Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Moda tasarım şirketi olan bir kız gemiyle seyahate çıkar. Gemi batar ve hiç bilmediği bir yerde gözünü açar. Bakalım devamında onu ne bekliyordur? Adam bize döndü: “Seçim yapıyor.” Sessizlik çöktü. Komutanın bakışları tekrar bana geldi. Bu sefer daha netti. Karar vermişti. Adamın dudakları aralandı: “Seni istiyor.” Kitabımın tüm hakları bana aittir. herhangi bir kopyalanma yada çalınma söz konusu olursa yasal işlerim başlatılır. “© 2026 Kübra Tabakoğlu. Tüm hakları saklıdır.”

Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Korumam ile sözleşmeli evlilik mi? ••Güneş ve ay aynı gökyüzünde buluştuğunda gölge doğar. Ve biz, sadece gölgede tutuşabilirdik... Benim tutuşma zamanım geldiğinde ise hiçbir şey planladığım gibi değildi. Çünkü kendimi, kendi korumamla yaptığım sahte bir evliliğin içinde bulmuştum.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın... Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor: Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan`ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir — ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır.

“Asya: b-b-en sadece beni sevmeni istemiştim. “ Aras:seni neden seviyim . “ Asya: çokmu nefretediyosun benden görmek istemiyecek kadarmı o-yüzdenmi beni sevmiyorsun beni. “ Aras:evet seni görmek bile istemiyorum senden nefret edicek kadar bile seni önemsemiyorum seni çocuklukta kaldı her şey anladınmı beni artık çocuk diyiliz o yüzden seninle vakit geçirmek istemiyorum uzak dur benden anladınmı. “ Asya: son cümlesi okadar çok kırdıki beni o giderken ben orda öyle kaldım 🥀💔

Yaman Bey: Rahatsız olmazsanız eğer şu sizli bizli konuşmayı bıraksak mı? Komutanın hâlâ ona trip atmasına gülmek istedi genç kız. Gerçekten de hayatındaki ilk tribi yemişti az önce. Öğretmen Hanım: Trip seziyorum... Komutan gecenin karanlığında yüreğine ışık tutan bu kız için bir kere daha şükretti. Yaman Bey: Estağfurullah. Tribi senin atacağın günleri iple çekiyorum ;) Genç kız yüzündeki tebessüm eksilmeden `Bende` demek istedi. Diyemedi. 🫀 Çünkü ben o olmadan huzurlu olamazdım. Çünkü Sare huzurumdu. Çünkü o vatanıma benzettiğim kadındı. Ben vatanımı korumak için vardım. Vatanımın huzur içinde yaşaması için vardım. Vatan olmadan olmazdı. Sevdiğim olmadan olmazdı...

Ailesi ile çalıştığı konakta zorla konağın sahibinin oğlu ile evlendirilir efsa

Bazı kokular vardır... Kaybettiklerini hatırlatır, bazıları ise... Yeniden sevmeyi öğretir.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Ölmeden önce yapılacaklar listesinde bir madde daha eksiltmek isteyen Ezgi, ara tatil iznini ilk defa yurtdışına çıkarak geçirmeye karar verir. Hiç hesapta olmayan şeyler yaşanırken bulunduğu özel uçağın arızalanmasıyla kendini bir anda paraşütle atlarken bulur. Gözlerini açtığında yabancı bir ülkededir ve yanında ne telefonu ne de kimliği vardır. Kaderin ona çizdiği bu yolda; belki de asla yapamam dediği şeyleri yapacak, hiç olmadığı kadar çaresiz ve yalnız hissedecek ve aynı zamanda kalbinde çiçekler açtırtacaktı. Belki bize başka bir dünyanın kapılarını aralayacaktı. Baharat kokan bir dünyanın... Dilini, yemeklerini, geleneklerini dahi bilmediği bu ülkede daha başına ne gelebilirdi ki? Kim bilir? *Kapak resmi Pinterest Somkidlekkc hesabından alınmıştır.

Bir varmış, bir yokmuş. Güzel prenses beyaz atlı prensini beklerken, onu bir haydut bulmuş.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Kendini sevmeyenlere; Bir gece gözlerini açtığında, babasının bileklerine kelepçeler vurulan Sare’nin hayatı altüst olmuştu. Onu hayatta tutan tek şey, geçmişinden gelen insanlardı. Sare, daha önce hiç görmediği ve gitmediği insanlarla eğitim alacaktı. Bu yolculukta onu aşkın kusuru, dostluğun acımasızlığı bekliyordu. Ama hafızasına kazınan tek şey; kusursuz insanın olmadığıydı.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

"Hayat nefes aldığın sürece devam edecek avukat." Bu mesajı yazan kimdi? Balıkesir`de mi kalacaktım yoksa Ankara`da bu elit, gizli, özel, seçkin tim için avukatlık mı yapacaktım? Ailem kıyameti koparacaktı. Ben Kardelen Almira Atlas, bana verilen süre içinde bu Özel Kuvvet askerlerini savunacaktım ve günden güne, gücüme güç kalacaktım.

Moda tasarımcılık sektörüne yeni adım atmaya başlayan Gülsima, hayatının bu kadar değişeceğinden habersizdi. İnternet üzerinden sipariş vermeyi durduramayan Gülsima, gün aşırı zile basan kurye ile mi yoksa aynı evi paylaştığı halasıyla mı uğraşacaktı? Halasının sorumluluğunu da üstlenemek zorunda kaldığı yetmiyormuş gibi kuryenin kalbinin sesine nasıl kulak verecekti?

Shakespeare’in de dediği gibi; hepimiz bu dünyada birer oyuncuyuz. Ama kimse bana rolümün sadece bir kurbandan ibaret olduğunu söylememişti. ​~°•☆ ​Soyadının ağırlığı altında ezilen Neva Altınsoy için hayat, kristal bir fanusun içindeki yalanlardan ibaretti. Bu fanus kırılıp gerçekler yeraltı dünyasının keskin köşeleri gibi tenine battığında, Neva’nın aklında artık tek bir amaç vardı: ​Kendi oyununu kurmak ve o karanlık düzenin tahtına oturmak. ​Yolu, yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi Karan Varyan ile kesiştiğinde; aile sırları ve hiç kabul görmemiş bir kardeşliğin yükü, kalbindeki o tehlikeli çekimle birleşecekti. Neva ya babasının inşa ettiği bu karanlıkla yüzleşip özgürleşecek ya da Karan’ın dünyasında kendi sonunu yazacaktı. ​"Hayatım koca bir yalandı." "Hayır, üstünü çiz." "Hayatım, onların ellerinde yalanlara sığdırılacak kadar değersizdi."