"Bunlar? sen benim i�in a?la diye de?il, benim g�z�mde kendi de?erini anla diye anlatt?m birtanem. Bir ?ey ba?armad???n? d�?�nd�?�n her an, bana bak. Senin en b�y�k eserin, benim."

Bu s�zleri onun dudaklar?ndan; her dinleyi?imde kalbimin var oldu?undan bile habersiz oldu?um noktalar?nda birer k?v?lc?m alevlendiren sesinden duymak, ka� y?l ge�erse ge�sin hala ger�ekmi?, sahiciymi? gibi hissettiriyor.

Sanki ellerine hi� ailemin kan? bula?mam?? ve bu kan? i�inde gizledi?i ?eytan`?n ?ki Y�z�`n�n ard?na saklamam?? gibi.

Kitab?n b�t�n haklar? tamamiyle ?ahs?ma aittir. Ve herhangi bir �al?nt? durumunda yasal i?lem ba?lat?lacakt?r.

En b�y�k s?rlar?, �l� adamlar saklar.

"Bu ev� ?kimizin yuvas? Yuna. Ama elbet bir g�n ya senin ya da benim mezar?m olacak."

"Ve ben sensiz hi�bir yere gitmiyorum."

Ya?ad???m bunca zifiri karanl?k ana ra?men, bir kere bile bak??lar?m? sak?nmama, kulaklar?m? kapatmama ve �??l?k atmama izin verilmedi. Katland?m, zihnimde yaratt???m kendime ait d�nyaya kapanarak, unutmaya �al??t?m. Ama ne bir gece ne de bir g�nd�z oldu ki bu adam� Bana onun mal? oldu?umu, �zg�r bir iradem olmad???n? veya olamayaca??n? an?msatmas?n. Aciz bir k�le, ucuz bir mal� Ben buydum. Onun g�z�nde de, ailemden kalan birka� ufak an?n?n i�inde de. Hep buydum. Kendi Hezeyan?nda bo?ulan, cans?z bir bebek.

Kendi zihnine bile g�venemeyen, her g�n delili?in s?n?r?nda ya?ayan bir kukla.

Alt?n kafesin kap?lar?, b�y�k bir g�r�lt� ile on y?l sonra ilk defa araland?.

?�eri girmeye cesaretin var m??

Uyar?! Bu kitap a??r? derecede ?iddet, vah?et ve benzeri travmatik �geler i�ermektedir. Ya?? k���k olan veya bu konularda hassasiyeti, travmas? olan okuyucular?n okumas? ?iddetle �nerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir.

Ayr?ca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden �?km?? olup, izinsiz herhangi bir al?nt?ya veya �al?nt?ya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal i?lem ba?lat?lacakt?r. T�m haklar? sakl?d?r.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Ediz Ege Şimşek. Fenerbahçe`nin yıldız basketbolcusu. Milli takım oyuncusu. Ve magazinin gözdesi. Namıdiğer: Çapkın Kaptan. Delfin Akyıldız. Besyo öğrencisi. Eski voleybolcu. Ve çocukluğundan beri aynı adama âşık olan dünyanın en şanssız kızı. Sorun şu ki... Ediz Ege`nin bundan haberi yok. Ya da henüz yok. Peki ya bütün ülke onları sevgili sanmaya başlarsa? İşte o zaman işler biraz karışabilir.

Unutulmuş bir kehanet, yüzyıllardır uykuda olan saklı bir güç ve kaderin tam ortasına düşen Foxy... Dünya büyük bir değişimin eşiğindeyken, tüm dengeleri değiştirecek anahtar onun ellerinde."

Karmen Asena Alsay arkadaşlarıyla oynadığı doğruluk cesaretlik oyununda cesareti seçer. Arkadaşları görev olarak bir numara tuşlayıp ona yazmasını ister. Karmen Karşı da ki kişiyi amca veya dede sanar ve bir iki mesaj atıp onu siler ancak Buraz Alpay Karalar`ın namıdeğer Serserinin onu bırakmaya pek niyeti yoktur.

"Onun hayatının bağlı olduğu pamuk ipliğinin diğer ucunda da benim hayatım bağlıydı, ben onsuz ölürdüm." Karam dört ay sonra komadan uyandığında ve gözlerini açtığında kendini ormanın kalbinde bir kulenin içinde bulur ve yanında da eşi olduğunu iddia eden ve onu her şeyden çok seven Yasemin vardır. Karam tüm bu süreç boyunca kendisi ile ilgilenen ve her gece başında bekleyen bu kadının gerçekten eşi olup olmadığına inanmakta zorlanır ve her şeyi sorgulamaya başlar ama zaman içinde bu gizemli ve efsunlu kadının büyüsüne kapılır. Sadece birkaç bölüm okuyun ve yorum bırakın pişman olmayacaksınız.

Belladonna bitkisinin bir damlası gözlerini etkileyici bir şekilde büyütür, seni hiç olmadığın kadar güzel gösterirdi. Fakat etkisine kapıldığın her damla senin ölümün olurdu. Belladonna onun için ekilmişti. O bir zehirdi, o etki altına almayı seviyordu, o bir yanılsamaydı. Zarar vermekten, katletmekten doyasıya zevk alıyordu. Yüzüne sıçrayan, kıyafetinden dökülen kanların görüntüsü hiç bu kadar hoş olmamıştı. Onu içten içe arzulamanın verdiği sonuçları düşünmedi. Yalnızca büyülenmişti, çenesine doğru uzanan siyah saçlar, erik kırmızısı gözler onun en büyük düş kapanı olmuştu. Düş kapanından çıkan ağlar, onun tüm bedenini sarmıştı. Direnmedi, çünkü görebileceği en güzel rüyayı görüyordu. "Bugün ölmem gerekiyordu. Dünyaya gelmek için hiçbir sebebim yoktu, inanın bana, neden doğduğuma bile anlam veremiyorum. Bana biçilmiş elbiselerin hiçbiri bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Lütfen, bana şimdi bir iyilik yapın, bu gece öldürün beni."

Biz birbirimizi seçmedik. Ailelerimiz bizi aynı hayata mecbur bıraktı.O, benim tanımadığım bir adamdı.Ben de onun istemediği bir kadındım. Ama bazen aşk, seçimle değil; iki yabancının kaçamadığı bir kaderle başlardı... İkimiz de bu evliliği istemiyorduk. Ama kader, iki yabancıyı aynı soyadında birleştirmeye kararlıydı.

Marsel romantizm kitaplarına ve derslerine takıntılı bir kızdır. Ancak hayatının aşkının aniden sınıfın kapısından gireceğini bilemezdi. Çalışkan ama aşk konusunda beceriksiz, hayaller içinde yaşayan Marsel lise son sınıfa kadar sevdiği çocuğa açılmayı aklının ucundan bile geçirmez. Nasılsa çalışacak ve onunla aynı üniversiteye gidecek. Neden şimdi itiraf ederek eğitim hayatını aksatsın ki? Ve sevdiği çocuğun yurt dışında eğitim alacağını öğrendiğinde önünde tek bir şansı kaldı. Ya gidip çocuğa her şeyi anlatarak hep hayal ettiği aşk hayatını yaşayacak (bunu yaparsa okul birinciliği gidecek.) ya da sonsuza kadar ona elveda diyecek. Bu Marsel, okul birinciliği ve hayranı olduğu çocuk arasında kalan kişi... İkisini birden nasıl elde edecek?

KIRILMA NOKTASI Dört aylık bir bebekken cami avlusuna bırakılan o kızın hayatında iki isim vardı: Nefret ettiği mirası Su ve sığındığı Kader. Geçmişin acılarını gömdüğünü sanırken, uğradığı ihanetle en büyük sırrı tüm okulun önüne serilir. Karanlığın eşiğindeyken gözlerini açtığında ise karşısında okulun ulaşılmaz ikizleri Mert ve Ayaz’ı bulur. Ayaz, onun için sırlarla dolu güvenli bir sığınaktır. Mert ise öfkesiyle duvarlar ören karanlık bir fırtına... Okulun dışlanmış "evlatlık" kızı olacağını düşünürken, kendini bu tehlikeli grubun tam merkezinde bulur. Ancak bu grupta herkesin sakladığı ağır bedeller, dokunulmaz kurallar ve ardında büyük nefretler barındıran gizli isimler vardır. Su, daha ilk adımda o kuralların tam üstüne basar. Üstelik grubun en tekinsizi Cesur’un karanlık bakışları, Su`yun boynundaki doğum lekesine kilitlendiğinde geçmişin ve geleceğin tüm dengesi sarsılır. Fırtınaya karşı duran mı olacaksın, yoksa o fırtınanın kendisi mi? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın.

"Efsaneler yanlış ama boş sözlerden ibaret değil..." Tarihte sihirli canlıların bile takip edemediği kadar derine gömülmüş bir tür... Dışlanmış, korkulmuş, avlanmış, kaçmış, saklanmış ve unutulmuşlar. Artık sadece masallardaki bir canavar iken türünün son örneği olan Aesa varlığını sır olarak saklıyordu. Ancak herkesinkini gören o, kendi kaderinden daha ne kadar saklanabilirdi? Tüm bölümlerin yazımı tamamlandı.

Ya Bal gözlerde acıya karışımalı Ya mavi gözlerde Fırtınalara.... Geçmişi unutup iyileşmeye çalışan şeyda geçmişin peşinde getirdiği sırlar ile yüz yüze gelir ve sırlar onu en hakiki gerçeğe eriştiği vakit hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır...

Yıllar önce hafızasını kaybetmiş sevgilisi onun doktor olduğu hastaneye gelir. Onu kaybettiğini sanar ama geçmişin onlardan daha alacakları var. Kuzey`in Defne`yi karşısında görmesi ona eskisinden çok daha fazla bağlanmasını mı sağlar yoksa geçmişinden kaçmaya çalışırken geleceğini ateşe mi atar?

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

DİKKAT: 14 yaş sahneler olabilir kiss sahneleri, romantik konuşmalar yer alabilir ancak kesinlikle 1& yaş ve üstü değildir. --------------------- Remus Lupin`in kızı, Enola Lupin. Draco ile enemies-to-lovers --------------------- İki farklı bina, iki farklı aile, iki zıt karakter. Ve birbirlerinden nefret etmeleri beklenirken işler hiç bekledikleri gibi gitmez. Bazı sınırlar aşılmamalıdır ama bazı insanlar, o sınırı aşmaya değer ---------------- Tekrar söylüyorum öpüşme, vb. romantik konuşmalar yer alabilir ancak +1& yoktur. Eğer bu sahnelerden rahatsız olacak olan insanlar varsa okumamasını öneririm. Sonra gelip patlıyorsunuz, şikayet ediyorsunuz. Okuyanlar umarım beğenir

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! (Sadece sıkıldığım için yazılmış bir kitaptır!!!!!!) 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

Hayalet... Serhat Akman.... Ve Naz Ahu Göksu... 14 yıl evvel işlenen cinayetler. Yakalanamayan "Hayalet" kod adlı bir katil ve çetesi. Yeraltının güçlü mafyalarından biri olan Serhat Akman. Ve sevgilisiyle arkadaşı tarafından uğradığı ihanet sonucu beş yılını hapishanede geçiren Naz Ahu Göksu. "Çok az insan kelebek görmekten rahatsız olur. Ancak kimse siyah bir kelebek görmekten memnun olmayacaktır."

Bir itiraf sayfasına yazdığım mesajın hayatımda bu denli bir etki bırakacağını tahmin edemedim.

Aralarındaki tek şey ince bir duvardı. Biri adaletin soğuk, karanlık yüzünü temsil eden bir başkomiser; diğeri kendi sınırlarını çizmeye çalışan asi bir iç mimarlık öğrencisi. ​Gece yarısı çalınan bir kapı, hırsız sanılan bir yanılsama ve jilet gibi keskin bir nefret... Barlas`ın kurallarla örülü dünyası, Peri`nin geri adım atmayan cesaretiyle sarsıldığında; kaçış imkansızlaşır.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"