Sora ve Marco... iki kardeş. Birbirlerine yakın, aynı evde büyümüş iki insan. Ama bir akşam her şey değişti. Berbat geçen bir akşam yemeğinin ardından, Sora odasında uyuyakaldı. Ve bir portal açıldı. Sora artık başka bir evrende. Kendi olmadığı hâlde, yerine geçmek zorunda olduğu biri var: O evrenin bir kraliçesi... Ve karşısında bir düşman... Bu evrenden kurtulmak için Sora`nın iki seçeneği var: Ya düşmanını öldürmek... Ya da zaman akışını bozan kişiyi bulmak. Ama sorunlar bitmiyor. Sora, güçlü bir krallığın kralıyla evlenmek zorunda kalıyor. Ne o kral Sora`yı seviyor... ne de Sora onu seçmiş. Ama halkın gözünde mutlu bir çift gibi görünmek zorundalar. Üstelik savaşlar kapıda, düşmanlar her yanda. Sora ya bu evrenden sağ çıkacak... Ya da sonsuza dek bu yabancı dünyada, başka birinin hayatında sıkışıp kalacak.

SADECE VIP KİŞİLER BENİM DİJİTAL AYAK İZİNİ GÖREBİLİR.

“CADIYI ÖLDÜR!” diye bağırıyorlardı köylüler. Gelen seslere kulak vermemeye çalıştı kadın. Onlara cadı olmadığını kanıtlayacak hiçbir şey vermeyecekti. Nasıl olsa annesine inanmadıkları gibi ona da inanmayacaklardı. Bari ölürken gururunu koruyarak ölsündü, değil mi? Ama korktuğu şey ölüm değildi. Çünkü asıl korkutucu olan, ölümden sonra ne olacağını bilmemekti… Küllerin arasında saklanan eski sırlar, karanlık bir miras ve unutulmuş bir güç onu bekliyordu. Köylüler bir cadıyı yaktıklarını sanıyordu. Oysa onlar, kendi sonlarını başlatıyordu. TAÇSIZ KRALİÇE Bazı kadınlar taç takmaz. Çünkü karanlık bile onların önünde eğilir.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

Gözleri gökle buluştuğunda yaşam, dansı rüzgarla harmanlandığında yıkım getirecek. Sizin nefretiniz, onun zaferine dönüşecek. Sudan uzak dur. Rüzgara kapılma. Kayıp ruh aradığını buluncaya kadar sonsuz döngünün içindeki yaşam devam edecek. -Yaşamın Kehaneti, sayfa üç.

Annabeth istenmeyen bir prensesti, herkes onu kötü biri olarak biliyor ve ona yaklaşmak istemiyordu. Sevdiği kocası bile onu istemiyordu. Annabeth bunlara rağmen pes etmedi ve her şeye sabrederek çok sevdiği kocasınında onu seveceği günü bekleyerek yaşadı. Ama sonuç koca bir hayal kırıklığıydı. Kocası yüzünden hem oğlu hem de kendisi ölmüştü. Çok pişmandı geriye dönüp baktığı zaman bir hiç uğrunda tüm gençliğini hayallerini bitirmişti hem de kendisinden nefret eden bir adam için. Son dilek hakkı olsaydı geçmişe dönüp her şeyi düzeltmek isterdi. Bir mucize olmuştu öldükten sonra 3 yıl öncesine geri dönmüştü. Şimdi bu son dileğini gönlüne göre yaşayacak ve ona yapılan haksızlıklara karşı intikamını alacaktır. evet siz de Annabeth`in hikayesini okumaya var mısınız? NOT: KAPAK TASARIMI BANA AİTTİR!!

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda - gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan - bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor. Ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyordum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.

Sihirli Dünya serisinin ilk kitabıdır! Hayat gerçekten çok garip. Sen umudunu kesmek istersen hayat sana yeni umutlar verir bazen de o umuttan daha fazlasını alır senden. Stephen içindeki küçük bir umuda bağlanmıştı. Kötü hayatını kabullense de en azından kardeşini kurtarmak istiyordu. Ama hayat yine yaptı yapacağını. Onu aldı ve resmen kaosun içine attı. Peki Stephen ne yapmalıydı? Önce kendisini mi bu kaosun içinden kurtalmalıydı yoksa sevdiklerini mi? ----------------------------------------------------------- Stephen ve Annabel birlikte mutlu mesut yaşayan iki kardeştir ve babaları bir çiftçidir. Biraz fakir olsalar da mutlulardır. Bir gün anne bir hastalığa yakalanır ve yüksek ateş yüzünden hayatını kaybeder. Aile yas tutmaya başlar ve baba acısını unutmak için daha da çok çalışır. Çocuklarına vakit ayıramaz. Çocuklara bakamayacağını anlayan baba, bir kadınla mantık evliliği yapmaya karar verir. Annabel bunu umursamasa da Stephen endişelidir ve maalesef endişeleri doğru çıkar. Üvey anne çok baskıcıdır ve 8 yaşındaki Annabel`e şiddet uygulamaya başlar. Stephen kız kardeşini korumak istese de onun üvey annesi gibi sihir bilgisi yoktur ve o da karşılığında bir yumruk ve tokat alır. Stephen bu duruma alışsa da hâlâ kız kardeşi için endişelidir. Gizlice çalışmak ve para biriktirdikten sonra kız kardeşiyle kaçmak ister ama hayat süprizlerle doludur...

Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

Kral Richard zehirlenerek öldürüldüğünde, cinayetin tek şahidi kızı Prenses Elissa Lara olur. Prens Louis`in katil olduğunu gören Elissa, tek erkek varisi kaçırıp gizleyerek oyunu değiştirir. Varis kaybolunca tüm şüpheler ona döner; halk bir kadına tahtı emanet etmek istemez, saray meclisi ise onu bir kuklaya çevirmeye çalışır. Ama Elissa yıllardır beklemektedir. Herkesten iki hamle öndedir. Karşısındaki tek gerçek tehdit ise krallığın baş muhafızı Alaric`tir; sadık, güçlü ve tehlikeli. Aynı zamanda Elissa`yı gerçekten görebilen tek kişi. Çünkü bir prenses tahta yürüdüğünde, krallık ya diz çöker, ya da onun planlarında yanar...

"GECE BENİM TAHTIM" dedi varis herkes sadece endişe dolu gözler ile bakıyorlardı. bilirlerdi ki tahtın sahibi yeraltını mahfetmeye gelmişti. Karanlık sokaklar tarafından büyütülmüştü. Ailesi mi bırakmıştı? yoksa bir başkasımı bilmiyordu. Genç varis karanlığı dost, gece yi yoldaş saymıştı. Bilmediği belkide bilmek istemiyeceği onlarca şey vardı. Bilirsiniz ki her insan aynı acı ile büyümez. Varis dünyalara bedel acılara, şiddete belkide işkenceye maruz kalmıştı. Sıra kimde miydi ondaydı. Variste Gece yi taht saymıştı artık yeraltına boyun eğmeyi bırakmıştı İnsanlar ona eğmeye başlamıştı Ve varis kendini dünya ya tanıtmıştı.

Enora toprakları büyük bir kayıp ile sarsıldı. Defne Anılga ölmüştü... Kraliçe ölmüştü... Yeni Kraliçe Karmen Larsan olmuştu fakat Anılgalar ile baş edebilecek miydi? Nefret ve ask birleşirse ne olurdu? Kral ve Kraliçe olurdu...

Prenses Elena, imparatorluğun varisi ve özgürlüğü kısıtlanmış bir asi. Taht için hazırlanan yemin günü, hayatını sonsuza dek değiştirecek. Karşısında maskeli, sessiz ve tehlikeli bir şövalye: Stefan. Bir yandan saray kuralları, bir yandan kalbinin en gizli arzuları… Baloda ki genç delikanlı gözlerini ezberlediği şövalyesiydi.. Aşk ve tahtın arasındaki bu imkânsız savaşta, Elena cesaretini bulabilecek mi?

Anne ve babasını üç yıl önce kaybeden Umay, babasının ölmeden önce yazdığı mektubun ona ulaşmasıyla gerçek ailesini ve kaderini bulmak için tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkar. Orta Asya bozkırlarında yıllardır zulüm gören ve kurtarıcısını bekleyen kabilesi Umay`ın hem ailesi, hem kaderi olacaktır. Ancak henüz varlığından bihaber olduğu güçlerini keşfetmek, taht uğruna öz kardeşini öldürmüş dayısını alt etmek hiç kolay olmayacaktır. *** Gözlerimin öfkeden karardığını hissettim ve son gücümle bağırdım. -DERHAL HAREKET ETMEYİ KESİN! O an asla inanamayacağım bir şey oldu. Tüm karargah hareket etmeyi kesti. Asla kımıldayamıyorlardı ve ben şokla onlara bakıyordum. İçimde dolanan bu güç de neyin nesiydi? Her birinin duygularını, düşüncelerini hissediyor ve sanki hareketlerini kontrol ediyordum. Sakince içimdeki güce odaklandım ve ikinci emrimi verdim. -Hareket edin! Bunu söylememle askerlerin bedenleri çözülürken herkes büyük bir şokla bana bakıyordu. Artık savaşta elimizde büyük bir koz vardı ve bu savaşın seyrini değiştirecekti.

"Tamam, ilk önce sakin olmam lazım. Burası az önce olduğum balo salonu değil ve ben kendi dünyamda da değilim..." Viktorya Dönemi`nin görgü kurallarıyla çevrili dünyasında Vivienne, ait olmadığı bir rolün içine sıkışmış asi bir ruhtur. Evlilik, itaat ve sessizlikle tanımlanan bir geleceği reddeder. Bir balo gecesi her şeyi değiştirir. Kaçışı onu yalnızca geçmişin izlerine değil, bilmediği bir krallığın karanlık sırlarına da sürükler. Unutulmuş bir miras, kayıp bir veliaht ve yaklaşan bir isyan... Vivienne artık sadece kendisinden değil, bir krallığın kaderinden de sorumludur. Bu dünyada güç, sahip olunan bir şey değildir. Bedeli ödenir. Entrikalarla örülü bu fantastik evrende Vivienne; gücünü, sınırlarını ve kalbini keşfederken, bazı bağların kurtarmadığını, yalnızca daha derin yaralar açtığını öğrenir. Güç seni korur mu, yoksa senden geriye kalanları da alır mı?

Güçlerinden habersiz bir kraliçe

İntikam Taht Güç Bunlar yaşamamı sağlar herkesin bana saygı duymasını sağlar bana saygı duymak zorundalar kitabın kötü kadını olmam öleceğim anlamına gelmez TARİH 12.01.2026 KİTAP BAŞTAN YAZILICAKTIR ONA GÖRE OKUYUNUZ DAHA DEĞİŞTİRİLMEDİ

Ünüvarsite 2` ye fidan ela okul cıkışı eve gidarkan kamyon çarpması sonuçu öldü ama Berdan bilebilrdi ki en sevdi romanın kötü kadını Elena ılvor olaçanı...

Aktı zaman, geçti ömür. Bir senin gözlerin geçmedi gözlerimin önünden. Kısa boyun ve de asi huyun... Bir seni unutturmadı geçen ömür. Bir şiirdi. Sade ama içinde onlarca acı barındıran bir şiir. Onu özlediği yıllarına kavuşturan bir şiir. Bir kralı köleye, bir kraliçeyi münzeviye çeviren bir şiir. Ve bu şiir yıllar sonra yine onun ellerindeydi. Aklında ise yıllar önce unuttuğu bir isim: Hazar. Aklına doluşan anılarla yüzüme önce bir tebessüm kondu. Ardından da kahkahaya döndü. Dışardan gören biri onu tımarhane kaçkını sanabilirdi o an. Hayatını çalmışlardı. Hayatlarını çalmışlardı. Kral ve kraliçeyi tahtından indirip devrim yapmışlardı. Ama tahmin etmedikleri şey kraliçenin dönmesine bir şiirin yeterli olmasıydı. Elindeki şiiri buruşturup karşısındaki denize doğru fırlattı. Sırtına sert kayaların batmasını umursamadan uzanıp yıldızlı gökyüzünü izledi. Bir savaş başlattılar ve kazandıklarını zannettiler. Ama herkes bilir ki her zafer ardında bir düşüşü barındırır. İçindeki ateşi başkalarını yakarak söndürecekti. (Arkadaşlar planlamadan bam güm giricem kitaba. Eğer olurda finali verirsem ve mantık hataları olursa düzeltirim.)

Dünya`ya varisleri bulmaya gittiğimiz gün aslında en büyük kumarımızı oynamıştık. Ya savaşın galibiydik ya da kaybedeni. Hepimiz biliyorduk ki içimizden kayıplar vermeden kazanamayacaktık. Belki de savaşlar sadece kayıp verilerek kazanılırdı...

Eleris... Yarı elf, yarı cadı ve kendisinden saklanan bir Merlinit... Bildiğinin aksine, zamanın ötesinde bir yaşa sahipti; asırlar önce, gücü sirenler tarafından mühürlenmiş ve dünyanın gözlerinden saklanmasına karar verilmişti. Ta ki, ataları onun klanından haberdar olana dek. Geceleri anlatılan masalların gerçekliğini bir sabah gözlerini o diyarın büyülü ışıklarına açtığında kavradı. Hikâyelerden ibaret sandığı düşmanlık, yıllardır kulaklarına fısıldanan bir sır olmaktan çıkmıştı. Elfler ve cadılar hâlâ savaşın gölgesinde yaşarken, Eleris`in zihni karmaşık sorularla doluydu: Kendisinin bir insan değil, bir Merlinit olduğunu kabullenebilecek miydi? Masalların ötesine, yüzyıllardır içinde uyuyan gücüne doğru ilk adımı atmanın tam zamanıydı; diyarın sırları, karanlık fısıltılar ve kendi kaderi şimdi onun nefesinde birleşiyordu. Tüm Hakları Saklıdır ● ©Kasım2025

Ateşlerin içinde yavaş yavaş bir kız belirlemeye başladı. Bembeyaz saçları yüzünün etrafında rüzgârın etkisiyle dalgalanıyordu. Bir ateşin başında olduğu kesindi ama evi değildi. O yanan ateşe bakıyor ellerini ateşin etrafında gezdiriyordu. Elleri ne tarafa giderse ateş de o tarafa gidiyordu. "Ateş Krallığının Kraliçesi." dedi Kadim Cadı ve şaşkınca bir adım geriye gitti. "O çok güçlü." dedi kâseye bakarken. İkisi de bir anlığına ona baktı ve bakışları tekrar kâseye indi. Ateşin içinde gözüken kız etrafına baktıktan sonra elleriyle ateşin üzerini kapattı ve ateş söndü. Küllerin arasından kalan kıvılcımlara bakarken son gördükleri onun gülümsemesi olmuştu. "Ve o bütün gücünün farkında." diye fısıldadı.

Maranthiel... Atlantis`te doğmuş bir kraliçe. Kalbinde Atlantis`in ruhunu da taşıyor; kadim sırları ve gölgelerin yükünü omuzlarında hissediyor. Atlas, Maranthiel`in yanında durmak ve onu korumak için yemin etmiş cesur Azurit binici lideri. Kadim bağları ve geçmişin sırları arasında sıkışmış, hem koruyan hem sınanan bir muhafız. Biniciler ve ejderhalar, kayıp soylar ve doğal taşlarla temsil edilen mistik bağlar... Atlantis`in batışından yüzyıllar sonra hayatta kalanlar Minus gezegeninde yeniden uyanıyor. Ancak kayıp üç soy gölgenin çocukları olarak dışlanıyor ve hem güçlerini hem yerlerini kanıtlamak zorunda. Maranthiel "Lanetli Kraliçe" olarak anılıyor, geçmişin karanlık gölgesi onu takip ediyor. Ama kader onu, Atlantis`i yeniden bulup gerçek kraliçe olarak yükselmeye mi yönlendirecek? Ejderhalar, ihanet, sadakat ve kadim bağlar... Bu serüvende tek bir gerçek var: Gölgelerine kulak ver, onları dışlama ve karanlıkta büyümelerine izin verme; sana anlatacakları var. Atlantis`i yeniden kurmaya hazır mısın binici?

Kendi evrenlerindeki eşitlik dengesinin bozulması üzerine öldürülen kadınlar, baskı ve şiddetle büyüyen çocuklar artar. Bunun üzerine on farklı eyaletten on bir farklı özelliklere sahip genç kadın buna sebep olan gücü araştırmaya karar verir. Gelecek nesillerin özgürlüğünü korumak ve zorla ellerinden alınan güçlerini geri almak için savaşa giderler. Hiç beklemedikleri şeylerle karşılaşan bu kadınlar birçok insanın güzellik algısına da uymuyor, alışılmışlığın dışındaki güzellikleri ile adeta varoluşsal bir özgürlüğü temsil ediyorlardı.