"Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam?" Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir. ____ Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025

Elena:neden beni kurtardın asker Kaan : Bazı yaralar kanamaz. Bazı çığlıklar duyulmaz. Ama en ağır savaşlar, İnsanların içinde kopar. Rus kızı

"Onun dünyasında tek bir kural vardır ya hükme boyun eğersin ya da küle dönüşürsün." Hasret, sokaklarda büyümüş. Aç kalmayı, kaçmayı, susmayı ama en çok da hayatta kalmayı öğrenmişti. Beş yıl önce yolu yeraltının acımasız krallığı Nehra ile kesiştiğinde, artık geri dönüşü olmayan bir dünyanın kapısından içeri girmişti. O, bu karanlık dünyanın görünmeyen yüzü, sessiz ve sadık teslimatçısıydı. Paket taşıyor, emirleri uyguluyor ve asla soru sormuyordu. Çünkü bilirdi Nehra`da soru soranların ömrü uzun olmazdı. Bu karanlık dünyanın merkezindeyse tek bir adam vardı Savaş Alasker. Soğukkanlı, acımasız ve önünde bütün bir şehrin diz çöktüğü mutlak bir hükümdar. İnsanların adını fısıldayarak söylediği, kurallarında merhamete asla yer ayırmayan bir lider. Hasret için Savaş, ulaşılamaz ve tehlikeli bir hayranlıktan ibaretti. Ta ki o geceye kadar. Bir teslimat, yanlış insanlar ve dökülen kan, kusursuz işleyen çarkı tek bir saniyede kırdı. Artık Hasret sadece sokakların kızı değildi Nehra`nın tam ortasında, namlunun ucundaydı ve Savaş, buzdan gözlerini ilk kez gerçekten ona çevirmişti. Fakat bu dünyada yakınlık en büyük zayıflık, aşk ise açıkça verilmiş bir ölüm fermanıydı. Gücün hükmettiği, sadakatin kanla ödendiği ve aşkın küle dönüştüğü karanlık bir yeraltı hikâyesi.

“Deniz Ateş ve Fırat Demir’in öyküsü, sanki edebiyatın sakin bir nehirde akıp giden bir destanı gibi. Deniz, suyun huzurunu ve derinliğini taşıyan bir karakter iken, Fırat ise ateşin coşkusunu ve enerjisini yansıtan biri. Onların hikâyesi, her satırda su ve ateşin dans ettiği, masumiyetle örülmüş bir aşkın izini sürüyor. Her sayfada bu iki karakterin iç dünyalarına daha derinlemesine dalacak, onların zarif ve tutkulu romantizminin her tonunu hissedeceksiniz. Bu roman, edebiyatın zarif diliyle, su ile ateşin harmanlandığı bir aşk öyküsü sunuyor. İyi okumalar.”

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

Dünya güzel ve yaşanır bir yerdi. Dört farklı kıtada, üç farklı ırk —Toryanlar, İnsanlar ve Politler— huzur içinde yaşamlarını sürdürüyordu. Ta ki o yasaklı sihir yapılana kadar... ​Aslan Dağları`nın eteklerindeki şirin Urçek şehrinde yaşayan yaşlı büyücü Algon, sadece hayatının son demlerinde küçük bir maceraya atılmak istemişti. Babasından kalan, siyah yılan derisi kaplı "Büyük Sihirler Kitabı"nın kapağını araladığında, yaptığı sihrin dünyayı büyük bir felakete sürükleyeceğini nereden bilebilirdi? ​Üç Alev Diyarı`nın acımasız sahipleri olan ölümcül Roblar uykularından uyanırken; Algon elindeki efsanevi Pembe Elmas ile Sık Orman`ın vahşi doğasını, karanlık bataklıkları ve kadim sırları aşmak zorunda. ​Masum bir merakın bedeli tüm dünyayı yakabilir mi? Yaşlı bir büyücünün, bozduğu yemini telafi etmek için çıktığı bu destansı hayatta kalma mücadelesine davetlisiniz.

Noxthera’da bir piyonun hayatı, tek bir hamleyle ya kurtuluşa ya da yok oluşa dönüşür. Lyra, kendini Vex’in ölümcül planlarının ortasında bulduğunda artık hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar: dost sandıkları düşman, düşman sandıkları ise tek kurtuluşudur. Tahtın gölgesinde Kayel her şeyi riske atarken, Nyx’in kıskançlığı ve Vex’in acımasız zekâsı krallığı yavaşça çöküşe sürükler. Bu oyunda sevgi bile bir zayıflık, güven ise en tehlikeli hamledir. Ve Noxthera’da her piyon, bir gün şahı devirecek kadar tehlikeli olabilir.

✨Yukii, gezegen arayışındaki kabilelerin kendi gezegeni üstüne yaptığı saldırı sonucu hayatta kalmış bir uzaylıdır. Fakat bu pek çok şeye bedel olmuştur. Tüm bu olanlardan sonra tek hatırladığı şey Dünya’ya hayatta kalmak uğruna bir savaş vererek geldiğidir. Yaşam uğruna verdiği onca mücadeleden sonra kendini Dünya’da bulan Yukii’nin verdiği hayatta kalma mücadelesi henüz bitmemiştir ve Dünya’da bazı kararlar vermesi gerekecektir.

Karın hiç durmadığı Kuzey’de bir çocuk doğdu. Gözlerinde, lanet vardı. Ama korku, onu tahta çıkmaktan alıkoymadı. Adına Ragnar dediler. Kızıl Kum’un yakıcı topraklarında ise kör bir veliaht büyüdü. Seslerden sarayları tanıdı, insanların nefeslerinden yalanları ayırdı. Kalbini susturmayı öğrendi ama unutmayı öğrenemedi. Adı, Bengü Şah’tı. Bir tarafta karla mühürlenmiş limanlar, kanlı hanedan savaşları ve kutup ışıkları altında büyüyen bir kral… Diğer tarafta kum fırtınaları, deniz kehanetleri ve ihtişamın ortasında bir yalnızlık… Onları birbirine bağlayan tek şey imkânsızlığın ta kendisi: İpek Yüklü Gemi. Çünkü Kuzey’e ipek gitmezdi. Kızıl Kum’a da oradan gemi gelmezdi. Ve bazı aşklar, doğanın bile istemediği kadar tehlikeliydi. Tahtlar bölünecek. Limanlar yanacak. Denizin dibindeki kemikler kıyıya vuracak. Bazıları aşk için yaşayacak, bazıları aşk yüzünden canavarlaşacak. Ama her masalın bir bedeli vardı. 🦂 Bir akrep varmış. Bir çanta yokmuş. Bir akbaba varmış, Bir insan yokmuş.

 Bu bir başyatıp değil öncelikle okuyucum. Bu, sınırların ötesinde bir distopya evreni. Burada her şey, tepetaklak bir düzenekle ilerler. Burası, Sızıntı`nın inşaa ettiği bir dünya. Sızıntı der ki; "Ölümün nefesini ensende sızan bir buhar olduğunu ve onu ciğerlerine taşıdığında, ruhundan meydana gelen tahribatı hissedeceksin." Ve devamında şu cümleleri kurar: "Parmaklarınla ona kadar say ve ufkuna neler dağıldığını gör.Bu bir sıradanlık değil, kusmuğuyla hayatta kalan bir cehalet birliği. Kümesinde tilkiler besleyen yüzlerin altında kaç tane maske olduğunu, yalnızca bir et parçası gördüklerinde ortaya çıkar." "Bana ne yapabilirsin ki? Izdırap dolu bir ölümden başka, bana ne yapabilirsin ki?"  4 yıl Önce, TWNN NEWS gazetesi haberi.  UYARI: KİTABIN KURGUSU, BİR YIL ÖNCE HAZIRLANDI. TÜRÜ: DİSTOPYA, Geçtiği yıl 5024 !! HİÇBİR KİTAPLA BENZERLİKTEN SÖZ ETMEYİNİZ. İLK YAYIN TARİHİ: NİSAN, 23, 2023

Osmanlı İmparatorluğu`nun göz kamaştıran ama tehlikelerle dolu sarayında, Kafkas kökenli, genç bir cariyeyi, Lale`yi merkeze alıyor. Saraya on dört yaşında getirilen Lale, burada iki yıl süren yoğun bir eğitimden geçirilmiştir. Bu eğitim ona Farsça ve Arapça dilleri, edebiyat, musiki, dikiş nakış gibi geleneksel saray zanaatları ile birlikte, saray adabı ve harem kuralları hakkında derin bilgi kazandırmıştır. Lale`nin masum güzelliği, keskin zekası ve sarsılmaz azmi, onu Valide Sultan`ın keskin bakışlarının ve haremin acımasız rekabetinin odağı haline getirir. O, sadece bir cariye değil, bu altın kafesin içinde yeşeren bir umut, bir bilmece, belki de bir fırtınanın habercisidir. Lale`nin her adımı, onun ya yükselişine ya da düşüşüne zemin hazırlayacak, kendi kaderini yeniden dokuyacaktır.

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Üçüncü Dünya Savaşı`nın yorgun askerleri, kendi halkının kurşunlarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. İşgal kuvvetlerinin ülkede yönetimi ele geçirmesiyle, kaosun tam ortasında Nilüfer Karaca; vatanını kurtarmak için direnişin ilk kıvılcımı olacaktır. Yılbaşı gecesi; kırmızı maskesiyle, düşmana karşı yaptığı bir hamle, çaresiz halkın yüreğinde umut ışığına dönüşür. Ama bu kez savaş sadece düşmana karşı değil, ihanete, zulme, korkuya ve en önemlisi de... Aşka karşıdır. "Savaşın ortasında aşk bir seçenek değil belki ancak ben bir tek senin gözlerine baktığımda zaferi hissedebiliyorum Nilüfer..." **BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR.** Kitabın bütün yasal hakları bana aittir. Bölümler her pazar.

"Neden en başından beri bendim?" "Çünkü intikamım için açılan tek kapı senden geçiyordu." Sözleri bir hançer gibi yüreğime saplanırken gözlerinde en ufak bir kıpırtının dahi olmayışı, gerçekleri yüzüme bir tokat gibi çarptı. Omuzlarım düştü, ağlamamak için kendimi zorladığım halde sağ gözümden bir yaş aktı. Atalay göz yaşımı gördü ve buruk bir tebessüm etti. "Annem de tıpkı böyle ağlardı." ---------------- Annesinin intikamını almak için Karavel ailesinin soyunu kurutmak isteyen Atalay Demirel ve esir tuttuğu ikizini Atalay Demirel`in elinden kurtarabilmek için onunla mücadele eden Ecem Karavel`in çelişkili bir hayatı. Peki ya, bu iki mücadeleci düşman birbirine âşık olursa? 🎭

Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti.

TÜRK GÜLÜ LAKAPLI BİR TÜRK SUBAYI BAŞKA BİR TİMİN BAŞINA ATANIR. BİR TİMDE İKİ YÜZBAŞI İKİ BAŞ OLUNCA NASIL SORUNLAR ÇIKIYOR YA DA NASIL BİR TİM OLUŞUYOR? KADER ACABA ONLARA NE GETİRİYOR?

Bir gün Güneş, mareşal olan babasının yanına gitmek ister. Babasının yanına gittiğinde Anka timiyle karşılaşır. ●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○ Biraz askeri yazıcam. Diğer kitaplara ara varicem.

Bencillikler ve şahsiyetler arasında savaşlarla ve felaketlerle yüzleşen Edo`nun tarihi yıkımı, insanın en aşağı olduğu anda belirmişti. Karalar çöktü, dağlar yükseldi, kıtalar battı ve yalnızlaştı. Bu yalnızlığın derinliği ile yüzleşmek zorunda kaldılar. Haysiyet ve gururun irdelediği köhne bir diyar, kimseye yürünecek bir yol sunmamıştı. İnsan evladı bir yol aradı, hem kendini yüceltmek hem de iyi olduğunu göstermek için. Fakat ardındaki felaket, bu ilelebet halinin yol açtığı özgüvendi. İnsan bekledi ve istedi. Fakat eline verilen, kuru topraklar, tabanı çatallaşmış nehirler ve ince dallar. Ellerinden çıkmamış gibi yaptıkları ölümler ve gelmeyecek günlerdi. İnsan arzuladı, arzuladıkça tanrıyla bir olduğunu zannetti. Göklere meydan okudu. Arşla eşit olmak istedi. Mükemmel bir kudrete sahip olmayı arzuladı. Lakin, kader kederlidir. Gözyaşı sığdır. İnsanın açlığı, yolunu daima lanetlerle çizmiştir. Doyumsuzluklarıyla kuruttukları bataklıklarda yetişir lotus çiçeği. Yaprakları ziftle siyahlaşmıştır. Yalnız çiçeğin yapraklarını acımasızca yolmuşlardır. Şimdi, göğsüne sonsuz hasretin bıçakları saplanacak. Ölülerin çığlıklarını duyacak, ellerini kürek kemiklerinde hissedecek. Ancak içine dikilmiş acının paslanmış lifleri, asla sökülmeyecek.

"Bir hilâl uğruna ya Rab ne güneşler batıyor." Asena Erçetin... Sert bir rüzgar gibi düşmanı yakıp yıkan, kararlı duruşuyla ülkesinden asla ödün vermeyen, hiçbir savaştan kaybederek çıkmayan o güçlü kadın... O sadece kazanacağı savaşlara girerdi. Oysaki Türk`ün yenildiği nerede görülmüştü... Ama bazı savaşlar cephede değil gönülde verilirdi. Bir bakış tek bir mermiden daha keskin, tek bir gülüş tüm ateşlerden daha yakıcı olabilirdi. Asena Erçetin, Barlas Korkmaz`ı işte böyle alt etmişti... Tek bir gülüşle ve ok misali keskin bakışlarıyla... Hiçbir şeyden korkmayan Barlas`ın artık tek bir korkusu vardı; Tüm kan ve vahşetin içinde bir karanfil misali açan Asena`yı kaybetmek... Kitap kapağı tasarımı: @bachiraninkranponu

Geçmişin tozlu hırkasından sıyrılıp parlak rugan ayakkabıların içine sıkışanlar, hırsla gökyüzünü daraltanlar ve balıklara şemsiye açacak kadar kibirle dolup taşanlar... ​ Bu kitap; sınırları insan eliyle çizilmiş daracık kafeslerin içinde, kendi okyanusunun ağırlığıyla ezilen ruhların sesi oluyor. İçindeki iyiliği usulca kaybedenlerin, zamansızca çürüyenlerin ve kendi kanından izler kovalayanların dürüst bir vesikası. ​ Sığamadığımız her gökyüzüne ve sığdırılamadığımız her kafese dair...

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Çetiner. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah`a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

92 yıl önceki savaşta plexia da tüm dengeler değişti. büyük ruhlar devrildi. Evren lanetlerle sarıldı...

Gece her şeyi saklar… ama onları saklayamadı. Birbirine tamamen yabancı iki kadın, aynı karanlığın içinde yollarının kesişeceğinden habersizdi. Geçmişleri peşlerini bırakmazken, güvenmek en büyük risk haline geldi. Bu hikâyede herkesin bir sırrı var. Ve bazı sırlar… öldürür.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...