“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Oldukça sıradan bir hayatınız varken dünyanın en önemli görevi size verilse ne yapardınız? Hem de bu görevi hayatınızın büyük kısmını zindana çevirmiş bir adamın gençliğiyle üstlendiğinizi öğrenirseniz? Zamanda yolculuk yaparken aynı anda yaşadıkları eğlenceli maceraları okumaya hazır mısınız? O zaman sadece salt bilim kurgudan ibaret olmayan; mizahın, aşkın ve maceranın da kapılarını aralayan bu hikayeye hoş geldiniz! Dipnot: Bu hikayedeki her şey kurgudur.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

On yaşında bir kız ve babası, Konsey`in verdiği kararları uygulayan özel bir ekipte görev alır. İki ay boyunca, hedeflerinin yaşadığı yerlere gidip onlarla dostluk kurarlar. Sonra... görevi tamamlar, isimlerini değiştirir ve ortadan kaybolurlar. Ancak bu kez, Konsey`in oylamasında bir baba ve anne de vardır. Görev, onları yok etmektir. Kız, bu görevde bir çocuğa alışır. Çocuk ise ona bir saat verir. Ülkede sadece dört tane olan saatlerden biri. "Seni elbet bulacağım." der. Yolları ayrılır. İsimleri değişir. Hayatlar susar. İki yıl sonra... Kız, bir komadan uyanır. Ama gerçek, onu beklerken değişmiştir. Ve o, şimdi hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını fark eder.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Asel Kara, kendi ayakları üzerinde duran, güçlü ve kontrolü elinde tutmaya alışmış bir kadındır. Hayatını düzenli, planlı ve güvenli kurmuştur. Ta ki babasının aldığı bir karar her şeyi değiştirene kadar... Demir Aslan ise gücünü, kontrolünü ve öfkesini bir arada taşıyan bir adamdır. Onun dünyasında zayıflığa yer yoktur. Ama bazı karşılaşmalar, en sert adamın bile dengesini bozabilir. Bir ihale... İki güçlü aile... Ve saklanan gerçekler... Asel ve Demir, sadece birbirlerine değil, aynı zamanda ailelerinin karanlık geçmişine de karşı durmak zorundadır. Ancak her adım, onları daha büyük bir oyunun içine çeker. Ve bazı düğümler... çözülmek için değil, insanı içine çekmek için vardır.

Hiçbir aşk bu kadar korkunç olmamıştı... Acı vermemiş, ürkütmemişti... Yüreğimde taşıdığım acıya, ailemin ve en yakın dostlarımın acısı da ekleniyordu. Sevdiğim, dokunduğum, değer verdiğim kim varsa ölüm bir şekilde onları buluyor; her şeyden habersiz, sessizce çekip alıyordu bu dünyadan. Ancak yine de Ondan nefret edemiyordum. Aksine, içimdeki hisler her geçen gün biraz daha büyüyordu. Ona kavuşabilmek için her şeyi yapabilirdim. Zamanla öyle bir noktaya gelmiştim ki bu aşk uğruna işlenen her günah, kavuşmak için verilen her kurban bana kaçınılmaz görünüyordu. Artık vuslat için her yol mübahtı... Bu eser ve içerisindeki tüm karakterler hayal ürünüdür. Olay örgüsü ve içerikler yazarına aittir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya farklı platformlarda paylaşılması yasaktır.

Ya bildiğim şeyler yalansa

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Sevgi Kurt okuluna gidip gelen sıradan bir kız, adı gibi sevgiyle büyümemiştir, o ne sevgiyi tanıdı ne aşkı tanıdı, o anne ve babasını merak ediyordu bir abisi var mı, yada anne ve babası var mı? Gözünü açtığında kendisini bir yetimhane de bulmuştu, şimdi arkadaşlarıyla kalıyordu, Safiye ve Meral ile aynı evde kalıyordu, Meral ve Safiye ile kardeş gibi olmuşlardı, aynı okula gidip gelirler hayatları böyle geçerdi. Kaya Demirsoy, bir gün yolda giderken çarpıştığı kıza ilk görüşte aşık olur, bu kız Sevgi den başkası değildir, ama Sevgi onun görünüşünden korkar çünkü mafya gibi bir hal vardı adamda. Kaya o günden beri hep onu düşünür, Burak, Savaş, Yekta ve Emir onun bu halini görüp gülümser çünkü Kaya ilk kez bir kıza aşık oluyordu, ilk kez kalbi böyle atıyordu. Sevgi o adamda bir şey var o adamdan uzak durmak gerek diye düşünüp duruyordu, korkmuştu o adamdan mafya gibi bir duruşu vardı ondan uzak durmak en iyisi diye düşündü. Kaya, Sevgi`yi unutamıyordu o güzel gözleri duruşu...

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

Dalya o gün sadece dönme dolaba binmek istemişti. Nereden bilebilirdi hayatının o gün tamamen döneceğini ✨

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Güneş, hayatı boyunca görünmez olmanın ağırlığı altında ezilmişti. Onun dünyası, imkansız bir aşkın gölgesinde solan soluk bir renkten ibaretti. Doruk’a duyduğu takıntılı sevgi, onu bir seçim yapmaya zorladı: Ya hiçlikte kaybolacaktı ya da kendini yok edip küllerinden yeniden doğacaktı. Ancak bir tırtılın kelebeğe dönüşmesi için sadece arzu yetmez; ruhu parçalara ayırıp yeniden dikecek bir cellat gerekir. Okulun en tehlikeli ismi, karanlığın bizzat kendisi olan Kuzey, bu kanlı dönüşümün mimarı olmayı kabul eder. Güneş, Doruk’un sevgisini kazanmak için Kuzey’in ellerinde şekillenirken, masumiyetini her adımda biraz daha kaybeder. Fakat kanatları siyaha boyandığında ve uçmaya hazır olduğunda, Güneş korkunç bir gerçeği fark eder: Celladına aşık olan bir kurban, özgür kalabilir mi? *** Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

"Ya özgürlüğünü yitirirsin ya da karım olursun." Savcı Derin Kararslan bir hadise sonucu Kıvanç Ardınşah ile anlaşmalı evlilik yapar. İkisinin geçmişinde ortak acılar vardır ve düzenin içine doğmuşlardır. -Şiddet ve küfür içerir

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

2036 yılı. Üçüncü Yüz isimli bir grup insan ülke yönetimini yasal görünen ancak işin aslında bambaşka olaylar olan bir şekilde ele geçirir. {}{}{}{}{}{}{} Ülke adaletsiz ve bencilce yönetilirken, tüm bunlara şahit olan ve sessizliğini bozanlar vardır. ~~~ Sen de onlardan olacak mısın? Yoksa Zümrüt gibi onlara karşı mı çıkacaksın? Altay gibi güçlü durabilecek misin?

Gri Cennet (Grey Heaven) "Kader, beyaz bir kağıda yazılmış siyah bir yazı değildir..." • Arka Kapak Yazısı: İstanbul’un dar, sisli sokaklarında sıradan bir medyum değil, insanların son pişmanlıklarını birer gölge olarak gören bir adam yürüyordu: Arel Soykan. Alaycı, mesafeli ve geçmişinin ağır kefaretini ödemeye çalışan bu yalnız dedektif, akıl hastanesinin dehlizlerinde işlenen doğaüstü bir cinayetle sarsılır. Katil bir insan değildir ve daha da korkunçu; cesedin ağzından sızan siyah mürekkeple duvara taze bir isim kazınmıştır: Arel Soykan. Boyutlar arası kapıların zorlandığı, kadim iblis Nergal’in gölgelerden dünyayı yönetmeye başladığı bu tekinsiz gecede Arel, ya şeytanla aynı masada zar atacak ya da kendi mürekkebinin kuruyuşunu izleyecektir. • Öne Çıkan Aforizma: "Karanlık, kurbanının adını asla unutmaz Müfettiş. Eğer adını duvara yazmışsa, bu seni tanıdığı için değil; senin sıranın geldiğini bildiği içindir." • Kitap Türü: Karanlık Fantastik, Mistik Dedektiflik, Psikolojik Gerilim

Bir köy, karanlık bir orman ve yıllardır anlatılan kayıp hikâyeleri... Tarih mezunu Mehmet, yıllar sonra anneannesinin köyüne döndüğünde her şey sıradan görünür. Ancak geçmişte kaybolan insanların ardında bırakılan sorular, köylülerin anlatmaktan çekindiği efsaneler ve bir gece köpeği Rüzgar`ın ormana doğru kaybolması, onu bilinmeyene sürükler. Ormanın derinliklerinde keşfettiği mağara, unutulmuş bir topluluğun ve yüzyıllardır saklanan bir sırrın kapısını aralar. Bazı efsaneler anlatılır. Bazıları ise saklanır.

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?