Bu hayatta herkesin bir yasak elması olmuştu. Havva`nın büyük bir istekle dalından koparmak istediği, pamuk prensesin güzelliğine dayanamayıp bir ısırık aldığı... Benim ise yasak elmam karşımda duruyordu. Daha onu ilk gördüğümde kalbimin derinliklerinde hissetmiştim bunu. Fakat en başından biliyordum, o yasak elma bir gün bana zehir olacak, boğazımda bir yumru olup beni yaşayan bir ölüye çevirecekti. Bana sınırı olmayan bir zindan olacak ve tarifi anlatılamaz karanlıklara sürükleyecekti. Yine de kendime engel olabilecek gücü benliğimde bulamıyordum. Yavaş yavaş onun seline kaplıyor, ufku belli olmayan diyarlara sürükleniyordum.

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

“Kaçtığın her anı, karanlıkta büyür; zamanı geldiğinde seni kendinden vaz geçirir.”

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

.. Gösterimi sergiliyordum. İçim kan ağlarken rolümü yapıyordum, zorundaydım. Acımı sadece perde görüyordu. Perdeye de kan bulaşmıştı ellerime olduğu gibi. Elimde kan vardı. Hayatımda kan vardı. Ben kanayarak doğmuştum. Kanatarak doğmuştum. Deşerek büyümüştüm. İnsanların acısını oluşturmaktan zevk almış bir sadistten yaralıya dönmüştüm. Karma`ya inanır mısınız? Ben İlay Karael, hayatımı batırmıştım. O. Karan Viran, hayatımda bana ilk defa vicdan azabı çektiren kişiydi. Aşkım, sevgilim benim... affet beni, özür dilerim ama hatalarımı geri alamam, gece gözlüm. Beni böyle de sever misin? Elimde senin kanın var sevgilim...

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" ♚ "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." ♚ "Sansarın inine girmemeliydin bal" ☼⇅☽ Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir cellat olduğundan habersizdir. Maskeler takılır ve av başlar. Asel artık kimseye güvenmemelidir. Kendi zihni olsa bile. Çünkü artık melekler de cennetten atılmıştır.

Bir anda ortaya çıkan ailesine alışmaya çalışırken gerçeklerin çok farklı olduğunu öğrenen Umay`ın hayatını okuyacağız...

Karanlık evrenin çiğ kuralları bir canavar yarattı.

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

 Bu bir başyatıp değil öncelikle okuyucum. Bu, sınırların ötesinde bir distopya evreni. Burada her şey, tepetaklak bir düzenekle ilerler. Burası, Sızıntı`nın inşaa ettiği bir dünya. Sızıntı der ki; "Ölümün nefesini ensende sızan bir buhar olduğunu ve onu ciğerlerine taşıdığında, ruhundan meydana gelen tahribatı hissedeceksin." Ve devamında şu cümleleri kurar: "Parmaklarınla ona kadar say ve ufkuna neler dağıldığını gör.Bu bir sıradanlık değil, kusmuğuyla hayatta kalan bir cehalet birliği. Kümesinde tilkiler besleyen yüzlerin altında kaç tane maske olduğunu, yalnızca bir et parçası gördüklerinde ortaya çıkar." "Bana ne yapabilirsin ki? Izdırap dolu bir ölümden başka, bana ne yapabilirsin ki?"  4 yıl Önce, TWNN NEWS gazetesi haberi.  UYARI: KİTABIN KURGUSU, BİR YIL ÖNCE HAZIRLANDI. TÜRÜ: DİSTOPYA, Geçtiği yıl 5024 !! HİÇBİR KİTAPLA BENZERLİKTEN SÖZ ETMEYİNİZ. İLK YAYIN TARİHİ: NİSAN, 23, 2023

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

Bir kızın başarı hikayesi. Küçükken ailesinden aldığı yetersizlik duygusu yüzünden baş koyduğu bir yol. Lisedeki arkadaş grubunun ondan sakladığı çok şey olduğu görülür. Ve kimseye güveni kalmaz. Bu yolda giderken ailesinden ve kimseden görmediği sevgiyi birinden görür. Ve bu adama aşık olur.

" Ve şunu anlamanı istiyorum dedektif, ben çoktan şeytanla anlaşma yaptım " *** Gece, küçüklüğünden beri ailesi olmasına rağmen yalnız büyüyen ve hiç aile sevgisi görmeyen masum bir kızdı. Buna rağmen sevgiye inanıyordu. Güzel bir kızdı ve bu güzelliği onun sessiz hayatına bela getiriyordu. *** İstanbul acımasız bir katil barındırıyor. En merak konusu olan ise neden bir çığlık maskesi taktığıydı? Bu çığlık davasına kimse bulaşmak istemezken, Dedektif Fırat Günay dedektif tecrübelerine dayanarak bu davada yer almak istedi. Ama işler sandığı gibi gitmedi. *** " Eğer o gün Gece` yi öldürseydim, geriye kalan tüm çocukluğumu ve hislerimi öldürürdüm. "

Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

Beykoz`la Karaköy arası yaklaşık otuz kilometre, arabayla en fazla kırk dakika. Sahra bu kısa mesafede dünyanın tersine döneceğini tahmin edemezdi. O gece Boğaz`ı ikiye yaran köprüye sürerken sadece karşıya değil, bildiği; güvendiği her şeyin de ötesine geçti. Geçmişin hatıralarına kavuşmanın peşindeyken, kapkara bir mürekkep lekesi bulaştı temiz sayfalarına. Gerçek karadelik ise kendi içindeydi. Çünkü sorulsaydı, yine o güne dönseydi... Başka türlü davranmazdı. Nabzında atan yaşama tutkusuna bir tek bu dipsiz çukurda denk gelebilmişti. Gecenin zifiri karanlığı çökmüş olsa da, o yine gökyüzüne karışmayı seçerdi.

eger nefret ettiginiz birinden tam hayattan vazgecmisken bir çıkma teklifi alsaydınız napardınız? buglem tamda böyle bir durumun icinde bulur kendini ne yapıcagı bellidir fakat eminde degildir belki kararmış hayatına biraz eglence iyi gelir kim bilir...

Dörtlü depodan çıkarken Kutay derin bir nefes verdi. "Tamam." dedi. "Şu an iki seçeneğimiz var." Demir ona baktı. "Neymiş?" Kutay son derece ciddi bir ifadeyle konuştu. "Birincisi polisi ararız." Demir başını salladı. "Mantıklı." Kutay devam etti. "İkincisi bu kasabayı terk edip Peru`da yeni bir hayat kurarız." Alev kahkahasını zor bastırırken Ata sakince cevap verdi. "Pasaportum yok." Kutay yüzünü buruşturdu. "Hayallerimi yıkıyorsunuz."

İzmaritle Yıldırımın oyunda başta rakip sonradan aralarında oluşan bağı anlatır.Peki ya sen olsaydın oyundaki rakibine aşık olur muydun? Kulağa çok tuhaf geliyor ama unutmayalım ki imkansız diye birşey yoktur İzmaritle Yıldırımın arkasında neler saklı ve evet.. Böyle kullanıcı adı koyarken ne düşünüyorlardı inan onu bende bilmiyorum ya bu isimler arkasında derin ve anlamlı hikayeler vardır yada Google`a havalı kullanıcı isimleri yazıp önlerine gelen ilk üç sıradaki isimlerden rastgele isim seçmişlerdir. Aslında bana kalırsa ikinci seçenek daha mantıklı geliyor ama "Kime göre neye göre?" Sonuçta bir kullanıcı ismine bakarak bir yorum yapamayız değil mi? Her neyse onların evrenine girmeye hazır mısınız? Şimdiden iyi okumalar

On yaşında bir kız ve babası, Konsey`in verdiği kararları uygulayan özel bir ekipte görev alır. İki ay boyunca, hedeflerinin yaşadığı yerlere gidip onlarla dostluk kurarlar. Sonra... görevi tamamlar, isimlerini değiştirir ve ortadan kaybolurlar. Ancak bu kez, Konsey`in oylamasında bir baba ve anne de vardır. Görev, onları yok etmektir. Kız, bu görevde bir çocuğa alışır. Çocuk ise ona bir saat verir. Ülkede sadece dört tane olan saatlerden biri. "Seni elbet bulacağım." der. Yolları ayrılır. İsimleri değişir. Hayatlar susar. İki yıl sonra... Kız, bir komadan uyanır. Ama gerçek, onu beklerken değişmiştir. Ve o, şimdi hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını fark eder.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.