Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Elçin Turna, küçük yaşta kaybettiği ailesinden ona miras kalan karavanla Türkiye turuna çıkar. Yeni yerler görmeyi seven, oldukça çok konuşan, fazla merağı yüzünden başına sürekli bela alan Elçin, bir gün kendisine eşlik edecek birisiyle karşılaşır. Gittikçe samimileşen ikili, istikamet neresi olursa olsun birbiriyle gitmeye hazırdır. Aşk, yolun başından sonuna kadar onlarla beraber olacaktır. ↯↯↯ "Türkiye`nin çoğu şehrini gezdim ama..." dedi Araf derin bir iç çekerek. Devamında ne diyeceğini merakla beklerken onun bakışları bir bana, bir arkamdaki Anıtkabir`e kayıyordu. `Konuş artık` diye yakınacakken konuşmaya devam etti. "İki güzel manzarayı yan yana görmedim." ↯↯↯ 29.06.2026🚙

Yananlar vardı dokununca geriye kül kalan Donanlar vardı içine gömdüğünü asla söylemeyen aynı dünyada iki uç biri ateş gibi acele biri buz gibi suskun ve kimse anlamadı; bazı hikayeler birleşmek için değil birbirini tüketmek için başlar

Geçmişte birbirlerini seven fakat yolları ayrılmak zorunda kalan ikili. Hafızasını kaybeden Efsun her şeyi unutmuştu. Fakat aşkından vazgeçmeyen Karan yıllar sonra tekrar Efsun`un karşısına çıkmıştı.

Bir insan hayatında biri ile tevafuk olarak kaç defa karşılaşır? Hayat sizi tekrar bir araya getiriyorsa bu kader değil midir? Leyla ile Ömer’in tatlı, masum hikayesini okumak ister misiniz? Leyla’nın sakarlıkları ile sizi güldüreceği, Ömer’in duruşunun sizi etkileyeceği bir hikayede yer almak isterseniz buyrun davetlisiniz… Kitap kapak tasarımı bana aittir🌿

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Yıllar sonra eski mahallesine dönen Fırat ve daha hiç bir şeyden haberi olmayan Gülçin...

"Herkes onun zihnindeki labirentlerde kaybolduğunu söylerdi. Oysa ben, o labirentlerin tam ortasında, dünyanın en saf kalbini bulmuştum." Dünya, Cevahir’i kendi kurallarına uymadığı için dışlarken; onun çocuksu gülüşünde saklanan o uçsuz bucaksız evreni sadece bir kişi görebiliyordu. Çocukluk arkadaşının eksik parçalarını kendi sevgisiyle tamamlamaya çalışan bir genç kızın, aklın sınırlarını aşan hikayesi bu. Herkesin "delilik" dediği yerde, o sadece kusursuz bir masumiyet görüyordu. Toplumun ördüğü duvarlara, acıyan bakışlara ve hayatın acımasız gerçeklerine karşı duran, hüzünle yıkanmış ama umutla yeşermiş bir ilk aşkın romanı. Çünkü bazen en büyük cevherler, en karanlık ve kimsenin bakmaya cesaret edemediği kuyularda saklıdır.

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗

Leyla… Ailesinden koparılmış, yıllarca “yuva” hasreti çekmiş bir kızdı. Hayat ona acımasız davransada o, asi ve inatçı ruhuyla her şeyin üstesinden gelmeyi öğrendi. Yıllarca kalbini mühürleyip içindeki kine tutundu. İntikam ateşiyle yanıp tutuşan kalbi, yıllar sonra aynı kişiyle söneceğinden habersizdi. Kaderin onu sürüklediği yerde, bir peri masalında olduğunu sandı. Oysa fark etmeden, gururunun cehennemine adım atıyordu. Ama Leyla şaşırmadı… Çünkü hayat ona çoktan şunu öğretmişti: “Her güzel şeyin bir sonu vardır.” Hilmi… Kendi yaralarına merhem olamazken başkalarını iyileştirmeyi hayatının amacı haline getirmiş bir adam… Yılların yükünü taşımaktan kendi acısını yaşamayı bile unutmuştu. Kalabalıkların içinde büyümüş, yalnızlığı sessizce omuzlamıştı. Mağrur ve ağırbaşlı duruşunun ardında, vicdan azabıyla yaşayan koca bir adam saklıydı. Kederi ellerinin tersiyle itmeye çalışsa da, en büyük darbeyi karanlık geçmişinden yiyecekti. Peki kader, yaraları birbirine benzeyen bu iki insanı tekrar aynı yola neden sürükleyecekti? (TELİF VE KİTAP HAKLARI SAKLIDIR ❗🚫)

Yıllar önce Atlas ve İnci Atlas`ın Antalya`ya gitmesi ile birbirinden koparılırlar ve bu ikili birbirlerini unutma maya söz verirler yıllar sonra birbirleriyle karşılaşacaklar mı yoksa birbirlerini tanımayacaklar mı?

Çocukluk aşkı ya gercek olursa

İki insanın tesadüf sayılan ama gözle görülmeyen kader ağlarının düğümlenmesi sonucu büyüyen gönül sevdası...

Duru, üniversitesini bitirdikten sonra tayini ayda yılda bir görüştüğü başsavcı olan annesi ve asker babasının yaşadığı yere Şanlıurfa`ya çıkar.Fakat çocukluk aşkı yıllar önce onu terk edip oraya taşınmıştır ve babasının en sevdiği askerlerden biridir. Aslında bu kitap geçen sene yazdığım kitap ama ben bunu düzenleyip, başka olaylar ekleyip, bazı isimleri değiştirip, tekrar yazmaya karar verdim. İYİ OKUMALARR❤️‍🔥 Duru AKAY & Yağız Alp ATA "Bal peteğim🍯"

Çocukluk arkadaşım

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Buğlem Çelik & Demir Uraz Taşkın Yazar & Ceo Başlamamış ya da yarım kalan aşklar tamamlanmak ister. Bizim hikayemizde başlamamış-Daha doğrusa başlayamamış bir aşk hikayesi... Bir sokakta başlayan ve yine aynı sokakta ayrılmak zorunda olanda bizdik. Ben Buğlem Çelik yıllar sonra çocukluk aşkım Demir Uraz Taşkın ile bir davette karşılaşıp hayatı değişen kişiyim. Göz göze geldiğimiz o ilk an farkındaydım. Bu sefer ismediğimiz bir ayrılık söz konusu değildi. Artık ikimizde çoçuk değildik. İkimizde farkındaydık.

Devleti için çalışan; iki farklı MİT ajanı, Biri sessizliğiyle; olayları çözen, karşısındakine öfkesini bile hak görmeyen ve bakışlarıyla; karşısındakini çaresiz bırakan Barut. Diğeri ise kızıl saçlarıyla; ateşi andıran, haksızlığa gelemeyen, dik başlı ve Barut`a kıyasla oldukça sesli Alev. Birbirlerine zıt gibi görünen bu iki güç, aslında aynı hikayenin iki yarısı, Sessizlik ve ateş... +1& ve bazen en büyük bağlar, farkında olmadan çocuklukta atılır.

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Mükemmelliyet kaynağı olan Mira ATASOY’un hikayesidir. Geçmiş geçmiş derler peki gerçekten geçip gitmiş midir? Çocukluk arkadaşı olan Emir ve Mira’nın hikayesidir bu. Mira’nın deyimiyle Çakır. Emir’in deyimiyle Sarmaşık.

Geçmişten gelen bir aşk olup yıllar sonra karşılaşan çiftin her geçen gün yeni bir gerçek öğrenmesiyle harmanlanan bu aşkın büyük çöküşler yaşadığı hayatın adaletsizliğine boyun eğmeden ilerledikleri yolda *lümler kalımlar ve ayrılıklarla başa çıkıp psikolojik rahatsızlıklara maruz kaldıklarını anlatan bir kitaptır keyifli okumalar dilerim ricam okuduktan sonra iyi veya kötü yorumlarınızı belirtmeniz

Bayramlardan kaçan, herkesin kutladığı o özel günleri reddeden bir çocuk düşünün... Şekerin kokusu midesini bulandırırdı, çikolata bir çocukluk vaadi değil, kaçılması gereken bir hatıraydı onun için. "Sizin dört gözle beklediğiniz günlerde ben odama saklanırım, Leyla," derdi. "Bana neden bu kadar kendini kapattın deme. Ben zaten küflü odalarda büyümüş biriyim..." Bu, Türkiye`nin farkına geç vardığı bir ressamdı. Fırçası kadar suskun, renkleri kadar yaralı. Dostoyevski`yi yalnızca okuyan değil, onunla yaşayan bir adam... Yiğit ve Leyla, her gün başka bir yüzünü keşfederken şunu fark ederler: Bazı insanlar anlatıldıkça değil, çözüldükçe derinleşir. Ve bazı hikâyeler, mutluluktan değil, eksikliğinden doğar. Eğer bayramlardan kaçan bir çocuğun, karanlık odalarda büyüyen bir ruhun ve sanatla hayatta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesini merak ediyorsan... Bu sayfayı çevir. Çünkü bu hikâye, okuyanı değil yakalayan türden.

Çocukluk aşkı bu yaşanan daha küçük oldukları için pek anlamasalarda. Çok uzun bir süre birbirlerinden ayrı kalmışlardı. Bu süre zarfında ikiside büyümüştü ama bilmedikleri şey içlerinde bir yerde gizlenmiş olan aşktı.

Küçükken birbirlerini tanıyan iki arkadaşın ailelerinden dolayı birdaha görüşmemeleri ile başlayan iki gencin hayatı verilmiştir... İyi okumalar dilerim 🤍