Beykoz`la Karaköy arası yaklaşık otuz kilometre, arabayla en fazla kırk dakika. Sahra bu kısa mesafede dünyanın tersine döneceğini tahmin edemezdi. O gece Boğaz`ı ikiye yaran köprüye sürerken sadece karşıya değil, bildiği; güvendiği her şeyin de ötesine geçti. Geçmişin hatıralarına kavuşmanın peşindeyken, kapkara bir mürekkep lekesi bulaştı temiz sayfalarına. Gerçek karadelik ise kendi içindeydi. Çünkü sorulsaydı, yine o güne dönseydi... Başka türlü davranmazdı. Nabzında atan yaşama tutkusuna bir tek bu dipsiz çukurda denk gelebilmişti. Gecenin zifiri karanlığı çökmüş olsa da, o yine gökyüzüne karışmayı seçerdi.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

eger nefret ettiginiz birinden tam hayattan vazgecmisken bir çıkma teklifi alsaydınız napardınız? buglem tamda böyle bir durumun icinde bulur kendini ne yapıcagı bellidir fakat eminde degildir belki kararmış hayatına biraz eglence iyi gelir kim bilir...

Dörtlü depodan çıkarken Kutay derin bir nefes verdi. "Tamam." dedi. "Şu an iki seçeneğimiz var." Demir ona baktı. "Neymiş?" Kutay son derece ciddi bir ifadeyle konuştu. "Birincisi polisi ararız." Demir başını salladı. "Mantıklı." Kutay devam etti. "İkincisi bu kasabayı terk edip Peru`da yeni bir hayat kurarız." Alev kahkahasını zor bastırırken Ata sakince cevap verdi. "Pasaportum yok." Kutay yüzünü buruşturdu. "Hayallerimi yıkıyorsunuz."

İzmaritle Yıldırımın oyunda başta rakip sonradan aralarında oluşan bağı anlatır.Peki ya sen olsaydın oyundaki rakibine aşık olur muydun? Kulağa çok tuhaf geliyor ama unutmayalım ki imkansız diye birşey yoktur İzmaritle Yıldırımın arkasında neler saklı ve evet.. Böyle kullanıcı adı koyarken ne düşünüyorlardı inan onu bende bilmiyorum ya bu isimler arkasında derin ve anlamlı hikayeler vardır yada Google`a havalı kullanıcı isimleri yazıp önlerine gelen ilk üç sıradaki isimlerden rastgele isim seçmişlerdir. Aslında bana kalırsa ikinci seçenek daha mantıklı geliyor ama "Kime göre neye göre?" Sonuçta bir kullanıcı ismine bakarak bir yorum yapamayız değil mi? Her neyse onların evrenine girmeye hazır mısınız? Şimdiden iyi okumalar

 Bu bir başyatıp değil öncelikle okuyucum. Bu, sınırların ötesinde bir distopya evreni. Burada her şey, tepetaklak bir düzenekle ilerler. Burası, Sızıntı`nın inşaa ettiği bir dünya. Sızıntı der ki; "Ölümün nefesini ensende sızan bir buhar olduğunu ve onu ciğerlerine taşıdığında, ruhundan meydana gelen tahribatı hissedeceksin." Ve devamında şu cümleleri kurar: "Parmaklarınla ona kadar say ve ufkuna neler dağıldığını gör.Bu bir sıradanlık değil, kusmuğuyla hayatta kalan bir cehalet birliği. Kümesinde tilkiler besleyen yüzlerin altında kaç tane maske olduğunu, yalnızca bir et parçası gördüklerinde ortaya çıkar." "Bana ne yapabilirsin ki? Izdırap dolu bir ölümden başka, bana ne yapabilirsin ki?"  4 yıl Önce, TWNN NEWS gazetesi haberi.  UYARI: KİTABIN KURGUSU, BİR YIL ÖNCE HAZIRLANDI. TÜRÜ: DİSTOPYA, Geçtiği yıl 5024 !! HİÇBİR KİTAPLA BENZERLİKTEN SÖZ ETMEYİNİZ. İLK YAYIN TARİHİ: NİSAN, 23, 2023

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

İstanbul`un hareketli gece hayatında, bir barda tesadüfen yolları kesişen Aslı ve Kerem, bunun sadece unutulacak bir geceden ibaret olduğunu düşünüyordu. Aslı için bu karşılaşma geçici bir kaçamaktan fazlası değildi. Ancak Kerem, hayatında ilk kez bir kadına bu kadar güçlü duygular beslediğini fark etti ve onu hayatından çıkarmaya niyeti yoktu. Aralarındaki çekim zamanla tutkulu bir bağa, ardından da tüm korkularına ve geçmişlerine rağmen filizlenen gerçek bir aşka dönüştü. Bir gecelik bir tesadüf, ikisinin de hayatını değiştirecek kadar derin ve tutkulu bir hikâyeye dönüşecekti.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

İstanbul`un sakin akşamların dan birinde genç tıp adayı Nefes kütüphane de tek başına gecenin solgun ışıkları altında o önlüğü giyme hırsıyla ders çalışırken tek olduğunu zanettiği kütüphane de tek olmadığını anladığı an dünyası başına yıkıldı.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

O, bir mafya kralı. Acımasız, güçlü, sert… Ben ise dokunmaması gereken tek şeydim, fakat dokunmamak imkânsızdı. Aramızdaki bu aşk imkansızdı, evet ama bir o kadar da vazgeçilmez. Hep yasaklı olan çeker ya insanı, bizimki de o hesaptı işte. Kan damlalarıyla yazılmış bu aşk hikâyesi, bizim hikâyemiz…

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Kesit = “Dilek” Bugün bar için iş görüşmesine gidecektik, o kadar iş ilanına baktım en uygunu buydu bizim için, Eylül böyle işleri pek sevmez, çünkü böyle ortamlara genelde sapiklar gelir, bu yüzden sıcak bakmıyordu, ama bize de iş lazımdı, görüşmeye gidecektik, bize de yakındı bu bar adı da değişik “Kafkas Bar” anlamayarak baktım, bu nasıl bir isimdi, bu isimle ne anlatmak istemişlerdi, içeriye girdim ve tedirgindim, ıçerde kucağında oturmuş bir kiz ve kalçasından okşayan bir adamı görüp iğrendim... Ama ilerde koltuktaki adamı görünce durdum bu neydi böyle... “Eylül” Burası gerçekten değişik bir yerdi ve mide bulandırıcıydı, kızı yatırmış içine giriyordu resmen, kafamı cevirdim ve görüşme yerine doğru adımlarımı yönlendirdim, ablama söyleyecem burda çalışamazdım, burası resmen kerhane yeriydi pek de farkı yoktu diyecektim ki onu görene kadar... karşımdaki adamın gözleri beni kendine çeken tek şeydi. Bana bir bakışı yetmişti... Değişik bir psikopat kitabı yazmaya karar verdim....

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

California da ünlü bilim adamı olan Adam`s Jamesin yarattığı bir canavar telrar gün yüzüne çıkacaktı. Bu sefer tek fark durdurulacak güçte olmamasıydı.

​12 yaş. O yaştan geriye kalan tek şey, göğsüne mühürlenen bir kurşun iziydi. ​Babası, karanlık bir gecenin tam kalbinde katledildiğinde, Ada Çelik`in hayatı küle döndü. Ancak o küllerin arasından bir intikam ateşi doğdu; zehirli bir yemin. O, yalnızca bir hedeften ibaretti: Yıkım. ​Şimdi geri döndü. ​Hedefinde, babasının ölümünün üzerindeki perdeyi tutan, yalan üzerine kurulu bir imparatorluk var: Zirve Holding. Ve o imparatorluğun tepesinde, Ada`nın kalbine giden tüm yolları kapatan, buz gibi bir varis duruyor: ​Sarp Kara. ​Soğukkanlı, karizmatik ve tehlikeli. O, Kara`nın en parlak ve en keskin gölgesi; babasının acımasız yöntemlerini modernleştiren, zeki bir lider. ​Ada, attığı her adımı ezberlediği bu oyunda, Sarp`ın giderek artan merakı ve delici bakışlarıyla karşı karşıya. Nefret, hesaplaşmanın tek yakıtıyken; arzu, beklenmedik bir mayın tarlası oluyor. O, öfke ve çekimin kesiştiği o tehlikeli, ince çizgide yürüyor. Güvenmek, yeniden ihanet etmektir, ama bu yolda yalnız kalmak, yıkıma davetiyedir. Kendi geçmişinin gölgeleriyle de yüzleşmek zorundadır. ​İhanet. Tutku. İntikam. ​Bu kez sadece bir kalp kırılmayacak. Bu kez, Ada`nın ateşi, Kara ailesinin Zirve diye adlandırdığı o imparatorluğu, temelinden sarsacak. ​Çalınan hayatların bedeli, ne kadar Kara olabilir? ​“Bu eserin tüm telif hakları yazara aittir. İzinsiz kullanılması hâlinde hukuki takip yapılacaktır.”

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

“Kaçtığın her anı, karanlıkta büyür; zamanı geldiğinde seni kendinden vaz geçirir.”

(Zamanın Çizgileri Serisi - 2. Kitap) "Her son, aslında başka bir zamanın tohumudur." Doğa ve Thomas’ın yok oluşuyla son bulan hikaye, aslında yalnızca başlangıçtı. Yok edildiği sanılan makine, ardında kusursuz bir sessizlik değil, görünmeyen bir hata bıraktı. Zamanın dokusunda açılan o ince çatlak, geçmişi, kimlikleri ve kaderi birbirine karıştırdı. Şimdi, yanlış bir hayatın içinde uyanan bir kız var. Herkes onu Sena olarak tanıyor. Ama bir mektup, unuttuğu bir ismi fısıldıyor: Lena. Sekiz parça, sekiz farklı dehliz ve zamanın ipliğini kesen bir kadın... Zamanın Çizgileri efsanesi, küllerinden doğan yeni bir karakterle ve tarihin en büyük hatasını düzeltmek için çıkılan bu soluk kesici yolculukla devam ediyor.

Bu eser kurgu olup; romanda geçen kişi, kurum ve olaylar hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir. İTHAF Hayatımın her döneminde yanımda olan canım annem, babam, ablam ve abime… İyi günde olduğu kadar zor günlerde de desteğini esirgemeyen dostlarıma özellikle büroda çalıştığım Necdet Sandıklı’ya Aynı üniformanın sorumluluğunu, fedakârlığını ve onurunu birlikte taşıdığım tüm meslektaşlarıma, biriktirdiğimiz anılara, paylaştığımız emeklere ve unutulmayacak dostluklara… Hayatım boyunca karşıma çıkan bütün karanlıklara rağmen yürümeye devam etmeyi öğrendiğim günlere… Ve her dosyanın bir gün açılacağına inananlara… Buse Çelik

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...