Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Gölcük Tersane Komutanlığı’nın coşkulu kalabalığı içinde, binlerce sesin ve ışığın arasında başlayan sıradan bir konser akşamı... Talya için her şey müziğin ritmine kapılıp eğlenmekten ibaretti. Ta ki sahnede şarkısını söyleyen Ewre ile göz göze geldikleri o ilk ana kadar. Tek bir bakışla zamanın durduğu, koca bir kalabalığın aniden yok olduğu o büyülü gecede; korkulukların ardından uzanan bir el ve fısıldanan bir isim, unutulmaz bir hikayenin ilk sayfası olur. Sahne ışıklarının arkasında devam eden merak, beklenmedik anlarda gelen mesajlar ve kalbi durduracak kadar yakın ama bir o kadar da uzak hissettiren belirsizlikler... "Seni Gördüğüm An", kalbin ritmini değiştiren tesadüflerin, sahneden hayatın gerçeklerine uzanan tatlı bir heyecanın ve tutkulu bir arayışın hikayesi. Bir bakışla başlayan masal, hayatın gerçekleriyle karşılaştığında nasıl devam eder?

�Ben bir doktordum,amac?m kimseyi yaralamak olamazd? ama hak ederlerse delik de?ik ederdim�

Karaca Ada Demir

�Herkes bilirdiki ben bo? atmazd?m,vurdu?umu �ld�r�rd�m�

Karan Alp Tunahan

Karan Alp�in onun yerine ge�mek isteyen karde?inin adamlar? taraf?ndan vuruldu?u g�n saklanmak i�in d�?man ailenin eski malikanesine gidip �lmeyi bekler ancak beklemedi?i bir ?ekilde karde?inden yedi?i kur?un ona �l�m� de?il,hayat?n?n d�n�m noktas?n? getirir.

Karan Alp�in buzdan oldu?una inand??? kalbi bir kad?na tutulmu?tur.

Ava Aksoy yıllar sonra başına geleceklerden habersiz geldiği memleketinde içindeki ve etrafındaki buzları eritebilecek mi? karşısına çıkacak kaosların altından kalkabilecek mi? peki ya geçmişi, geçmişindeki olayları unutup yeni bir hayata adım atacak mı? Doruk, Ava`nın kalbindeki buzları eritecek mi?

Yanlış anlaşmalar yüzünden ayrılan can ve cemrenin kapı komşusu olarak karşılaşmaları

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Ya Bal gözlerde acıya karışımalı Ya mavi gözlerde Fırtınalara.... Geçmişi unutup iyileşmeye çalışan şeyda geçmişin peşinde getirdiği sırlar ile yüz yüze gelir ve sırlar onu en hakiki gerçeğe eriştiği vakit hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır...

«Bazen kendinden bile şüphe edersin…» Karanlıkta uyanan bir kadın...Kim olduğunu hatırlamıyor. Ama herkes onu tanıyor gibi. Leyal Yesra, kayıp bir geçmişin, yarım kalan cümlelerin ve bilinmezliğin ortasında kaybolmuştur. Kim olduğunu hatırlamaz. Nerede olduğunu, kime güveneceğini… Yüzler tanıdık ama duygular yabancıdır. Her anı, zihninde bulanık bir sis perdesi gibi dalgalanır. Geçmişi parça parça ortaya çıkarken, karanlık sırlar da yüzeye çıkmaya başlar. Unutmak bir kurtuluş mu, yoksa geçmişinden kaçmak için bilinçli bir tercih miydi? Bu soruların içinde tek sabit bir isim var: Arman Moray. Leyal, hatırladıkça değişen gerçeklerle, tanımadığı hâlde kalbinin bir köşesine dokunan bu adamla birlikte bir zamanlar kim olduğunu öğrenmeye çalışır. Ama bazen gerçekler hatıralardan daha tehlikelidir… Hayat, hafızasını elinden aldığı gibi, belki de gerçeği fark ettikçe onu bir kez daha paramparça edecektir. Leyal’in geçmişi sadece bir hatıra değil, bir sırdı.Ve bazı sırlar asla hatırlanmamalıydı…

İzem Lerzan için kütüphaneler sadece çalıştığı yerler değil, kaçabildiği tek dünyadır. Kitapların sessizliğinde kendini güvende hisseder, kelimelerin arasında gerçek hayattan saklanır. En yakın üniversite arkadaşı Eliz Alaz ile aynı evde yaşarken, hayatının düzenli akışı Eliz’in abisi Barış Alaz’ın ortaya çıkışıyla sarsılır. Barış; geçmişi, ailesi ve karanlık yönleriyle İzem’in içindeki en tehlikeli duyguları uyandıran bir fırtınadır. Aralarındaki çekim inkâr edilemezken, bu yakınlık hem bir tutkuya hem de yıkıcı bir bağımlılığa dönüşür. Sevgiyle zehirlenen bir aşk, aile bağlarının gölgesinde sınanır. İzem için artık hiçbir kitap yeterince sessiz değildir. Çünkü bazı aşklar, okunmaz… yaşanır. Ve bazı duygular, iyileştirmekten çok yaralar.

Biri hayat?n silkeledi?i yerde,

sava??p varl?kl? bir adama d�n�?t�.

Di?eri ise hayata kar?? verdi?i m�cadeleyi,

binbir zorlukla a?arak ayakta kalmay? ba?ard?.

?ki ayr? beden, y?llarca hep iki ayn? kalp olarak kald?.

Bir isim. Bir dokunuş. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Elara gözlerini açtığında kendini hiç tanımadığı bir yerde bulur. Herkes onu tanıyor gibidir. Ama Elara hiçbirini hatırlamıyordur. Ta ki bir yabancıyla karşılaşana kadar. Ve o yabancı, hiç de yabancı değildir.

"Sırılsıklam oldum, Yasemin. Adını dilimde gezdirmedim kirlenmesin diye ama gelirken sevdiğin çiçeklerden aldım. Yasemin, aç kapıyı beni sevdiğim çiçekten esirgeme." *** Şehre yeni biri geldi, sınırı küçülttü. Evimin içinde ayak seslerini duyabileceğim kadar yakınıma girdi. Önce bir yalan dinledi sonra kalbini saran damarlardan birini ellerime verip "Al." dedi. "Düğüm at." *** Özgürlüğü uğruna her şeyi göğüsleyebilecek tüm kadınlara...

Bir anlık can sıkıntısı,rastgele tuşlanan numaralar ve ekrana düşen tek bir mesaj... lise öğrencisi Sıla Yıldırım için her şey sıradan bir oyun gibi başlamıştı. Ancak o mesajın, hayatının akışını tamamen değiştiricek o "Yanlış Numara"ya ulaşacağını habersizdi. Kadere inanmazdı, ta ki o numaranın arkasındaki ses hayatının tam merkezine oturana kadar. Tesadüfen başlayan,ama vazgeçilmesi imkansız hale gelen sıra dışı bir aşk hikayesi

Babamın bana neden bir koruma tuttuğunu hiç bir zaman anlayamadım. Benim içim fazla korumacı bir babaydı sadece. Ta ki hayatıma giren o adam, her adımımı takip etmeye, gecenin bir yarısı kapımda beklemeye ve bana yaklaşan herkesten şüphelenmeye başlayana kadar... Ondan nefret ediyordum. Ta ki bir gece babamın yıllardır benden sakladığı gerçeği öğrenene kadar. Babam sandığım adam, aslında kimdi? Ve beni koruması için görevlendirilen adam... Gerçekten sadece görevini mi yapıyordu? Çünkü bazı sırlar öğrenildiğinde insanı korumaz. Beni, babamdan bile koruması gereken adam ise artık en büyük sırrım olmuştu.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Alina Arel Karahan ve Özgür Çağlar Keskin`in hikayesi

DÖNEM KURGUSU - 1994 Turnalı Köyü`nde yaşayan Süleyman,Ayağındaki aksaklık, kısır oluşu ve yoksulluğu yüzünden yıllardır mutluluğa yabancı kalmıştı. Her görücü haberi yeni bir hayal kırıklığına dönüşüyor, her reddediliş kalbinde biraz daha derin bir yara bırakıyordu. Peki, geçmişin yaraları gerçekten sevgiyle iyileşebilir miydi? Bazen bir insan, bütün hayatını değiştirmek için karşına çıkar... Bir anda kaderin olurdu.

"Maskenin i�ine senin kimli?ini belirten bir kod i?leyecek o adam." dedi K�se ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yaln?zca kar??s?ndaki duvara bak?yordu. K�se onun ilgisini �eken yaz?ya bakt?. "Korkun� gelecek biliyorum ama bu yaz? ger�ek kanla yaz?ld?."

Sara �rperdi. "Kimin kan?yla?"

"�ok fazla insan?n kan?." Bu yaz?y? g�rd�?� ilk an? an?msayarak k?s?k bir sesle f?s?ldad? kutsal c�mleyi. "Her y�z maske takar."

"Bu ne demek?"

K�se dudaklar?nda bir g�l�msemeyle ona d�nd�. "G�rmedin mi Sara?" dedi onun sa�?n? ok?arken. "Her y�z maske tak?yordu."

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Bazı insanlar öldükten sonra yaşamaya başlar. "Peki söyle bana, biz yaşayabilecek miyiz herhangi bir anda?"

Daha 3 günlükken annesinin sıcak kollarından basit ama bütün hayatını karartan bir hata ile ayrılan Nefes Ada Afet, 17 yaşına kadar ıssız sokaklarda kötü annesi ve babası, Ayşe ve Fehmi tarafından büyütülmüştür. Eh buna ne kadar büyütülmüş dersek... Daha küçük yaştan psikolojik ve fiziksel şiddet görmüş ailesi tarafından sürekli ihmal edilmiştir. Vücudunun saylı yerlerinde küçüklüğünden kalma ve hayatı boyunca yediği dayakların damgasını taşıyacaktır. Bu zorlu dönemlerinde hep yanında olduğu biyolojik olmasa da manevi abisi Ferit ve küçük kardeşi Merih hep yanında olmuş ona destek olmuş ve yalnızlığı taddırmamaya çalışmışlardır. Daha orta okuldayken sevdiği ve saydığı sayılı öğretmenlerinden biri ondaki parlak ışı sönmeden görmüş ve onu ilgili yerlere yönlendirmiş böylece yeteneğinin boşa gitmemesine neden olmuştur. Diğer günlerden ona farksız gibi gelen ve kızımızın bilmediği şey ise, uğursuz bir salı gününde ıssız ve izbe sokaklarındaki tahrip olmuş evlerinin önün de bir düzine siyah sedan tarafından çalınan kapı ziliyle hayatının akışının tamamen değişeceğiydi...

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.