“Güneş çık üzerimi değiştireceğim dedi sert bir sesle olmaz dercesine başımı iki yana salladım sadık amcaya söz vermiştim yarasına bakacaktım Çıkmayacağımı anlayınca üzerinde ki tişörtü eteklerinden tutarak çıkardı Üzerime doğru yürüdüğünde kapıyı açarak beni dışarı iteledi ve kapıyı sertçe yüzüme kapadı ✨ Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü biriyle tanışır ancak bir gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Geri çekilmek istedim ama sırtım soğuk taş duvarla buluştuğunda, kaçacak hiçbir yerimin kalmadığını anladım. Elini yanı başımdaki duvara yaslayıp üzerime biraz daha eğildi; üzerimdeki o ağır, tanıdık parfüm kokusu nefesimi kesmeye yetmişti. "Kaçıyorsun benden," dedi, sesindeki o tehlikeli tını zihnimi bulandırırken. Başımı dik tutmaya çalışarak gözlerine meydan okudum. "Kaçmıyorum," diye fısıldadım, sesimin titremesini engellemek için büyük bir savaş vererek. "Sadece ateşe yaklaşmamak için direniyorum." Dudaklarında alaylı, bir o kadar da tehlikeli bir kıvrılma belirdi. "Geç kaldın," diye mırıldandı parmakları çenemle buluştuğunda. "Çoktan yandın, güzelim. Şimdi sadece kül olmamızı izleyeceğiz.” **** Nazlı çok yanlış birine aşık olmuştu Ateşe... Ateşi seven yanmayıda göze alırdı.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

Dnyada en nadir bulunan kan, bu kana sahip olan bir kız, bu kana ihtiyacı olan bi veliaht prens ve kızı korumakla görevlendirilmiş bir şövalye. Bu kana sahip olmayı ben seçmemiştim, bu kalbe ship olmayı da ben seçmemiştim ve içinde ki kişiyi de ben seçmemiştim... Savaşıyorduk, kazanıyorduk, kaybediyorduk, ölüyorduk, doğuyorduk ve bu dünya sürekli dönüyordu...

�nce de?i?tiler. Sonra d�nya de?i?ti. Ve art?k hi�bir yer g�venli de?ildi.peki ya SONRA?

Bazı hikâyeler büyük bir olayla başlamaz. Bir banka oturursun, hiç tanımadığın biriyle aynı manzaraya bakarsın. Bir kahve, yarım kalmış bir plan, uzatılan bir sigara… Sonra fark etmeden saatler geçer. Dostluğun, sırların, kırgınlıkların ve büyürken değişen insanların arasında; kimsenin göründüğü kadar basit olmadığı bir hikâye. Çünkü bazı şeyleri anlamak için yaşamak gerekir. Ve bazen, bazı şeyler `bildiğin gibi değil`dir..

"Unutmak bir hediye de?ildir; bazen en ac?mas?z cezad?r."
?ehrin neon ???klar?n?n ula?amad???, hat?ralar?n birer para birimi gibi el de?i?tirdi?i o karanl?k sokaklarda, Mihra zihinlerin mimar?d?r. ?nsanlar?n en utan� verici an?lar?n? bir ne?ter gibi kesip atan, haf?zalar?n derinliklerinde sessiz izler b?rakan bir "Bellek Taciri"
kendi elleriyle silip att??? bir ge�mi?in y�k�, onu ?ehrin en gizemli ve en tekinsiz kap?s?na, Alaz�?n d�nyas?na s�r�kler.
Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; g�c�n, so?ukkanl?l???n ve yalan?n v�cut bulmu? hali. Mihra ise bu saray?n duvarlar? aras?nda, zihinleri yeniden ?ekillendirmek i�in bi�ilmi? bir silah. Ancak bu evin temelleri, g�n y�z�ne �?kmam?? an?larla ve saklanan ger�eklerle at?lm??.
Mihra, Alaz�?n zihnine her dokundu?unda, saray?n g�lgeleri biraz daha derinle?ir. Kimin avc?, kimin av oldu?u, hangi an?n?n ger�ek, hangisinin in?a edilmi? bir ill�zyon oldu?u birbirine kar???r.
Ger�ekler, sadece hat?rlayanlar i�in de?il, onlar? yok etmeye �al??anlar i�in de bir tehdittir.
Unutulmu? kan ve a?k: Hi�bir ?ey g�r�nd�?� gibi de?il, ��nk� hi�bir an? masum de?il.

Derslerine ve hedefine odaklı Elay... Klasik bir güne mi uyandı yoksa hayatında yepyeni başlangıçlar mı yaşayacak? Eğlenceli ama bir o kadar da derin bir hikayesi olan bir lise kurgusu ile sizlerleyim🌹

MEŞALEN`İN DİĞER YÜZÜ – 2. SEZON Bazı yaralar zamanla kapanmaz... Sadece daha derine gömülür. Kübra ve Ulus, verdikleri her kararın bedelini ödemeye hazırlanırken geçmiş, peşlerini hiç bırakmamaya kararlıdır. Aile bağları, sırlar, ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler, onları hiç beklemedikleri bir savaşın içine sürükler. Artık hiçbir ev güvenli, hiçbir dost tamamen masum değildir. Sevgi ile nefret arasındaki ince çizgi her geçen gün silinirken, hayatta kalmak bazen sevdiklerinden vazgeçmeyi gerektirecektir. Çünkü bazı hikâyelerde mutlu son değil, verilen mücadele hatırlanır. Meşalen`in Diğer Yüzü, ikinci sezonuyla çok daha karanlık, çok daha duygusal ve çok daha sarsıcı bir yolculuğa devam ediyor.

SANA ÇIKAN YOLLAR… İdil Aras`ın hayatı, yıllardır aynı sokaklardan, aynı apartmanın merdivenlerinden ve aynı insanların arasından geçip duruyordu. Üçüncü katın yedi numaralı dairesi, karşı komşuları, mahallede onu çocukluğundan beri tanıyan esnaf, her şeyi bilen apartman teyzeleri ve günün büyük kısmını birlikte geçirdiği Özge ile Pelin... İdil`in dünyası küçüktü belki ama içinde herkese yetecek kadar hikâye vardı. Bir de Kayra Demir vardı. Aynı mahallede büyüdüğü, aynı apartmanın koridorlarında karşılaştığı, abisi Yunus`un takım arkadaşı olan Kayra... Kayra`nın hayatı ise İdil`inkinden biraz farklıydı. Antrenmanlar, maçlar, deplasmanlar, takım arkadaşları ve futbolun peşinden sürüklenen bir hayat... Ama yolları hâlâ aynı yerlere çıkıyordu. Bir kafede, apartmanın girişinde, mahalle arasında, bir maçın kenarında ya da hiç beklemedikleri bir anda... Çünkü bazı insanları hayatından çıkarmak mümkün değildir. Onlar zaten hayatının bir parçasıdır. Ve bazen insan, yıllardır yürüdüğü yolların aslında nereye çıktığını ancak yanında yürüyen kişiye baktığında fark eder. Belki de bazı yollar kaybolmak için değil, birbirine ulaşmak için vardır.

başkalarının bizim için kurduğu bir düzene piyon olmaya gidiyorduk bazen bilmeden. hayat bir oyun, onlar oyuncu ve bizler ise tahtadaki birkaç piyondan farksız insanlar... fakat bilmedikleri bir şey vardı. Bir gün o tahta devrilecek ama oyun bitmeyecekti.bitti sandıkları oyunun kuralları artık yeni oyuncularındı. Kazananlar ise,kaybettiklerini bilmeden kendi oyunlarının piyonu olma hazırlığındaydı. Bu oyunun ne gerçek bir kazananı vardı,ne de mutlak bir kaybedeni.kazanan mı kaybetmişti yoksa kaybeden mi kazanmıştı kimse bilemedi. peki ya aşk bunun neresindeydi? namlının ucunda mı, yoksa intakımın pençesinde mi? kim bilir...belki de bir alevin diğerini yaktığı yerdeydi.

Sadece kısa süreli bir anlaşma ancak daha fazlası olabilir mi? … -Draco Malfoy Fanfic-

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

A?ko bence oku �neririm k?z babas?ndan ?iddet g�r�yo ama...
Gerisini oku �?ren
Sizi seviyoreeeee d�nerlerrrrr ???

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Elena Vance, babasının taht pazarlığında harcanan bir piyon olmayı reddettiğinde önünde tek bir yol kalmıştı: Saraydan kaçmak ve karanlık sulara sığınmak. Puslu denizin acımasız korsanları ve bir kadının özgürlük savaşı. "Kalbin yönünü kaybettiğinde, fırtına tek kılavuzundur."

🦋 1. Bölüm 🦋 540***: Belgin neredesin kafede seni bekliyorum 540***: Belgiiiiiinnnn ~ Çevrimiçi ~ ~ Yazıyor… ~ 540***: Belgin kanka yarım saattir ne yazıyorsun 572***: Sanırım yanlış kişiye yazdınız

"Her beyaz çiçek bir gün kanlanırdı. Tıpkı erguvan gibi. Bu hikâye de baştan sona kandı. Erguvan hiçbir zaman beyaz olmamıştı."

Asel yeni okul yeni bir başlangıç yapacaktır. Erkek muhabbetini sevmeyen ve onlarla konuşmayan biridir. Ta ki…

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

``Kıbrıs`a bir kez gelen her zaman geri dönmek ister...`` ☀️🤍

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025