Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Dağların korkulur rüyası Asena ve gerçek hayatı

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Hedefleri bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu yüzden iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Biri hamleleri önceden görürdü. Diğeri taşı kaldırmadan önce zaten harekete geçmişti. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan şey ne zaferdi ne yenilgi — sadece hayatta kalmanın o ağır, sessiz gerçeğiydi. Bu hikâye o gerçeğin izini sürüyor. Ve bazı şeyler, ödendiğinde bile geri alınamaz. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Karanlık, sadece ışığın yokluğu değildi. Karanlık, iki ruhun birbirine dolandığı, nefes almayı unuttukları o kör düğümdü. Yüsra, geçmişinin küllerinden doğmaya çalışan yaralı bir kuştu. Kurter ise o külleri elleriyle savuran, ama aynı zamanda elleriyle korumaya çalışan bir "Şahin". Bir yanda disiplinle örülü, taş gibi sert bir yüzbaşının hayatı; diğer yanda ise kuralları yıkan, her şeyi yakıp kül etmeye hazır bir kadının öfkesi. Kaçıyorlardı. Kendi gölgelerinden, birbirlerinden, geride bıraktıkları kanlı hatıralardan... Ama insan en çok kendinden kaçamazdı. "Beni bırak," dedi kadın, sesindeki titremeyi bir bıçak gibi bileyerek. "Çünkü ben yandıkça, seni de yakacağım." Adam, elindeki o görünmez ipleri biraz daha sıktı."Senin yanın benim cennetimdir Serçe." Geçmişin sırları bir bir çözülürken, ateş sadece evi değil, tüm geçmişi sarmıştı. Artık soru, kimin kimi kurtaracağı değil; kimin, kimin gölgesinde kaybolacağıydı. Bu bir kurtuluş hikayesi değildi. Bu, iki kırık ruhun, birbirinin enkazında kendi evini bulma savaşıydı. Her adım bir uçurum, her nefes bir ihanet. Ve Sen Yüsra, benim kaçamadığım tek gölgemsin.

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General`in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan`dasın." NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Toprak Yağmur`a, 5 Haziran 2011 yılında ülke genelinde yapılan saldırılarla hayatını kaybeden Şehit Binbaşı Fevzi Atadan`ın kızı olan Yağmur Atadan`ın ve aynı saldırılarda hayatını kaybeden Şehit Öğretmen Nevin Karahan`ın oğlu olan Toprak Karahan`ın karşılaşmasını konu alıyor.

Aşk,Kaybolan çocuk,Askeri,Karadeniz,Düşman Aileler... "Akça Mavişal`sin sen.Gözleri,Karadeniz`in hırçın denizine ait olan Akça`sın sen.Yalanlarla büyümüş olan Akça.. 14 yılı yalan olan,ailesinden ayrı kalan Akça.Sen doktor Akça Mavişal`sın.İki düşman aile arasında yanan Akça`sın.Ailesinden ayrılmak zorunda kalan Akça..." Kitap Tasacak Bu Deniz dizisi alıntıları içerecektir.Konu, ana fikir tamamen bana aittir.Sadece alıntı alınacaktır.Baska bir eserden alıntı alındığından kurgunun kitap şekline basılması mümkün değildir.

O bir askerdi. O bir “duvar”. Aynı birlikte, aynı savaşta… Ama farklı cephelerde. Asena Alkan diz çökmeyi unutmuştu. Kürşat Doğan ise kimseye eğilmeyen bir komutandı. Bu bir aşk hikayesi değil. Bu, bir patlamanın hikayesi.

Karahan`ın kayraya gizli gizli olan aşkı.

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve kahverengi dünyayı simgeleyen makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

Sıradan bir günde çalıştığı kafede görevini yaparken bir terör saldırısı meydana gelir. Bunun üzerine kaos anında saklanan Efsun`a her iki taraftanda yardım eli uzatılır. Efsun hangisini seçecektir? Gökhan Alp mi? Dante mi?

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

~Bir Gün Serisi 3.kitap~ Zehra. Şimdi Üsteğmen. Eski timindeki herkes, senelerdir sadece `görev` kelimesini bilen, ondan beklenen disiplini ve kudreti görmeye hazırdı. Yeni timinde karşılaşacağı tim komutanının, o gün `sıradan` diye etiketleyip zihninin en kuytu köşesine attığı lise arkadaşı Yiğit olabileceği aklının ucundan bile geçmemişti. Diğer arkadaşları kendilerini lise mezuniyetinden sonra başka işlere adamış ancak o kendini tamamen Milli Savunma Üniversitesine adadı. Zehra, lisede aynı sınıfta olduğu, yakın arkadaşı Siena`nın sevdiğinin babası, Albay Oğuz Çelik`in yönlendirmesiyle yeni bir time atanır. Ama o ana kadar, lise sonda hafiften hoşlandığı kişiyi, yeni atandığı timin komutanı olarak göreceğinden haberi yoktu. Bundan sonra araları açılacak mı yoksa kaybettikleri zamanı telâfi etmeye mi çalışacaklar?

Aslında kafa dağıtmak amacıyla yazıyorum Umarım beğenirsiniz Destek olursanız sevinirim🤍

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa...

küçük benekli kız yüzünün sağ tarafındaki benlerden nefret ederdi taki sert disiplini komutan karşısına çıkana kadar

Burada yaşanılan acılardan aynı zamanda da derinin çektiği acılar paylaşılıyor. İlk başta onu abisi gibi seven deniz soylunun aslında derin soyluya aşık olduğu,daha sonra bir polis olacak olan ömer zorlunun da derin soyluya aşık olduğu ve son olarak da emir vuralın derin soyluya aşık olduğu ile karşı karşıya kalıcaz. Derin " Sende beni koruyamazsın Emir" Emir" Yanılıyorsun Derin seni en iyi ben korurum" Derin " Deniz sen beni sevemezsin uzak dur" Deniz " Tam aksine derin kimse seni benim kadar sevemez ve sabredemez" Derin " Olmuyor ömer bizden aşk ve güven hikayesi çıkmaz" Ömer" Hayır derin en çok biz birbirimize yakışıyoruz en çok biz birbirimize güveniyoruz ve bizden çok iyi aşk hikayesi çıkar derin"

“İntizar,bir şeyi ya da bir olayı uzun bir süre beklemek demekmiş.” Eylül ve Alpay, babaları görev arkadaşı olan iki çocukluk arkadaşıdır.Yıllar önce Şırnak’ta, babasının şehadet haberini alan Eylül’ün bir gece yarısı apar topar lojmandan gitmesiyle yolları ayrılır. Eylül henüz 7, Alpay ise 10 yaşındadır. Aradan tam 20 yıl geçer. Eylül artık Ankara’da, Gülhane Hastanesi’nin askeri biriminde görev yapmaktadır. Hayatına devam etse de çocukluk arkadaşını ve o son geceyi hiç unutmamış,yıllarca rüyalarında görmüştür. Bir gece hastaneye helikopterle çok ağır yaralı bir asker getirilir. Eylül, kim olduğunu bilmeden müdahale ettiği o askerin künyesinde çocukluk aşkının ismini görür: Alpay Yiğit Ertürk. Alpay, Özel Kuvvetler askeri olarak girdiği çatışmadan ağır yaralı çıkmış ve 20 yıl sonra, Eylül’ün ellerine geri dönmüştür. Ancak ikisi de artık çocukluklarındaki o masum kişiler değildir. Aralarına giren yıllar, sırlar ve askeri hayatın sertliği, bu kavuşmayı bir mucizeden çok zorlu bir savaşa dönüştürecektir.

Her Çarşamba yeni bölüm Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak`a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır. Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır.

Şehitler, vatan uğruna canlarını feda eden ,geride isimlerinden çok daha büyük bir miras bırakan kahramanlardır. Onlar ,özgürlüğünü bedelini en ağır şekilde ödeyerek bizlere bağımsız bir gelecek armağan etmişlerdir. Her biri bu toprakların sessiz ama en güçlü tanıklarının.Bizler de onların emanetine sahip çıkarak bu kutsal fedakarlığı daima hatırlatmakla sorumluyuz...

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...