Kasabada yaşanan cinayetler ardı kesilmez bir hale geldi ,polislerin bile zorlandığı bir dava ,ölen insanlar, profesyonel bir seri katil .... Cinayet çözülemeyince Chicago`nun en iyi polisi olaya el atar ve kasabaya gelir . Ares bu sırada Hazel ile tanışır ve aralarında karşı konulamaz bir çekim başlar. Cinayet sonuçlandırılmaya çalışılırken yaşanan olayları okuyacaksınız. Katil kim ? O ikisinin arasında neler olacak ? Mutlu olabilecekler mi ??? Tıp okuyan bir kız ve bir polis hikayesi. Gerilim-romantik hikayesi . "Hala huzurlu muydu geceler."

Gece su kardelen&Berk ateş kara❤️🔥 Ormanda başlayan bir hikaye

Ben bir Mafyayım. Temizlikçiye aşık olan bir mafya. Kardeşine düşman kesilecek kadar aşk sarhoşu olan bir mafya…

Bazı insanlar masum doğar. Bazıları hayatta kalmak için öğrenir. Bazılarıysa intikamla yeniden yazılır. O, bir zamanlar sessizliğiyle tanınan bir kadındı. Kalbini saklayan, korkularını yutkunarak taşıyan… Ta ki kanla yazılmış bir gerçekle yüzleşene kadar. Bir sır, bir ölüm ve yanlış ellerde verilen bir emir… Onu masumiyetinden koparıp bir cellada dönüştürdü. İntikamın gölgesinde yürürken, hiç ummadığı bir yerde aşkla karşılaştı. Ama bazı aşklar kurtarmaz. Bazı dizeler kan ister. Güvendiği insanlar tarafından sırtından vurulurken, gerçeğin en acı haliyle yüzleşti: Bu hikâyede herkes rol yapıyordu… Ve son diziyi söyleme hakkı sadece birine aitti. Kanlı Dizeler, ihanetin, intikamın ve aşkın aynı kalpte çarpıştığı, sonu unutulmayan bir hikâye. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… Sadece şiire dönüşür.

“Bugün burada olma sebebiniz nedir?” diye sordu. Klasik bir soru. Ama cevaplar asla klasik olmazdı. Mert bir süre sustu. Sessizlik uzadıkça uzadı. Leyla konuşmadı. Sessizlik onun müttefikiydi; "nsanlar sessizliğe dayanamazdı. “Bazen,” dedi Mert sonunda, “hayatımın bana ait olmadığını hissediyorum.”

Lara daha çocukken ailesi ile yeni bir hayatta başlamak amacıyla kalktığı günde onu derinden sarsan ve hayattını şekillendiren bir olay yaşamıştır. Ailesini o gün evde ölü bir şekilde bulmuştur. Ailesinin intikamı ve elinden alınan güzel hayattın hesabını sormak için çıktığı yolda hiç beklemediği olaylar ve sarsıcı gerçeklerle yüzleşir. "Kaybedeceğimi bilseydim üzülmezdim ama umtlarım varken kaybedersem biterim, çünkü bir daha inanamam Ümitlere ve vad edenlere..." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Lütfen kitabı açıklamasına veya kapağına göre yargılmayın. İlk iki bölüme bir şans verin, okuyun. Beğenmeniz umuduyla, İyi okumalar🩷

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Geçmişleri Merya ve Ateş`i nereye sürükleyecekti? Karanlık mı? Yoksa aydınlık mı?

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelebilir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Tüm dünyayı sarsabilecek bir güç... Daha eğitimi bile başlamadan ortadan kaybolursa ne olur? Liliana Blackwyn, on dokuz yaşında. Mührü olmayanların değersiz sayıldığı bir dünyada, mühürsüz doğmuş biri. Beş krallığın tam ortasında, tarafsız bölge Astrum`da yükselen Kızıl Paragon Akademisi onun için bir kurtuluş umudu. Liliana`nın tek amacı var: Paragon`un yetiştirdiği en güçlü sahir olmak. Ancak bu hedef, kendi benliğiyle ve geçmişinin karanlık sırlarıyla yüzleşmeden önce kurduğu masum bir hayalden ibaretti. Kanla yazılan kaderler, güç uğruna yapılan ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler... Liliana, bu acımasız dünyada doğru yolu bulabilecek mi? Yoksa yanlış bir adım, yalnızca onun değil, tüm dünyanın sonunu mu hazırlayacak?

Hayat, tek bir anla altüst olabilir… Rize’de hukuk okuyan İlteriş Kağan, sıradan bir öğrenciydi. Ta ki bir gece, yolda kanlar içinde yatan bir adamı hastaneye yetiştirene kadar. O adam Karahan Keskin`di — yeraltı dünyasında “iyi mafya” olarak bilinen ama düşmanlarıyla çevrili bir lider. O andan itibaren İlteriş, kanunlarla örülü hayatından uzaklaşıp yeraltının karanlık gölgelerine adım atar. Her adımında yeni bir sır, her dostluğun ardında gizli bir ihanet vardır. Güvendiği eller bile tetiği çekmeye hazırken, aşk bile ölüm kokar. Adalet mi, intikam mı? Kader mi, seçim mi? Her şey gölgelerin içinde saklı…

Soğuk eller.. yasak dokunuşlar.. Nefret çekime dönüşüyor, zorbalığın yerini bulanıklaşan sınırlar alıyor. Gizem sır paylaşmıyor, kendini saklıyor.

Ailesine ulaşamayan Nehir, okuduğu şehirden evine dönmeye çalışırken şarjı biterse. Küçük bir çocuğu sevindirmek bu dünyada yapılacak en güzel şeylerden biridir, değil mi? Ama ya o çocuk, göründüğü kadar masum değil de her şeyin bir maskesi olduğunu gösteriyorsa? Hayatta bıçaktan daha keskin şeyler vardır: bıçak canı; yaşam, amacını yakar. “Habitat” yaşam alanı arama çabası. Belki okurken kanınız donabilir ama, merhametiniz asla. Yeri geldiğinde şefkatli, yeri geldiğinde haşin olmayı bilin. Çünkü hayat ona taş atana çiçek atmaz, işin ironisi çiçek atana da buket yapmaz:) İşte her şey tam burada başlıyor. Keyifli okumalar dilerim.

“Ve bazı karşılaşmalar, daha ilk anda, insanın yolunu değiştirirdi.” * * * * 15/01/2026

Adam geceye, kız ise gündüze aitti. Nerede yolları kesişebilirdi ki? Benimle yeni bir maceraya var mısınız?

Balca eve doğru yürürken arka sokaktan ses duyar ve o sese bakmak için yöneldiğinde karşısında gördüğü şey ile hayatının hatasını yaptığını düşünür fakat hayatının sonu mu yoksa başlangıcı mı olacak bilinmez...

Çocukluğundan beri ailesiyle arası iyi olmayan Derya, mesleğini daha yapmak için yurtdışına çıkar. Ama geri döndüğünde ailesi tamamen değişmiştir. Hem fiziksel hemde manevi anlamda. Yepyeni bir ev, yepyeni kıyafetler ve eskisinden daha kaba davranışlar. En yakın arkadaşını hapis cezasından kurtarmak için geri dönen Derya hem arkadaşının savaşıyla hemde ailesi hakkında öğrendiği gerçeklerle ilgilenirken çok yıpranır. Bakalım Derya bu savaşı kazanabilecek mi?

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Bir gün Feriha Doctor Who ile karşılaşır ve hayatı tamamen değişir

0542:Takip ediliyorsun. Siz: Kimsin sen? Siz: Ayrıca ne saçmalıyorsun? Siz: Ne takip edilmesi? Siz:Cevap versene! 0542: Hemen oradan uzaklaş.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Ailesi öldürüldüğünde Beril`in tek seçeneği ona yardım eden çeteye sığınmaktı. İntikam Beril için bu yolda ilerlemesini sağlayan duyguydu. Ama keşke iş sadece intikamda bitseydi.

Evinde yaşayan cin Gökçe`nin tüm hayatını değiştirdi. O zamana kadar hiç ağlayan bir cin görmemişti. Gökçe Dilek bankacı bir hanımdır. Yeni evi herkese ve her şeye uzak izole bir yerdedir. Ancak fiyatı gereğinden fazla uygun olduğu için bu yalnızlığa katlanmak zorunda kalmıştır. Şimdi ise neden fiyatının bu kadar ucuz olduğunu daha iyi anlıyordur.

Bu şehirde insanlar ölmez. Silinir. Eliz, geçmişinin büyük bir kısmını hatırlamadan kendini karanlık sokakların ortasında bulur. Hafızasında boşluklar vardır; isimler, yüzler, yaşanmışlıklar yarım kalmıştır. Ama hisler yerli yerindedir. Korku, huzursuzluk ve açıklayamadığı bir tanıdıklık duygusu… Şehir sessizdir ama masum değildir. Burada herkes bir şey kaybetmiştir. Kimi sevdiklerini, kimi kimliğini… Kimi ise henüz ne kaybettiğini bile bilmeden yaşamaya devam etmektedir. Eliz’in yolu bir savcıyla kesiştiğinde, cevaplardan çok sorular ortaya çıkar. Bu adam adaleti temsil ediyor gibidir ama gözlerinde fazlası vardır: saklanan gerçekler, konuşulmayan dosyalar ve tanıksız bırakılmış suçlar. Eliz, geçmişiyle ilgili ipuçlarını bu adamda buldukça, kendisiyle ilgili bilmek istemediği şeylerle de yüzleşmeye başlar. Bu dünyada hatırlamak cesaret ister. Unutmak ise hayatta kalmanın başka bir adıdır. Kayıp Töz: Tanıksız, hafızası parçalanmış bir kadının, suskun bir şehrin ve tanığı olmayan yıkımların hikâyesi. Gerçeklerin kayıt dışı bırakıldığı bu yerde, asıl soru şudur: Hatırlarsan mı kaybolursun, yoksa unutursan mı?