Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. YAR`IM “Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan.” Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geride yalnızca bir boşluk değil, bizden bir parça bırakırlar. Ahsen ve Ozan birbirlerini henüz çocukken buldular. Büyürken birbirlerinin en yakını, ilk aşkı, en büyük yarası oldular. Ama bazen sevmek yetmez. Bazen doğru insanla yanlış zamanda karşılaşırsın. Bazen kalmak isterken gitmek, tutmak isterken bırakmak zorunda kalırsın. Sonra hayat devam eder. Yıllar geçer. Şehirler değişir. İnsanlar büyür. Başka aşklar, başka hayatlar, başka yollar girer araya. Ve bir gün, yıllar önce yarım bıraktığın insan karşına yeniden çıkar. Ama artık ne sen eskisi gibisindir ne de o. YAR`IM, yalnızca yıllara meydan okuyan bir aşkın değil; aileden taşınan yaraların, büyümenin, çalışmanın, kaybetmenin, yeniden başlamanın ve insanın kendi hayatını kurarken kim olduğunu keşfetmesinin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar unutulmaz. Bazılarıysa unutulmadığı için değil, bir gün yeniden seçilebildiği için yaşar. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini... Belki de kitabı kapattığınızda aklınızda yalnızca tek bir soru kalacak: Bir hikâye gerçekten ne zaman biter?

Anemoia serisi Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas`a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla,ona sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi"

"Neden beni yatağa atmak ister gibi bakıyorsun kuzen?" "Kes sesini barbar seninle kuzen falan değiliz." Briar Milanaire on dokuz yaşında üniversiteli soyu `krallığa` dayanan sıradan bir kasabada yaşayan kızdır. Bir gün son dönem gezisi ile babasının işlettiği müzeye yakın arkadaşları ve sınıfı ile geziye gider. Orada girilmesi yasak olan odaya girerek kendini bambaşka bir zamanda geçmişte atalarının zamanında bulur. Orada geçmişin sırlarını tek tek araştırırken her şey çok daha zorlu hal alır çünkü hiçbir şey tarih kitaplarında yazılı olduğu gibi değildir. Briar tüm sırlarla mücadele ederken Truda`nın cezbedici Arşidükü Camille İzek Wan Truda`nın cazibesine de karşı koymak zorunda. "Herkese göre Tiran Kraliçe idi ,zalimdi ama bana göre bir abideydi" @melissar.a benim eski ve artık güncel olmayan hesabım. Kitaplarım artık @elowen.a hesabından yayınlanacak anlayışınız için teşekkür ederim.

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Varlık, Değişim, Döngü, Aidiyet, Zaman… “İçinizdeki vicdanı uyandırın ve korkuyu kutsal ateşinizle yakın. Varlığınızı ortaya koyun, değişimi kabullenin, ait olduğunuz yeri bulun, zaman da ileriye gidin ve döngüyü tekrar edin.” Serinin birinci kitabıdır.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

Damla`nın lisenin başından beri birincilik için yarıştığı, hayatta en çok nefret ettiği Deniz bir gün ondan kendisine özel ders vermesini ister. Bir yandan yaptıkları dersler bir yandan arkadaş gruplarından iki kişinin sevgili olmasıyla iki grubun yakınlaşması onlar için bazı şeyleri kaçınılmaz yapar.

Biri annesini kaybetmiş müziğe aşık bir genç diğeri şarkı söylerken kendini kaybeden kız. Bu iki kişi birbirini bulabilecek mi?

@ege_akr24: Çok güzelsin. Siz: Bunu gölgemden mi çıkardın? @ege_akr24: Gölgen güzelse bence sen de güzelsindir ya. Siz: Teşekkür ederim de, kimsiniz? @ege_akr24: Ege Akır.

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe`dir. Gülşah`ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ ---------- BİLİNMEYEN NUMARA: Aslında yazmayacaktım ama dünden sonra merak etmeden duramadım. Bugün nasılsın? SİZ: Dünden daha kötü. BİLİNMEYEN NUMARA: Peki o zaman sana bir soru sorayım; Anlatırsan rahatlar mısın? SİZ: Belki. BİLİNMEYEN NUMARA: Anlat o zaman. Hem bu sorunun cevabını bulmuş olursun. ---------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

Bir gün öldüm. Her şey son bulacak sanıyordum ama yanılmışım. Bir hayalettim artık.

Yeni bir şehir. Yeni bir okul. Yeni bir hayat... Ailesinin başına gelen talihsiz olaylardan dolayı hiç tanımadığı bir şehre,hiç tanımadığı bir mahalleye taşınmak zorunda kalan Defne, kendisini bir Ateş`in içinde bulur. Bu Ateş`inde en çok kendisini yakacağından habersiz mahallenin kurallarıyla zorluklarıyla başa çıkmaya çalışırken attığı her adım onu sadece bir kişiye çıkarır "ATEŞ". Mahallenin abisi ve okulun zorbası olarak bilenen Ateş ve Defne` nin yolları hiç beklenmedik anlarda sürekli kesişir. Düşmanlık , kin, nefret ve zorbalıkla başlayan bu duyguların yerini gün geçtikçe gerçek hisler, sırlar ve acımasız gerçekleri ortaya çıkarır.

"Bir kadının bir tek temiz yaşantısı olması gerektiği, oysa bir erkeğin biri temiz öteki kirli iki yaşantısı olabileceği düşüncesi beni çileden çıkarıyordu." Sylvia Plath

Yedi kader mahkumun en yakınların olsa ne olur? "Asla olmayan ailen olur"

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

Portakal fidesinden yeşerecek bir hikâye... Bu yalnızca bir aşk hikâyesi olmayacaktı. Gizli bir operasyonda şehit düşen iki arkadaş ve onlardan geriye kalan, yıllarca saklı kalmış bir geçmiş... Yıllar sonra, onların çocuklarının yolları yeniden kesişecekti. Her portakal fidesi geçmişin bir sırrı, bir hüznüydü. Babasından kalan sözü yaşatmaya çalışan Gülnihal, aniden gelen portakal fidesi siparişlerinin ardındaki kişiyi önce anlamlandıramayacak, sonra bu fidelerin sahibi Ertürk`le karşılaşacaktı. Gülnihal ve Ertürk arasında başlayan bir anlaşma, onları geçmişin tehlikeli izlerinin peşine sürükleyecekti. Biri babasının yasını tutarken, diğeri geçmişin kanlı izlerinin peşindeydi. Oysa onların geçmişleri birbirine çoktan bağlanmıştı. Her portakal fidesi geçmişin esiri, geleceğin eseriydi.

Bir kız düşünun...Hayatının her anında ailesi ve arkadaşları sonuna kadar arkasında dağ gibi duran,eğitimine ve hobi olarak başladığı ama artık hayatının bir parçası olan gitarına inanılmaz önem veren bir kız.Peki ya bu kızı doğduğu hastahanede gerçek ailesinden çaldılarsa.Karşınızda Gece Işık Alaca`nin hikayesi yoksa Gece Işık Karaca mı demeliydim?

"Şey, Bay Christopher... ya da her neyse. Bu sörf tahtalarını taşımak için ekstra kas yapıyor musunuz, yoksa bu tamamen vizyonsuzluğunuzu kapatmak için bir savunma mekanizması mı?" Gruptakiler şoke olmuş bir şekilde Seungmin’e baktı. Minho, "Yine başladı oç," diye mırıldandı kibarca.😘 Chan ise şaşırmıştı ama bozuntuya vermedi. Gülümsemesini bozmadan Seungmin’e doğru bir adım attı. Boy farkından dolayı Seungmin’e hafifçe yukarıdan bakıyordu. "Tanıştığımıza memnun oldum...?" "Seungmin. Ve memnun olmaman gerekirdi, zaman kaybıyım."

Bazı aşklar bir anda başlamaz. Yavaş yavaş büyür... Bir bakışta, bir gülüşte, söylenemeyen birkaç kelimede saklanır. Firuze`nin kalbinde de yıllardır sakladığı bir isim vardır: Civan. Firuze onun için ne hissettiğini biliyordur. Fakat Civan`ın, kendisine karşı saklanan bu aşktan haberi yoktur. Adana`nın sıcak sokaklarında, Reşatbey Mahallesi`nin samimi hayatı içinde Firuze`nin neşesi, ailesi, dostlukları ve kalbinin sakladığı duygular birbirine karışırken, hiçbir şey eskisi kadar sıradan kalmayacaktır.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

"Biri ölümü göze alır korumak için, Biri hayatını adar yaşatmak için. Aynı bayrağın altında, aynı kaderde buluşurlar. Çünkü bazı çizgiler, sadece toprakta değil; Vicdanda, yürekte, onurda çizilir."

Lalin`in hayatı planlardan oluşuyordu. Satranç tahtasında olduğu gibi gerçek hayatta da her şeyin bir yeri, bir zamanı ve bir amacı vardı. Sonra Arven çıktı karşısına. Okulun en sinir bozucu basketbolcusu. Kuralları umursamayan, sürekli başını belaya sokan ve ne hikmetse herkes tarafından sevilen çocuk. Lalin ondan nefret ediyordu. En azından öyle sanıyordu. Çünkü bazı insanlar hayatına girmek için kapıyı çalmazdı. Bazen bütün planlarını altüst ederek içeri dalarlardı.