Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Ünlü yazar Norma Jean’in hayatı ona gelen esrarengiz mesajlarla değişir. Çünkü takıntılı bir takipçisi vardır.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

“Çünkü kirli günahımız solmuş bir yaprak gibidir ve suçlarımızın rüzgârı bizi sürükler.”

Bazen sığınmak… en büyük tuzaktır. Bazı hayatlar kırılmak için başlar… Derin, daha çocukken her şeyini kaybetti. Ailesini, evini ve güvenini. Ama asıl kayıp, yıllar sonra başladı. Yetimhaneden sonra “yuva” sandığı ev, onun için bir hapishaneye dönüştü. Ve Derin, hayatta kalmak için susmayı öğrendi. Ta ki o geceye kadar… Bir kafede başlayan sıradan bir gün, onu hiç tanımadığı bir adamın hayatına sürükledi. Soğuk bakışlı, sessiz ve fazla doğru zamanda ortaya çıkan biri… Derin onu tanımıyordu. Ama o, Derin`nin tüm hayatını değiştirecek kadar yakından bakıyordu. Ve o andan sonra tek bir soru kaldı: Kaçtığın yer mi daha tehlikeli… yoksa sığındığın yer mi?

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Gerçek ailem uyarı; ilk kitabım yazım hataları olabilir. ... tik tak tik tak, zaman daralıyordu yan esarete mahkum kalıp patenleriyle birlikte hayallerini bi kenara bırakacak yanda esaret zincirlerini kırıp buz perdesini tekrardan aralıcak. karar verecekken silah sesiyle donup kaldım, aşağıda neler oluyordu? tam aşağıya inecekken bir adamın sesiyleyerimde çivilendim "kimse benim kızımı zorla evlendremez!"

+90 559

Uyudun mu g�zelim?

Ada

San?r?m yanl?? numaraya yazd?n?z.

+90 559

Bence �ok do?ru ki?iye yazd?m.

Bazı acılar zamanla geçmez. Sadece insanın içinde sessizce büyür. Savaş, annesinin trajik ölümünden sonra kendisini yalnızlığın, öfkenin ve cevapsız soruların içinde bulur. Günden güne insanlardan uzaklaşırken, geçmişin ağırlığı omuzlarında biraz daha büyür. Hayata karşı duyduğu inanç azalır, içindeki boşluk ise giderek derinleşir. Fakat geçmiş, ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmayacaktır. Unuttuğunu sandığı anılar, cevaplanmamış sorular ve karşısına çıkan beklenmedik insanlar, Savaş`ı kendi hayatını yeniden sorgulamaya zorlar. Her öğrendiği gerçek, onu bir başka soruya götürürken, yıllardır inandığı şeylerin aslında ne kadar kırılgan olduğunu fark etmeye başlar. Karanlığın içinde yolunu bulmaya çalışırken Savaş, yalnızca geçmişiyle değil, kendi içindeki savaşla da yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazen insanı en çok yaralayan şey yaşadığı acı değil, o acının ardında saklanan gerçektir. Ve Savaş henüz gerçeğin ne kadar karanlık olduğunu bilmiyordur.

Bazı ruhlar öldükten sonra gitmez. Aksine, kalırlardı. Kimileri kısa bir süre, kimileri yıllarca… Bazıları ise zamanın kendisini unuttuğu kadar uzun süre. Mira, hayatını yeniden düzene sokmak için işine pek de uzak olmayan bir semtte yeni bir ev tutmuştu. Gücünün yettiği kadarıyla çalışıyor, geçmişini geride bırakıp kendine sessiz ve sıradan bir hayat kurmaya çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar… Her şey, evinin içinde duyduğu anlamsız bir sesle başladı. Ardından karanlığın içinden beliren yabancı bir adamla bütün düzeni altüst oldu. Mira onun evine nasıl girdiğini anlayamıyordu. Üstelik karşısındaki adam, bildiği dünyaya ait değilmiş gibi davranıyordu. Başta onun yalnızca bir hırsız olduğunu düşündü. Lakin bilmediği bir şey vardı. O, bir hırsız değildi. Ve Mira, o gece hayatına giren yabancının aslında ne olduğunu öğrendiğinde, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

�Ka�t???n her an?, karanl?kta b�y�r; zaman? geldi?inde seni kendinden vaz ge�irir.�

Lara y?llard?r ayn? kabuslar? g�r�yor. Karanl?k koridorlar, anlam veremedi?i sesler ve y�z�n� se�emedi?i insanlar�

Ancak arkada?lar?ndan biri ortadan kayboldu?unda, g�rd�?� r�yalar?n sadece birer kabus olmad???n? fark eder.

Pe? pe?e ortaya �?kan gizemli ipu�lar?, a�?klanamayan olaylar ve ge�mi?ten gelen s?rlar; Lara�y? hi� beklemedi?i bir ger�e?e do?ru s�r�kler.

��nk� baz? s?rlar saklanmaz.

Onlar, do?ru zaman? bekler.

Ve bazen�

Her ?ey gizlide sakl?d?r.

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Kesinlikle art? on sekiz kitapt?r hassasiyeti olan okumas?n Mihriban Arslan do?du k?r kalemi

Barut Tunal? d�nyaya geldi k?r kalemi.

Kalem yazmaz

Silgi enkaz b?rak?r olmu?. B?rakt??? kal?nt?lar aras?nda kal?r.

"Beni mi unuttun sadece barut?"

"Za?limin k?z? ben seni unutmak i�in sevmedim, unutmamamak i�in sevdim" diyen de Baruttu " E?er Tanr? bir yarat?c?ysa sen yarat??? en g�zel ?eysin kad?n" diyen de oydu oysa bir zamanlar "t�m Arslanlar?n kan? kuruyana kadar sevam edecek her?ey" diyen de oydu...
*Bizi birbirimize �ld�rt�ler zaten ba?ka t�rl� nas?l yeneceklerdiki*

Arkada?lar;
Siyaset ile ilgili konular?n t�m�. Asl?nda kitab?n her bir noktas? her bir virg�l�ne kasar kurgudan olu?uyor. �rg�tler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan olu?uyor. Okurken sizi rahats?z edecek �ok fazla unsur vard?r. Bunun bilincinde okuyunuz.

Bu kurgu bir ka� y?l �nce yazd???m bir kurgudur. O y�zden zaman kavramlar?n? olabildi?ince d�zeltmeye �al??t?m. Yine de g�zden ka�an yerler olabilir. L�tfen okurken iyi veya k�t� yorumlar?n?z yap?n?z. Sevgilerle kal?n....

AFET �A?RISI

Not: kitap kapa?? de?i?tirilmi?tir!.

Ka�?r?ld??? gece sadece �zg�rl�?�n� de?il, kim oldu?unu da kaybetti.
Karanl?k bir ge�mi?in i�inde b�y�yen gen� kad?n, y?llarca korkunun ve sessizli?in g�lgesinde ya?amay? �?rendi. Ama baz? insanlar k?r?lmazd?� sadece daha tehlikeli hale gelirdi.
O art?k kimseye g�venmeyen, yaralar?yla ayakta duran bir kad?nd?.
Ta ki onunla kar??la?ana kadar.
So?uk bak??lar?yla insan? susturan, g�c�yle herkesi kontrol alt?nda tutan o adam�
Herkes ondan korkuyordu. ��nk� kimse ge�mi?ini bilmiyordu.
Ve kimse, i�indeki karanl???n ne kadar derin oldu?unu tahmin edemiyordu.
Birbirlerine d�?man olmalar? gerekiyordu.
Ama kader, en yaral? insanlar? ayn? yang?n?n i�ine att?.
S?rlar a�??a �?kt?k�a g�ven yerini ihanete, tutku yerini sava?a b?rakt?.
��nk� baz? insanlar birbirini iyile?tirmez�
Birlikte felakete d�n�?�r.
Ve onlar?n hik�yesi bir a?k hik�yesi de?ildi.
Bu, iki karanl???n �arp??mas?yd?.
�Baz? insanlar hayat?na umut gibi girer.
Baz?lar?ysa bir afet gibi.�

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Arkadaşla bu kitapta her bölümde farklı bir paranormal hikaye yazıcağım umarım beyenirsiniz.