Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Veda, karanlık bir odanın içinde , kasvetli bir sessizliğe sarılmış haldeydi. Acı hatıraları kafasında yankı buluyordu. Zaman babasının kanını o küçücük elleriyle sildiği zamanda durmuştu. Anne ve babasının ölümüne tanıklık etmek, ona hem yaşamın acısını hem de intikamın kutsallığını öğretmişti. O gün çocukluk son bulmuş, hayat ona hiç tanımadığı bir dünyayı zorla sunmuştu.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

[Asker kurgusu&Romantizm]

Kitap düzenlemededir efendim🦋

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

"İNSAN SEVERKEN KAYBEDER"✨ Asker ve avukat ile ilgili görücü usulü bir hikaye.....

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Küçük bir mesaj sayesinde adam sevmeyi kadın ise sevilmeyi öğrenmişti. Adam Yüzbaşı kadın ise doktordu, kadının doktor olması belki kaderiydi bilinmez ama Yüzbaşının kaderi daha onbeş yaşındayken başlamıştı ve seçilmişti. . . . (ASKER KURGUSU umarım beğenirsiniz) . . .

"Bazen bir mektup, insanın kaderini baştan yazabilir." Askeri pilot Umut Karaca, sınır hattında verdiği mücadelede şehit düştüğünde, geride yalnızca onur dolu bir miras bırakmadı… Bir de küçük kızı Asel’in, tıpkı onun gibi gökyüzüne yükselme hayalini. Yıllar sonra, Asel Karaca babasının izinden giderek savaş pilotu olmayı başardı. Ancak geçmişin gölgesi, onu hiç beklemediği bir anda yakaladı. Çocukluk arkadaşı Eray Akçalı ile yıllar sonra tekrar karşılaşan Asel, eski dostluklarının arkasında gizli kalan duygularla yüzleşirken, bir yandan da kendisini bekleyen büyük bir savaşın içine sürüklendi. Irak sınırında girdiği bir it dalaşı, onu hem hayatta kalma mücadelesine hem de babasının ölümüne dair saklı kalmış bir gerçeğin peşine düşmeye zorlayacaktı...

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

Bazı kayıplar sesiyle değil, sessizliğiyle yankılanır. Bir gece... Tek kurşun... Ve iki hayat.. Dağların aslanı komando Aybars Özden canını emanet ettiği bir yemin ile kalbini geride bırakırken Asya bir kaybın sessiz çığlığında sürgündü. Yıllar sonra aralanan kapıda geçmişin tüm acısı sızdığında ikisi de bitap haldeydiler. Yarım kalmış bir sevda, affedilmeyen bir suskunluk, adını bile koyamadan yiten hayaller. Bu, kalbini susturmayı seçenlerle, susarak sevenlerin hikayesi... Bir komando sevdasıdır.. Aybars&Asya

Yanlışlıkla öğretmenine atacağı o mesaj tüm hayatını değiştirecektir. 05xxxxxxxxx: Kiminle karıştırdığın umrumda değil, seni daha fazla görmek istiyorum. *** Tüm hakları saklıdır.

Siz: Allah belanı versin senin Aras! Siz: Beni o kızla nasıl aldatırsın? Siz: Çağırsaydın üçlü yap- Siz: Neyse şu an sinirliyim sana. Siz: Hayır yani madem aldatıyorsun bari gizlice yap amk. Siz: Senin yüzünden okulda adım çıktı. Siz: Aldatıldığımdan değil okulda adım çıktığı için ağlıyorum. Siz: Ben bunu hakedicek kız mıydım?

Küçük Asena bilmiyordu ama o gün babasıyla son kez vakit geçirmişti. Aylar sonra şehit haberini almıştı, daha 5 yaşındayken o karmaşık duyguların hepsini hissetmişti. Sadece farkında değildi o kadar. Gurur, hüzün, intikam... Babasının şehit olduğu köye öğretmenlik yapmaya giden Asena ve o köyde tanıştığı asker Akabey… Öğretmen Hanım ve Konutan Bey.

Ön Söz Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm haklara şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

“Yarasaydım”ben.Bazen yara bazen yarasa. Karanlığa ihtiyacı olduğu halde ışığa mahkum edilen. Yarasaydım ben ,yaralarını kanserli hücre gibi kesip atan. Ve yarasaydım ben, Kanardım,ta ki ölene kadar…

Cesur, mesafeli ve yeri geldiğinde duygusal bir asker olan Arin, bir operasyonun ortasında sınırları yok edecek olan o adam ile tanışıyor. O bir asker ve hedefleri aynı infaz örgütünü devirmek. Yeri geldiğinde soğukkanlı asker maskelerini takacaklar yeri geldiğinde birbirlerinin tükenmişlikleriyle yüzleşecekler. Çatışmalar, operasyonlar, duygusal çöküşler ve gerilimle dolu yaşanmaya değer hayatlarına birbirlerini dahil edebilecekler mi? Unutma, kimseye güvenemezsin.

Afranin zoraki evlilikten kaçarken yüzbaşı ile tanışması...

Kırıktı kelebeğin kanatları, zayıftı uçtuğu kafesi. Kapısında süregelen bir duvar vardı. Ve kalbi kanadından kırık kelebek sonun da konacak bir dal bulmuştu.. Hiç konmaması gereken çatırdak dal.. Gönlü Sahir olan ile onun Lahzasında vurguni yemiş gözlerin sahibi Ahu güzelin hikayesi.. " Her son son değildi. Benim hikayem bittiği yerde başlamıştı." Kitap Kapağı için @writerladyy( Selin Özgen`e) teşekkürler :)

“Bazı şehirler, insanın kalbine mezar olur.” Savcı İlayda Yücel, yıllar sonra adım atmamaya yemin ettiği o şehre geri döner: Hakkâri’ye. Bir çocuk dosyası — sekiz yaşındaki Elvan Karakuş — geçmişin kapılarını ardına kadar aralar. Ayakkabısız bir çocuk… Elinde kanlı bir oyuncak ayı… Ve İlayda’nın unuttuğunu sandığı bir gece. Her belge, bir anıya dokunur. Her tanık, eski bir yüzü hatırlatır. Ve İlayda, adalet ararken kendi karanlığıyla yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü bu kez dosyada yalnızca bir çocuğun değil, Kendisinin de hikâyesi vardır. Bazı gerçekler, unutulmak için değil — Yeniden kanamak için saklanır.

Yüzüne baktığımda, bu kadın benim memleketim. Ne uğruna savaştığımı, neyi koruduğumu hatırlatan tek yerim. . . . Tüm Hakları Saklıdır. 🤍🐦‍🔥 YX4891IK