"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."

Sağanak yağmur şiddetini artırıyorken ihtiyar mekanının girişinde sandalyesinde çayını yudumluyordu. Yağmur damlaları arasında bir silüet çekti dikkatini. Ağır adımlarla tam önüne kadar gelen kıza baktı. Yüzündeki morluklar yağmurdan ıslanıp yüzüne yapışan saçlarından bile belli oluyordu ama adamın ilgisini çeken şey bu değildi sırtında kendiyle aynı yaşta zayıf çelimsiz soluk suratlı bir çocugu taşıyordu. Zorlansada ihtiyara hiç bakmadan adım atmaya devam etti. "Öldü mü" diyen ihtiyarı yeni fark etmişcesine irkilerek durdu. Asi gözleri adama döndü. İhtiyar sırıttı. "Ölmediyse getir içeride yardımcı olalım" kız adama boşca baktı. "Bana hastane lazım. Burası öyle değil gibi ihtiyar?" adam gayriihtiyarı güldü. "Haklısın burası hastane degil" ayağa kalkıp genç kızın ıslak saçlarını geriye itti. "Burası" dedi adam koyu gozlere sahip kıza bakarak. "Sansar`ın Yuvası. Sansar olmak ister misin?"

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Aurora – Asila Yeraltının karanlık kalbinde, sadece seçilmişlerin bildiği bir kulüp vardır: Aurora. Dört grubun — Alpha, Beta, Sigma, Gamma — hüküm sürdüğü bu gizli dünyada, güç, sadakat ve ihanet birbirine karışmıştır. Her hafta ölümcül yarışlar düzenlenir, maskelerin ardında savaşan kimse gerçek yüzünü göstermez. Ama Aurora sadece bir dövüş arenası değildir… Kazanmak, hayatta kalmaktan fazlasını getirir: saygı, güç, sürgünden dönüş — ve belki de özgürlük. Kaybetmek ise bazen sadece ölmek anlamına gelmez… "Aurora", yeraltı dövüşlerinin, yasak ittifakların ve karanlık sırların arasında kimliğini kaybetmeden hayatta kalmaya çalışanların romanı. Her maske bir hikâye saklar — ve her hikâye kanla yazılır. Onlar maskelerinin ardına gizlenmiş savaşçılardı. Kim olduklarını unuttular, çünkü Aurora’da isimlerin değil, galibiyetlerin değeri vardı. Ama biri, kuralları yıkmaya cesaret etti. Ve o gün, Aurora’nın ışığı ilk kez karardı.

Alt tarafı ara verdiğim okula geri dönüyorum neler olabilir ki ~Evelyn

“Dünya sustu, iplikler koptu; Olimpos’un tiranlığı karanlıkta başladı.” Zamanın şafağından beri yaşamı eğiren, ölçen ve kesen üç kız kardeş; Clotho, Lakhesis ve Atropos… Tanrılar, kontrolü tamamen ele geçirmek ve kendi kaderlerine hükmetmek için dokumacıları soğuk ve ışıksız dehlizlere zincirlediler. İplikler bırakıldı, tezgahlar sustu. Artık kimin yaşayacağına ve kimin öleceğine sadece tanrıların keyfi kararları hükmediyordu. Ta ki o kehanet karanlığı yırtana dek: “Tanrılar onun ışığında kurtuluşu görecek, ama gölgesi onları yutacak.” İstanbul’un kaosu içinde kendi halinde yaşayan Efsun, damarlarında taşıdığı mirastan habersizdi. Ancak o Cuma sabahı, dünyanın görünmez dikiş yerleri onun gözleri önünde sökülmeye başladı. İnsanların üzerinde asılı kalan gümüş iplikleri ve arkadaşı Ece’nin kopmak üzere olan yazgısını gördüğünde, imkansız olanı yaptı: Kaderin akışına çıplak elleriyle müdahale etti. Ölümden bir can çalmanın bedeli, kalbine saplanan bir bıçak ve damarlarında kan yerine akmaya başlayan gümüşi bir cıvaydı. Efsun artık sadece bir melez değil, yeraltının efendisi Hades’in yeryüzündeki borç tahsildarıydı. Kehanetteki o gölge uyanıyordu. Efsun ya zincirlenmiş tanrıçaların ipliklerini yeniden bağlayacak ya da kurtardığı arkadaşının hayatıyla başlayan bu yıkımda tanrıların sonunu getirecektir. Çünkü dokunulan her kader bir iz bırakır ve o iz, bazen tüm dünyayı yutacak bir karanlığa dönüşür.

Ailem iyi bir saatçidir. Nesiller boyu bu işi layığı ile üstlendik. Saatler ile aramız hep iyi oldu. Ama babamın benden uzak durmamı istediği tek bir saat vardı. O da benim istediğim tek saatti.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Gizem türünde bir kitap. Ormana giden iş arkadaşlarının başından geçenleri anlatıyor. Henüz yeni başladığı için açıklamayı daha sonra düzenlemeyi planlıyorum.

Uma ile Asmin bir numara sallarlar ve o numara umanın üvey abisinin numarasıdır Uma üvey abisine yazdıktan sonra asla her şey eskisi gibi olmaz

"Geçmişin bıraktığı her İZ, bugünün boğazına dolanan bir HİSstir; ne kadar hızlı kaçarsan kaç, o sızı seni hep aynı yaşta yakalar."

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Granwach kasabasında yaşayan insanlar mutlu bir hayat sürermiş .Ama Granwach halkı 7 Ekim tarihi lanetli gün diye anılırmış ve kimse o gün dışarıya çıkmazmış.Çünkü o gün kurt adamlar kasabayı basar ya dışarıda gördüklerini öldürür ya da ormana götürürlermiş ve bir daha o insanlardan haber alınamazmış.

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Yurtta üç yıldır boş duran bir oda vardı. 27 numara. Ama her gece ışığı yanıyordu. İçeri girdiğimde bir defter buldum. Ve defter benim adımı yazdı. 27’ye giren kız bendim. Çıkan kişi artık ben değilim

Kendini korumak için katil onlan bir kız ve her şey planı dahilinde ilerlerken planları bozulan bir adam.. Bu hikaye birbirine zıt iki insanın hikayesi.. Cinayet üstüne kurulmuş bir aşk hikayesi.. `Bir gölgeydi her şeyi başlatan ve yine bir gölgeydi her şeyi bitiren` BAŞLAMA TARİHİ; 03.12.2025

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

UYARI! Bu kitapta kan, cinayet, cesetler, k!ss, bıçak, silah vb. bulunabilir.

Bir gün Feriha Doctor Who ile karşılaşır ve hayatı tamamen değişir

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. Kuma kitabı değildir... Savaş ağa adlı hikayem ÇİLEM olarak değiştirilmiştir haberiniz olsun. İlk kitabı da Instagram hesabımda belirttiğim sitelerde vardır. Bakmak isteyen instagrama girebilir. Her cumartesi yeni bir bölümle yayındadır. 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Yeni okul, Yeni başlangıç...ama Sahra için bu,savaşın ortasına düşmek demekti. İki renk,iki taraf,iki dünya Siyahlar ve Beyazlar Siyahların lideri Karan Beyazların lideri Rüzgar İkiside aynı kişiye bağlanırsa veya aşık olursa? Herkes bir yere ait olmalıydı,olmak zorundaydı O hariç. "Tarafını seç ya da yok ol" Ama Sahra kimsenin rengi olmadı,kimsenin rengini seçmedi. O kendi rengini yarattı: Grileri. Ama gri olmak özgürlük değildi. Sessizlikti. Ve sessizliğin bir bedeli vardı. Sahra okula adım attığında, ondan önce griyi seçmiş bir kız çoktan ölmüştü. Bir not. Bir kolye. Ve kimsenin yüksek sesle konuşamadığı gerçek ve yarım kalan cümleler... Bu hikayede herkes bir şey biliyor. Ama kimse her şeyi söylemiyor. Ve Sahra, asıl sorunun, kime güveneceği değil, kime asla güvenmemesi gerektiği olduğunu anlıyor.

"En kanlı savaşlar cephede değil, zihinde verilir. Ve bir imparatorluk, tek bir kurşun bile sıkılmadan; sadece bir bakışla devrilir." Adı, yaşamak için muhtaç olunan o "Nefes" olsa da; Ruhu, insanı içten içe çürüten o tatlı zehir: "Nefs". Öyle bir illüzyon ki; Yeteneği kartları saklamak değil, günahları arzularla maskelemek. Gözlerinin içine baktığınızda size cenneti vaat eden, ama ruhunuzu çaldıktan sonra sizi cehennemin en şık locasına oturtan bir yansıma. Herkesin kendi karanlığını gördüğü, herkesin sahip çıkmaya çalıştığı ama kimsenin tutamadığı bir duman. İradeleri kıran, kralları soytarıya çeviren o yasak elma. Ancak her illüzyonun, hileyi gören bir seyircisi vardır. Herkesin o büyüleyici günaha tapıp diz çöktüğü masada; Şeytanla pazarlık yapmayan, o pazarlığı satın alan bir Güç. Biri ateşi harlayan, diğeri o ateşin ortasında yanmadan yürüyen iki tehlikeli ruh. Onlar birbirinin düşmanı değil. Onlar birbirinin sığınağı hiç değil. Bu hikâye, iradesine yenilenlerin değil; Kendi kıyametinin karşısına geçip sigarasını yakanların hikâyesi. Oyun başladı. Ve masada tek bir kural var: Kendi "Nefs"ine yenilen, ruhundan eksilir. 🎲 KUMAR | İLLÜZYON | SESSİZ LÜKS | DARK ROMANCE