"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Toprak Yağmur`a, 5 Haziran 2011 yılında ülke genelinde yapılan saldırılarla hayatını kaybeden Şehit Binbaşı Fevzi Atadan`ın kızı olan Yağmur Atadan`ın ve aynı saldırılarda hayatını kaybeden Şehit Öğretmen Nevin Karahan`ın oğlu olan Toprak Karahan`ın karşılaşmasını konu alıyor.

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Hiç yanınızdaki sıraya oturan birine âşık olup da ona bunu söyleyemediniz mi? Ben söyleyemedim. Ama hissettim, heyecanlandım, korktum, utandım. Şimdi bu hisleri sizinle paylaşmanın zamanı. Hadi gelin, İpek ve Harun’un dünyasına birlikte dalalım. Ama dikkat edin, her şey göründüğü gibi olmayabilir. Belki de en büyük sır, en yakınımızda saklıdır…

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

Mavi-"Kaderin Gölgesinde" 🩵🌼"Papatya, rüzgârda savrulsa da kökünü unutmayan, koparılsa da yeniden açabilen sessiz bir direniştir." "Bazen kaçtığın şey, aslında sana yazılan kaderin başlangıcıdır." Mavi, hayatın sürprizleriyle yüzleşirken ukalalığının ardına sakladığı kalbiyle yeni bir yolculuğa çıkar.

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Kardelen, internette yüz binlerce kişi tarafından okunan; Romantik Mafya isimli bir çizgi romanın yazarıdır. Hayatında her şey olması gerektiği kadar yolundadır. Ta ki kötü karakter, senaryoyu reddedene kadar. Çünkü Julian`ın küçük bir itirazı vardır: "Bunu yapmak istemiyorum."

Kaçmak onun alışkanlığıydı... yakalanmak ise kaderi. Meva için hayat; kahkahalar, kovalamacalar ve bitmeyen bir kaostu. Ama bazı kaçışlar, sadece daha büyük bir sona götürürdü. Ve bazı bakışlar... sana kaçacak hiçbir yer bırakmazdı.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! (Sadece sıkıldığım için yazılmış bir kitaptır!!!!!!) 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

*Kitapta öğretmen öğrenci ilişkisi, argo, düşük düzeyde şiddet, yaş farkı, ayrıntılı +1& içerik vb bulunur. Okurların bunun bilincinde hareket etmesi beklenir... ​"Ben senin odağını tamamen dağıtabilirim." ​Geçmişin takıntılı gölgelerinden kaçmaya çalışan Gece, hayatına fırtına gibi giren yeni edebiyat öğretmeni Barkın’ın karanlık ve sert sınırlarına çarpar. Aralarındaki tehlikeli çekim büyürken, çiğnenen her yasak onları geri dönüşü olmayan bir yangına sürükleyecektir. ​Arzu, kıskançlık ve tehlikeli bir oyun... Karanlık alana hoş geldiniz.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Yangından bir can borcuyla kurtulan Sıla için hesap zamanı. İntikam yolu onu İstanbul’a, sert ve mesafeli Kubat’ın dünyasına sürüklüyor. Sıla kendini baştan yaratırken, Kubat sınırları zorlayan o duvar olacak. Bu tehlikeli oyun ikisini de dönüştürürken geçmişin hesabı elbet kesilecek. - ​"O kapıları senin üzerine kilitleyen herkes," dedi "O karanlıkta boğulacak. "

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Her sabah aynı rutinle geçen günlerim o kafemin kapısından girene kadar böyleydi.Ben Meira bu benim hikayem.. #yetişkiniçerik

Bir adam ve bir kadın. Aralarında, dokunmaya korktukları, dokundukları an dünyayı yakacaklarına inandıkları o yasaklı, yakıcı tutku... Sanki dünya üzerindeki tüm yollar bir gün mutlaka birbirlerine çıksın diye çizilmişti. Ancak hayat, tam bu noktada, birbirlerini asla birleştiremeyecekleri o keskin sınıra "yemin" ve "sorumluluk" adını verdi. Kadın, bir sözün esaretinde; adam ise bu sözün soğuk gölgesinde. Birbirlerine her yakınlaştıklarında, kendi elleriyle kurdukları o düzene, o kutsal sayılan sorumluluklara ihanet ediyorlardı. Bir yanda tutkuyla birbirine kenetlenen ruhlar, diğer yanda kopup gitmesine izin verilmeyen hayatlar... Hazeran çiçeği gibi; ne kadar kurak bir toprağa da ekilse, her şeye rağmen ısrarla kök salmaya çalışan, koparıldığı yerden bile yeniden yeşermeye meyleden bir bağlılık. Onlar birleşemediler; çünkü hayat, bazen en büyük aşkları bir araya getirmek için değil, birbirinden uzak tutarak korumak için sınar. Biz, birbirimizin hayatında bir nefeslik yer bile bulamadık ama ruhlarımız, başladığımız o ilk günden beri birbirine düğümlü kaldı. Hazeran, çiçeklerin en sadık olanıdır; toprağına ihanet etmez. Tıpkı bizim, birbirimize olan tutkumuzu, bir yemin uğruna sessizliğimizde sakladığımız gibi. COnu o evden çıkarmayacağım; onu o cehennemden çekip alacağım. Şoför koltuğunda otururken dikiz aynasından gördüğüm o boş bakışlar, ailesinin ona birer pranga gibi taktığı o soyluluk yalanlarının eseri. Babasının kirli masasına imza atan kalemle, onun özgürlüğünü yazacağım. Kim olduğumu öğrendiğinde beni belki affetmeyecek ama en azından nefes aldığını göreceğim." "O, ailesinin servetiyle değil, isminin vadettiği o nadide ışıltıyla bir hazine gibi saklanıyordu. Ancak her altın gibi, Zeran da sadece ateşin (aşkın) içinde eriyip gerçek kimliğini bulmaya mahkûmdu." Yavuz BORABAY Zeran ARIN

Siz Falcı ismini verdi Kim bu seni çok seviyor dedi Gerçekten o kadar mı seviyorsun beni? Bir zamanlar camdan bir kalp yapmıştı ve elleriyle vermişti bana. Ben o camdan kalbi o kadar beğenmiştim ki kalbimin yerine koymuştum. Kalbin asıl sahibi oydu, unutmuştum. Efnan uzun zamandır geçmişindeki kişiden kaçıyordu. bu kişi lisedeki eski sevgilisi egemendi ama kaçtıkları sürekli karşısına çıkıyor, ihtimaller kafasında dönüyordu. O da kaçmayı bıraktı ve yazdı. Acaba egemenin tepkisi ne olacaktı?