Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Unutulanlar Lisesi Herkesin hatırlanmadığı bir yer vardır. Ama bazıları için bu, bir okuldur. Bu liseye gelen öğrencilerin ortak bir özelliği vardır: Onları kimse hatırlamaz. Aileleri, arkadaşları, hatta bazen kendileri bile… Unutulanlar Lisesi’nde ders programları kadar katı bir kural vardır: Mezun olabilmek için, hayatındaki en değerli anıyı bırakman gerekir. Kimisi çocukluğunu, kimisi adını, kimisi sevdiği birini… Ada bu okula geldiğinde buranın ona yabancı olmadığını hisseder. Koridorlar tanıdık, duvarlar suskundur. Ve yerde duran eski fotoğraflar, ona ait anılar fısıldar. Ama asıl soru şudur: Ya bir insan, en değerli anısını zaten bırakmışsa? Hatırlanmak bir ayrıcalıktır. Unutulmak ise bazen bir bedel.

Buraya kendi yazdığım şiirleri atıyorum.

Attığı bir fotoğrafa aldığı yanıt yüzünden telaşa kapılan İclal, paranoyak bir genç kızdır. Bu korkunun onu sürüklediği yeri bu kitabımda sizlere sunuyorum. *Bir texting kurgusudur!!

⚠️ GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR⚠️ Yanlızlıktan korkuyor musun? Veya yanlız kalmaktan? Peki ya sana... Bir gün "Yalnızlığı" iliklerine kadar hissedeceğini söylesem? Evet bu maalesef yaşanacak... Üstelik bunu "Yanlız sen" aşmayı başaracaksın....

Yalnızca yedi yaşında olan bir kız çocuğunun ölümü ve ardından getirdiklerini içeren bir kitap olacaktır. Kız çocuğunun ölümüyle beraber ablası her şeyini kardeşinin intikamına adar ve tabiki bunun bazı getirileri olur. Sizler Naz`ın alacağı intikamı, izleyeceği yolları okuyacaksınız. UYARI: +17 ögeler içermektedir. Kan, ölüm, şiddet gibi kavramlar olacaktır.

Şahsıma ait şiirler...

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Alara`nın bütün acılarını, geçmişini arkasında bırakıp Almanya`ya gitmesiyle başlıyor hikayesi. Alara orda kendi şirketini kurar ve hayatına orda devam edip bir daha Türkiye`ye gitmemeyi düşünürken, babasının rahatsızlanması planlarını mafetmişti. Babasının rahatsızlanma sebebi ile Türkiye`ye giderek geçmişteki acılarını, arkasında bıraktığı kişiler ile yüzleşmek zorunda kalmıştır. Babasının ortağının oğlu ile şirketin başına geçip, babası iyileşisiye kadar kalacağını düşünmektedir.

“Biz o gün ilk kez otobüste karşılaştık ben üniversite de hazırlık bölümünde okuyordum o ise üniversite 2. sınıfın öğrencisiydi…” ~Onu ilk gördüğüm an kalbim de sanki bir şeyler kıpırdandı bu duyguya şaşırmıştım çünkü uzun bir zamandan sonra ilk defa böyle hissetmiştim. ~O ise benimle bir kaç saniyelik göz teması kurup ilerlemişti…

Dertlerini anlatcak kimsesi kalmayan Nefes, birgün rastgele bir numaraya tum hayatını anlatır. Va anlattığı kişi ona tüm varlığıyla destek olacak birisidir.

Köklerinden atılan bir kız hiç ait olmadığı bir aileye dahil oluyor,onların köklerine tutunuyor.Onlarda güç buluyor ve özel harekat polisi olarak ona yaşatılanların intikamını almak için köklerine dönüyor. HİKAYEMİN KİŞİ,KURUM VE KURULUŞLAR İLE HERHANGİ BİR BAĞLANTISI YOKTUR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.TELİF HAKKI SAKLIDIR TEK BİR CÜMLEMİN DAHİ BAŞKA KİTAPTA GEÇMESİ HALİNDE RESMİ İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Kim anne ve babasının ölümüyle suçlanırdı ki? Bu işin sonunda peki ben gerçekten katil mi olacaktım? Belki de biri tarafından düzenlenen oyun? Merak ediyorsanız kitabı okumaya derhal başlayın

Ailesini kaybetmiş bir kız karşına çıkan adamdan nasıl olaylar yaşayarak tanıyabilir ...

“Ateş…” Üstüme yürüdüğünde korkuyla geriledim. Geri geri yürürken bir anda sırtım yatakla buluştuğunda hafif gülmüştü. Kalkmama izin vermemek için ağırlığını vermeden üstüme çıktı. “Sen, benim karımsın.” Yatağın üstündeki elime ulaşıp parmaklarımızı birbirine geçirdi. “Ne o adamın torunusun ne de o herifin kızısın, duydun mu? Sen benimsin. Benim karımsın.” “Bir yıl,” dedim, üstüne basa basa. “Bir yıllık karınım, sonrasında izimi dahil bulamayacaksın!” Sesli bir nefes verdiğinde söylediğim her bir kelime dudaklarımızı yaklaştırıyordu, ve ben karşısında nefesimi kontrol etmekte zorlanıyordum. “Göreceğiz bakalım bir yıl mı yoksa bir ömür mü?” Yüzüme iyice yaklaştığında gözlerimi sıkıca kapattım. “Seni gerçekten karım yapacağım günü iple çekiyorum,” dediği an sertçe yutkunmuştum. “İşte o gün, gerçekten benimle tanışmış olacaksın.”

Ben Dilrûş. Gönül aydınlığı, karanlığa mahkûm. Zehirle, acıyla büyümeye mahkûm edilmiş bir kız çocuğuyum. Hayatım başladığı gibi bitecek belki... Herkese karşı savaştım, engelleri aştım, düşmanları yendim. Ama kendime yenildim Her adımımda geçmişim siliniyor, her zaferim beni biraz daha yalnızlaştırıyor. Ama hayat böyle; ya yaşamaya mahkûm olursun ya da karanlığa teslim...

Derin, herkesin gözünde ışıl ışıl bir genç kız… Kahkahalarıyla kalabalıkları dolduruyor.Ama yalnız kaldığında, sessizlik ona en büyük gerçeği fısıldıyor.Hiç kimsenin bilmediği, en derininde sakladığı o sır…Ve farkında olmadan her adımını izleyen bir çift göz.Hayat bazen en büyük fırtınaları en sessiz anlarda başlatır.”

Taehyung`la jungkook arkadaşlardı birbirine çok yakınlardı takı ruh eşi olduklarında herşey değişmişti jungkook baskın alfa taehyung ise yüz yılların ilk deltasıydı baskın alfa jungkook taehyung`a aşıkken yüz yılların ilk deltası Taehyung jungkook`un yüzüne bile bakmıyordu.sırf ruh eşi oldukları için başka kişilerle gezip yatıyordu buda tabikide jungkook`un acı çekmesine sebep oluyordu

Uyarı: Yaş farkı bulunmaktadır. Mat siyah kapaklı kitabın üzerinde kocaman, bordo harflerle tek bir kelime yazıyordu: “BAKİR.” Bu kitap, mafya ve çete dünyasında gizlice el değiştiren, genç kızları hedef alan karanlık bir rotaydı. Sayfaları arasında yalnızca seçilmiş olanların fotoğrafları vardı — yaşları 17 ile 20 arasında değişen kızlar... Her fotoğrafın üstü kırmızı bir çarpı işaretiyle çizilmişti. Onlar artık sadece birer isim değil, birer hedefti. Kitabın dördüncü sayfasında, üçüncü fotoğrafa gelindiğinde sayfa daha da kararıyordu. O fotoğraftaki kız: Eliz. Simsiyah, dümdüz saçları alnını kaplayan bir kakülle son buluyordu. Teninin solgunluğu, gözlerinin buz gibi keskinliğiyle daha da belirginleşiyordu. Ona bakan biri yalnızca bir yüz görmezdi; onun bakışlarında bir soğukluk, bir boşluk, bir tehdit gizliydi. Ve işte tam da bu yüzden, o karanlık dünyanın en gözü dönmüş adamları bile gözlerini onun fotoğrafından alamamıştı. Kitaba henüz yeni girmişti… Ailesi tarafından reddedilmiş, yalnızlığa terk edilmişti. Ve şimdi, karanlıkta pusuda bekleyen herkesin hedefiydi.

Hiçliğin ortasında yankılanan bir ruhun içsel isyanı… Yüklerinden kurtulamayan bir balon gibi, ağırlaşan benlik ve duyurulamayan haykırışların arasında kaybolan bir varoluş sorgusu.

Emekli, yaşlı albay tek başına hayatı sürdürmeye çalışır… Onca geçen yılların ardından hayatın sunduğu son seçenecek: Yalnızlık.

başladığım bu yazım da uzun veya kısa , iyi veya kötü, olacağını bilmeden başladığım sadece ve sadece hepimizin duygularını paylaşarak iç dünyalarını keşfetmeye Yardımcı olmak kendilerini tanımdan geçip gitmeden önce tanıyabilmek adına yazmak istiyorum. sonucu ne olursa olsun bir iç dünya keşfine var mısınız? sormak istediğinizi, adını koymak istediğiniz duygularınızı, bulamadığınız veya bulamayacağımız bütün o çıkış kapılarını aramak için yorumlar da buluşalım. terapi değildir belkide öyle hissettirir :)

Yetim bir itfaiye şefi ve onun annesiz oğlu. yalanlarla yanlışlarla büyümek zorunda kalan adam. Barut Aslan. Muhtarın doktor kızı. Yalnız aşık. Sevdasını kalbine gömmüş bir kadın. yalnız bir adamla adamın yalnızlığına kendini gömmüş kadının aşkını okumaya hazır mısınız?

"Hiçbir yere ait olmamak, aitmiş gibi yapmaktan daha az acıtıyor." ☁︎︎ "Seninle tanışmadan önce sessizlikten korkardım. Şimdi herkes konuşurken, sadece sen susuyorsun diye dinliyorum." Yeni bir şehir. Yeni bir okul. Ve hiçbir yere ait olmayan bir kız: Tansu Aysar. Kalabalıklar içinde görünmez olmayı öğrenmişken, cam kenarındaki çocuk ona bir kez baktı. Ve bakışı, kelimelerden daha yüksek bir şey söyledi: “Ben de yalnızım.” Marsel Koleji’nin pürüzsüz yüzeylerinin altında bastırılmış sırlar, eski defterler, kırık sesler vardı. Ve bazen en güçlü görünenler, aslında en çok dağılmış olanlardı. Birbirine zıt iki ruh, aynı karanlıkta birbirini nasıl bulur? Tansu kaçıyordu. Arhan saklanıyordu. Ama kader, aynı koridorda onları birbirine çarpıştırdı.

Bir konuya bağlı kalmadığım şiir kitabı, genelde o gün o hafta ne yaşadıysam hakkında şiir yazıyorum.