"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Adını aldığı denizden daha sert, daha hırçın nasıl olabilirdi bir insan? İşte Asi Dizdar tam olarak öyle biriydi. Annesi adını koyarken Karadeniz’in hırçın, dize gelmez dalgalarına bakarak koymuştu kızının adını. Neşeliydi, hoyrattı ve biraz da deli. Ama mahalleli onun bu halini severdi. Adı gibiydi fakat neşeyle, mutlulukla, sevgiyle parlayan gözlere sahipti. Ta ki deniz gözlü, güneş saçlı annesini kaybedene kadar. Hayat Asi’ye, karanlık ve kasvetli Karadeniz havasının hakim olduğu on altıncı yaş gününün sabahında ilk darbesini attı. Aldığı ilk keskin darbe annesinin sonsuza kadar gidişiydi, ikinci ve en güçlü darbe ise çocukluğundan beri hep bambaşka gözlerle baktığı abisinin arkadaşının gidişiydi. Asi kalbine iki darbe aldı. İlkinde kalbi çatladı, ikincisinde ise paramparça oldu. Arık o sevgiyle ışıl ışıl parlayan gözleri Karadeniz’in ta kendisi oldu. Karanlık, kasvetli ve buz gibi. Ta ki seneler önce kalbinin paramparça olmasına neden olan o adam ansızın bir bahar günü çıkıp gelene kadar. Yirmili yaşlarında onu yalnızlığa terk eden o kahvenin en sevdiği tonu olan gözler bu sefer büyük bir tutkuyla ona bakıyordu. Sevda diyordu sevdiği adam, bu bakışa. Peki sarsılmış güvenine rağmen sevdiği adamın sözleri, gözleri ve sevgisi ne kadar gerçekçiydi? Büyük bilinmezlikler, ufak yanlış anlaşılmalar, oldukça kalabalık ortamlar, şen kahkahalar ve senelerce bastırılmış sevdalarla dolu bir mahallede Asi’yi neler bekliyordu? ⤜→ Karadeniz hırçın ama Asi ondan da hırçın. Ama ne derler bilirisiniz. Karadeniz`in hoyrat, hırçın, deli kızı Asi`nin sevdaya ve yaşamaya olan umudu bittiği yerde Ural Soner`in inadı başlar. Unutmayın burası Karadeniz. Sevdaluk olmasaydı, Karadeniz de olmazdı.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bade uluslararası bir teşkilatta çalışıyordur fakat sıra arkadaşı Kara da onunla aynı teşkilatta görev yapıyordur. Bade hayalleri için İspanyaya giderken Kara kişisel görevi için İspanyaya gider. Ve ikilimizin yine yolları kesişir.

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

"Aynı mahallede büyüdük, aynı okula gidiyoruz ve her sabah aynı yolu yürüyoruz. 16 yılım her anında onunla geçti. Ama bu sene bir şeyler değişti. Sınıfta yan yana otururken birden gözlerinin içine bakamaz oldum. Gülüşü her zamankinden farklı gelmeye başladı. En iyi arkadaşına aşık olmak, dünyanın en güzel hissi mi yoksa her şeyi mahvedecek bir felaket mi? Okul koridorlarında, sınav paniklerinin arasında büyüyen ve çocukluk defterini kapatıp yepyeni bir sayfa açan iki gencin hikayesi." "16 yaşındayız. Hayatımızın en karmaşık, en deli dolu dönemindeyiz. Ve ben bu karmaşanın içinde, çocukluğumdan beri sığındığım tek limanı kaybediyorum. O benim çocukluk arkadaşımdı. Her şeyimi anlatabildiğim tek insandı. Şimdi ise aramızda görünmez, aşılmaz duvarlar var. O duvarları yıkan aşk mı olacak, yoksa bizi tamamen birbirimize yabancılaştıracak sırlar mı? Çocukken birbirimize verdiğimiz sözler, lisenin o acımasız gerçeklerine dayanabilecek mi?"

Eşcinsel allert lütfen rahatsız olacaklar okumasın

Kalbin gerçekten kaç kez ölebilir? Derin, hayatındaki en büyük acıyı geride bıraktığını sanıyordu. Geçmişini unutmaya çalışırken kurduğu sessiz düzen, karşısına çıkan gizemli bir adamla altüst olur. Ege… Onun gözlerinde sakladığı sırlar, kelimelerden daha ağırdır. Birbirlerine yabancı olmaları gerekirken, kader onları her geçen gün biraz daha birbirine yaklaştırır. Fakat bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatına seni iyileştirmek için girmez; seni değiştirir, seni sınar ve en çok korktuğun gerçekle yüzleştirir. Aşk bazen bir başlangıç değildir. Kalbinin ölüm tarihidir.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Vespera’da duygular hastalık, hissetmek ise suçtu. On sekiz yaşındaki Valentina Velez, herkes gibi ilaçlarını alıp Konsey’in kurallarına uyuyordu. Ta ki ilaçlar etkisini kaybedene ve yıllardır silindiğini sandığı duygular geri dönene kadar. Valentina’nın farklılığı fark edildiğinde, Konsey’in en seçkin askerlerinden Kael Arden onu yakalamakla görevlendirilir. Fakat ikisinin de unuttuğu geçmiş, onları düşman olmaktan çok daha tehlikeli bir bağla birbirine bağlamaktadır. Hissetmenin suç olduğu bir dünyada, o hâlâ hissediyordu.

Deniz aynı denizdi. Begonviller yine açıyor, gün batımı yine aynı yerde kayboluyordu. Ama yıllar sonra tekrar bir araya geldiğimizde anladık ki her şey aynıyken, farklı olan bizdik. Fethiye’nin sokaklarında, çocukluğumuzdan kalan o tanıdık yüzlere şimdi başka türlü bakıyorduk. Bir zamanlar yalnızca oyun arkadaşı olarak gördüğümüz insanların gözlerinde, şimdi kendimizin en güzel hâlini görmeye başlıyorduk. Belki de büyümek buydu. Çocukken yanından hiç ayrılmadığın birine, yıllar sonra ilk kez âşık olmak. Ve belki de bazı aşklar, fark edilmek için sadece doğru yazı beklerdi.

Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

ESKİ SEVGİLİME ATACAGIM AYRILIK MESAJINI YANLIŞLIKLA ABİMİN ARKADAŞINA ATTIM. EN FAZLA NE OLABİLİR Kİ?

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı?

Onu ilk gördüğümde öğretmen olduğunu bilmiyordum. Bazı sessizlikler bağırır.Ama sadece kalp duyar. Shin Ryujin~ Bazı sessizlikler her şeyden çok şey anlatır. ~Hwang Yeji

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Dokunmanın yasak, bakışların ölümcül ve aşkın bir yangın kadar tehlikeli olduğu bir hikaye...