Canlı varlıkların aslında cansız varlıkları örnek aldığını biliyor muydunuz? Nasıl mı; bir çay bardağına cayını doldur, bi yudum al tadı biraz acı gelecek sonra bi kaşık şeker koy içine yine bi yudum al ,ımmmm yine istediğin lezzeti alamadın bu sefer karıştır bak o zaman ne de tatlı oluyor , işte tam da burada başlıyor herşey. bi an yaşarsın hayatım alt üst oldu dersin ,ama bazen hayatın altı üstünden daha güzeldir bunu farketmek için daha çok karıştırmak gerekmez mi sizce? Bi deneyin derim..

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

"HERKİMSE GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin`in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul`a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye`nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya`nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad`ın İstanbul`daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin`e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn`in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul`un gökdelenlerinden Mardin`in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

[Düzenlenmiş halidir. Her hafta düzenli bölüm gelecek] Wattpad`de nylarien hesabında yayınlanan kurgudur. Kurgu Şahsıma aittir. Hesapta... Keyifli okumalar 🍂🤎

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Çetiner. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah`a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Aslan ailesinin `sözde` kayıp ikizleri. Bir katil, bir kukla ve bir kurban... Düşman dışarıda değil, bir nefes kadar yakınında. Var mısın bu kurguda tamamen kaybolmaya?

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

14 yaşında annemi kaybetmem en fazla neyi değiştire bilir ki

"Gitmek gibi bir düşünce belirdiyse aklımda, Kizdığımdandır. Kizgınlıklar da sevgiye dahildir."

Bazı savaşlar cephede kazanılır… bazıları kalpte kaybedilir. Elif, hayatını insanları kurtarmaya adamış bir doktordur. Her gün ölümle yaşam arasında ince bir çizgide yürürken, en büyük savaşı aslında kendi içinde verir. Çünkü sevdiği adam, her an ölümle burun buruna olan bir askerdir. O ise sadece bekler. Bir mesajı. Bir sesi. Ya da kötü bir haberi… Görev onun için bir onur, Elif için ise her gün biraz daha büyüyen bir korkudur. Aralarındaki mesafe kilometrelerle değil, söylenemeyen cümlelerle ölçülür. “İyiyim” diyen kısa mesajların ardında saklanan gerçekler, suskunluklar ve yarım kalan duygular… Peki aşk, her gün yeniden kaybetme ihtimaliyle yaşanabilir mi? “Sessiz Nöbet”, görev ve sevgi arasında sıkışmış iki insanın, görünmeyen yaralarını ve en zor bekleyişleri anlatan çarpıcı bir hikâye. Çünkü bazen en ağır yük… Omzunda taşıdığın silah değil, kalbinde taşıdığın özlemdir.

Ben, yanmayı seçmedim. Ateşin içinde doğdum. Ve o ateş... benden başka herkesi yaktı. Bense sadece izledim. Çünkü cesetler hareket etmez, sadece çürür.

Dark Romance severlere; Başkan ve Meran`ın hikâyesi. "O kadını yaşatabilecek tek kişi sensin, Başkan." Gidecekleri yere varana kadar bu adamı ikna etmesi gerekiyordu, zaten başka şansı da yoktu. Sessizlik oldu. Sonra daha alçak bir sesle konuştu. "Ve işimiz bittiğinde... öldürebilecek tek kişi de sensin."

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Bazen bazı hikâyeler bir anda başlamaz. Sessizce içine sızar. Fark etmezsin bile… ta ki bir gün, geriye dönüp baktığında hayatının eksik kaldığını anlayana kadar. Benim hikâyem de öyleydi. Bir eksiklik hissiyle başladı. Nereye koysam sığmayan, adı konmamış bir boşlukla. Sanki hayatımın bir parçası benden koparılmıştı… ve ben sadece kalan kırıntılarla yaşamaya devam ediyordum. Hatırladığım şeyler vardı… ve hatırlayamadıklarım. Ama bazı gerçekler vardı ki, hatırlamasam da sonuçları hep yanımdaydı. Mesela annem… O yangında öldü. Bunu biliyorum. Ama nasıl öldü… neden öldü… o an ne oldu… işte orası bende yok. Sanki zihnim o geceyi tamamen silmişti. Geride sadece duman kalmıştı. Ve içimde bitmeyen bir eksiklik. Bir yas gibi değil… daha çok yarım kalmış bir çığlık gibi. Bir yangın… Sadece bir evi değil, hayatımı da yutmuştu. Ama en kötüsü bu değildi. En kötüsü, geriye kalan şeydi: Hatırlayamamak. Bir şeyi kaybettiğini bilip, nasıl kaybettiğini asla bilememek. Bazen geceleri uyanırdım. Kalbim hızla çarparken… boğazımda yanma hissiyle. Ve hep aynı cümle zihnimin içinde yankılanırdı: “Anne… yanıyorum…” O sesi nereden bildiğimi bilmiyordum. Ama bana ait olduğunu hissediyordum. Ve bu his… beni her seferinde daha da parçalıyordu. Zaman geçti. Ama bazı şeyler zamanla geçmez. Sadece sessizleşir. Ben de öyle yaşadım. Gülümsedim. Konuştuğumu sandım. Devam ettim. Ama içimde hep aynı boşluk vardı. Her gün biraz daha büyüyen. Sonra o gün geldi. Ve her şey… yeniden başladı. Poyraz geri döndüğünde, geçmiş sandığım şeylerin aslında hiç bitmediğini anladım. Onu gördüğüm an… içimde bir şey kırıldı. Sevgiyle korku aynı anda çarptı. Ve ben o an şunu fark ettim: Bazı insanlar geri döndüğünde sadece kendilerini getirmezler. Geçmişi de beraberinde sürüklerler. Ve ben… o geçmişe bakmaya hazır değildim. Ama hayatın bir kuralı vardı: Hazır olmayı beklemezdi. Kapılar açılmaya başladı. Gerçekler sızıyordu. Ve ben ilk kez şunu fark ettim: Bazı küller sadece yanmış şeyler değildir. Yaşanılanlar da küle döner ama bazıları fısıldar.

yaldızlı çerçeveye sığmaya çalışanlar...

Sendin bahar kokulum Ruhuma eşsiz güzellik katan Papatyalar, gelincikler arasından Gel; Gül çiçeğim Gel/de sevdayı fısılda kulağıma Sevdamız yükselsin bulutlarla Yağmur olup yağsın Tüm Aşk`a susayanlara... "Şiirin devamı kitapta"

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

(KİTAP KAPAĞI BANA AİTTİR) Selamm yeni kitabıma hepiniz hoş geldinizzz. Umarım seversinizz iyi okumalar dilerimm.

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...