"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Oldukça sıradan bir hayatınız varken dünyanın en önemli görevi size verilse ne yapardınız? Hem de bu görevi hayatınızın büyük kısmını zindana çevirmiş bir adamın gençliğiyle üstlendiğinizi öğrenirseniz? Zamanda yolculuk yaparken aynı anda yaşadıkları eğlenceli maceraları okumaya hazır mısınız? O zaman sadece salt bilim kurgudan ibaret olmayan; mizahın, aşkın ve maceranın da kapılarını aralayan bu hikayeye hoş geldiniz! Dipnot: Bu hikayedeki her şey kurgudur.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Güneş, hayatı boyunca görünmez olmanın ağırlığı altında ezilmişti. Onun dünyası, imkansız bir aşkın gölgesinde solan soluk bir renkten ibaretti. Doruk’a duyduğu takıntılı sevgi, onu bir seçim yapmaya zorladı: Ya hiçlikte kaybolacaktı ya da kendini yok edip küllerinden yeniden doğacaktı. Ancak bir tırtılın kelebeğe dönüşmesi için sadece arzu yetmez; ruhu parçalara ayırıp yeniden dikecek bir cellat gerekir. Okulun en tehlikeli ismi, karanlığın bizzat kendisi olan Kuzey, bu kanlı dönüşümün mimarı olmayı kabul eder. Güneş, Doruk’un sevgisini kazanmak için Kuzey’in ellerinde şekillenirken, masumiyetini her adımda biraz daha kaybeder. Fakat kanatları siyaha boyandığında ve uçmaya hazır olduğunda, Güneş korkunç bir gerçeği fark eder: Celladına aşık olan bir kurban, özgür kalabilir mi? *** Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

"Ya özgürlüğünü yitirirsin ya da karım olursun." Savcı Derin Kararslan bir hadise sonucu Kıvanç Ardınşah ile anlaşmalı evlilik yapar. İkisinin geçmişinde ortak acılar vardır ve düzenin içine doğmuşlardır. -Şiddet ve küfür içerir

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

2036 yılı. Üçüncü Yüz isimli bir grup insan ülke yönetimini yasal görünen ancak işin aslında bambaşka olaylar olan bir şekilde ele geçirir. {}{}{}{}{}{}{} Ülke adaletsiz ve bencilce yönetilirken, tüm bunlara şahit olan ve sessizliğini bozanlar vardır. ~~~ Sen de onlardan olacak mısın? Yoksa Zümrüt gibi onlara karşı mı çıkacaksın? Altay gibi güçlü durabilecek misin?

Sevgi Kurt okuluna gidip gelen sıradan bir kız, adı gibi sevgiyle büyümemiştir, o ne sevgiyi tanıdı ne aşkı tanıdı, o anne ve babasını merak ediyordu bir abisi var mı, yada anne ve babası var mı? Gözünü açtığında kendisini bir yetimhane de bulmuştu, şimdi arkadaşlarıyla kalıyordu, Safiye ve Meral ile aynı evde kalıyordu, Meral ve Safiye ile kardeş gibi olmuşlardı, aynı okula gidip gelirler hayatları böyle geçerdi. Kaya Demirsoy, bir gün yolda giderken çarpıştığı kıza ilk görüşte aşık olur, bu kız Sevgi den başkası değildir, ama Sevgi onun görünüşünden korkar çünkü mafya gibi bir hal vardı adamda. Kaya o günden beri hep onu düşünür, Burak, Savaş, Yekta ve Emir onun bu halini görüp gülümser çünkü Kaya ilk kez bir kıza aşık oluyordu, ilk kez kalbi böyle atıyordu. Sevgi o adamda bir şey var o adamdan uzak durmak gerek diye düşünüp duruyordu, korkmuştu o adamdan mafya gibi bir duruşu vardı ondan uzak durmak en iyisi diye düşündü. Kaya, Sevgi`yi unutamıyordu o güzel gözleri duruşu...

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bir köy, karanlık bir orman ve yıllardır anlatılan kayıp hikâyeleri... Tarih mezunu Mehmet, yıllar sonra anneannesinin köyüne döndüğünde her şey sıradan görünür. Ancak geçmişte kaybolan insanların ardında bırakılan sorular, köylülerin anlatmaktan çekindiği efsaneler ve bir gece köpeği Rüzgar`ın ormana doğru kaybolması, onu bilinmeyene sürükler. Ormanın derinliklerinde keşfettiği mağara, unutulmuş bir topluluğun ve yüzyıllardır saklanan bir sırrın kapısını aralar. Bazı efsaneler anlatılır. Bazıları ise saklanır.

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

Lilyt Sıradan bi hayatı olan sıradan bi kız, bi gün bi şirketin ceo’sunun kişisel asistanı olarak işe başlar ve hayat onun için yeniden başlar, zavallı lilyt herseyden habersiz… bu çıktığı yolda hem çok üzülücek Hemde çok mutlu olucak.

O cehenneme tek yön bilet demekti ve ben ateşten korkmuyordum. Biraz bile.

Kadermiydi gayrete aşık olan? İki gencin tesadüfen tanışma hikayesini ve aralarında dönen ilişkiyi anlatır

Bu dünyada her söz bir duadır; yanlış bir fısıltı bile felaket getirebilir. Ama herkesin susturduğu dilsiz kız, sessizliğin en ölümcül güç olduğunu dünyaya gösterecektir.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."