Fransa`da geçireceği son gece barda bir adamla tanışır, türk olduğunu öğrendiği adamla günün sonunda öpüşen, Müjgan yıllardır bilmediği mahallesine döner. Yeni değişikliklerden birisi ise mahalleye konuk olan yeni yabancının kim olduğudur. "Müjgan ha?" Dedi Birkan bir kez daha, arkama dönmedim tüm ailemin yaninda onu önceden tanıdığımı belli etmedim, gülümseyerek baktım ama o gülümsemiyordu; "Müjgan." Dedim bir daha, o gece olduğu gibi.

Şehrini korumak için yemin eden bir Fransız askeriyle, onu işgal etmek için emir alan bir Nazi askerinin yolları kesişir. ﹏𓊝﹏𓂁﹏

Elvin Vera Karaer bir gecede yerinden edilir. Kaçırılır, bilinmeyen bir şehre bırakılır ve ardında cevaplardan çok sorular kalır. Bu bir düşman mıydı, yoksa Karaer soyadının sessiz bir bedeli mi? Gerçekler açıldıkça güven kaybolur, sınırlar silinir ve bazı sırlar geri dönüşsüz izler bırakır. Kelebeğin Yadigârı, yıkımın içinden geçen bir kadının geride bıraktıklarıyla yazılan hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar hayatta kalır... Bazıları ise geriye bir yadigâr bırakır.

Not: 21 yaşıma geldiğimde doğum günümü Paris’te kutlayacak yeni hayatıma merhaba diyecektim

Kendi halinde ev arkadaşıyla kalan Kiraz bir gün evde tek kalır ve o gün başına geleceklerden habersiz uykuya dalar. Ama duyduğu silah sesi ile uyanan Kiraz rüya görmediğinin farkına varmaz ve geri uyur. Kirazın sıkıcı hayatı böylece sırlarla dolu yeni bir hayata dönüşmeye başlar.

Lavanta, bazı geleneklerde "sürekli ve sadık sevgi"yi simgeler. Eğer biri lavanta hediye ederse, bu kişinin sevgiye olan bağlılığını ve kalıcı duygularını ifade ettiği kabul edilir. Lavanta, sevgiyi gösteren bir sembolün ötesinde, ilişkinin sürekliliğini ve zamanla güçlenecek sadakati simgeler.

“Bazen unutmak seni korur, ama bir bakış her şeyi hatırlatır.” Melissa Morin, 10 yaşından öncesine dair hiçbir şey hatırlamayan bir genç kadın. Geçmişi silinmiş, anıları bulanık. Fransa`da büyümüş, bugünse Türkiye`deki konsoloslukta düzenli bir hayat kurmuş durumda… ta ki, o gün gelene kadar. Devrim Atasoy, çocukken bir anda ortadan kaybolan can yoldaşını hiç unutmadı. Yıllar geçti, o polis oldu, ama içindeki eksiklik hep aynı kaldı. Ta ki, görevli olduğu koruma dosyasında tanıdık bir isimle karşılaşana kadar: Melissa Morin. Melissa, koruması olarak atanan adamın bakışlarında bir şeyler bulur. Tanıdık bir sıcaklık, açıklayamadığı bir sızı… Ve Devrim, yıllardır aradığı geçmişin şimdi gözlerinin önünde durduğunu anlar. Bir kadın geçmişini ararken, bir adam onu korumaya yemin eder. Ama geçmiş ortaya çıkarken, kalpler ne kadar dayanabilir?

Eloise, küçük yaşlardan itibaren kilise tarafından eğitilmiş, Latince ve Eski Yunanca okur hâle gelmiş bir kız çocuğudur. Etrafındakiler onun zekâsını fark eder ama bu zekâdan hep korkarlar. Onu ya “erkeksi” bulurlar ya da “şeytanın fısıltısını duyan bir ruh” gibi görürler. Oysa Eloise yalnızca anlamak ister. İnancı sorgulamaz, ama Tanrı’nın niyetini, insanın acısını, şiirin içini anlamaya çalışır. 14 yaşındayken bir manastıra “korunma” amacıyla yerleştirilir. Orada başta uyum sağlayamaz, çünkü diğer kızlar gibi suskun değildir. Sorular sorar. Defterine hem ilahiler, hem de kendi yazdığı yasak şiirleri yazar. Zamanla rahibelerin en sessizi hâline gelir. Ama bu sessizlik teslimiyetten değil, saklamaktan gelir. Zihin doludur ama dudak mühürlüdür.Eloise, Paris’ten gelen bir filozofla karşılaşır. Onu belki bir sohbet, belki bir kitap aracılığıyla tanır. Adam onu fark etmese de, o adamın fikrine, karanlığına, yalnızlığına âşık olur. Onun için mektuplar yazar, ama hiçbirini göndermez. Halk onu bir "örnek kadın" olarak görür: Sessiz, iffetli, erdemli. Ama kimse bilmez ki... o, her gece gizlice kendi yüreğini yakar: Sevdiği ama söyleyemediği için.

şu an açıklama yok

Not: En büyük hayalim Fransa’ya gitmek. 20 yaşıma girince Eyfel kulesine karşı pasta mumlarını üfleyecek doğum günümü kutlayacaktım.

Eski yıllarda Fransa`da karma eğitime karar veren bir okul, zorunlu olarak bu okula gönderilen bir avuç kız ve başa çıkmak zorunda olduğu okul..