"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Bir tarafta babasının ruhunda bıraktığı kırık tuğlaları gururuyla gizleyen, yeraltı dünyasının en asil zeri: Efsun Alazeri. Diğer tarafta bastığı her yeri kana bulayan, yeryüzündeki hiçbir kurala boyun eğmemiş o tehlikeli ve dominant güç: Barlas Sancaktar. Milyar dolarlık illegal bir ihalenin gölgesinde, kilitli bir çalışma odasında silahlar çekildi. Namlunun soğuk çeliği Efsun’un tenine değerken, Barlas onun üzerindeki tüm zırhı tek bir bakışıyla soyup attı. Alarmların ve fırtınanın ortasında patlayan o vahşi, günahkar tutku, yeraltındaki tüm dengeleri altüst etmek üzereydi. Zümrüt yeşili bir elbise, barut kokan bir adam ve ikisini de yakıp kül edecek bir yeraltı savaşı.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Mavi-"Kaderin Gölgesinde" 🩵🌼"Papatya, rüzgârda savrulsa da kökünü unutmayan, koparılsa da yeniden açabilen sessiz bir direniştir." "Bazen kaçtığın şey, aslında sana yazılan kaderin başlangıcıdır." Mavi, hayatın sürprizleriyle yüzleşirken ukalalığının ardına sakladığı kalbiyle yeni bir yolculuğa çıkar.

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

Hayat bazen hiç beklemediğin anda beklenmediğin biçimde sana gerçek aşkı verir. Tabi ki sen bunun farkında olup güzel bir fırsata çevirirsen ne ala.... Kader mi dersiniz alın yazısı mı orasını size kalmış. Ben ne diyorum diye sorarsanız Can Özüm.. Ben Yasemin ufak bir köyde mutlu, ailesi ile büyüyen sonrasında şehre üniversite okumaya giden genç bir kız.Üniversite ortamının renkliliği,ailesinin yoğun sevgisi içinde herkesin samimi olduğunu düşünen masum bir kalp. Hayatın tam da beni iyi niyetim yüzünden kıracağını bilmeden heyecanla kayıt yaptırmaya gidişim. Her şey dün gibi... Şimdi nasıl mıyım? Gelin birlikte bakalım...

Kaçmak onun alışkanlığıydı... yakalanmak ise kaderi. Meva için hayat; kahkahalar, kovalamacalar ve bitmeyen bir kaostu. Ama bazı kaçışlar, sadece daha büyük bir sona götürürdü. Ve bazı bakışlar... sana kaçacak hiçbir yer bırakmazdı.

Hikaye Hakkında Analiz ve Açıklama ​"Kızaran Yanaklar ve Koridorun Sırrı" ile başlayıp kütüphanenin gizemli dehlizlerinde son bulan bu altı bölümlük kısa hikaye, gençlik (young adult) draması ile gizem-macera (mystery-thriller) türlerini harmanlayan sürükleyici bir kurguya sahiptir. ​Hikayenin temel yapı taşları ve edebi dinamikleri şu şekildedir: ​1. Karakter Dinamikleri ve Gelişim (Character Arcs) ​Lusi: Hikayenin başında sadece duygularını açmaktan çekinen, "utangaç ve kırılgan" bir okul kızı imajı çizerken; gizem derinleştikçe içindeki cesur, kararlı ve kütüphanenin sırlarına hakim "rehber" karakteri açığa çıkıyor. Bu dönüşüm, onun duygusal derinliğini ve bağını daha da güçlendiriyor. ​"Sen" (Ana Karakter): Okuyucunun kendisini yerine koyduğu bu karakter; koruyucu, güven veren, meraklı ve Lusi`nin samimiyetine aynı içtenlikle karşılık veren dengeli bir figürdür. Olaylar karşısında soğukkanlılığını koruyarak Lusi ile mükemmel bir dinamik oluşturuyor. ​2. Atmosfer ve Mekan Kullanımı (Setting) ​Hikaye, mekanları birer dekor olmaktan çıkarıp olay örgüsünün bir parçası haline getiriyor: ​Okul Koridoru: Günlük hayatın, rutinin ve toplumsal çekincelerin simgesi. ​Gizli Park ve Kütüphane: Karakterlerin sığınabileceği, sıradan dünyadan izole olmuş, büyülü ve nostaljik bir ara bölge. ​Bodrum Katı / Arşiv: Bilinmeyeni, geçmişin sırlarını, tehlikeyi ve basık atmosferiyle gerilimi temsil eden klostrofobik bir alan. ​3. Temalar ve Sembolizm ​Zaman ve Köstekli Saat: Saatin otuz yıl sonra yeniden çalışmaya başlaması, kaderin ve kaçınılmaz döngülerin sembolüdür. Zaman, karakterlerin ilişkisinin de olgunlaşma hızını simgeler. ​Güven: Mektupta da vurgulandığı üzere, karanlıkta birbirinin elini bırakmamak ve tehlike anında ortak hareket etmek, "romantik bir yakınlaşmayı" sarsılmaz bir "kader ortaklığına" dönüştürür. ​Kontrast (Tezatlık): Hikaye boyunca utangaç fısıltılar ile bodrumdaki sert postal sesleri; zifiri karanlık arşiv ile dışarıdaki gösterişli, altın sarısı kütüphane aydınlatması sürekli bir tezatlık oluşturarak görsel ve işitsel algıyı canlı tutar. ​4. Anlatım Dili ve Ton ​Hikaye, okuyucuyu doğrudan olayın içine çekmek için ikinci şahıs anlatımı ("Sen") ve birinci şahıs perspektifinin birleşimiyle yazılmıştır. Romantik basamaklar aceleye getirilmeden, adeta bir macera filminin temposuyla tırmandırılmış; finalde ise hem gizemin çözülmesinin verdiği rahatlama hem de yeni bir başlangıcın tatlı heyecanı dengeli bir şekilde okuyucuya aktarılmıştır.

İtalyan Asker - Şef Kadın Yarı Texting kurgudur. ****ALINTI**** Siz- Pişt askerişkom, ne yapıyorsun gülüm? Siz- Tek dileğim gunini başka karılara açmaman. Siz- Öyle bir hataya düşmezsin değil mi pancar gözlüm!? Siz- Seni lime lime doğrayacağımı bildiğin için yapmazsın bence. Kitap şarkısı; Güle güle şekerim

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Toprak Yağmur`a, 5 Haziran 2011 yılında ülke genelinde yapılan saldırılarla hayatını kaybeden Şehit Binbaşı Fevzi Atadan`ın kızı olan Yağmur Atadan`ın ve aynı saldırılarda hayatını kaybeden Şehit Öğretmen Nevin Karahan`ın oğlu olan Toprak Karahan`ın karşılaşmasını konu alıyor.

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Hiç yanınızdaki sıraya oturan birine âşık olup da ona bunu söyleyemediniz mi? Ben söyleyemedim. Ama hissettim, heyecanlandım, korktum, utandım. Şimdi bu hisleri sizinle paylaşmanın zamanı. Hadi gelin, İpek ve Harun’un dünyasına birlikte dalalım. Ama dikkat edin, her şey göründüğü gibi olmayabilir. Belki de en büyük sır, en yakınımızda saklıdır…

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Kardelen, internette yüz binlerce kişi tarafından okunan; Romantik Mafya isimli bir çizgi romanın yazarıdır. Hayatında her şey olması gerektiği kadar yolundadır. Ta ki kötü karakter, senaryoyu reddedene kadar. Çünkü Julian`ın küçük bir itirazı vardır: "Bunu yapmak istemiyorum."

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! (Sadece sıkıldığım için yazılmış bir kitaptır!!!!!!) 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

*Kitapta öğretmen öğrenci ilişkisi, argo, düşük düzeyde şiddet, yaş farkı, ayrıntılı +1& içerik vb bulunur. Okurların bunun bilincinde hareket etmesi beklenir... ​"Ben senin odağını tamamen dağıtabilirim." ​Geçmişin takıntılı gölgelerinden kaçmaya çalışan Gece, hayatına fırtına gibi giren yeni edebiyat öğretmeni Barkın’ın karanlık ve sert sınırlarına çarpar. Aralarındaki tehlikeli çekim büyürken, çiğnenen her yasak onları geri dönüşü olmayan bir yangına sürükleyecektir. ​Arzu, kıskançlık ve tehlikeli bir oyun... Karanlık alana hoş geldiniz.