Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. Kuma kitabı değildir... Savaş ağa adlı hikayem ÇİLEM olarak değiştirilmiştir haberiniz olsun. İlk kitabı da Instagram hesabımda belirttiğim sitelerde vardır. Bakmak isteyen instagrama girebilir. Her cumartesi yeni bir bölümle yayındadır. 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

Ailesine ulaşamayan Nehir, okuduğu şehirden evine dönmeye çalışırken şarjı biterse. Küçük bir çocuğu sevindirmek bu dünyada yapılacak en güzel şeylerden biridir, değil mi? Ama ya o çocuk, göründüğü kadar masum değil de her şeyin bir maskesi olduğunu gösteriyorsa? Hayatta bıçaktan daha keskin şeyler vardır: bıçak canı; yaşam, amacını yakar. “Habitat” yaşam alanı arama çabası. Belki okurken kanınız donabilir ama, merhametiniz asla. Yeri geldiğinde şefkatli, yeri geldiğinde haşin olmayı bilin. Çünkü hayat ona taş atana çiçek atmaz, işin ironisi çiçek atana da buket yapmaz:) İşte her şey tam burada başlıyor. Keyifli okumalar dilerim.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Bazı gerçekler; suyun derinliklerine batar, orada yeşerir ve zamanla güneş ışıklarının aydınlattığı yüzeye doğru süzülür. Bunun için sadece doğru zamanı bekler. Doğru zaman, bugün değilse bile çok yakında gelecektir. ⌛️ Büyük suç örgütleri ve dosyaları araştırmak için özel olarak kurulan bir ekip, yıllardır izini kaybettiren bir suç örgütünün peşindedir. Operasyon ilerledikçe, deliller yalnızca örgüte değil, ekibin kendi geçmişine de ışık tutmaya başlar. Bir kadın ve bir erkek... Çocukluklarında kaybettikleri arkadaşlarının da izini sürer ve kapatıldığı sanılan dosyaların mühürlerini kırarken aslında kendi zihinlerinde saklı kalan defterlerin sayfalarını da yavaşça aralamaya başlarlar. ARKANA, kaybolanların değil, saklananların hikâyesi.

+16 yazıyorum arkadaşlar çünkü kurguda k9für ve bazı sahneler vardır açık açık birliktelik olmasada değinilmiştir. Yorumlarda lütfen şahsıma küfür ve argo bir söz olmasın. Ama kurgudaki karakterlere dilediğinizi gibi sövüp sayabilirsiniz. Yorumlarınızı okudukça bende gülerim.💖 Ceyda: Uğur abi? Ceyda: Kusura bakma bu saatte rahatsız ettim ama abime ulaşamıyorum. Ceyda: Yanında mı? Merak ettik de... Uğur: Yanımda Ceyda. Uğur: Bir sorun mu var? Ceyda: Yok hayır, sadece annemler sordu. Ceyda: Eve gelecek miymiş sorsana bi? Uğur: Sormama gerek yok, şu an pek sorulacak durumda değil. Uğur: Kafası çok güzel, gelemez o bu gece güzelim. Ceyda: Güzelin miyim?

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Dertlerini anlatacak kimsesi olmayan Hayâl, bir gece rastgele bir numaraya para karşılığında dertlerini anlatmak için yazar. Kuzey`in hayâli...

Xeoderma Pigmentosum’u yani güneşe çıkamama hastalığı olan bir kızın, Gece’nin hikayesi

Bir karı koca düşünün kendi seçimleri yüzünden üçüz çocuklarının doğumda öldüğümü zannediyorlar. Ama aslında üçüz çocukları parla,Atilla ve dorukhan çok farklı hayatları yaşayan insanlar olmuşlar. 17 yaşanan kadar şüren bu yanlış,aslında sadece küvezdeki nöbetçi doktorun hatası yüzünden gerçekleşen bir sorun. Ve ben sizi davet ediyorum!!! Evet ,evet davet. Sizi Ailesi yüzünden panik atak hastası olan parla`nın, Kalp hastalığı yüzünden yaşıtları gibi doya doya gençliğini yaşayamayan dorukha`nın Ve Bir yıl önce ailesini trafik kazasında kaybedip ,tüm hayatı darma duman olmuş atillanın hayatına davet ediyorum.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

Bazen bir insanın sessizliği, bir dünyanın çığlığıdır. Bir çocuk, bir anne, bir silah… Ve yıllar sonra susarak yaşamaya mahkûm bir adam. Aras, geçmişin gölgesinde nefes almayı unuttuğunda, bahar yeşili gözleriyle bir kadın ona yeniden yaşamı hatırlatır. Ama bazı mahkûmiyetler parmaklıklarla değil, vicdanla örülür. Affetmenin ve affedilmenin sınırında, iki yabancının yolu gökyüzünün altında kesişir. Kimi susarak yaşar, kimi konuşarak ölür… Ve bazen, özgürlük gökyüzünün altında değil kalbin derinliklerinde saklıdır.

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega`nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Ev sahibi bekar kişilere ev vermiyorsa ne mi olur.??? Mardin’den kaçarak İstanbul’a gelen Şilan sokak sokak bütçesine yetecek bir ev arar ama ne yazık ki bir türlü bütçesine yetecek bir ev bulamaz. En sonunda bir ev bulur ama ev sahibi bekarlara ev vermiyordur…….

Neva, Türkiye’nin önde gelen iş adamlarından Korhan Altınsoy’un kızıdır. Görünüşte zengin ve güçlü bir ailede büyümüş olsa da, babası için sadece bir isimden ibarettir ve Korhan, kızına sevgi göstermemiş, hayatına sürekli müdahale etmiştir. Neva’nın annesi Belgin, Korhan’dan Neva küçükken ayrılarak başka biriyle evlenmiş ve Ayça adında bir kızları olmuştur. Ayça, üvey ablası Neva’yı her zaman sevmiş ve ilgisini kazanmak istemiştir ancak Neva, onu asla tam olarak kabullenememiştir. Korhan’ın karanlık yüzü, Neva’nın hayatını değil bir başkalarınında hayatını etkilemeye devam eder. Bu sırada Neva, yeraltı dünyasının güçlü ve tehlikeli isimlerinden Karan Varyan ile yolları kesişir. Neva, babasının yarattığı karanlıkla mücadele ederken aynı zamanda Karan’ın dünyasına da çekilmeye başlar. Soyadının yükü, aile sırları ve kalbinin sesine kulak verip vermemesi arasında sıkışıp kalır.

Her insanın kendine göre bir sırrı vardır. Ancak bazı sırlar seni akıl hastanesine kapatacak kadar ağır olabilir. Sırlarla dolu bir geçmiş, onlar yüzünden oluşan ağır travmalar. Hastanede yaşamaya çalışan bir genç kız. Yaşamak için ise yalnızca bir sebebi vardı: Öldürmek.

Beş yaşındayken ailesi gözlerinin önünde katledilen küçük bir kız, bir yurda yerleştirilir. Yaşadığı travmanın ağırlığıyla yıllar boyunca sessizliğe gömülerek büyür. On sekiz yaşına geldiğinde ise geçmişiyle yüzleşmek ve ailesinin katillerinden intikam almak için doğduğu eve geri döner.Ancak aradığı cevaplar, sandığından çok daha karanlık ve karmaşıktır. Hafızasının derinliklerine gömülmüş gerçekler birer birer ortaya çıktıkça, peşinde olduğu şeyin intikam mı yoksa hakikat mi olduğu sorgulanmaya başlar.

Sınıfında geçmişi kötü olan Uraz`a bir şeyler hissetmeye başlayan İkra,ne yapacağını bilemez.Ve bir gün ona mesaj atar.

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

17 Eylül 1998`de, hamilelik sürecini daha sağlıklı geçirmek için eğitim veren bir kurumda çıkan yangın sebebiyle sekiz ayını doldurmuş hamile kadınlardan birkaçı, yangından etkilenip erken doğum yaparlar. Bu sebeple İzmit Seka Devlet Hastanesi`nde, 17 Eylül 1998 gününde toplam 11 çocuk dünyaya gelir. Seneler sonra bir seri katil, 17 Eylül 1998, İzmit Seka Devlet Hastanesi doğumlu iki adamı peş peşe iki sene doğum günlerinde öldürür; biri 17 Eylül 2025`te, diğeri ise 17 Eylül 2026`da vahşice katledilir. Davanın savcısı Erkin Gümüşpala, bunun bir seri cinayet olduğunu kavrar kavramaz deliye döner çünkü yakın arkadaşı Cumhuriyet Savcısı Varan Alp Çakmak da aynı gün, aynı hastanede dünyaya gelmiştir. 17 Eylül 1998, Seka Devlet Hastanesi doğumlu yetişkinler tehlikededir. 2027`ye kadar çözülemeyen dava, gelip çatmıştır. Peki bu tarihten itibaren neler yaşanacaktır? Bir araya gelen kuvöz arkadaşları, seneler sonra anlaşabilecek midir? Üstelik kimi avukat, kimi savcı, kimi polis memuru, kimi doktor olmuşken... BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİ, KURUM VE OLAYLARIN TÜMÜ KURGU GEREĞİ YAZARIN HAYAL ÜRÜNÜDÜR, GERÇEĞİ ASLA YANSITMAMAKTADIR. TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

"Beş yıllık aşkımız bir iftirayla bitti. Yıllar sonra, kocamdan kaçarken onunla bir cinayet işledik. Ben Vera. Bu, aşkın beni nasıl öldürdüğünü değil, nasıl yeniden doğurduğunu anlatan hikayem." Ankara`nın tozlu sokaklarından İstanbul`un sisli bir sabahına uzanan; iftiranın, ihanetin, zorla evliliğin ve nihayetinde özgürlüğün destanı...

Bir çocuk, bir ev, dört kardeş… Ve kimsenin gönüllü olmadığı bir bağ. Can, bir gecede ait olmadığı bir ailenin içine bırakılır. Onu bu eve getiren şey sevgi değildir; ölen bir annenin geride bıraktığı son istektir. Bir vasiyet.

ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...