BİR SOKAK KÖPEĞİNİN HAYATAKİ DEYİŞİMİ *Hiç ait olmadığınız yerde olduğunuzu düşündünüz mü?*

Fantastik bir dünyada daha fantastik olabilecek bir şey düşünün, herhangi bir şey. Büyücüler? Hayır sıradan. Goblinler? Elfler? Orglar? Troller? Cüceler? Bunlarda fantastik bir dünyanın olmazsa olmazları bunlar da değil sevgili okur. Zorla biraz kendini bulacaksın bence. Buldun mu? Tanrılarla savaşan yarı insanlar mı? Belki olabilirdi ama yine de çokta fantastik bir şey değil. Yunan mitolojisine bakabiliriz bunun için. İp ucu veriyim, aptal bir çocuk, saf, bu dünya için fazla iyi. Gelmedi mi aklına bir şey? Arkadaş grubu var. Tabii arkadaşları olmasa nasıl maceraya çıkabilirdi ki? Dur dur hemen " Bu kitapta sıradan arkadaşlık temalı, macera kitaplarındanmış." deme. Bunlar öyle sıradan arkadaşlar değil. Garipliğin sıradanlaştığı bir dünyada ki sıradan canlılar. Ne? "Peki o zaman Fantastik bir dünyada daha fantastik olabilecek şey ne söylesene artık." mı diyorsunuz? Aslında bunun cevabını tüm kitap boyunca yavaş yavaş sırasıyla öğreneceksiniz şu an söylemem maalesef üzgünüm; ama sevgili okur sana bir şeyden daha bahsedebilirim. Neden maceraya çıktıklarından. E tabii bir nedeni olmalı. Ne o öyle macera arayışı içerisine girmek diyerek kestirip atsa mıydım? Tabii ki de hayır. Bu dörtlü arkadaş grubumuz Tuilyn adındaki saf arkadaşımızın rüyasına aşık olmasının peşinden gidiyorlar. Peki nereye, nereye gidiyorlar? Bunu onlarda bilmiyorlar. Daha adını bile bilmediğiniz, yüzünü bile hatırlamadığınız hatta ve hatta ne olduğunu bile bilmediğiniz birisini nasıl bulabilirsiniz? Peki son bir soru daha sorayım. Bu zahmete girer miydiniz? Size bu kitapta vaat ettiğim şey, hiç umursamayacağınız bir detayın dahi tüm hikayeye etki etmesi ve her ilerleyen bölümde, daha da şaşırarak daha da merak ederek ilerleyeceksiniz ve tabii ki koskoca bir fantastik dünyada kaybolma şansı.

Lady Shava’nın dediği gibi ejderhanın ona itaat etmesini sağlamak kolay olmadı. Ejderha onu tuzağa düşürmüştü. Üzerine doğru gelen tehlike karşısında hızla düşünerek omuzlarındaki yükün sandığından daha da ağır olduğunun farkına vardı. Ya burada balık yemi olacak ya da bu müşkül durumdan kurtulup yoluna devam edecekti. Son bir kuvvetle elindeki kılıca sıkıca sarılıp bağırmaya başladı. “Gloryaaa… El Nasrrrr….” Kılcın üzerinde ki elmas ışık saçmaya başladı. Getsun ejderahaya sıkıca tutunarak diğer elinde tuttuğu kılıcı savurup balığın bıyıklarından birini kesti. Bıyığı kesilince havadaki kontrolünü kaybeden balık yan dönerek tekrar göle dalıp kayboldu.

Aola 17 yaşındaki bir sokak çocuğudur. Şans eseri kronograf adında zamanı kontrol etmeye yarayan bir alete rastlar. Yaşadığı birçok acı tecrübeden sonra Amarus adında gizemli bir adam belirir ve ona aleti tam olarak kullanabileceğini, zamanın efendisi olabileceğini söyler. Amarus`un fikri Aola`yı cezbeder ve Aola zamanın efendisi olmak için Amarus`u aramaya başlar. Ancak bu yol uğrunda yapması gereken fedakarlıklardan haberi yoktur. Aola kendini bekleyen zorlu eğitim ve acı dolu gerçekler karşısında nasıl bir mücadele verecektir? Zamanın efendisi olabilecek midir? "Sıradan bir insan zihni basit bir alet ile zamana karşı gelebilir mi? Zaman, bütün yasalarına rağmen boyun eğdirilip bencil çıkarlar için kullanılabilir mi? Peki, bedel ödemeden çıkar elde etmek için bir koz olarak kullanılabilir mi? Yoksa gereken bedel çoktan ödenmiş midir? Akrep ile yelkovan sadece bir ibre mi? Yoksa yaratılış ve yok oluşa şahit olan tek tanıklar mı? Asıl soru ise; bir mahkum mudur zaman, yoksa bir efendi mi?"

Başlangıç Tarihi 02.05.2020 Genç köpek, Panter`in kaybolduğunu öğrenince ufak bir kahkaha attı. "Az önce bana kaybolup kaybolmadığımı sordun ama kaybolan sensin. Anlaşılan yardıma ihtiyacın var." "Burası neresi?"diye sordu, kara kedi. Genç köpek patisinin üzerinde gezinen karıncayı diğer partisi ile kovup Panter`e döndü. "Pati Şehrine hoş geldin." Yazılan bazı sahneler hayal ürünüdür. Öbür hesabıma giriş yapamadığım için yeni bölümleri bu hesaptan yayınlayacağım. "Terk edilmek tüm canlılara aynı acıyı verir."

-Tamamlandı.- Serinin ilk kitabı. Bu kitapta; standart aşk hikayeleri, elementler ya da büyücülük okulları yok. Yeni evren, yeni ırklar hatta keşfedebileceğiniz bambaşka bir dünya var.

Elimde tuttuğum kitabı daha da sıkı tutmaya başladım ve gittikçe tükenen havayı içime çekmeye devam ettim. O bana doğru yaklaştı. Kırmızı gözleri hırsla, öfkeyle ve nefretle parladı. Her zaman sırıtmaya hazır olan dudakları tiksinircesine büküldü. Şeytan bir adım daha yaklaştı. "Fazla zamanım kalmadı." diye mırıldandı ve bir adımda yanıma ulaştı. "Öldüğünde beni hatırlamayacaksın bile." Nefesi boynuma değerken şiddetle titremeye başladım, onun önünde güçlü durmaya çalışsam da bunu beceremedim ve ayaklarının dibine düştüm. "Bunu yapamazsın!" diye çığlık attım son kez. Gözlerimi yukarıya çevirdiğimde yüzünde duran sırıtma büyüdü. "Çok geç." Kırmızı gözleri sinsilikle parladı ve büyük elleriyle boynumu kavradı. Son kez gözlerinin içine baktım ve orada biraz da olsa merhamet kırıntısı aradım. Yoktu. "Öldüğünde beni hatırlamayacaksın bile."

Büyülü bir dünya düşünün. Periler, Şeytanlar, Prensesler, Cadılar her şey birde bir Prenses düşünün doğa onun elinde, güzellik, yaşam düşüneceğiniz her şey onun elinde... O Doğa Krallığını bir prensesi. Herkesten daha güzel, daha değerli, daha güçlü... Böyle olması gerekirdi değil mi? Gerçekte öyle olmadı. Daha o bebekken bir cadı onun gücünü aldı geriye sadece güzelliği kaldı... Prenses büyüdü ve on altı yaşına geldiğinde tek dileği gücünü geri almaktı. Kral buna izin vermedi gücü olmayan bir Prenses cadıya giderse Oradan sağ çıkamazdı lakin pes etmedi Prenses en sonundan saraydan kaçtı. Tek bir hatası vardı yanında hiç tanımadığı bir şövalye ile kaçmıştı...

Koridorun sonuna gelmiştim, koşmayı bıraktım. Olduğum yere çöküp ağlamaya başladım. Dayanamıyordum artık koskoca dünya bana dar geliyordu. Olmuyordu, ne kadar çabalasam da bir türlü bu hayata ayak uyduramıyordum. Bir gölgenin ünümden rüzgar gibi geçtiğini görünce oturduğum yerden kalktım. Çığlık atamadım, olmadı. Yine sessiz bir çığlık daha gömdüm derinliklere. Dünya ise bu fısıltıyı duymaktan acizdi. Omzumda bir el hissetmem ile olduğum yerde donup kaldım. "Buradan kaçış yok." bir o kadar yakın ama bir o kadar uzak olan o kişinin sesi yankılandı kulaklarımda. Bu cümle gözlerim kapanmadan ve hafızam silinmeden duyduğum son cümle idi.

Ardenin amcası zaman makinesi üzerinde çalışmalar yapıyordurama ardenin haberi yoktur.Arden bir gün yanlışlıkla girdiği bir odanın labaratuvar olduğunu farkeder.Çok şaşırır odayı incelemeye karar verir ilk dikkatini çeken kenardaki kocaman makine olur.Makinenin yanına ilerler ve makineyi incelemeye başlar makinenin içine girer ve elleriyle makineyi yoklar eli bir anda bir çıkıntıya girer ve ekranda 1979 yazısını görür fakat iş işten geçmiştir.Göz kapakları çöküyordur, ne kadar açık tutmaya çabalasada açık tutamaz ve derin bir uykuya dalar uyandığında kafasında dikilen 20 li yaşlarda olan bir adam görünce irkilir peki o buraya nasıl gelmişti ve nasıl geri dönecekti artık büyük bir maceranın onu beklediğinin farkındaydı.

”Hayallerimde ki sen hep bir uçurumdun ve ben sana yaklaştıkça ölüme yaklaştım” Gökyüzü maviliğini sunduğunda. O maviye bakarak çoğu kişi hayal kuruyordu. O gökten düşen her bir damla yağmurların toprağa düştüğünde insanlar bir çok umut eder. En imkansızları bile düşlerdi. Öyle ki tahtında herşeyi karanlık gören o bakışlar dahi kendine bir beyaz bulurdu o yağmurlarda mavi gökte. Huzuru camların ardında izlerken özenirdi sokakta ki mutlu insanlara. Özenirdi ellerini çocuklatının saçlarında gezidren babalara. Tek istemediği güçü ve mevki iken tanrı onu cezalandırmak ister gibi bu ikisini sonzuca vermişti. Şimdi tanrı birde ona bir kadın vermişti. her tarafı rengarenk acılarla süslü bir kadın vermişti. Tanrı o kadından hem geçmişi ve onun sayesinde geleceğini de almıştı. Merhamet ve vicdan denilen şeyleri hiç tanımamıştı. Ama bazen arada ona bakarken kalbine dokunup tekrar o kilitleri kıramayacaklarını anlayınca gidiyorlardı. İşte sadece o zamanlarda istiyordu onu kollarının arasına alıp sarılsın. Bir gün elbet kırılacaktı o kapılar. Onları kırmak için hevesli bekliyordu çünkü.

Ksjcusnduahf jwncysbd kwnduwb jwnduwbd jwndyw jsndyhw jdbwyxbe jfvfysbd dchhdsish jrbfuwb .

Fantastik KİTAP TÜR RESİMLERİ

Lavinia sihrin varlığını öğreneli iki yıl oldu.. Artık Pareidoia Sihir Akademisi`nde üçüncü sınıfta.

On sekiz yaşındaki Atlas, hayata tutunmaya çalışırken kendini hiç beklemediği bir gizemin ortasında bulur. Tozlu sokaklardan, gümüşi suların hüküm sürdüğü efsanevi su altı krallığı Sia’ya uzanan bu yolculuk, sadece bir keşif değil; aynı zamanda içsel bir güç ve dayanıklılık hikayesidir. Kadim sırlar, kristal şehirler ve suyun elementlerine hükmeden bir gencin destansı mücadelesine tanık olun. İki dünya arasındaki köprü kurulurken, Atlas kendi kaderini yeniden yazacak.

Optimius Krallığının metrelerce altında terkedilmiş,yetim bırakılmış bir kız çocuğu varmış. Kıpkırmızı dudakları adeta kan emmiş gibi gözüküyormuş.Güzeller güzeli yetim Zurin dokunduğu yeri ateşe verirmiş. Gözleri nereye baksa orayı adeta keser atarmış. Zurinin aynı kendisi gibi vahşi bir ejderhası varmış. Krallık sakinleri uyuyunca ejderi ve Zurin gökyüzünde süzülürlemiş. Zurinin hayatında herşey normal ilerliyormuş taaki hayatını,kaderini değiştirecek gerçeği öğrenene kadar. Zurinin artık kimsenin bilmemesi gereken bir sırrı varmış. Zurin ellerinden çıkan ateşi intikam için kullanacakmış. Zurin için yarın ne olacağı artık pek önemli değilmiş. Çünkü Zurin bu hayattan intikamını almadan dönmeyecekmiş...

Şuan yazmadım ballarım ama yakın zamanda yazacağım aynı şekilde mafyatik bir kurgu veya asker kurgusu düşünüyorum

"Yalnızca bir vampir seni sonsuza kadar sevebilir minik kuş." >Kieran Nox

“Le Roi des Mers” yazıyordu. Denizlerin Hükümdarı…

Küçük bir kızın hayatından uyarlanan gerçek bir hayat hikayesi

~Katledenler her yerdeydi... Dünya`yı esir altına alıp acımasızca bütün insanları öldürüyorlardı. Aradıkları tek şey ise Octavia adındaki bir genç kızdı. Octavia`nın DNA`sı ile yeni paralel kapıları açılacağını düşünürler. Octavia onlardan kaçarken bir geçiş kapısından içeri çekilir ve kendini imparatorlukların olduğu bir evrende bulur. ~ -Siz ejderhalara hükmedemezsiniz ama onlar size hükmeder.- ~Kayzer~

Hayatınız en fazla ne kadar kötü gidebilirki? normal bir psikolog olduğumu sanardım ben, hep hayatımın sıradan olduğunu düşünürdüm oysa şimdi o sıradan hayata dönmek için can atıyordum ben Ama bir kişi dönmemi engelliyordu o bir kişi kafamı karıştırıyor kalbimde kelebekler uçmasını sağlıyordu "Hayır, hayır" dedim kimsenin duymayacağı bir ses tonuyla "aşık olamam"

YAZARİ: Merve keskin KÜFÜR İÇERİR!!

Fantastik bir tür

Uyarıları dikkate alın!