"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Keşke o gün hiç uyanmasaydım diye düşündü Yarkın Karer

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Ama şimdi anın tadını çıkarmak birbirimize doymayı denemek istiyordum. Yapamayacağımı bildiğim halde sadece deniyordum. Garip bir şekilde her zaman onu yanımda istiyordum. Başkalarının onda benim gördüğümü görmesinden korkuyordum. Ama artık evlenecektik. Evimin hanımı hatta çocuklarımın annesi olacaktı ay tenli kadınım, Ayçıl`ım. Bazen sevmek değildi mesele. Adam gibi sevip, çocuk gibi sevilmekti. Beni böylesine seven, benim böylesine sevdiğim bir tek ay tenlim vardı. Ay tenli kadın beni kendine o kadar bağlamıştı ki ondan kurtuluşum yoktu. Ona olan bağımlığım başka hiçbir şey için yoktu... Bir bağımlılıktı ona sevgim. Asla dinmeyecek bir ateşti adeta. Zira beni en çok o sevdi bu hayatta. Kopmak mümkün değildi ki asla. Kopmak isteyen de yoktu aslında. Boş fasa fiso bizimki. Ayçıl`ıma sevgim var ya, son nefesimi versem de tükenmeyecekti asla. Farkında değilken ruhumla sevdim onu. Bu bizim imkansız ama eğlenceli hikayemiz aslında...

"Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" "Bir lise hikayesidir "

Ruhu kirliydi onun. Zihni, benliği, düşünceleri... Herşeyiyle o kirliydi. Yıllar önce hiç konuşulmayan konuların, seneler sonra tekrar yüzleşirseniz ne olurdu peki? Cesareti olur muydu insanın?

📚 Hikâyenin Konusu Yeni eğitim yılı başlamıştır. Deniz ve Güneş, şehirdeki köklü ve prestijli Atatürk Anadolu Lisesine nakil olur. İlk gün müdür sadece tek bir uyarı yapar: "Okulun eski doğu koridoruna hiçbir öğrenci girmeyecek." Kimse nedenini bilmez. Bir akşam etüt çıkışında Deniz, koridordan gelen fısıltılar duyar. Güneş buna inanmasa da birlikte araştırmaya karar verirler. Koridorun sonunda eski bir kapı bulurlar. Kapının üzerinde sadece şu yazmaktadır: "Gerçek her zaman göründüğü gibi değildir." Tam kapıyı açacakları sırada arkalarından bir ses gelir: "O kapıyı açarsanız, geri dönüşü olmayan bir yola girersiniz." Konuşan kişi okulun gizemli öğrencisi Arastır... Aras bu okulun yıllardır saklanan sırrını bilmektedir. Ancak gerçeği anlatmak yerine onlara tek bir soru sorar: "Gerçeği gerçekten öğrenmek istiyor musunuz?" Ve böylece üçü, okulun duvarları arasında yıllardır saklanan büyük sırrı çözmek için tehlikeli bir maceraya atılır.

Bu malikânede kuralları cellat koyar, iblis uygular: Ve ben bu malikanenin içinde hizmetçi olarak hayatta kalmak zorundaydım. Ya itaat edip nefes alırsın, ya da karşı gelip bedelini canınla ödersin. Tanık olduğum kanlı gecenin ardından, artık onların dünyasında bir esirdim; kurtuluşumun olmadığını biliyordum ama ruhumu teslim etmeye de hiç niyetim yoktu. Bazı evlere kapılarından girilmez; bazen o evlerin içine bir kurban olarak sürüklenirsiniz." Laura, kütüphanede saklandığı o karanlık köşede sadece bir cinayete tanıklık etmemişti; aynı zamanda kendi sonunun başlangıcını izlemişti. Şimdi, polisin adını bile anmaya korktuğu o malikânede, kuralları Victor koyuyor. Victor, soğuk bir cellat; Silas ise o celladın gölgesinde büyüyen bir iblis. Laura, bu iki yırtıcının arasındaki bir oyuncak mı, yoksa tüm düzenlerini yıkacak tek şahit mi? Sınırların ötesine geçtiğinde, sadece bir tanık değil, en karanlık sırrın bir parçası olacaksın. 🖤Oy verip, hikâye hakkında ki yorumlarınızı belirtirseniz memnun olurum. İyi okumalar. 🖤

Kendi bedenimde hissetmediğim aitlik duygusunu başka bedenlerde arıyorum. Hiç bir şey düşünüldüğü gibi değildir, aynalar yalancıdır...

ÖN SÖZ > Karanlıkla Yüzleşmeye Hazır mısınız? > İnsan zihni, en büyük sırlarını vicdanın en derin katmanlarına gömer. Bencil kararlar, geçmişte bırakıldığı sanılan hatalar ve "masum" olduğuna inanılan sahte kimlikler... Peki, kaçtığınız o karanlık geçmiş, yerin metrelerce altında, kilitli bir metro vagonunda karşınıza çıkarsa ne yaparsınız? > Escape Room, sadece zamana karşı yarışılan bir kaçış oyunu değil; her durağı bir vicdan sınavı olan, insanın hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebileceğini sorgulatan psikolojik bir yolculuktur. Rayların üzerindeki bu tren, kurbanlarını tesadüfen seçmedi. Ve bu oyunda kapılar sadece gerçeği itiraf edenler için açılır. > Zamana karşı yarış başladı. Sayaç geriye doğru işlerken, karanlığın içindeki bu klostrofobik tünelde yerinizi alın. ÖZET (ÖN İZLEME) 25 DAKİKA. TEK BİR ÇIKIŞ. BİNLERCE YALAN. İstanbul M2 metro hattının karanlık tünellerinde, son seferini yapan tren aniden durur. Yerin metrelerce altında kilitli kalan altı yabancı için sıradan bir gece, dakikalar içinde bir kâbusa dönüşür. Vagondaki dijital paneller kan kırmızısı bir sayaçla geriye doğru saymaya başladığında, soğuk ve mekanik bir ses tünelin sessizliğini böler: Beş yıl önce bu otelde başkası oldunuz. Ya sırlarınızı kilitlediğiniz o kasayı açarsınız ya da bu tünel sizin mezarınız olur. Şişhane’nin tozlu koridorlarından Taksim’in alevlerle örülü vicdan sınavına... Her durak, karakterlerin geçmişindeki kirli bir sırrı gün yüzüne çıkarırken, oksijen azalır ve süre tükenir. Hayatta kalmak için bir başkasını ateşe fırlatır mıydınız? Yoksa "aile" olduğunuza inanıp birlikte mi yok olurdunuz? Escape Room, temposu bir an bile düşmeyen kurgusu, zihin zorlayan katmanlı bulmacaları ve insan doğasının en karanlık köşelerine ışık tutan gerilimiyle sizi tünelin içine çekiyor. Oyun başladı. Süre işliyor. Not = yabancı bir filmden esinlenerek yazılmıştır. Kurgu, karakterler ve senaryo tamamen yazarın hayal gücüyle işlenmiştir. Tüm hakları saklıdır izinsiz kullanılması yasaktır Aksi takdirde hukukî yollara başvurulacaktır.

Thomas Van der Berg...

İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

... Geçmiş, karanlık bir sokak gibidir; arkanı döndüğünü sanırsın ama ayak sesleri hep peşindedir. Unutulduğunu sandığın anılar, bir silahın soğuk namlusu gibi ensene dayanır. Adalet gecikir, aşk kanar, intikam sabırla bekler. Bir kazanın ardından kalan enkazda yalnız bedenler değil, yeminler, sırlar ve bastırılmış çığlıklar da vardır. Zaman her şeyi almaz; bazı şeyleri keskinleştirir. Ve o an geldiğinde kalbin göğsüne sığmaz, nefesin hızlanır, çünkü geçmiş geri dönmüştür... kaçmak için değil, hesap sormak için. 👉 Başlayalım o zaman>>>>

Demir eğildi. Dudakları kulağımın tam altına, o hassas noktaya değdiğinde nefesim kesildi. "Tişörtümü alabilirsin," dedi, yakıcı nefesi tenimi kavururken. "Ama içindekini vermeye hiç niyetim yok."

Evlilik vaadiyle kurulan kusursuz tuzaklar... Ancak bu kez, kendi oyununda tutsak kalan bir kadının ve onu tuzaklarında boğan adamın hikayesi.

"Kelimeler çok uzak bir yoldan gelir dile; önce yaşamak gerekir. İnsan anlaşılmak ister oysa, fakat anlaşılmadığındandır belki de intikam hırsı. Gözler konuştukça kalp sükût eyler; lâkin konuşursa dil, ne kalbin sesi duyulur ne de gözün... Her dost bir seçim değildir belki de. Bazıları Allah (c.c.) tarafından bir hediyedir bize, biz istemediğimiz halde... Verâ yalnız olmayı sevmezdi, yalnız ölmekten de korkardı. Cesurdu fakat dayanacak ne bir duvarı vardı ne de bir ağacı. Verâ biraz fazla yorulurdu; kimseler fark etmezdi ama gözlerinin altı mordu. Verâ, hiçe sayılmak nedir çok iyi bilirdi. Fakat hiçbir zaman hiçe saymayacaktı ne bir kimseyi, ne bir fikri, ne de bir düzeni... O, hiçe saymaktansa düzeltecekti yanlış olan her şeyi. Yanlış olmak ise uzun bir meseleydi, tıpkı doğru olmak gibi... O bir dosttu; hepimizin kalbinden geçti ve gitti..."

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

YENİ KİTAP! İzmir’den İstanbul’a uzanan yeni bir hayat, Bir tarafta düzenin ve ayrıcalığın simgesi Hisar Koleji. Diğer tarafta öfkenin ve sokağın kanunuyla yönetilen Rıhtım. Ancak o gece, sokakta kanlar içinde yatan bir yabancıya yardım ettiği an, tüm kurallar sil baştan yazıldı. Hisar Koleji’nin sahte cennetinde zorbalık ve hiyerarşi hakimken; şehrin öteki tarafında, Rıhtım’ın tekinsiz sokaklarında kuralları koyan tek bir isim vardı: BK. ​ Gökçe, boynunda taşıdığı gümüş kolyeyle iki düşman tarafın tam ortasında kalırken, kendini kaçınmaya çalıştığı bir tehlikenin odağında bulur. BK onun için bir koruyucu mu, yoksa felaketin kendisi mi? ​ "Bazı bağlar kaderden güçlüdür. Bazıları ise ölümden." Kitapta şiddet bulunur. Kurumlar, karakterler, olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Bazı hikâyeler sessizlikle başlar. Ama içlerinde fırtına taşır. Karın hiç erimediği bir şehirde, soğuk yalnızca havada değildir. İnsanların bakışlarında, kelimelerinde, hatta söylenmeyenlerde saklıdır. Bir gün, her şey değişir. Bir adım, bir karşılaşma, bir kırılma… Ve sonra hayat, geri dönülmez bir yola girer. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Güven, şüpheye karışır. Gerçekler, sessizce kanar. Kalp, en çok saklandığı yerde yaralanır. Kimse göründüğü gibi değildir. Ve bazı insanlar… yaklaştıkça daha da tehlikeli olur.

Defne, bir yılını hatırlamayan genç bir kızdır. Zihni, dayanamayacağı kadar ağır bir travmanın ardından gerçeği çarpıtmış; küçük bir yangını dev bir ev yangınına, parçalanmış anıları ise sahte bir geçmişe dönüştürmüştür. Psikolog seansları, aynalarda beliren gölgeler, annesinin çelişkili davranışları ve ortaya çıkan soruşturma dosyaları, Defne`yi korkunç bir gerçekle yüzleştirir: Sıra arkadaşı Derya öldürülmüştür ve dosyadaki baş şüpheli kendisidir. Hafızasının karanlık dehlizlerinde dolaşırken Defne, yalnızca katilin kim olduğunu değil, kendi kim olduğunu da sorgulamak zorunda kalır. Çünkü bazen insanın sakladığı en büyük sır, kendisidir

“Sevmek bazen kurtarmak değildir.”

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.