Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026

Aleda: Numaranız nasıl olduysa cebinde kalmış? 053**: O nasıl olmuş ki?

Vatan uğruna mücadele verirken araya giren aşklar...

"Satılık bir hayatın, kaçışla başlayan karanlık sevdası..." 17 yıldır eziyet gördüğü, tavan arasında bir köle gibi yaşatıldığı evde tek bir hayali vardı Nehir’in: Bir gün bu cehennemden kurtulmak. Ancak bir hastane odasında ortaya çıkan acı gerçek, tüm hayatını altüst eder. Nehir, bebekken başka bir aileyle karıştırılmıştır. Yıllardır ona babalık yapmak yerine şiddet uygulayan Cemal, onun öz babası değildir. Gerçek ailesi kızlarına kavuşmanın sevinciyle ona kucak açmak isterken, gözünü para hırsı bürüyen Cemal öz kızı İnci`yi bile reddedip Nehir üzerinden pazarlık yapmaya kalkışır. Biyolojik ailesi Nehir’e bir an önce kavuşabilmek ve onu Cemal`in elinden kurtarmak için parayı vermeyi kabul eder. Ancak durumun çaresizliğiyle hareket eden ailesini yanlış anlayan Nehir için bu durum büyük bir gurur kırıklığına dönüşür: “Satılık mıyım ben? Beni sevdiğiniz için değil, evinizdeki hasta yakınınıza lazımdım diye satın alıyorsunuz!” Gerçek ailesinin sevgisini göremeyip onlara kalın duvarlar ören Nehir’in bu evdeki tek sığınağı, kendisini bebekliğinden hatırlayan hasta abisi olacaktır. Fakat hırsı bitmeyen Cemal durmaz; Nehir’i bu kez ülkenin en karanlık, en tehlikeli adamlarından birine gelin olarak satmaya kalkışır. Kardeşini korumak isteyen ama hastalığı yüzünden çaresiz kalan abi, Nehir’i gözü gibi güvendiği en yakın arkadaşına emanet eder. Peşlerinde onları avlamaya çalışan karanlık bir adam, önlerinde ise tehlikeli bir kaçış yolu... Canı pahasına Nehir’i korumaya ant içmiş bir adamla, herkese olan güvenini kaybetmiş bir kızın bu amansız kovalamacası, ikisini de tutkulu ve kaçınılmaz bir aşkın ortasına düşürecektir. Sana ait olmayan bir hayattan kaçarken, kalbini emanet ettiğin adama yenilebilir misin?

Bilinmeyen numara:Neden hep yalnız oturuyorsun Bilinmeyen numara:O popüler arkadaşların seni anlamıyor mu artık? Artuğ:? Artuğ:Arkadaşlarımla ne alakası var yalnız oturmanın? Artuğ:Ayrıca sen de kimsin? Bilinmeyen numara:Bana pek öyle gelmedi Bilinmeyen numara:Sanki bir derdin var gibi... ...

Daha 3 günlükken annesinin sıcak kollarından basit ama bütün hayatını karartan bir hata ile ayrılan Nefes Ada Afet, 17 yaşına kadar ıssız sokaklarda kötü annesi ve babası, Ayşe ve Fehmi tarafından büyütülmüştür. Eh buna ne kadar büyütülmüş dersek... Daha küçük yaştan psikolojik ve fiziksel şiddet görmüş ailesi tarafından sürekli ihmal edilmiştir. Vücudunun saylı yerlerinde küçüklüğünden kalma ve hayatı boyunca yediği dayakların damgasını taşıyacaktır. Bu zorlu dönemlerinde hep yanında olduğu biyolojik olmasa da manevi abisi Ferit ve küçük kardeşi Merih hep yanında olmuş ona destek olmuş ve yalnızlığı taddırmamaya çalışmışlardır. Daha orta okuldayken sevdiği ve saydığı sayılı öğretmenlerinden biri ondaki parlak ışı sönmeden görmüş ve onu ilgili yerlere yönlendirmiş böylece yeteneğinin boşa gitmemesine neden olmuştur. Diğer günlerden ona farksız gibi gelen ve kızımızın bilmediği şey ise, uğursuz bir salı gününde ıssız ve izbe sokaklarındaki tahrip olmuş evlerinin önün de bir düzine siyah sedan tarafından çalınan kapı ziliyle hayatının akışının tamamen değişeceğiydi...

1994 Turnalı Köyü`nde yaşayan Süleyman,Ayağındaki aksaklık, kısır oluşu ve yoksulluğu yüzünden yıllardır mutluluğa yabancı kalmıştı. Her görücü haberi yeni bir hayal kırıklığına dönüşüyor, her reddediliş kalbinde biraz daha derin bir yara bırakıyordu. Peki, geçmişin yaraları gerçekten sevgiyle iyileşebilir miydi? Bazen bir insan, bütün hayatını değiştirmek için karşına çıkar... Bir anda kaderin olurdu.

�Ben bir doktordum,amac?m kimseyi yaralamak olamazd? ama hak ederlerse delik de?ik ederdim�

Karaca Ada Demir
�Herkes bilirdiki ben bo? atmazd?m,vurdu?umu �ld�r�rd�m�

Karan Alp Tunahan

Karan Alp�in onun yerine ge�mek isteyen karde?inin adamlar? taraf?ndan vuruldu?u g�n saklanmak i�in d�?man ailenin eski malikanesine gidip �lmeyi bekler ancak beklemedi?i bir ?ekilde karde?inden yedi?i kur?un ona �l�m� de?il,hayat?n?n d�n�m noktas?n? getirir.

Karan Alp�in buzdan oldu?una inand??? kalbi bir kad?na tutulmu?tur.

Belladonna bitkisinin bir damlası gözlerini etkileyici bir şekilde büyütür, seni hiç olmadığın kadar güzel gösterirdi. Fakat etkisine kapıldığın her damla senin ölümün olurdu. Belladonna onun için ekilmişti. O bir zehirdi, o etki altına almayı seviyordu, o bir yanılsamaydı. Zarar vermekten, katletmekten doyasıya zevk alıyordu. Yüzüne sıçrayan, kıyafetinden dökülen kanların görüntüsü hiç bu kadar hoş olmamıştı. Onu içten içe arzulamanın verdiği sonuçları düşünmedi. Yalnızca büyülenmişti, çenesine doğru uzanan siyah saçlar, erik kırmızısı gözler onun en büyük düş kapanı olmuştu. Düş kapanından çıkan ağlar, onun tüm bedenini sarmıştı. Direnmedi, çünkü görebileceği en güzel rüyayı görüyordu. "Bugün ölmem gerekiyordu. Dünyaya gelmek için hiçbir sebebim yoktu, inanın bana, neden doğduğuma bile anlam veremiyorum. Bana biçilmiş elbiselerin hiçbiri bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Lütfen, bana şimdi bir iyilik yapın, bu gece öldürün beni."

Bir anlık can sıkıntısı,rastgele tuşlanan numaralar ve ekrana düşen tek bir mesaj... lise öğrencisi Sıla Yıldırım için her şey sıradan bir oyun gibi başlamıştı. Ancak o mesajın, hayatının akışını tamamen değiştiricek o "Yanlış Numara"ya ulaşacağını habersizdi. Kadere inanmazdı, ta ki o numaranın arkasındaki ses hayatının tam merkezine oturana kadar. Tesadüfen başlayan,ama vazgeçilmesi imkansız hale gelen sıra dışı bir aşk hikayesi

Alina Arel Karahan ve Özgür Çağlar Keskin`in hikayesi

Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

"Wattpad’de +4 Milyon okunmayla fırtınalar koparan o meşhur töre efsanesi, şimdi sansürsüz ve en ham sahneleriyle KitapPad’de!" Açıklama: "Bir limana kaç gemi sığınır bilmem ama ben o limanda cayır cayır yandım." İki düşman aile, dökülen kanların üzerine çekilen karanlık bir çizgi ve bu çizginin tam ortasında duran bir berdel fermanı. Biri özgürlüğüne veda eden bir esir, diğeri kendi zindanına gardiyan olan bir adam. Mağusa Limanı’nın hüzünlü dalgaları, bu iki düşman ruhun üzerine çökerken köprüler yıkıldı, geriye sadece kaçışı olmayan bir zorunluluk kaldı. Nefretle atılan o imzalar, sadece iki hayatı değil, iki karanlık dünyayı birbirine zincirledi. "Bana bak Asya! Bu limandan tek bir çıkış var, o da benim iznimle!" "Ben senin esirin değilim Yavuz Ağa! Beni kırdığın her yerinden seni kanatacağım." Gözlerinden alev saçan iki insanın nefretle başlayan savaşı, zamanla kaçamadıkları tehlikeli bir kor alevine dönüşebilir mi? Yoksa bu liman, ikisini de yutacak derin bir mezar mı olacak? Düşmanlığın gölgesinde yeşeren tutkulu, karanlık ve sürükleyici bir esaret hikayesi... Mağusa Limanı`na hoş geldiniz. Burada sular durulmaz, aşk ise en ağır bedeldir.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Bazı insanlar öldükten sonra yaşamaya başlar. "Peki söyle bana, biz yaşayabilecek miyiz herhangi bir anda?"