Hiçbir saat sonsuza kadar çalışmaz... Ama bu saat, zamanı değil, kaderi sayıyor. Lucien Vale, sıradan bir hayat sürdüğünü sanıyordu. Ta ki eski bir cep saatini eline aldığı geceye kadar... Gece yarısını gösteren her tik, damarlarında dolaşan kana fısıldıyor. Her geçen gün daha güçlü oluyor, daha hızlı iyileşiyor, karanlığı daha net görüyor. Fakat kazandığı her güç, ondan bir parça insanlığını da alıyor. Çünkü bu sıradan bir saat değil. Bu, yüzyıllardır kayıp olan Kan Saati. Ve Kan Saati sahibini asla yanlış seçmez. Kadim vampir soyları onu ele geçirmek için gölgelerden çıkarken, vampir avcıları Lucien`i dünyanın sonu olarak görüyor. Dost ile düşmanın birbirine karıştığı bu savaşta, Lucien yalnızca tek bir gerçeği biliyor: Gece yarısı geldiğinde geri dönüş olmayacak. Saat son kez vurduğunda ya insan olarak kalacak... Ya da tarihin gördüğü en güçlü vampire dönüşecek. Saat gece yarısını geçtiğinde ya insan kalırsın... Ya da efsane olursun.

  “Bembeyaz bir yeminle kuşanıp kızıla bulandı tenim; çünkü bir avcının kalbi, en çok nefret ettiği canavarın damarlarında atarmış.” Paris’in gökyüzünü yırtan o uğursuz gri yağmurunun altında, ölülerin sükûnetinden örülmüş gümüş duvarlar sarsılıyordu. Katliamcı’nın ömründen sakındığı tek canı, nefesi olan Vespera’nın bembeyaz tenine, ruhunun haritası olan o zehirli akrep mühürlendi. O gece, karargâhın o buzdan komutanı Cassian’ın göğüs kafesinde sakladığı o yasak, o günahkâr aşkla ısındı etimiz. Biz, gümüşünü geceye bileyen, şafağa sığınan yetimlerdik. Oysa sislerin içinden sızan antik bir intikam, tüm kutsal yeminleri çiğnemek için çoktan pusuda yıllanmıştı. Ruhların zaaflarını bir enstrüman gibi çalan o kibirli iblis, Valerius, geçmişin diyetini kesmek için en pürüzsüz kurbanını seçti. Vespera’yı yok etmedi; onu, babasının hayatı boyunca katlettiği o zifiri karanlığa mahkûm ederek, yaşayan bir ölüye dönüştürdü. Gümüş sustu, namlu kırıldı ve kemik sızlatan o ilk Gece Lekesi sızdı damarlardan. Şimdi, en nefret ettiği canavarla aynı aynada yüzleşen bir avcı, avının silahını kuşanmıştı. Kendi kabusunun tahtına oturtulan Vespera’nın zehri, Valerius’un krallığını yakacak olan o asıl yangını başlatırken; kalbi bir canavar için çarpan Cassian, gümüş duvarların enkazında kendi celladını yaratacaktı. Gümüşün sustuğu yerde, gece damarlardan akar. Şimdi söyle beyaz çocuk; katilini hâlâ sevebilecek kadar delirdin mi?

Yanlış kişi. Yanlış gece. Yanlış mühür. Ama artık çok geçti. Çünkü vampir onu bir kez işaretlediğinde, veliaht prens artık yalnızca kraliyete Ait değildi.

Dünya`daki ilk vampir annesinin ölümünden dolayı intikam almak istediği kişinin torunu kandırıp kaçırır, fakat o kıza sonradan aşık olur... Aras Ege Alkan ve Lara Deniz`in hikayesi... Ay ışığında Lanet...

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

Bir okul, bir eğitim kampı, bir aşk. Bir güç, bir bedel, bir çığlık. Bir kız, bir geçmiş, bir hikaye. Bir ses, bir Seda, bin sessizlik. °°° Vampirler ve insanların savaşı, yapılan hileler sonucu sona erdiğinde dünyada yalnızca üç tür kalmıştır. Vampirler, cadılar ve insanlar. Cadılar, sayı bakımından oldukça az oldukları için kimsenin gözüne batmadan yaşarken vampirler her yere dağılmış olsalar bile kendilerini insanlardan gizlemektedirler. İnsanlar ise, çoğu zaman hiçbir şeyden habersiz bir şekilde dünyayı kullanmaya devam ederler. Bir şeyleri öğrenenler, vampir olmak zorunda kalır, çünkü insanlar güvenilmezdirler. Seda`nın hikayesi de böyle başlar, bir şeylere şahit olmakla. Bir şeylerin ortasında kalmakla. Seda, hayatının başrolünü yıllar önce yapmış, hikayesinin sonunda ölmemiş ama hayatı yerle bir olmuş 17 yaşında bir kızdır. Yeni açılan bir yatılı okulda, yalnızca kendisi gibi olanların yanında kalmaya başladığında geçmişi peşini bırakmaz. Seda`nın, bir yandan geçmişini korumaya çalışırken bir yandan da yavaş yavaş hayatına dahil olan şeyleri sindirmesi gerekmektedir. Geçmişi, onun zaafıdır ve zaaflar oynadığında ortaya çıkacak zararlar herkesin suçu ancak tek bir kişinin yüküdür. Bu işin sonunda, sağ çıkabilen çok az kişi vardır. Ve sağ çıkmak, bedenin yaşaması ve ya kalbin atması değildir çoğu zaman. Her şeye rağmen iplerini elinde tutabilmektir. O ipleri ateşe vermemektir. Benliğini gizlemek zorunda kalan ve bazen, sırf onun için gizlediği benliğini, yine onun yüzünden kaybeden herkese...

İnsanlardan uzak kalmaya çalışıyordum, bir gün esir düştüm ve sınıf arkadaşımla orada karşılaştım kurtulmak için beraber plan yapıyorduk konu nerelere geldi.

Ravenwood... Sırlarla örülü, lanetli bir kasaba. Nora Cole, sıradan bir hayat sürmeye çalışırken, geceleri huzursuz eden rüyalar görmeye başlar. Bu rüyalar, zamanla gerçekliğin sınırlarını zorlayacak kadar canlı ve rahatsız edici bir hâl alır. Kasabaya gelen Jason ve Kael`ın varlığı, Nora`nın hayatında hiç beklemediği bir dönemin kapısını aralar. İki adamın dikkatini çeken bir isim - Emma Langley - gizemli bir çekim yaratırken, Nora kendi kaderinin, geçmişinin ve lanetinin izini sürmeye başlar. "Uyanış", bir sırrın, bir kaderin ve kaderin içindeki savaşın hikâyesi. Lanet uyandı. Peki ya sen hazır mısın? ! Bu kitap vampir günlükleri kitabından esinlenerek yazılmaya başlanmıştır.

Vicdanını kaybetmiş yaratıklardan korkuyordum. Vampir ya da insan. Tiyatro seçmelerinde boy gösterene kadar okulda hiç görmediği o öğrenci, Mira`nın ve tüm Paşalar sakinlerinin hayatını değiştirecektir. Bu sefer bir rüya değil ve vampirler buradalar.

Bu kitapta anlatılan her şey hayal ürünüdür... Ya da hayal ürünü sanılan gerçekler...

İki düşman halkında tanımadığı bir kraliçe ve kral mı? Veya soyu tükenmiş bir nesil...

Ravenshallow Üniversitesi’nde herkes iki kuralı bilir: Gece ormana gitme. Valemont kardeşlerinden uzak dur. Ben ikisini de ilk haftamda çiğnedim. Lucien Valemont beni ilk öptüğünde bunun felaket olduğunu biliyordum. Cassian ilk kez ismimi söylediğinde korkmam gerektiğini anladım. Ve geçmişten gelen bir kadın rüyalarıma girmeye başladığında… Bu hikayenin benimle başlamadığını öğrendim. Bazı aşklar kaderdir. Bazıları ise lanet. Benimki ikisiydi. “Eğer seni kaybedersem, dünyayı seninle birlikte yakarım.”

🦇 Amansız bir takibin sonunda, kardeşinin izini sürerken kendisini doğanın kalbinde saklı, gizemli bir mağarada bulan bir kızın hikayesi. Etrafı, Hera`nın "Aura" adını verdiği büyüleyici çiçeklerle çevrili bu mağara, aslında bildiğimiz dünyaya ait değildir. Mağaranın derinliklerine doğru atılan her adım, sonsuz bir karanlığa ve çarpık bir gerçekliğin hüküm sürdüğü gizli bir şehre açılmaktadır. Burası, insan mantığının sınırlarını zorlayan, kadim ve tekinsiz varlıkların meskenidir. Bembeyaz yüzleri, deri altından fışkıran siyah damarları ve hipnotik bir şekilde renk değiştiren gözleriyle bu varlıklar, kahramanımızı bir yabancı değil, bir av olarak karşılar. Zihni, gördüklerinin bir sanrı olduğuna dair kendini ikna etmeye çalışsa da, o buz gibi bakışların tek bir noktaya, kendi şah damarına kilitlendiğini fark ettiğinde artık çok geçtir. 🦇 Hikaye devam ediyor...

Bir taksiyle bilmediğim, bir malikâneye gittim en fazla, ne olabilir ki? " Tokyo`ya kaçan Melike, plan basit: Gez, toz ve eğlen! Ancak evdeki hesap çarşıya uymadı, ve parası tamamen bitti. Sokakta kalmamak için tek çaresi, önünde duran lüks taksiye binmekti. Yanında korkudan tir tir titreyen iki kız, ön tarafta ise ruh gibi bembeyaz garip bir şoför ... Melike henüz bilmiyordu ama bindiği araba onu kana susamış altı vampir kardeşin yaşadığı Sakamaki Malikanesine götürüyordu!

Bir araba kazası sonucu dünyanın sandığı gibi bir yer olmadığını öğrenen Ela ZAMBAK ve Ela’nın henüz hangi tür olduğunu bile keşfedememiş Aras DUMAN.

.. Gösterimi sergiliyordum. İçim kan ağlarken rolümü yapıyordum, zorundaydım. Acımı sadece perde görüyordu. Perdeye de kan bulaşmıştı ellerime olduğu gibi. Elimde kan vardı. Hayatımda kan vardı. Ben kanayarak doğmuştum. Kanatarak doğmuştum. Deşerek büyümüştüm. İnsanların acısını oluşturmaktan zevk almış bir sadistten yaralıya dönmüştüm. Karma`ya inanır mısınız? Ben İlay Karael, hayatımı batırmıştım. O. Karan Viran, hayatımda bana ilk defa vicdan azabı çektiren kişiydi. Aşkım, sevgilim benim... affet beni, özür dilerim ama hatalarımı geri alamam, gece gözlüm. Beni böyle de sever misin? Elimde senin kanın var sevgilim...

STEPHENİE MEYER` İN ALACAKARANLIK SERİSİNİN SON KİTABI ŞAFAK VAKTİ`NDEN SONRA RENESMEE CULLEN`IN GÖZÜNDEN DEVAM HİKAYESİ. HAYRAN KURGUSU Hissettiğim tek şey vardı o güne ait. Sıcak bir kana karşı koymaya çalışan buzun öfkeli dağılışı içimi ikiye ayırıyordu sanki. Biri beni öldürmek isterken diğeri tüm ateşiyle beni hayatta tutmaya çalışıyordu. Nereden bilebilirdim ki benim yaşamamın bunun üzerine kurulu olacağını. Küçücük bedenimde iki varlığı yaşıyordum; buzun gücünü ve ateşin ruhunu. Kimse benim nasıl bir varlık olacağımı bilmiyordu. Kimine göre küçük tekmeci, kimine göre büyük aşkını günden güne öldüren gereksiz bir varlık, kimine göre de hiç sahip olamadığı bir kalbin durmasına neden olan bir canavardım sadece. CANAVAR...

"Bazı mühürler kanla atılır, bazı dosyalar ise ruhunuzu hapseder." Vespera ve Calyx için altmış günlük kaçış bitti. Anne ve babalarının mezarı üzerine yemin edilen o karanlık, onları yutmak için geri çağırdı. Artık masum değiller; damarlarında uyanan o tekinsiz sızı, artık bir uyarı değil, bir infaz emri. Vane kuzenleri gölgelerin arasından sıyrıldığında ve Valerius kanının gerçek, lanetli mirası uyandığında; sırlar artık birer hatıra değil, doğru kalbe saplanacak birer hançerdir. Her şeyin merkezinde tek bir dehşet var: Kayıp Dosya. O mühür kırıldığında kendine tek bir soru sor: Aynadaki o yabancı yüz hala sana mı ait, yoksa içindeki canavarın ilk zaferi mi? "Geçmişin gölgeleri, geleceği boğan ilmeklerdir."

Vampir jungkook büyücü taehyung. Kitabı ben yazmadım yani bu konuda bir fic aradım ve bulamadım bende yapay zeka ya yazdırdım ve beğendiğim için burda yayınlamakta bir sakınca bulmadım iyi okumalar 🌸

On sekiz yaşına girecek olan Emma Hill, bunun heyecanı içerisindedir; ama on sekiz yaşına girerken kendinde beklenmedik özellikler keşfeder. Bu özellikleri kabul etmekten başka çaresi olmayan Emma Hill’i nasıl bir doğaüstü güç ve evren beklemektedir? Peki, siz Emma Hill ile bu evrene ortak olmak ister misiniz? ‼️Kitap; vampir, kurt adam, büyücülük içermektedir ve kitapta kan ve yetişkin içerikli tasvirler bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz lütfen. 🙏🏼

Yüz yıl boyunca savaşın ve kaosun uğramadığı Eldarya gezegeni, bir gecede değişti. Krallığın temelini oluşturan dört kutsal güç; Yıldırım, Ateş, Karanlık ve Aydınlık, yüzyıllardır denge içinde yaşamıştı. Ta ki kralın ölümüyle birlikte bu denge parçalanana kadar… Taht boş kalmış, halk korkuya kapılmıştı. Ancak asıl sorun kralın ölümü değildi. Savaşın başlamasına neden olan gizemli kişi hâlâ ortaya çıkmamıştı. Krallığın en güçlü dört koruyucusu, tahtın gerçek sahibi olmak için mücadeleye girişirken kadim bir sır gün yüzüne çıkar: Tahtı ele geçirmek isteyenler önce kendilerine dört varis bulmak zorundadır. Çünkü eski bir kehanete göre gerçek kral, ancak dört varis bir araya geldiğinde ortaya çıkacaktır. Yıldırımların gölgesinde saklanan sırlar, alevlerin içinde büyüyen öfke, karanlığın fısıldadığı ihanetler ve aydınlığın koruduğu gerçekler… Dostluklar düşmanlığa, kardeşlikler ihanete dönüşürken herkes aynı sorunun peşindedir: Tahta kim geçecek? Varisler yalnızca krallığın geleceğini değil, dünyanın sonunu da belirleyecektir. Dört güç. Dört varis. Bir taht. Ve yaklaşan son savaş…

Dağılan bir aile Aşk mı aile mi? Kardeşlik mi ? Nefret mi?

Lorenzo Blackwood bir Vampirdi. Odessa Moretti ise onun asla dokunmaması gereken bir insan. Ama bazı takıntılar aşktan daha tehlikelidir ve Lorenzo,Odessa`dan vazgeçmeye niyetli değildi.🖤🍷

Yüzyıllardır insanlar ve vampirler birbirinden nefret ediyordu. Arvenia Krallığı’nda doğan herkes, vampirlerin acımasız canavarlar olduğunu öğrenerek büyürdü. Prenses Amelia da farklı değildi. Hayatı boyunca düşmanlarından korkmayı, onlardan nefret etmeyi ve bir gün krallığını korumayı öğrendi. Fakat kaderin onun için farklı planları vardı. Siyasi bir evlilikle krallığına barış getirmesi beklenirken, düğün günü vampirler saldırır. Kaosun ortasında Amelia, vampir krallığının veliaht prensi Kael tarafından kaçırılır ve kendisini düşman olarak bildiği insanların arasında bulur. Ancak günler geçtikçe Amelia, yıllardır anlatılan hikâyelerde çatlaklar olduğunu fark etmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler nesilden nesile aktarılmaz. Bazı sırlar saklanır. Ve bazı savaşlar, insanlara anlatıldığı gibi başlamaz. İki krallık arasındaki gerilim yeniden yükselirken Amelia kendisini ihanetlerin, sırların ve karanlık bir geçmişin tam ortasında bulur. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, karşındaki kişi değildir. Sana öğretilen yalanlardır.

Hayat bazen sizi ummadığınız yollarla karşılaştırır. O yollar karanlıktır; eğer ışığı bulamazsanız kaybolup gidersiniz. Ben mi? Ben çoktan ışığımı kaybedip o karanlığa hapsolmuştum. ​Bedenimi bir hastalık gibi ele geçiren o gizemli, siyah çatlaklarla boğuşurken hayatımın en büyük karanlığıyla o uğursuz dolunay gecesinde yüzleştim. ​Yüz elli yıl önce insan krallığının Kızıl Taş`ı çalarak diğer tüm ırkları büyülü bir kalkanın ardına hapsedip "canavar" ilan ettiği bu dünyada, efsaneler bir gecede gerçeğe dönüştü. Bu hayatta tutunduğum tek insan olan en yakın arkadaşım Maria’nın, aslında Kurt Krallığı’nın mühürle gizlenmiş güçlü bir varisi olduğunu o gece öğrendim. Ve o gece, kalkanların gevşediği o dolunayda, Maria gözlerimin önünde kaçırıldı. ​Şimdi önümde ucu bucağı görünmeyen kızıl bir portal ve ardında canavarların sürgün edildiği o yasak kıta, Avelero var. Maria`yı orada bırakamazdım. Onu kurtarmak adına, hiçbir şey bilmediğim o tehlikeli dünyaya adım atmaktan başka çarem yoktu. ​Yüz elli yıllık bir tiranlığın, mühürlerin ve kadim sırların ortasında, ışığını çoktan kaybetmiş bir kız tek başına yedi krallığın kaderini değiştirebilir miydi? Yoksa o karanlığın içinde ebediyen kayıp mı olacaktım? 🌖 Küçükken çevremdeki insanlar beni hep anneme benzetirdi. Oysa bilmiyorlardı. Onunla uzaktan yakından benzemiyorduk. Annem her zaman ışıktı. İnsanlara ışığıyla yol gösterirdi. Bense sadece karanlıktım... 📖 İlk iki bölüm yayındadır. Yeni bölümler 20 Haziran`da paylaşılacaktır. Hepinize iyi okumalar. 🤍