Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Ve ben o 23 sayesinde biri ile tanıştım. •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisa_author 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Lara daha çocukken ailesi ile yeni bir hayatta başlamak amacıyla kalktığı günde onu derinden sarsan ve hayattını şekillendiren bir olay yaşamıştır. Ailesini o gün evde ölü bir şekilde bulmuştur. Ailesinin intikamı ve elinden alınan güzel hayattın hesabını sormak için çıktığı yolda hiç beklemediği olaylar ve sarsıcı gerçeklerle yüzleşir. "Kaybedeceğimi bilseydim üzülmezdim ama umtlarım varken kaybedersem biterim, çünkü bir daha inanamam Ümitlere ve vad edenlere..." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Lütfen kitabı açıklamasına veya kapağına göre yargılmayın. İlk iki bölüme bir şans verin, okuyun. Beğenmeniz umuduyla, İyi okumalar🩷

Yıl 1986... İstanbul’un hanımeli kokulu arka sokaklarından birinde. ​Eylül, dünyayı pencere kenarından izleyen, kalbi mürekkep ve kağıtla atan genç bir kızdır. Hayatı; annesinin lavanta kokulu telaşları, ağabeyinin korumacı gölgesi ve küçük kardeşi Zeynep’in bitmek bilmeyen oyunları arasında geçerken, sokağın köşesinde yankılanan bir sessizliğe çarpar: Erkan. ​Bazı sevdalar avaz avaz bağırılmaz; bir kitabın sayfasına bırakılan notta, gece yarısı fırlatılan bir taşın sesinde ya da bir mahalle parkının çekirdek kokulu banklarında saklanır. Eylül ve Erkan, kelimelerin yetmediği yerde birbirlerini sessizliklerinden tanımaya çalışırken; dedikodular, sahte defterler ve sert ağabey bakışları bu naif bağın etrafında bir çember oluşturur. ​Gül Sokağı; ilk aşkın o hüzünlü cesaretini, kardeşlik bağının sarsılmaz gücünü ve bazen en doğru cümlelerin, hiç kurulmamış olanlar olduğunu anlatan samimi bir büyüme hikâyesi. ​-Siz hiç, birinin adını söylemeden onu kalbinize mühürlediniz mi?-

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...

Bazı kadınlar hayatı seçmez, hayat onları seçer. Henüz büyümeden büyümek zorunda kalan bir kadın… Sorumlulukların erken geldiği, hayallerin sessizce ertelendiği bir hayat. Bu roman; bir evin içinde geçen ama kalbi çok daha geniş bir hikâye anlatıyor. Mutfakta demlenen çayın buğusunda, gece uyumayan çocukların nefesinde, söylenememiş cümlelerin ağırlığında saklı bir yolculuk bu. Sevilmekle dayanmak arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının hikâyesi… Geçmiş bazen bir gölge gibi peşinden gelir. Ama insan, en karanlık yerde bile kendine ait bir ışık yakabilir. Bu sayfalarda; sessiz fedakârlıklar, yarım kalan hayaller ve yeniden filizlenen umutlar var. Okudukça tanıdık bir kalp çarpıntısı hissedecek, bazı satırlarda kendinizle göz göze geleceksiniz. Çünkü bu roman, başkalarının hayatını anlatırken en çok sizi anlatıyor.

Bir fırtınayla açıldı kapı. Selim elindeki kitabı bıraktı. Diğer hikâyelerden alakasını kesecek efsunlu bir okyanusa düştü. Korkusu boğulmak değildi. Okyanusun yalnızlığına üzüldü sadece. Ve kıyılarında gezinmeye hevesliydi. Sağanak yağmura, karanlık geceye rağmen...

Bazı hayatlar seçilerek başlar. Bazıları ise bir başkasının kararıyla. Yetimhanede büyümüş, hayata tutunmaya çalışan travması olan bir genç kadın… Evlenmeye, bağlanmaya, baba olmaya mesafeli bir adam… Ve ikisinin rızası olmadan, bedenle soy arasında kurulmuş bir bağ. Ona hamile olduğunu söylediklerinde, bedeninin kendisinden gizlediği bir sırrı öğrenmiş olur. Ona baba olacağını söylediklerinde, soyunun bir silah gibi kullanıldığını fark eder. Bu hikâye bir aşkın değil, bir dayatmanın içinden doğan yakınlığın hikâyesi. Sevgi burada bir vaat değil, bir sorudur: İçimde taşıdığım bu yabancıyı… ve seni… sever misin beni? Mecburi bir evlilik yapmak isteyen bir adam buna yanaşmayan genç bir kadın, işgüzar bir anne ve planda olmayan bir bebek, bu iki insanın hayatını nekadar değiştirebilir Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacsktır.

İnci ve Cihangir`in kaybolan yılları .... Birbirlerinin her şeyi olamasalar da en azından çok şeyleri olan iki kalbin kaybolan yılları ....

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

Prestijli bir keman virtüözü Adrian, yapay zekâya yenildiğinde hem sesini hem de kimliğini kaybeder ve aşağı mahallelere inmek zorunda kalır. Kusursuzluğun yüceltildiği bir dünyada, insan sesinin gerçekten nerede durduğu hakkında bir hikâye.

Başarılı bir savcı ve babası suça karışmış masum kadın. Hayat bazen bizi yanlış seçimlere yönlendirir.... Dur bir dakika, hayat mı yönlendirir yoksa biz mi seçeriz?

"Geleceğini düşünmedim" dedi .Gözlerimin en derinine bakarak. Gözlerimi kaçırmak istedim girdap gibi içine çekiyordu, o gittikten sonra onu asla affetmeyeceğimi hep söyledim. Ama karşısındayken gözlerinin içine bakarak tek bir duygu belirdi: kırgınlık. Hiç affetmemek mi kolaydı? Yoksa kırık bir kalp mi?

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

"Boran...Ben Yaman`ı seviyorum." "Ama ben seni seviyorum Dünya..."

Alev ve Ateş,baba sevgisinden uzakta büyüyen iki masum çocuktu.Birbirlerini bulduklarında yaraları kapanacaktı belki de...

~KADERİN SANCILI AĞI~ Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini... Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada da bekleyen tek şey hayal kırıklığıdır. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Babasının annesine aldırmasını söylediği bebeğin aslında doğduğundan, yani kendisinden habersizdir. Zaten babasının sevdiği kadından olan çocukları vardır ve kendi varlığını sadece fazlalık olarak görür. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım." Bir cümle... Ve Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta; annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri, ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır... Yazgı, henüz başına geleceklerden habersizdir.

“Kimi zaman özgürlük, nefes alabileceğin bir gökyüzünden çok kapalı bir odanın içinde yeniden doğmayı gerektirir. Mayıs, geçmişinin zincirlerinden, bastırılmış çığlıklarından ve akıl hastanesinin soğuk duvarlarından kaçmaya çalışıyor. Ama asıl kaçması gereken, kendi zihninin karanlık koridorları…”

“Sıfır mı?” diye sordu Leyla. “Etkisiz eleman mı yani?” Emir dudaklarını kıvırdı. “Kime göre etkisiz?” Ona her baktığında, sanki bir yerlerden tanıdığı bir yüzle karşılaşıyormuş gibi hissediyordu. Geçmiş… Adını koyamadığı, eksiklerle dolu bir sır gibiydi. Hatırlayamadığı şeyleri, hissetmeye başlamıştı. Çünkü bazı sırlar, yalnızca doğru zamanda ortaya çıkmaya cesaret ederdi. Bizim hikâyemiz bir başlangıçla değil, çoktan yaşanmış bir şeyin yankısıyla başladı. Çünkü her şey… geçmişimizde saklıydı.

Köklerinden atılan bir kız hiç ait olmadığı bir aileye dahil oluyor,onların köklerine tutunuyor.Onlarda güç buluyor ve özel harekat polisi olarak ona yaşatılanların intikamını almak için köklerine dönüyor. HİKAYEMİN KİŞİ,KURUM VE KURULUŞLAR İLE HERHANGİ BİR BAĞLANTISI YOKTUR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.TELİF HAKKI SAKLIDIR TEK BİR CÜMLEMİN DAHİ BAŞKA KİTAPTA GEÇMESİ HALİNDE RESMİ İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Karanlığın içinde yol alan Ateş Timi, her mermide, her nefeste hem vatanı hem birbirlerini savunuyor.”