Bu kitap;Denizhan ve Mihran`ın babalarının arkadaş olmasıyla birlikte aynı lojmanda ve karşılıklı otururlar ve hem kavga edip hemde hiç birbirinden ayrılmazlar.

Çocukken bulamadığı adaleti sağlamak isteyen Umay Savaş. Çocukluğundan beri askerlerle büyüyen ve asker olmak isteyen Timur Kağan Göktürk. İlerde avukat ile işi olan genç asker nerden bilebilirdi ki başına bela olup kalbine sızabileceğini...

Gözü yaşlı çocuğun gülüşünün ardındaki o şey, Kalbe giden elin çaresiz titreyişi.. Soluk bir gülüşe yetecek; Yaz rüzgarı, mevsim sıcağı.. Harabe bir evin sağlam kalan tek camından el sallayan bir bulut, kanat çırpan bir kuş belki... Derinden bir kalp gülümsemesi hepsi, bir tutam mutluluk, biraz da sen...

"Benimle evlenir misin?" Adam tatlı bir heyecan ile yere çömeldi. Kadın gözlerine inanamıyordu. `Asker adamım ben asla diz çökmem `diyen adam şimdi önünde diz çökmüştü. Bu milladın ta kendisiydi. Ama kabül edemezdi. "Hayır. Benim askerle işim olmaz." Kinle ve nefretle bakmamak istedi. Ama kalbi gibi mantığı da devre dışıydı. Adam duyduğu söz ile yutkunamadı. "Ne?" Dedi zorlukla. "Nesini anlamadın? Benim senin gibi biri ile ne işim olur? Tek başına bir hayat kurmayı bilir misin sen? Komutanından izin aldın mı bari?" Etrafta ki insanların şaşkınlık içinde ki sesleri geliyordu. Adamın umrunda değildi. Ama kadın çok utanıyordu. Kadının sözleri delip geçmişti yüreğini. Başkasını nasıl umursardı ki? Sayısız kurşun yemişti ama hiç biri bu kadar canını yakmamıştı. Yavaşça çömeldiği yerden kalktı. Sevdiği kadının gözlerine baktı. Sözlerinin aksine orada hüzün vardı. Cenneti yaşadığı yerdi o koca gözler. " Senin gibi biri evleneceğime sokakta hiç tanımadığım biri ile evlenirim daha güvenili. " Gözlerinin aksine cehennemin ta kendisi olan ağzından bir yakıcı söz daha duydu. Mavi gözleri dolmuştu. Bu kadını sevdiği için kendinden utandı o an. " Benim hatam. Ama sen ne iyi ettin. Zira benim kalbim senin çirkinliğini göremezdi. Güvenli hayattında mutluluklar." Dedi sakince ve elinde ki kutuyu rastgele fırlattı. Arkasına dönüp uzaklaştı. Kadının dünyası karardı. Ayakları titriyordu. Bu nasıl bir acıydı? Bu nasıl bir imtihandı? Sevdiği adama yetişmek istedi. Yapamazdı. "Tabii ki evet sarı!" Diye çığlık çığlığa bağırmak istedi. Ama yapmazdı. Bitmişti. Bitmeliydi. Mavi gözlüleri hiç kapanmasın diye bitmeliydi. Hani her bitiş bir başlangıçtı? Yalandı.

Oklarım belimde, yayım elimde.. Sırtımı kapının sağ tarafına yasladım, askerden gelecek komutu bekliyordum. Kapının solunda duran asker de ortamı gözetliyordu. "Bak zarar göreceksin git buradan diğerlerinin yanına dön. Ben dikkatlerini dağıtırım." askerin sessizce söylediği şeyler sinirlerimi bozuyordu. Ters bir şekilde baktım ona. Ayakta duracak hali yoktu dediklerine bak. Çok şey söylemek istedim ama söyleyeceklerimi bir cümleye sığdırmaya çalıştım, "Ya Şehadet Ya Hürriyet!!" diyerek niyetimi açıkça belli etmiştim. Yaralı yüzüne rağmen güldü ve kafa salladı. "Hava puslu olunca, çakallar meydanı kendilerinin sanırmış. Meydanın asıl sahiplerini gösterme vakti geldi." dedi asker... Askerden gelen komutla sırtımı yasladığım yerden kaldırdım. Askerle aynı anda ben kapının sağından o ise solundan çıktı. Sessizce ilk atışları yapmak için hızlıca oku çektim. Gözüme çarpan ilk teröristin karnına hedefime alıp okumu bıraktım. Tam isabet. Terörist ne olduğunu anlamadan karnına giren okla karnına baktı. Bir süre sonra yere yığıldı. Bu sırada asker de ucunda susturucu olan silahla bir kişiyi indirmişti. Adım adım ilerleyecek yolda gördüğümüz pislikleri temizleyecektik. Bir sonraki adım için askere baktım. Bir bana bir yerdeki pisliğe bakıyordu. Yerdeki pislik ta bağırmak için ağzını açmıştı ki oku çektim tam vuracaktım asker silahla kesmişti sesini. "Benimdi!" dedim sessiz ve kızgın bir şekilde...

Kitabın ilk adı -AY IŞIĞI- | içerikler içerir.| Hilal. Hilal KARAY. Yıllar önce teröristler tarafından koparıldığı ailesine ve şehire, işi dolayısıyla geri dönmüştü. Yeni atanmış taze bir doktordu. Kendini bildi bileli tek hayali doktor olmaktı. O yüzden yıllarını bu yolda hiç düşünmeden feda etmişti. Geldiği bu şehir, kayıp geçmişini artık ona geri verecekti. Tıpkı hatırlamadığı ailesini vereceği gibi. Hilal, karşısına çıkan kişiler sayesinde geçmişinden bir aynaya bakıyor gibi kendini görecek, bulacaktı. Kaderin onun için ördüğü ağlar arasında yaşam mücadelesi verirken, bir de bilmediği gerçeklerle yüzleşmek onu daha ne kadar yaralayabilirdi... *Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür*

Wattpad düzelene kadar burda.

Wattpad düzelene kadar burada yayınlanacak.

Binbaşı Acar Adin Karoğlu & Yüzbaşı Alım Asena Pozkurt "Savsalı" Kapının olduğu yere çöküp hıçkıra hıçkıra ağlamıştım o gece bizim son sarıla bildiğimiz gecelerden biriydi 1 hafta sonra kuzey Irak sınırına göreve gitmişti ve çatışmada ŞEHİT düşmüştü ... hıçkırıklarım evi inletip kulağıma geliyordu yavaşcana yerden kalktım ve üstümü başımı değiştirmeden yatağa oturdum hıçkırıklarımın arasında uyuya kalmıştım .

Babasının asker anıları ile büyümüş emekli bir asker kızı olan Eylül`ün, en büyük hayali, bu anılara yakından şahitlik ederek onları; kendi gözlerinden kaleme almaktır. Lâkin gittiği askeriye de Yüzbaşı Ömer onu pek güzel karşılamaz. Hatta Eylül`ü, arkası sağlam şımarık bir kız çocuğu olarak görür. Eylül ise kadraj da güzel duran ama korkutucu olan bu adamın geçmişini merak eder.

O göğsüme hançerini hiç düşünmeden saplayan acımasız bir adamdı. Ben ise ona itiaat etmek zorunda kalan bir kadındım.

Şüphesiz bazı hayatların hikayesi geceye karışmak... O geceye sızan ufak bir ay ışığıydı. Bense ölüm ve zulümden başka bir şey görmemiş zifiri karanlık... Aldıkları ceza yüzünden en azılı, psikolojik sorunları olan mahkumların da olduğu büyük bir hapishaneye ve askeri üsse sahip Karabağır adasına sürgün edilen üç hemşire. Onların zorlu mücadelesine uzanan güçlü silah tutan eller. Kör kurşunlara direnmiş büyük enkazlardan sağ çıkmışken bir boncuk bakışa vurulmuş ufak bir barakanın altında kalmıştım. Bülbül sesli bir komutanla, Gül kokulu kadının sevdasına ortak oldu bu topraklar. *** Askeri/Aksiyon/Gerilim//Romantizm Ölüm kan içerecektir bunu dikkate alarak başlayın❤️ Başlama tarihi: 27 eylül 2023 Yayın tarihi: 1 Ekim 2023

Hani hayat müşterekti? Kim söylediyse koca bir yanılgıya kapılmış ya da insanlığı kandırmak istemiş. Çünkü yaşanan eziyetler, üzüntüler tek kişilik. Zehra, otuz dört yaşında kaderin sillesini yemiş bir kadındır. Dört sene önceki yaşadığı travmatik olay sonrası akıl hastanesine kapatılan Zehra, ızdırap dolu yattığı yıllardan sonra mesleğine geri dönmüştür. Bu dönüş, Zehra`nın başlangıcı olacaktır. Çünkü eskimiş sırlar, açığa çıkacak; hayatındaki soru işaretleri yanıt bulacaktır.

Olaylar ve Kurumlar hayal üründür.) Bir gece ağlar gibi bir kurt uludu dağdan gözlerine yaş değdi sekiz yaralı candan, 2 Gölge indi o kanlı dağdan. * * -Yuvadan Sancak`a, Sancak durum bildir.! -Sancak`tan, Yuvaya komu... -Kahretsin bağlantı koptu. Çabuk tekrar bağlantı kurun ve telsizin sinyallerinde yer tespiti yapın hemen.! Albay`ın emri üzerine odada bulunan askerler komutanlarının dediklerini yapmaya başlamışlardı. Onlar yer tespiti yaparken Albay evlatlarını oradan nasıl kurtaracağını düşünüyordu. Kendini suçlu hissetmeye başlamıştı. Eğer onları göndermeseydi bu duruma düşmeyeceklerdi. Hem başlarında komutan olmadan çıktıkları ilk operasyondu. Düşünmeye başladı onları o çukurdan kim kurtara bilir diye. Aklına bir kişi geliyordu ama ya durumunu bahane edip gelemezse diye düşünmeden de edemiyordu. Fazla düşünecek zamanı yoktu. Ya onu arayıp yardım isteyecek yada onları ölüme terk edecekti. Aradı... Yılların Efsanesi olan Gölge`yi aradı... * * Not: Kapak tasarımını bizzat kendim yaptım. Kapak resmini veya her hangi bir şeyi izinsiz alır ve kullanır iseniz dava açmakta çekinmem. "Asker Kız(Kod Adı:Gölge)" ismi ile yayınlanan ilk kitaptır.

Bu kitap subay olacaklar veya subaylık mesleğini ifa edenler için yine bir subay tarafından kaleme alınmıştır. Kitapta anılar, anektodlar, örnek hikayeler vardır. Ebette bu kitapta bir subayın hayatında olabilecek çokça acı, çokça gülümseme ve çokça gurbet de vardır. Faydalı olması temennisiyle...

Bir kralın dönüşü

SON İÇTİMA Bazı insanlar üniformasını giyer, bazıları ise hayatını o üniformaya adar. Alara Yılmaz için her şey yeni bir başlangıçla başlamıştı. Yeni bir birlik, yeni insanlar ve hiç bilmediği bir hayat... Yıldırım Timi`ne katıldığında karşısında yalnızca zorlu bir askerî yaşam bulacağını düşünüyordu. Oysa her askerin sakladığı bir geçmiş, her sessizliğin ardında anlatılmamış bir hikâye vardı. Ve Demir Karahan... Kimsenin aşamadığı duvarları olan bir komutan. Alara`nın gelişiyle geçmişin kapıları yeniden açılırken, ikisi de hiç beklemedikleri gerçeklerle yüzleşecekti. Çünkü bazı savaşlar cephede değil, insanın kendi içinde verilir. Bir tim. Birbirine bağlanan hayatlar. Ve asla unutulmayacak bir hikâye.

Üsteğmen Sezin Kaza, Keleş Timi’nin komutanlığını yürütürken bir görevde yaptığı hata sonrasında timin başına Yüzbaşı Turan Akkurt atanır. Askerî görevlerin, tim içindeki bağlılığın ve iki komutan arasındaki gerilimin iç içe geçtiği roman, askerî kurguya romantik çatışma ve mizah da ekliyor.

Bazı güller en güzel hâlini baharda değil, küllerin arasından yeniden doğarken alır. Bazı insanlar ise birbirlerinin hayatına huzur olmak için değil, sakladıkları bütün gerçekleri ortaya çıkarmak için girer. Meftun Gazel İnan, adaletin peşinden koşarken kendi kalbinin en büyük davasıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Geçmişin gölgeleri, söylenmemiş sözler ve kimsenin göründüğü kadar masum olmadığı bir dünyada, bazı gerçekler suskunluğa mahkûmdu. Peki ya sevgi, bir gün en büyük ihanetin ardına saklanırsa? Güllerin solduğu, küllerin hâlâ sıcak olduğu bu hikâyede herkesin bir sırrı, her sırrın da bir bedeli var. Çünkü bazı aşklar, gerçeği öğrendiğinde değil, ona rağmen kaldığında sınanır.

Oahakjahanabaksmalahkajahaajha

Bir yetim hem de bir öksüzdür, kimsesizdir belki bir zamanlar değildi. Benim bir zamanlar annesizliğimi ve babasızlığımı dolduramaya çalışan biri vardı ama kader bizi ayırdı. O ben tek başıma bir bankta bana annemin öldüğünü söylemelerine rağmen annemi beklediğim bankta beni yanlız bırakmayan tek kişiydi. Bizi ayıran kaderdi, Yada insanlar... Şimdi o tam karşımda duruyor bir Kaya gibi benim için anlayışlı ve şefkatli bir sertlik ama... Ve Narin tarafımı gösterdiğim tek kişi çocukluk arkadaşımdı. Kaya ve Narın Toprak ve Yağmur Gökçe Deniz Doğan beni hem yanlız bırakan hem de bana annemin bir parçasını veren kişiydi,babasız bırakan hem oydu hemde annemdi ve çocukluk arkadaşımı bana geri veren kişi de oydu... "Yağmurun toprağın üzerine yağmasına Kılıç gibi şimşekler engel olamamış , Akbulutlar mı engel olacak bize Narin`im?"

Aciklama arkadaşlar

çocukluğum asker doktor

Hastanede gördüğü doktora sırılsıklam aşık olan bir asker mi? Bu kitabı arkadaşım ile yazıyoruz. 🎀

Her sevda bir gün biter.