Karmen Asena Alsay arkadaşlarıyla oynadığı doğruluk cesaretlik oyununda cesareti seçer. Arkadaşları görev olarak bir numara tuşlayıp ona yazmasını ister. Karmen Karşı da ki kişiyi amca veya dede sanar ve bir iki mesaj atıp onu siler ancak Buraz Alpay Karalar`ın namıdeğer Serserinin onu bırakmaya pek niyeti yoktur.

Bir itiraf sayfasına yazdığım mesajın hayatımda bu denli bir etki bırakacağını tahmin edemedim.

Marsel romantizm kitaplarına ve derslerine takıntılı bir kızdır. Ancak hayatının aşkının aniden sınıfın kapısından gireceğini bilemezdi. Çalışkan ama aşk konusunda beceriksiz, hayaller içinde yaşayan Marsel lise son sınıfa kadar sevdiği çocuğa açılmayı aklının ucundan bile geçirmez. Nasılsa çalışacak ve onunla aynı üniversiteye gidecek. Neden şimdi itiraf ederek eğitim hayatını aksatsın ki? Ve sevdiği çocuğun yurt dışında eğitim alacağını öğrendiğinde önünde tek bir şansı kaldı. Ya gidip çocuğa her şeyi anlatarak hep hayal ettiği aşk hayatını yaşayacak (bunu yaparsa okul birinciliği gidecek.) ya da sonsuza kadar ona elveda diyecek. Bu Marsel, okul birinciliği ve hayranı olduğu çocuk arasında kalan kişi... İkisini birden nasıl elde edecek?

Nefes Asi Aladağ, on yıl önce ablası ve abisi tarafından Türkiye`den gönderildi ve geri dönmesi kesinikle yasaklandı. Fransa`da özgür bir hayat yaşaması istenirken o, ailesinin tehlikeli hayatının ta içine düştü ve onlar ile aynı savaş vermekte kararlı. Topraklarına dönebilmek için, AK örgütün lideri olan Kaan Demir Kandemir ile anlaşmalı bir evlilik yapar. İki tarafının da çıkarlarına hizmet eden bu izdivaç, herkesin hayatını değiştirmek ile kalmıyor, zamanla karanlığından aydınlığa çıkmalarına sağlayacaktır. İhanet, gizem, hayal kırıklığıyla dolu bir macera tüm örgütü beklerken. Aşk, şefkat ve güven duyguları Nefes ve Kaan çiftine en beklenmedik anılarında onlara eşlik edecekler. Şimdi sayın yolcularımız, kemerlerinizi takın ve sıkı tutunun . Son Durak`a giden trenimiz şu anda yola çıkıyor. ❦ Unutmayın; « Her son, yeni bir başlangıcın habercisidir. » ✍🏽 @smariaa

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Eylül, etrafını saran o muazzam sevgi çemberinin içinde güvende olduğunu sanıyordu. Ta ki bir gecede tüm hayatı, kendi iradesi dışında bir pazarlık masasına meze edilene kadar… Bir yanda sevdiklerini korumak için kendi ipini boynuna geçirmeye hazır bir genç kız, diğer yanda onun için dünyayı yakmayı göze almış beş farklı irade… Eylül, o çemberi korumak adına tek başına ateşe yürümeye kararlıdır. Fakat hesaba katmadığı bir şey vardır: Fısıldanan tehlikeli bir teklif tüm dengeleri altüst edecek ve o beş adamın, onun tek bir saç teli için neleri yakabileceğini herkes acı bir şekilde öğrenecektir. Çünkü bazen kurtuluş, en çok korktuğun karanlığa teslim olmaktan geçer.

Ahsarilarvahsarilar: Selam. Sanrisal: Selam? Ahsarilarvahsarilar: Videolarını gördüm de... Sanrisal: Eee? Ahsarilarvahsarilar: Acaba bicepsinden sushi yiyebilir miyim? Sansiral: Ne? Kitabın telif hakları, bütünüyle Judgement Lane`ye aittir. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Amaca giden her yol mübahtır... ♠ Eşcinsel bir kurgudur

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

Unutulmuş bir kehanet, yüzyıllardır uykuda olan saklı bir güç ve kaderin tam ortasına düşen Foxy... Dünya büyük bir değişimin eşiğindeyken, tüm dengeleri değiştirecek anahtar onun ellerinde."

İnternette yakışıklı gördüğün birine Cocopops mu? Nesquik mi? Diye sorar mıydın? Hele o kişi Nesquik delisi ise? 0554* : En güzel sabahlar Nesquikle başlar bi kere Siz: Cocopops olmadan gün bile başlamaz mk Siz: Ayrıca o çokokremin değil mi aq 0550* :Nesquik olmadan Güneş bile doğmak istemez aq Siz: Biliyor musun? Önce Dünya değil Cocopops yaratıldı. 0554* : Abartma aq --- 0554*: Ben sanırım Cocopopsuna rağmen seni seviyorum (00.00)

Gerçek Ailem konulu psikolojik dram kurgusudur. Gerçek yaşantılar bir araya getirilerek uyarlanmıştır.

birbirlerinden nefret eden Jisun ve Minho bir evlilikte hapsolurlarsa ne olurdu

"Bir kadının bir tek temiz yaşantısı olması gerektiği, oysa bir erkeğin biri temiz öteki kirli iki yaşantısı olabileceği düşüncesi beni çileden çıkarıyordu." Sylvia Plath

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Direkt konuya girip cevabını bildiğim o soruyu sordum ben inkâr edemiyorum bari sen inkâr et diye. "Benden bugüne kadar hiç mi hoşlanmadın?"yazdım ... "Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" ... *Bir lise kurgusu*

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Gecenin üçünde, otelin en üst katındaki o zifiri karanlık, aynalı havuz odasına sızmıştım. Amacım Sarp`ın gizli lüks harcamalarının dijital dökümünü tuttuğu şifreli diski ceketinin cebinden çalmaktı. Havuzun neon yeşili dip ışıkları suyu hafifçe aydınlatırken, arkamdaki cam kapının kilitlenme sesiyle irkilerek döndüm. Sarp, darmadağın siyah saçları, sırılsıklam gövdesi ve beline doladığı o tek beyaz havluyla sudan yeni çıkmış bir heykel gibi tam karşımda dikiliyordu. "Gizlice odaları dikizlemek, sarışın..." dedi, o boğuk ve pürüzlü sesi havuzun nemli havasında yankılanırken. Adımlarını sakince bana doğru attı, aramızdaki mesafeyi tamamen sıfırladı.Üzerindeki o sırılsıklam havlunun ucunu arsızca elimle kavradım. Parmaklarımın arasındaki ıslak kumaşa inat, gözlerimi onun o tehlikeli, çekik koyu kahve gözlerine diktim. İçimdeki o vahşi şehvete ve hırsa teslim olmamaya kararlıydım. "Cebindeki o şifreli diski almadan buradan çıkmıyorum Karadağ," dedim, sesimdeki iddialı tınıyı doğrudan yüzüne çarparak. "Beni bu karanlıkta korkutabileceğini sanıyorsan yanılıyorsun. Senin bu ucuz tuzaklarına düşmeyecek kadar yüksek bir iradem var benim." Sarp arsızca güldü, çekik gözlerinde katıksız bir kışkırtıcılık ve açlık peydah oldu. Elini uzatıp ıslık çalar gibi pürüzlü parmak uçlarını yavaşça saten elbisemin açıkta bıraktığı çıplak sırtıma yerleştirdi. Parmaklarının ıslak sıcaklığı omurgamı bir kor gibi yakarken, o baştan çıkarıcı Rus aksanıyla doğrudan ruhumu eriten o ilk imasını yaptı: "Я пришел не для того, чтобы прятать диск, Куколка. Я пришел посмотреть, как твоя хваленая иррациональная воля растает под моими руками. И поверь мне, в этой воде твои ледяные стены не продержатся и минуты." (Ben buraya diski saklamaya gelmedim, Kukolka. Ben senin o çok övündüğün iradenin benim ellerimin altında nasıl eriyeceğini görmeye geldim. Ve inan bana, bu suyun içinde senin o buzdan duvarların bir dakika bile dayanamaz.) "O duvarları yıkabilecek kadar güçlü bir ateşin yok senin Sarp," diye fısıldadım, parmağımdaki antika safir yüzüğü onun çıplak, kaslı göğsüne sertçe bastırıp tenini ezerek. Gözlerinin içine baka baka beni köşeye sıkıştırabileceğini sanıyordu. "Benim üzerimde hiçbir hakkın yok ve hiçbir zaman da olmayacak. Beni asla elde edemezsin Karadağ." Sarp bu cevabımla tamamen utanmaz, kuralsız bir tavırla sırıttı. Göğsündeki elimi bileğinden nazikçe ama sıkıca kavradı, parmaklarımızı birbirine kenetleyip beni havuzun kenarındaki o sıcak mermer duvara sertçe yasladı. Devasa, ıslak gövdesiyle üzerime çöktüğünde dudaklarımız arasındaki mesafe neredeyse tamamen sıfıra inmişti. Sıcak nefesi doğrudan dudaklarıma sızarken, o en arsız, en utanmaz tonda Rusçasıyla son darbeyi vurdu: "Ты боишься меня, Куколка? Хорошо, дрожи. Потому что прямо сейчас между твоими ногами, на этой горячей мраморной коже, единственное лекарство от этой боли — это я. Я сорву с тебя и эту гордую маску, и твои правила. Сегодня ночью я так истощу тебя у этой стены, мне будет так наплевать на твои запреты, что завтра, когда ты войдешь в холдинг, твои шаги будут дрожать из-за меня. А теперь приоткрой свои прекрасные губы и отдай мне ту женщину, которая жаждет внутри тебя. Потому что пока я не закончу, ты не сможешь остановиться." (Benden korkuyorsun değil mi, Куколка? Güzel, tir tir titre. Çünkü şu an bacaklarının arasında, o sıcak mermere yaslanan teninde hissettiğin o sızının tek çaresi benim. O gururlu maskeni de kurallarını da tek bir hamlede söküp alacağım senden. Bu gece seni bu duvarda öyle bir tüketeceğim, canını öyle bir yakacağım ki; yarın o holdinge girdiğinde bile adımların benim yüzümden titreyecek. Şimdi o güzel dudaklarını arala ve içindeki o aç kadını bana teslim et. Çünkü ben durana kadar duramayacaksın.)

Masalsı anlatım, yavaş gelişen ilişki, prenses ve muhafızı arasında gelişecek ilişki( 2. Kitapta gerçekleşecek.), sırlar, kaza sonucu aşık olduğu kadını unutan erkek gibi konulara sahip. Karın hiç durmadığı Kuzey Buz Diyarı`nda, Kral Solomon karısının hamile olduğu haberini alır. Ama karısı göklerdeki haritalara olan düşkünlüğü ile bilinirdi ve bir gün dehşetli bir rüya gördü. O rüyada doğacak evladının bu dünyaya kral olarak geleceği haber edilmiştir. Kral Solomon korksa da göklerin dediğini yapmaya kararlıdır. Yalnız ilk eşi Astra ve en büyük oğlu Vincan öyle düşünmemektedir. Bebek doğmuş adına da Ragnar demişlerdi. Ama annesi onun adını hiç bilememiştir çünkü Vincan annesinin ona anlattığı hikayelerle küçük yaşında büyük düşmanlığın fitilini ateşlemiştir. Ragnar’ı annesiyle birlikte öldürmek istemiş ama Ragnar kurtulmuştur. İki kardeşin ölümcül düşmanlığı ve buz diyarına hakim ailelerin çatışmaları huzuru kökünden yok etmektedir. Diğer yandansa Kızıl Kum’un yakıcı topraklarında kör bir veliaht vardı. Güzeller güzeli Bengü Şah, kalbindeki iyiliği gülüşüyle tüm dünyaya yaymak isteyen henüz on yedi yaşında bir genç kızdı. Seslerden yolunu bulur, insanların nefeslerinden yalanları ayırırdı. Kader Bengü ve Ragnar’ı bir araya getirdiğinde ikili aralarındaki çekimi hisseder ve tam alıştıkları o anda on yıl sürecek bir kopma yaşayacaklardır. Bir tarafta karla mühürlenmiş limanlar, kanlı hanedan savaşları ve kutup ışıkları altında büyüyen bir kral… Diğer tarafta kum fırtınaları, deniz kehanetleri ve ihtişamın ortasında bir yalnızlık… Onları birbirine bağlayan tek şey imkânsızlığın ta kendisi: İpek Yüklü Gemi. Çünkü Kuzey’e ipek gitmezdi. Kızıl Kum’a da oradan gemi gelmezdi. Ve bazı aşklar, doğanın bile istemediği kadar tehlikeliydi. Tahtlar bölünecek. Limanlar yanacak. Denizin dibindeki kemikler kıyıya vuracak. Bazıları aşk için yaşayacak, bazıları aşk yüzünden canavarlaşacak. Ama her masalın bir bedeli vardı. 🦂 Bir akrep varmış. Bir çanta yokmuş. Bir akbaba varmış, Bir insan yokmuş.