Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Üsteğmen Yavuz, Hakkâri’de görev yapan Gölge Tim’in lideridir. Hazal, yıllar sonra annesinin cenazesiyle Türkiye’ye dönen bir doktordur. Geçmişte yaşanan büyük bir kayıp ve yarım kalan bir evlilik, ikisini aynı kışlada yeniden karşı karşıya getirir. Dağlarda süren operasyonlar devam ederken Hazal’a bırakılan kimliği belirsiz mektuplar, kışlanın içinde görünmeyen bir tehdidi ortaya çıkarır. Geçmiştteki acılarımızı her ne kadar saklamak istesekte gün geldiğinde yüzümüze vurur kaderin cilvesidir bu...

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Navel oldukça başarılı bir askerdir. Yine bir gün askeriyedeyken yeni bir operasyon bilgisi alır. Bir tim tutsak düşmüştür. Navel tek başına timi kurtarmaya gider. Timi başarı ile tutsak oldukları yerden kurtarır. Ama bilmediği şey , kurtardığı timin abisinin timi olmasıdır. Ulu timi. Ve sonrasında olaylar iyice karışır…

Geçmişinde işkence görmüş bir kadın yüzbaşı ve onu kurtaran gizli bir kahraman...

Umay Lina Yalçın, babasının ölümünden sonra annesi ile yeni bir yaşama alışmaya çalışır. Fakat annesinin eşi üvey babasının oğlu Umay`ın hayatını kabusa çevirir. Üvey babasının oğlu Pars`ın küçüklük arkadaşı Arın Miraç Kara ,Umay`ın çocukluk aşkı... Arın ile Pars yıllar sonra askeriyede silah arkadaşı, Umay ise revirin hekimi olur. Yıllar sonra büyük karşılaşma kimin yarasın iyileştirecek kiminkini daha da derinleştirecek?...

Üsteğmen Umay Çukurca yıllar önce aynı mahallede yaşadığı birlikte oynağı zayıf çocuk şimdi Pilot Yüzbaşı Batuhan Yıldırım olmuştur. İlk tanışmaları eskiye dayanan bu ikili birbirlerini hatırlamıyordur. Ama Batuhanın kaçırılmasıyla işler değişir. Ve birbirlerine zamanla aşık olurlar.

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.

Yüzbaşı ve Doktor hikayesi

Asker ve doktor ilişkisi

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

"Yine emirlere uymadın." Soğuk sesi, gecenin sessizliğini bıçak gibi kesti. Gözlerinde öfke yoktu. Daha beteri vardı: Hayal kırıklığı. "Yine bir hayat kurtardım," dedi diğeri. Sırtına dayadığı kayanın soğukluğuna rağmen başını dik tutuyordu. "Kendi hayatını hiçe sayarak." "Sana ne benim hayatımdan?" demek istedi. Diyemedi. Onun yerine: "Senin gibi sadece emirleri uygulamıyorum." Kısa bir sessizlik oldu. Sonra tokat gibi gelen kelimeler: "Senin özgürlüğün, başkalarının mezarı olabilir." Gözlerini kaçırmadı. Dudakları acı bir gülümsemeyle kıvrıldı. "Senin disiplinin de bir çocuğun mezarı olacak bir gün." Olmuştuda. Aralarında yalnızca bir adım mesafe vardı ama bu, bin kilometrelik bir suskunluk gibiydi. Aynı safta savaşıyorlardı. Aynı timin parçasıydılar. Ama farklıydılar. Biri görev için yaşıyordu. Disiplinliydi, sertti ve asla geri adım atmazdı. Duygularını güçle bastırır, zayıflığa yer vermezdi. Diğeri de öyleydi. Sert, soğuk ve kararlı. Kalbindeki ateşi kimse görmezdi ama o ateş, onu daha da dayanıklı kılıyordu. İnatçıydı; sınırlarını zorlar, kimseye boyun eğmezdi. İkisinin de kendi doğrusu vardı. Ve her doğrusu, diğerinin sınırlarını zorluyordu. Aynı bedenin iki ruhu gibiydiler. Aynı gökyüzüne bakıyordular. Ama o bedendeki kurtlar farklı yönlere yürüyordu. İkisi de kendi yolunda savaşçıydı. Kurtun iki yüzüydüler. Ve biri mutlaka diğerini ısıracaktı. Tüm kurgu hayal ürünüme aittir! Küfür ve argo kelimeler içerir.

Bir insan 21 yaşında ölmezdi açıkça tabir yaşarken ölmezdi . Ama Amara için herşey ters gitti çocukluktan kalan tranva ölü bir anne ondan farksız bir baba kardeşi için açtığı savaş kapanmış artık yeni bir savaş başlıyordu . YÜZBAŞI TOPRAK ŞAHİN . Bu yolda timi ve kendini feda etmiş bir asker Amranın aksine aileyle büyümüş o sevgiden yoksun bırakılmamıştı . Bu yolda ölenler geride kalıyordu yaşayanlar ise bir ölü olarak devam ediyordu....

ikisi de dik kafalıydı. İkisi de kendi sözünden başka kimseyi dinlemezdi. Aynı göreve verildiklerinde, ilk ortak noktaları nefret oldu. Tartıştılar. Çatıştılar. Geri adım atmadılar. Ama görev uzadıkça bakışlar değişti. İnat yoruldu. Kalp konuşmaya başladı. Bazı aşklar bir anda doğmaz. Bazıları inatla başlar.

Ben ailesine aykırı olan o kız , ben sırf ailesine aykırı davranışlardan dolayı cezalandırılmış olan o kız, ben ailesine laf getirmiş olan o kız,ben ailesine sırf laf getirdi diye tam 1 yıl 8 ay boyunca cezalandırılan o kız, ben haksızlığa uğramış ama sesimi duyurmayım diye sessizlikle cezalandırılmış o kız, ben varlık içinde olan ama şuan sadece bir odayla yalnızlığa mahkum edilmiş, ailesi tarafından dinlenmemiş ama cezalandırılmış o kızım ben ailesi tarafından akıl hastanesine yatırılmış, geçirdiğim krizler sonucu ailem tarafından deli teşhisi konulmuş ve paranın verdiği güçle bu hastaneye kapatılmış ve sesimin kesilmesi sağlanmış o kız Lily Blaze buydum. Blaze kanından olan ama o soyadına leke getirdiği için sonuçlarna katlanan Lily’dim.

Gökyüzü kirliydi, ama hâlâ oradaydı. Bulutların arkasında, inatla. Ben çekiliyordum, geri. Hayattan birkaç adım uzaklaşarak. Hiçlik sessizdi. Ne yargı vardı, ne acı. Ama içimde bir şey direniyordu. Bir yüz, bir ses, yarım kalmış bir his. Ve o an şunu anladım: Beni hayata bağlayan şey yaşamak isteği değildi. Birine, daha dönememiş olmamdı.

Geçmişin borcu, ihanetin kanıyla ödenecek." Yıl 2011; Aybars, 20 yaşındaki İzem’i bir cehennemin ortasından çekip aldığında kaderleri ilk kez mühürlendi. Yıl 2016; Ankara gökyüzünden yağan bombalarla sarsılırken, o mazi intikam için geri döndü. Aybars, Özel Harekat’ın en keskin namlusu; İzem ise devletin en derin gölgesi. Yolları bir intikam uğruna kesiştiğinde, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. 15 Temmuz sadece bir darbe girişimi değil, iki yaralı ruhun devleşen aşkı ve yarım kalan bir hesabın kanlı şafağıdır. Hesap vakti geldi; mühür kandan, yemin intikamdan!

"Sancağı kurabiliriz." Sancak yıllardır hayali kurulan bir timdi gerektiğinde şahin gerektiğinde aslan olacaktı. Artık sancağın devri başlıyordu.

Asker olan kızın esir düşmesi ve kızın tim tarafından bulunması ve devamında olanlar...

Diğerini silemedim ama şuan devam etmeyeceğim. Çünkü çok karıştı ciddilisini yazacağım.

Hayat bizi nerden nereye götürür bilmeyiz. Almanyada başlayan hayat bizi türkiyeye kendi toprağımıza geri çağırır ve orda başlar aslında hayatımız köklerimize geri dönmek Kendi Sınırlarımızı zorlamak Herşey bi aile düğününle başladı.. o kömür gözleri.. Bi hata.. Neler değiştirdi hayatımda neler.. Ilk hikayem hoşunuza gider umarım 🌹

“Derya Yılmaz ve Efe Kaya, terk edilmenin izleriyle büyüyüp asker olarak ayakta kalmayı öğrenen iki hayattır.”

Küçük bir mesaj sayesinde adam sevmeyi kadın ise sevilmeyi öğrenmişti. Adam Yüzbaşı kadın ise doktordu, kadının doktor olması belki kaderiydi bilinmez ama Yüzbaşının kaderi daha onbeş yaşındayken başlamıştı ve seçilmişti. . . . (ASKER KURGUSU umarım beğenirsiniz) . . .

Yıllar sonra ailesini bulan kız

Doktor Bahar: bana köpek muamelesi yapamazsın komutan simdi bırak kolumu! Yüzbaşı Yiğit in sinirlendiği kasılan çenesinden bariz belli oluyordu ama yinede doktorun kolunu bıraktı. Doktor Bahar: Sağol şimdilik görüşmek üzere komutan Allaha emanet ol...