Ben arya sevilmeyen herkesin nefret ettiği Arya nerde bile bile bilirdim ilk defa dışarı çıktığım için hayatımın değişeceğini

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

gerçek ailem hikayesidir ama farklı dört çocuk var hepsi karıştırılmış

Ben kıdemli Yüzbaşı Asena Elif Yılmaz pardon Acar desem daha doğru olur. Yıllar sonra gerçek ailemi buldum bakalım neler olucak ? Aşk hayatımda karma karışık oldu nasıl ilerlicek bilmiyorum.

Bilge, sevgiyle değil korkuyla büyüdü. Bir evin içinde yaşadı ama o evde hiç çocuk olmadı. Şiddetin susturduğu, itaate zorlanan bir hayatın içinde, kim olduğunu unutmaması bile başlı başına bir direnişti. On yedi yaşında, kendisi için başkalarının verdiği bir kararla karşı karşıya bırakıldı. Bilge boyun eğmedi. Sessiz kalmadı. Ve kendi yolunu seçti. O gün yaşanan bir kaza, hayatını altüst etmekle kalmadı, saklanan bir gerçeği de gün yüzüne çıkardı. Bilge, geçmişinin izini sürerken; yanlış sonuçlar, değiştirilen gerçekler ve konuşmayan belgelerle karşılaşır. Ama o, vazgeçen biri değildir. Asi, güçlü ve ayakta kalmayı öğrenmiş bir kızdır. “Bilge, Karanlığın İçindeki Küçük Işık”, şiddetin içinden geçen, gerçeği aramaktan korkmayan ve kimliğini kendi elleriyle yeniden yazan bir kızın hikâyesi. Bazı gerçekler saklanır. Ama asla sonsuza kadar kaybolmaz.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

Bir karı koca düşünün kendi seçimleri yüzünden üçüz çocuklarının doğumda öldüğümü zannediyorlar. Ama aslında üçüz çocukları parla,Atilla ve dorukhan çok farklı hayatları yaşayan insanlar olmuşlar. 17 yaşanan kadar şüren bu yanlış,aslında sadece küvezdeki nöbetçi doktorun hatası yüzünden gerçekleşen bir sorun. Ve ben sizi davet ediyorum!!! Evet ,evet davet. Sizi Ailesi yüzünden panik atak hastası olan parla`nın, Kalp hastalığı yüzünden yaşıtları gibi doya doya gençliğini yaşayamayan dorukha`nın Ve Bir yıl önce ailesini trafik kazasında kaybedip ,tüm hayatı darma duman olmuş atillanın hayatına davet ediyorum.

“Çul Çürüten”, yalnızlıkla büyüyen bir ruhun, ait olduğu yeri bulma mücadelesini anlatıyor. Karışan bebekler kurgusuyla merak uyandırırken; sevgi, aidiyet ve içsel dönüşüm temalarıyla kalplere dokunuyor.

Gerçek ailem ve askeri kurgudur. İyi okumalar

Küçük kızım yavaş yavaş büyüyor artık. Kanatlarımın altında saklı tutamam onu; rüzgârı tanımalı, süzülmeyi öğrenmeli gökyüzünde. Hayata açılmalı; yeni yollar, yeni yüzler, yeni hikâyelerle tanışmalı. Artık biliyorum ki onu her an koruyamam, düşmeyi de öğrenmeli, yeniden ayağa kalkmayı da... Kendi yolunu bulsun, kendine ait bir hayat kursun istiyorum. Sen de bu yolculukta ona eşlik eder misin? Hocası ol, arkadaşı ol, yoldaşı ol. Ne olur ona sahip çık, çünkü kalbimin en kıymetlisini sana emanet ediyorum. Tüm haklar saklıdır ve şahsıma aittir.

İki yarım hikâyedir aslında birbirini tamamlayan. Görünmez ip dediğimiz bir değil birçok yerden bağlar iki yüreği bir birine. İki yarım hayat birleşir ve koca bir ömür olur. Ne zaman gelir karşına çıkar kimse bilemez çünkü kader planla hareket etmez.Yarın uyandığında hiç kimse ne olacağını bilemez.Çünkü kader bir oyun ve insanlar sadece onun istediği doğrultuda sahnelenen aktörler.

Son zamanlarda daha sessizdi.Hoş,aslında yıllardır böyleydi.Herkes ondaki bu değişimin farkındaydı ama hiç kimse bu değişime bir anlam veremiyor,yaşlanmasına yoruyordu. Çok yanlış düşünüyorlardı oysa.O yıllar önce yaptığı bir hatanın yasını tutuyordu. "Onu iyi büyüyeceği bir yere bırakın ve sizi öldürecek raddeye dahi gelsem bana yerini söylemeyin." ~~~~~~~~~~~~~~ Kendini kimsesiz sanan bir kızın ailesini bulma hikayesi... •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Bu kitapta geçen kişi,kurum,kuruluş vb. bütün isimler hayal ürünüdür.Gerçeklik ile hiçbir bağı bulunmamaktadır.

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

Henüz 17 yaşında olan İzelin gerçek ailesini bulması ve yeni bir başlangıç

Umursamaz bir ailede büyümüş olan Ebrar aniden ortaya çıkan karışıklık ile kendini bambaşka bir ailede bulur. Abileri ona önyargılı olsada işleri asıl zorlaştıran babasının ona karşı olan tutumudur. Abileri gibi babasının ona yaklaşımı da yargılarla kaplıdır.

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Doğumda karıştırılan kızın hikayesi ... -" Ne oldu? " keyifle koltuğa oturup "doğumda karışmış olabilir DNA testi istiyorlar ... " " Ne ?! " Acaba Deniz yeni ailesine alışabilecek mi ? Ailesi onu kabul edecek mi ?

Bir çocuk, bir ev, dört kardeş… Ve kimsenin gönüllü olmadığı bir bağ. Can, bir gecede ait olmadığı bir ailenin içine bırakılır. Onu bu eve getiren şey sevgi değildir; ölen bir annenin geride bıraktığı son istektir. Bir vasiyet.

Şarkıcı olmaya doğru giden kızımızın başına en fazla ne gelebilir ki?

Uma ile Asmin bir numara sallarlar ve o numara umanın üvey abisinin numarasıdır Uma üvey abisine yazdıktan sonra asla her şey eskisi gibi olmaz

24 yaşındaki melisin gerçek ailesini bulmasıdır ama bu sefer kızımız hamile

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Ailesinden ayrı büyüyen Günce, o gün hırsızlık yapmak için abisini seçtiğini nerden bilebilirdi? ••• 6 Ağustos 2001. Bahçeden gelen kuş cıvıltılarıyla beraber, çocuk seslerinin evin salonuna dolduğu huzurlu bir yaz günüydü. Ilık rüzgar evin içine süzülüyor, güneş her zamanki gibi içeriyi aydınlatıyordu. Çok geçmedi. O rüzgar bir kasırgaya evrildi, tüm evi dağıttı. Güneş çekilip yerini karanlığa bıraktı. Ve o Ağustos yazı Baturganların dinmeyen kışına dönüştü. Geçmiş, şimdi ve gelecek... bu hikayede hepsi müphem. ••• Tarih: 03.08.23 Not: Hikaye içinde istismar, taciz, şiddet gibi travma tetikleyici unsurlar yer alır. Ağırlıklı olarak drama dayanır. Lütfen zorlanacağını düşünenler okumasın. Ek olarak argo, küfür, madde kullanımı gibi olumsuz örnek teşkil edecek davranışlardan dolayı 16 yaşından küçüklerin okumasını da önermiyorum.

KARIŞTIRILAN HAYATLAR KARIŞTIRILAN BEBEKLER İLE GÖK`ÜN HAYATI ALTÜST OLUR ONU YENİ HAYATINDA NELER BEKLİYOR ACABA✨