"Keşke hiç öldüğün yerden gelmeseydin." Bıçak saplantısı, kaynar su gibi dökülen cümleyle yine donakalmıştı. Buz kesmişti yüreği. Sevinci kursağında mı kalacaktı hep böyle. Tam iyi şeyler düşünecekken bu saçma cümleler de neyin nesiydi? Sustu. Konuşmak için bir çabaya da girmedi. Vazgeçmişti yormayacaktı kendini. Dudaklarını birbirine bastırarak yuttu tüm o cümleleri. Şimdi olmasa bile ileride kendini kabul ettirecekti. Babasıydı çünkü. Kabul etse de etmese de babasıydı onun. Minik kulaklar hiçbir şey işitemeyeceğini anladığında arkasını dönüp ilerledi. İçinde garip bir his vardı. Korkup korkmamak arası, sevip sevmemek arası, güvenip güvenmemek arası... Yeni yeni duygularla tanışıyor olmanın karışıklığı vardı bedeninde. Aklında tonlarca soru, farkında olmadığı yüzlerce gerçeklik. Dayanamadı ve fısıldadı dudakları. "Sana alışmak korkutuyor beni. Babam olduğunu bilmek... korkutuyor beni."

Komada olan bir kız rüyasında bir otelde olur, 5 arkadaşıyla başlarına gelen bazı olaylar sayesinde otelin ve kendisine ait olan bazı sırları öğrenirler. Bir şekilde olayın içinden çıkmaya çalışırken dahada içine batarlar. baş rol karakterimizin bulduğu bir defter olayları iyice karıştırır. Rüyanın tam orasında uyanır, ve asıl olay o zaman başlar. sağlığı yerine geldikten sonra o 5 arkadaşıyla tatile giderler ve rüyasında ne gördüyse başlarına gelir. Aslında gelecekte ne yaşayacaksa rüyasında görmüştür kız. Ve rüyasında gördüğü defteri bulunca rüyasını hatırlar ve kendi kendine mırıldanır “asıl hikaye şimdi başlıyor. Gerçek, hatırladığında başlar.”

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kanoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

"Aynı çatı altında kimsesizdik, aynı günahın içinde kalabalık. Kurtulmak için sevmedik; yanacaksak beraber yanmak için birbirimize tutunduk."

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Zehir. Kor kalplerde yanan bir barut. Beyaz gelinliği kana bulayan sahte bir umut. Ama onun için, karanlığı ruhu yapan bir soyut. Düğün gecesi tek sığınacağı yer onu kabul etmezse, karanlık ruhlar ağlar mı? Yıllar önce giydiği gelinlik şimdi ona kefen olarak geri dönerse ne yapar? Peki eskiden aşık olduğu adamın karşısına düşman olarak çıkarsa ne olur? İki Nefrete bulanmış düşman, yıllar önce masum genç kız ve adam. Şimdi ise... İki katil; bir cellat kadın, bir ölümü karanlığı yapan adam. Karanlığında Ruhum Var, karanlığın içine doğan kapkara bir ışık. Ölüm, onlar için koca bir yılandan sarmaşık.

“Ben senden… Senden sahte sevgilim olmanı istiyorum.” Sadece bir karşılaşma. Herkes maske takıyor. O da bende. İlk kim düşürecek maskesini? Benimki sağlam. Ya onun ki? Kötü bir karşılaşma sonucu Uraz tarafından kaçırılan Alara Lira, normal biri mi? Bir suikastçi ile bir mafya bir iş doğrultusunda bir arada. Alaranın normal biri olmadığını anladığında Urazın, Alaraya sunduğunu “Sahte sevgililik.” Sadece bir şey mi? İkisininde ellerinde çokça kan,ve kül varken ikisi normal olabilir mi? En önemlisi onlar sahte sevgili gibi davranırken, geçmişin küllerini yakan insanlar ne yapacaklar? Yaşaması gereken yaşayacak, ölmesi gereken ölecek mi? Tabi ilk önce maskelerin düşmesi, o maskelerin ardında birilerinin kalması gerek. Maskeler Düşünce Geride Kalanlar’ı okurken çokça ters köşe olacak, yeri geldiğinde gülecek yeri geldiğinde yok olmak isteyeceksiniz. Gelin o zaman Maskeleri düşürelim. Unutmayın. Herkes maske takıyor.

​"Bazı babalar kızlarını saraylarda yaşatır, benimki ise beş kuruşluk bir borca celladıma sattı. Babası varken öksüz kalan o kız bendim; şimdi ise bir yabancının karanlığındaki `Matmazel`."

Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10

🖤Asker olan Asena oldurmemesi gereken mafyayi öldürünce diğer mafyalarin onu yaklamaya calismasi ama beklemedikleri olaylar...🖤

İlk defa yazdım nolur yargılamayın

"Önüm arkam sağım solum ebe, saklanmayan sobe" Normal bir hayat yaşıyordum, ta ki annem ve babam boşanmaya karar verip başka bir şehire taşınana kadar. Yeni okul, yeni arkadaşlar ve dopdolu bir lise hayatı bana zorlu gelirdi fakat artık daha zor olan bir şey vardı. O da oynamam gereken bir ölüm oyunuydu. Daha ilk günden yaşadığım şeyleri sindiremezken artık sınıf arkadaşlarımla birlikte bir yaşam mücadelesi vermem gerekiyordu. Peki ben buna hazır mıydım?

“Bir anlaşmalı evlilik… ama her adım ölümle yazılmış bir oyun.”

Bazı soylar silinmez, sadece kanla yeniden yazılır. Vedat Karahanlı, gücü korkuyla kuran bir baba. Tufan Karan ise bu korkunun içinde büyüyüp ona dönüşmemek için kendi adını bile silen bir oğul. Karahanlı soyadı bir miras değil; bir hüküm gibidir. Tufan’ın “Karan” oluşu ise bir özgürlük değil, ertelenmiş bir savaşın adıdır. Çünkü bu ailede kimse gerçekten kaçamaz; sadece yön değiştirir. Ve bazen en büyük savaş, bir babayı yenmek değil… onun sana bıraktığı karanlığı susturmaktır. Ve bu ailede savaş, hiçbir zaman ölümle bitmez… çünkü asıl miras hayatta kalmaktır.

Başarılı bir veteriner olan Mavi, Ayvalık’ta bir veteriner kliniğinin başındadır. En yakın arkadaşı Lara ve Buğra ile güzel ve imrenilecek bir dostlukları vardır. Birkaç yıl önce bir haber bile vermeden başka bir şehire okumaya giden Toprak, yeniden doğup büyüdüğü şehir olan Balıkesir’e döndüğünde onu neler bekleyecektir? Çocukluğunun aşkı Mavi, eskiden tanıdığı kadın mıdır? Mavi’nin Toprak üzerinde bıraktığı etkiler hala dün gibi taze midir?

Şanlı ailesi ile Akkılıç ailesi arasındaki olaydan İnanç Şanlı ve Yağmur Akkılıç kendilerini nikah masasında bulur. Birbirini sevmeyen iki insan arasındaki duvarlar yıkulacak mı? Yoksa o duvarların tuğla sayısı artacak mı onu göreceğiz. Keyifli okumalar

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Aslında kitabı okumayı deneyebilirsin

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

İhanete uğrayan İvan Darkness`in intikam uğruna çıktığı yolculukta karşısına çıkan engelleri bir bir aşarak en tepeye ulaşır O zaman hazırsanız Ivan`ın bu aksiyon ve romantik macerasına sizde katılın

Dora mı? Yoksa Kora mı? Hangisi galip gelecek? Yer altına bulaşmanın elbette ağır bedelleri olacaktı. Dora bu bedeli çok ağır ödeyecek ve bir dahada eski haline geri dönemeyecekti.

Üçüncü Dünya Savaşı`nın yorgun askerleri, kendi halkının kurşunlarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. İşgal kuvvetlerinin ülkede yönetimi ele geçirmesiyle, kaosun tam ortasında Nilüfer Karaca; vatanını kurtarmak için direnişin ilk kıvılcımı olacaktır. Yılbaşı gecesi; kırmızı maskesiyle, düşmana karşı yaptığı bir hamle, çaresiz halkın yüreğinde umut ışığına dönüşür. Ama bu kez savaş sadece düşmana karşı değil, ihanete, zulme, korkuya ve en önemlisi de... Aşka karşıdır. "Savaşın ortasında aşk bir seçenek değil belki ancak ben bir tek senin gözlerine baktığımda zaferi hissedebiliyorum Nilüfer..." **BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR.** Kitabın bütün yasal hakları bana aittir. Bölümler her pazar.

Her şey; hayattaki tek varlığımın, biricik kuzenimin öldürüldüğü gece başladı. Onu kanlar içinde yerde yatarken görüp yanına koştuğumda, vücudundan akan kanın sıcaklığına tezat buz kesen tenine ellerim temas ettiğinde atmayı bıraktı kalbim. Sonra evin içinde üzerime gelen katilini görünce iflas etti beynim. Bedenim kaskatı kesilip bir puttan farklı görünmediğinde kayboldu yaşam belirtilerim. Ölümle yaşam arasında sıkışıp kaldığım an, yaşamak isteyen kalbimin bir polisin kalbine sımsıkı sarılmasıyla başladı serüvenim. Onun güven veren ellerini tuttu ellerim. Umudun ışıltısını saçan gözleriyle buluştu gözlerim. Onun sayesinde güçlü olmak nedir bildi tüm benliğim. O beni sarıp sarmalarken saatleri esir eden bir psikopatla cebelleşti kaderim. ... Soluksuz okuyacağınız, her bölümde gerilip giderek merak edeceğiniz ve sonuna dek katilin kim olduğunu bulabilmek için sınırsız tahminlerde bulunacağız polisiye kurgumuz "11:Saatlerin Esareti" sizlerle. İyi okumalar dilerim. Umarım kurgumuzu beğenirsiniz. ☺️💙

"Maskenin içine senin kimliğini belirten bir kod işleyecek o adam." dedi Köse ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yalnızca karşısındaki duvara bakıyordu. Köse onun ilgisini çeken yazıya baktı. "Korkunç gelecek biliyorum ama bu yazı gerçek kanla yazıldı." Sara ürperdi. "Kimin kanıyla?" "Çok fazla insanın kanı." Bu yazıyı gördüğü ilk anı anımsayarak kısık bir sesle fısıldadı kutsal cümleyi. "Her yüz maske takar." "Bu ne demek?" Köse dudaklarında bir gülümsemeyle ona döndü. "Görmedin mi Sara?" dedi onun saçını okşarken. "Her yüz maske takıyordu."

Hilal en yakın arkadaşı olan Eyşanın aldatıldığını öğrendiğinde gözü öfkeden dönmüştür.hesap vermek için çocuğu arayan hilal yanlışlıkla Rus bir mafyayı aramıştır. Sonuçkarı düşünmeden hareket eden hilal bu yaptığı şeyi hüyük bedellerke ödemiştir