Alara, bir gün dükkana gelen isimsiz bir kutunun içinden çıkan, hiç çalışmayan ama içi boş olmayan antik bir saati tamir etmeye başlar. Saatin içinden çıkan gizli bir not, Barın’ın yıllardır sakladığı bir aile sırrına dokunmaktadır. Barın, bu notun peşine düşmek zorunda kalır ve yolu Alara’nın tozlu dükkanına düşer. Biri geçmişin eşyalarına tutunan, diğeri geleceğin dijital dünyasında kaybolmuş bu iki ruh, saatin içindeki gizemi çözerken aslında kendi içlerindeki "bozuk" parçaları tamir etmeye başlayacaklar. Ama saatin işaret ettiği yer, ikisinin de beklemediği tehlikeli bir gerçeğe uzanmaktadır.

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

Karşımda benim yaşlarıma yakın bir adam vardı ona; "Sen kimsin?" Diye sorduğumda o da bana; -Kaderin... Diye cevap vermişti. "Kaderim mi? Ya nerdeyim ben, neresi burası?" Ve bir ses yükseldi; -Burası kaderimizin değişeceği yer! "Nasıl yani ben zaten kaderimi yaşamıyor muyum?" -Kaderini yaşayıp yaşamadığını hissederek öğrenirsin yaşayarak değil..." "Hissetmekte yaşamak değil midir?" Sesinde hafif bir tebessüm vardı adamın. -:" ya hissederek yaşarsın yada hissederek öldürürsün?" -kimi öldürürüm?" -:" kalbini, duygularını, ruhunu..." -ama onlar canlı değil ki kalp dışında." Kafasını iki yana olumsuzca salladı; -:" bu saydıklarımı öldürmek bir insanı öldürmekle eş değerdir küçük hanım.!" ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker erkek doktor kadın ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

Patroniçe Serisi 2. Kitap Lavinia

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

"Hafızası silinen bir kadın. Terk edilmiş, sırlarla dolu bir konak. Ve asla orada olmaması gereken küçük bir ayak izi... Elif, geçmişine dokunduğunu sanırken aslında bir tuzağın pimini çektiğinin farkında değildi. Herkesin unuttuğu o 12 Temmuz gecesi, aslında her şeyin başlangıcıydı. `İzlerini sildiklerini sandılar ama kan asla unutmaz.`"

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

2021 yılına damga vurmuş ve Türkiye`nin en çok aranan seri katili bir türlü bulunamayınca, hükümet bu davaların seyri için yetenekli dedektiflerden oluşan özel bir tim kurar. Timin kurulmasının üzerinden fazla zaman geçmemiştir ki, katil yeniden ortaya çıkar ve yeni bir seri cinayet davasına karışır. Dedektifler bu sefer onu yakalayabilecek mi, yoksa katil daha önce yaptığı gibi yine onlarla oyunlar mı oynayacak? Aklınızı allak bullak edecek bu sürükleyici hikaye, sizi kendi içinizle bir çelişkiye sokmayı ve düşüncelerinizi sorgulatmayı amaçlıyor.

“Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” **** "Yakıp yıktığım o geminin külleri her zerremi delip geçiyor" Ali`nin fısıltıyla söylediği sözler ile yutkunup onun gözlerine baktı Efsun. Bakışlarındaki manada takılı kaldı. Suyu çekilmiş kuyunun dibinden çıkamayacağını bilmenin çaresizliği vardı sanki. "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" Efsun`un konuşmaya mecalinin olmaması biraz daha tıpkı görünümü gibi sert olan Ali`nin sesini duyma isteğindendi. Kelimeleri titreyen nota gibi fısıltıyla çıkıyordu dudaklarından. *** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Mardin`in taş duvarları arasında çırpınan iki yürek; Sencer ve Sarya.

✨✨✨ Göl kenarındaki evlerinde, üç kız kardeşiyle birlikte ve geçimsiz problemli babasıyla yaşayan bir kız… Rengârenk Işıklar adında masalsı bir şehir… Güneşin tam batmadığı, her gece beyaz gecelerin yaşandığı bir şehir. Gökyüzü her zaman sıcak hava balonlarıyla süslü. Yeni başlayan bir aşk. Sihirbaz bir sevgili ve olağanüstü güçler. Dramı ve komediyi, fantastiği ve gerçeği aynı anda hissedeceğiniz; kısa ve hoş bir hikâye… ✨✨✨

Her manada bir şey aramak mı yoksa bulunmayı beklemek miydi aşk? Hep bir eksik parça mıydı yoksa tamamlanmayı bekleyen resmin son darbesi mi?

Bazı insanlar pürüzsüz cümleler kurar; her şeyi yerli yerinde, her kelimesi itinalı ve sahte. Benim cümlelerim ise düğümlü. Boğazımda biriken, ne yutabildiğim ne de dışarı kusabildiğim o cam kırıklarıyla dolu bir sessizliğin içinden geliyorlar. Bu kitap; sıradanlığın o uyuşturucu konforuna veda edenlerin, "nasılsın" sorusuna verilen yalan cevaplardan yorulanların ve kendi içindeki o görkemli karmaşayı bir madalya gibi taşıyanların hikayesi. Ben "aykırı" olmak için yola çıkmadım. Ben sadece, herkesin sustuğu o sızıyı kelimelere dökmek zorunda kaldım. Yazmak benim için bir tercih değil, bir nefes borcu. Eğer ruhun, toplumun üzerine diktiği o dar elbiseye sığmıyorsa; eğer senin de kelimelerin boğazında bir kördüğüm olup kalıyorsa, bu sayfalarda kendi yankını bulacaksın. "Herkesin her şeyi bildiği bir dünyada, ben sadece hissediyorum. Ve bazen hissetmek, bu dünyadaki en büyük başkaldırıdır." Düğümleri çözmeye gelmedim. Sadece o düğümlerin içinde nasıl nefes alınacağını anlatmaya geldim. Hazırsan, sessizliğin en gürültülü halini okumaya başla.

O rakı gibi bir adamdı ben ise şarap gibi bir kadındım. Ve rakı gibi bir adama şarap gibi bir kadın yakışırdı. 🍷 Dudakları hafifçe yanlara kıvrılarak bana tatminkar bir bakış atarken arka tarafta duran içki bölümüne ilerlemiş ve sol tarafta duran şaraplardan birini almıştı. Hemen yan rafta duran bardakların içinden aldığı kadehe şarabı koyarak kadehi önüme iktirdiğinde kaşları çatma sırası bana gelmişti. Gözlerini bana dikmiş adama bakarak beni duyması için biraz yüksek sesle konuştum. "Ben şarap sevmem." Kurduğum cümleden sonra tek kaşını kaldıran barmen, tezgaha biraz yaslanarak yüzünü yüzüme yaklaştırdığında yutkunmadan edemedim. Elini uzatarak tezgahın altından çıkardığı rakı bardağı dikkatimi çekerken şaşırmadan edemedim. Daha önce bir barda rakı içen kimseyi görmemiştim.Elindeki rakı bardağını önümde içi şarap dolu kadehe vurarak dudaklarına götürürken tek bir cümle kurmuştu. "Şarap gibi kadınlara şarap içmek yakışır." Gülümsedim ve o gözlerimin içine bakarak rakısından bir yudum alırken cevap verdim. "Rakı gibi adamlara rakı içmenin yakıştığı gibi mi?" Öylece bana bakmaya başladığında bu sefer tezgaha doğru eğilen ben olmuştum. Şimdi rakı kokan nefesi yüzüme vuracak kadar yakındı yüzlerimiz. "Ben bir de şöyle bir rivayet duydum barmen bey, ne kadar doğru bilmem ama. Demişler ki; rakı gibi adamlara şarap gibi kadınlar yakışırmış. Söyle bakalım var mı bu cümlenin aslı astarı." "Cümle güzelmiş şarap, ama cevabı bende yok."

Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa . Balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran`ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti

Sayra Aeris yeni okuluna başladığında kimse onun neden geldiğini bilmiyordu. Sessizdi. Mesafeliydi. Ve sanki hep bir şeylerden kaçıyordu. Yeni arkadaşlarıyla kurduğu bağlar onu yavaş yavaş değiştirirken, sakladığı geçmiş tekrar karşısına çıkar. Bazen insanlar susar. Bazen gerçekler saklanır. Ama sessiz kalan her şey bir gün ortaya çıkar. Yaş Sınırı 13+ uygun Çünkü: Lise hayatı var Duygusal sahneler var Aile sorunları var Ağır içerik yok

Azra. Babasının geçmişte yaptığı hatalarının kurbanı oldu. Kaçırıldı. Susturuldu. Teslim olması istendi. Ama Azra vazgeçmeyi düşünmüyordu.

“Ben deli değilim.” Efe Demir, intihar şüphesiyle bir seans odasına kapatıldığında herkes onun tehlikeli olduğunu düşünüyordu. Polis raporları, savcı dosyaları, tek bir cümlede birleşiyordu: toplum için risk. Gökçe Uras ise sadece sorular sorması gereken bir psikologdu. Ama bazı sorular cevap aramaz. Bazı çığlıklar bağırmaz. Bir seans, yarım kalan bir hikâyeyi uyandırdı. Yanlış anlaşılan bir yardım çağrısı, susturulmuş bir kız ve geri dönmek zorunda kalan bir adam… Bu hikâye delilikle ilgili değil. Geç kalınan anlarla ilgili. İnsanlar bazen ölmez. Sadece susturulur. Yorumlarınız benim için çook önemli💎

Kendi ışığından doğan Alev, o gün aniden gelen ihanetle hayatının dönüm noktasını yaşar. Kardeşinin yaptığı seçim, aslında Alevin hayatını belirleyecek bir seçimdir. Seçim sonucunda girdiği yerde farklı hayatlarla, farklı insanlarla karşılaşır. Ve böylece yaşam savaşı başlar. "Işık saçan gözlerin ardındaki o derin ve ıssız okyanusta kayboldum. Kırık kalbindeyim görmüyormusun."

Ela dışarıdan bakıldığında sakin, nazik ve masum bir kızdır. Ama bazı yaralar bağırmaz… sadece içten içe kanar. Geçmişinin izlerini kimseye göstermeden yaşamayı öğrenmiştir. Terk edilmenin sessizliğini, güvenmenin bedelini küçük yaşta ödemiştir. Ta ki karşısına, kalbinden daha soğuk bir adam çıkana kadar… Ona uzak durması söylenen bir adam. Ve yine de kalbine en yakın olan. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, masumiyetin ardındaki yaranın hikâyesi.

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

"Ya seni ne ilgilendiriyor? Bu durum seni alakadar ediyor mu? Sanane ya kimsin sen?" dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu. Başını saniyelik yere eğdi ve alt dudağını sertçe ısırıp derin bir nefes aldı. Gözleri doldu. Ağlıyordu. "Sen kimsin ha?" dedi ve sağa sola bakmaya başladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşıma alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna tüm dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde `yapma` der gibi baktı yüzüme pişmandı farkındaydım ama yapacaktım. Canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber en masum olanları bile yakmak istiyordum. "Dur dur bekle söyleyeyim neydi? ha hatırladım! `Yapamıyorum. Olmuyor Allah kahretsin ki olmuyor. Senin sevgine karşılık veremiyorum. Deniyorum Savaş diyorum bu kız seni bu kadar seviyor sende dene belki seversin ama kalbimde bir kilit var sanki senin anahtarın açamıyor be kızım. Zorlama başkasıyla dene ama benim kalbimin kapısını zorlama açılmıyor.` " Tek tek bana zamanında söylediği her kelimeyi, her cümleyi eksiksiz hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım. "Evlendin..." dedi. "Başkasıyla denedim." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti ve kendini tutmadan bağırmaya başladı. "Neden geldin lan o zaman neden? ne hale geldiğimi görmüyor musun Yeşim neden bunu yapıyorsun kurbanın olayım yapma." "Yaptığın şeyleri bedelini başkasını ödetemezsin Savaş Özdemir bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını fitil fitil verir. Bu saatten senin adın benim dilime, benim adım senin diline yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu ömrümün sonuna kadar da böyle olacak. Bu seninle son konuşmamız son hesaplaşmamızdı." Bitmişti. Bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde cevap vermeden arkamı döndüm ve bir adım attım. Başımı çevirmeden sakince konuştum. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı..." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.