Hasat Dolunayı - Harvest Moon (...) Binlerce, yüzyıllarca yaşayan Vladimir; en eski dostu Vlad Dracula`nın gözlerinin önünde yavaşça kendini kaybetmesini izliyordu. Artık fazlasıyla yaşlanmış olan Dracula`nın artık yataktan kalkacak hali kalmamıştı. Vladimir dostunun takati kalmamasına rağmen son fısıltılarını duydu: "Benim yerime geç Crimson... Bu aç hayvanları zaptedebilecek tek kişi sensin. Kraliçeni bul ve tahtının başına geç..." (...) Jarren için bu Hasat Dolunayı, hayatının en büyük sınavıydı. Sürünün genç Alfasının, krallara layık o mavi tören kıyafetleri içinde, halkının geleceğini belirleyecek olan o kutsal "Dönüşüm ve Eş Seçimi" ayinine liderlik etmesi gerekiyordu. Ancak gökyüzü kana bulanırken, sınırlarına dayanan vahşi yaratıkların hırıltısı tören ezgilerini bastırdı. Jarren, hem kendi kaderindeki eşi bulmak hem de soyunu bu yeni tehdide karşı korumak zorundaydı. Karşısına çıkan yeni Crimson Kral Vladimir, ya onun bu kutsal gecesini mahvedecek ezeli bir düşman ya da sürüsünün hayatta kalmasını sağlayacak tehlikeli bir müttefik olacaktı.

Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

"Var olduğumuz dünyada imkansız diye bir kelime yoktu. Ben bir elftim ve vampire aşık olmuştum. Biz birbirimize aitten imkansız diye bir kelime yoktu, varolmamıştı bile." Çiçek koleksiyonunu tamamlamak için tehlike dolu bir yolculuğa çıkan Altın Elf olan Veronica onun kokusunu alan vampirden habersizdir. Veronica`nın kokusunu alan bu acımasız vampirin gözü karadır. Birşeyi istediyse, artık onundur. Veronica`nın kanı artık onundur. Peki Veronica çıktığı bu yolda bir vampirle başa çıkabilecek midir? Yoksa binlerce vampir mi?

-Vera "beni korkutuyorsun" yüzünde yalandan bir tebessüm belirdi -"Bu yüzden buradasın" Bazı dönüşümler bir seçim değildir. Bazıları bir suçtur. Vera, geçmişinden kaçtığını sanarak küçük ve sessiz bir kasabaya taşındığında, dokunduğu insanların zihninde gördüğü karanlığın normal olmadığını henüz bilmiyordu. Onu kimse kontrol edemiyordu. Ta ki o gelene kadar. Her vampiri ve her insanı zihniyle yönetebilen alfa, Vera üzerinde hiçbir güç kuramadığında merak, takıntıya... takıntı ise yasak bir dönüşüme dönüştü. Bir büyücünün vampire dönüşmesi yasaktı. Ölümcüldü. Türler arası barışı yıkacak kadar tehlikeliydi. Vera hayatta kaldı. Ama artık hiçbir yere ait değildi. Vampirler onu sahiplenmek istiyordu. Büyücüler onu kullanmak. İnsan dünyası ise onu geri istemiyordu. Ve uzaktan izleyen biri vardı... Özgürlük bir ödül değildi. Bir bedeldi.

"Bu yola çıkarken, ne olursa olsun kimseye aşık olmayacağıma dair yemin etmiştim. Kalbimi bu yalanın dışına çıkarmayacaktım. Ama seninle geçen her gün, o yemini kendi ellerimle bozdum." … !Bu eserin tamamı veya herhangi bir bölümü, yazarın yazılı izni olmaksızın kopyalanamaz, çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya dijital platformlarda paylaşılamaz. Aksine hareket edenler, içerik hırsızlığı (intihal) ve telif hakkı ihlali nedeniyle yasal işleme tabi tutulacaktır. Tespit edilen her türlü izinsiz kullanımda, maddi ve manevi tazminat davası açılma hakkı saklıdır.! …

Dünya`daki ilk vampir annesinin ölümünden dolayı intikam almak istediği kişinin torunu kandırıp kaçırır, fakat o kıza sonradan aşık olur... Aras Ege Alkan ve Lara Deniz`in hikayesi... Ay ışığında Lanet...

Hikayelerde hep vampirlerin insanlar için tehlikelerinde bahsedilir, ama bu hikayede bir insan vampirler için tehlikelidir!

Wretelya’da her türlü canlıya rastlamak mümkündü ama orada tek bir insanoğlu bile yoktu. Belki de kader, en başından beri olacakları biliyordu: Luna Jones, Wretelya’yı yıkmaya gelmişti. Babasının izinden giderek polis olan Luna, kaderinin babasınınkine bu denli benzeyeceğini asla tahmin edememişti. Son görevinde göğsünden yediği kurşunla ağır yaralanarak komaya girer. Artık sırlar açığa çıkmış, işler tamamen çığrından çıkmıştır.

Vicdanını kaybetmiş yaratıklardan korkuyordum. Vampir ya da insan. Tiyatro seçmelerinde boy gösterene kadar okulda hiç görmediği o öğrenci, Mira`nın ve tüm Paşalar sakinlerinin hayatını değiştirecektir. Bu sefer bir rüya değil ve vampirler buradalar.

Gösterişli bir balo salonunda çalışan Vincent`ın kendine dair sırları ve son derece kurnaz bir kafası vardır. Peki, etrafını sarmış kan emicilerle başa çıkabilecek midir? (komedi, kısmen)

Sessiz sakin bir kız olan Luna kavgaya girer ve onu okula yeni gelen çocuk onu sakinleştirmeye çalışır o çocuk aslında kendi dünyasından gelen bir vampirdir...

Melisa her şeyi ardında bırakmıştı ve New York`a gidiyordu. Ardında bıraktığı onu bu yaşına kadar bir `savaşçı` gibi yetiştiren ailesiydi. Artık özgürdü, yani o öyle sanıyordu. Çünkü her şeyin bir sebebi vardı. Ama o bunu yeni öğrenmek üzereydi! Nik`in karanlığına ayak uydurmayı kısa sürede kavrasa bile Nik ona ayak uydurabilecek miydi? Melisa`nın asıl ailesi kim? Ve onları kurtarmak için Nik`ten vazgeçecek miydi?

On sekiz yaşına girecek olan Emma Hill, bunun heyecanı içerisindedir; ama on sekiz yaşına girerken kendinde beklenmedik özellikler keşfeder. Bu özellikleri kabul etmekten başka çaresi olmayan Emma Hill’i nasıl bir doğaüstü güç ve evren beklemektedir? Peki, siz Emma Hill ile bu evrene ortak olmak ister misiniz? ‼️Kitap; vampir, kurt adam, büyücülük içermektedir ve kitapta kan ve yetişkin içerikli tasvirler bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz lütfen. 🙏🏼

Bu devirde bilinen vampirlerden farklılardı. İnsanlardan gizli yaşarlardı lakin nereye kadar?

"Her şey o dolunay gecesinde başlamıştı. Birbirinden tamamen farklı iki ırk, o gece bilmeden kaderlerini birleştirdi. Aralarındaki en büyük engel ise bu iki ırkın yüzyıllardır süregelen ölümüne düşmanlığıydı. Bakalım bu yasak bağ, onları nasıl bir karanlığa sürükleyecek

"Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael`in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı. `Vaeloria`nın buzdan prensesi,` diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. `Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak.` Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."

Karanlık Romantizm | Psikolojik Gerilim

Bir okul, bir eğitim kampı, bir aşk. Bir güç, bir bedel, bir çığlık. Bir kız, bir geçmiş, bir hikaye. Bir ses, bir Seda, bin sessizlik. °°° Vampirler ve insanların savaşı, yapılan hileler sonucu sona erdiğinde dünyada yalnızca üç tür kalmıştır. Vampirler, cadılar ve insanlar. Cadılar, sayı bakımından oldukça az oldukları için kimsenin gözüne batmadan yaşarken vampirler her yere dağılmış olsalar bile kendilerini insanlardan gizlemektedirler. İnsanlar ise, çoğu zaman hiçbir şeyden habersiz bir şekilde dünyayı kullanmaya devam ederler. Bir şeyleri öğrenenler, vampir olmak zorunda kalır, çünkü insanlar güvenilmezdirler. Seda`nın hikayesi de böyle başlar, bir şeylere şahit olmakla. Bir şeylerin ortasında kalmakla. Seda, hayatının başrolünü yıllar önce yapmış, hikayesinin sonunda ölmemiş ama hayatı yerle bir olmuş 17 yaşında bir kızdır. Yeni açılan bir yatılı okulda, yalnızca kendisi gibi olanların yanında kalmaya başladığında geçmişi peşini bırakmaz. Seda`nın, bir yandan geçmişini korumaya çalışırken bir yandan da yavaş yavaş hayatına dahil olan şeyleri sindirmesi gerekmektedir. Geçmişi, onun zaafıdır ve zaaflar oynadığında ortaya çıkacak zararlar herkesin suçu ancak tek bir kişinin yüküdür. Bu işin sonunda, sağ çıkabilen çok az kişi vardır. Ve sağ çıkmak, bedenin yaşaması ve ya kalbin atması değildir çoğu zaman. Her şeye rağmen iplerini elinde tutabilmektir. O ipleri ateşe vermemektir. Benliğini gizlemek zorunda kalan ve bazen, sırf onun için gizlediği benliğini, yine onun yüzünden kaybeden herkese...

Trafik kazasında ailesini kaybeden Ecem , yıllar sonra evlatlık olduğunu öğrenir ve biyolojik ailesini bulur. İkiz kardeşleri için yıkılmaz ve ayakta durur. Gittikleri ormanda başlarına geleceklerden bihaberlerdir. Elementler,hayvanlar, karanlık güçler... Ekibe sonradan katılan Eren ve karanlık geçmişi. Karanlık güçleri yok etmek için babasını öldürmesi gerekiyordur. Yüzyıllar süren savaşı bitirecek kişi karanlığın son varisi Eren olabilirmi? Eren karanlığı bitirmeye kararlıdır. Arkadaşları Element koruyucularının ve dört elementin yüzükleriyle Karanlığın lordu olan babasının saltanatını yerle bir eder. Gerçek aşkı bir vampirde bulacağından bihaberdir. Aralarındaki tek engel Eren`nin güneşten aldığı güçtür. Engelleri aşarak bir imkansızı gerçekleştirirler. Sakin geçen altı yılın ardından Eren gördüğü bir kabusla kalkan yüzükler tekrar açığa çıkar. Karanlıktan kalan son kişiler intikam için geri döner.

O gün, o sınıfa giren sadece bir matematik öğretmeni değildi. O gün, bir Şeytan bin yıllık uykusundan uyanmış ve rüyasında gördüğü o tek parlak ruhu geri almaya gelmişti. Lavin`in hayatı, siyah bir gömleğin ardına saklanmış o karanlık Lord`un gözlerinde, daha ilk saniyede bir kadehe dolduruldu ve tek hamlede içildi.

"Bazı mühürler kanla atılır, bazı dosyalar ise ruhunuzu hapseder." Vespera ve Calyx için altmış günlük kaçış bitti. Anne ve babalarının mezarı üzerine yemin edilen o karanlık, onları yutmak için geri çağırdı. Artık masum değiller; damarlarında uyanan o tekinsiz sızı, artık bir uyarı değil, bir infaz emri. Vane kuzenleri gölgelerin arasından sıyrıldığında ve Valerius kanının gerçek, lanetli mirası uyandığında; sırlar artık birer hatıra değil, doğru kalbe saplanacak birer hançerdir. Her şeyin merkezinde tek bir dehşet var: Kayıp Dosya. O mühür kırıldığında kendine tek bir soru sor: Aynadaki o yabancı yüz hala sana mı ait, yoksa içindeki canavarın ilk zaferi mi? "Geçmişin gölgeleri, geleceği boğan ilmeklerdir."

🦇 Amansız bir takibin sonunda, kardeşinin izini sürerken kendisini doğanın kalbinde saklı, gizemli bir mağarada bulan bir kızın hikayesi. Etrafı, Hera`nın "Aura" adını verdiği büyüleyici çiçeklerle çevrili bu mağara, aslında bildiğimiz dünyaya ait değildir. Mağaranın derinliklerine doğru atılan her adım, sonsuz bir karanlığa ve çarpık bir gerçekliğin hüküm sürdüğü gizli bir şehre açılmaktadır. Burası, insan mantığının sınırlarını zorlayan, kadim ve tekinsiz varlıkların meskenidir. Bembeyaz yüzleri, deri altından fışkıran siyah damarları ve hipnotik bir şekilde renk değiştiren gözleriyle bu varlıklar, kahramanımızı bir yabancı değil, bir av olarak karşılar. Zihni, gördüklerinin bir sanrı olduğuna dair kendini ikna etmeye çalışsa da, o buz gibi bakışların tek bir noktaya, kendi şah damarına kilitlendiğini fark ettiğinde artık çok geçtir. 🦇 Hikaye devam ediyor...

Karşımdaki yabancının hayatımda bir yeri hep var gibiydi ya da ben öyle sanmıştım çünkü bu adam aslında hayatımın merkeziydi... Gerçek aile ,mafya vampir ,kurtadam ve kendini tanıyamamış bir kız.Bu kurguda birçok konu bir arada... Taşındığı kasabada hiç umulmadık şeylerle karşılaşan bir kız.Ailesinin işi için bir kasabaya taşındığını düşünen Angela kasabadaki olağanüstü durumlarla karşılaşır...

Bir gece bar çıkışında Roya Amus hissettiği duygu değişimleri sonucunda bir sokak ortasında kan kusarak bayılır. Tehlikeli uykusundan uyandığında ise gözlerini farklı bir evren de açar. Zamanla o evrende kalmak zorunda olduğundan; kendi benliğini ve gerçek aşkını bulmasına neden olur. Bu karanlık evrenin Roya`ya güzel şeyler vaat ettiği gibi kendisini bir enkazın altında bırakacak zararlarını da vaat edecek. Roya bu evrende kendi benliğini ve aşkını bulurken yaşadığı doğa üstü olaylara, imkansızlıklara, zorluklara mücadelelere ve gerçeklere... Kendisini bitirecek gerçeklere öğrenmeye hoş geldiniz.

"İçinde hiçbir şey yok," diye fısıldadı Dante, sesi karanlık bir arzuyla mutfağın sessizliğinde yankılandı. Valeria nefesini tuttu, elleri mermer tezgaha o kadar sıkı tutundu ki parmak boğumları bembeyaz kesildi. Dante onu sırtından kendine daha sert, aramıza bir milim bile sızmayacak kadar sıkı bastırdı. Elbiseyi yavaşça yukarı sıyırdı; parmakları o yasak bölgenin sınırlarına ulaştığında, teninin ne kadar ateşler içinde olduğunu ve çoktan onun için ne kadar hazır, ne kadar ıslak olduğunu hissetti. Avucunun içi, o en mahrem noktasının üzerine tam bir hükümranlıkla kapandığında Valeria`nın başı geriye, Dante`nin omzuna düştü. "Benim için mi böyle geziyorsun?" diye sordu Dante, dişlerini kulağının yumuşak memesine sertçe geçirirken. "Benim seni her an, bu mutfak tezgahında, bu soğuk mermerin üzerinde alabileceğim gerçeğiyle mi kışkırtıyorsun beni?" Valeria cevap veremedi. Sadece kalçalarını onun eline, parmaklarının o istilacı hareketine doğru daha büyük bir açlıkla bastırdı. Dante onu mermer tezgahın üzerine oturttuğunda, o ince beyaz elbise tamamen yukarı sıyrılmış, tüm savunmasızlığıyla önüne serilmişti. "Bak bana Valeria!" diye emretti Dante. "Bak ve gör... Sana bu zevki benden başkası veremez. Bu titreme, bu ıslaklık... Hepsi benim eserim. Sen benim eserinle yanıyorsun." "Sen benimsin. Her bir damla ıslaklığınla, her bir titreyen hücrenle... Sadece benim."