Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Daha 3 günlükken annesinin sıcak kollarından basit ama bütün hayatını karartan bir hata ile ayrılan Nefes Ada Afet, 17 yaşına kadar ıssız sokaklarda kötü annesi ve babası, Ayşe ve Fehmi tarafından büyütülmüştür. Eh buna ne kadar büyütülmüş dersek... Daha küçük yaştan psikolojik ve fiziksel şiddet görmüş ailesi tarafından sürekli ihmal edilmiştir. Vücudunun saylı yerlerinde küçüklüğünden kalma ve hayatı boyunca yediği dayakların damgasını taşıyacaktır. Bu zorlu dönemlerinde hep yanında olduğu biyolojik olmasa da manevi abisi Ferit ve küçük kardeşi Merih hep yanında olmuş ona destek olmuş ve yalnızlığı taddırmamaya çalışmışlardır. Daha orta okuldayken sevdiği ve saydığı sayılı öğretmenlerinden biri ondaki parlak ışı sönmeden görmüş ve onu ilgili yerlere yönlendirmiş böylece yeteneğinin boşa gitmemesine neden olmuştur. Diğer günlerden ona farksız gibi gelen ve kızımızın bilmediği şey ise, uğursuz bir salı gününde ıssız ve izbe sokaklarındaki tahrip olmuş evlerinin önün de bir düzine siyah sedan tarafından çalınan kapı ziliyle hayatının akışının tamamen değişeceğiydi...

�Ben bir doktordum,amac?m kimseyi yaralamak olamazd? ama hak ederlerse delik de?ik ederdim�

Karaca Ada Demir
�Herkes bilirdiki ben bo? atmazd?m,vurdu?umu �ld�r�rd�m�

Karan Alp Tunahan

Karan Alp�in onun yerine ge�mek isteyen karde?inin adamlar? taraf?ndan vuruldu?u g�n saklanmak i�in d�?man ailenin eski malikanesine gidip �lmeyi bekler ancak beklemedi?i bir ?ekilde karde?inden yedi?i kur?un ona �l�m� de?il,hayat?n?n d�n�m noktas?n? getirir.

Karan Alp�in buzdan oldu?una inand??? kalbi bir kad?na tutulmu?tur.

Belladonna bitkisinin bir damlası gözlerini etkileyici bir şekilde büyütür, seni hiç olmadığın kadar güzel gösterirdi. Fakat etkisine kapıldığın her damla senin ölümün olurdu. Belladonna onun için ekilmişti. O bir zehirdi, o etki altına almayı seviyordu, o bir yanılsamaydı. Zarar vermekten, katletmekten doyasıya zevk alıyordu. Yüzüne sıçrayan, kıyafetinden dökülen kanların görüntüsü hiç bu kadar hoş olmamıştı. Onu içten içe arzulamanın verdiği sonuçları düşünmedi. Yalnızca büyülenmişti, çenesine doğru uzanan siyah saçlar, erik kırmızısı gözler onun en büyük düş kapanı olmuştu. Düş kapanından çıkan ağlar, onun tüm bedenini sarmıştı. Direnmedi, çünkü görebileceği en güzel rüyayı görüyordu. "Bugün ölmem gerekiyordu. Dünyaya gelmek için hiçbir sebebim yoktu, inanın bana, neden doğduğuma bile anlam veremiyorum. Bana biçilmiş elbiselerin hiçbiri bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Lütfen, bana şimdi bir iyilik yapın, bu gece öldürün beni."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Alina Arel Karahan ve Özgür Çağlar Keskin`in hikayesi

Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

"Wattpad’de +4 Milyon okunmayla fırtınalar koparan o meşhur töre efsanesi, şimdi sansürsüz ve en ham sahneleriyle KitapPad’de!" Açıklama: "Bir limana kaç gemi sığınır bilmem ama ben o limanda cayır cayır yandım." İki düşman aile, dökülen kanların üzerine çekilen karanlık bir çizgi ve bu çizginin tam ortasında duran bir berdel fermanı. Biri özgürlüğüne veda eden bir esir, diğeri kendi zindanına gardiyan olan bir adam. Mağusa Limanı’nın hüzünlü dalgaları, bu iki düşman ruhun üzerine çökerken köprüler yıkıldı, geriye sadece kaçışı olmayan bir zorunluluk kaldı. Nefretle atılan o imzalar, sadece iki hayatı değil, iki karanlık dünyayı birbirine zincirledi. "Bana bak Asya! Bu limandan tek bir çıkış var, o da benim iznimle!" "Ben senin esirin değilim Yavuz Ağa! Beni kırdığın her yerinden seni kanatacağım." Gözlerinden alev saçan iki insanın nefretle başlayan savaşı, zamanla kaçamadıkları tehlikeli bir kor alevine dönüşebilir mi? Yoksa bu liman, ikisini de yutacak derin bir mezar mı olacak? Düşmanlığın gölgesinde yeşeren tutkulu, karanlık ve sürükleyici bir esaret hikayesi... Mağusa Limanı`na hoş geldiniz. Burada sular durulmaz, aşk ise en ağır bedeldir.

Bilinmeyen numara:Neden hep yalnız oturuyorsun Bilinmeyen numara:O popüler arkadaşların seni anlamıyor mu artık? Artuğ:? Artuğ:Arkadaşlarımla ne alakası var yalnız oturmanın? Artuğ:Ayrıca sen de kimsin? Bilinmeyen numara:Bana pek öyle gelmedi Bilinmeyen numara:Sanki bir derdin var gibi... ...

Bir anlık can sıkıntısı,rastgele tuşlanan numaralar ve ekrana düşen tek bir mesaj... lise öğrencisi Sıla Yıldırım için her şey sıradan bir oyun gibi başlamıştı. Ancak o mesajın, hayatının akışını tamamen değiştiricek o "Yanlış Numara"ya ulaşacağını habersizdi. Kadere inanmazdı, ta ki o numaranın arkasındaki ses hayatının tam merkezine oturana kadar. Tesadüfen başlayan,ama vazgeçilmesi imkansız hale gelen sıra dışı bir aşk hikayesi

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Bazı insanlar öldükten sonra yaşamaya başlar. "Peki söyle bana, biz yaşayabilecek miyiz herhangi bir anda?"

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! (Sadece sıkıldığım için yazılmış bir kitaptır!!!!!!) 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

“Sayın Savcım, “ dediğinde lafını kestim. “Liderim diyeceksin. “

Taçların ardında saklanan sırlar, unutulmuş ihanetler ve yarım kalmış hesaplaşma lar... Mıss World güzeli Azra Baskan yıllarca görüp , bildiği ve babasını kendisinden sakladığını düşündüğü annesini tanıdığını sanıyordu. Ta ki annesi hakkında gerçekleri ve geçmişine gömdüğü olayları öğrenene kadar... Öğrendiği gerçekler, Azra`yı annesinin yarım kalan hesabının peşine düşmeye ve onun intikamını almaya iter. Bu yola çıktığında Eflah Baskan ne olursa olsun kızının yanında olacağını söyler ve yıllardır aralarındaki buzlar yavaş yavaş erimeye başlar.Ancak çıktığı bu yolda, hiç beklemediği bir şekilde Bora Karan tarafından Ardil Karan da hikâyenin içine dahil edilir. İki güç farklı amaçlarla bir araya gelmişti ama ikisininde beklemediği şekilde gelişen olaylar aralarındaki görünmez duvarları yıkmaya başlamıştı. Azra`nın çıktığı bu yolda intikam alacağı kişilerden biri de babası Vladimir Kozlov du. Peki Azra babası hakında öğrenecekleri den sonra intikamının ne kadarından vazgeçecek ti.Ve Ardil bu yolda Azra`ya nereye kadar destek verecekti. "Ben bu küçük kızın karakterini çözmeye çalıştıkça her defasında başka bir yüzüyle karşılaşıyordum.Adam öldürüp racon keserek salona giren kadın ve acıktığını söyleyip ilahi eşliğinde salondan çıkan kadın.Yıllarca annesiyle arasında soğuk rüzgarların estiği konuşulan kadın ve bugün annesi için tüm bu mafyaları karşısına alan kadın.Kimseye değer vermediği konuşulan kadın ve koruması için değerlim diyip bir mafya kardeşi olan adamı öldüren kadın... Azra Baskan ekranların vazgeçilmez güzeli.Hikayeni yavaş yavaş çözmeye başlıyorum."