Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

İlk kitabım, olabildiğince iyi yapmaya çalışıcam. Her hafta perşembe günü yayınlayacağım. Okul olduğundan dolayı çok az gecikebilir ama halletmeye çalışacağım.

Fark edilemeyecek kadar uzaktı yıllardır kıza, ama içinden bilirdiki en çok o yakın, kimse bilmezdi en sevdiği şeyleri ama bir o bilirdi. Unutmak istedi içinden atamadı , ama kavuşma umuduyla sıktı dişlerini her zaman. Yarası olmuştu, şimdi sırada yâri olması vardı İstediğini her zaman alırdı karahan. Bu sefer ne olursa olsun bırakmamaya yemin içmişti.

“Fısıltılar, en sessiz anlarda duyulur.Hayatın görünmeyen köşelerinde saklı duygular, beklenmedik karşılaşmalar ve kalbin sessiz çarpıntıları.. Cumhuriyet Savcısı ve Fısıltı Timi`nin birlikte yürüttüğü o görev. “O halde…” dedi, sesi bu sefer daha ciddi çıktı. “Hazır mısın?” “Hazırım,” dedim.

Leyla 17. Yaş gününde Poyraz`a açılır lakin Poyraz Leyla`ya bana göre küçüksün der, Leyla o günden sonra başka bir şehire okumak için gider 8 yıl sonra Leyla babasının zoruyla Poyrazın komutanlığını yaptığı time teğmen olarak gelir ama Leyla çok değişmiş ve güzelleşmiştir.

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

"Bembeyaz bir odaya kapattı beni... Suçum neydi bilmeden, cezamı içime gömdüm. Duvarlar sessizdi, babam gibi. Ben o gün çocukluğumu içeride bıraktım."

Aşklarım merhabaa!! Umarım seveceğiniz bir kurgu olur🫶🏻🫶🏻 Yorumlarınız ve oylarınız benim için çok önemli unutmayın!! kitapla alakalı fikirlerinizi yazınn

(Düzenlenecek) Bir ateşti beni kül eden ve bir ateşti yine beni canlandıran... Dünya ne kadar kirli bir yerdi,ne kadar vefasız. Acı hep vardı insanın hayatında,acı diri tutar derlerdi ama zordu herşey çok zordu.sevgi acı getirmişti Aile acı getirmişti Dost acı getirmişti,tutunacak bağlanacak her şeyim acıdan ibaretti...

Aylarca eğitim aldıktan sonra, Doğu`nun en hassas bölgelerinden birinde, kasaba okulunda öğretmen olarak konumlandırılan Eflin Karan`ın kod adı `Salkım`dı. Görevi, bölgedeki terörist ile iş birliği yapan öğretmeni bulmak ve gözlem raporlarını merkeze aktarmaktı. Ali ise `Kırağı` kod adıyla tanınan özel kuvvetlerde ünü olan, korkusuz bir yüzbaşıydı. Bölgeye gelmesinin sebebi, güvenlik sızıntısının tam merkezine konumlandırılmış öğretmeni bulmaktı.Sızan bilgiler, içeride birinin olduğunu gösteriyordu. Şüpheli listesinde bir isim dikkatini çekiyordu: Eflin Öğretmen. İlk karşılaşmaları mesafeli olsa da, birbirinden hoşlanmadıklarını anlamışlardı. Fakat merkezden gelen beklenmedik bir emir ikisinin de hayatını değiştirecekti. "Derinliği arttır Yüzbaşı Türkoğlu. Salkım ile teması resmi hale getirin. Operasyonel evlilik izni verildi."

“Ula poh yiyenun kizu! Anamı ağlattun ula!” diyip kaçmaya çalıştı Hazar, ama bırakmadım. “Ben sana o göstereceğim, kim yiyormuş gör ula!” diye bağırıp üstüne atladım. Tam o anda nenenin yatağına düştük ve üstündeydim. Belimden kavradı ve kendisine çekti. “Yakundan daha güzelmiş gözlerin ula.” dedi, gözleri elbiseme kaydı. O anda tüm iplerin koptuğunu hissettim.

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Zümrüt askeridr bir hemşire emre bir asker ikili normalde arkadaş ama birbirine aşık bu duygularin yavaş yavaş ortaya çıkışı

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Zemin... Kimileri için hiçbir şey ifade etmezken, kimileri için birçok şey ifade eder. Mesela zemin benim için; ölüm demek, acı demek, gizem demek. Ama en çok İHANET demek. İhanetin tozlu rafları temizlenmek için bekliyordu. Ölü ruhum, Zeminin duvarları arasında sıkışıp kalmışken elimden hiçbir şey gelmiyordu. Ah pardon! Aslında geliyordu. Elimden öldürmek geliyordu. İhanet eden herkesi öldürmek! Bu arada kendimi tanıtmayı unuttum. Ben Zeminin sahibi AKŞİN TALYA BORATAV

Belis ve doğunun yaşam için verdikleri mücadeleden bahsediyor belis doktor doğu asker belis doğuyla karşılaştığı an hayatının şokunu yaşayacak.

"Sensizlik Kadar zor değildi hiç bir şey kalbim o anı hiç unutmayacak Aras. Kalbim sensizliği unutmayacak." "seni geri kazanacağım, zamana karşı savaşacağım ve herşeyi en başa alacağım sana söz veriyorum Naz`ım herşeyi değiştireceğim" İşte o an herşey yeniden başlıyordu. Kader yeniden çiziliyordu hayat yeni bir sayfa açıyordu.

Ankara’ya atandığım ilk gün, hayatımın bu kadar kökten değişeceğini bilmiyordum. Tek başıma yaşadığım ev, hastanedeki yoğun tempom ve geçmişten taşıdığım yalnızlığım bana yetiyordu. Ta ki Demir Korhan’la karşılaşana kadar… O, görevleri yüzünden sürekli ölümle burun buruna gelen bir yüzbaşıydı. Ben ise insanları hayatta tutmaya yemin etmiş bir doktordum. Onun yaralarıyla ilgilenirken, aslında kendi kalbimi kanattığımı çok sonra fark ettim. Ailelerimiz… Sırlar… Kardeşlerimiz… Ve üzerimize çöken görünmez bir tehlike… Bu aşk gizli olmak zorundaydı. Çünkü Demir’in düşmanları vardı. Çünkü benim adım bir askerin zaafı olmamalıydı. Ama kalp, emir dinlemiyordu. Her bölümde; Aşkımız biraz daha derinleşecek Entrikalar giderek artacak Demir’in görevleriyle ölüm tehdidi yaklaşacak Ben, bir doktor olarak onu kurtarmaya çalışırken kendimi kaybedeceğim Ve sonunda… Tüm fırtınalara rağmen, tüm tehlikelere rağmen, gizli başlayan bu aşk, gerçek bir evlilikle taçlanacak. Çünkü bazı aşklar savaş ister… Ama sonunda mutluluğu hak eder.

Yıllar neleri unutturur? Özlemek için illa görmek mi gerekir? Bir yuva sıcaklığını , kokuyu veya sesin hasretini çekebilir misiniz? O çekmişti. Yüzbaşı Erdem Pusat Bozkurt - Ailesinden beklediği tek şey sevgiydi onun. Hep başarmaya en iyisi olmaya çalıştı gözlerine girebilmek için. Ama bir gün o çabanın boşa gittiğini ve kendini olmayacak bir hayale kaptırdığını öğrendi. Sonrasında ne sevilmek istedi ne de sevmek. Acı vereceğine inanıyordu çünkü. Tüm bunlara rağmen en çok olmak istediği yerdeydi o. Üsteğmen Cansu Karataş. - O herkese sessizdi. Çok konuşmazdı. Arkadaşları vardı ama uzun uzadıya sohbet edemezdi. Karşısına tüm tabularını yıkmak istediği o kadın çıktığında , kendini değiştirmeye ant içmişti. Yüzbaşı Kahraman Kırlangıç. - - Kitap tamamen bana aittir. Lütfen izinsiz (ç)almayın!

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

14 yıl sonra bir düğünde birbirlerini bulan Gece Soydemir ve Kerem Kurt... "Ben Komutan Kurt onca kurşunla baş eden ama bir koyu kahve göze yenilen Kurt." ~~~~~ "Ben Gece insanlar üzülmesin susan Gece." ~~~~~ "Benimle olmak istemediğini sanıyordum." "Baştan beri kiminle olmak istediğim çok belli değil mi?"

yüzbaşı ve üsteğmen ilişkisi mi?

Bazı insanlar doğarken yalnız kalır. Bazılarıysa yaşarken eksilir... Neva, annesinin yarım kalmış hayalini tamamlamaya çalışan bir cerrah. Barlas, babasının izinden yürüyen bir asker. İkisi de güçlü, ikisi de yalnız. Hayat, yollarını hiç beklemedikleri bir yerde kesiştirir. Aşkın ve ölümün, bekleyişin ve vazgeçişin arasında, bir çizgi kadar ince, bir vatan kadar büyük bir hikâye başlar. Bu, iki ruhun buluşma hikâyesi. Ama belki de en çok... yarım kalanların tamamlanma hikâyesi.