Bu hayatta herkesin bir yasak elması olmuştu. Havva`nın büyük bir istekle dalından koparmak istediği, pamuk prensesin güzelliğine dayanamayıp bir ısırık aldığı... Benim ise yasak elmam karşımda duruyordu. Daha onu ilk gördüğümde kalbimin derinliklerinde hissetmiştim bunu. Fakat en başından biliyordum, o yasak elma bir gün bana zehir olacak, boğazımda bir yumru olup beni yaşayan bir ölüye çevirecekti. Bana sınırı olmayan bir zindan olacak ve tarifi anlatılamaz karanlıklara sürükleyecekti. Yine de kendime engel olabilecek gücü benliğimde bulamıyordum. Yavaş yavaş onun seline kaplıyor, ufku belli olmayan diyarlara sürükleniyordum.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Hayat çok başka ve ben aile evinden ayrılıp başka şehre gidiyorum çünkü hep tehlikenin içindeyim ve hayatım boyunca korkuyla yaşayamam her şeyden uzaklaşıp yeni ve sakin bir hayat kuracağım ne olursa olsun hayallerinizin peşinden gidin ölümlü dünya ne olacağı belirsiz bari hayallerimizi yaşayarak ölelim ve hayat yoluna engel koysa bile ilerleyin her şeyin çözümü olduğu gibi o engelleri aşmanın da bir çözümü vardır ve hayat bir anda öyle bir şey koyar ki önünüze hayallerinizin dengesini kaybeder kendinizi bam başka bir yerde bulursunuz her şey ve herkes yabancı ve sen yapa yalnızsındır işte bazen bir yolculuk bin yol açabilir

Bir metroda uyandılar. Nasıl geldiklerini hatırlamıyor, nereye gittiklerini bilmiyorlardı. Tek bildikleri birbirlerine sahip olduklarıydı. Ama birbirlerine güvenmek yaptıkları en büyük hata olabilirdi. Her durak yeni bir kuralla, yen bir tehditle ve cevaplardan çok daha fazla soruyla geliyordu. Onlar doğru görünmeye çalışan yanlış yerlerdi. Treni kaçırmak göze alınabilecek bir risk değildi.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

“Seninle konuşmak neden bu kadar zor biliyor musun?” Kaşını kaldırdı. “Nedenmiş?” “Çünkü bir saniye senden nefret ediyorum…” Bir adım daha yaklaştı. “Diğer saniye?” Kalbim gereksiz şekilde hızlandı. “Diğer saniye senden neden uzak duramadığımı düşünüyorum.” Bu kez gülmedi. Sadece bana baktı. Hem de ilk kez gerçekten bakıyormuş gibi. “Ekin…” “Ne?” “Bir gün ikimiz de çok geç kalacağız gibi hissediyorum.”

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Yıllardır kimsenin gitmediği okul bodrumu… Cevap bekleyen sorular… Ve altı arkadaşın hayatını değiştirecek bir sır. Defne ve arkadaşları, okulun altında saklanan gerçeği araştırmaya başladıklarında geri dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkarlar. Çünkü bazı kapılar açıldığında sadece sırlar değil, davetsiz misafirler de ortaya çıkar. Ve onlar , sandıklarından çok daha yakındadır.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Zihninin derinliklerine hapsolduğun bir labirentte, tek rehberin en büyük düşmanın olsaydı ne yapardın? ​ Nil Asena Tunç, hayatını "Krizalit" adını verdiği devrimsel bilinç akışı projesine adamış, sarsılmaz bir bilim lideridir. Başarısının doruğundayken, en yakınından gelen karanlık tehditler ve kimliğini bilmediği bir düşmanın gölgesi projeyi kuşatır. Bu kaosun ortasında yolları, tesise denetçi kimliğiyle sızan Kerem Ateş ile kesişir. Nil için Kerem, güvenilmemesi gereken tehlikeli bir figür; Kerem içinse Nil, sakladığı sırlar ifşa edilmesi gereken bir hedeftir. ​Ancak bir hesaplaşma anı, her ikisini de bilinci sıfırlayan deneysel bir makinenin kapsülüne hapseder. ​ Gözlerini açtıklarında dünya artık eskisi gibi değildir: Nil, özel rezonatör yüzüğü sayesinde tüm anılarını ve öfkesini korurken; Kerem, geçmişine dair her şeyi bir boşluğa kurban vermiştir. ​ Şimdi kurtulmalarının tek yolu, birbirine zıt bu iki yabancının mecburiyetle örülü iş birliğidir. Biri her şeyi bilen tehlikeli bir deha, diğeri ise zihni silinmiş bir "mülksüz." ​Kerem’in unuttuğu sırlar gün yüzüne çıktığında, aralarındaki bu zoraki çekim bir kurtuluş mu olacak, yoksa en büyük ihanetin başlangıcı mı?

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

"Ya özgürlüğünü yitirirsin ya da karım olursun." Savcı Derin Kararslan bir hadise sonucu Kıvanç Ardınşah ile anlaşmalı evlilik yapar. İkisinin geçmişinde ortak acılar vardır ve düzenin içine doğmuşlardır. -Şiddet ve küfür içerir

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

“Bir anlaşmalı evlilik… ama her adım ölümle yazılmış bir oyun.”

İzmaritle Yıldırımın oyunda başta rakip sonradan aralarında oluşan bağı anlatır.Peki ya sen olsaydın oyundaki rakibine aşık olur muydun? Kulağa çok tuhaf geliyor ama unutmayalım ki imkansız diye birşey yoktur İzmaritle Yıldırımın arkasında neler saklı ve evet.. Böyle kullanıcı adı koyarken ne düşünüyorlardı inan onu bende bilmiyorum ya bu isimler arkasında derin ve anlamlı hikayeler vardır yada Google`a havalı kullanıcı isimleri yazıp önlerine gelen ilk üç sıradaki isimlerden rastgele isim seçmişlerdir. Aslında bana kalırsa ikinci seçenek daha mantıklı geliyor ama "Kime göre neye göre?" Sonuçta bir kullanıcı ismine bakarak bir yorum yapamayız değil mi? Her neyse onların evrenine girmeye hazır mısınız? Şimdiden iyi okumalar

Bazı ölüler yanarak susmazdı. Küllerinin arasından gerçeği fısıldamaya devam ederdi. Ve ben, bu kelimelerin arasında gizli olan umuda inanarak yaşamaya çalışmıştım. Yıllar önce verilen bir söz. Sebebi açıklanmayan bir yasak. Ve kimsenin yüksek sesle dile getirmeye cesaret edemediği bir gerçek. Ya da bir çok gerçek mi demeliyim? Babam, neyin peşinde olduğunu söylemeden beni herkesten uzak tutmak istemişti. Ben ise nedenini bilmeden susmayı öğrenmiştim. Bazı yaşananlar, fark etmeden kaderime karışmıştı ve buna engel olamamıştım. Günler gelip geçmiş, sırları teker teker gün yüzüne çıkarmaya başlamıştı. Artık bildiğim tek bir şey vardı. Zaman, gerçeklerden kaçmak değil, öğrendiğim her gerçekle bir bir savaşmaktı.

Sadece bir ısırık genç bir liselinin hayatını ne kadar değiştirebilir?

Bir cinayet. Yanlış bir ifade. Ve kapımın önüne bırakılan isimsiz kahveler… Gerçek sandığım şeyler yavaş yavaş çözülüyor. Ama asıl soru hâlâ aynı: Eğer ben yanıldıysam… gerçek katil kim? ACI KAHVE

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

Başrol kızımız son sınıf öğrencisi. Yaz stajı için lüks bir yat şirketinde çalışmaya başlıyor. Sessiz, dikkatli biri ama aşırı gözlemci. Bir gece müşterileri taşıdığı sırada teknede bazı adamların konuşmalarını duyuyor. Ama duyduğu şey normal değil. Bir sevkiyat. Bir ihanet. Ve bir infaz planı. Kızımız bunu belli etmemeye çalışıyor ama teknedeki adamlardan biri onun duyduğunu fark ediyor. Ve o kişi… mafya liderinin oğlu. Soğuk. Kontrol manyağı. Tehlikeli. Ama kızın korkup kaçması yerine ona dik dik bakması çocuğun dikkatini çekiyor.