0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"En kanlı savaşlar cephede değil, zihinde verilir. Ve bir imparatorluk, tek bir kurşun bile sıkılmadan; sadece bir bakışla devrilir." Adı, yaşamak için muhtaç olunan o "Nefes" olsa da; Ruhu, insanı içten içe çürüten o tatlı zehir: "Nefs". Öyle bir illüzyon ki; Yeteneği kartları saklamak değil, günahları arzularla maskelemek. Gözlerinin içine baktığınızda size cenneti vaat eden, ama ruhunuzu çaldıktan sonra sizi cehennemin en şık locasına oturtan bir yansıma. Herkesin kendi karanlığını gördüğü, herkesin sahip çıkmaya çalıştığı ama kimsenin tutamadığı bir duman. İradeleri kıran, kralları soytarıya çeviren o yasak elma. Ancak her illüzyonun, hileyi gören bir seyircisi vardır. Herkesin o büyüleyici günaha tapıp diz çöktüğü masada; Şeytanla pazarlık yapmayan, o pazarlığı satın alan bir Güç. Biri ateşi harlayan, diğeri o ateşin ortasında yanmadan yürüyen iki tehlikeli ruh. Onlar birbirinin düşmanı değil. Onlar birbirinin sığınağı hiç değil. Bu hikâye, iradesine yenilenlerin değil; Kendi kıyametinin karşısına geçip sigarasını yakanların hikâyesi. Oyun başladı. Ve masada tek bir kural var: Kendi "Nefs"ine yenilen, ruhundan eksilir. 🎲 KUMAR | İLLÜZYON | SESSİZ LÜKS | DARK ROMANCE

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Ben bir Mafyayım. Temizlikçiye aşık olan bir mafya. Kardeşine düşman kesilecek kadar aşk sarhoşu olan bir mafya…

“Dünya sustu, iplikler koptu; Olimpos’un tiranlığı karanlıkta başladı.” Zamanın şafağından beri yaşamı eğiren, ölçen ve kesen üç kız kardeş; Clotho, Lakhesis ve Atropos… Tanrılar, kontrolü tamamen ele geçirmek ve kendi kaderlerine hükmetmek için dokumacıları soğuk ve ışıksız dehlizlere zincirlediler. İplikler bırakıldı, tezgahlar sustu. Artık kimin yaşayacağına ve kimin öleceğine sadece tanrıların keyfi kararları hükmediyordu. Ta ki o kehanet karanlığı yırtana dek: “Tanrılar onun ışığında kurtuluşu görecek, ama gölgesi onları yutacak.” İstanbul’un kaosu içinde kendi halinde yaşayan Efsun, damarlarında taşıdığı mirastan habersizdi. Ancak o Cuma sabahı, dünyanın görünmez dikiş yerleri onun gözleri önünde sökülmeye başladı. İnsanların üzerinde asılı kalan gümüş iplikleri ve arkadaşı Ece’nin kopmak üzere olan yazgısını gördüğünde, imkansız olanı yaptı: Kaderin akışına çıplak elleriyle müdahale etti. Ölümden bir can çalmanın bedeli, kalbine saplanan bir bıçak ve damarlarında kan yerine akmaya başlayan gümüşi bir cıvaydı. Efsun artık sadece bir melez değil, yeraltının efendisi Hades’in yeryüzündeki borç tahsildarıydı. Kehanetteki o gölge uyanıyordu. Efsun ya zincirlenmiş tanrıçaların ipliklerini yeniden bağlayacak ya da kurtardığı arkadaşının hayatıyla başlayan bu yıkımda tanrıların sonunu getirecektir. Çünkü dokunulan her kader bir iz bırakır ve o iz, bazen tüm dünyayı yutacak bir karanlığa dönüşür.

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Bazı hayatlar seçilerek başlar. Bazıları ise bir başkasının kararıyla. Yetimhanede büyümüş, hayata tutunmaya çalışan travması olan bir genç kadın… Evlenmeye, bağlanmaya, baba olmaya mesafeli bir adam… Ve ikisinin rızası olmadan, bedenle soy arasında kurulmuş bir bağ. Ona hamile olduğunu söylediklerinde, bedeninin kendisinden gizlediği bir sırrı öğrenmiş olur. Ona baba olacağını söylediklerinde, soyunun bir silah gibi kullanıldığını fark eder. Bu hikâye bir aşkın değil, bir dayatmanın içinden doğan yakınlığın hikâyesi. Sevgi burada bir vaat değil, bir sorudur: İçimde taşıdığım bu yabancıyı… ve seni… sever misin beni? Mecburi bir evlilik yapmak isteyen bir adam buna yanaşmayan genç bir kadın, işgüzar bir anne ve planda olmayan bir bebek, bu iki insanın hayatını nekadar değiştirebilir Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacsktır.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

Bir sabah her şey hâlâ yerindeyken, akşam olduğunda dünya sessizce çökmeye başladı. Ne sirenler vardı, ne net açıklamalar. Sadece kopan şebekeler, kararan şehirler ve artık insan gibi davranmayan insanlar… Umut, Kerem ve Arda hayatta kalmak için kaçarken, Zeynep ailesini korumak için karanlığa sığınır. Bir baba kaybolur. Bir ev son sığınak olur. Bir kapı açılır… ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Son Umut, zombi kıyametinin ortasında geçen bir hayatta kalma hikâyesi değil sadece. Bu; aile olmanın, kaybetmenin, ve hâlâ umut etmeye cesaret etmenin hikâyesi. Sessizliğin en tehlikeli olduğu bir dünyada, gerçek soru şudur: İnsan kalmak mı daha zor, yoksa hayatta kalmak mı? Üçleme olarak planladığım kitabımın ilk 5 Bölümü için Bildirimleri açmayı unutmayın 19.02.2026 tarihinde yayınlanacaktır.

Ailesi öldürüldüğünde Beril`in tek seçeneği ona yardım eden çeteye sığınmaktı. İntikam Beril için bu yolda ilerlemesini sağlayan duyguydu. Ama keşke iş sadece intikamda bitseydi.

Sınır, sadece bir hat değildir. Bazen insanın içinde başlar. Ilgar, görevle yaşayan bir askerdir. Emirle yürür, sessizlikle ayakta kalır. Bir tim, bir sınır ve geri dönülmesi mümkün olmayan bir görev… Sınırda Kalan, görevle vicdan arasında sıkışan askerlerin ve savaşın ortasında değişen insanların hikâyesi.

Lise yıllarını başarıyla bitiren on yakın arkadaş, hayatlarının en güzel yazını kutlamak için unutulmaz bir tatil planı yapar. Beş kız – Aura Milena, Lidya, Vera, Alis,peri ve beş erkek – Sargon, Pamir, Atlas, Barlas,arel yıllardır hayalini kurdukları özgürlüğü yaşamak isterler. Para biriktirip, sosyal medyada viral olan eski, terk edilmiş bir köşkü ucuza kiralamaya karar verirler. Köşk, Karadeniz’in ıssız bir yaylasında, ormanın derinliklerinde yer alır. Yerel halk arasında köşkün “lanetli” olduğuna dair söylentiler yıllardır dolaşır : 40 yıl önce köşkün sahibi olan zengin bir ailenin tamamı bir gecede ortadan kaybolmuş, İçeride kalan son kişi delirmiş ve “içeride bir şey var, çıkamazsınız” diye sayıklamış, Geceleri pencerelerde siluetler göründüğü, aynalarda yabancı yüzler belirdiği anlatılır.

Mafya Lideri Tarafından Kaçırılan Umay ve yeni başlangıçlar… (Kitap bazı kitap karakterlerinin isimleri vb değişmiştir be 2. Bölüm de değişmiştir iyi okumalar💗)

Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."

Bir gün Feriha Doctor Who ile karşılaşır ve hayatı tamamen değişir

Sınıra göreve giden doktorun ve askerin yaşadığı gerilim dolu olayları

"Ellerini yarıya kadar Vampirin boğazına sokmuştu . Gözlerinde ufak bir kırpma olmadan, elini sürüklüyerek göğüs kafesine kadar parçalayıp kalbinde durdu onu yerinden söküp çıkardı eliyle sıktığında kalp bomba gibi patlamış her tarafa sıçramıştı . Şahit olduklarım ve gördüğüm manzara dehşetinde ötesinde bir şeydi . Vampirin bedeninden boşalan kan yerde birikinti oluşturmuştu . Birikintinin üstünde yürüyerek ortaya geldi . Eserini yaratırken kana bulanmış elini yaladı ve gözlerini gerçek bir yırtıcı gibi kıstı" *** Yaşamda var olmuş en güçlü evrenlerden biriydi Selmora. Vampirler, kurtadamlar, periler, deniz kızları ve daha nice doğaüstü ırk bu topraklarda hüküm sürüyordu. Selmora`da bir kum tanesi bile büyüyle yoğruluydu. Gücünü Ay`dan alır, ihtişamını onun ışığıyla taşırdı. Masallarda kusursuz, dillerde olağanüstüydü; ama orada yaşam, masallardan çok uzaktı. Bin yıllardır süregelen savaşlar, ezelî düşmanlıklar ve kanla yazılmış ölümsüzlükler... Peki ya kader? Selmora, sonsuza dek böyle mi kalacaktı? Selmora nın kaderini okuyun...

"Dünya sandığın kadar büyük değil; sadece bazıları çok iyi saklanıyor." Aura Adası’nda o gece fırtınadan daha tehlikeli bir şey vardı: Bir dosya. On yıllık bir yıkım planı, infaz listeleri ve dokunulmazların gizli ajandası. Araştırmacı Miru, bu dosyayı o adadan çıkarmayı başardı ama kaçamadı. Onu kayalıklardan söküp alan adam, Koza, kurtarıcısı mıydı yoksa yeni celladı mı? Babasından devraldığı karanlık mirası İstanbul’un kalbinde yöneten Koza için bu yabancı kadın, sadece bir rehin değil; dünyanın en büyük şebekesini içeriden çökertecek bir anahtar. Dışarıda sistem sessizce pusu kurarken, içeride sırlar dökülmeye başlıyor. Dilini bilmediğin bir adamın evinde ne kadar güvendesin? Ve elindeki gerçekler dünyayı yakmaya yetecekken, kimin yanında duracaksın? Bazı dosyalar açılmamalıdır. Bazı sırlar ise sadece kanla susar.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Soğuk eller. Yasak dokunuşlar. Nefretin çekime dönüştüğü, zorbalığın yerini bulanıklaşan sınırların aldığı bir hikâye. Burada gizem sır paylaşmaz; kendini saklar. Hep aynı hikâyeler… Klişeleşmiş replikler, kadının aşağılandığı aşk sahneleri. Herkesin yazdığı — yazmasa bile hayal ettiği türden. Popüler olma isteği, sıradanlık ve ardında hiçbir hikâye taşımayan soyadları. Peki ya tam tersi? Kötü bir şöhrete sahip, geçmişi karanlık bir soydan geldiğiniz için insanların sizden çekindiği bir senaryo? Hep iyi tarafta olmak zorunda mısınız? İyilik meleğisiniz ve Griffindor`dakilerle anlaşabiliyorsunuz, peki aynı zamanda Slytherin denince akla gelen ilk kişiyle nasıl yere göğe sığmayacak, satırların yetmeyeceği türden bir aşk yaşayabiliyorsunuz? İki tarafla da anlaşabiliyorsunuz yani? Ne çok yönlü bir kişiliğiniz varmış. Mantıklı olmaya ne dersiniz? Sizce gerçekten Malfoy sizin Slytherinle uzaktan yakından alakası olmayan bu kişiliğinize nasıl kör kütük aşık olurdu? Her şeyin pembe hayallerdeki gibi olmadığı bir dünyada, gerçekçi bir dünyada, birine yaklaşmak zorunda kalmak? Gerçekçi olalım. Malfoy, mıçmıç bir ilişki yaşayıp sıradan anılar biriktiren biri olmazdı. Onun hikâyesi, klişe gençlik dizilerinin çok ötesinde olurdu — daha sert, daha tehlikeli ve daha geri dönüşsüz. Bu senaryoyu kurgularken sadece klavyemle düşünmedim; onu kullandım. Daha önce tek satır yazmamış olmama rağmen. Yaz dizisi gibi hikayeler okumaktan sıkıldım, bilgisayarın başına geçtim. Ve şimdi, filmde yer verilse nasıl yaşanabileceğini göstermek için sizinle paylaşıyorum. Ne kadar hoşunuza gider bilmiyorum. Ama benim hikâyemde Malfoy, dark romance rolünün hakkını vererek oynayacak. "Bazı hikayelerden çıkamazsınız; çünkü onlar sizi daha karanlık hayallere iter..."

Babası tarafından zorla pavyona satılmış bir genç kadın.Herşeyden ümidini kesmişken bir adam nekadar onu düştüğü bataklıktan çıkartabilirdi ki? Sakin görünen ama ne yapacağı belli olmayan deli bir komiser. Baba parasıyla değil kendi alın teriyle kazanmak isteyip polisliğe baş koymuş genç bir adam.Şüpheli bir ölümü araştırırken nekadar zorlanabilirdi ki? Peki ya bu iki farklı hayatı olan insanı kader bır araya getirirse. Peki ya komiser temiz hayatına bir pavyon kadınını alabilirmiydi? Ya peki bu pavyon kadını bu bataklıktan çıkıp onu sevebilirmiydi? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence doğru kişiye yazdım.

Eylül, saçını pembeye boyayıp annesine sürpriz yapmaya giderken, hayatının en büyük sürprizini kendisi yaşar. Bahçede beliren gizemli bir solucan deliğine düşer ve gözlerini açtığında bambaşka bir dünyadadır: Osmanlı İmparatorluğu. Modern dünyanın lafını esirgemeyen, asi, enerjik kızı Eylül; artık ipek kaftanların, hanların, çarşıların ve mehter seslerinin içindedir. Ama bu sadece bir zaman yolculuğu değildir. Eylül`ün saçındaki sıra dışı renk, gözlerindeki altın parıltı ve beraberinde gelen uğursuz görünen kedi Şanziment, eski bir sırrı uyandırır. Osmanlı`da Eylül`ü bekleyenler: Onu cadı sanan sipahiler, Gizli bir tarikat, Asırlar öncesinden gelen bir kehanet, Ve kaderini tamamen değiştirecek biri... Eylül hem eve dönmenin yolunu bulmak, hem de geçmişin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorundadır. Ama sorular bitmez: Solucan deliği neden açıldı? Bu dünyada Eylül`ün rolü ne? Ve altın gözlü kız... gerçekten yalnız mı? Pembe saçlı bir kızın Osmanlı`da başlattığı macera, bir sırra dönüştüğünde hiçbir zaman çizgisi eskisi gibi kalmayacak.