Yıllar önce yarım kalan bir aşk… Söylenemeyen sözler, saklanan sırlar ve zamanın arasına sıkışmış iki kalp. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde, zaman her şeyi değiştirmiştir. Ama kalpte saklanan duyguları silememiştir. Bu karşılaşma, küllenmiş bir aşkı yeniden alevlendirecek midir, yoksa geçmişin sırları bu kez bir savaşa mı dönüşecektir? Bazı aşklar unutulmaz.
Bazı sırlar affedilmez.
Ve bazı karşılaşmalar, insanı yeniden baştan yazmaya zorlar… Bu hikâye, aşkın zamana meydan okuyup okuyamayacağını sorgulayan herkes için.

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.

Karadeniz`in ve Doğu`nun yeraltındaki liderleri, aralarındaki gücü kuvvetlendirmek için çocuklarını evlendirmeye karar verirler. Babası için kızı çok değerli olsa da gücünün azaldığının farkındadır bu yüzden bunu kabul eder. Başlarda sıradan bir evlilik gibi gözükse de Umay`ın asıl planı annesinin katillerinden ve kara masadaki herkesten intikam almak ister. . . . Durmadan koşuyordum , kaçırıyordum. Neyden? Herşeyden. Babamdan, kendimden , geçmişten , korkularımdan, sırlardan , yasaklardan ve en önemlisi de evlilikten. Babamın neden böyle bir karar verdiğini anlamıyordum. Kızının saçını teline kıyamayan adam, güç uğruna ilk kızını gözden çıkartmıştı. Ben Umay Sare. Ayaklarım kanayana , nefesim kesilene kadar koşmaya devam edeceğim. Peki sen, sen de benimle birlikte bu yolda koşmaya var mısın?

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Ardeşen`in sisli dağlarında, paslı bir çay fabrikasının kalbinde Türkiye`nin yer altı dünyasını yöneten dokuz damar bir araya geliyor: Vikontluk. Ama bu yıl masada bir yabancı var. Babasının faili meçhul cinayetinin izini süren Avukat Başak Karadağ, sadece bir koltuk işgal etmeye değil, bir imparatorluğu hukukun soğuk neşteriyle parçalamaya geliyor. Onun karşısında ise Vikontluk`un en keskin dişlisi, nabzı öldürürken bile hızlanmayan bir cellat duruyor: Sarp Veysel Savran. Bir yanda intikam yemini etmiş bir kadın, diğer yanda vicdanı nasır tutmuş bir infaz makinesi. Hayalet`in gölgesinde başlayan bu oyunun tek bir kuralı var: Masadan kalkan, bedelini kanla öder.

Kitap düzenlemededir efendim🦋

Hey! Oralarda mısın cüce? Sana bir kitap yazdım. Her zaman yanında olduğumu hatırlaman ve seni sevdiğimi bilmen için.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Sude hayatını deli dolu yaşayan 24 yaşında bir genç kızdır. annesinin nişanlısının oğlu Anılla tanışana kadar her şey yolunda gidiyordur ama hayatına bodoslama giren Anıl onun hem hayatını hem de duygularını alt üst etmiştir.

Whispers Beyond Midnight “Gece sessiz görünür… ama bazıları o fısıltıları duyar.” Rei, sessizliğin içinde kendini bulan, geceleri sokak lambalarının altında kaybolan 16 yaşında bir gençtir. Gündüzün gürültüsünden uzaklaştıkça, gecenin karanlığında gerçek benliğine yaklaşır. Ancak bu sessizliğin içinde yalnız değildir. Yui… Gizemli, çekici ve tuhaf şekilde tanıdık biri. Onunla karşılaştığı o gece, Rei’nin hayatında bir şeyler değişmeye başlar. Gözlerinin ardında başka bir dünya saklıdır — tehlikeli, büyüleyici ve sırlarla dolu. Rei’nin geçmişi kadar karanlık olan bu şehirde, ikili arasındaki bağ zamanla güçlenirken, gece her zamankinden daha canlı hâle gelir. Ancak karanlık sadece huzur sunmaz… bazen içinden bir çağrı gelir. Romantizm, gizem, aksiyon ve gecenin içinden yükselen fısıltılar... Bu hikâyede sessizlik, en güçlü çığlığa dönüşebilir.

Gece, hastane penceresinden sızan solgun bir ışıktı. Uzayan nöbetler, yorgun kalpler ve cebinde susmayan bir telefon… Asu, kelimelerini bir arkadaşına yazdığını sanarak gönderdi. Oysa mesaj, yüzünü hiç görmediği bir adama ulaştı.

"Güçlü olmak zorundasın." Bu cümleyi hiç sevmiyordum. Güçlü olmanın bir bedel olduğunu öğrendiğimden beri... .... "Baran`ı Börü zannediyor. Yani sen zannediyor. Bu yüzden evlenmeyi kabul etmiş." Karan dişlerini sıkarken cebindeki elini yumru halde yavaşça aşağı indirdi. Duygularını bastırmak onun için en güvenli yoldu. "Bileğindeki yara izinin onun yüzünden olduğunu bilmiyor." Elini yine cebine atarken o korkunç yarayı saklamaya çalıştı. "Bunu bilmeye hakkı var. onun hayatını kurtaranın da, bu yüzden aşık olduğu adamın da sen olduğunu bilmeye hakkı var."

“Bazı zarflar kaderin mühürlenmiş halidir.” Sayra Demiralp, bir zamanlar ışıltılı salonların, kristal avizelerin ve baba korumasının içindeydi. Şimdi, kitapçı raflarında bir hayat arıyor; geçmişiyle geleceği arasında sıkışıp kalan yirmi yaşında bir kız… Annesi kayıp, babası ölü, hayalleri yarım. Ama kaderin rengi bazen vişne çürüğüne bürünür. Bir yağmur gününde eline tutuşturulan bir zarf, onu İstanbul’un en karanlık köşelerine, Karataş Malikanesi’ne götürecek. Ve orada onu bekleyen adam; Giray Karataş… Soğuk, sessiz, tehlikeli. Babasının mirası kadar keskin ve kanla çizilmiş bir geçmişin varisi. Giray ve Sayra… İki farklı karanlığın çocukları. Biri intikamı öğrenmiş, diğeri onu anlamaya çalışan. Aralarındaki bağ nefretle başlar, ama aşkla nereye varacaklarını ikisi de bilmez. “Vişne Çürüğü”, aşkın en derin tonuna boyanmış bir intikam ve hayatta kalma hikâyesi. Kanla yazılmış sırlar, geçmişten taşan acılar ve ölümle flört eden bir tutkunun romanı.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA UYARI YAPILMADAN GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR... GÜÇLÜ KADINLAR SERİSİ-1 Her yüksek kahkahaların altında derin bir sessizlik yatar... °°°°°° "Dikkat et" Kulağımı teyit geçen mermiyle kafamı eğip koşmaya devam ederek, binaya yaklaştım. "Dakika ver Gölge" Kulağımda ki cihaza dokunup, cevap verdim. "Üç dakika, on saniye" dedim sakin bir tonda. "Dakika ver dedi-" Kulaklıktan kesildiğini belli eden cızırtılı sesle, sırtımı yasladığım duvardan telaşla kaldırdım İşte şimdi gerçekten bitmiştim. _________________________ "Bugün buradan bir kişi sağ çıkacak" deyip karşımda pişkince sırıtan şerefsize baktım. "Dua et ki ben sağ çıkmayayım, diğer türlü senin cehennemine kucak kucak odun taşıyacağım" dedikten sonra yerde yatan ölmemiş adamlardan biri gözüme çarparken, silahımdan çıkan kurşunla son nefesini verdi. Tetiğin ucunu tekrar karşımdaki yaşayan tek şerefsize çevirirken, ortamda tek el silah sesi duyuldu. °°′°°°°°° "SEN DE KİMSİN BÖYLE?" BEN GÖLGE`YDİM Karanlığa mecbur bırakılmış, kaderin siyahlığına bulanmış bir geçmişe sahip, şu anın en sessiz ve en tehlikeli askerlerinden biriyim. Ben Artemis Dora KIZILHİSAR namı diğer GÖLGE...

Feraye, yüksek lisans tezi için Alzheimer hastası Yasemin`in anılarını dinlemeye başladığında bunun yalnızca akademik bir çalışma olacağını sanıyordu. Oysa zamanla, anıların arasından sızan kırgınlıklar, yarım kalmış cümleler ve saklanmış duygular, aralarında adı konmamış ama derin bir bağ ördü. Yasemin, geçmişini hatırlamakta zorlanırken Feraye, kendi hayatında hiç ait olamadığı bir boşluğu doldurur gibiydi. Yasemin`in ani ölümüyle birlikte Feraye, sadece onu değil; onun anlattığı hayatları da kaybetti. Ta ki bir gece, kendini Yasemin`in gençliğindeki anıların tam ortasında, onun en yakın arkadaşı ve adaşı olan Feraye olarak bulana kadar... Artık takvimler 90`ları gösteriyordu. Kasetlerin, analog fotoğrafların, mahallelerin ve suskun bakışların zamanını. Bu yolculuk, yalnızca geçmişe dönmek değildi. Feraye için bu; kendi korkularıyla, yetersizlik duygusuyla, kaçtığı seçimlerle ve Yasemin`in ve eski zamanlar Feraye`sinin yarım kalmış hayatıyla yüzleşmekti. Ve en çok da, küllerinden bile vazgeçemediği bir aşkın adıyla: Mahir. İmkânsızlığı herkesçe bilinen, söylenememiş sözlerle, yanlış zamanlarla ve suskunluklarla büyümüş bir aşk... Feraye, geçmişte alınan ve alınamayan kararları yeniden düşünürken, Mahir`e kavuşmanın bir yolunu arıyordu. Bazen hikâyeyi değiştirdi, bazen yalnızca yönünü. Ama her adımda şu soruyla baş başa kaldı: Kader, yalnızca yaşananlar mıydı, yoksa seçilenler mi? Feraye, imkânsızın küllerinden yeni bir şeyler kurmaya çalışırken, sadece bir aşkı değil; üç hayatın yazgısını da değiştirmeye cesaret etti. Ama bazı hikâyeler, ne kadar yeniden yazılsa da, sonunu kendi seçti. "Dün Yarınları", 90`ların ruhunda, hafızanın, aşkın ve kaderin iç içe geçtiği; kaybolmuş hayatlara, yarım kalmış aşklara ve geç kalınmış cesaretlere yazılmış bir yüzleşme…

Yaz tatilinde ağır şeyler yaşamış, kafasını dağıtmak için arkadaşıyla bara gitmişti. Sarhoş kafasıyla önünden geçen yakışıklı bir adama birliktelik teklif etmişti, en fazla ne olabilirdi ki? Yani sonuçta sabah yatakta bırakıp, kaçtığı adamın elbetteki yeni matematik öğretmeni olacağını Aleda da bilemezdi.

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Bir aşk düşünün... Dünüm... Bugünüm... Yarınımdır... Bir aşk düşünün... Yakıp yıkmıştır uğruna... Kül etmiştir... Bir Melek vardır... Varlığıyla tüm karanlıkları aydınlatan... Tüm kötülükleri iyiliğiyle pir-ü pak eden... Sen safir gözlü güzel Meleğim... Benden vazgeçme... Fatih Koralp Sezin&Alara Çetinoğlu Bu onların hikayesi

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Karşı komşum Kenan, erotik romanlar yazıyordu. Ben sadece ona pasta götürmeye gitmiştim... Ama kendimi bir romanın başrolü olarak buldum. Ta ki başka biri o hikâyeyi yeniden yazmak isteyene kadar.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…