Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

isimlerle beraber her şeyi okduğu gibi aktarıyorum. sansür anonim hiçbiri yok. ergenlik dozajınızı fulleyin.

Thomas Van der Berg...

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

H-allah belanı versin F- amin canım

Siz: Cvp ver mk artık 545*******: Siz kimsiniz? Siz: AY SONUNDA Siz: Ay bi sakin olim öhm (Gönderilmedi) Siz: AY NE DİCEM Kİ (Gönderilmedi) Siz: Ne dicem bilmiom nası başlim?? (Gönderilmedi) Siz: Eşarbını yan bağlama Siz: Eşarbını yan bağlamağğ Siz: Ben söyleyim sen ağlama ~~~ Bir avukat ile yazarın hikayesine hoş geldiniz... Uyarı: Kitap, 16 yaş ve üzeri için uygundur. Şiddet, argo, olumsuz örnek oluşturabilecek davranışla içerir. Gerçeklik ile olan bütün benzerlikler tesadüften ibaret olup her şey hayal ürününden ibarettir. İyi okumalar dilerim :)

İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

Bu satırları okumaya başladıysan artık geri dönüşü olmayan bir kapıyı araladın. Bu hikâyede siyah ile beyaz yok. Suçlu ile masum arasındaki çizgi, kan kadar ince. Burada aşk, çiçeklerle değil; sırlarla, saplantılarla ve kaybedilen parçalarla büyüyor. Sayfaları çevirdikçe kime inanacağını, kimi seveceğini ve kimden korkacağını unutacaksın. Sana tek bir tavsiyem var. Hiçbir karaktere tamamen güvenme. Çünkü bu hikâyede herkes bir şey saklıyor. Ve unutma... Her kurbanın bir katili vardır. Ama bazen en tehlikeli katil, seni korumaya çalışan kişidir. Son Kurban`a hoş geldin. +21 Tüm hakları saklıdır

Özel Zirve Koleji`nin ikinci kitabıdır. Ece gerçekten katil mi? Yoksa yanlış yerde miydi? Neşe tam katili buldum derken ortaya yeni sorunlar çıkıyor. Peki Neşe bu defa katili bulabilecek mi? Yoksa sıradaki kurban o mu?

Demir eğildi. Dudakları kulağımın tam altına, o hassas noktaya değdiğinde nefesim kesildi. "Tişörtümü alabilirsin," dedi, yakıcı nefesi tenimi kavururken. "Ama içindekini vermeye hiç niyetim yok."

Ruhumuzda karanlık bize günah isletir miydi?Günahlarımızın bedeli ölmek miydi?Bağışlanmak için ruhumdaki karanlıklar ve günahlarım için kaç kez af diledim Belki 100 belki 1000 kez ama affedilmedim

“Sevmek bazen kurtarmak değildir.”

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

Geçmişin acımasız izleri bedeninde taşıyan Ilgın ve hayatını kabusa çeviren günü zihninden silemeyen Serhas, tutkulu bir aşkın ikilisiyken aralarına giren kurşunlar ikiliyi farklı hayatlara savurur. Serhas büyük bir enkaz içerisinde nefes almaya çalışırken, Ilgın hatırlamadığı geçmişin izleri ile hayata devam etmeye çalışır. Üstlerden gelen emir ile gizli görev yolculuğu başlayan Ilgın, Türkiye`den Rusya`ya uzanan ipin ucunu bir noktadan yakalamak için çaba sarf ettiği noktada kendisini hayatına giren yeni yüzler ve yeni bir aşk ile baş başa bulur. Bir yandan Serhas bir yandan yeni aşkın rüzgârları ve çözmesi gereken bir görev ile hayat git gide karışıklaşırken, Ilgın ipin ucunu bir kör düğüm haline getirerek onu baştan çözmeye başlayacaktır. Peki ya sahiden, ipin ucunu çözmek bu kadar kolay mıdır? Yazılan tüm bölümlerde geçerli olmak üzere; bölümlerde adı geçen kurum ve kuruluşlar, gerçek hayattan esinleme olup, kalan yerlerin tamamı yazarın hayal dünyasına dayanmaktadır. Kitabın gerçek kurum ve kuruluşlarla ilgi-alakası yoktur, tamamı kurmacadır. Unutulmaya Mahkûm adına yazılan bir kurgu olarak; kitap içeriği, alıntılar ve bölümlerin tamamı Duru Taşkulak`a aittir. Uyarlanma veya kurgunun alıntılanması sonucu, adli işlem başlatılacaktır.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Tam o anda hayatımı bitiren o telefonu almıştım. Sanki bütün hayat solmuştu.

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

Kimseye güvenme. Özellikle de gerçeğe en yakın olana... Arya, teşkilatın en başarılı ajanlarından biridir. Soğukkanlı, zeki ve hata yapmayan biri olarak tanınır. Onun için her operasyon yalnızca çözülmesi gereken bir bulmacadır. Ta ki geçmişten gelen tek bir iz, yıllardır kapalı kalan yaraları yeniden açana kadar... Sıradan görünen bir görev, onu çocukluğundan kalan karanlık sırların peşine sürükler. Attığı her adımda yeni bir bilmeceyle karşılaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi giderek silinmeye başlar. Artık tek bir soru vardır: Gerçekten avcı olan kim? Çünkü bazı oyunlar kazanılmak için değil... Gerçeği saklamak için oynanır.

On yaşından öncesine dair tek bir anısı bile olmayan Elif, polis olduktan sonra tayiniyle Kuyucak Köyü`ne gelir. Lavanta tarlalarıyla dolu bu köyde bazı bakışlar Elif`i çok rahatsız ediyordur. Ardı ardına işlenen cinayetler, olay yerlerinde bırakılan gizemli notlar ve peşini bırakmayan o ağır lavanta kokusu... Elif, bir katilin peşine düşer ancak küçüklüğüne dair anılarını hatırlamaya başlar. Çünkü bazı sırlar unutulmaz. Sadece hatırlanmayı bekler

Sen mi karanlığın içindesin? Yoksa karanlık mı senin içinde?

Adli psikoloji öğrencisi Beren Aykar için dünya, insanların kurduğu cümlelerden değil, sakladıkları karanlık ifadelerden ibarettir. O, bir katilin zihnini okuyabilecek kadar keskin, bir cinayetin soğukluğunu hissedebilecek kadar cesurdur. Ancak üniversiteye gelen Başkomiser Sarpay Karan ve Dedektif Aras Eren ile başlayan staj süreci, onu sadece bir dersin değil, gerçek seri cinayetlerin ve emniyetin içinde yürütülen o tehlikeli, belirsiz denklemin merkezine sürükler. Bir seri katil, şehri bir satranç tahtasına çevirmiştir ve Beren, katilin bir sonraki hamlesini doğru tahmin ederek bu ölümcül takibin kilit ismi haline gelir. Beren, katili durdurmaya çalışırken sadece dışarıdaki düşmanıyla değil, Sarpay’ın otoriter ve zorba tavırlarıyla da yüzleşmek zorundadır. Ancak unutma; bu hikayede kimse göründüğü kadar masum değil ve Sarpay Karan’ın dünyasında güvenebileceğin tek şey, attığın her adımda duyduğun o ritmik sestir: Bir katilin kalp atışı. POLİSEYE VE FANTASTİK KURGUNUN BİRLEŞİMİDİR YALNIZCA 2 FANTASTİK ÖGE VARDIR...