Tozlu Kayalar Serisi`nin ilk kitabı. Diğer 14 kitabımı okuyup oylamayı unutmayınn🫶

Hikâyemin hangi noktasındayım bilmiyorum ama orta yerinden okuyorsun beni. Bazı adımlar atılmalı, bazı yollar yürünmeli, bazı anlar yaşanmalıydı. Bazı insanlar gitmeli, bazılarıysa kalmalıydı. Hayat bir şekilde yolunu bulmalıydı. Bir şekilde akmaya devam etmeliydi. ☆☆☆☆ Elvin Erden düğün günü sevdiği adam tarafından karnında üç aylık bebeği ile terk edilince yaşadığı şokla kaza geçirir. Kader onu Poyraz Karaaslan ile karşılaştırınca bunun gideceği noktayı ikisi de kestiremez. Kimse bilmezdi ama bir hikâye bitmeliydi ki yeni bir hikâye başlayabilsin. Bu kimin hikâyesiydi?

Malihülya: Kimsenin okuyup da anlamayacağı dilden, defterime sayfalarca senden bahsettim. (gözleri dolu dolu bakar.) Malihülya: Söylesene! Sen değer miydin buna? Adam öyle sert öyle kırıcıydı. Peki, şimdi neden karşısındaki kadına akmakta olan yaşlarla bakıyordu? Bu bir oyunsa, o çok iyi bir oyuncuydu. Yabancı: Sen beni sayfalara yazmışsın. Bense seni gözlerine baktığımda kaybettiğim o aklıma yazdım. Yabancı: Sen söyle değer miymişim?

+16 yazıyorum yine ona göre okuyup yorum yaparsınız. Kurguda her şey açık açık olamasa da değinilmiştir. "Evlen benimle," dedi Aras birden. Sesinde en ufak bir şüphe yoktu. Ahu donup kaldı. "Ne? Ne diyorsunuz Aras Bey?" "Doğru duydun. Evlen benimle." "Benim kalbim..." dedi Ahu, eliyle göğsünü tutarak. "Satılık değil." "Kararın değiştiğinde..." dedi Aras, sesi şimdi daha alçak ve etkileyiciydi. "Ya da o yorgun kalbinin artık gerçekten yeni birine ihtiyacı olduğunu anladığın an... Bana sadece `Evet` diye mesaj atmanı bekliyorum." "Evet" yazmak, hayatını bir yabancıya teslim etmek demekti. Yazmamak ise... Yazmamak, sonunu bildiği bir hikayeyi beklemekti.

Asker olan Yüzbaşı Börühan yeni bir time komutan olarak atanır çünkü tim komutanı yanlışlıkla birinin hayatına mál olmuştur. Onbaşı Lenyanın ve Yüzbaşı Börühanın hayatını okuyacağız. Tabiki bir timleri var...Zelzele timi; -Piyade Yüzbaşı Börühan Tunga -Piyade Onbaşı Lenya Kurt -Piyade Kıdemli Üsteğmen Elay Kurt -Piyade Kıdemli Üsteğmen Gece Ulur -Piyade Üsteğmen Savaş Sancak -Piyade Üsteğmen Barış Sancak -Piyade Teğmen Kurtay Özçelik(Evli) -Piyade Teğmen Asena İzel Özçelik(Evli) ~Şehit Piyade Teğmen Kutay Bayrak (bu arada şehit olan karakter için spoi vermiş oldum çünkü diğer kitabımda yaşayan bir karakter)

Hayatımın merkezinde bir hastalık ismi vardı OKB . Kısaltılmış hali Okb idi . Uzatılmış hali ise obsesif kompulsif bozukluk . Bu hastalık öyle bir illetti ki sevdiğim insanlarla arama mesafe koymam yüzünden hayatta hep dışlanmıştım. Sevdiğin insana dokunamamak nasıldı bilirmisiniz ? Ben dokunamıyordum sevdiğim kadının elini bile tutamıyordum. Aşırı titiz ve takıntı rahatsızlığım yüzünden çevremde beni seven insan bırakmamıştım. Bu satırları kalbimin kaldırmadığı yüzünden içimi bir kağkt parçasına dökmenin daha cazip olduğunu düşündüm. Ve işte yazıyorum peki sen okumaya hazır mısın ?

KALBİNE MAHKÛM Bazı sırlar affedilmez, bazı aşklar ise ölümcüldür; tehlikeli de olsa atandığı bu yer, gerçeğe giden kapıydı. Fakat Korvera`nın asıl tehlikesi, taş duvarlar değil, duvarların arasına gizlenmiş olanlardı. Barlas da onlardan biriydi. Karizması buzdan, gözleri ise karanlık sırlarla mühürlenmişti. O, buraya planlı bir mahkumiyetle girmiş, tek bir hedef uğruna her şeyi göze almıştı: İntikam. Yolları kesiştiğinde, Lavin, Barlas`ın yaralı koluna dikiş atarken, aslında kendi kalbine çözülmez bir düğüm atıyordu. Barlas ise Lavin`in saf merakını bir koz olarak görüyor, onu kendi karanlık oyununun parçası yapmaktan çekinmiyordu. Geçmişin gölgeleri Korvera`nın koridorlarında kol gezerken, Lavin ve Barlas, birbirleri hakkında hiçbir şey bilmeden, en büyük düşmanlarına aşık olmak üzeredirler. Peki, Lavin gerçeği öğrendiğinde, Barlas`ın intikam ateşi, Lavin`in masumiyetini mi yakacak, yoksa bu ölümcül aşk, Korvera`nın tüm kurallarını altüst mü edecek? --- Lavin Hare Alaner ve Barlas Kara Korhan`nın hikayesi Instagram: edaymiss_bloger (hikayenin içeriği tamamem bana ait hayal ürünü bir kurgudur izinsiz bir şekilde kullanılması durumu telif hakkı devreye girecektir. )

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

Her gece aynı adam. Her sabah daha derin bir boşluk Zofia, 25 yaşında ama ruhu bu hayata ait değil. 5 yıldır her gece, yüzünü bile göremediği esrarangiz bir adamla anılarını görüyor. Bir çöl. Kanatlar. Ve o tanıdık his: aitlik Zofia bu rüyaların sıradan olmadığını biliyor. Çünkü o yalnızca hayal görmüyor. O, başka bir evrenden geriye kalan son bağı yeniden hatırlamaya çalışıyor. Ama gerçekler ortaya çıktıkçaü dünya daha da yabancılaşıyor. Çünkü bazen rüyalar seni uyandırmak için gelir.

"Benden korkmuyor musun, Eliora?" Sessizliğin içinden gelen bu fısıltı, Eliora`nın dünyasını altüst edecekti. Sislerin içinde kaybolmuş bir labirent. Çıkışı olmayan karanlık bir yolculuk. Geçmişi, ailesi ve hatta kendisi hakkında bildiği her şeyi sorgulamasına neden olan o karanlık silüet. Eliora, kabuslarında karşısına çıkan bu gölgeyle her defasında biraz daha karşı karşıya geliyor. Ve her seferinde biraz daha ona çekiliyor. Karanlıkla kurulan bu tuhaf bağ, Eliora`yı hem korkutuyor hem de büyülüyor. Ama bu gölge kim? Onu neden çağırıyor? Ve asıl soru şu: Eliora, ailesine ulaşmak için kendi ruhunun derinliklerine inmeye hazır mı? Karanlık bazen sadece korkutmaz. Bazen seni sana en çok yaklaştıran şey olabilir.

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

İki düşman köyün iki kanayan yarası, bir yalan yüzünden yarım kalan iki kalp ve mazi…

Yıllar...Yıllar önce kurak ve çorak topraklardan bir krallık yükseldi bu krallığın ismi MORVAYN`dı. Bu krallıkta binlerce hatta milyonlarca insan feda oldu. Karanlığın sarayın duvarlara sindiği bu krallık geceye esir düştü. Karanlık sadece duvarlara değil sarayın dört bir yanına yayıldı. O engin koridorlara,asla boş kalmayan taht odasına,Yansımaların aynası olan sularına ve daha pek çok yerine sindi bu karanlık. Senelerce karanlığı kucaklayan bu krallığın sosyal sınıfları vardı. Bu sınıflar hizmetkârlar,Krallar,Varisler ve Tahtçılar olarak dört sınıfa ayrıldı... ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Nefeslerin bile taşlara hapsolduğu bu kurak ve çorak topraklarda artık bir şeyler değişmeliydi. Değişen insanlar değil inanışlar olmalıydı. Milyonlarca insanın yaşadığı bu topraklar da bir gücün timsali olmalıydı taht.

Umbra kusursuz çalışır. En azından herkesin inanması gereken budur. Alin bir gecikme farketti. Küçük,önemsiz görülen bir an. Sistem inkar ediyor. İnsanlar görmezden geliyor. Ama bazı gecikmeler hata değildir. Bazıları kaderin kendisidir.

Gün yüzündeki ışığını bulamayanlara...

Yazılan yazıda hiç bir karekter ve olaylar gerçek değildir.hobbit ve yüzüklerin efendisine olan hayranlığımdan yazılmıştır.benzerlik yok denilecek kadar azdır. Farklı vadilerden kayıp eşyayı bulmak için yola çıkan üç komutan beklenmedik olaylar ile karşılaşırlar,ne yapacaklarını bilemeyen komutanlar görevlerini yerine getirilmesi gerektiğini bilirler ancak yaşanılan olaylar istedikleri gibi gitmeyecektir ve geri dönmek istediklerinde dönecek bir vadileri,krallıkları halen yerinde duruyor mu?...

Geçmişin karanlık yüzü yıllar sonra aydınlığa çıkar. Peki karanlık mı aydınlığa mahkumdur yoksa aydınlık mı karanlığa, Bir polisin dostluk için yaptığı seçimler bazı hayatların yanan ateşi oldu.. Abisinin intikamı için bu yolda yıllarca inandığı yalanla sevdiği kadını kullanan bir Adam ona koşulsuz şartsız aşık olan bir kadın ve ölümünden sonra bile mektuplarla kardeşine yol gösteren bir Abi, meşale kim için yandı kim için düştü kimi yaktı..

Bir mesajla başlayan aşkı ancak ölüm bitirebilir.

Sessiz sakin bir şekilde kendi hayatınızı yaşarken birden gökyüzünden geldiğini iddia eden ve prens olduğunu söyleyen bir adamın evlilik teklifini kabul eder miydiniz?

"KENDİNİ KAYBEDENLERE" 🥲

Tahir uzun doğu görevini tamamlamış Rize`de ki karargaha tayin edilmişti.