Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Bir günlük ömrü olur derlerdi kelebek için belki kelebeğin ömrü bu sefer daha uzundur kim bilir ?

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Siz: Helal sana yiğido. Çimen adam: Eyvallah bacım. Siz: Hakaret alsaydım bu kadar üzülmezdim bu lafına. (Bu mesaj silindi) Çimen adam: Kızım yazıp yazıp siliyorsun, Çimen adam: Hiç hoşlanmam öyle insanlardan. Siz: Allah Allah zaten yeterince tepenin tasını getirdin Siz: De git yoksa elimden bir kaza çıkmasın. Çimen adam: Ben nasıl bir taşa denk geldim Çimen adam: Hasbiyallah.. (Görüldü) Bu kurgumu kıymetlim, Emine Ateş`e armağan ediyorum. Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Bir dehlizin içinde, kaybolmuş isteklerin, mantıkla zirvenin doruklarına çıkış senfonisi...

Ramazan Hilali görüldü. Peki ya Hilal ve Ramazanın hikayesi.

Olmadık yerde olmadık zamanda kapını çalıyorsa aşk, onu içeri buyur etmekten başka şansın yoktur.

Hüzün Kovan Kuşu, kaybolmuş bir aşkın küllerinden yeniden doğmaya çalıştığı, gözyaşı kadar keskin, sevda kadar derin bir hikâye. Karaca ve Kaya... Birbirine zıt, ama birbirine ait iki ruh... Aynı mahallede devamlı itişmeyle geçen çocuklukları, zamanla tutkulu bir aşka dönüştüğünde kimse durduramaz sanmışlardı onları. Babaların öfkesi, kaderin acımasızlığı, ölümün soğukluğunun bile. Ama bir gün Karaca, her şeyi ve herkesi ardında bırakıp gitti. Kaya`nın kalbine saplanan sessiz bir vedayla. Arkasında cevapsız sorular, yarım kalmış hayaller ve bir mezar taşı bırakarak. Yıllar sonra peşinde sessiz acılar, içinde saklı sırlarla geri döndü. Ama artık ne Karaca eski Karaca`ydı... Ne de Kaya affedebilecek kadar aynı adam...

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Babasından yılarca şiddet gören Derin`in tek kurtuluşu; Ateş ‼️üstü açık şekilde yazılmış (+)sahneler olabilir ismeyen okumasın‼️

BU BİR KİTAP DEĞİL , SENARYODUR . . . Gaziantep ve Trabzon Aynı Projede; . . Trabzon’un yeşilinden kopup Gaziantep’in güneşten kavrulmuş taş sokaklarına düşen Azil için bu atama, sadece bir görev değil; yabancısı olduğu bir dünyanın sessiz çığlığıydı. O, tebeşir tozuyla barışı anlatmaya çalışırken; Taşkınan ve Darlıca aileleri arasındaki nefret, şehri bir mengene gibi sıkıyordu. Yeşil, iki aile arasındaki kanı durduracak bir "bedel" olarak kurban seçildiğinde; ya susup o topraklara gömülecek ya da tek sığınağı olan o yabancı gölgeye, Azil’e kaçacaktı. Şimdi Gaziantep’in suskun toprakları, imkansız bir aşka şahitlik ediyor. Ama unutulmamalıdır ki; "Kimse sınanmadığı aşkın masumu değildir..."

  Ailesiyle birlikte Fransa`da yaşayan Yüsra`nın onlardan habersiz Türkiye`ye gelip komşu teyzesinin evinde kalması ile başlıyor onların hikayesi. Aslında çocuklukta başlayan duygular gün yüzüne çıkıyor.   Yüsra Karaca, Poyraz Ali`nin küçük baş belası, sevdası. İmkansız olarak gördüğü aşk, neler yaşatacak ona?   Poyraz Ali Tunalı ; Kıdemli Üsteğmen Aslan Timinin komutanı. Arkadaşının kardeşine aşık olduğunu fark ettiğinde kabullenemedi ama vazgeçemedi de. Yağmurlu bir günde yıllar sonra gördüğü küçük baş belasına aşık oldu.        Aralarındaki yaş farkı, ağabeyinin arkadaşı olması ve iki ailenin birbirini yakından tanıması Yüsra için her şeyi imkansız görmesini sağlıyordu. O Ali kadar cesur değildi bu konuda fakat her şey için çok geç olacaktı belki de, bilmiyordu genç kız.        Yüsra ve Poyraz Ali`nin hikayesinde beraber olmaya var mısın? ... Kapak Tasarımı: irempsd

Ayrılıklar. Can yakıcı ve habersiz ayrılıklar... Sevdiğin birisi gider bazen ama haberin olmaz. Birisini çok seversin, delicesine korkarsın onu kaybetmekten. Bu kişi illa sevdalın olmak zorunda da değil... Aile. Mesela, Korkmaz ailesi. Şu anda kaybetmekten korktukları, çokça sevdikleri ve evlerinin direği olarak gördükleri Salim Korkmaz’ı kaybetmişlerdi. Fakat haberler yoktu... Zaten hiçbir şehit haberi telefondan verilmezdi, nereden haberleri olacaktı ki?.. Bir gece vakti hepsi sıcacık yatağında mışıl mışıl uyurken, Salim Korkmaz gittiği görevde Alsancak uğruna şehit düşmüştü. Sonsuzluğa giderken çehresinde gülümseme, yüreğindeyse burukluk vardı. Ailesinin üzülecek olmasını bıraktığı sızıyla kapanmıştı gözleri. Fakat beyaz ışığı gördüğünde her şey son bulmuştu. Şehit olmuştu. Bundan daha güzel ne vardı? Ailesi olan bitenden habersizdi ama o; unutulmayacak, unutturulmayacak kahramanlardan birisi olmuştu. Şehit olacağını anladığında aklına ilk eşi gelmişti. Yıllardır sevdiği kadını hep çaresiz ve de yalnız başına bırakmıştı. Onun çilesini hep çekmişti, Mehtap Korkmaz. Sonra soy adını ilk ona bahşettiği gün geldi aklına. Belki de bencillikti yaptığı ama ne kadar mutlulardı... Oysa iç sesi haklı çıkmıştı; kısa sürmüştü bu neşeleri çünkü evliliklerinin ikinci günü göreve çağırılmıştı... Üzülmüştü güzel karısı. Ama elden biçare gelmeyince gelmiyordu. Birden Mehtap’la anıları toz bulutu olup uçtuktan sonra aşklarının, iki kişilik yuvanın büyümesini sağlayan oğulları geldi aklına; Akalp’ti adı. Dürüst, doğru kişi demekti. Mehtap’ı istemişti bu ismi. Delikanlı oğlu annesine ve kızına sahip çıkardı. Her ne kadar onun omuzların ağır yükler devretmek istemese de hep olduğu gibi yine elinden bir çare gelmezdi. Kaderdi tüm bunlar. Onun önüne nasıl geçecekti?

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Bu "konuşmanı istemiyorum", aslında yıllar önce de konuşmadın" demenin başka bir yoluydu.. ... Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎ ‎Birde bu masalın en önemli çizgisine yıllar sonra sahip olmuşlardı. . ‎ ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎ Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎

İki yaralı kalp birbirlerine yuva olabilcekmi

Alt tarafı abimin arkadaşına anonim bir şekilde yazmaya karar verdim... En fazla ne olabilir ki? *** Bu kitabım yakında sizlerle olucak... Beklemede kalın!