-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Rüya lise son sınıfta üniversiteye hazırlanırken bir olay sonucu hiç istemediği biriyle 3 ay sevgili rolü yapmaları gerekirse ne olurdu ?

Tilki mi kurdu avlayacak yoksa kurt mu tilkiyi avlayacak.. 𓃭

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

Bir itiraf sayfasına yazdığım mesajın hayatımda bu denli bir etki bırakacağını tahmin edemedim.

“Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim” Karaca Ada Demir “Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm” Karan Alp Tunahan Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

Eşcinsel allert lütfen rahatsız olacaklar okumasın

​“Seni benden koruması için Tanrı’ya mı yalvarıyorsun?” Sesindeki karanlıkla, avucumun altındaki taş duvarların eridiğini hissettim. ​“Demek bir şeytan olduğunu kabul ediyorsun.” Çenemi dikleştirirken meydan okuyan bakışlarımı ela gözlerine diktim. Dudaklarındaki kıvrım genişlerken gamzeleri ortaya çıktı.​Sadece birkaç saniye boyunca yakınlığıma sokularak durdu. ​“O zaman karşında bir şeytan olduğunu unutma, Maya. Bu defa o tatlı dilin bile seni kurtaramaz.” ​Bakışları en sonunda gözlerimden dudaklarıma indiğinde nefesimi tuttum. Ensemi bırakırken parmakları boynumdan aşağıya doğru kaydı. Bunu neredeyse bilerek yaptığına emindim. Elinin tenime değdiği her yer yanıyordu. ​Buna rağmen öfkeli bakışlarımla odadan çıkmasını izledim. Bu odada yanan ikinci kadın ben olmayacaktım. Gerekirse o şeytanı kendi ateşinde yakmanın bir yolunu bulacaktım.

Toy günü evleneceği adamın öldürülmesiyle derinden sarsılan Karaca, kendini kocasının kardeşiyle evli bulur. Karaca ve Kurdoğlu bu hırsla yanan ateşin etrafında halkalar halinde dönerken artık ortada istenmeyen bir evlilik ve bir de bulunmayı bekleyen bir katil vardır. Şah-ı Şura; törenin hüküm sürdüğü, insanların kaderlerini çoğu zaman kendi elleriyle değil, obanın buyruğuyla yaşadığı bir dünyanın hikâyesidir. Burada sevmenin de nefret etmenin de bir bedeli vardır. Çünkü bozkırda insan yalnızca düşmanıyla değil; kaderiyle, geçmişiyle ve kendi yüreğiyle savaşır. "Şah"; baş olan, hükmeden demektir. "Şura" ise beylerin toplandığı, törenin ve aklın söz sahibi olduğu kutlu divandır. Bir araya geldiğinde ise Şah-ı Şura, yalnızca bir makamı değil; gücün ağırlığını, hüküm vermenin bedelini ve insanın omzuna çöken kaderi anlatır. Bu hikâyede herkesin sakladığı bir sır, sustuğu bir acı vardır.Çünkü bazı savaşlar kılıçla değil, insanın gönlünde kopar. Şimdi otağın kapısı aralanıyor. Toy ateşi yanıyor, kurtlar uzaklarda uluyor, gök sessizce yaklaşan fırtınayı seyrediyor... Şah-ı Şura`nın hikâyesi başlıyor. Keyifli Okumalar... 17 Mayıs 2026

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Yorum Bırakmayı unutmayın🌹🤭🤗 İyi okumalar NOCTURNE AKADEMİSİ İnsanlardan gizlenen bir dünyada, vampirler ve kurt adamlar yüzyıllardır aynı akademinin çatısı altında eğitim görüyordu. Fakat aynı okulda yaşamak, aralarındaki kadim düşmanlığı ortadan kaldırmaya yetmemişti. Nocturne Akademisi`nde soy, güç ve tür her şey demekti. Safkan vampirler ile Alfa kurt adamlar arasındaki rekabet, eski ailelerin sırları ve nesiller öncesinden kalan anlaşmazlıklar okulun her köşesinde hissediliyordu. Kera Veyra ise akademiye yalnızca Safkan bir vampir olarak kayıtlıydı. Sessiz, soğukkanlı ve dikkat çekmemeyi tercih eden Kera`nın gerçek kimliği, okul kayıtlarında yazandan çok daha karmaşıktı. Çünkü bazı sırlar saklanmak için değil, zamanı gelene kadar beklemek için vardır. Ve Kera`nın geçmişi yalnızca onun sırrı değildi. Akademide karşılaşacağı iki kişi, Lucian ve Adrian, onun hayatına tesadüfen girmiş gibi görünüyordu. Ancak aralarında açıklanması mümkün olmayan bir bağ oluşmaya başladığında, bunun yalnızca bu yaşamla sınırlı olmadığı ortaya çıkacaktı. Rüyalar geçmişten parçalar getirecek. Mühürler hiç unutulmayan duyguları yeniden uyandıracak. Ve üçü, daha önce yaşanmış bir hikâyenin izlerini takip ederken tek bir soruyla karşı karşıya kalacak: Geçmişte birbirlerini kaybetmişlerse, bu kez birbirlerini seçebilirler mi? Nocturne Akademisi`nde yeni dönem başlamıştır. Ve bazı hikâyeler, ikinci kez yaşanmak için geri döner.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

Kalbin gerçekten kaç kez ölebilir? Derin, hayatındaki en büyük acıyı geride bıraktığını sanıyordu. Geçmişini unutmaya çalışırken kurduğu sessiz düzen, karşısına çıkan gizemli bir adamla altüst olur. Ege… Onun gözlerinde sakladığı sırlar, kelimelerden daha ağırdır. Birbirlerine yabancı olmaları gerekirken, kader onları her geçen gün biraz daha birbirine yaklaştırır. Fakat bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatına seni iyileştirmek için girmez; seni değiştirir, seni sınar ve en çok korktuğun gerçekle yüzleştirir. Aşk bazen bir başlangıç değildir. Kalbinin ölüm tarihidir.

Onu ilk gördüğümde öğretmen olduğunu bilmiyordum. Bazı sessizlikler bağırır.Ama sadece kalp duyar. Shin Ryujin~ Bazı sessizlikler her şeyden çok şey anlatır. ~Hwang Yeji

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Abimin en yakın arkadaşıydı.** Benimse yıllardır aşık olduğum adamdı. Beni kardeşi gibi görüyordu. Ben ise onun bana kardeşi gibi bakmasına her geçen gün biraz daha dayanamıyordum. O benden uzak durdukça ben ona yaklaştım. O kendine kızdıkça ben daha çok üsteledim. O hislerini inkâr ettikçe, ben ikimizin yerine de hissetmeye devam ettim. Çünkü bazı insanlar hayatınıza yanlış zamanda girmez. **Sadece, doğru insan olduklarını anlamanız için biraz fazla beklerler.** <~> Keyifli okumalarrr

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

"Aynı mahallede büyüdük, aynı okula gidiyoruz ve her sabah aynı yolu yürüyoruz. 16 yılım her anında onunla geçti. Ama bu sene bir şeyler değişti. Sınıfta yan yana otururken birden gözlerinin içine bakamaz oldum. Gülüşü her zamankinden farklı gelmeye başladı. En iyi arkadaşına aşık olmak, dünyanın en güzel hissi mi yoksa her şeyi mahvedecek bir felaket mi? Okul koridorlarında, sınav paniklerinin arasında büyüyen ve çocukluk defterini kapatıp yepyeni bir sayfa açan iki gencin hikayesi." "16 yaşındayız. Hayatımızın en karmaşık, en deli dolu dönemindeyiz. Ve ben bu karmaşanın içinde, çocukluğumdan beri sığındığım tek limanı kaybediyorum. O benim çocukluk arkadaşımdı. Her şeyimi anlatabildiğim tek insandı. Şimdi ise aramızda görünmez, aşılmaz duvarlar var. O duvarları yıkan aşk mı olacak, yoksa bizi tamamen birbirimize yabancılaştıracak sırlar mı? Çocukken birbirimize verdiğimiz sözler, lisenin o acımasız gerçeklerine dayanabilecek mi?"

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Lisenin son senesinde, gönlünü kaptırdığı okulun futbol takımı kaptanı olan Samet Er`e yakın olmak isteyen Merve, kendini futbol takımının başkan yardımcısı olarak bulur. Kusursuz olacağını düşündüğü planları, aynı takımda olan ve 9 numaranın sahibi Emirhan Lala sayesine suya düşer. Kendini asla içinde bulmak istemediği bir koşulda, karşısında neyin olacağını bilmediği bir şekilde hayatının akışı değişir. Öğrenmesi gereken gerçekler, geçmişine tutulması gereken ışık ve ona yol gösterici bir takım arkadaşı gerekir. Bir, planlama grubunda başlayan konuşma, bir süre sonra soruların bahanesi haline dönüşür. Kabullenmekte güçlük çektikleri bu durum içinde kalan Emirhan ve Merve`yi uzun bir aşk serüveni eşlik eder.