Ünlü mafya lideri Karan Yakaza mafyalar dünyasının bilindik adamlarından biridir. Aynı zamanda Yakaza Şirketinin CEO`su dur. Aden Eryiğit karanlık dünyadan uzak büyütülmüş bir kız çocuğudur. Aden ailesinin mafya olaylarına ait hiçbir şey bilmemektedir.. Ama o ana kadar... (KİTAP BASILI OLDUĞU İÇİN BÖLÜMLERİ KALDIRDIM. BKM, D&R, TRENDYOL VE HEPSİ BURADA DA SATIŞTADIR BİLGİNİZE)

Içerik şiddet dolu , mazoşist Dark Romance tarzında pisikolojik bir metindir. Muhtemelen tiksinecek, tahrik olacak, kapatmak isteyecek, devam edecek , zihninde oluşan istek den rahatsız olacak , kendine kızacaksın.... Yinede okuyacaksın....

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

HER TÜRDEN ESER MEVCUTTUR... ŞİİR,HİKAYE,DENEME,ROMANTİZM...

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Masallara inanır mısınız? Bu hikayede eşlik edeceğiniz kız, tüm varlığıyla masallara inanıyor. Psikolog olarak hayatına devam eden Hayat; arkadaşlarıyla, ailesiyle birlikte kendi dünyasında oldukça mutludur. Deli dolu ama kırılgan, çabuk parlayan ama tatlı bir kız olan Hayat yaşadığı hayatı oldukça seviyordur. Ama her mutluluğun ardında elbet karanlık bir hikaye yatar. Siyah Martı Yetiştirme Yurdu. Onun en karanlık günleri, geleceğinin en mutlu anlarının temeli. Hayat daha altı yaşında bir çocukken sadece yedi gün kaldığı bu yetiştirme yurduna sık sık uğramakta ve oradaki çocukları ziyaret etmektedir. O yurtta sadece yedi gün yan yana geldiği çocukla tekrar karşılaşacağından ve aşkı tadacağındansa habersizdir. Birbirlerine emanet ettikleri takılar, onları tekrar ve belki de bu sefer ebediyen birleştirecektir. "Yarım kalmış hikayeler, bir gün mutlaka tamamlanır." HAYATIN MASALI "Benim masalımın başrolü sensin."

♡♡♡ "Göreceksin. Benden başka kimseyi sevemeyeceksin, kimse de seni sevmeyecek! Kimse ile benimle olduğun gibi olamayacaksın! Geri bana döneceksin bunu unutma!" O an adımlarım birkaç saniyeliğine durdu. Yavaşça yasemine döndüm. Sanki suçlu olan o değilmiş gibi dimdik durmuş bana bakıyordu akan göz yaşları ile. "Yasemin seni de unutacağım, başkasını da seveceğim, hatta evleneceğim bile" Yaseminin sözlerini haksız çıkarmak istiyordum. Birini yeniden sevebilmek, sevilebilmek ve yasemine `bak sen haksız çıktın` diyebilmek istiyordum.Belki bir başkasını sevmem kolay olmayacaktı fakat denemek istiyordum. İçimde yanan ateşi söndürüp yasemini sonsuza kadar unutmak istiyordum. ♡♡♡ İhanetin affı olmaz derler. Emir de öyle yaptı. İhaneti affetmedi ve inat uğruna başkası ile nişanlandı. Belki başkasının başını yaktı ama sonu ne oldu biliyor musunuz? Hadi gelin beraber bakalım.

Ormanda yaralı bir kurdun yarasını sardım. İnsan formunda tekrar karşıma çıkacağını nerden bilebilirdim ki?! - "O gün ki gibi yaramı tekrar sarar mısın küçük kız?" Ayra Yaban kirazı toplamak için ormana giderken yaralı bir kurt ile karşılaşır. İlk başta korksa da vicdanına yenik düşüp kurdu iyileştirmeye çalışır. Kurt? Değil Vargan. Kurt Adam Vargan.

Bilinmezliğin ve Sadakatin Kıyısında: Bir Av mı, Yoksa Bir Avcı mı? Güneşin kavurduğu sonsuz bozkırlardan, gök gürültüsünün saklı gerçekleri fısıldadığı, orman derinliklerine uzanan kadim bir yolculuk... Bu an, sadece bir kaçırılma hikayesi değil, iki farklı dünyanın, iki keskin iradenin ve iki köklü kültürün amansız çarpışmasıdır Bir tarafta İslam onurunu ve Hak korkusunu kuşananlar, diğer tarafta inançsızlığın, ve katı bozkır kanunlarının gölgesinde büyüyenler... Karakilıç ve İslam Turan obaları arasında başlayan bu fırtınada, "her `av` göründüğü kadar masum, her avcı ise sanıldığı kadar zalim değildir." Ormanın derinliklerinde kurulan bir ip ağı, sadece bir bedeni değil; koca bir boyun kaderini birbirine düğümlüyor. Bir derenin iki ucunda kalanlar bir oyunun sınırında mücadele veriyor. Ramazan`in ilk huzuruyla başlayan bu serüvende; hançerlerin keskinliğinden daha sivri dillerle yapılan savaşlara, gizli patikalara ve asil kimliğini bir zırh gibi kuşanan vakur bir bey kızının asil direnişine şahitlik edeceksiniz. Bir bey kızı ve bir bey oğlu birbirinden zıt iki obanın akibetini farkında olmadan belirlediğinde artık bazı hisler için çok geç kalinacak. Gök gürültüsü ve yağmur yaklaşırken, herkesin bir taraf seçmesi ve ait olduğu yeri bulması gerekecek..

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Ben 11.sınıftım okula bir çok yeni kişiler gelmişti fakat o kişilerden En çok takıntılı olduğum kişi o olmuştu… Açıkça söylüyorum kitabım eyer bir başkası tarafından alınırsa direk şikayet açarım hiç üşenmem :)

2030 Medeniyet el değiştirdi. İnsanlığın binlerce yıllık hakimiyeti, bir gecede kanla ve çığlıklarla sona erdi. Artık gölgelerin yeni sahipleri var; Bu dünya, artık kahramanların ve mutlu sonların dünyası değil. Burası, her adımda ölümün kokusunu soluyacağınız, insan ruhunun en karanlık ve en kirli koridorlarına açılan bir kapı. ​Sıradan bir direniş hikayesi beklemeyin. Bu, bir medeniyetin çöküşü ve o enkazın altında kalan bir genç kızın sessiz feryadı. Kendinizden ne kadar nefret edebilirsiniz? Her aynaya baktığınızda kafanızı çevirecek kadar mı yoksa benim gibi ailesini öldüren yaratıklardan birisine dönüşmüş olan benim gibi mi? Artık bende onlardan biriyim yuvama bir ateş gibi düşen, sevdiklerimi elimden alan canavarlardan biriyim! Hikayemi ​Okumaya cesaretin var mı? Bir kez içeri girdiğinde, gördüklerini bir daha asla silemeyeceksin. Çünkü bu sayfalarda sadece mürekkep değil, kan var.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Yıllar sonra döndü. Alara… Eski sokaklar, eski dostlar, ama en çok da Bora. İlk bakışta soğuk ve mesafeliydi; belki de geçmişin gölgesiyle. Ama kalplerin hikâyesi, görünmeyen iplerle birbirine bağlıydı. Bir adım, bir bakış, bir kelime… Ve her şey yeniden başlamıştı.

"O lavuk kimdi?" "Sanane Tâlât?" "Peki boynundaki yara izi? Sana onu kim yaptı?" "Tâlât seni ne ilgilendirir?" "Gazel, o lavuk sana neden gülümsedi?" "Çünkü insanlar gülümser!" "İnsanlar senden başkasına gülümseyemiyorlar mı? Kıran mı girdi başka insanlara?" "A-ah, Tâlât ne bu haller ya? Yine başladın sen." "Sana benden başkası gülünce ayar oluyorum Gazel, eğer bir daha biri sana gülümserse onun yüzünü silerim haberin olsun." "Tâlât, saçmalama istersen." "Saçmalatana söyle onu istersen." "Ha ben mi?" "Yok nenem." "Tâlât!" "Gazel`imm, söyle birgüzel`imm." "Tâlât dedim!" "Bende söyle birgüzel`im dedim Gazel`im." "Tâlât kapa çeneni." "Kapatamıyorum, yardım etsene." "Tâlât diyorum." "Bende sana diyorum birgüzel`im." "Tâlât sus!" "Sustursana birgüzel. Çekinme, en son çok güzel susturmuştun yine ondan isterim." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

Leyla Akata… Annesinin ani kaybıyla sarsılmış, sevdiği adamın ihanetini sırtında bıçak gibi taşıyan, ruhu yorgun ama bakışları hâlâ umut arayan genç bir kadın. Ve tam da hayatın en ağır günlerinde, hiç beklemediği bir anda… Çetin Ediz Karanlı. Yaşça büyük, görmeden hisseden, bakmadan tanıyan, Leyla’ya ilk cümlesinde bile kendi gölgesini unutturan adam. Onun için bu hikâye bir “ilk görüş.” Aralarında kayda değer bir yaş farkı vardır… Ama kalp dediğin yaş hesabı yapmaz. Belki de, bazen kader kocaman bir şakayla başlar… Bir Garfield mesajıyla...

Taha`nın Geceye Yakışan Bir Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..?

Londra’nın puslu sokaklarında eğitimini tamamlayıp memleketine bir fırtına gibi dönen Miraç Harmanşah, sadece aşiretinin veliahdı değil; zekasıyla modern dünyayı, heybetiyle Mezopotamya topraklarını dize getiren gözü kara bir yiğittir. Onun için sadakat namus, dostluk ise can borcudur. Ancak Barzan konağının eşiğinden adımını attığı an, hayatı boyunca kazandığı tüm zaferler, bir çift ela gözün karşısında ağır bir mağlubiyete dönüşür. ​Şimal Barzan... Abisi Mirza’nın can emaneti, Barzan aşiretinin zarafeti ve ağırbaşlılığıyla nam salmış tek kızı. Çocukluğundan beri kalbinde büyüttüğü devasa aşkı, bir mühür gibi dudaklarına hapsetmiş; sevdasını iffetiyle harmanlamıştır. Miraç’a her bakışında kalbi yerinden çıksa da, töresine ve ailesine olan bağlılığı ona tek bir kelimeyi emreder: "Ağabey." ​Miraç için bu hitap, göğsüne saplanan en keskin hançerdir. En yakın dostu Mirza’ya olan vefası ile Şimal’in masumiyeti arasında sıkışıp kalan Miraç, hayatının en büyük sınavını verecektir. ​Gözü kara bir ağa, kalbinin esiri olursa ne yapar? ​Asaletini sessizliğiyle koruyan bir genç kız, "efendisi" olarak gördüğü adama karşı ne kadar susabilir? "O her kesin ağasıydı, ama sadece beni. "Sol yanımın efendisi`ydi

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..