İdil için dünya sadece iki renkten ibaretti: Hedefin kırmızısı ve gecenin siyahı. Duygularını yetimhanenin soğuk duvarları arasında bırakan, parmak uçları barut kokusuyla mühürlenmiş bir gölge... O, intikam için yetiştirilmiş kusursuz bir makineydi. ​Hedefi belliydi: Karahan İmparatorluğu’nun tek varisi, babasının günahlarının yaşayan kanıtı: Demir Karahan. ​Plan basitti: Sız, güven kazan ve en zayıf anında şah damarını kes. ​Ancak satranç tahtasında bir kural vardır; her hamle bir feda gerektirir. İdil, Demir`in hayatını sökmeye geldikçe, kendi buzdan kalbinin çatlamaya başladığını fark eder. Demir Karahan sadece bir hedef değil, İdil’in ruhundaki o karanlık boşluğun aynasıdır. ​Bir intikam, kaç kalp atışında aşka dönüşür? Ve bir cellat, kurbanına aşık olduğunda tetiği kim çeker? "Ben senin kurtarıcın değilim Demir. Ben, senin celladın olmak için her gün ölen o küçük kız çocuğuyum."

Yıl 2028, Teknolojinin geliştiği, ilerlediği, hatta akla gelemeyecek dövmelerin bile ortaya çıktığı bir zaman. Bazı dövmeler sadece iz bırakmaz... kader çizer. Güvenin bittiği yerde, aşk başlar. Firdevs Öcal, kod adıyla Kunduz, Kartal`ın en güvendiği saha ajanıdır. Görevi basit görünür: Türkiye`nin en güçlü çetesine sızmak, içeriden bilgi toplamak ve çeteyi çökertmek. Ama bu dünyanın kuralları bambaşkadır. Ve güven, her şeyden daha tehlikeli olabilir. Ve hiçbir plan sonsuza kadar sağlam kalmaz. Çete lideri Adnan Çetin`in güvenini kazanan Firdevs, bir yandan çöküş planını işlerken, beklenmedik bir görevle karşı karşıya kalır: Poyraz Akın adında gizemli bir çete liderine sızmak. Bu adamın yanında zaman yavaşlar, gerçekler bulanır... Ve bir dövme, yavaşça parlamaya başlar. Ve bu yeni görevle birlikte vücuduna işlenen kelebek dövmesi, tüm hikâyeyi değiştirecek ilk işaret olur. Bu dövme, göründüğünden çok daha fazlasıdır. Ve Firdevs, sırlar içinde gizlenmiş bu savaşta sadece çeteye değil, kendi geçmişine ve kaderine de meydan okumak zorundadır. Aşk, görevle çatıştığında kim galip gelir? Sadakat mi? Kalp mi? Yoksa her ikisi de kaybetmeye mahkûm mudur? SIZMA, aşk ile ölüm arasında ince bir çizgide yürüyen bir kadının, Firdevs Öcal`ın hikâyesi. Ve kelebek kanatları gibi çırpınan ama asla durmayan bir kalbin sesi. . . . Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Kayıtlar silindi. Şehirler çöktü. Kimlikler yeniden yazıldı. Bir zamanlar sadakat üzerine kurulu olan sistem, şimdi korku ve kodlar üzerine işliyor. Gölgelerde kim olduğun değil, ne olduğun sorgulanıyor. Onlar bizi gölgeye çevirmeden önce, biz insan mıydık? Ben Raza. Kod adı Tetik 12. Ne zaman doğduğumu bilmiyorum. Ait olduğum hiçbir şehir kalmadı. Hafızam Dernek’in arşivlerine mühürlü, geçmişim bir algoritmanın şifreli satırlarında. Tek bildiğim şey şu: Gölgelerden geçmeden kimliğini kazanamazsın. Ve bu savaş, çoktan başladı.