Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Bazı insanlar gürültüyle yıkılır, bazıları ise sessizce... Harin, sevgiyi bulduğunu sandığı anda en büyük sınavıyla karşılaşır. Ruan ise geçmişinin gölgesinde, duygularını silah gibi kullanmayı seçmiştir. Birinin sevgisi, diğerinin oyunu olurken ikisi de farkında olmadan geri dönüşü olmayan bir yola sürüklenir. Peki, sevdiğin kişi seni en çok inciten kişi olursa yine de onu sevebilir misin? Çünkü bazı hikâyeler mutlu başlasa bile, sessizce solarak biter...

kitap önerisi veriyorum ve kitap yorumluyorum

"Ölüm kadar soğuk bir yemin, intikam kadar sıcak bir ten... Karşı karşıya gelen iki düşman ve sınırları paramparça eden bir şehvet."Fırat’ın kuruyan yatağında akan kan, iki aşiretin kaderini mühürlemişti. Su davası bir kan davasına dönüştüğünde, töre hükmünü verdi: Barış, iki düşmanın aynı yatakta erimesiyle yazılacaktı.Azen... Özgürlüğünü ve geleceğini abisinin cansız bedeniyle birlikte o çorak toprağa gömen asi bir kadın. O, Süveyda konaklarına diz çökmeye, bir kurban olmaya gitmiyordu. Göğsünde sakladığı hançerle, abisinin katillerini içeriden bitirmek için o yatağa giriyordu. Tek silahı vardı: Gururunu eğmeyen asiliği ve bir erkeğin iradesini delirtecek o buram buram yayılan şehveti.Mirza Süveyda... Kalbini ölen ilk aşkıyla birlikte toprağa gömen, yatak odasını, ruhunu ve bedenini dünyaya kapatan bir kontrol delisi. Dışarıda tek bir sözüyle aşiretleri hizaya getiren bu heybetli adam, töre zoruyla karşısına dikilen o asi kadına asla dokunmayacağına yemin etmişti. Kalbinin ortasındaki o siyah nokta gibi, kapkaranlık ve aşılmazdı.Ama o kapalı kapının ardında, loş ışıkta ne yeminler kaldı ne de kurallar...Azen’in kışkırtıcı dudaklarından döklen her kelime Mirza’nın buz tutmuş duvarlarını çatlatırken; Mirza’nın vahşi, cezalandırıcı her dokunuşu Azen’in intikam yeminlerini ateşe veriyordu. Biri geçmişin hayaletinden kaçmak istiyordu, diğeri geleceği yok etmek... Ama tenleri birbirine değdiğinde, akıl sustu; yerini sınır tanımayan, karanlık ve günahkar bir arzuya bıraktı.Onlar ne geçmişte kalabildiler ne de geleceğe yürüyebildiler. Onlar, ölümle yaşamın, nefretle aşkın tam ortasında sıkıştılar.Burası onların Berzah’ıydı. Ve bu yangından kimse sağ çıkamayacaktı.

Şartlar birinci bölümde.

Karadeniz`in kıyısındaki küçük bir kasabada yaşayan genç bir kız, bir gün babasıyla balık avına çıkar. Hava başta sakindir, ancak dönüşe geçecekleri sırada aniden şiddetli bir fırtına çıkar. Dev dalgalar tekneyi savurur ve babası tekneyi kontrol etmeye çalışırken büyük bir dalga tekneyi alabora eder. Gözlerini açtığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Geçmişinden geriye yalnızca silik anılar kalmıştır. Ailesine ne olduğunu öğrenmek için çıktığı yolculukta yeni insanlarla tanışacak, dostluklar kuracak ve sandığından çok daha büyük sırların içine sürüklenecektir. "Baba bu denize düşsem beni nereye götürür?" Demiştim küçükken şimdi beni nereye getirdiğini anlıyordum. "İstediğin yere babam." Demişti Kader dememişti.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Yıkım, çocukken ailesini bir terör saldırısında kaybeden Meral Demir`in, yıllar sonra Özel Kuvvetler`de yüzbaşı olarak görev yapmasını anlatır. Hikâye; travmadan doğan bir asker, Yıkım Timi`nin zorlu operasyonları, terörle mücadele, tim içi bağlar ve direniş-adalet temaları etrafında ilerler. Geçmişteki yıkımın, sahada verilen mücadeleyle dirence dönüşmesi ana eksendir. Türk Silahlı Kuvvetleri`ne bağlı Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görev yapan tecrübeli ve idealist Yüzbaşı Meral Demir, tayiniyle birlikte Ankara`ya gelir ve görevini devralır. Ancak atandığı tim sırdan bir tim değildir. Bu tim, en zorlu operasyonlara giden, en ağır görevleri üstlenen Yıkım Timi`dir. Meral, timin ikinci yüzbaşısı olarak atanır ve sert mizacıyla tanınan Yüzbaşı Kaan Karahan ile omuz omuza görev yapmaya başlar. Zorlu görevler sırasında Meral, hayatında ilk kez bu denli derin bir sevgi ile karşılaşır...

En güzel kitapların tanıtımı burada.

Merhaba ! Ben Neşe. İsmimden de anlaşıldığı üzere fazlasıyla neşeli biriyim. Ayrıca düşüncelerimi kağıda dökmeyi çok severim, hayal dünyamın hiçbir sınırı yoktur. Yani anlaşıldığı üzere ben bir yazarım. Beni yazmaktan hiçbir şeyin ayıramayacağını etrafımda ki herkes bilirdi. Ta ki kendi kitabıma ışınlanana kadar.

"Kelimeler çok uzak bir yoldan gelir dile; önce yaşamak gerekir. İnsan anlaşılmak ister oysa, fakat anlaşılmadığındandır belki de intikam hırsı. Gözler konuştukça kalp sükût eyler; lâkin konuşursa dil, ne kalbin sesi duyulur ne de gözün... Her dost bir seçim değildir belki de. Bazıları Allah (c.c.) tarafından bir hediyedir bize, biz istemediğimiz halde... Verâ yalnız olmayı sevmezdi, yalnız ölmekten de korkardı. Cesurdu fakat dayanacak ne bir duvarı vardı ne de bir ağacı. Verâ biraz fazla yorulurdu; kimseler fark etmezdi ama gözlerinin altı mordu. Verâ, hiçe sayılmak nedir çok iyi bilirdi. Fakat hiçbir zaman hiçe saymayacaktı ne bir kimseyi, ne bir fikri, ne de bir düzeni... O, hiçe saymaktansa düzeltecekti yanlış olan her şeyi. Yanlış olmak ise uzun bir meseleydi, tıpkı doğru olmak gibi... O bir dosttu; hepimizin kalbinden geçti ve gitti..."

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri Şartları yerine getirene yapıyorum Kitaplarımı okuyup yorum oy vb yapanlara ve Takip edenlere beni Yapmazsanız yapıp çıkarsanız kitabı silerim yani tanıtım yaptıklarımı

Bazı hikâyeler bir kurşun sesiyle başlar, bazıları ise usulca bırakılan bir fincan kahveyle. İnsan, en çok kaçtığı yerde kendine rastlar. Bazen bir bakışta, bazen yarım kalmış bir cümlede... Bazen de adını koyamadığı bir sessizlikte. Geçmiş unutulmaz. Sadece susmayı öğrenir. Ve bazı karşılaşmalar vardır; ne kadar uzak durmaya çalışırsanız çalışın, sizi ait olduğunuz yere götürür. Belki de en acı şey kahvenin kendisi değildir.

Başka bir evrende üniversiteli isFad...

3 aylik bir kitap olmasıni planlıyorum 2.sezon başlayana kadar yani... bayılarak yazıyorum umarım beğenirsiniz

İlk bölümden istek yazabilirsinizz ve şartları da unutmayınn☆

Ben kimdim? Bana söylenen kişi olmadığımı biliyordum kendimi ait hissetmiyordum. Peki ben nereye aittim

istihbaratta ekibiyle birlikte ajanlık yapan Deren Aktunç ve ekibinin şimdiki hedefleri Sinan Kozanlılardır. ancak bu diğerlerine benzemeyecektir. çünkü delil yetersizliğinden tutuklanamayan bu mafya adamın bilgileri oldukça gizlidir. Bu adamın şirketine gizlice sızmayı başaran Deren, Sinan Kozanlıların oğlunun asistanlığını yapmaya başlamıştır.

Lina, geçmişi geride bırakmaya çalışan ama geçmişe aşık genç bir kızdır. Bir gün tesadüfen bulduğu eski ve gizemli bir kitap, hayatını tamamen değiştirir. Kitabın sayfalarını çevirdiği anda kendini yıllar öncesinde, ait olmadığı bir zamanda bulur. Bu yabancı dünyada karşısına Victor çıkar. Victor, geçmişin içinde yaşamayı seçmiş, kayıplarının ve anılarının arasında sıkışıp kalmış bir gençtir. Zamanla yolları kesişir, dostlukları aşka dönüşür ve ikisi de birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulurlar. Fakat zaman, her aşkın karşısındaki en acımasız engeldir. Lina ait olmadığı bir geçmişte yaşamaya çalışırken, Victor geleceğe ulaşamayacak kadar geçmişe bağlıdır. Birlikte geçirdikleri her gün onları birbirlerine yaklaştırırken, kaçınılmaz sona da biraz daha yaklaştırır. Geçmişe âşık Lina ve geçmişte yaşayan Victor`un hikâyesi zamanın, anıların ve vazgeçemediğimiz insanların hikâyesidir. Çünkü bazı aşklar mesafeler yüzünden değil, zaman yüzünden imkânsızdır.

Bir fırtınayla açıldı kapı. Selim elindeki kitabı bıraktı. Diğer hikâyelerden alakasını kesecek efsunlu bir okyanusa düştü. Korkusu boğulmak değildi. Okyanusun yalnızlığına üzüldü sadece. Ve kıyılarında gezinmeye hevesliydi. Sağanak yağmura, karanlık geceye rağmen...

Gün yüzündeki ışığını bulamayanlara...

Merhabalar Kitapları okuyup eleştiriyoruz, tabii burada siz de eleştirinizi yapacaksınız

Kitappad`da okuduğum, beğendiğim, önerdiğim kitaplar.

Bu kitap, kusursuz görünmek için samimiyetini feda edenlerin, kalabalık sofralarda yalnızlığı yutanların ve her gece içindeki çığlığı `boş ver` diyerek susturanların hikâyesidir. Hüseyin Can Ok, vitrinlerin arkasındaki gerçek `seni` bulmaya davet ediyor. Eğer ruhun bir grevdeyse ve artık taşımaktan yorulduğun maskeleri yere bırakmak istiyorsan; bu sayfalar senin için bir sığınak olacak. Unutma, Allah senden kusursuz olmanı değil, samimi olmanı istiyor.