Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

BU BİR KİTAP DEĞİL , SENARYODUR . . . Gaziantep ve Trabzon Aynı Projede; . . Trabzon’un yeşilinden kopup Gaziantep’in güneşten kavrulmuş taş sokaklarına düşen Azil için bu atama, sadece bir görev değil; yabancısı olduğu bir dünyanın sessiz çığlığıydı. O, tebeşir tozuyla barışı anlatmaya çalışırken; Taşkınan ve Darlıca aileleri arasındaki nefret, şehri bir mengene gibi sıkıyordu. Yeşil, iki aile arasındaki kanı durduracak bir "bedel" olarak kurban seçildiğinde; ya susup o topraklara gömülecek ya da tek sığınağı olan o yabancı gölgeye, Azil’e kaçacaktı. Şimdi Gaziantep’in suskun toprakları, imkansız bir aşka şahitlik ediyor. Ama unutulmamalıdır ki; "Kimse sınanmadığı aşkın masumu değildir..."

"Söylesene Cihangir . Küçük Cihangir ve İnci hatrına bana yardım eder misin? " Gözlerimden yaşlar durmaksızın akmaya devam ediyordu. "Söylesene Cihangir .Bir şey söyle yalvarırım bir şey söyle." "Başka yardım edebilecek kimse yok mu ?" Benim kimsem yoktu ki yardım edebilecek . Bir annem vardı bir Cihangir .Şimdi Cihangir de yoktu . Bir annem kalmıştı benimle . "Yok " dedim titrek sesimle . "Bana yardım edebilecek kimsem yok ki benim ."

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

"Bal gibi aşıksın işte geri zekalı! Niye inkar ediyorsun?!" diye bağırdı Bilal. Barış`ın aklı karışmıştı. Aşk bu muydu yani? Böyle, sanki her an kusacakmış gibi olmak; bir kamyon eşek ölüsü taşımış gibi bitkin hissetmek; onun yüzü, gözünün önünden defolup olup gitsin diye, bikinili Rihanna posteri seyrettiğin halde, gusül abdestine ihtiyaç duymamak... hayır bu çok saçmaydı! Ama ilk kez midesi uçuşa uçuşa bulanıyordu... İlk kez bir kızın resmini çizmişti. İlk kez bir kızın yanaklarını mıncıklayıp öpesi gelmişti. İlk kez bir kızın önüne gelen saçlarını, kulağının arkasına sokuşturmak istemişti. Hatta aynı saçlardan, kendisine bıyık yapmak bile istemişti. Çayına şeker atıp karıştırırken kendine dahi kabul ettiremediği şeyi, arkadaşlarının ona kabul ettirmiş olmasının şaşkınlığını yaşıyordu. "Sevsem ne olur?" Diye mırıldandı. "Kızın benden midesi bulanıyor." "Laaan!" diye bağırdı Ahmet, gözleri iri iri açılmıştı. "Yoksa kızın yanında gaz falan mı çıkardın?" Barış hiçbir şey söylemeden kalkıp balkona çıktı. Kendisini sigaraya daha yeni yeni teslim etmişti ki, Bilal`in gitarının sesi, kulaklarını okşamaya başladı. Sigarasını derin derin içine çekerken, içinde bir şeylerin kor gibi yandığını hissetti... UYARI: +13 SAHNELER, ARGO VE KÜFÜR BARINDIRIYOR !

Karadeniz`in sisi altında çocuklukları aynı acının gölgesinde büyüyen iki beden: Meva ve Mirhan. Onlar birbirlerinin hem celladı hem de tek sığınağı olmak için mühürlendiler. Meva Soykan, okyanus mavisi gözlerinde bir Karadeniz fırtınası saklayan, gururu kırıldıkça daha da dikleşen o hırçın kız... Mirhan Çakıroğlu, zifiri karanlık bakışlarında geçmişin intikamını taşıyan, zifiri gözlerinde biriktirdiği o karanlık otoriteyle, Meva`nın mavisini yutmaya ant içmiş bir adam. Şimdi barut maviye çalıyor. Nefret en derin yaralarla harmanlanıyor. Birbirlerini yok etmek mi daha kolay, yoksa okyanus mavisi bir gözün içinde boğulurken zifiri bir karanlığa teslim olmak mı?hangi yolun sonunda küle döneceklerini, hangi bakışın altında can vereceklerini bilmiyorlar. İntikam mı daha yakıcıdır, yoksa imkansız bir aşkın küllerinde yeniden doğmak mı? Meva`nın buz mavisi bakışları, Mirhan`ın karanlık duvarlarına her çarptığında, tek bir gerçek kalıyor geriye: "Bu savaşta kazanan olmayacak; ya beraber yanacaklar ya da birbirlerinin küllerinden yeniden doğacaklar."

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

“Dermanı kalmamış halime rağmen dudaklarımdan sessiz bir fısıltı yükseldi  "kızım, meleğim,Sare`m" Bartın’ın küçük bir kasabasında başlayan hikaye, uzak diyarlara uzanan bir aşkla boyut değiştiriyordu. Abla kardeşin karadenizle başlayan yolculuğu , beklenmedik karşılaşmalar dostluklar ve aileyle şekillenirken aralarındaki o büyük sevdayı anlatan bir aşk hikayesi İKİ YABANCI. Asel Sağlam & Eymen Sarıkaya

Deniz ve kıyının savaşı... İmkânsız Karadeniz aşk hikâyesi. ⚓ Karadeniz dalgaları, affetmez alır götürür sevdiğini. Geri vermek gibi de bir huyu yoktur. Senden koparır bir parçanı. Geriye sadece dalgaların vurduğu kıyılarda yasını yaşamak kalır. " Biz hep aynı kıyıya vuran iki dalga gibiyiz birbirimize çarpıp dururuz ama bir olamayız. "

❝ Kızını toprağa veren bir kadınla, herkesi toprağa veren bir adam karşılaşırsa... bu aşk olmaz. ❞ Vera`nın kalbi kızının öldüğü gün durdu. Geriye sadece intikamla atan bir beden kaldı. Çakır Kırımlı ise yıllardır ölümle pazarlık yapan bir adam. Gücün, suçun ve kanın içinde yükselmiş. Ve ilk defa bir kadına baktığında şunu düşünmüş: "Bu kadın ya benimle yanar... ya da beni yakar." Bir örgüt. Bir annenin yarım kalmış yemini. Ve masaya bırakılan tek cümle: "Kızının intikamını istiyorsan... benim karım olacaksın." Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, iki yaralı ruhun yaptığı ölümcül bir anlaşma. Aşk mı? Belki. Ama önce kan var. Önce bedel var. Önce geri dönüşü olmayan kararlar... Bazı kadınlar ağlayarak yas tutar. Bazıları ise intikam alarak yaşar. Vera Aslanlı ikinciyi seçti. Çakır Kırımlı ise onun seçiminden asla geri adım atmasına izin vermeyecek.

Hafsa Topaloğlu, Çakıroğulları`nın düşmanı olan Topaloğlu`nun tek kızıdır. Okulundan mezun olup memleketine geri döndükten sonra onu neler bekliyor olabilir. Aileler arası barış sağlanmak için ne yapacaklar? Tamamen kurgudur. Gerçeklikle veya karakterlerle alakası yoktur. Her kadın özgürdür.

Kızın babası öldükten sonra Türkiye`ye gelir gerçek ailesini arar ve babasını öldüren mafya aslında gerçek ailesinin oğlu olduğunu ve adamın onu koruması

"Bir kurşunla başlayan kader, iki ruhun kalbinde aynı yangını çıkarabilir mi?" Umay Gazioğlu, asker bir babanın gölgesinde büyüyen, güçlü olmak zorunda bırakılmış bir genç kadındır. Günün birinde attığı bir adım, onu devletin karanlık koridorlarına sürükler. Artık kimse bilmiyordur kim olduğunu; bazen bir askerin kızı, bazen bir terör hücresinin içindeki sessiz bir gölge, bazen de devletin görünmez silahı. Hakkari`nin dağlarında, güvenin bir nefes kadar kırılgan, sevginin ise yasak olduğu bir dünyada... Umay iki tarafa da ait değildir ama iki taraf da onun kanını istiyordur. Talan ise ona en uzak durması gereken kişidir; sessiz, soğukkanlı, ölümle sakin konuşan bir keskin nişancı. Ama kalp bazen en yanlış kişiye tutunur. Kimsenin kimseyi tam olarak tanımadığı, her adımın ölümle sınandığı bu savaşta... Biri gerçeği saklıyor. Biri geçmişten kaçıyor. Ve biri, sevdiklerini bile feda edebilecek kadar acımasız. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına...

Yıllar önce babasının İdil`i terk edip, yıllar sonra üvey babasının ve annesin onu istemediği adamla evlendirmeleri düşüncelerinin ardından; İdil öğretmen oluğu için KARADENİZ`E kaçar ve orada köy okulunda öğretmenlik yapar. Kuzeyli köyünün reisi ayrıca doktor olan adama aşık olur ve gittiği köy de ki adama yakın hisseder ve bir gerçek öğrenir...

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Yiğit"Efulum" dedi "Efendim gaybana" dedim "Çok güzelsin" dedi "Sende bir o kadar yakışıklı" dedim.Ikimizde gülümsedik.

ben Ebru Vural bu hikayeyi ben anlatacağım bir insanın doğdu yer memleketi değilmiş ben bunu öğrendim bir insanın sevgiyi öğrendiği yer memleketiymiş benim memleketim Toprak yedi âlemi dize getiren Toprak demeyin bir insan başka bir insanın memleketi olur mu demeyin Toprak benim için bambaşka bir mevzu Toprak Korsoy o hayatıma girmeden önce benim bir hayatım geleceğe dair umudum hayallerim yoktu Babam sevmezdi beni bir defa saçımı öpüp okşamadı bir defa sarılmadı çocukların parayla pulla işi olmuyor sevgi istiyor ilgi istiyor ama bazı çocuklara verilmiyor bazılarına verilemiyor ben verilmeyen taraftayım verilemeyen tarafın ailesi olmuyor annemde sevmedi beni sevse bırakıp gider miydi? alırdı yanına ama o geçmişini geride bırakmayı seçti babamı bırakırken ona ait herşeyi bıraktı bu abim ve bende dahil abim annem gidince kendini saldı eskiden babamın bana göstermediği sevgiyi o verirdi her okuldan geldiğinde elinde çikolatayla gelir saçımı okşar bana hikayeler okurdu sonra içine kapanmaya başladı günlerce konuşmadı bazı bazı geceler eve geç gelirdi . sonra kumara başladı alkol içer sigara kokardı abimin kokusu değişince anladım artık beni seven tek insanıda kaybetmiştim okulunu bıraktı çalışmaya başladı çalıştığı her kuruş kumara alkole ve sigaraya gitti önceleri huzur kokan abim gitmiş yerine başkası gelmişti. hem çalışıp hem okudum sonunda çok istediğim hukuk fakültesinin önündeydim ve o yer beni yeni arkadaşlara ve ona çıkarttı ... dinlemeye hazır mısınız? ...

Bu hikaye genel olarak ikinci oğlanı esas alır. Trabzon Sürmene çamlıdağ köyünde iki düşman aile nın oğulları İstanbullu bir kıza aşık olur bu klasik hikaye de ele alınan taraf ne esas kız ne de esas oğlan, ikinci  çocuk boran in gözünden anlatılacakdır.

ESKİ ZORBAM PATRONUM MU kitabıdır!!!! Düzenlerek yayınlanıyor, en baştan başlamanız önerilir. 1. Kişi anlatımından yazılmıştır, lise bölümleri artmıştır, mizah bulunur ve sonlara doğru biraz texting vardır. Kötü sonlu olmadığı için korkusuz okunabilir. Ters köşe çokk fazla var ona göre he. (Çok resmi konuştum) Lisenin bir günü çantasından telefon çıkaracak diye dağ ayısının biriyle çarpışan Deniz, o günden sonra adam gibi okula gidip gelemez. Yağız Efe Önder ise ona âşık olmuştur. Ama beklenmeyecek bir hata, aralarına 5 senelik büyük bir mesafe koyar. 5 sene geçip gittiğinde, Deniz İstanbul`a tekrar gelir ve Yağız`ı patronu olarak bulur.

Bir kız, Karadeniz`in laylalarında. Güçlü bir ağayla tanışıyor. Onlarınki aşk değildi, onlar birbirleri için var olmuştular. "Karadenizlinin ela gözlüsü olsana sen?" "Sen... Sen ne dediğinin farkında mısın?" "Şu uşağın bir ela gözlüsü olmasın mı?" "Şey olusunda... Ben mi olayım?" "Tabi sen olacan ela gözlü." Karadeniz`in bağrından kopmuş bir aşk hikayesi. Dillere destan değildi belki, ancak onların aşkı bir destandı Karadenizli, olsana sen benim ela gözlüm dediğinden beri. Var olmuştu bu aşk kitabı. "Tekrar desene bana Karadenizli." "Karadenizlinin ela gözlüsü." Mavilerine daldı bir ela gözlü, hemde Karadenizli bir Ağa`nın mavilerine. Acımasızdı karadeniz, koparır alırdı sevdalukları. Bir furtuna kopardı, yellerdi Karadenizlinin gönlünü.

Bir gece kütüphaneden çıkan Elfin eski bir arkadaşıyla karşılaşmıştır. Arkadaşına kanması sonucunda ona takıntılı olan kişi onu kaçırmıştır. O gece neredeyse tecavüze uğrayacak olan Elfin orada kendini nasıl koruyacağını bilememekteydi. Hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Okumak için bir şans verin derim, pişman olmayacaksınız😚

Bazı insanlar deniz gibidir… Uzaklaştığını sanarsın ama hep geri döner. Ela, yıllar sonra doğup büyüdüğü Karadeniz kasabasına geri döndüğünde her şeyin değiştiğini düşünüyordu. Ama deniz hâlâ aynıydı. Ve kalbini en çok yaralayan adam da… Kuzey. Bir zamanlar birlikte dalgaları izledikleri kıyı, şimdi suskun bakışların ve yarım kalmış bir aşkın şahidi. Deniz durmaz… dalgalar vazgeçmez… Peki kalp vazgeçebilir mi? Bazı aşklar fırtına gibidir. Gelir, yakar… ve asla tamamen dinmez. Bu hikâye sevmekten vazgeçemeyenlerin hikâyesi.

" bir kağıt parçası nelere kadir be." " bir kağıt parçası dediğin DNA testi Büşra." " Ne o da Kağıt parçası değil mi? iyi yönünden düşünelim hayatım, bir kağıt parçası sayesinde kuzen çıktık kötü mü ayol?" " zaten tek iyi yönüde bu ayol." ☆ 14 yaşında öğrenilen iki gerçekten, iki çocukluk arkadaşının, iki kuzen çıkması. Dilek ve Büşra yan yana geldiklerinde o gün asla olaysız bitmezdi. Peki şimdi ikisi aynı evin içindeyken neler olacak? ☆ " Biz sizi kısıtlamıyoruz biz sizin yaşamanızı istiyoruz.Dirisine yeni kavuştuğumuz yavrularımızın ölüsünü görmek istemiyoruz.Ama siz de burnunuzun dikine gidip O adam için ailenizi bırakıyorsunuz" " O adam dediğin Ben baba diye çığlık attığımda Senin geleceğin yerde benim yanımda olan adam" ☆ " o sizi koruyabilecek mi Dilek ?Biz evlatlarımız için yapıyoruz Sizin için oradan uzaklaşıyoruz sizse bile bile o adamın yanına onunla birlikte ölmeye gidiyorsunuz." " O adam dediğin senin kardeşin baba bizim amcamız." ☆

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.