Yorum Bırakmayı unutmayın🌹🤭🤗 İyi okumalar NOCTURNE AKADEMİSİ İnsanlardan gizlenen bir dünyada, vampirler ve kurt adamlar yüzyıllardır aynı akademinin çatısı altında eğitim görüyordu. Fakat aynı okulda yaşamak, aralarındaki kadim düşmanlığı ortadan kaldırmaya yetmemişti. Nocturne Akademisi`nde soy, güç ve tür her şey demekti. Safkan vampirler ile Alfa kurt adamlar arasındaki rekabet, eski ailelerin sırları ve nesiller öncesinden kalan anlaşmazlıklar okulun her köşesinde hissediliyordu. Kera Veyra ise akademiye yalnızca Safkan bir vampir olarak kayıtlıydı. Sessiz, soğukkanlı ve dikkat çekmemeyi tercih eden Kera`nın gerçek kimliği, okul kayıtlarında yazandan çok daha karmaşıktı. Çünkü bazı sırlar saklanmak için değil, zamanı gelene kadar beklemek için vardır. Ve Kera`nın geçmişi yalnızca onun sırrı değildi. Akademide karşılaşacağı iki kişi, Lucian ve Adrian, onun hayatına tesadüfen girmiş gibi görünüyordu. Ancak aralarında açıklanması mümkün olmayan bir bağ oluşmaya başladığında, bunun yalnızca bu yaşamla sınırlı olmadığı ortaya çıkacaktı. Rüyalar geçmişten parçalar getirecek. Mühürler hiç unutulmayan duyguları yeniden uyandıracak. Ve üçü, daha önce yaşanmış bir hikâyenin izlerini takip ederken tek bir soruyla karşı karşıya kalacak: Geçmişte birbirlerini kaybetmişlerse, bu kez birbirlerini seçebilirler mi? Nocturne Akademisi`nde yeni dönem başlamıştır. Ve bazı hikâyeler, ikinci kez yaşanmak için geri döner.

Onun krallığında her şey yasaktı. Aşk yasaktı. Bağlanmak yasaktı. Güvenmek yasaktı. Çizginin dışına çıkmak ise affedilmeyecek tek suçtu. Ama en büyük yasağı yani Aşksa bu kaderi çoktan bozmuştu.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Derya, hayatın karanlık tarafında büyümüş bir genç kızdı. Sevgiye, güvene ve ait olmaya dair bildiği her şey eksik kalmıştı. Karan ise yıllar önce yurtta tanıdığı küçük bir kızı hiç unutamamıştı. Dokuz yıl sonra yolları yeniden kesiştiğinde, ikisi de geçmişin bıraktığı izlerle yüzleşmek zorunda kalacaktı.

Aralık ayının çetin günleriydi. Kasabayı kar kaplamıştı. Kasaba halkı zorunlu olmadıkça dışarı adım atmıyordu. Akşam saatleriydi,dışarıda kar oynamak için bulunan çocuklar evlerine dağılmıştı. Kasabayı derin bir sessizlik bürümüştü. Ta ki kasabanın girişinde sokak lambasının altında kırmızı paltosu,bot tıkırtıları ve elindeki büyük kırmızı bavuluyla siyah uzun dalgalı saçlarıyla otuzlarının başında bir kadın belirinceye kadar. Sessizlik dağıldı hatta kasaba bundan sonra sessizlik ne demek onu bile unutacaktı.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Sahte bedenler ardında maskelenmiş ruhların hikayesi… Bazen ruh, matemini bedenden gizleyebilirdi. Veyahut güzel bir beden, ruhun çirkinliğini maskeleyebilirdi. Çok güzel ya da çok yakışıklı görünen bir insanın; katil bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmeyeceği gibi, kötü veya çirkin görünen bir insanında zarif bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmezdi. Ya da tam tersiydi. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Hiç kimse kendisi değildi. Görünürde her şey, birbiriyle bağlantılıydı ama hiçbir bağlantı gerçek değildi. Gerçekte ise, her şey birbirine bağlıydı ama hiçbir bağ görünür değildi. Var olan her şey zıtlık içindeydi. Ve benim elimde olan koca bir hiçlikten ibaretti.

tehlikeli ve karşı konulmaz bir tutku… Sessiz İhanet, birbirine görünmez zincirlerle bağlı olan Eylül ve Lucas’ın karanlık dünyasını aralıyor. Sırların birer birer gün yüzüne çıktığı, aşkın gerilimle, sadakatin ise ihanetle sınandığı bu Dark Romance (Karanlık Romantizm) hikayesinde; her adım bir uçurum, her yakınlaşma bir yangın başlangıcı.

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

Hayât – Gülbahar Yiğit Karanlık sokaklar, beklenmedik karşılaşmalar ve cevapsız kalan sorular… Hayat, sıradan görünen yaşamının bir anda bilinmezliğin içine sürüklendiğini fark eder. Adımlarını hızlandırdıkça içine çekildiği bu dünya, ona hem kendi sınırlarını hem de güven duygusunu sorgulatır. Bir yanda hislerine kulak veren iç sesi, diğer yanda hiç tanımadığı bir tehlikenin gölgesi… Her köşede başka bir sır, her adımda artan bir gerginlik vardır. Gerçeğe ulaşmak, artık sadece merak meselesi değil; hayatta kalmanın tek yoludur. Okurunu daha ilk sayfadan derin bir merakın içine çeken Hayât, psikolojik gerilim ile duygusal yoğunluğu ustaca harmanlayan bir hikâye sunuyor. Bu karanlık yolda, kime güveneceğinize asla emin olamayacaksınız.

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Ünlü bir cerrah olan efla ile albayın amansız aşkı. Biri kanser hastası diğeri ruh hastası bakalım birbirlerini nasıl iyileştirecekler?

"Ve ben insanların tesadüfen tanıştığına asla inanmayacağım güzelim benim kaderim zaten ben doğmadan önce yazılmış hem sence..O kadar olaydan sonra nasıl tanışmamıza tesadüf diyebiliriz ki..? Sen zaten kaderimde yazılısın belki böyle olmasaydı farklı bir şekilde tanışacaktık okul veya İstanbul`un rastgele sokaklarının birinde biliyor musun? Senle iyiki de böyle tanışmışım Asminim farklı türlüsünü zaten hayal edemezdim.."

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

Eva için her şey bundan sonra başlayacak… Bu sözleşme, çalışanın biyolojik ölümünün kesin olarak tespit edilmesi veya işveren tarafından tek taraflı feshedilmesi dışında hiçbir şekilde sona erdirilemez!

"Hayatında en pişman olduğun an neydi?" Bana baktı gülümsedi, "Sana aşık olmak..."

(Ruhun Barut İzi adlı birinci kitabın devamıdır.) Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bazen insan, en çok kendinden kaçar. Bir isim... Bir geçmiş... Ve cevabını aradıkça çoğalan sorular... Kimi zaman bir yabancı, ailenden daha tanıdık gelir. Kimi zaman da en tanıdığın yüz, en büyük yabancıya dönüşür. Çünkü bazı gerçekler öğrenilmek için değil, taşınmak için vardır. Ve bazı hikâyeler...Mutlu sonla değil, gerçeklerle biter. "İnsan bazen en çok, kendi adını duyduğunda yabancı hisseder."

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.