"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

(Zamanın Çizgileri Serisi - 2. Kitap) "Her son, aslında başka bir zamanın tohumudur." Doğa ve Thomas’ın yok oluşuyla son bulan hikaye, aslında yalnızca başlangıçtı. Yok edildiği sanılan makine, ardında kusursuz bir sessizlik değil, görünmeyen bir hata bıraktı. Zamanın dokusunda açılan o ince çatlak, geçmişi, kimlikleri ve kaderi birbirine karıştırdı. Şimdi, yanlış bir hayatın içinde uyanan bir kız var. Herkes onu Sena olarak tanıyor. Ama bir mektup, unuttuğu bir ismi fısıldıyor: Lena. Sekiz parça, sekiz farklı dehliz ve zamanın ipliğini kesen bir kadın... Zamanın Çizgileri efsanesi, küllerinden doğan yeni bir karakterle ve tarihin en büyük hatasını düzeltmek için çıkılan bu soluk kesici yolculukla devam ediyor.

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

Gece için sadece yıldızlar vardı ve tek gerçeklikti... Ta ki Asır ile tanışana kadar. Asır artık Gece’nın zaafıydı ve zaaflar yok olmaya mahkumdu. Ama bu hikayede yok olan muhtemelen zaaf değil de Gece olabilir miydi? Sene 2078. Tüm dünya bilim ve teknolojiyle gelişmiş durumda. Ama gelişmek her zaman iyiliklere yol açmazdı. Tüm dünyayı dahiliğiyle tir tir titreten Güneş bu yeni dünyanın hükümdarı ve yeni başlangıcın lideriydi. Gece ise Güneş`, yutan ve onun tahtta olmasını sağlayan kalbin sahibiydi... Bu hikaye distopya/bilimkurgu olup sizi kendisine çekecek. Bunların yanı sıra ihanet kız kardeş bağları vve kaçınılmaz aşk bu inanılmaz serüvende size eşlik edecek. YENİ DÜNYA VE TEK TAHT. TAHTTA GÜNEŞ VAR AMA ONUN BEYNİ GECENİN KALBİNDE OLDUĞU SÜRECE GERÇEK TAHT SAHİBİ DİYE BİR ŞEY YOK

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Suzan’a gelen ilk zarf bir tesadüf değildi. İçinde bir isim, bir tarih ve açılmayı bekleyen kilitli bir kayıt vardı. Ama bu kayıt sıradan dosyalar gibi açılmıyordu. Zamanla kilitlenmişti; ve bazı kayıtların çözülmesi için önce bir başka parçanın bulunması gerekiyordu. Ve her parça, yeni bir gerçeği gizliyordu. Bir şehir… Bir katil… Ve birbirine dolanmış onlarca kayıt. Suzan, kendisine gönderilen bu sistemin bir oyun mu yoksa planlanmış bir av mı olduğunu anlamaya çalışırken, her yeni açılan dosya onu aynı noktaya getiriyordu: bir sonraki ölümün izine. Zaman ilerlemiyordu. Saniyeler bile sıraya dizilmişti. Ve Sarmaşık büyüyordu. Her çözüm, bir cevaptan çok daha fazlasını açıyordu: daha derin bir yalanı, daha karmaşık bir planı ve daha yakın bir katili. Suzan artık sadece dosyaları çözmüyordu. Kendi geçmişiyle, zamanın kendisiyle ve onu izleyen bir zekâyla savaşıyordu. Çünkü bazı kayıtlar okunmaz veya dinlemilmez. Aynı zamanda yaşanılır.

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

AFET ÇAĞRISI Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Artık modern zamanın bir parçası değildi. Sanki görünmez bir el, onu çağın ince camından tutup çekmiş; gürültülü ekranların, floresan ışıkların ve plastik kokulu dünyanın dışına fırlatmıştı. Ardında kalan hayat bir rüya kadar uzak, bir nabız kadar silikti artık. Çıplak ayaklarının altında uzanan halı, yalnızca bir halı değildi. Kalın İran yününden dokunmuş kırmızı lifler, yüzyılların sessizliğini emmiş gibiydi. Koyu lacivert ve altın ipliklerle işlenmiş sarmaşık desenleri, parmaklarının altında kıpırdanıyor; sanki ona eski bir dili, unutulmuş bir yemini hatırlatmaya çalışıyordu. Yünün sıcaklığı tenine işlerken, İsolde ilk kez gerçekten bir yere bastığını hissetti. Modern dünyanın pürüzsüz yüzeyleri hiçbir zaman bu kadar gerçek olmamıştı.

“Bir anlaşmalı evlilik… ama her adım ölümle yazılmış bir oyun.”

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

~𝗛𝗮𝘆𝗮𝘁 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗺𝗮𝗿𝗱ı. 𝗩𝗲 𝗸𝘂𝗺𝗮𝗿ı 𝗵𝗲𝗽 𝗼𝘆𝗻𝗮𝘁𝗮𝗻 𝗸𝗮𝘇𝗮𝗻ı𝗿. ~ ♧ 𝗘𝗹𝘇𝗲𝗺 𝗦𝗮𝗻𝗰𝗮𝗿 𝗸𝘂̈𝗰̧𝘂̈𝗸 𝘆𝗮𝘀̧𝘁𝗮 𝗮𝗶𝗹𝗲𝘀𝗶𝗻𝗱𝗲𝗻 𝗸𝗼𝗽𝗮𝗿𝘁ı𝗹𝗺ı𝘀̧, 𝗵𝗮𝗳ı𝘇𝗮𝘀ı𝗻ı 𝗰̧𝗲𝘀̧𝗶𝘁𝗹𝗶 𝗻𝗲𝗱𝗲𝗻𝗹𝗲𝗿𝗹𝗲 𝗸𝗮𝘆𝗯𝗲𝘁𝗺𝗶𝘀̧𝘁𝗶𝗿. 𝗞𝗲𝗻𝗱𝗶𝗻𝗶 𝘆𝗮𝘀𝗮 𝗱ı𝘀̧ı 𝗯𝗶𝗿 𝗰̧𝗲𝘁𝗲𝗻𝗶𝗻 𝗕 𝗽𝗹𝗮𝗻𝗹ı 𝗼𝗹𝗮𝗿𝗮𝗸 𝗯𝘂𝗹𝘂𝗿. 𝗧𝗲𝗵𝗹𝗶𝗸𝗲𝗹𝗶 𝘀̧𝗲𝗸𝗶𝗹𝗱𝗲 𝘆𝗲𝘁𝗶𝘀̧𝘁𝗶𝗿𝗶𝗹𝗶𝗽, 𝗸𝗼𝗿𝗸𝘂𝗻𝗰̧ 𝘀̧𝗲𝘆𝗹𝗲𝗿𝗲 𝗺𝗮𝗿𝘂𝘇 𝗸𝗮𝗹ı𝗿. 𝗖𝗮𝗻𝗮𝘃𝗮𝗿𝗹𝗮𝘀̧ı𝗿.

"Karanlığın nasıl bir kokusu olduğunu bilmezsiniz; o kömür kokar ve yanmış odun gibi kokar..." Şehrin en ücra köşelerinde işlenen kusursuz cinayetler... Ne bir parmak izi, ne de bir DNA örneği. Katil, kurbanlarının hemen yanı başına simsiyah bir imza bırakıyor: Uçları milimetrik bir düzenle yakılmış üç adet kibrit çöpü. Mesleğin getirdiği soğukkanlılıkla her detayı mikroskop altına alan, insanlara mesafeli Başkomiser Arda ve onun keskin zekasıyla iz süren yardımcısı Asya, kendilerini zamana karşı ölümcül bir yarışın içinde bulurlar. Ancak bu vaka, göründüğünden çok daha derindir. Katilin bıraktığı her yanmış kibrit, on beş yıl önce küle dönen bir yetimhanenin ve o yangının dumanında boğulan çocukluk travmalarının habercisidir. Şüphe bir virüs gibi emniyet koridorlarına yayılırken, Arda sakladığı karanlık geçmişiyle, Asya ise güvendiği adamın arkasındaki büyük yalanla yüzleşmek zorundadır. Kutudaki son kibrit kimin için yanacak?Geçmişin küllerini tamamen temizlemek mümkün müdür? Yazarın geniş bakış açısı ve karakterlerin şüphe dolu iç sesleriyle örülmüş, ters köşelerle dolu psikolojik bir polisiye gerilim kurgusu

Bazı hayatlar, sessizce yanar. Ne çığlık duyulur, ne duman görünür. İçten içe tutuşur, kül olur, kimse fark etmeden. Bu şehirde kimse gerçeği yüksek sesle söylemezdi. Çünkü gerçek, bazen ölümden daha ağırdı. Ve bazı insanlar, hayatta kalmak için sadece susmayı öğrenirdi. Bilge, çocukluğunu bir sır perdesinin arkasında geçirdiğini sanıyordu. Oysa gerçek, onun tahmin ettiğinden daha karanlıktı. Bir gün, geçmişinin küllerinden geriye yalnızca acımasız bir plan kalacaktı. Ve o planın sahibi, şimdi ona kader diye sunulan adamdı. Yağız, duygularını gömmüş, yanlışlarıyla büyümüş, kendi karanlığını kanun bilmiş bir liderdi. Öfkesini disiplin gibi taşıyor, sessizliğiyle korkutuyor, geçmişin hesabını geleceğe bir borç defteri gibi yazıyordu. Tek bir amaca kilitlenmişti: adalet değil, intikam. İkisinin yolları, tesadüf gibi görünen bir gecede kesişti. Biri bilmeden seçildi, diğeri bilerek seçti. Şehir susuyordu; çünkü bu buluşma yalnızca kader değildi. Bir hesaplaşmaydı. Küller, geçmişin günahlarını saklıyordu. Güller ise geleceğin kanlı vaatlerini. ​Herkes bilir ki; hiçbir gül, toprağına kan karışmadan tam anlamıyla açmaz. Ve hiçbir kül, sönmüş görünse de bağrındaki yangından vazgeçmez. ​Aşkın, güvenin ve ihanetin birbirine karıştığı bu savaşta tek bir soru var: Kimin kalbi bir gül bahçesine dönüşecek, kimin ruhu ebedi bir enkazın küllerinde kaybolacak? ​Maskeler düştüğünde, sadece biri hayatta kalacak. ​Sen, yangını başlatan olmayı mı seçerdin, yoksa yangını hayranlıkla izleyen mi?

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Kesit = “Dilek” Bugün bar için iş görüşmesine gidecektik, o kadar iş ilanına baktım en uygunu buydu bizim için, Eylül böyle işleri pek sevmez, çünkü böyle ortamlara genelde sapiklar gelir, bu yüzden sıcak bakmıyordu, ama bize de iş lazımdı, görüşmeye gidecektik, bize de yakındı bu bar adı da değişik “Kafkas Bar” anlamayarak baktım, bu nasıl bir isimdi, bu isimle ne anlatmak istemişlerdi, içeriye girdim ve tedirgindim, ıçerde kucağında oturmuş bir kiz ve kalçasından okşayan bir adamı görüp iğrendim... Ama ilerde koltuktaki adamı görünce durdum bu neydi böyle... “Eylül” Burası gerçekten değişik bir yerdi ve mide bulandırıcıydı, kızı yatırmış içine giriyordu resmen, kafamı cevirdim ve görüşme yerine doğru adımlarımı yönlendirdim, ablama söyleyecem burda çalışamazdım, burası resmen kerhane yeriydi pek de farkı yoktu diyecektim ki onu görene kadar... karşımdaki adamın gözleri beni kendine çeken tek şeydi. Bana bir bakışı yetmişti... Değişik bir psikopat kitabı yazmaya karar verdim....

“​Ben sadece huzurlu bir tatil istemiştim, odamın balkonundan kanlar içinde bir mafya babasının düşmesini değil!” ​Dilek’in lüks bir otelde tek başına çıktığı sakin tatil, gece yarısı yan odada patlayan silah sesleriyle kabusa döner. Peşindeki adamlardan kaçarken yaralı halde Dilek`in odasına dalan yeraltı dünyasının acımasız lideri Murat, peşinde ölümcül bir tehlike getirmiştir. ​Kapı alacaklı gibi çalınıp elleri silahlı adamlar odayı basmak üzereyken Dilek, Murat`ı yatağın altına saklar. Kapıyı açtığında ise öyle kusursuz ve absürt bir deli taklidi yapar ki, tetikçiler karşılarında tımarhaneden kaçmış bir çılgın olduğunu düşünüp arkalarına bakmadan kaçarlar. ​Hayatında ilk kez ölümden bu kadar komik bir oyunla kurtulan Murat, Dilek’in bu kıvrak zekasına ve deliliğine anında hayran kalır. Düşmanlar dışarıda pusuya yatmışken, Murat`ın o odadan ve Dilek’in hayatından bir daha asla çıkmaya niyeti yoktur, çünkü bu kıvrak zekali kıza aşık olmuştur onsuz yapamayacağını anlamıştır...

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."