Keşke o gün hiç uyanmasaydım diye düşündü Yarkın Karer

Kitabı yazdıkça bölüm bölüm yayınlayacağım. Hikaye genel olarak intikam arzusu ile ülkesini bırakıp Amerika`ya giden bir kız ile onun peşine düşüp istemeden aşık olan bir katilden bahsedecek.

"Bazı vedalar ölüme bile inat."

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

📚 Hikâyenin Konusu Yeni eğitim yılı başlamıştır. Deniz ve Güneş, şehirdeki köklü ve prestijli Atatürk Anadolu Lisesine nakil olur. İlk gün müdür sadece tek bir uyarı yapar: "Okulun eski doğu koridoruna hiçbir öğrenci girmeyecek." Kimse nedenini bilmez. Bir akşam etüt çıkışında Deniz, koridordan gelen fısıltılar duyar. Güneş buna inanmasa da birlikte araştırmaya karar verirler. Koridorun sonunda eski bir kapı bulurlar. Kapının üzerinde sadece şu yazmaktadır: "Gerçek her zaman göründüğü gibi değildir." Tam kapıyı açacakları sırada arkalarından bir ses gelir: "O kapıyı açarsanız, geri dönüşü olmayan bir yola girersiniz." Konuşan kişi okulun gizemli öğrencisi Arastır... Aras bu okulun yıllardır saklanan sırrını bilmektedir. Ancak gerçeği anlatmak yerine onlara tek bir soru sorar: "Gerçeği gerçekten öğrenmek istiyor musunuz?" Ve böylece üçü, okulun duvarları arasında yıllardır saklanan büyük sırrı çözmek için tehlikeli bir maceraya atılır.

Biri beni izliyordu. Her saniye. Saklanma gereksinimi duymadan, sanki bunu kabullenmemi ister gibi. ***

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Kendi bedenimde hissetmediğim aitlik duygusunu başka bedenlerde arıyorum. Hiç bir şey düşünüldüğü gibi değildir, aynalar yalancıdır...

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

" Duygusal boşluğunla ilk yüzleştiğin zamanı hatırlıyorum o kadar boşluktaydın ki kendi kafanda "Önceden bir aptal kız vardı bana artık bakmıyor bari ondan acısını çıkarayım istediğim tamamlanmışlığı bulamamanın"dedin ve sürekli bana bakarak peşimde pervane gibi görünerek bunu başardın.Ama hesaba katmadığın bir şey vardı ben saf değildim.Oynadığın her oyunu gördüm sadece bir anlık da olsa sadece bakarak beni kendime özel hissettirişini kabul ettim... ... "Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" *Bir lise kurgusu*

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

Herkes gördüklerinden sorumludur ve... Ölümünden.

Ruhu kirliydi onun. Zihni, benliği, düşünceleri... Herşeyiyle o kirliydi. Yıllar önce hiç konuşulmayan konuların, seneler sonra tekrar yüzleşirseniz ne olurdu peki? Cesareti olur muydu insanın?

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.

Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Herkes mi deliydi ,yoksa sadece dışlanmışlar mı? Rivena Hale, kendisini kapatıldığı hastaneye nasıl getirildiğini hatırlamıyor. Kimse neden burada olduğunu açıkça söylemiyor. Doktorlar ona güvenmesi gerektiğini söylüyor. Diğer hastalar ise susuyor. Fakat bazı bakışlar, söylenmeyen şeylerin varlığını ele veriyor. Rivena geçmişini hatırlamaya çalıştıkça zihninde boşluklar beliriyor. Duyduğu sesler, gördüğü insanlar ve hatırladığı olaylar birbirine karışmaya başladığında, gerçeğin hangisi olduğundan artık emin olamıyor. Belki gerçekten hastadır. Belki de bütün bunlar zihninin ona oynadığı bir oyundur. Ya da... Belki de ona unutturulmak istenen bir şey vardır. Hastanenin koridorlarında cevap ararken bir gerçekle yüzleşir: Buradan çıkmanın yolu gerçeği bulmaksa, önce kime inanacağını bulmalıdır. Çünkü bazen en tehlikeli insanlar deli olduğunu düşündüklerimiz değil... Deli olmadıklarına bizi inandıranlardır.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

Ama şimdi anın tadını çıkarmak birbirimize doymayı denemek istiyordum. Yapamayacağımı bildiğim halde sadece deniyordum. Garip bir şekilde her zaman onu yanımda istiyordum. Başkalarının onda benim gördüğümü görmesinden korkuyordum. Ama artık evlenecektik. Evimin hanımı hatta çocuklarımın annesi olacaktı ay tenli kadınım, Ayçıl`ım. Bazen sevmek değildi mesele. Adam gibi sevip, çocuk gibi sevilmekti. Beni böylesine seven, benim böylesine sevdiğim bir tek ay tenlim vardı. Ay tenli kadın beni kendine o kadar bağlamıştı ki ondan kurtuluşum yoktu. Ona olan bağımlığım başka hiçbir şey için yoktu... Bir bağımlılıktı ona sevgim. Asla dinmeyecek bir ateşti adeta. Zira beni en çok o sevdi bu hayatta. Kopmak mümkün değildi ki asla. Kopmak isteyen de yoktu aslında. Boş fasa fiso bizimki. Ayçıl`ıma sevgim var ya, son nefesimi versem de tükenmeyecekti asla. Farkında değilken ruhumla sevdim onu. Bu bizim imkansız ama eğlenceli hikayemiz aslında...

İblislerin malikanesinde hizmetçi olmak mı? Bu malikânede kuralları cellat koyar, iblis uygular: Ve ben bu malikanenin içinde hizmetçi olarak hayatta kalmak zorundaydım. Ya itaat edip nefes alırsın, ya da karşı gelip bedelini canınla ödersin. Tanık olduğum kanlı gecenin ardından, artık onların dünyasında bir esirdim; kurtuluşumun olmadığını biliyordum ama ruhumu teslim etmeye de hiç niyetim yoktu. Bazı evlere kapılarından girilmez; bazen o evlerin içine bir kurban olarak sürüklenirsiniz." Laura, kütüphanede saklandığı o karanlık köşede sadece bir cinayete tanıklık etmemişti; aynı zamanda kendi sonunun başlangıcını izlemişti. Şimdi, polisin adını bile anmaya korktuğu o malikânede, kuralları Victor koyuyor. Victor, soğuk bir cellat; Silas ise o celladın gölgesinde büyüyen bir iblis. Laura, bu iki yırtıcının arasındaki bir oyuncak mı, yoksa tüm düzenlerini yıkacak tek şahit mi? Sınırların ötesine geçtiğinde, sadece bir tanık değil, en karanlık sırrın bir parçası olacaksın. 🖤Oy verip, hikâye hakkında ki yorumlarınızı belirtirseniz memnun olurum. İyi okumalar. 🖤

ÖN SÖZ > Karanlıkla Yüzleşmeye Hazır mısınız? > İnsan zihni, en büyük sırlarını vicdanın en derin katmanlarına gömer. Bencil kararlar, geçmişte bırakıldığı sanılan hatalar ve "masum" olduğuna inanılan sahte kimlikler... Peki, kaçtığınız o karanlık geçmiş, yerin metrelerce altında, kilitli bir metro vagonunda karşınıza çıkarsa ne yaparsınız? > Escape Room, sadece zamana karşı yarışılan bir kaçış oyunu değil; her durağı bir vicdan sınavı olan, insanın hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebileceğini sorgulatan psikolojik bir yolculuktur. Rayların üzerindeki bu tren, kurbanlarını tesadüfen seçmedi. Ve bu oyunda kapılar sadece gerçeği itiraf edenler için açılır. > Zamana karşı yarış başladı. Sayaç geriye doğru işlerken, karanlığın içindeki bu klostrofobik tünelde yerinizi alın. ÖZET (ÖN İZLEME) 25 DAKİKA. TEK BİR ÇIKIŞ. BİNLERCE YALAN. İstanbul M2 metro hattının karanlık tünellerinde, son seferini yapan tren aniden durur. Yerin metrelerce altında kilitli kalan altı yabancı için sıradan bir gece, dakikalar içinde bir kâbusa dönüşür. Vagondaki dijital paneller kan kırmızısı bir sayaçla geriye doğru saymaya başladığında, soğuk ve mekanik bir ses tünelin sessizliğini böler: Beş yıl önce bu otelde başkası oldunuz. Ya sırlarınızı kilitlediğiniz o kasayı açarsınız ya da bu tünel sizin mezarınız olur. Şişhane’nin tozlu koridorlarından Taksim’in alevlerle örülü vicdan sınavına... Her durak, karakterlerin geçmişindeki kirli bir sırrı gün yüzüne çıkarırken, oksijen azalır ve süre tükenir. Hayatta kalmak için bir başkasını ateşe fırlatır mıydınız? Yoksa "aile" olduğunuza inanıp birlikte mi yok olurdunuz? Escape Room, temposu bir an bile düşmeyen kurgusu, zihin zorlayan katmanlı bulmacaları ve insan doğasının en karanlık köşelerine ışık tutan gerilimiyle sizi tünelin içine çekiyor. Oyun başladı. Süre işliyor. Not = yabancı bir filmden esinlenerek yazılmıştır. Kurgu, karakterler ve senaryo tamamen yazarın hayal gücüyle işlenmiştir. Tüm hakları saklıdır izinsiz kullanılması yasaktır Aksi takdirde hukukî yollara başvurulacaktır.

Thomas Van der Berg...