"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

"Dizlerime gel." dedi itiraz istemeyen sesiyle. Adımlarım kendinden bağımsız hareket etti ve yerimden kalkıp birkaç adımda oturduğu koltuğun yanına geldim. Hafifçe yerinden doğrulup bir elini belime atarak dizlerinin üstüne çekti. Kalçam kalın bacaklarına yerleştiğinde karnımda bir sızı hissettim, kalbim ağzımda atıyordu. "Hala merak ediyor musun, yoksa iki günde hevesin geçti mi?" diye sordu fısıldar gibi. "Heves.. heves etmedim." dedim birden konuşup. O an belimdeki elinin daha da sıkılaştığını hissettim. "Burada ne bulmayı umuyorsun?" diye fısıldadı kulağımın dibine. Ne bulmayı umuyordum? Bu evin içinde, bu adamın kucağında ne işim vardı? Sorunun cevabı benim için de bir düğümdü.

Yarım kalan bağlar, yaşanmamış çocukluk ve onlar yüzünden biten arkadaşlık. Yıllar önce bir yanlış anlaşılma yüzünden çıkan aşiretler arası kavgada biten bir arkadaşlık. Ebrar ve Efe için bu bir son değildi, ikiside biliyordu bir daha bir araya geleceklerini ama be kadar bilselerdi birbirlerinden uzaklaşmak zorunda kalmak onları yoruyordu. Bu bizim suçumuz değil, ama suçlular pişman olacaklar bizi ayırdıkları için hemde hiç olmadıkları kadar.

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

İçimden ne geliyorsa, ne hissediyorsam ve ne hissetmiyorsam. İyi seyirler veya iyi okumalar :)

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

NOT: Bu hikaye, Budapeştede`ki Cinayetler adlı oyundan hikayeye uyarlanmıştır. Birebir aynı veya gerçek değildir.

Hangi birimiz kendinden yaşça büyük birine aşık olmadi ki meslea ben kendimden sekiz yaş büyük birine tutulacagimi nerden bile bilirdim. Kitabın telfi hakkı bana aittir kopyalamazsaniz sevinirim🫶🏻

Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu. Yanıma aturan kişiye dönünce beni kumrar bir erkek karsıradı.ben ona bakarken oda bana doğru döndü ve tam o esnada kahverengi gözreli benim yeşil gözrerime değdi.Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu.

Ben bulutlara bile anlam yükleyen insanım, bana öyle bakma...

Bir ölümle başlayan aşk hikayesi.. Wattpad’te de yayınlanıyor.. Neva&Timur

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

Karısının son hayalini gerçekleştirmek için bir çocuğa aile, baba olmak için elinden ne gelirse onu yapacaktı Mirkan.

İstanbul, 1522 Bazı insanlar günahın bir meyhanede başladığına inanırdı. Oysa günahın nerede başladığını kimse gerçekten bilmezdi. Belki de ilk yalan söylendiğinde… Belki ilk kez bir kalp, ait olmaması gereken birine çarptığında… Ya da bir kadın, kendisi için yazılmamış bir kaderi değiştirmeye cesaret ettiğinde.

Bazı yolculuklar güçlü olmak için başlamaz. Bazıları, bir gün pişman olmamak için başlar. Ölüm Ashura için bir son değildi. Sahip olduğu geri dönüş yeteneği sayesinde öldüğünde yeniden hayata döneceğini biliyordu. Fakat ikinci bir şans, her zaman her şeyi düzeltmeye yetmezdi. Geçmiş yaşamından kalan anılar eksik, parçalanmış ve çoğu zaman yanıltıcıydı. Doğru sandığı birçok şeyin yanlış olduğunu fark ettiğinde ise bazı hataları geri alınamayacak kadar büyümüştü. Kaybetmenin ne demek olduğunu bilen Ashura, bu kez elindekileri koruyabilmek için durmadan güçlenmeye karar verir. Ancak her savaş, her fedakârlık ve elde ettiği her yeni güç onu fark etmeden başka bir şeye dönüştürmektedir. Yaklaşan savaşın gölgesinde canavarlar, insanlar ve bilinmeyen tehditler dünyayı adım adım uçuruma sürüklerken Ashura yalnızca düşmanlarıyla değil; geçmişinin yükü, seçimlerinin sonuçları ve korumaya çalıştığı insanların kaderiyle de yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazen ikinci bir şans, insanı kurtarmak için değil, neyi kaybettiğini göstermesi için verilir.

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

AYRI HAYATLARDAN 4 KIZ AYNI KADERE SAHİPTİ...

Ben bulutlara bile anlam yükleyen insanım. Bana öyle bakma...

Bu kitabın her bölümü için özel bir şarkı yazılmıştır. Bu, sıcacık bir arkadaşlık hikâyesi. Grubun solisti Ecem Ecrin Işık aslında biraz içine kapanık biri. Ailesini şehit verdikten sonra duvarlarını kimseye indirmemiş… ta ki bir gün şehitliğe giderken karşısına çıkan yabancıya kadar. O yabancı ona sadece bir mendil uzatır. Ama o mendilin üzerindeki güneş işlemeli motif, Ecem’in kalbine dokunur.

Önce değiştiler. Sonra dünya değişti. Ve artık hiçbir yer güvenli değildi.peki ya SONRA?

Hikayelerde hep vampirlerin insanlar için tehlikelerinde bahsedilir, ama bu hikayede bir insan vampirler için tehlikelidir!