Vatanın gölgesi olup bizim için canını veren gizli kahramanlarımıza biz isimlerinin anılmasını bile çok gördük. Ünlüler için aylarca veya yıllarca yas tutulurken bizim için mücadele eden kahramanlarımızın yaşadığı acılar birkaç dakika bile aklımıza gelmedi. Önceden 45 saniye anılıyorlardı. Şimdi o kadar bile değil sadece bir altyazı. En acınası durum da onları katledenlerin onlardan daha çok anılıyor olması. Yine de VATAN SAĞOLSUN.

?

Bazı savaşlar kurşunla başlamaz. Bazıları, bir mezarın başında edilen sessiz bir yeminle başlar. Sekiz yaşında babasını şehit veren Deniz Yalın, o gün kendine tek bir söz verir: Bir daha hiçbir askerin ölmesine izin vermeyecektir. Yıllar sonra, olağanüstü yetenekleriyle askerî doktor olan Deniz`in yolu, ülkenin en seçkin timlerinden birinin komutanı Demir Alkan ile kesişir. Geçmişin yaraları, saklanan sırlar ve vatan uğruna verilen savaşlar onları aynı kaderin içine sürükler. Bu hikâye sadece kurşunların değil; sadakatin, fedakârlığın, kayıpların ve bazen sevmenin bile en büyük savaş olduğu bir yolculuk. Çünkü bazı yeminler, insanın kaderini sonsuza kadar değiştirir.

Çocukken birbirlerine bir söz verdiler. Yıllar sonra biri savcı, diğeri yüzbaşı oldu. Aynı davanın içinde karşılaştılar. O, karşısındaki adamı ilk kez görüyordu. O ise yıllardır aradığı gözlere yeniden bakıyordu. Peki ya sizi unutan birini yeniden sevebilir misiniz?

Burası Rakımların 4`lü Hanelere Çıktığı; Kiminin Tepelerini Göremediği, Kiminin Hikayelerini Hiç Bilmediği DAĞLAR. Dağlar, Henüz Tam Anlamıyla İfade Edilebilecek bir kavram değildir. Buradaki Ruhlar; Diğer İnsanların Rengarenk Gördüğü Dünyayı Siyah Beyaz Görürler. Renkler burada anlamını yitirmiş, Mesafeler Artmış, Yükseklikler Şiirlerin dizelerine sığdırılmıştır. Buradaki Yaşamın Ruhu Lanetleyişi, Bir O Kadarda Ruhu Besleyişi... Kitapların Çoğu şeyi yazamadığı, Dillerin ise anlatamadığı bir fırtınanın içindedir bu dağlar. Zirveleri Sisleri, Tepeleri Silah Sesleriyle Anılır. Ha Birde Birbirinden Farklı Gülüşleri, Hayat hikayeleri, Sevdikleri, göz renkleri olan Onlarca Ruh`un Aylarını binlerce duygu ve hisleriyle geçirdiği günlerle. Sevgili Dostlar, Dağ`a; Ölümün sıfır noktasına hoşgeldiniz. Buradaki satırlar sizlere güz yağmurlarını değil, mermi yağmurlarını aktaracak. Sizler Güneşin doğuşunu izlediğinizi sanarken, Dağlarda Güneş`in silahlara yansıyışını ve ufukların Cehennem`e cennet gibi doğuşlarını öğreneceksiniz. Doğal Güzelliğin Cennet`i, İnsan Ruhu`nun Cehennemi Olan Bu Dağlara Hoşgeldiniz. Artık Bir Ruh`un Hikayesini Öğrenecek Ve Sıcak Yatağınızda yatmanın bedellerini telefondan okuyarak öğreneceksiniz. Keyifli okumalar. Evvelce Gidenlere Saygı, Sevgi, Minnet Ve Özlemle...

Sevdiği kadını bulmak için ülkenin her yerini arayan Alparslan ve zorunlu görevini yapmak için -ailesinden- ayrılan Alina.. Kırmızı Zambak - Bir hatıranın çiçeğe dönüşmesi.. ---

" Geçmiş acıdır Yarenim, o yüzden çabuk unuttum..." Siz hiç yenildiniz mi? Ben yenildim, hem de en acı şekilde... Ama durmadım, devam ettim... Çünkü geçmiş acıdır, bense o acıyı yaşayamayacak kadar güçsüz... Bu yüzden bıraktım, onun beni iyileştirmesine izin verdim... Bu sayede ayakta kaldım... Bu sayede yılmadım Bu sayede aşık oldum...

Ailesi tarafından sevilmeyen Elfidanın abileri o doğmadan ölmüştü bu gizem çözülmemiş dururken kızımız büyüp asker olur timinden ayrı Yüzbaşı ile özel bir göreve çıkar...... Devamı kitapta

Çocukluğunda kaçırılıp hayatı zindan edilen Asena avcı büyüdü hayalini gerceklestirip asker oldu. Kıdemli Üsteğmen asena avcı herkesin degimiyle "dişi kurt" diye anılıyordu. Kıdemli üsteğmen Asena avcı gittiği gorevde yaralanır ve bu yaralanma sonucu gerçek ailesine kavuşur bu süreçte Asena avcı sadece ailesini değil çocukluk aşkı Talha bozkurt ile aynı timde olduğunu farkeder.

Şifre Atmaca operasyonu,kusursuz bir stratejiyle başlamış gibi görünse de bir ihanet zincirinin ilk halkasıydı.Aras ve ekibi,gerçek düşmanlarını ararken kendi geçmişlerinin ve devletin derinlerinde saklanan büyük bir oyunun içine hapsolduklarını fark ederler.

Asya en son çıktığı görevde esir düşen ölüm timini kurtarmak için görevlendirilir. Görevini yaparken komutanın ve iki kişinin de ona çok benzediğini fark eder fakat kafasına takmaz. Görevden sonra onu hastaneden ararlar ve karıştığını söylerler bakalım bu hikayenin devamı nasıl olacak -arkadaşlar ilk kitap deneyimim o yüzden yanlış mı olursa lütfen bölümlerdeki yorumlara belirtmenizi istiyorum

Biri vatanı korumak için ant içti, diğeri hayatı yaşatmak için...

Bir öğretmen bir özel harekatçı..

" Eğer beni koruyacaksan, bırak ben de seni koruyayım..geçmişin yüzünden bizi mahvetme"

İleride evleneceğiniz kişiyle nasıl tanışmayı hayal ettiniz? Bir kafede, lisede, iş yerinde veya klasik olarak çarpışarak olabilir değil mi? Ama kesinlikle dağ başında, gecenin zifiri karanlığında, bir mayının üstüne basmış halde karşılaşmayı hayal etmemişsinizdir değil mi? Neredeyse imkansız bir tanışma hikayesi... İşte o imkansız tanışma hikayesini gecenin karanlığında, sadece yıldızların ve ayın aydınlattığı gecede, arkamda duyduğum tok, kalın sesiyle imkansız olmadığını anladım. İlk olarak zifiri karanlıkta bile belli olan yeşil gözleri dikkatimi çekti. Elindeki silahı bana doğrultmuş, bu zifiri karanlıkta bile belli olan keskin yüz kartlarıyla, sinirli yüzüyle bana bakıyordu. Sol elini temkinli bir şekilde havaya kaldırdı, kafasındaki askeri kaskına götürdü, kasktaki el fenerine dokunup açtı, bu sayede beni daha net görmeye başladı. Bir süre bana baktı, hareket eden adem elmasından yutkunduğunu anladım. Bizim hikayemiz bir dağ başında yıldızların altında başlamıştı. Hayalet ve Ateş Parçası`nın hikayesi... TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

Ben Efsun, Efsun Kara. Hayatım boyunca annemi ve babamı görememiş bir kız çocuğuydum, ta ki abimin bana hem anne hem de baba olarak benim ailem olmuştu. Babam ben doğmadan önce şehit düşmüştü,annem ise...annem beni doğururken ölmüş. Onlar benim için her zaman kahraman olarak kalbimin hor köşesinde hep yer alacaklar. Abim Kutay Kara benim ailem olan abim. O beni hayatım boyunca asla yalnız bırakmamıştı. Abim annem ve babam öldükten sonra bana onları hiç eksik hissettirmemişti. Abim Yüzbaşı Kutay Kara. Abimde babamı örnek alarak asker olmuştu. Ben de ikisini de örnek alarak Kıdemli Üsteğmen olmuştum. Sonra bir erkeğin hayatıma girerek bana tekrar abimden sonra nasıl aile oluşumu bana öğretmesiyle hayata o gözle bakmamı sağlayan adama ben tekrar tekrar âşık olmuştum...

Siz: Bir gelsen Siz: bir görsen Siz: sersefil haliiiimiii Siz: heryerde hüzün var Siz: hayalin yetmiyor 05**: Kimsiniz?

Bu vatan öyle kolay kolay yıkılmaz, bizi bitirmek isteyenler olucak, içimizdeki insanlar bizi birbirimize düşürüp savaş çıkarmaya çalışır ama çok beklerler.

Akgün ailesinin babası tarafından istenmeyen bir kız çocuğu olarak dünyaya gelen Ayça, hayata bir sıfır geride başladı. Daha doğduğu anda hissettiği yalnızlık, onun kaderi gibiydi. Babasının gözünde değersiz bir yükten ibaretti. Bu acı gerçek, Ayça`nın kalbine derin bir yara açmıştı. Henüz dokuz yaşındayken, babası onları terk etti. Zaten yeterince sevilmemiş hissederken, şimdi bir de babasının yokluğuyla sınanıyordu. Annesiyle birlikte, tutunacak tek dalı olan anneannesinin yanına sığındılar. Bu süreçte Ayça büyüdükçe içindeki vatan sevgisi de arttı. Yüreğinde filizlenen bu sevgi onu asker olmaya itti.

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Gerçek ailem, askeriye ve aşk hikayesidir.

Hayat... Kimini aynı şehirde büyütür, kimini kilometrelerce uzağa savurur. Bazı insanlar sevdiklerine her akşam sarılabilir. Bazıları ise bir mesajın, bir telefonun ya da gelecek güzel bir haberin umuduyla yaşar. Bu hikâye, birbirini sevmeyi seçen ama hayatın sürekli sınadığı insanların hikâyesi. Kimi ailesi için mücadele eder, kimi hayalleri için, kimi ise tek bir "İyi misin?" cümlesini duyabilmek için. Bazen en büyük mutluluk aynı masada toplanabilmektir. Bazen de sevdiğin insanın gözlerinin içine bakıp hiçbir şey söylemeden onu anladığını hissettirebilmektir. Her sayfada yeni bir bağ kurulacak, her vedada biraz eksilecek, her kavuşmada yeniden tamamlanacaklar. Çünkü bazı insanlar kaderle karşılaşır... Bazıları ise birbirlerinin kaderi olur. Ve belki de bu hikâyenin sonunda anlayacaksın; İnsan, en güvenli yeri bazen bir evde değil, sevdiği insanın kalbinde bulur. Kalbimdeki Karargâh`a hoş geldin. 🤍

Çocukluk aşkıyla kaçtığı yerde karşılaşan Hare’nin ne yaşanmıș olursa olsun meslektaşına yardım etmesi

Asena üsteğmen hayatı ve çocukluk aşkıyla aynı timde tekrar karşı karşıya gelmeleri...

“Korel dur.” sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. “Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?” söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. “Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?” dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. “Korel ben-“ susmam için elini kaldırdı. “Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim.” söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. “Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?” Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan’ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. “Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin.” *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi’ne aittir.