Herkesin bir ortak yönü vardı; ailesiz olmalarıydı. Her şey sadece bir takıntıyla başladı ama kimse bunun ölüme kadar gideceğini tahmin edemezdi.

Bu kitap Ezel ve Açelya`nın masalı. Bir insan düşmanının kızına aşık olabilir mi? Peki ya bir insan babasının düşmanına aşık olabilir mi? Hayatlarında ki dönüm noktaları olacak bu karar birbirlerine kavuşmalarına engel olabilecek mi?

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Herkes Medusa`yı arıyordu. Kimse onun bir kadın olduğunu bilmiyordu. En büyük avcı, avladığı kişinin tam yanında yürüdüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir maske onları kurtaramayacaktı. Yıllardır peşinde olduğu Medusa`ya her gün bakıyordu... Ama onu hiç göremiyordu. Çünkü Medusa, maskesini hiç çıkarmamıştı.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

(Ruhun Barut İzi adlı birinci kitabın devamıdır.) Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Zafere ulaşmanın verdiği paha biçilmez zevk, damarlarından akan kanı seyrederken gözlerindeki korku neden? Çünkü küçüğüm, Zafer sadece parlak bir parıltıdır, arkasında hüzün ve boşluk bırakır. O halde hadi söndür ışıkları, Hikayemiz başlasın.

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

"Senin neren güçlü ki Adira?" Kalbim güçlüydü benim. Sen nereden bilirsin ki?

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."

"Ve ben insanların tesadüfen tanıştığına asla inanmayacağım güzelim benim kaderim zaten ben doğmadan önce yazılmış hem sence..O kadar olaydan sonra nasıl tanışmamıza tesadüf diyebiliriz ki..? Sen zaten kaderimde yazılısın belki böyle olmasaydı farklı bir şekilde tanışacaktık okul veya İstanbul`un rastgele sokaklarının birinde biliyor musun? Senle iyiki de böyle tanışmışım Asminim farklı türlüsünü zaten hayal edemezdim.."

Görebilen bir hayatı yıkıp, en baştan yapı taşlarını sağlamlaştırırken göremeyen, silinecekti.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

O... o katilin ta kendisi

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Hafızanızı kaybetseydiniz geriye sizden ne kalırdı? İzel Aydoğan gözlerini rutubet kokan bir bodrumda açıyor. Kim olduğunu biliyor ama geçmişine dair hiçbir şey hatırlamıyor. Elindeki yırtık bir fotoğraf, her gece gizemli bir şekilde değişen eşyalar ve gerçeklikle zihninin arasında giderek silikleşen çizgi… Buradan çıkabilmesi için önce kendi geçmişini bulması gerekiyor. Fakat bazı anılar unutulmaz. Sadece gömülür. © Melike Tuncel Bu eserin tüm hakları saklıdır. Eserin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın yazılı izni olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz ya da başka platformlarda paylaşılamaz.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Dört yüz yıl önce Mardin’de gizlenen bir sır, günümüzde işlenen seri cinayetlerle yeniden ortaya çıkmaya başlar ve genç bir kadın başkomiser, hem katili hem de tarihin unutturmaya çalıştığı gerçeği ortaya çıkarmak zorunda kalır. Bu, geçmişte yaşanmış bir lanetin hikayesi değil. Bu, geçmişte insanların yaptığı korkunç bir tercihin, nesiller boyunca süren sonuçlarının hikayesi.

Haritalarda olmayan bir kat. Kimsenin yaşamadığı bir şehir. Unutulmuş kurallar ve peşindeki varlıklar... Eksi 13`e bir kez girdin mi, geri dönüş diye bir şey kalmaz.

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

Yıllardır kimsenin gitmediği okul bodrumu… Cevap bekleyen sorular… Ve altı arkadaşın hayatını değiştirecek bir sır. Defne ve arkadaşları, okulun altında saklanan gerçeği araştırmaya başladıklarında geri dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkarlar. Çünkü bazı kapılar açıldığında sadece sırlar değil, davetsiz misafirler de ortaya çıkar. Ve onlar , sandıklarından çok daha yakındadır.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.