Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Küçük yaşta ailesini kaybeden güneşin hikayesini ve intikam alma duygusunu anlatır

"Bunca zaman vatanını sevmeyen birinden, kızını sevmesini beklemişim... Ne kadar acı." İmre, hayatını cephelerde askerlerin yaralarını sarmaya adamış bir saha doktoruydu. Beyaz önlüğü onun zırhı, vatan sevgisi ise tek pusulasıydı. Ancak hayatı, bir düğün gecesi tanımadığı bir adamın odasına girmesiyle geri dönülemez bir yola girdi. Karşısında duran adam; bakışları deniz kadar derin, duruşu dağlar kadar sarsılmaz bir Bordo Bereliydi: Yüzbaşı Gurur Tunalı. Bu bir aşk hikayesi değildi. Bu, namlunun ucunda yazılmış bir devlet göreviydi. İmre, bir yandan babasının vatanına olan ihanetiyle sarsılırken, diğer yandan gururu ile kalbi arasında amansız bir savaşa sürüklendi. Gurur ise hayatını feda ettiği bu topraklarda, kalbini hiç bilmediği bir ormanın içinde, İmre’nin "ala" gözlerinde kaybetmek üzereydi. İhanetin gölgesinde kıyılan bir nikah, namus sözü verilen bir vatan ve iki yaralı ruhun lacivert düşleri... Şifa mı olacaktı bu aşk, yoksa her ikisinin de sonu mu? "Delibal gibisin İmre... Tadın şifa mı yoksa sonum mu olacak bilmiyorum ama bu lacivert düşten uyanmaya hiç niyetim yok."

Karıştırılma hikayesi ve askeri kurgu bir arada🍂 Kitaptaki olayların gerçek hayatla bağlantısı bulunmamaktadır. Birgün baban seni arayıp gerçek ailesi olmadığını söylerse ne hissedersin? Kime sığınırsın? Neşe Doğan; on yedi yaşında geçmişinde hep acı çekmiş bir kız ve devamlı gülüp olayları dalgaya vuran... Peki bu kız nereye ait? Doğan`lar tarafından büyütüldü, Ulu`lara ait olduğunu öğrendi. Ve geçmişle geleceğin ortasında bir masa kuruldu. Bir ucunda Doğan`lar Diğer ucunda Ulu`lar Ve tam ortada Neşe. Bir yanı geçmişe diğer yanı geleceğe sıkışmış. Herkesin bir sırrı, herkesin bir acısı var. Gün yüzüne çıkmayı bekleyen gerçekler ve geçmişte kaybolmuş insanlar... Geçmiş mi? Gelecek mi? Sırlar mı? Kaybolanlar mı? Neşe Doğan sizce hangisini seçecek? "Camdan mıydı ki kalbim, herkes kırıyordu? Yoksa cellat mıydı hayat katilim olmak istiyordu? Kimse çektiğim acıyı görmüyor muydu? Yabani ot gibi beni ezip geçiyordu." İlk bölümler biraz acemice yazılmış olabilir, yazım ve noktalama yanlışlarına dikkat etmeye çalışıyorum 🥰 KİTAP TOPLAM 30 EN FAZLA 35 BÖLÜM OLACAKTIR.

Hayat bir günde tepetaklak olur muydu? Olmuştu. Eflin Tomrisin hayatı da sadece bir günde , birkaç dakikada değişmişti.Artık o Eflin değil sadece Tomristi. ..... "Hayır de. Doğru değil de." Dedim. "Doğru." Dedi ve Eflin bir kez daha ölürken Tomris bir kez daha kanadı. ....... Hayatta Eflin değilde Tomris olmak zorunda kalanlara selam olsun. ( KİTABIN ADI VE KAPAĞI ŞAHSIMA AİTTİR.HER TÜRLÜ KOPYALAMA İŞLEMİNDE İŞLEM YAPILACAĞINI BELİRTİRİM.) 19.01.2026

Mahallede yaşayan Pastacı kızla, Sınırda görev yapan Yüzbaşının hikayesine hoşgeldiniz. *** Elif sakin bir mahallede kendi Pastacı dükkanıyla geçinirken ailesiyle yaşıyor, Kur`an kurslarına gidiyor ve sanatla uğraşıyordur. Yüzbaşı Karan ise Hakkari de görev alan, tugaydan ayrılmayan ve en zor görevlerde bulunan bir bordo berelidir. Ailelerin eski tanışıklılığı ile birbirini tanıyan Karan ve Elif yıllardır birbirini görmez. Ta ki aileler yıllar sonra gizlice buluşup bir karara varana dek. Aileler Elif`in yirmi altı Karanın ise otuz iki yaşına gelmesiyle ikisini uygun görüp evlenmelerini istemiş ve iki kişi de ucu görünmeyen bir yola girmişlerdir

Ben gece abisi bordo bereli olduğu için birçok bilgilerini bilen 22 yaşında Tasarım öğrencisiyim. Abimle beraber kalırken başıma neler geldi neler gelecek

Yaşadığı büyük kayıptan sonra üzerine büyük bir sorumluluk alan Nilüfer`dir. O sorumluluğu bırakmış gibi dursa da bırakmayan da yüzbaşı Zamir Asır Karaman`dır. Çocukluktan gelen nefret tohumları gençliklerinde fidan olur. Gelecekte de ağaç olup olmayacaklarına sevgileri karar verir. Bu işin astarını öğrenmek için ikisinin de yolları Manisa`da kesişir... O büyük sorumluluğu paylaşamazlar, bu durum her defasında onları aynı evde, aynı mahallede, aynı şehirde karşılaştırır.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Açelyanın yıllar sonra tekrardan şovelyesini bulması ve başına gelenler karşısında onunla nasıl bunları atlatacağı, önemli olansa affetmeyi öğrenecek olması. "𝘈𝘧𝘧𝘦𝘥𝘪𝘭𝘦𝘣𝘪𝘭𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘴̧𝘦𝘺𝘪 𝘢𝘧𝘦𝘵𝘮𝘦𝘬𝘵𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘩𝘢 𝘤̧𝘰𝘬 𝘢𝘧𝘧𝘦𝘥𝘪𝘭𝘮𝘦𝘺𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘰𝘭𝘢𝘯ı 𝘢𝘧𝘧𝘦𝘵𝘮𝘦𝘬 𝘥𝘢𝘩𝘢 𝘻𝘰𝘳𝘥𝘶𝘳. " 𝙍𝘼𝙉𝘼 𝙆𝙄̇𝙍𝘼𝙔

Üç gün önce gerçekleşen bir askerî operasyon, geride yalnızca mermi izleri değil, cevapsız sorular ve sarsıcı bir suçlama bırakır. Özel bir timin komutanı olan Alparslan Sancak, sivillerin hayatını tehlikeye atmakla suçlanırken ortadan kaybolur. Bu davayı üstlenen genç ve kararlı avukat Defne Aras ise gerçeği ararken kendini beklediğinden çok daha büyük ve karanlık bir oyunun içinde bulur. Yanlış istihbarat, kurulan bir tuzak ve görünmeyen düşmanlar… Defne ilerledikçe sadece bir davayı değil, devletin derinliklerine uzanan tehlikeli bir sırrı ortaya çıkarmaya yaklaşır. Ancak bu yolda her adım, onu hedef haline getirirken; gerçek ile yalan, suçlu ile kurban arasındaki çizgi giderek silinmeye başlar. Çünkü bu hikâyede herkesin bir rolü vardır… ve bazı gerçekler ortaya çıktığında geri dönüş yoktur.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Batuhan amcasını kollarında kaybetmiş bir genç. Onun izinden giderek asker olmak için çabalıyor. Bu süreçte onun eğitiminden sorumlu olan Yüzbaşı Araf Benan Demir. Bu ikilinin arasında neler geçecek, işte bu kitapta göreceğiz… Kitap angst değildir! Bu kitap GAY kitabıdır. Yani kitapta ESER miktarda eşcinsellik vardır. EĞER OKUMAKTAN VEYA GÖRMEKTEN RAHATSIZ OLUYORSANIZ HİÇ GİRMEYİN KİTABA HADİ NAŞ NAŞ.

Masallar çocuklar içindir. Ama bazı masallar, büyüklerin içindeki karanlığı anlatır. Kar, İstanbul`u bir gecede beyaza boyadığında, savcı Elfida Demir terk edilmiş bir binanın bodrumuna çağrılır. Yirmi yıl önce kaybolan genç bir kadının cesedi bulunmuştur. Kadının boynunda kırık bir gümüş kanarya vardır. Aynı kanarya, Elfida`nın çocukluğunda bir sığınma evinde duyduğu masalın da sembolüdür. O masalda kanarya ötmezse börüler gelmez. Ama kanarya susmayı reddeder. Ve bir yüzbaşı çıkagelir: Cihan Yılmaz. Dosyaya el koymak ister. Söylediğine göre bu cinayet sıradan değildir, devletin karanlık bir geçmişine uzanır. Ama Elfida için mesele devlet değildir. Onun için mesele, yirmi yıl önce kaybolan bir çocuktur. Ahmet. Küçük kanaryasını arayandır.

Babalarımız nerde Buğra annelerimiz niye ağlıyor. Boş ver tavşancık hadi gel babalarımızda gelir merak etme çizgi film izleyelim. Yıllar önce başlamıştı hepsi vedalar kayıplar ve çocukluk aşkı ile devam edecekti bu yaraları sarmya çalışacaklardı

Bazı dosyalar açılmak için değil, saklanmak için vardır. Ama Alara Keskin böyle düşünmez. Adalet onun için bir seçenek değil, zorunluluktur. Ta ki karşısına Alp Sancak çıkana kadar. Biri gerçeği ortaya çıkarmaya yeminli. Diğeri gerçeği korumaya. Aynı dosyada, iki düşman. Aynı savaşta, iki yalnız. Ve bazı savaşlar… kalpte kaybedilir.

Anlı Şanlı 7 Türk Askeri Şehirde rüzgar gibi esip savuruyor etrafı, dağda ise bir Kurt gibi dişliyor etrafı.

Bu vatanın üzerine, Allah` ın huzurunda, inançla vurulmuş bir mühürdür. Kimse bu mührü söküp atamaz; vatan sahibi, üzerine hilalin vurduğu bu ruhlardır.

Hançer ve Keskin timi önemli bir görev için bir araya gelirler, ve Gölge`yi oluştururlar tabi bu durum , sadece görevleri yerine getirmekle kalmıyor çünkü yeni tim hem birbirleri ile anlaşıp dostluğu anlıyorlar hemde aşkı tanıyorlar, ve bu hikaye hiç bir zaman ayrılmayacak bağları oluşturuyor.

Küçük yaşta babasını şehit veren Füsun Salkım, bir daha hiçbir askerin gözlerinin önünde hayata veda etmemesi için doktor olur. Abisinin görev yaptığı şehre tayin edildiğinde, kader onu geçmişiyle yüzleştirir. Ateş Timi’nin soğuk ve disiplinli komutanı Yüzbaşı Taha Gürtav, ağır yaralı olarak Füsun’un ameliyathanesine getirildiğinde, Füsun yalnızca bir askeri değil, kendi geçmişini de kurtarmak zorundadır. Görev, fedakârlık ve kalp arasında sıkışan bu hikâyede, bazen en derin yaraları sevgi iyileştirir. Ve bazı çiçekler, en zor şartlarda bile yeniden açar: Şakayıklar gibi…

Hayatsız bir ruh gibi yaşayan iki asker. Şahsen bu ikisi dışarıdan böyle göründüklerinden haberi olmayan iki yabancıydı.

Liseden devam eden hoşlantı ve hayatın acımasızlığı

Boşanan bir çift olan Arya İnci Alkan ve Alaz Alpsoy, işleri yüzünden birlikte olmak zorunda kalır. Bu iki nefret dolu düşmanında bir çocukları vardır adı da Aras Alin`dir. Bu çift birbirinden hiç haz etmezken birlikte olabilecekler mi? birlikte öğreneceğiz. Kural;1 Düşmanında bir gün yola gelir ancak sen ona saygı duyarsan.

HATT-I HAREKÂT: KESİT Kuzey Irak’ın keskin ayazı, sığınağın taş duvarlarını yalayıp geçerken içerideki sessizlik, bir bombanın piminin çekilmesinden hemen önceki o tekinsiz ana benziyordu. Yüzbaşı Baras, önündeki haritaya bakmıyordu; bakışları, titreyen mum ışığının duvarda oluşturduğu düzensiz gölgelere saplanmıştı. "Komutanım," dedi Üstçavuş Çakır, sesindeki o her zamanki neşeyi bu kez bir kenara bırakarak. "Tim hazır. Sızma için emir bekliyoruz. Ama... İyi misiniz? Yine o uzaklara bakıyorsunuz." Baras, başını yavaşça kaldırdı. Gözleri, Çakır’ın üzerinde bir namlu gibi gezindi. Bu adamın ruhu, on sekiz yıl önce Erzurum’un Palandöken eteklerinde bir kar fırtınasına kurban verilmişti. O günden beri Baras, yaşayan bir ölüden ziyade, nefes alan bir mekanizmaydı. "Benim iyiliğim ya da kötülüğüm senin merminin hızını değiştirmez Çakır," dedi Baras. Sesi, vadiye çöken sisten daha pürüzsüz ama daha dondurucuydu. "Sen kendi hattına odaklan. Biz buraya iyileşmeye değil, yok etmeye geldik." Baras, elini gayriihtiyari göğüs cebine attı. Parmak uçları, üniformasının sert kumaşının altındaki o yumuşak, eski bez parçasına değdi. O küçük kumaş artığı, Baras’ın mermerleşmiş göğüs kafesinin içindeki tek canlı hücreydi. Efsun’un o karlı gecede uzattığı, yamalı bebeğin kopan kalbi... Dışarıda rüzgâr uğuldarken, Baras’ın kulaklarında on sekiz yıl öncesinin çığlığı yankılandı: "Gitme Baras! Söz vermiştin!" Baras, telsizin mandalına bastı. Geçmişi de, geleceği de o an için sildi. Şimdi sadece barut kokusu ve emirler vardı. "Pençe Timi, hareket. Hedef imha edilene kadar durmak yok. Taviz yok, merhamet yok. Ben gidene kadar da kimse ölmeyecek. Bu bir emirdir." Karanlığın içine ilk adımı atan Baras oldu. Arkasında bıraktığı sadece sığınağın cılız ışığı değil, kendi çocukluğunun külleriydi.