0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Eylül, saçını pembeye boyayıp annesine sürpriz yapmaya giderken, hayatının en büyük sürprizini kendisi yaşar. Bahçede beliren gizemli bir solucan deliğine düşer ve gözlerini açtığında bambaşka bir dünyadadır: Osmanlı İmparatorluğu. Modern dünyanın lafını esirgemeyen, asi, enerjik kızı Eylül; artık ipek kaftanların, hanların, çarşıların ve mehter seslerinin içindedir. Ama bu sadece bir zaman yolculuğu değildir. Eylül`ün saçındaki sıra dışı renk, gözlerindeki altın parıltı ve beraberinde gelen uğursuz görünen kedi Şanziment, eski bir sırrı uyandırır. Osmanlı`da Eylül`ü bekleyenler: Onu cadı sanan sipahiler, Gizli bir tarikat, Asırlar öncesinden gelen bir kehanet, Ve kaderini tamamen değiştirecek biri... Eylül hem eve dönmenin yolunu bulmak, hem de geçmişin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorundadır. Ama sorular bitmez: Solucan deliği neden açıldı? Bu dünyada Eylül`ün rolü ne? Ve altın gözlü kız... gerçekten yalnız mı? Pembe saçlı bir kızın Osmanlı`da başlattığı macera, bir sırra dönüştüğünde hiçbir zaman çizgisi eskisi gibi kalmayacak.

Arina, son 4 yılını Türkiye`de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylardan dolayı mekandan ayrılmak ister, fakat işler onun isteği üzerine gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir. Bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasız Patron lakabı ile tanınan adamın eseri olur. "Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce en son duyduklarım bunlar oldu. "Artık istesende kurtuluşun yok."

"Dünya sandığın kadar büyük değil; sadece bazıları çok iyi saklanıyor." Aura Adası’nda o gece fırtınadan daha tehlikeli bir şey vardı: Bir dosya. On yıllık bir yıkım planı, infaz listeleri ve dokunulmazların gizli ajandası. Araştırmacı Miru, bu dosyayı o adadan çıkarmayı başardı ama kaçamadı. Onu kayalıklardan söküp alan adam, Koza, kurtarıcısı mıydı yoksa yeni celladı mı? Babasından devraldığı karanlık mirası İstanbul’un kalbinde yöneten Koza için bu yabancı kadın, sadece bir rehin değil; dünyanın en büyük şebekesini içeriden çökertecek bir anahtar. Dışarıda sistem sessizce pusu kurarken, içeride sırlar dökülmeye başlıyor. Dilini bilmediğin bir adamın evinde ne kadar güvendesin? Ve elindeki gerçekler dünyayı yakmaya yetecekken, kimin yanında duracaksın? Bazı dosyalar açılmamalıdır. Bazı sırlar ise sadece kanla susar.

Mafya Lideri Tarafından Kaçırılan Umay ve yeni başlangıçlar… (Kitap bazı kitap karakterlerinin isimleri vb değişmiştir be 2. Bölüm de değişmiştir iyi okumalar💗)

Sana sıkılan kurşun yüreğime saplanır.

Hiç kimse göründüğü kişi değildir. İyi kalpli görünmek bazen bir karakter özelliği değil, ustaca seçilmiş bir maskedir. Kimileri şefkatin ardına gizler öfkesini. Kimileri sessizliğinin içine gömer suçluluğunu. Kimileri ise önce kendisini inandırır söylediği yalanlara. Peki, sen bir insanın gerçekten kim olduğunu anlayabilir misin? Bazı insanlar sana zarar vermez. Sadece bekler. Gözlerinin içine bakar. Gülümser. Konuşur. Dinler. Ve sen, güvende olduğunu sanırsın. Leyal de öyle sandı. Fakat hayatına giren sekiz öğretmenin her biri, geçmişlerinden taşıdıkları görünmez yüklerle, bastırılmış korkularla ve saklanmış gerçeklerle yaşamaktadır. Ve Leyal, onlarda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler saklanmaz. Sadece doğru zamanı bekler. Ve gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi düşünemez. Çünkü en büyük savaş, insanın kendi zihninde başlar. Bu kitap, maskelerin ardındaki kırılgan zihinleri, inkâr edilen gerçekleri ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin bedelini anlatıyor.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

KURGUNUN İNFAZI ​Her yazar karakterlerinin kaderini belirler. Ama ya bir gün karakterlerinizden biri kalemi elinizden alırsa? ​Genç yazar Defne Soylu için her şey sadece bir kurgudan ibaretti. ​Bir sabah uyandığında, kurgusundaki ilk cinayetin tıpatıp aynısının işlendiğini öğrenir. Ardından ikincisi gelir... Ve üçüncüsü. Defne’nin yazdığı her satır, meçhul bir cellat tarafından sokaklarda gerçeğe dönüştürülmektedir. ​Defne artık sadece bir yazar değil, kendi yarattığı kabusun tek tanığıdır. Peşindeki gölge, ona en yakınlarından daha yakındır ve tek bir kuralı vardır: ​"Sen yazarsın, ben infaz ederim." ​Kurguyla gerçeğin kanla birbirine karıştığı bu labirentte, Defne son bölümü yazmadan önce katili durdurabilecek mi? Yoksa kendi yazdığı finalde, kurban sırası kendisine mi gelecek?

|SERİ KATİL KURGUSU| Yükselen ay kendini sana verince karanlığın ışık kaynaklı olmadığını anlayacaksın. Erdem, ailesine bakabilmek için üniversitesini dondurmuş bir kızdır. Hayatını kazanmak için, bir marketin gece vardiyasında çalışmaya başlar. Ancak her şey, devamlı müşterilerinden birisinin alışverişlerine kayıtsız kalmasıyla, farklı bir yönde ilerler.

"Maskenin içine senin kimliğini belirten bir kod işleyecek o adam." dedi Köse ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yalnızca karşısındaki duvara bakıyordu. Köse onun ilgisini çeken yazıya baktı. "Korkunç gelecek biliyorum ama bu yazı gerçek kanla yazıldı." Sara ürperdi. "Kimin kanıyla?" "Çok fazla insanın kanı." Bu yazıyı gördüğü ilk anı anımsayarak kısık bir sesle fısıldadı kutsal cümleyi. "Her yüz maske takar." "Bu ne demek?" Köse dudaklarında bir gülümsemeyle ona döndü. "Görmedin mi Sara?" dedi onun saçını okşarken. "Her yüz maske takıyordu."

Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Yıllarını hapishanede tutsak olarak geçirmiş bir adamın ona aşık olması ne kadar büyük bir sorun olabilirdi? (...) Nereye gideceğimi bilmeden koşuyordum. Arkamdan bir silah sesi yükseldi. Lanet olsun! Bulmuştu işte beni. Çıkmaz bir sokağa girmiştim. Kaskatı kesilen bedenimi umursamadan, arkama baktığımda onu gördüm. Gözleri oldukça ürkünçtü. Aramızda tek nefeslik bir mesafe vardı. Çaresiz fısıltıyla, "Ne istiyorsun benden?" dediğimde konuşmak için araladı dudaklarını. "Seni istiyorum Elvin. Yalnızca seni..." ❗️Bölüm sayısının fazla olmasına takılmayın. İlk 30 bölüm çok kısa sahneler içeriyor.❗️ •Tüm hakları bana aittir. Kopyalanıp çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Sağanak yağmur şiddetini artırıyorken ihtiyar mekanının girişinde sandalyesinde çayını yudumluyordu. Yağmur damlaları arasında bir silüet çekti dikkatini. Ağır adımlarla tam önüne kadar gelen kıza baktı. Yüzündeki morluklar yağmurdan ıslanıp yüzüne yapışan saçlarından bile belli oluyordu ama adamın ilgisini çeken şey bu değildi sırtında kendiyle aynı yaşta zayıf çelimsiz soluk suratlı bir çocugu taşıyordu. Zorlansada ihtiyara hiç bakmadan adım atmaya devam etti. "Öldü mü" diyen ihtiyarı yeni fark etmişcesine irkilerek durdu. Asi gözleri adama döndü. İhtiyar sırıttı. "Ölmediyse getir içeride yardımcı olalım" kız adama boşca baktı. "Bana hastane lazım. Burası öyle değil gibi ihtiyar?" adam gayriihtiyarı güldü. "Haklısın burası hastane degil" ayağa kalkıp genç kızın ıslak saçlarını geriye itti. "Burası" dedi adam koyu gozlere sahip kıza bakarak. "Sansar`ın Yuvası. Sansar olmak ister misin?"

Bir okul. Bir kayıp. Sayısız yalan. Ela bir mesajla gerçeğin içine sürüklendi. Her adımda bir sır, her sırda yeni bir düşman. Kaçmak yok. Gerçek saklanmıyor. Bu okulda herkes şüpheli.

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

+16 kurguda küfür bulunmaktadır. Her şey açık açık olmasada değinilmiştir. Eniştesinden nasıl hamile kalır evevevw etmeyin hemen. Olaylar yavaş yavaş oturacak böyle kurgulara karşıysan okuma sg kitabımdan. Sera: "Hamileyim." Cevap bir süre gelmedi. Zaman durdu sandım. Sonra o inanılmaz derecede pişkin mesaj belirdi: Kartal: "Hayırlı olsun Sera, ne diyebilirim." Beynimden aşağı kaynar sular döküldü. "Gerizekalı!" diye bağırmak istedim evin içinde. "Senin çocuğun! Başkasının değil!" Kartal: "Kafa bulma benle Sera." Sera: "Ne kafa bulması Kartal, aptal mısın?"

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Üçüncü Dünya Savaşı`nın yorgun askerleri, kendi halkının kurşunlarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. İşgal kuvvetlerinin ülkede yönetimi ele geçirmesiyle, kaosun tam ortasında Nilüfer Karaca; vatanını kurtarmak için direnişin ilk kıvılcımı olacaktır. Yılbaşı gecesi; kırmızı maskesiyle, düşmana karşı yaptığı bir hamle, çaresiz halkın yüreğinde umut ışığına dönüşür. Ama bu kez savaş sadece düşmana karşı değil, ihanete, zulme, korkuya ve en önemlisi de... Aşka karşıdır. "Savaşın ortasında aşk bir seçenek değil belki ancak ben bir tek senin gözlerine baktığımda zaferi hissedebiliyorum Nilüfer..." **BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR.** Kitabın bütün yasal hakları bana aittir. Bölümler her pazar.

Anicca; Her şeyin hatta hayatın ve duyguların bile geçici olduğu ve değişime tabii olduğu anlamını taşır. Peki aşk; geçici ve değişime açık mıdır? Ya da hayat ve duygular gelip geçici midir? Bir bilinmeyen numara, bir platonik aşk ve sürekli bir kaçış... Genç adam; yalnızlığının, korkularının ve kaybolmuş kalbinin peşinden sürüklenirken, sırlar yüzeye çıkacak. Aşk, duyguların en karmaşık hissiydi. Duyguların en saf haliyle birleştiği yerdi. Kalbinin en derinlerinde küf tutmuş, bazen korkarak, bazen umutla beklediğin bir duyguydu. Bu isimle çıkan ilk kitaptır. Tüm hakları saklıdır!

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence doğru kişiye yazdım.

Granwach kasabasında yaşayan insanlar mutlu bir hayat sürermiş .Ama Granwach halkı 7 Ekim tarihi lanetli gün diye anılırmış ve kimse o gün dışarıya çıkmazmış.Çünkü o gün kurt adamlar kasabayı basar ya dışarıda gördüklerini öldürür ya da ormana götürürlermiş ve bir daha o insanlardan haber alınamazmış.