- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

Bir kamp. Bir gece. Ve geri dönüşü olmayan bir hata… Bir grup arkadaş sadece eğlenmek için ormana gitti. Ateş yaktılar, güldüler, korku hikâyeleri anlattılar. Sonra… onu buldular. Toprağın altında saklanmış bir ceset. Ve o andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Orman suskundu… Ama içlerinde bir şey uyanmıştı. Geceler uzadı. Sesler arttı. Ve birer birer kaybolmaya başladılar. Bu bir tesadüf müydü? Yoksa aralarından biri mi saklıyordu gerçeği? Çünkü bu ormanda… kimse yalnız değil. Ve bazı çığlıklar… asla duyulmaz.

"Kocası yüzünden bedenini feda etmek zorunda bırakılan bir kadının, aynı adama ve bütün erkeklere dünyayı dar etmesini izlemeye hazır mısın? Kitabın başlangış hikayesi gerçek bir torbacının anlatımlarından esinlenilmiş olup devamı kurgudur. Bu hikâyede düşünebilirsiniz, tiksinebilirsiniz, kendinizi yada hayatı sorgulayabipirsiniz ama inanın etrafımızda var olan hayatın bir yansımasıdır. Lilith.. Uyuşturucunun ateşinde eriyen, kocasının ihanetiyle paramparça edilen bir kadın. Ama küllerinden yeniden doğan bir kartel kraliçesi. Düşürüldü, Aşağılandı , Kırıldı. Sonra hepsini geri aldı. Şehvetin karanlığıyla, intikamın ateşi birleştiğinde; bir kadın yalnızca hayatta kalmaz... Dünyayı yeniden kurar. Bu, Lilith`in düşüşten yükseliş hikâyesi."

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

kitabım uzun aradan sonra tekrar sizinle

İki dünyanın arasında sıkışmış hayatlar… Farklı acılar, farklı seçimler, farklı kaderler. Ateşin tam ortasında yarım kalmış bir aşk duruyor: Söylenmemiş sözlerin, tutulmamış sözlerin, bitmemiş bir hikâyenin külleri şimdi yeniden kıvılcımlanıyor. Onların aşkı ilk adımını atarken, geçmiş peşlerinden koşuyor, sırlar kanatlarını açıyor ve kader—intikamla, tutkuyla, yasaklarla yeniden yazılıyor. Bu hikâyede herkes yanacak… Ama kim küllerinden doğacak?🔥

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Elçin Karadağ… O hayatı dolu dolu yaşamayı severdi. Ama abisinin bir hatası onu hiç bilmediği ve bilse de hiç istemeyeceği bir hayatın içine sürgün etmişti. Sürgün edildiği yabancı bir kalbin içinde ya yeniden yaşayacak ya da bir daha hiç uyanamayacak. İki aşık uğruna feda ediliyordu adeta. Ama kendisinin bundan henüz haberi yoktu. 2007 Bir kan davası. Tek miras bir kan damlası onlara. En büyük abi sevdiğini öldürdü. Küçük abi sevdiğini kaçırdı. Ve minik Elçin dünyaya geldiği gün satıldı. Bir kurbanlık gibi. Elinden bir şey gelemezdi. Kitabım aşkları uğruna umursamazca satılan bir kızın hikayesini anlatır. İyi okurlar. Takipte kalın. Kar kürelerim❄️❄️

Içerik şiddet dolu , mazoşist Dark Romance tarzında pisikolojik bir metindir. Muhtemelen tiksinecek, tahrik olacak, kapatmak isteyecek, devam edecek , zihninde oluşan istek den rahatsız olacak , kendine kızacaksın.... Yinede okuyacaksın....

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."

En yakın arkadaşınızın aslında sizi korumak için anne ve babanız tarafından geçmişten geldiğini öğrenseydiniz ne yapardınız

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Safir Palaslı, adını taşıdığı taş gibi soğuktu. Parlıyordu... ama dokunanı keserdi. Roman Alphan ise alışkındı sahip olmaya. Ama ilk kez, karşısında sahip olunamayan bir şey vardı. Safir, geçmişinin ağırlığını susarak taşıyan, travmaları olan genç bir kadındı. Güvenmeyi unutmuş, sevilmeyi ise çoktan kendine yasaklamıştı. Onun dünyasında kimseye yer yoktu; ne bir bakışa, ne bir söze... ne de bir adama. Roman içinse bu sadece bir karşılaşma değildi. Bu, kazanılması gereken bir savaştı. Ama bazı kadınlar kazanılmazdı. Bazıları sadece... insanın içinde kaybolmasına sebep olurdu.Ve bazı aşklar vardı ki, ne sevgiye benzerdi ne de nefrete.Sadece yakardı. Kadın ve Erkeğin de karanlık bir geçmişe sahip olduğu, süpriz bebekli sırlı bir hikaye. Peki kadın bu kadar inatken bu iki insanı sadece bir bebek ve sırlar bir arada tutmaya sebep olabilirmiydi? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal yollara bizzat baş vurulacaktır..

Elara, annesinden kalan eski bir evi devralmak için sislerle kaplı bir kasabaya gelir. Ama kasaba… normal değildir. İnsanlar geceleri dışarı çıkmaz. Bazı evlerin ışıkları hiç sönmez. Ve ormanda bir şey avlanır. Lucien, bu kasabanın karanlık hükümdarıdır. Ama Elara’yı gördüğü anda her şey değişir.

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." ***

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

"Kendi namlumun ucunda bir kurban, bir savcının avuçlarında ise hayatım vardı." * "Bir yanda cinayet işlemiş bir kız, diğer yanda kendi kanunlarını kendi yazan bir adam... Aralarındaki tek bağ, çözülmesi imkansız bir cinayet ve kalplerine sızan yasak bir aşktı." * Gerçek er ya da geç ortaya çıkar, ama bazen gerçek, yalandan daha çok can yakar. * `Bir gölgeydi her şeyi başlatan ve yine bir gölgeydi her şeyi bitiren` BAŞLAMA TARİHİ; 03.12.2025