Hayatın onu sürüklemiş olduğu bir yer vardı yer altı dünyası,o acıların kadınıydı ama acırdı elbet ,elvin gece kılınç doğar doğmaz yalnızlığa mahkum edilmiş bir bebekti çöp konteynırının yanındaydı bir tane cocuk onun ağlama sesini duyup çıkmıştı dışarıya yetimhanenin hemen dibindeydi konteynır çocuk onu alıp girdi içeri ve müdüre selginin yanına gitti merhametli kadındı aldı yurda besledi onu bulan çocuksa kardeşi gibi görmüştü onu fersah kılınç bir gün bile ayrı kalamıyordu kardeşinden elvin koymuştu adını ama kaderin ağları elvine ikinci bir isimde sunmuştu asıl hikaye şimdi başlıyordu işte….

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

Bir mafya PUSAT DEMİR KIRAHANLI and Bir mafya karısı ajan KUMSAL DERİN Kumsal annesi hakkında ölmeden önce gerçekleri öğrenmek ister fakat annesi hakkında hiç bir ipucu dahi yoktur. Babası ise bile bile düşmanı olan mafya pusata karısı hakkındaki bilgileri verir ve tüm düşmanlarına eğer ki kumsal derin kızım olduğu fark etmez annesinin bilgilerine ulaşmazsa onu öldürün. Diye bir emir verir kumsal aslında pusatta olduğunu biliyor ve pusatın yanına gider pusatta ona eğer gerçekten almak istiyorsan bu saatten sonra karım olacaksın der ve kumsal buna boyun eğer fakat kumsal,pusatla evlenmemek için türlü türlü oyunlar çevirir. Bir ikili hem birbirlerini seviyorlar hemde nefret ediyorlar... Bir ikili hem vahşeti sever hemde oyunları... Bir ikili dünyayı zorla kendi etrafında döndürürler...

Bazı yeminler zihne değil, kana kazınır. Kurdun dişine kan değdiğinde, unutulan her saniye bir mezar taşına dönüşecek.

Onun krallığında her şey yasaktı. Aşk yasaktı. Bağlanmak yasaktı. Güvenmek yasaktı. Çizginin dışına çıkmak ise affedilmeyecek tek suçtu. Ama en büyük yasağı yani Aşksa bu kaderi çoktan bozmuştu.

Abilerim Kurgusu!!! Yıllar önce aynı gün iki bebek doğdu. Farklı ailelerden fakat aynı isimlerden. Biri ötekinde daha erken doğmuştu, birisi ise daha geç. Aralarındaki fark çöktü ancak isimlerinden anlaşılmıyordu. Birisi doğduğu günün sabahında hayata gözlerini yumdu birisi ise hayatta kalmaya devam etti. Her iki ailede birbirinden farklıydı. Sağlıklı kız çocuğunun dört koca abisi vardı hepsi aynı heyecanla bekliyorlardı. Bir aile daha vardı sadece bir kızları vardı ve bir kızları daha olmuştu ancak o ötekilerinden daha zayıftı. O gün aynı isimli iki bebek doğdu. Birisi öldü, birisi hayatta kaldı. O hemşire ise ölen aileye bir çocuk verdi. Yaşayan aileye ise bir vefat. Kızlar erkeklere gçre her zaman daha diklerdir. O kız çocuğu ailesini yaşatmak için hayatta kalırken abi dediği adamların gerçekten öz abileri olduklarını bilmiyordur. Kader bazen sizi gerçeklerle yüzyüze çıkartır ancak siz farkına varmayıp arkadaş diye çıkartır.

Bu kitap Ezel ve Açelya`nın masalı. Bir insan düşmanının kızına aşık olabilir mi? Peki ya bir insan babasının düşmanına aşık olabilir mi? Hayatlarında ki dönüm noktaları olacak bu karar birbirlerine kavuşmalarına engel olabilecek mi?

Herkesin bir ortak yönü vardı; ailesiz olmalarıydı. Her şey sadece bir takıntıyla başladı ama kimse bunun ölüme kadar gideceğini tahmin edemezdi.

Herkes Medusa`yı arıyordu. Kimse onun bir kadın olduğunu bilmiyordu. En büyük avcı, avladığı kişinin tam yanında yürüdüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir maske onları kurtaramayacaktı. Yıllardır peşinde olduğu Medusa`ya her gün bakıyordu... Ama onu hiç göremiyordu. Çünkü Medusa, maskesini hiç çıkarmamıştı.

(Ruhun Barut İzi adlı birinci kitabın devamıdır.) Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Zafere ulaşmanın verdiği paha biçilmez zevk, damarlarından akan kanı seyrederken gözlerindeki korku neden? Çünkü küçüğüm, Zafer sadece parlak bir parıltıdır, arkasında hüzün ve boşluk bırakır. O halde hadi söndür ışıkları, Hikayemiz başlasın.

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

"Senin neren güçlü ki Adira?" Kalbim güçlüydü benim. Sen nereden bilirsin ki?

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."

"Ve ben insanların tesadüfen tanıştığına asla inanmayacağım güzelim benim kaderim zaten ben doğmadan önce yazılmış hem sence..O kadar olaydan sonra nasıl tanışmamıza tesadüf diyebiliriz ki..? Sen zaten kaderimde yazılısın belki böyle olmasaydı farklı bir şekilde tanışacaktık okul veya İstanbul`un rastgele sokaklarının birinde biliyor musun? Senle iyiki de böyle tanışmışım Asminim farklı türlüsünü zaten hayal edemezdim.."

Görebilen bir hayatı yıkıp, en baştan yapı taşlarını sağlamlaştırırken göremeyen, silinecekti.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

O... o katilin ta kendisi

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Hafızanızı kaybetseydiniz geriye sizden ne kalırdı? İzel Aydoğan gözlerini rutubet kokan bir bodrumda açıyor. Kim olduğunu biliyor ama geçmişine dair hiçbir şey hatırlamıyor. Elindeki yırtık bir fotoğraf, her gece gizemli bir şekilde değişen eşyalar ve gerçeklikle zihninin arasında giderek silikleşen çizgi… Buradan çıkabilmesi için önce kendi geçmişini bulması gerekiyor. Fakat bazı anılar unutulmaz. Sadece gömülür. © Melike Tuncel Bu eserin tüm hakları saklıdır. Eserin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın yazılı izni olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz ya da başka platformlarda paylaşılamaz.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Dört yüz yıl önce Mardin’de gizlenen bir sır, günümüzde işlenen seri cinayetlerle yeniden ortaya çıkmaya başlar ve genç bir kadın başkomiser, hem katili hem de tarihin unutturmaya çalıştığı gerçeği ortaya çıkarmak zorunda kalır. Bu, geçmişte yaşanmış bir lanetin hikayesi değil. Bu, geçmişte insanların yaptığı korkunç bir tercihin, nesiller boyunca süren sonuçlarının hikayesi.