"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

Kadim Sirius Krallığı`nın huzuru, kanlı bir darbe ve korkunç bir iftira ile paramparça oldu. Kral Tyler`ın oğlu Han, tahtı ele geçirmek için büyücüleri günah keçisi ilan etti ve dünyayı karanlığa gömdü. Ancak bu büyük yıkımdan geriye, her şeyi değiştirecek bir çocuk kaldı: Toni. Geçmişinden habersiz, sıradan ve çelimsiz bir genç olarak büyüyen Toni`nin hayatı zorbalardan kaçmakla geçti. Ta ki o gizemli sabah, büyüleyici bir güzelliğe sahip olan Melody ile tanışana dek... Üzerine atılan bir köpek, imkansız bir illüzyonla kırmızı bir güle dönüşebilir mi? Sakat bacağı olan bir insan, tek bir saniyede gözden kaybolabilir mi? Toni bu akıl almaz sorularla boğuşurken, okul kapısında onu bekleyen kraliyet askerleri, kaçtığı kaderin nihayet kapısına dayandığının habercisiydi. Siyah kapüşonlu yabancı kim? Melody bir dost mu, yoksa sadece bir illüzyon mu? Toni, damarlarında uyanan kadim gücü fark ettiğinde Han`ın lejyonlarından kaçabilecek mi? Geçmişin tozlu sayfaları açılıyor ve büyü yeniden uyanıyor. Efsane olduğuna inandığınız her şey, hayatta kalmak için tek şansınız olabilir.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

Oğuz ile Sıla`nın hikayesinin devamı yani Yanlış Numara 1. Kitabın devamı.

Ela 1 hafta sonra intihar etmeye karar vermişti. Ateş ise Ela`nın sanaldan tanıştığı tek yakınıdır. Ateş gerçek hayatta Ela`nın kimliğini bilse de kız bundan bir haberdir. Peki 1 hafta içerisinde Ateş Ela`ya hayatı sevdirebilecek mi? Gerçek kimliğini sevdiği kızla paylaşabilecek mi?

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

*Dini bir hikâye değildir... KÖZDE KAHVE Bir trafik kazası... Yarım kalan hayaller... Ve geride kalan tek bir hayat. Dilara, en büyük kaybının ardından yalnızca acısıyla yaşamayı değil; yeniden nefes almayı, yeniden umut etmeyi ve en önemlisi kendini yeniden tanımayı öğrenmek zorundadır. Ege`nin küçük ve sakin bir kasabasından başlayan bu yolculuk, onu Endülüs`ün taş sokaklarına, El Hamra Sarayı`nın asırlık avlularına kadar götürür. Attığı her adımda geçmişiyle yüzleşirken, hayatın bazen en büyük cevapları, hiç beklenmeyen yolculuklarda verdiğini keşfeder. Közde Kahve, kaybın ardından yeniden ayağa kalkmanın, insanın kendi kalbine yaptığı en uzun yolculuğun ve umudun en beklenmedik anda filizlenişinin hikâyesidir. Çünkü bazen insan, çıktığı yolculukta yeni bir hayat aramaz. Yolun sonunda yeniden kendisini bulur. Tüm Hakları Saklıdır. Kopyalanamaz, alıntı yapılamaz, değiştirilemez. Bu tür durumlarda gerekli hukuki yollara başvurulacaktır.

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.

Kıyamet kapıyı üç kez vuracak. İlk darbe gökyüzünden geldi; amansız doğal afetler toprağı yardı. İkinci darbe krallığın kalbine indi, görünmez bir zehir gibi ruhları çürüttü. Üçüncü darbede ise çanlar karanlığın kendisi için çaldı: Toprağın altından yükselen ve dünyayı yutmaya yeminli canavarlar... Bu mutlak yok oluşun ortasında, krallık en tehlikeli kumarını oynadı ve bu kabusun üzerine iki eski dostu, bugünün ise iki azılı düşmanını bir araya getirdi. Yurdun korunaklı duvarları ardında birbirinin sığınağı olan o iki çocuk, dış dünyaya adım attıkları an halklarının kanlı nefretiyle zehirlenmişti. Şimdi ise kader onları tekrar bir araya getirdi. Eski dost, yeni düşman; ama belki de bu cehennemde sığınacak tek liman.

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

her şey olağan akışında ilerliyordu Beyza için ta ki o güne kadar...

Suikastçı Serisi Tetikçi I.

Kahverengi gözlerinde kaybolduğum, kıvırcık saçlarına her baktığımda yeniden aşık olduğum bir adam var: benim Mehmedim… her şiirde biraz o her satırda biz varız. Çünkü bazı aşklar kelimelere sığmaz sadece kalpte yaşanır. Ve benim kalbim en güzel şiirimi onun adıyla yazdı.

Asil`e gelen yarış teklifi onu ve ailesi bildiği arkadaşlarını tehlikeli ve tutku dolu yeni gizemli bir Fırtınaya ve teklifin sahibine (Barış Atltay) iter.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Tatlı mı? Evet. Belalı mı? Kesinlikle..:) ✮⋆˙✮⋆˙✮⋆˙ "Bana nasıl oldu da sadece Tuna dedin sen demin?" Merakına yenik düşerek sorduğu soruyla yüzümde minik bir tebessüm belirmişti. "Hmm, bilmem o an sadece Tuna gibiydin. Şef maskenden arınmış ve biraz daha az sinir bozucu. Bu yüzden Tuna dedim." Verdiğim yanıtla ufak bir gülüş döküldü dudaklarından. Ben de eşlik ettim o gülüşe. "Demek öyle tatlıcı hanım. Siz de şu an daha Irmak gibisiniz. Hem bugünkü performansınız takdire şayandı. Tebrik ederim." "Teşekkür ederim şef bozuntusu. Her zamanki halim." "Tabii ona ne şüphe." Sözlerimi inkar etmek yerine bana katılmasıyla eğlenerek güldüm. "Benimle bir gün bile vakit geçirmek size yaradı valla. Daha eğlenceli birisine dönüştünüz." Sözlerim üzerine yapay bir üzüntüyle dudak bükerek beni yanıtladı. "Ne yani eskiden sıkıcı bir adam olduğumu mu söylüyorsun şu an? Çok alındım." "Yani çok da eğlenceli birisi olduğunuz söylenemezdi ama merak etmeyin ben olduğum sürece hâlâ umut var." "Kızıl Irmak, Tuna Nehri`ne öğretir diyorsun yani." "Hıhım, öyle diyorum."

Bütün Diyarbakır`ın en güzel kızı Dila.Aşık olduğu adamla evlenip mutlu bir yuva kurmak için çektiği çilelerden sonra sevdiği adama kavuşur ve bir ömür kocasıyla kendi cennetlerinde yaşayacaklarını sanarken kocasını kaybetmesiyle hayatı cehenneme döner.Evladının yanında kalabilmesi için kaynıyla evlenmek zorundadır.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Defne, ba?ar?l? bir hem?iredir. Sessiz hayat?, �ocukluk a?k? ve ayn? zamanda abisinin en yak?n arkada?? olan Kuzey`in yurt d???ndan d�nmesiyle alt�st olur. Ancak her ?ey yoluna girecek derken, Defne`nin eski sevgilisi Deniz ile ayn? hastanede �al??maya ba?lamas?, pe? pe?e gelen yanl?? anla??lmalara neden olur. Peki, y?llard?r birbirinden uzak kalan iki kalp, aralar?ndaki mesafeyi kapatabilecek mi?

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨