Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Akıl hastahanesi de şizofreni olarak kalan Yazgı aynı zamanda bir suçlu.Suçu sevgilisini öldürmek.Suçunu hatırlamıyordur fakat ona suçu söylendiğinde inkar edip gerçek olmayan birinin yaptığını söylemiştir. Peki o "biri" gerçekten Yazgı`nın kafasında mıdır?Yoksa başka bir açıklaması mı vardır? "Suçumu hatırlamadığımı söylüyorum.Belki de unutmak istediğimdendir."

Kitabım,başarılı bir yazar olan Arin`in bir sabah hayatının tamamen değişmesiyle başlıyor. Arin, yıllardır kaleminden çıkan karakterlerden biri olan Pusat`la gerçek hayatta karşılaşıyor. Bir yazarın kendi karakteriyle yüz yüze gelmesi zaten başlı başına imkânsız gibi görünürken, bu olay Arin`in hayatını geri dönülmez şekilde değiştiriyor. O sırada Arin, Yalın`la nişanlıdır ve düğün hazırlıkları yapmaktadır. Dışarıdan bakıldığında Yalın, güvenilir, anlayışlı ve sevgi dolu biridir. Fakat zaman geçtikçe maskesi düşmeye başlar. Manipülasyon, baskı ve yavaş yavaş ortaya çıkan karanlık yüzü, Arin`in fark edemediği gerçekleri okuyucuya hissettirir. Pusat ise Arin`in tam zıttı gibi görünür. Soğukkanlı, mesafeli, zengin ve gizemli biridir. Aynı zamanda herkesin bilmediği büyük bir sırrı vardır. Göründüğünden çok daha tehlikeli bir hayat sürmektedir. Kendi kardeşinden geriye kalan üç aylık Melina`ya tek başına bakmaktadır.Sert yapısının altında kimsenin kolay kolay göremediği bir vicdan ve koruma içgüdüsü saklıdır. Arin ile Pusat`ın yolları kesiştikçe gerçek ile kurgu arasındaki çizgi silinmeye başlar. Arin, hem kendi yazdığı karakteri anlamaya çalışırken hem de hayatındaki insanların aslında kim olduğunu sorgulamak zorunda kalır. Pusat ise Arin`e karşı herkese davrandığından farklı davranmaya başlar. Kimseye vermediği tavsiyeleri ona verir, kimseye göstermediği yönlerini istemeden de olsa Arin`e gösterir. Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Güvenin, ihanetin, manipülasyonun, aile bağlarının ve insanın kendi yazdığı kaderle yüzleşmesinin hikâyesi. En büyük soru ise şu: Bir yazar kendi karakterini yazmıştır... Peki ya karakteri de yazarın kaderini yazmaya başlarsa? İşte Beni Sen Öldürdün, tam olarak bu sorunun peşinden gidiyor.

"Hayatında en pişman olduğun an neydi?" Bana baktı gülümsedi, "Sana aşık olmak..."

“Anne sanırım ben bir Hayalete aşık oldum..." 💞

Ayperi Özdemiray, üniversite sınavına ikinci kez hazırlandığı dönemde, gecenin bir vakti eski sevgilisinden gelen bir mesajla geçmişine çekilir. Mesajın içinde tek bir fotoğraf vardır. Bir düğün davetiyesi. Ayperi`nin canını acıtan şey eski sevgilisinin evlenmesi değildir. Onu asıl yaralayan, cennet gibi bir ilişkinin ardından yalnızca sekiz ayda unutulabilecek biri olduğuna inanılmış olmasıdır. Bu yüzden davete gider. Bir hesap sormak için değil... Bir defteri sonsuza dek kapatabilmek için. Fakat bazı geceler geçmişi uğurlamaz. Bazı geceler, yıllar önce yarım kalmış bir hikâyeyi yeniden başlatır. Ve Ayperi için o düğün gecesi, kapanması gereken bir defterden çok, hiç ummadığı bir sayfanın ilk satırı olacaktır.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

역전된 새장 (Yeokjeon-doen Saejang) | Tersine Dönen Kafes "Kendi ellerimle inşa ettiğim kafese, avımı değil; asıl avcıyı hapsettiğimi sanıyordum." Chae Ah-in için hayat, başkalarının hayatında sadece bir figüran olmaktan ibaretti. Ta ki o güne kadar. Seul`ün pırıltılı sokaklarının, barınaktaki kahve kokularının ve bastırılmış çığlıklarının ardında, bir gün Han Se-jin’i kendi karanlık dünyasına çekmeye karar verdi. Her şey planlıydı; her saniye, her hareket, her yalan... Ancak bir kara panterin pençesine düştüğünüzde, kafesin kapısını kimin kilitlediğinin bir önemi kalmaz. Ünlü ve kusursuz yönetmen Han Se-jin, maskesinin ardında sadece sanatı değil, karanlık geçmişine dair kanlı sırları da saklıyordu. Ah-in onu kaçırdığını sandığı an, aslında bambaşka bir senaryonun parçası haline geldi. Otoparkta başlayan bu gerilim, dağ evinin izole karanlığında şehvet ve acıyla mühürlenen suç ortaklığına evrildi. İki yanderenin birbirini yok etme pahasına birbirine tutunduğu bu labirentte; av kim, avcı kim? İnsan ruhunun en derinindeki o tekinsiz arzular, mülkiyetin mutlaklığıyla çarpışırken, geriye sadece tek bir soru kalıyor: Kafes kapandığında, içeride kalan son kişi kim olacak? Birbirini yutmak için yaratılmış iki ruhun, imkansız ve tehlikeli suç ortaklığına hoş geldiniz. Mücahidem Şehide-i Cahide

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir dama kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025

Yeni okul, Yeni başlangıç...ama Sahra için bu,savaşın ortasına düşmek demekti. İki renk,iki taraf,iki dünya Siyahlar ve Beyazlar Siyahların lideri Karan Beyazların lideri Rüzgar İkiside aynı kişiye bağlanırsa veya aşık olursa? Herkes bir yere ait olmalıydı,olmak zorundaydı O hariç. "Tarafını seç ya da yok ol" Ama Sahra kimsenin rengi olmadı,kimsenin rengini seçmedi. O kendi rengini yarattı: Grileri. Ama gri olmak özgürlük değildi. Sessizlikti. Ve sessizliğin bir bedeli vardı. Sahra okula adım attığında, ondan önce griyi seçmiş bir kız çoktan ölmüştü. Bir not. Bir kolye. Ve kimsenin yüksek sesle konuşamadığı gerçek ve yarım kalan cümleler... Bu hikayede herkes bir şey biliyor. Ama kimse her şeyi söylemiyor. Ve Sahra, asıl sorunun, kime güveneceği değil, kime asla güvenmemesi gerektiği olduğunu anlıyor.

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Beş yıl… Beş yıl boyunca polis, ardında tek bir iz bırakmayan seri katilin peşinden koştu. Her cinayet kusursuzdu. Her kurban suç dünyasının en karanlık isimlerinden biriydi. Kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey vardı… Sıra herkese gelebilirdi. Şehrin en güçlü mafya lideri ise bugüne kadar hiçbir rakibine boyun eğmemişti. Kurduğu imparatorluk korkuyla ayakta duruyor, adını duyan herkes başını öne eğiyordu. Ta ki yolları, aynı hedefin peşinde kesişene kadar… Bir kumarhane. Tek bir kurban. İki avcı. Biri öldürmek için geldi. Diğeri gerçeği öğrenmek için. O geceden sonra başlayan mücadele artık yalnızca hayatta kalma savaşı değildi. Bu, zekânın güce, sabrın öfkeye ve karanlığın karanlığa karşı oynadığı ölümcül bir satrançtı. Çünkü bu oyunda herkes hamle yapabilir… Ama şah mat yalnızca bir kez gelir. Bu kitap ai ile yazılmıştır!!!

Defne, geçmişiyle arasına mesafe koymayı öğrenememiştir. Bazı yaralar kapanmaz; sadece saklanır. Yeni hayatı, sandığı kadar temiz başlamaz. Aras, hiçbir şey söylemeden çok değiştiren bir yabancı gibi girer günlerine. Ege ise giderek uzaklaşan bir ses olur. Defne artık en basit soruyla baş başadır; insan en çok kendini mi yanıltır, yoksa güvendiğini mi? Ve bazı yaralar... hatırlamak için kalır.

Victor Blackwood’un ölümünden sonra yedi yabancı, mirası almak için gizemli bir malikâneye çağrılır. Yedi gün boyunca burada kalmaları gerekir; ancak her gece biri eksilir. Kısa sürede bunun bir miras değil, hafızayı ve kimliği hedef alan ölümcül bir deney olduğu ortaya çıkar. Gerçek miras para değil, insan zihnini yeniden yazan karanlık bir sırdır.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

"İnsanlar kayan yıldızların dilek gerçekleştirdiğini inanırdı.Ben ise her kayan yıldızda ölü bir insan ruhu görüyordum"