- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Rauf bir isimdi. Sonra bir yük oldu. Şehirler değişti. İsimler değişti. Yüzler değişti. Her yeni isim, Rauf’tan biraz daha uzak demekti. Peki bir insan kaç kez değişirse artık kendisi olmaktan çıkar? Bir arayış değil; bir kayboluşun anatomisi.

“Anne sanırım ben bir Hayalete aşık oldum..." 💞

“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"demek fah**işe olmak istiyorsun öyle mi senin gibi kendi isteğiyle fah**işe olmak isteyeni de ilk defa görüyorum"evet azgın bir çocuktum ve erkeklerle yatmayı seviyordum soğuk şekilde karşımda duran kocaman iri yarı kaslı uzun boylu esmer dövmeli yakışıklı adama baktım valla bunun bile altına yardım"evet fah**işe olmak istiyorum senin bile altına yatarım"dedim adam bana bakıp sırıttı ⚠️ DİKKAT - UYARI ⚠️ Bu bölüm 21+ yaş üstü okuyucular içindir. WATTPADDE 70,6 BİN OKUNMASI OLAN KİTABIM

Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

​ONUNCU TUR ​Bazı miraslar altın değil, kanlı birer mühür bırakır ardında. ​Annesinden kalan son hatıra ve babasının kayboluşundan miras kalan o sessiz emanetler, genç bir kızın avuçlarına bırakıldığında sadece birer takı gibi görünüyorlardı. Ta ki tenine değene kadar... ​Siyah kadife choker boynuna dolandığında, yüzük parmağına bir daha çıkmamak üzere kilitlendiğinde her şey değişti. O cansız metal parçaları, sanki sahibinin kanıyla beslenip can bulmuş, onun nabzıyla atmaya başlamıştı. ​Soğuk metal çark onuncu kez çevrildiğinde; dünya sustu, rüzgar durdu ve zaman diz çöktü. Şimdi elindeki o minicik anahtarın açacağı kapı, sadece ailesinin sırlarını değil, zamanın ötesinde saklı kalan o karanlık gerçeği de gün yüzüne çıkaracaktı. ​Tur bitti, zaman durdu. Şimdi oyunun kuralını sadece o biliyor ve...

Krallıkların kaderi, geçmişin kanlı sırları ve gölgelerin içinde yürüyen altı suikastçının ellerinde şekilleniyor. Sarayın görkemli duvarları isyanın çığlıklarıyla sarsılırken, Orien, Arel, Nymera, Cassel, Batya ve Eliah’tan oluşan suikastçı ekibi, siyasi entrikaların ve kadim ihanetlerin tam ortasına düşüyor. Gürültülü savaşlar meydanlarda verilirken, asıl zaferler sessizce yapılan görevler ve edinilen ittifakların gölgesinde kazanılıyor.

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."

“İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım her şeyin boşuna olduğunu anlayıp yok olacağım zamanı hatırlamak…” Sura Efsun ve Aslan Karahan Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle büyüdü. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklıklarının arkasında bir çift beyaz renk gözümde parladı. Bir gece Sura, rastgele oturduğu bir kaldırımda izlendiğini hissediyordu. Küçük bir akıl karışıklığıyla telefonunu oturduğu yerde unuttu. Telefonunu geri almak için geri döndüğünde, ummadığı bir hikâye onun için yazılacaktı. Zengin bir iş adamının manevi kızı ve mafyanın oğlu, MMA dövüşçüsünün hikâyesi…

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

❗*Yaşanmışlıklardan alıntılarla yazılmış bir kurgudur* Bir ölüm, kaç hayata mâl olur? Bir yetime kaç el sarılır, hangi elin sıcaklığı gerçektir, hangi elin bileğine dikenlerden bir bileklik asılıdır? Kan nereye sıçrar, nerede iz bırakır? Ömür o vakit mi biter? Gönül o vakit mi ölür?

🦇 Amansız bir takibin sonunda, kardeşinin izini sürerken kendisini doğanın kalbinde saklı, gizemli bir mağarada bulan bir kızın hikayesi. Etrafı, Hera`nın "Aura" adını verdiği büyüleyici çiçeklerle çevrili bu mağara, aslında bildiğimiz dünyaya ait değildir. Mağaranın derinliklerine doğru atılan her adım, sonsuz bir karanlığa ve çarpık bir gerçekliğin hüküm sürdüğü gizli bir şehre açılmaktadır. Burası, insan mantığının sınırlarını zorlayan, kadim ve tekinsiz varlıkların meskenidir. Bembeyaz yüzleri, deri altından fışkıran siyah damarları ve hipnotik bir şekilde renk değiştiren gözleriyle bu varlıklar, kahramanımızı bir yabancı değil, bir av olarak karşılar. Zihni, gördüklerinin bir sanrı olduğuna dair kendini ikna etmeye çalışsa da, o buz gibi bakışların tek bir noktaya, kendi şah damarına kilitlendiğini fark ettiğinde artık çok geçtir. 🦇 Hikaye devam ediyor...

Siz hiç iki kez doğmuş ve iki kez ölmüş bir karakter tanıdınız mı? İlk ailesini hem kendisi, hemde anne ve babasının ölmesiyle kaybediyor. İkinci ailesini ise sadece kendinin ölmesiyle kaybediyor. Tam her şey bitti derken, ilk doğduğu gezegen Elyrda uyanıyor. Konuşmasıyla, giyimiyle daha geldiği ilk gün, dikkat çekiyor. Kraliyet Muhafızlarını dövdüğü içinde zindana atılıyor. Komik ve acı dolu bir maceraya hazırsanız hadi başlayalım...

Dünya, Erlik`i bir mucize olarak selamlıyordu. Altaş`ın en parlak bilim insanları yıllarca çalışmıştı bunun için - insan ömrünü uzatacak, hastalığı yenecek, ölümü erteleyecek bir retrovirüs. Ve başardılar. Ama bazı mucizeler, yanlış ellere geçtiğinde kıyamete dönüşür. Mitaka bunu biliyordu. Onların lideri Aira Kamosaki için Erlik bir çözümdü - aşırı nüfusun, tükenen kaynakların, çökmekte olan bir dünyanın tek çözümü. Onu durduracak kimse yoktu. Yoktu... Pentago olmasaydı. Beş kişi. Resmi kayıtlarda isimleri yok. Görevleri yok. Hiçbir zaman orada olmadılar. Ama saat işliyordu. Ve Pentago`nun önünde, şimdiye kadar karşılaştıkları hiçbir şeye benzemeyen bir tehdit bekliyordu.

Bu kitap gerçek hikayelerden beslenen bir kitap kendinizi bulmaya hazır mısınız? "Zaman biz fark etmesekte geçer, yerini yeni yaşanmışlıklara yaşanılacaklara gebe olarak bırakır. Belki de yeni acılar, yeni mutluluklar keşfetmeye. Ama hiçbiri zaman da geçmişte yaşanmışlıkları unutturmayacaktır. Zaten öyle anılar öyle yaşanmışlıklar vardır ki asla unutulmaz. Kendisini unutturmaz. Zihnimde küf tutmuş duvarlarımdan sızan paslı düşünceler yavaş yavaş yayılıyor her bir uzvuma. Pes etmek yok! Her bir yanım paslı düşüncelerle çevrilmiş olsada geri dönüş biletimi yaktım, kül ettim. Sınırlarımı sonsuzlukla çizdim. Kafamda yankılanan, duvarlara çarpıp, tekrar kulaklarımla buluşan sesler fısıldıyor, her bir kelimelerini işliyorlar beynimin dört bir yanına sen bir hiçsin, sen her şeysin, sen bir hiçsin, sen her şeysin, Sen bir hiçsin , HAYIR! Sen Herşeysin..." HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR.

Vurulmuştum hemde sevdiğim adam tarafından nerden bilebilirdim ki beni bir oyuncak gibi kullanıp atacağını Kan sızıyordu o naciz vücudumdan.Artık acı hissetmiyordum ki halime üzüleyim yaptığım aptallıkları düşüneyim...

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.