"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

"İntikamımızı alacağım." dedi. Kısık sesinin yakısı kulaklarına ulaştığında başını biraz daha kaldırdı. Güçlü bir sesle, "İntikamımızı alacağım." dedi, bir kez daha. Soğuk havada ağzından tavana doğru yükselen buhar kendine ettiği yeminin damgası gibiydi. Ruhuyla ettiği yemine ağzı, kulağı, gözleri, rüzgarın ürkütücü uğultusu, zindanın karanlığı şahitti. Gözlerini kapatıp elini iki yana açarak karanlığı kucakladığında ruhu ettiği bu yeminle damgalanmıştı. Ruhu varlığını sürdürdüğü sürece damga asla silinmeyecekti. Zindanın acımasız zulmeti içine hapsolan ruhu intikam damgasıyla damgaladı, o gece. Yayımlanma Tarihi: 13/03/2025 NOT: Bölümlerin başındaki "༆" simge bölümlerin kendisi olduğunu ifade etmektedir. Bölümlerin başındaki "༄" simge bir sonraki bölümün kısa bir kesiti olduğunu ifade etmektedir.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.

Asrın Akgül... İnsanların hayatını kurtaran bir doktor. Ama kendi geçmişini kurtaramayan bir kadın. Her gece aynı meyhanede, aynı masada, kimsenin gelmeyeceğini bile bile doldurduğu ikinci kadehle yaşamaya çalışıyordu. Ta ki bir gece hesabını ödeyen gizemli adam ortaya çıkana kadar... Bazı karşılaşmalar insanın hayatını değiştirmezdi. Mahvederdi. Peki bu adam, Asrın`ı yeniden hayata mı bağlayacaktı... Yoksa onu tamamen kendine mi benzetecekti?

ÖN SÖZ > Karanlıkla Yüzleşmeye Hazır mısınız? > İnsan zihni, en büyük sırlarını vicdanın en derin katmanlarına gömer. Bencil kararlar, geçmişte bırakıldığı sanılan hatalar ve "masum" olduğuna inanılan sahte kimlikler... Peki, kaçtığınız o karanlık geçmiş, yerin metrelerce altında, kilitli bir metro vagonunda karşınıza çıkarsa ne yaparsınız? > Escape Room, sadece zamana karşı yarışılan bir kaçış oyunu değil; her durağı bir vicdan sınavı olan, insanın hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebileceğini sorgulatan psikolojik bir yolculuktur. Rayların üzerindeki bu tren, kurbanlarını tesadüfen seçmedi. Ve bu oyunda kapılar sadece gerçeği itiraf edenler için açılır. > Zamana karşı yarış başladı. Sayaç geriye doğru işlerken, karanlığın içindeki bu klostrofobik tünelde yerinizi alın. ÖZET (ÖN İZLEME) 25 DAKİKA. TEK BİR ÇIKIŞ. BİNLERCE YALAN. İstanbul M2 metro hattının karanlık tünellerinde, son seferini yapan tren aniden durur. Yerin metrelerce altında kilitli kalan altı yabancı için sıradan bir gece, dakikalar içinde bir kâbusa dönüşür. Vagondaki dijital paneller kan kırmızısı bir sayaçla geriye doğru saymaya başladığında, soğuk ve mekanik bir ses tünelin sessizliğini böler: Beş yıl önce bu otelde başkası oldunuz. Ya sırlarınızı kilitlediğiniz o kasayı açarsınız ya da bu tünel sizin mezarınız olur. Şişhane’nin tozlu koridorlarından Taksim’in alevlerle örülü vicdan sınavına... Her durak, karakterlerin geçmişindeki kirli bir sırrı gün yüzüne çıkarırken, oksijen azalır ve süre tükenir. Hayatta kalmak için bir başkasını ateşe fırlatır mıydınız? Yoksa "aile" olduğunuza inanıp birlikte mi yok olurdunuz? Escape Room, temposu bir an bile düşmeyen kurgusu, zihin zorlayan katmanlı bulmacaları ve insan doğasının en karanlık köşelerine ışık tutan gerilimiyle sizi tünelin içine çekiyor. Oyun başladı. Süre işliyor. Not = yabancı bir filmden esinlenerek yazılmıştır. Kurgu, karakterler ve senaryo tamamen yazarın hayal gücüyle işlenmiştir. Tüm hakları saklıdır izinsiz kullanılması yasaktır Aksi takdirde hukukî yollara başvurulacaktır.

Ben Sonay çocukluğu acı ve zorlukla geçmiş küçük bir kızdım. Bir tarafım hep eksiklik içinde büyümüştü, şimdi o eksiklikleri bir bir kapatma zamanıydı. Kader beni Aksan Mahallesine yönlendirmişti. Burayı seviyor musun diye soracak olursanız, size objektif bir cevap veremeyebilirim ama sizlere verebileceğim tek net cevabım ise kesinlikle o kaba ve hödük heriften nefret ettiğim olurdu. "Can sıkıcı herifin tekisin, karşıma çıkıp durmasana artık!" Saç uçlarıma kadar sinirle dolmuştum, neydi benim bu çektiğim? Çatık kaşlarımla ondan bir cevap bekliyodum. Bir kaç saniye sonra ondan bir cevap almıştım ama o cevap beni bi şok dalgasının içine çekmişti. "Ulan, Can kim?" Elindeki tesbihi çekmeyi bırakmış ve bana en boş bakışlarını atıyordu.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Bir başkomutan kendine ait olmayan imparatorluk tacını ne kadar süre taşıyabilir? Peki ya, o taç en kıymetli dostunun son emaneti ise... Gerçekler cenaze ateşinde küle döndüğünde, yalanlar tahtın yeni sahibi oldu. 22 yıl boyunca nefretle beslenen bir suikastçi, Ignis Mortis... Avcunun içi gibi bildiği yere, Öte Diyar`a, sığınan ve ailesinin katili sandığı adamın kızının kellesini almakla görevlendirildi. Fakat kaderin, kanla yazılmış yeminlerden daha karanlık planları vardı. Zehirli bir nefretin gölgesinde usul usul yanan bir aşka ne kadar engel olabilirsin?

Dünyanın sonu mu geldi yoksa bu yeni düzenin ilk senaryosumuydu.

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Genç ve yetenekli bir yazar olan Ela, dünyayla bağını kelimelerin gücüyle kuran, konuşma yetisi olmayan bir kadındır. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen yazdığı romanlarla geniş bir okur kitlesine ulaşmış, kendi sessiz ve korunaklı dünyasında huzuru bulmuştur. Ancak bu huzur, onun sessizliğini bir tutkuya dönüştüren takıntılı bir adamın ortaya çıkmasıyla yerle bir olur. ​Kendi kabuğuna çekilmek isteyen Ela, her adımında bu gizemli gölgenin baskısını hissetmeye başlar. Birbirini izleyen adsız mesajlar, engellenen hesaplar ve her geçen gün daha da yaklaşan bir tehlike... Sessizlik artık bir sığınak değil, kaçılması imkansız bir kapandır.

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

Bazı savaşlar silah çekilmeden başlar... Alparslan ve Karahan aileleri, yıllardır kimsenin bilmediği bi olay yüzünden birbirlerine düşmalardır. Geçmişte yaşananlar, yıllar sonra çocuklarının hayatlarına da yansıyacaktır. Açelya Alparslan, babasının geçmişte bıraktığı cevaplanmamış sorularla yaşamaya alışmışken, bazı sırların sandığından çok daha karanlık olduğunu fark edecektir. Çünkü bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Ve kimse unutmamalı ki bu dünyada Soyadı`na Sadakat herşeyden ve herkezden önce gelir. Ve çoğu zaman bazı aşklar... Tek kurşunluk mesafededir.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Direkt konuya girip cevabını bildiğim o soruyu sordum ben inkâr edemiyorum bari sen inkâr et diye. "Benden bugüne kadar hiç mi hoşlanmadın?"yazdım ... "Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" ... *Bir lise kurgusu*

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Herkes yanacak adaleti yaktığı kadar.

İzmarit: Iy iyice bu sohbet ergen sohbetine döndü sen kaçıncı sınıfsın çocuğum Yıldırım: Çocuğum? Ne bu yeni tavlama taktikleri mi İzmarit: Yok ciddi soruyom kaç yaşında bir veletsin

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.