Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

Bazı isimler herkes tarafından söylenmez. Bazıları sadece tek bir kişinin dudaklarında yaşar. Ona Dahlia dedi. Kızıl saçlarının içinde saklı bir ışık gibi... sanki dünya onu unutsa bile, o hatırlasın diye. Ama dünya unutmaz. Ve bazı hikâyeler, hatırlamak için değil... dayanmak için yazılır. Bir yangın oldu. Bir sır sessizce gömüldü. Ve bir kız değişti. Ama bir adam vardı. Herkes onu farklı isimlerle çağırırken, o sadece bir ismi seçti. Dahlia. Ve bu hikâye... bir sevginin değil, bir kırılmanın hatırasıdır. Güçlü kadın karakter, gizem ,sır, aşk, intikam, gerilim okumak isteyenler buraya

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

.. Gösterimi sergiliyordum. İçim kan ağlarken rolümü yapıyordum, zorundaydım. Acımı sadece perde görüyordu. Perdeye de kan bulaşmıştı ellerime olduğu gibi. Elimde kan vardı. Hayatımda kan vardı. Ben kanayarak doğmuştum. Kanatarak doğmuştum. Deşerek büyümüştüm. İnsanların acısını oluşturmaktan zevk almış bir sadistten yaralıya dönmüştüm. Karma`ya inanır mısınız? Ben İlay Karael, hayatımı batırmıştım. O. Karan Viran, hayatımda bana ilk defa vicdan azabı çektiren kişiydi. Aşkım, sevgilim benim... affet beni, özür dilerim ama hatalarımı geri alamam, gece gözlüm. Beni böyle de sever misin? Elimde senin kanın var sevgilim...

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

"Ölüler artık isteselerde ağlayamazlar Kabalcı`nın Kızı... Cesetlerinin saçları çürürken , etleri larvalanırken , göz oyuntularına böcekler yuva yaparken ve beden toprağa karışıp erirken canları yanmıyor mudur dersin?" Yüzünde ki gülümsemede kalmaya devam ettim. Yaşadığı tüm o kanı , vahşeti , acı dolu çığlıkları , acımasızlıkları , kötü kokuları... Ve aşkı , tutkuyu , hülyaları... Her birini aynı anda taşıyordu onun gülümseyişi. Gülümsüyordu , her şeye rağmen. Sabrediyordu , o yine de günü kurtarmaya çalışıyordu. Fısıldadı. "Fikrimce canları yanıyor..." Ve yüzünde ki gülümseme bir anda kayboldu. Kan toplayan irislerine ve tuhaf , büyülü yüzüne tepeden bir şey damladı. Bir kan damlası... Sol gözünün altından çenesine , doğrudan akarken ben birşeyleri anlamaya başladım. Biz rol gereği değil , gerçekten de bize vaadedilen bu kaderin dilencisiydik. Biz Kader Dilencileri`ydik... Kimi kaderinden kaçar , kimi kaderine lanet okur ama "Kader Dilencileri"... Onlar savaşırlar. Bir banka düşünün... Kurulduğu günden itibaren cehennemden bir haber olan insanlığa cehennemi yaşatan , nice hayat bitirip nice hayatı da dirilten... Kendi kaderlerini beğenmeyip isyanda bulunan insanlar , bir gün onlara ; sadece bir adamın parası ile tüm ülkeye hükmedeceği gerçeği söylenseydi inanırlar mıydı buna? Kendikilerini beğenmeyip hâlâ başkalarından kader dinlenmeye devam ederler miydi? Bankalar... Bir banka ne kadar güvenilirdir?

Can sıkıntısı yüzünden katılınan bir oyun ve bir "sıkıntı" yüzünden yaşamları ellerinden alınan 30 genç...

Bir Sanatçının Gerçeklik Savaşı (Daha sonradan düzenlenecektir.) "Bazı sırlar, en kusursuz resimlerin bile ardına gizlenmiştir." Mira Koral için hayat, annesinin bitmek bilmeyen beklentileri ile babasının buz gibi sessizliği arasında sıkışmış bir tuvalden ibaretti. Sanatın renklerine sığınmak isterken, zorla dayatılan bir geleceğin gölgesinde nefes almaya çalışıyordu. Ancak bir öğle arası kantinde yaşanan kavga, sadece disiplin odasının kapılarını değil; Mira`nın tüm geçmişini yerle bir edecek bir yıkımın da fitilini ateşledi ve onu on yedi yıl boyunca üzerine inşa edilmiş dev bir yalanla yüzleşmeye zorladı. Şimdi önünde iki yol vardı: Ya kendisine biçilen bu sahte hayatı yaşamaya devam edecekti ya da yanına yeni tanıdığı beş gizemli genci ve tek sığınağı olan Duru`yu alarak gerçeğin peşine düşecekti. Peki Mira hangi yolu seçecekti?

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

" Ve şunu anlamanı istiyorum dedektif, ben çoktan şeytanla anlaşma yaptım " *** Gece, küçüklüğünden beri ailesi olmasına rağmen yalnız büyüyen ve hiç aile sevgisi görmeyen masum bir kızdı. Buna rağmen sevgiye inanıyordu. Güzel bir kızdı ve bu güzelliği onun sessiz hayatına bela getiriyordu. *** İstanbul acımasız bir katil barındırıyor. En merak konusu olan ise neden bir çığlık maskesi taktığıydı? Bu çığlık davasına kimse bulaşmak istemezken, Dedektif Fırat Günay dedektif tecrübelerine dayanarak bu davada yer almak istedi. Ama işler sandığı gibi gitmedi. *** " Eğer o gün Gece` yi öldürseydim, geriye kalan tüm çocukluğumu ve hislerimi öldürürdüm. "

İstanbul’un eski bir semtinde gece büfesi işleten Nihat’ın kimsenin bilmediği bir alışkanlığı vardır: Yıllardır müşterilerinin son cümlelerini gizlice kasetlere kaydetmektedir. Kimi bir özür bırakır. Kimi yarım kalmış bir vedayı. Kimi ise hayatının en karanlık sırrını… Nihat için bunlar yalnızca ses değil; kaybolmaması gereken izlerdir. Bir gece büfeye gelen genç bir kadın her şeyi değiştirir. Kadın ertesi gün ortadan kaybolur. Ardından ortaya çıkan eski bir kaset, yıllardır kapalı olduğu sanılan bir metro istasyonunun kapısını yeniden aralar: 217. Nihat, kendini unutulan insanların, susturulamayan seslerin ve yarım kalmış hayatların arasında bulurken geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü bazı kayıplar zamanla yok olmaz. Sadece sessizleşir. Ve bazı geceler… Hatırlayanlar geri döner.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

"Katili ararken fark ettim ki; bu şehirde herkes bir başkasının yalanının üstüne basarak yaşıyor." ​Abisinin cinayetiyle 16 yaşında çocukluğu çalınan Teoman, intikam için Viyana’dan İstanbul’un tekinsiz sokaklarına adım atar. Bulduğu şey ise arkadaş görünümlü düşmanlar ve ucu bucağı gelmeyen yalanlardır. ​O, geçmişin karanlığında katilin izini sürerken; karşısına sabahın ilk ışıkları gibi parlak, zengin ve popüler dünyasından sıyrılan sarışın bir kız çıkar. İntikamın soğuk gölgesiyle masumiyetin karşı karşıya geldiği bu tehlikeli oyunda, Teoman herkesi yakacak o büyük gerçeğe ulaşabilecek mi?

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Bir köy, karanlık bir orman ve yıllardır anlatılan kayıp hikâyeleri... Tarih mezunu Mehmet, yıllar sonra anneannesinin köyüne döndüğünde her şey sıradan görünür. Ancak geçmişte kaybolan insanların ardında bırakılan sorular, köylülerin anlatmaktan çekindiği efsaneler ve bir gece köpeği Rüzgar`ın ormana doğru kaybolması, onu bilinmeyene sürükler. Ormanın derinliklerinde keşfettiği mağara, unutulmuş bir topluluğun ve yüzyıllardır saklanan bir sırrın kapısını aralar. Bazı efsaneler anlatılır. Bazıları ise saklanır.