feda edebilicek bir koruyucu... Elara.

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

"Bazı insanlar hayata bir sıfır geride başlar. Adelina Hill ise hayata, kendi mezarından tırmanarak başladı."Dünya, kimsesizler için iki yüzlü bir sahnedir. Işıklı caddelerde merhametten bahsedenlerin maskeleri, yetimhanelerin rutubetli koridorlarında düşer. Adelina için hayat; açlık, hor görülme ve sırtındaki her morluğun bir öncekini unutturduğu sonu gelmez bir zorbalık döngüsüdür. On sekiz yıldır bu "lağımda" nefes almasının tek bir sebebi vardır: Özgürlük günü.Ancak kaderin Adelina için hazırladığı kutlama, sönük bir mum alevinden değil, her şeyi yutan devasa bir yangından ibarettir.

Buraya büyük umutlarla gelmiş olabilirsiniz. Onları hemen şimdi yok edin. Çünkü burada hiç bir karakter mükkemmel değil. Burada kendi hikayesinin bile ana karakteri olamayan o kadın var. Kendi hikayesindeki rolünü değiştirmek için çok geçti. Peki o düştüğü romanda rolünü değiştirebilir miydi? Kitapta yazarın öldürdüğü o şövalyenin hayatını kurtarmaya çalışırken, başka birinin hayatını mahvediyordu. Ve olmaması gereken şey oldu... Şövalyenin kitaptaki rolü prensese aşık biriyken Olivia`ya aşık oluyordu. Kendi hayatının yan karakteri olan o kadın düştüğü kitabı baştan sona yeniden yazıyordu.

2 Aşıklar ve şarkılar

Bizler kimsesizler yurudnda büyüyen çocuklarız sihirlerimiz ve güçlerimiz yüzünden bizii bir tesise kapatilar peki dünya böyle ise bizim ailemiz nerde ve zerya gezgeninde nerler oluyor

Başrol kız 1ay önce ailesıyle bir ormana pikniğe gider kız ormanda tek dolaşmaya başlar Mavi kalmus adında bir çiçek görür tadını merak eder ve yer 1 gün sonra kurt adama dönüşür ( Günümüzden ) okulla birlikte orman gezisine çıkar bir anda sisler gelmeye başlar sislerin içinden başrol erkek kurt adam olarak çıkar.

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Güneş, Ay ve Yıldız Krallıkları yüzyıllardır kırılgan bir dengede ayakta durmaktadır. Tahtlar ışıkla korunur, sırlar ise gölgede saklanır. Ancak karanlık diyar Ashkara yeniden uyanmıştır. Kaosla beslenen bu krallık, yalnızca toprakları değil, kaderleri de ele geçirmek istemektedir. Saray entrikaları, yasak anlaşmalar ve kanla mühürlenen ittifaklar arasında, bir aşk filizlenir... Tahtlara tehdit, krallıklara felaket olacak bir aşk. Sadakat ile ihanet, güç ile merhamet, aşk ile hüküm arasındaki çizgi silinirken her seçim bir bedel ister. Ve bazı aşklar, bir krallığın sonunu yazacak kadar güçlüdür. Tahtın gölgesinde kalanlar hayatta kalır. Işığa çıkanlar ise ya hükmeder… ya da yanar.

Basit bir fani mi? Yoksa daha mı fazlası? Dünya`nın görünmeyen yüzünde bazı şeyler olmamalıydı mesela bir fani... Büyük dilekler büyük bedeller ister... Lensleri ardına saklanmış bir girdap, lensleri ardına saklanmış bir lanet... Ülkü Peri Vlascar sıradan bir hayata sahipti. En azından o ayine katılmadan önceye kadar...