Nerden bilirsin ki yıllar önce seni patlamadan kurtaran kadın senin gerçek aşkın olaylar tesadüf mü 👾

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Abimin komutanı demek ha? - Öylesine birine yazdığım bu mesajın abimin komutanına gideceğini nereden bilebilirdim? Aheste: Of çok kötü bir gündü. Annemle temizlik yaptık sadece. Sıkıcııı! Zifir: Öyle mi? Ne temizliğiymiş bu. Aheste: Asker olan abim ve iki arkadaşı gelecek. (Arkadaş dediğime bakma komutanı) Aheste: Umarım hızlıca geçer şu `misafirlik` işleri Zifir: Sevinmemiş duruyorsun. Aheste: Yanii bilmiyorum ki? Askerler çok yapılı oluyormuş sence gelenlerde öyle olur mu?? Zifir: Hahaha bilemiyorum kendin görmelisin bence.

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Her gölgenin bir sahibi vardır. Peki ya sen, kimin gölge parçasısın? Babasının karanlık gölgesinde büyüyen bir kız... Bilmeden imza attığı her belgeyle, işlediği her işlemle dünyanın en kirli oyunlarının merkezinde olduğunu öğrenir. Onu kurtarmakla görevli bir tim... Kendi kayıplarını, mezar taşlarında kalan isimleri ve geçmişin gölgelerini sırtında taşıyan bir yüzbaşı. Gerçekler açığa çıktıkça hiçbir kimlik eskisi gibi kalmayacak. Ne aile, ne sadakat, ne de aşk... Çünkü bazen insan, en çok kendi adının içinde kaybolur.

Yanlışlıkla öğretmenine atacağı o mesaj tüm hayatını değiştirecektir. 05xxxxxxxxx: Kiminle karıştırdığın umrumda değil, seni daha fazla görmek istiyorum. *** Tüm hakları saklıdır.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Hançer ve Keskin timi önemli bir görev için bir araya gelirler, ve Gölge`yi oluştururlar tabi bu durum , sadece görevleri yerine getirmekle kalmıyor çünkü yeni tim hem birbirleri ile anlaşıp dostluğu anlıyorlar hemde aşkı tanıyorlar, ve bu hikaye hiç bir zaman ayrılmayacak bağları oluşturuyor.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

28 yıl boyunca yetim olan Devin İzgi Sakur`un ailesinin ortaya çıkması ve şehit sandığı kocasının yaşaması.Biyolojik ailesi ile kocasının bağının olduğunu öğrenen devinin oğluyla bir yaşam sürmesini gerçekler üzerine yaşadığı yıkımı anlatıyoruz hem gerçek ailem hem de asker kurgusu koşun koşun gelinn

“Bazı şehirler, insanın kalbine mezar olur.” Savcı İlayda Yücel, yıllar sonra adım atmamaya yemin ettiği o şehre geri döner: Hakkâri’ye. Bir çocuk dosyası — sekiz yaşındaki Elvan Karakuş — geçmişin kapılarını ardına kadar aralar. Ayakkabısız bir çocuk… Elinde kanlı bir oyuncak ayı… Ve İlayda’nın unuttuğunu sandığı bir gece. Her belge, bir anıya dokunur. Her tanık, eski bir yüzü hatırlatır. Ve İlayda, adalet ararken kendi karanlığıyla yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü bu kez dosyada yalnızca bir çocuğun değil, Kendisinin de hikâyesi vardır. Bazı gerçekler, unutulmak için değil — Yeniden kanamak için saklanır.

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

Sizde kitabımı merak ederseniz saygı çerçevesinde kitabı okumaya geçebilirsiniz. Sizi seven Yazarınız😘

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

𝘎𝘦𝘳𝘤𝘦𝘬 𝘈𝘪𝘭𝘦𝘮 | 𝘈𝘴𝘬𝘦𝘳 | 𝘓𝘪𝘴𝘦 𝘬𝘶𝘳𝘨𝘶𝘴𝘶𝘥𝘶𝘳. Bazı hikayeler suskunlukla başlar, Bazılarıysa sessizliğin içinde fırtına saklar. Tomris Mehir Alaca, kayıp bir geçmişin yükünü taşıyan savaşçı bir kızdı. Hayatı bir düğüme dönüşse bile, o düğümü çözer; yine de yıkılmazdı. Aile, aşk ve vatan onun dünyasının anahtar kelimeleriydi. Hepsinin kapısını açmak ise zorlukları da beraberinde getirecekti. "Bazı insanlar karanlıkta kaybolur. Bazılarıysa o karanlığın tam ortasında parlar; tıpkı Ay Parçası gibi." ~~~ Hikayem tüm kurgusuyla bana aittir. Argo ve küfür içermektedir

Küçük bir mesaj sayesinde adam sevmeyi kadın ise sevilmeyi öğrenmişti. Adam Yüzbaşı kadın ise doktordu, kadının doktor olması belki kaderiydi bilinmez ama Yüzbaşının kaderi daha onbeş yaşındayken başlamıştı ve seçilmişti. . . . (ASKER KURGUSU umarım beğenirsiniz) . . .