- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Taha`nın Geceye Yakışan Bir Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..?

"Sen hiç aşık oldun mu?" Hayır çünkü onun tek hedefi kariyeriydi. Buzlar Prensi, kızların gözdesi sahanın kaptanı... Sonunda çok istediği kaptanlığına ulaştı fakat bir sorun vardı. Hayatta her şey iyi gidemezdi ya. Takım arkadaşları kaptanlığına itiraz etmişken soluğu mahallede alan Eflah, orada bir kız ile tanışır. Zamanla ona bağlanır ve aşık olur... Aşklar, olaylar, maçlar ve takım ruhu belki de daha fazlası, hepsi burada. Lacivertli takımın hikayesine hoşgeldiniz.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

"günüm niye seni görmedikçe gün olmuyor komşu kızı?" dedi kaan. "gözlerim niye ayrılmıyor penceremden?" eli saçıma gitti ve bir tutamı kulağımın arkasına attı. "ben sana niye vuruldum komşu kızı?" Komik neşeli kimi zamanda hüzünlü bir kurgu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Yıllar sonra döndü. Alara… Eski sokaklar, eski dostlar, ama en çok da Bora. İlk bakışta soğuk ve mesafeliydi; belki de geçmişin gölgesiyle. Ama kalplerin hikâyesi, görünmeyen iplerle birbirine bağlıydı. Bir adım, bir bakış, bir kelime… Ve her şey yeniden başlamıştı.

“Bir günahın bedelini ödemek için kaç masumun hayatını yakmak gerekir?” Hilvanlı ve Seroğlu aşireti arasında yıllardır süren kan davası Diyar Hilvanlı ve Rojda Seroğlu’nun birlikte kaçması ile alevlenir. Diyar ve Rojda,sadece kendilerinin değil kardeşlerinin de geleceklerini tehlikeye atmışlardır.

Rusya`dan Rize`ye ulaşan bir aşk hikayesi. İkisi de uzak mesafe ilişkisi sürdüren çiftten birisinin ablası, diğerininse abisi. Kardeşini bu uzak mesafe ilişkisinden kurtarmak isteyen ve bu hikayenin bir zamanlar başrolü olduğu için kız kardeşinin üzüleceğini düşünen, dominant, Rizeli bir kadın. Kardeşinin uzak mesafe ilişkisi yaptığı kızın ablasına aşık olan, Uluslararası Sanat Ticareti yapan aynı zamanda ressam olan, Rus bir adam. Peki sen bu ikilinin ilişkisini okumaya hazır mısın? •ÇEREZLİK KURGU •YARI TEXTİNG •TRAFİK POLİSİ KADIN •RESSAM BİR ADAM **** Cem Karaca - Bu Son Olsun

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

Londra’nın puslu sokaklarında eğitimini tamamlayıp memleketine bir fırtına gibi dönen Miraç Harmanşah, sadece aşiretinin veliahdı değil; zekasıyla modern dünyayı, heybetiyle Mezopotamya topraklarını dize getiren gözü kara bir yiğittir. Onun için sadakat namus, dostluk ise can borcudur. Ancak Barzan konağının eşiğinden adımını attığı an, hayatı boyunca kazandığı tüm zaferler, bir çift ela gözün karşısında ağır bir mağlubiyete dönüşür. ​Şimal Barzan... Abisi Mirza’nın can emaneti, Barzan aşiretinin zarafeti ve ağırbaşlılığıyla nam salmış tek kızı. Çocukluğundan beri kalbinde büyüttüğü devasa aşkı, bir mühür gibi dudaklarına hapsetmiş; sevdasını iffetiyle harmanlamıştır. Miraç’a her bakışında kalbi yerinden çıksa da, töresine ve ailesine olan bağlılığı ona tek bir kelimeyi emreder: "Ağabey." ​Miraç için bu hitap, göğsüne saplanan en keskin hançerdir. En yakın dostu Mirza’ya olan vefası ile Şimal’in masumiyeti arasında sıkışıp kalan Miraç, hayatının en büyük sınavını verecektir. ​Gözü kara bir ağa, kalbinin esiri olursa ne yapar? ​Asaletini sessizliğiyle koruyan bir genç kız, "efendisi" olarak gördüğü adama karşı ne kadar susabilir? "O her kesin ağasıydı, ama sadece beni. "Sol yanımın efendisi`ydi

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

Içerik şiddet dolu , mazoşist Dark Romance tarzında pisikolojik bir metindir. Muhtemelen tiksinecek, tahrik olacak, kapatmak isteyecek, devam edecek , zihninde oluşan istek den rahatsız olacak , kendine kızacaksın.... Yinede okuyacaksın....

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Lisede geçen bu hikâyede, okulun çalışkan ve güzel öğrencisi Güneş Aksoy, sürekli zorbalığa uğrasa da hayallerinden vazgeçmeyen güçlü bir genç kızdır. Aynı sınıfta okuyan Canberk Demirtaş ise yakışıklı ama okulun zorbası olarak bilinir; notları kötüdür ve annesi okul müdürüdür. Müdür anne, oğlunun başarısızlığını düzeltmek için Güneş’ten özel öğretmenlik yapmasını ister. Bu süreçte Güneş ve Canberk arasında beklenmedik bir aşk filizlenir. Ancak bu aşkı kıskanan Zeliha Kara, güç ve itibar için Canberk’e sahte bir aşk oyunu oynar ve entrikalı öğretmen Mehmet Kaya ile işbirliği yaparak Canberk’in notlarını değiştirir. Güneş, Canberk’i çalıştırdığı için bu sahtekârlığı fark eder. Zeliha ve öğretmen lise döneminde okuldan atılır. Hikâyenin kriz noktasında Güneş’in sevgisiz ve nefret dolu babası Halil Aksoy ortaya çıkar. Güneş’i öldürmeye kalkıştığı sırada Canberk yaralanır ve hastaneye kaldırılır. Hastane odasında Güneş ve Canberk arasında ilk öpüşme ve duygusal yakınlık yaşanır. Eve döndüklerinde ise Güneş hazır olduğunu belirtir ve aralarında tam bir yakınlaşma gerçekleşir. Sonunda Güneş, annesinin dileği olan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne girer; Canberk ise Hacettepe Üniversitesi Öğretmenlik Bölümü’ne kabul edilir. Üniversite yıllarında ilişkileri güçlenir ve evlenerek hikâyeyi mutlu sona taşırlar.

Her sabah aynı rutinle geçen günlerim o kafemin kapısından girene kadar böyleydi.Ben Meira bu benim hikayem..

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Trabzonlu doktor Asena, Siirt’teki bir askeri taburda kahkaha ve kaosla tanışır. Hiç beklemezken bir komutana kalbini kaptırıp hikâyesini bambaşka bir yere taşır. 🧨

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?