“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Ateşli bir gece 💋❤️ "Sadece bana aitsin sen, sadece bana..."

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Güçlü olmak zorundasın." Bu cümleyi hiç sevmiyordum. Güçlü olmanın bir bedel olduğunu öğrendiğimden beri... .... Torununa biraz daha yaklaşarak parmak ucuyla göğsüne bir kaç kez bastırarak "O kızı bu konakta barındırmam! Demirkan ailesinden hiçbiri Aladağlılarla bir daha asla dünür olmayacak. Asla!" Dedi öfkeyle. "O zaman bir Aladağlı daha kaybetmeye hazır ol koca çınar." Süleyman ağa torunun bu sözüyle kalbinde bir hançer yemiş gibi hissetti. Yıllar sonra bir torunuyla daha imtihan olacağını hiç düşünemezdi. Hem de aynı ailenin kızı yüzünden... "Bana silah çektiği için ölüm emrini verdiğini biliyorum. Ama bilmediğin bir şey daha var. O da benim hayatımın Dilan`a bağlı olduğudur. Eğer onun kılına dahi zarar verirsen yeminim olsun ben de kendi canıma kıyarım." Dedesi dehşete kapılmıştı. Ölen torunundaki aynı karlılık aynı bakışlar vardı Karan da. Ve bu süleyman ağayı korkutuyordu.

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Selammm Herkese🌸🧸 Askeri kurguyu okuyan olmadı bende sildim ve yazasım gelmiyordu bir zaman sonra neyse yeni kitaptır sevgili okurlarım iyi okumalar dilerim hepinizee✨️ KİTAP SÖZÜDÜR👇 Adaletin ışığı, Gölgelerde saklanır (Bayys)

Bu dünyada her söz bir duadır; yanlış bir fısıltı bile felaket getirebilir. Ama herkesin susturduğu dilsiz kız, sessizliğin en ölümcül güç olduğunu dünyaya gösterecektir.

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Ela Yıldız, sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu. Ta ki yanlış gecede, yanlış yerde, yanlış adamla karşılaşana kadar Karan Efe Arslan... Şehrin karanlık yüzünü yöneten, adı fısıltıyla anılan adam. Soğuk,tehlikeli ve ulaşılamaz biri. Güveni yoktur , merhameti ise asla... Sırlar, ihanetler , düşmanlar ... Bu hikayede kimse masum değildir. Ve bazı aşklar, kurşundan daha ölümcüldür...

Sana sıkılan kurşun yüreğime saplanır.

"Hayat nefes aldığın sürece devam edecek avukat." Bu mesajı yazan kimdi? Balıkesir`de mi kalacaktım yoksa Ankara`da bu elit, gizli, özel, seçkin tim için avukatlık mı yapacaktım? Ailem kıyameti koparacaktı. Ben Kardelen Almira Atlas, bana verilen süre içinde bu Özel Kuvvet askerlerini savunacaktım ve günden güne, gücüme güç kalacaktım.

Başrol kızımız son sınıf öğrencisi. Yaz stajı için lüks bir yat şirketinde çalışmaya başlıyor. Sessiz, dikkatli biri ama aşırı gözlemci. Bir gece müşterileri taşıdığı sırada teknede bazı adamların konuşmalarını duyuyor. Ama duyduğu şey normal değil. Bir sevkiyat. Bir ihanet. Ve bir infaz planı. Kızımız bunu belli etmemeye çalışıyor ama teknedeki adamlardan biri onun duyduğunu fark ediyor. Ve o kişi… mafya liderinin oğlu. Soğuk. Kontrol manyağı. Tehlikeli. Ama kızın korkup kaçması yerine ona dik dik bakması çocuğun dikkatini çekiyor.

Y*tişkin içerik +1& ”İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım herşeyin boşuna olduğunu anlayıp, yok olacağım zamanı hatırlamak..” Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle buydu. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek, sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklarının arkasında bir çift beyaz renk gözüme parladı. Ülkede tanınan yer altı mafyasının oğlu Aslan Karahan, gece yarısı olan ring maçından sonra yıllar önce kıymetli bir gece geçirdiği Sura Efsunu gördüğünde ona olan duyguları tutkuya dönüşür. Zengin iş adamının manevi kızı ve Mafyanın oğlu MMA dövüşçüsünün hikayesi..

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Dağ kimini yüceltti, kimini aşağı itti.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Gece her şeyi saklar… ama onları saklayamadı. Birbirine tamamen yabancı iki kadın, aynı karanlığın içinde yollarının kesişeceğinden habersizdi. Geçmişleri peşlerini bırakmazken, güvenmek en büyük risk haline geldi. Bu hikâyede herkesin bir sırrı var. Ve bazı sırlar… öldürür.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Güven, ruh gibidir; terk ettiği bedene asla geri dönmez…. Luvia herkese güvenen genç bir kızdır ama başına geleceklerden habersizdir. Taşındıkları ıssız yerde yeni bir okula başlayan Luvia buraya alışmakta epey güçlük çekmiştir ve buranın kasvetli havası ona normal gelmemiştir. Tesadüfen tanıştığı Corvus hariç… Geçmişiyle yaşayan Luvia eski aşkı ve arkadaşlarıyla bağını koparmaya çalışırken bu yeni yere de alışacak mı?

Yağmurun ardında saklanan bir şehir… ve kapının önüne bırakılan kırmızı bir zarf. Açelya, gerçeğin peşinden gitmeyi meslek değil, bir zorunluluk haline getirmiş genç bir gazetecidir. Sessiz bir akşamda kapısının önünde bulduğu gizemli zarf, onun bildiği hayatı tek hamlede parçalar. İçinden çıkan fotoğraflar ise bir cinayeti değil, çok daha büyük bir oyunu işaret etmektedir. Açelya, geçmişi kanla yazılmış bir cinayetin izini sürerken, kendini yalnızca bir soruşturmanın içinde değil; kimin av, kimin avcı olduğunun bilinmediği tehlikeli bir oyunun merkezinde bulur. Her yeni bilgi, gerçeği biraz daha karanlığa sürüklerken, en yakınındaki insanlar bile şüpheli hale gelir. Ve artık tek bir gerçek vardır: Bu hikâyede unutulanlar ölü heykellerde değil… insanlar.