"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Ne diyor şair?" diye sordu. Bir adım daha yaklaştı bana. "Ne diyor?" dedim cilveli sesimle. "Aşk bodrumda yaşanıyormuş güzelim" dedi ve elini arkamdaki duvara yasladı. "Seni tanıdıktan sonra ne kadar doğru bir söz olduğunu anladım" __________________☆__________________ Sare öğretmenliğine devam etmek için yıllarının geçtiği kasabaya tayin isteyen yirmi altı yaşında bir genç kızdır. Gittiği kasabada dedesinin tamirhanesinde çalışan Karanla tanışmak hayatının dönüm noktası olur. Sinirli, fevri ama bir o kadarda merhametli olan Karanla; çocuk ruhlu, rengarenk kişilikli Sareyi ve aynı zamanda sıcacık bir mahalle kurgusu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre... Cem Karaca- Tamirci Çırağı

-Nasıl yani şimdi biz evlenince çocuk da mı gelecek? "... Doğa" diye kızarıp bozardı Emre masanın ortasında.Sultan annemler delicesine gülüşüyorlardı. Hayır bir acayiplik mı vardı da ben mı göremiyorum? 🤍🤍🤍 Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan.

Işıltılı davetler, kusursuz gülüşler ve asla hata yapmayan insanlar… Serena bu dünyanın içinde büyümedi. Ama biri onu özellikle bu dünya için yarattı. Yıllardır zihnine işlenen bir geçmişe, bir intikam hikayesine ve tek bir adama güveniyordu: Lucien. Fakat bastırılmış anılar yavaşça geri dönmeye başladığında Serena, hayatındaki her şeyin planlanmış olabileceğini fark eder. Çünkü bazen bir insanı öldürmeden yok etmenin yolu, ona sahte bir kimlik vermektir.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

🖤 İlk fırça darbesi... İkinci fırça darbesi... Ve üçüncü fırça darbesi... Ben Nihan Sezin. Zengin bir ailenin el bebek gül bebek büyütülmüş biricik kızları Nihan Sezin. Anne ve babası tarafından hiçbir zaman anlaşılmamış Nihan Sezin. Soyadından nefret eden, bu evde doğmamayı dileyen Nihan. Sadece Nihan... Küçük bir atölyede ömrünü tamamlayan, yaşayan bir ölüden farkı olmayan Nihan... Kitap kapağı tasarımı; @lost_on_you

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Final oldu. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Doktorum Bey: Bu nedir ve kimsiniz acaba? Siz: En büyük hastan. Doktorum Bey: Gün içerisinde çok fazla hastam yazıyor, ama yazdıkları bunlara hiç benzemiyor hanımefendi veya beyefendi. Siz: Hanımefendi normalde, ama sen karım da diyebilirsin. Doktorum Bey: Hastamsanız en büyük sorun kafanızda bulunuyor büyük ihtimalle. Siz: Ah doktorum, ne kafası? Kalbimde sorun. Doktorum Bey: Ne için kalbinizde? Siz: Sensiz atması canımı acıtıyor da, onun için kalbimde. Doktorum Bey: Diğer hastalarım gibi değilsiniz anlaşılan. Siz: Senin tek ve en büyük hastan benim Doktor. Siz: O yüzden bu yazdıklarını görmemiş gibi yapacağım. Doktorum Bey: Yine kime çattık acaba? Siz: Bana çatmadınız ki, her yolun sonu benimle bitecek zaten. Siz: O yüzden benden kaçarın yok Doktor. Karşı komşusu olan Doktor Civan’a aşık olan Eflin, ona bilinmeyen numaradan yazarsa ne olur?

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

"Çok beğendin herhalde?" Aniden konuşmasıyla irkilmiştim. "Neyi?" Diye sorarken buldum kendimi. "Yüzümü. Kaç saattir inceliyorsun da." "Hiçte bile sadece bir dakika geçti." Aniden gözlerini açıp, başını bana doğru çevirdi. "Ha yani baktığını kabul ediyorsun," diye söylenip gülmeye başladı. Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması ve (ç)alınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır.

Her sabah aynı rutinle geçen günlerim o kafemin kapısından girene kadar böyleydi.Ben Meira bu benim hikayem.. #yetişkiniçerik

Nerden bilebilirdim hayatımın bir hastam ile değişeceğini Bu benim 2. Kitap deneyimim umarım seversinizzz

Hiç yanınızdaki sıraya oturan birine âşık olup da ona bunu söyleyemediniz mi? Ben söyleyemedim. Ama hissettim, heyecanlandım, korktum, utandım. Şimdi bu hisleri sizinle paylaşmanın zamanı. Hadi gelin, İpek ve Harun’un dünyasına birlikte dalalım. Ama dikkat edin, her şey göründüğü gibi olmayabilir. Belki de en büyük sır, en yakınımızda saklıdır…

"Kimsesiz hisseden, kimselere ithafen... Unutmayın kimsesizlerin de kimseleri vardır." ★ Çözülmemiş bağların ardında gizlenmiş ne sevdalar dostluklar veyahut kan bağları vardı kim bilir? Üç kişiydiler bu hikâyenin başında. Birbirlerine bir soluk uzaklıktaydılar fakat yabancıydılar birbirlerine. Kilometrelerin ötesinde bir soluktu onunki. Bir adım mesafeyle kaçırdığı hayatının acısıyla sarmalanarak koridorların tozunu attırıyordu her defasında. Kusursuz bir yalanın içinde kaybolmuş kendisine uzatılacak elin hasretiyle tutuşuyordu bir mum gibi. Doğumunu bile omzuna yükleyen kendisini bir suç gibi gören bir adam vardı, bir kadına sevgiyi bilmeden sevgiyi öğretmişti. Ölmeyi yeğlediği bütün her şeyden sonra nefes alacak bir bedene ihtiyaç duyduğunun farkına varmış ve nefeslenmek için yolunu sonlandırıp kalakalmış bir adam. Onlar koca kalabalıklarına kimsesizliklerini sığdıran kimsesizlerdi. Onlar tek bir adama baba diyerek bir kez olsun o adamı görme şansına sahip olamamış kimsesizlerdi. Onlar herkesten uzakta birbirlerine tanıdık olan yaralı ruhlardı. Yaralı ruhlarına deva kendileri olmuşlardı. Kimsesizlerin de varlığına şükrettiği kimseler vardı. ... Kimsemiz olmaya hazır mısınız? ... Yazılış Tarihi: 04.08.2023 Final Tarihi: 12.11.2025

Barda gördüğü bir çift gözü arayan mafyanın hikayesi.. *** Elleri kanlı olduğu için kollarını genişçe açıp Defne`yi sararak kendine çekti, başını göğsüne yasladıktan sonra sıkıca belini kavradı. Defne de geri çekilmedi. O da çok iyi biliyordu ki, şu an dünyada en çok ihtiyaç duyduğu tek şey bu güvenli limandı. Defne`nin gözlerinden istemsizce akan yaşları göğsünde hisseden Mert`in kalbine amansız bir sızı saplandı. Dayanamıyordu; onun en ufak bir acı çekmesine, gözünden düşecek tek bir damla yaşa bile kafayı yiyordu, tıpkı şu an olduğu gibi. “Şşşt... Tamam. Tamam güzelim, geçti. Sakin ol,” dedi Mert. Sesi az önceki o canavarca kükremenin aksine, bir fısıltı kadar yumuşak, bir o kadar da sahipleniciydi.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Umay Gazioğlu, kendisine saldıran kişiyi öldürdükten sonra hapse girmemek için MİT tarafından yapılan teklifi kabul eder. Görevi, Hakkâri Üniversitesi`nde sıradan bir akademisyen kimliğine bürünmüş, KOR Örgütü`nün zihni sayılan Korhan Vural`ın en yakınına sızmaktır. Sahte kimliğini desteklemek için çalıştığı kitapçıda tanıştığı Talan, bir keskin nişancıdır. Aralarındaki çekim her geçen gün artarken ikisinin de bilmediği bir gerçek vardır: Talan, Umay`ı yıllar önce terk eden ve ona ölüm emrini veren babasının, Albay Kanat Gazioğlu`nun yetiştirdiği en yetenekli askerdir. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına... "Kalbin içine gir, özü yak." ... "Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu üzüntüyle, "Seni geri götürmemi mi istiyorsun?" Başımı iki yana salladım. Gitmek istemiyordum. Burada, soğuğun içinde dururken bunu gayet iyi anlamıştım. Talan`dan kaçmak istemiyordum. Kar taneleri ikimizin de saçlarına düşüyordu. Belki de hayatımda ilk kez soğuktan tir tir titriyordum. "Beni geri götürmek mi istiyorsun?" diye sordum ve burnumu çektim. Çakmağını çıkarıp çaktı. Sürekli çakmak çakmasına rağmen onu hiç sigara içerken görmemiştim. "İstemiyorum. Ama sen istiyorsan götürürüm. Benim götürmemi istemiyorsan Baran`ı ararım. Sena`yla gelip seni alırlar." "Gitmek istediğimi sanmıyorum." diye itiraf ettim. "Kalmak ve sana güvenmek istiyorum." Bütün vücudum titredi ama bunun sebebinin sadece soğuk olduğunu sanmıyordum. Talan üşüdüğümü görünce derin bir iç çekti. "Gel buraya," dedi. Ona doğru bir adım attım. Ellerimi tuttu. Ellerim buz kesmişti, neredeyse hissetmiyordum. Kendi avuçlarının içine aldı. Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı. Elimi bırakmadan, kendi eliyle birlikte ceketinin cebine soktu.

Eflin Ahsen Soykan, 5 yıl önce ardında her şeyi bırakıp kaçar. Ailesini, geçmişini ve ait olduğu o karanlık dünyayı... Kurduğu yeni hayatta sadece normal biri olmaya çalışırken, en yakın arkadaşının bir anda ortadan kaybolmasıyla her şey yeniden değişir. Şüphelerinin peşine düştüğünde ise kendini tekrar sırların ve geçmişin tam ortasında bulur. Ve yıllar sonra karşısına çıkan tek kişi o adam olur: Ural Ateş Alkurt Bazı hikayelerde aşk, insanı kurtarmaz. Daha da karanlığa sürükler.

Siyahın içindeki beyaz ama beyazın içindeki siyah.Peki siyah mı ağır basacak yoksa beyaz mı?