Sen mi karanlığın içindesin? Yoksa karanlık mı senin içinde?

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Başımı aşağı eğerek ellerime baktım. `Allah düşmanımın başına vermesin` sözü böyle olsa gerek. Bu hikayede yananın karısı olması evrenin adaletsizliği gibiydi. "Peki benim burada suçum ne? Suat`ın kızı olmam mı?" "Malesef" Yapılan hataların bedelini masumlar öder bu hayatta. Ama eğer buradaki masum bensem bu biraz zor. Polis olan Helin`in olaylarla dolu hayatını yazıyorum. Bi göz atıp birkaç bölüm okuduğunuzda anlayacaksınız. Çünkü başlarda pek güzel gelmiyor ama birkaç bölüm okuduğunuzda seveceksiniz. Okudukça saran bir kitap yazmaya çalışıyorum. Umarım beğenirsin. 💖

O, hayatın başında sıradan bir kızdı. Gülen, güvenen, incinince iyileşeceğine inanan… Ama hayat, herkese olduğu gibi ona da nazik davranmadı. Karşısına çıkan insanlar, omuzlarına yüklenen sorumluluklar ve görmezden gelinen yaraları, onu yavaş yavaş değiştirdi. Sevilmek için susmayı, ayakta kalmak için sertleşmeyi öğrendi. Başkalarına yetebilmek adına kendinden vazgeçti; her yardım edişinde ruhundan bir parça bıraktı geride. Zamanla olgunlaştı, güçlendi… ama bunun bedeli ağırdı. Çünkü güçlenirken kalpsizleşti, olgunlaşırken kendini kaybetti. Bu kitap, bir kızın hayatta kalma hikâyesi değil sadece; bu kitap, insanın kendini başkalarına feda ederken nasıl yavaş yavaş yok olduğunu anlatıyor...

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Cümlemi bitirmemle altımda ki tabureye tekme atmaları bir olmuş artık buraya kadarmış diye düşünmeye başlamış hayatım film şeridi gibi gözlerimden kayıp gitmeye başlamıştı. Cidden bu raddeye nasıl geldim bilmiyorum ama bu zahmete girmemin arkasında sadece tek bir isim vardı Mira Marsel. Sadece 2 haftada beni kendine bağlayan, aklımı başımdan alan, hayatıma bir nisan yağmuru gibi birden habersizce giren biricik güzel sevgilim.

"Kaybetmekten korkmuyor musun?" dedim aceleyle,konudan kaçmaya çalışır gibi. "Bu davayı,yetkilerini,her şeyi." Aras çok kısa, neredeyse duyulmayan bir sesle güldü. Sonra başını biraz daha eğdi. Dudakları kulaklarıma çok yakındı. Sıcak nefesi tenime işleniyordu. "Kaybetmekten korktuğum tek şey" diye fısıldadı. "sensin" Bu bir evlilikti. Aşk için değil,mecburiyet için. Aksa adaleti arıyordu. Aras ise geçmişinin peşinden kaçıyordu. Bir dosya,bir vasiyet ve karanlıkta kalmış bir ölüm... Onları aynı soyadının altına hapsetti. Ama rol yaparken gerçeğe dönüşen davranışlar,hisler, planda yoktu. Çünkü bazı kalpler,yalnızca gölgelerde atmaya cesaret eder.

Babası tarafından zorla pavyona satılmış bir genç kadın.Herşeyden ümidini kesmişken bir adam nekadar onu düştüğü bataklıktan çıkartabilirdi ki? Sakin görünen ama ne yapacağı belli olmayan deli bir komiser. Baba parasıyla değil kendi alın teriyle kazanmak isteyip polisliğe baş koymuş genç bir adam.Şüpheli bir ölümü araştırırken nekadar zorlanabilirdi ki? Peki ya bu iki farklı hayatı olan insanı kader bır araya getirirse. Peki ya komiser temiz hayatına bir pavyon kadınını alabilirmiydi? Ya peki bu pavyon kadını bu bataklıktan çıkıp onu sevebilirmiydi? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

bu kitapta örgütlerin acımasız işlerinin dokunduğu hayatlar vardır, bazı insanlar için tetikleyici unsur sayılabilir, şayet hassas biriyseniz okumamanızı öneririm!! ------ Kusursuz kahramanlar ve vicdansız canavarlar. Bir masalı masal yapan bunlar mıdır yoksa mutlu son yeterli olur mu? Bu masalda da var kahramanlar, canavarlar gibi. Ancak periler, prensler ve prensesler yok; duyması gerekenlerin kulaklarını kapattığı çığlıklar var. Devin, masalındaki ilk canavarla doğduğu anda tanışmış, hayatın onu sürüklediği noktada kimsesiz bir kız çocuğu olarak kalakalmış. Devin büyüdükçe, masalına giren canavarların sayısı artmış; o fark edememiş. Fakat unutmayın, canavarların olduğu yerde kusurlu bile olsa daima kahramanlar vardır. "Sadece Bal. Eğer çok merak ediyorsan, başka bir evrende Mavi`yimdir belki ben de." "Peki, sadece Bal. Öyle olsun. Fakat umarım başka bir evrende de Bal`sındır." Kusurlu kahramanların masalı. dikenli sarmal serisi, 1. kitap. ✩ Bu kitapta geçen olaylar, kurumlar ve karakterler tamamen kurgudan oluşup; hayal ürünüdür!

İstanbul böyle kapışma görmedi. #adanalı

"En derin korkularını sakladığını sanırsın. Oysa sırların, sen sustuğunu sandıkça daha da yüksek sesle fısıldar." Madeline, duyguların insanı zayıflattığına inanarak kendini herkesten saklamayı öğrendi. Ama ne kadar kaçarsa kaçsın, kulüp odasındaki sır dolu kutudan, Amber`ın samimi gülümsemesinden, Levi`nin umursamaz öfkesinden ve Tristan`ın takıntısından kurtulamıyor. Bir kutuya atılan isimsiz itiraflar, karanlık partiler, kayıp geceler ve cebine bırakılan bir not... Madeline, korkularının tam ortasında, gerçeği kimin sakladığını ve kimin kurban olduğunu anlamaya çalışıyor. Bu bir dostluk hikâyesi değil. Bu bir kaçış hikâyesi değil. Bu, saklanmakla yüzleşmek arasında sıkışıp kalan birinin, kendi karanlığını tanıma hikâyesi. Sırları gerçekten saklayabilir misin? Yoksa onlar eninde sonunda seni ele mi verir?

Karadeniz`de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin`de ise sessiz yaşanır. Zarina, ait olduğu topraklar kadar sertti. Susmayı değil, dik durmayı öğrenmişti. Ta ki Karadeniz`in hırçın rüzgârını sırtında taşıyan o adama kadar; Komiser Demirhan Çakır. Abisinin arkadaşı. Onlar aynı şehrin insanı değildi. Aynı geçmişten de gelmiyorlardı. Ama aynı ateşin tam ortasına düşmüşlerdi.

Hiç kimse göründüğü kişi değildir. İyi kalpli görünmek bazen bir karakter özelliği değil, ustaca seçilmiş bir maskedir. Kimileri şefkatin ardına gizler öfkesini. Kimileri sessizliğinin içine gömer suçluluğunu. Kimileri ise önce kendisini inandırır söylediği yalanlara. Peki, sen bir insanın gerçekten kim olduğunu anlayabilir misin? Bazı insanlar sana zarar vermez. Sadece bekler. Gözlerinin içine bakar. Gülümser. Konuşur. Dinler. Ve sen, güvende olduğunu sanırsın. Leyal de öyle sandı. Fakat hayatına giren sekiz öğretmenin her biri, geçmişlerinden taşıdıkları görünmez yüklerle, bastırılmış korkularla ve saklanmış gerçeklerle yaşamaktadır. Ve Leyal, onlarda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler saklanmaz. Sadece doğru zamanı bekler. Ve gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi düşünemez. Çünkü en büyük savaş, insanın kendi zihninde başlar. Bu kitap, maskelerin ardındaki kırılgan zihinleri, inkâr edilen gerçekleri ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin bedelini anlatıyor.

KURGUNUN İNFAZI ​Her yazar karakterlerinin kaderini belirler. Ama ya bir gün karakterlerinizden biri kalemi elinizden alırsa? ​Genç yazar Defne Soylu için her şey sadece bir kurgudan ibaretti. ​Bir sabah uyandığında, kurgusundaki ilk cinayetin tıpatıp aynısının işlendiğini öğrenir. Ardından ikincisi gelir... Ve üçüncüsü. Defne’nin yazdığı her satır, meçhul bir cellat tarafından sokaklarda gerçeğe dönüştürülmektedir. ​Defne artık sadece bir yazar değil, kendi yarattığı kabusun tek tanığıdır. Peşindeki gölge, ona en yakınlarından daha yakındır ve tek bir kuralı vardır: ​"Sen yazarsın, ben infaz ederim." ​Kurguyla gerçeğin kanla birbirine karıştığı bu labirentte, Defne son bölümü yazmadan önce katili durdurabilecek mi? Yoksa kendi yazdığı finalde, kurban sırası kendisine mi gelecek?

Yaren, Komutan Akın`ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın` a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

“Daha kaç kurban gidecek böyle? Kaç kişinin daha ölümünün sebebi olacağım? Bir kelebek uğuruna oluşan bu ayaklanma, ay ışığına ne zaman kavuşacak? Daha ne kadar tahammül etmem lazım bu karanlığa?” İki polis. İki ebeveyn. İki can. Sadece onların değil, küçük bir kızın da ölümüne sebep olan kurşunlar. Geçmişin yemin ve sözleriyle yaşamaya yemin etmiş, bildiklerinden fazlası olduğunu fark eden bir kız. Gerçekler açığa çıkınca o kişiyle empati kurmam doğru muydu? Ona acımam normal miydi? Benim verdiğim ifade sonucu içeri giren bu adamı sekiz yıl sonunda kendi laflarımla kurtarmak, savunmak ve onun için çabalamak hedefime ulaşmam için bir basamaktan mı ibaretti? Tüm bu karışıklık, çelişki, yaşananlar ve yaşanacaklar, adaletin kırılmış, hatta harabeye dönmüş olduğunun göstergesi değildi de neydi?

Gizli saklı oyunlar, düşmanlar ve savaşlar. Söylesene Nilüfer, Üç Vadi`de hiç saklanır mı sırlar? Kayla Ahu Tuna ailesini acı bir şekilde kaybettikten sonra Wattpad platformunda kendi hikayesini yazmaya başlar. İşler yolundadır ta ki yeni sıra arkadaşıyla tanışıp, kendini bir katilin hedefinde bulana kadar.

17 Eylül 1998`de, hamilelik sürecini daha sağlıklı geçirmek için eğitim veren bir kurumda çıkan yangın sebebiyle sekiz ayını doldurmuş hamile kadınlardan birkaçı, yangından etkilenip erken doğum yaparlar. Bu sebeple İzmit Seka Devlet Hastanesi`nde, 17 Eylül 1998 gününde toplam 11 çocuk dünyaya gelir. Seneler sonra bir seri katil, 17 Eylül 1998, İzmit Seka Devlet Hastanesi doğumlu iki adamı peş peşe iki sene doğum günlerinde öldürür; biri 17 Eylül 2025`te, diğeri ise 17 Eylül 2026`da vahşice katledilir. Davanın savcısı Erkin Gümüşpala, bunun bir seri cinayet olduğunu kavrar kavramaz deliye döner çünkü yakın arkadaşı Cumhuriyet Savcısı Varan Alp Çakmak da aynı gün, aynı hastanede dünyaya gelmiştir. 17 Eylül 1998, Seka Devlet Hastanesi doğumlu yetişkinler tehlikededir. 2027`ye kadar çözülemeyen dava, gelip çatmıştır. Peki bu tarihten itibaren neler yaşanacaktır? Bir araya gelen kuvöz arkadaşları, seneler sonra anlaşabilecek midir? Üstelik kimi avukat, kimi savcı, kimi polis memuru, kimi doktor olmuşken... BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİ, KURUM VE OLAYLARIN TÜMÜ KURGU GEREĞİ YAZARIN HAYAL ÜRÜNÜDÜR, GERÇEĞİ ASLA YANSITMAMAKTADIR. TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Neşe çeşitli tatları denemeye seven bir kızdır. Fakat ailesi fakir olduğu için yeni lezzetleri deneyemiyordur. Bir gün Özel Zirve Kolejinin başarılı öğrenciler için uygulamış olduğu bursu öğrenince Neşe, Özel Zirve Kolejinin hazırlamış olduğu bursluluk sınavına girerek orada okumaya hak kazanır. Okula gittiğinde ise hayal ettiği gibi bir sistem ile karşılaşmaz. Okulun ona özel platin limitsiz kredi kartına sahip olabilmesi için okul müdiresinin kendisine verdiği görevleri yapması gerekmektedir. Neşe bunu kabul etmesiyle hayatı değişmeye başlar. Bu yolculukta Neşe okuldaki öğrenciler hakkında ve okul hakkında birkaç sır öğrenecek. Bakalım bu sırlar neymiş? Gelin hep beraber öğrenelim.

Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Mist Serisinin birinci kitabıdır. Beş yıl önce yaşanan çarpıcı bir hadisenin sonucunda birçok insanın hayatını etkileyecek olan kader çoktan ağlarını örmüştü bile.Kaçış ya da bir kurtuluş yoktu.Sonbaharın silkeleye silkeleye düşüremediği yaprak bir fısıltı ile titreyerek acı içinde kıvrılıp kendi isteği ile yere düşecekti. Şüphenin yönlendirdiği kalpler aklın hükmedemediği bir bedeni, sırf intikam için hareket ettirecekti. Kalp şüphenin yarattığı ateşte cayır cayır yanarken akıl ona dur demeyecekti. Zehre Özden İstanbul Üniversitesi Gazetecilik bölümü son sınıf öğrencisiyken, ta uzak doğudan değişim öğrencisi olarak gelen melez adamın hayatına girmesiyle yeni bir döngünün kapılarının aralanacağından habersizdi. Sevginin getirdiği bağ aşkla taçlanırken şüphenin getirdiği kuruntu onu çıkmaz bir sokağa sokacaktı. Beş yıl önce polis annesinin şehit olduğundan eminken, şimdi ise Gizil isimli gizli bir kişiden gelen kutu ile doğru bildiği tüm gerçeklerden şüphe duymaya başladı. İlk başta kendisi ile dalga geçildiğini düşünse de sonrasında ona annesinin bir eşyasının gönderilmesi ile artık ona inanmaya karar verdi. Ancak bilmiyordu ki o artık şüphenin bir oyuncağıydı. Çünkü şüphe içe bir kere düştü mü yakmadık yer,dağlanmadık yürek bırakmazdı. Kitabın tanıtım videosuna instagram sayfamdan ulaşabilirsiniz✨ Dikkat!!Bu kitap karanlık unsurlar içermektedir ve hepsi kurgudan ibarettir.!!

Bir şehir. Bir cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Pragia`da suç yok. Açlık yok. Kaos yok. Her-kesin bir puanı, bir de oy hakkı var. Normalize Teşkilatı`nın yıldız polisi Sawyer Brody, sistemin kusursuz işlediğine inanıyordu. Ta ki eski ortağı Colton Zane, sistemin unuttuğu bir "hata" ile birlikte bu altın kafesten kaçmaya çalışana kadar. Bir yanda hırsla parlayan Gümüş Bölge, diğer yanda çürük lahanaların ve unutulmuş insanların yaşadığı Yaban Bölgesi. İki eski dostun ölümcül kovalamacası, Pragia`nın steril maskesini düşürecek mi? "Demokrasi, kimi feda edeceğimize karar verdiğimiz bir oylamadan ibaretse, o sandıktan kim sağ çıkabilir?" Teknolojinin tiranlığa dönüştüğü, vicdanın ise sadece bir sistem hatası sayıldığı nefes kesici bir distopik evren.

Hıza düşman olan bir kadın ve hız tutkunu olan bir adam… Ne kadar yakınlaşabilirdi? Peki ya onların aşkları birbirlerine bu kadar zıtken ne kadar ileriye gidebilirdi? Kenan ve Eylül… Kenan ünlü bir rally pilotu. Tek hedefi şampiyonlukken, çok yakın arkadaşının rally test sürüşü sonunda hayatını kaybetmesiyle hayatı alt üst olur. Eylülse bir polis. Annesini yakın zamanda aşırı hız yapan biri yüzünden kaybetmiş. Peki bu ikisini buluşturan sadece acılarının benzerliği mi? Hız, ikisinin hayatından da birşeyler aldı ancak Kenan hıza daha da çok sarıldı Eylülse hıza tamamen düşman oldu. Eylül mü aşkı için hıza alışacak yoksa Kenan mı hızdan ayrılacak? Bu ikilinin hikayesini okumaya hazır mısınız?