0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Genç bir kadının aile evinden ayrılarak,kendi ayakları üzerinde durabileceğini kanıtlamak amcıyla küçük bir mahalleye taşınması ve orada hayatının aşkı ile tanışmasını anlatmaktadır. Nisa Karan Efe Demir

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Hicran, ayrılık demekti... Evvelden yazılmıştı benim kaderim. Kader, insanın ismine göre şekil alırmış; bunu en acı şekilde öğrenmem de hayatın bana yaptığı en büyük sürprizdi. Ben Hicran Veren... Adımdan da anlaşılacağı üzere, ayrılık verendim. Ben karnımda bir can taşırken, iki canı toprağa verendim. İnsanların merhemi değil, yarası oluyordum sadece.

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

"Bazı yollar gidilmek için değil, sadece terk edilmek için vardır." Julian için hayat, babasının mutfağa sinen ağır alkol kokusu ile sırtındaki hiç iyileşmeyen yara izleri arasında bir hapishaneydi. Cebinde tırnaklarıyla kazıyarak biriktirdiği 420 dolar ve zihninde tek bir kelime vardı: KAÇMAK. O gece, soğuk bir tren garında sadece geçmişinden kaçacağını sanıyordu. Ancak peronun karanlığında, elinde tuhaf bir ışık saçan o kızla karşılaştığında, yolculuğun düşündüğünden çok daha derin olacağını anlamıştı: HAZEL. Biri hayatın sillesini yemiş bir işçi, diğeri ise nereden geldiği belli olmayan gizemli bir yabancı... İki ruh, polis sirenlerinin gölgesinde, bilinmezliğe doğru son sürat bir yolculuğa çıkar. Julian özgürlüğün tadını ararken, Hazel`ın sessizliğinde saklı olan o büyük sır her adımda peşlerini bırakmayacaktır. Kimin hayali gerçek, kimin gerçeği hayal? Siren sesleri yaklaşırken ve göğsündeki o açıklayamadığı sızı artarken Julian şu sorunun cevabını arıyor: "Nefesimiz kesilene dek peşinden gideceğimiz bir hikayemiz kalacak mı?" "Anlaşılamayanlara ve kendi sessizliğinde boğulanlara..."

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı bir kurye(?) ile fazla bakışırsak ne mi olur??

Hey! Oralarda mısın cüce? Sana bir kitap yazdım. Her zaman yanında olduğumu hatırlaman ve seni sevdiğimi bilmen için.

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Siz: Alp abi sana birşey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz:Hamileyim.(20.48) Alp Abi:Ne saçmalıyorsun?(21.00)

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

#mahalle #çocuklukaşkı #yetişkiniçerik Çocukluktan gelen bir bir aşka sahip olan iki genç birlikte geçiremedikleri yılları hiç unutmadılar. Aydilge farklı yerlere savruldu zorluklarla karşılaştı. Yaman ise onu aramaktan asla vazgeçmedi. Ve zaferi yalnızca vazgeçmeyenler kazanırdı.

Feride Su, iş mülakatına gittiği yerde bir adamla karşılaşır. İlk görüşte ondan etkilenir. Yoksul hayatından kurtulmak için başvurduğu ve onlarca aldığı redlerden sonra nerdeyse ümidini kaybetmiştir. Ancak bu adamla umudu yeşerir. Onu stolklayarak çalıştığı iş yerini bulur. Adamın stajyeri olarak iş başvurusu yapar. Kabul edilir. Ancak bilmediği bir şey vardır. Kalbi, etkilendiği adamın kuzeni olan Ceo için çarpacağını bilmemektedir.

Kalbi paramparça olan bir kadın ve onunla aynı şekildeki adam. İkiside sadece birbirine muhtaç. Birbirlerinin kokusuna o kadar bağımlılarki sanki bir santim uzak kalsalar ölecek gibi hissediyorlar. Ama akılda birkaç soru var. Bahsi geçen kadın eflina peki, ama adam olarak bahsi geçen kişi kim? Biricik patronu quarino mu? Yoksa eflinanın aklına dahi gelmeyecek eski bir çocukluk aşkı mı?

Bir aşk düşünün... Dünüm... Bugünüm... Yarınımdır... Bir aşk düşünün... Yakıp yıkmıştır uğruna... Kül etmiştir... Bir Melek vardır... Varlığıyla tüm karanlıkları aydınlatan... Tüm kötülükleri iyiliğiyle pir-ü pak eden... Sen safir gözlü güzel Meleğim... Benden vazgeçme... Fatih Koralp Sezin&Alara Çetinoğlu Bu onların hikayesi

Her hikayenin bir başlangıcı ve sonu vardır. Bu seferki hikaye bir istisnaydı. Başlandı olan ama sonu hiç olmayan bir hikaye. Havaalanında başlayan ve sonrasında devam eden eden iki hayat...

Whispers Beyond Midnight “Gece sessiz görünür… ama bazıları o fısıltıları duyar.” Rei, sessizliğin içinde kendini bulan, geceleri sokak lambalarının altında kaybolan 16 yaşında bir gençtir. Gündüzün gürültüsünden uzaklaştıkça, gecenin karanlığında gerçek benliğine yaklaşır. Ancak bu sessizliğin içinde yalnız değildir. Yui… Gizemli, çekici ve tuhaf şekilde tanıdık biri. Onunla karşılaştığı o gece, Rei’nin hayatında bir şeyler değişmeye başlar. Gözlerinin ardında başka bir dünya saklıdır — tehlikeli, büyüleyici ve sırlarla dolu. Rei’nin geçmişi kadar karanlık olan bu şehirde, ikili arasındaki bağ zamanla güçlenirken, gece her zamankinden daha canlı hâle gelir. Ancak karanlık sadece huzur sunmaz… bazen içinden bir çağrı gelir. Romantizm, gizem, aksiyon ve gecenin içinden yükselen fısıltılar... Bu hikâyede sessizlik, en güçlü çığlığa dönüşebilir.

"Beni nerede gördün de bana takıntılı hale geldin? " dedim. Bunu duyunca bana yaklaştı. Bende bana yaklaşınca geriye doğru gittim. "Bunun gerçekten bir önemi var mı? Sonuç olarak seni iki yıl önce gördüm ve..." Sözü yatağa düşmemle kesildi. Yüzünü yakınlaştırıp, parmaklarını saçlarıma daldırdı. "... ve o günden beri aklımdan çıkmıyorsun " dedi. Ardından dudakları dudaklarıma değdi.

Yavuz ve Mirza. Arkadaş olduklarını düşünen iki çocukluk arkadaşı. Ama duyguları sayesinde bütün yollarının birbirlerine çıkacağını nereden bilebilirlerdi ki. "Mirza," diye mırıldandım ve dudağına bir öpücük daha kondurdum. "Sen günahlarımın en güzelisin"

Ezgi Babasının intikamını alması için Mafya başı Efe’yi öldürmesi gerekiyordu ama Ezgi’nin bilmediği şey Efe’ye karşı olacak olan hisleriymiş…

2093 senesinde iç savaş ve güç gösterilerinden dolayı tüm ülkeler çöküşe uğramış, devletler yıkılmıştı. Krallık kavramı yeniden ortaya çıkmış, zulümler artmıştı. Teknolojik aletler ise kullanılamaz bir hale gelmişti. Ölüm oranları her geçen gün daha da artarken bir korsan topluluğu ortaya çıkmıştı. Kendilerine "Gizli Korsan" diyorlardı. Krallığa bir baş kaldırı olarak dikiliyorlardı. Sage Arden ise bu gemide bulunan bir korsandı. Tek hedefi ise `Valen` ailesini (Krallığı) ortadan kaldırmaktı.