Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Olmadık yerde olmadık zamanda kapını çalıyorsa aşk, onu içeri buyur etmekten başka şansın yoktur.

Bir asker için en değerli şey mermisi değil, verdiği sözdür. Teğmen Aras ve timi, ülkenin güvenliğini tehdit eden gizli bir örgütün peşine düşer. Ancak çıktıkları bu görev, yalnızca bir operasyon değildir. İhanetler, kayıplar ve yıllardır saklanan sırlar gün yüzüne çıkarken her biri kendi sınırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacaktır. Bazı savaşlar cephede kazanılır. Bazıları ise insanın içinde. Ve bazen geriye sadece... Son Mermi kalır.

Terörle Mücadele Savcısı Hazan Hilal Türkoğlu Yüzbaşı Fırat Demir Korkmaz "Mevzu bahis vatan olduğunda her Türk bir askerdir." "Kitaptaki olayların gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilişkisi yoktur. Herşey tamamen hayal ürünüdür."

🌟BİN KALP BİR VATAN adlı ilk ve tek kurgudur. Devam ediyorr. Asker ve gerçek aile kurgusudur. *** Beni büyüten neydi bilmiyorum... Belki dağlarda yankılanan bir sela, belki bir tabutun üzerine bırakılan tek kırmızı karanfildi. Ama öğrendim: Kökü olmayan biri de bu topraklara kök salabilir. Adımı alanlardan intikam değil, beni yok sayanlara cevabımdır vatan sevgim. Çünkü vatan, bazen bir kurşunun önüne geçmek değildir. Bazen, yaşamak için bir neden bulamayan birinin bir millet uğruna nefes almaya devam etmesidir. Ben Alçiçek... Alçiçek Sunguray. Bir yurdum olmadı, ama bir vatanım var. Ve gerekirse onun uğruna adımı da, hayatımı da feda ederim..

Çocukluk aşkıyla kaçtığı yerde karşılaşan Hare’nin ne yaşanmıș olursa olsun meslektaşına yardım etmesi

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

"Aynı sokakta koşan iki çocuk, şimdi farklı cephelerdeydi biri hayat kurtarmaya yemin etti, diğeri vatanı korumaya Giray`ın açtığı her savaşı, Gazel`ın aşkı iyileştirecekti."

Sadece askerler mi şehit olur? Yüreği vatan aşkıyla yanan bir kadın da o şerefe nail olamaz mı?" Musab Umeyr Pusat; sınır ötesinin soğuk gölgesi, sınır tanımayan bir asker. Cennet Asel Saygın; naif bir öğretmen, ancak derinlerinde kilitli bir geçmişi olan bir dava kadını. Mücahit Eymen`in güvenliği için atılan imzalar, onları İstanbul`un soğuk bir malikanesinde, mecburiyetten doğan bir evliliğe hapsetti. Herkes onları mutlu bir aile sanıyor ama gerçekler kapının ardında saklı. Dışarıda hainlerin namluları, içeride ise birbirini henüz tanımayan iki yabancının sessiz savaşı... Maskelerin ardındaki gerçekler gün yüzüne çıktığında, bu evlilik küle mi dönecek, yoksa bir aşka mı dönüşecek?

"Bana uyumadan önce sayı sayma mı söylemişti ama saydıkça bir insana yaklaşabileceğimi söylememişti" Bir operasyon sonrası ağır yaralanan yüzbaşı Aras Ege Sancak ölümün kıyısından dönmüştür. Onun için sıkıcı ve boğucu geçen hastane günlerinden bir gün kapısını küçük bir kız aralar hasta olan bu küçük kız Aras Ege`nin içine dokunur. Elindeki künye`yi sahibine veren küçük kız Aras Ege`ye "uyuyamıyor musun o zaman uyumadan önce sayı say uykun gelir"demesiyle her şey başlar. Nereden bilebilirdiki sayı saymanın ilk başta hayalde olsa sonradan gerçek olan birisini Aavcı Eylül Aksoy`u vereceğini

Her çiçek solmaya mahkumdu... Peki kara güller... Rengi mutsuzluğu andıran bu çiçek ne yapmalıydı? Yaşamak için savaşmalımı yoksa yaşamak için kendi renginimi solduracaktı...

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Umay Gazioğlu, kendisine saldıran kişiyi öldürdükten sonra hapse girmemek için MİT tarafından yapılan teklifi kabul eder. Görevi, Hakkâri Üniversitesi`nde sıradan bir akademisyen kimliğine bürünmüş, KOR Örgütü`nün zihni sayılan Korhan Vural`ın en yakınına sızmaktır. Sahte kimliğini desteklemek için çalıştığı kitapçıda tanıştığı Talan, bir keskin nişancıdır. Aralarındaki çekim her geçen gün artarken ikisinin de bilmediği bir gerçek vardır: Talan, Umay`ı yıllar önce terk eden ve ona ölüm emrini veren babasının, Albay Kanat Gazioğlu`nun yetiştirdiği en yetenekli askerdir. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına... "Kalbin içine gir, özü yak." ... "Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu üzüntüyle, "Seni geri götürmemi mi istiyorsun?" Başımı iki yana salladım. Gitmek istemiyordum. Burada, soğuğun içinde dururken bunu gayet iyi anlamıştım. Talan`dan kaçmak istemiyordum. Kar taneleri ikimizin de saçlarına düşüyordu. Belki de hayatımda ilk kez soğuktan tir tir titriyordum. "Beni geri götürmek mi istiyorsun?" diye sordum ve burnumu çektim. Çakmağını çıkarıp çaktı. Sürekli çakmak çakmasına rağmen onu hiç sigara içerken görmemiştim. "İstemiyorum. Ama sen istiyorsan götürürüm. Benim götürmemi istemiyorsan Baran`ı ararım. Sena`yla gelip seni alırlar." "Gitmek istediğimi sanmıyorum." diye itiraf ettim. "Kalmak ve sana güvenmek istiyorum." Bütün vücudum titredi ama bunun sebebinin sadece soğuk olduğunu sanmıyordum. Talan üşüdüğümü görünce derin bir iç çekti. "Gel buraya," dedi. Ona doğru bir adım attım. Ellerimi tuttu. Ellerim buz kesmişti, neredeyse hissetmiyordum. Kendi avuçlarının içine aldı. Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı. Elimi bırakmadan, kendi eliyle birlikte ceketinin cebine soktu.

Türk Silahlı Kuvvetleri’nin disiplinle örülmüş sert düzeninde, duygulara yer yoktur. Her şey emir-komuta zinciri içinde ilerler; kalp değil, görev konuşur. Albay Yaman Alparslan yıllarını operasyonlara, stratejilere ve askerî disipline adamış, otoritesi tartışılmaz bir komutandır. Soğukkanlılığı ve mesafeli duruşuyla tanınır; kimseye yaklaşmaz, kimseyi kendine yaklaştırmaz. Ta ki birliğe yeni atanan genç bir teğmen gelene kadar… Teğmen Berra Karaca akademiden dereceyle mezun olmuş, zekâsı ve sahadaki başarısıyla dikkat çeken genç bir subaydır. Kararlı, dik duruşlu ve görevine bağlıdır. Ancak onun en büyük sınavı, savaş alanı değil; görev yaptığı birliğin komutanıdır. Berra ve Yaman arasında ilk başta sadece profesyonel bir ilişki vardır. Fakat zamanla bu sınır, açıklanması imkânsız bir çekime dönüşür. Bakışlar uzar, cümleler eksilir, sessizlikler ağırlaşır. Ancak bu his; rütbe farkına, yaş farkına, askerî disipline, ve yasaklara rağmen büyür. Bu bir aşk değildir sadece… aynı zamanda bir sınavdır. Görevle kalp arasında sıkışan iki insan, doğru olanı seçmek zorunda kalır. Çünkü askeriyede bir hata sadece kalbi değil, kariyeri ve hayatı da yakabilir. Ve en tehlikelisi şudur: Bazı duygular bastırıldıkça kaybolmaz… daha da derinleşir.

(9-10 yaş arası için uygundur!) Kardelya. Bir askerî üstte yaralanan yaralıları tedavi eden bir askerî tabip… Her türlü yaralara ilaç olan bir doktordur kendisi…

"Vatan gelir seni değiştirir; bir kadın gelir, tamamen değiştirir seni..." Hayallerinin peşinden giden Berrak Asena Saldıç, ilk görev yeri olarak Kars`ın şehir merkezinden uzak bir köy okuluna atanır. Uşak`tan zorlu bir yolculukla köye gelir ve öğrencilerine umut olmak için hazırlanmaya başlar. Göreve başladığı üçüncü gün ise her şey değişir. Okula gittiğinde sınıfta yalnızca birkaç öğrenciyi bulur. Velilerin panik içinde okula koşmasıyla köyün teröristler tarafından basıldığı anlaşılır. Köy savaş alanına dönerken bölgeye Bozdoğan Timi gönderilir. Timin lideri, Yüzbaşı Kağan Kutay Alaca, korkunun hâkim olduğu ortamda tek sözü geçen kişidir. Berrak, öğrencilerini korumaya çalışırken vurulur. Ve onu ölümün kıyısından kurtaran kişi... tam da o andan itibaren kaderine yazılacaktır. Kitabın ilk yazılma tarihi; Aralık 2025 ~ Alaca Bir Vatan Hikayesi, dram vatan ve millet içeren bir kurgudur. Umarım bu kurguyu okurken, kendini onlardan hissedersin, seni bir yara bandı gibi sarar... UYARI; Bu hikâye, şiddet, operasyon sahneleri, silah kullanımı, küfürlü diyaloglar ve travmatik geçmişler içermektedir. Anlatılan olaylar, karakterler ve kurumlar tamamen kurgusaldır. Gerçek kişi, kurum veya yaşanmış olaylarla hiçbir bağlantısı yoktur.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Gece parçalandığında, av başlar." Otuz yıl önce Beşbalık şehrinde, Çin ordusunun kanlı katliamıyla bir general can verdi; geride ise intikam yeminiyle büyüyen bir bebek ve karanlıkta kurulan efsanevi bir örgüt kaldı: Karagölgeler. Annesinin de gözleri önünde katledilmesiyle örgütün başına geçen Kökbörü için hayat, acımasız bir intikam savaşından ibaretti. Ta ki kalbini buzdan bir kaleye çeviren o karanlığın içine, yayını nefretle geren Ayla sızana kadar. Çin konvoylarının korkulu rüyası, Beşbalık’ın gizli adaleti olan Karagölgeler için artık hesap vakti gelmişti. Ancak Kökbörü’nün bilmediği bir şey vardı: Otuz yıldır içini kavuran o intikam ateşi, kalbindeki tek ışık olan kadını da yakıp kül edebilirdi. Bir yanda otuz yıllık sönmeyen bir nefret, diğer yanda karanlığın ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk... Biz, geçmişin küllerinden doğanlarız. Biz... Karagölgeleriz.

"En sevdiğin çiçek ne peki?" Hiç düşünmeden cevapladım: "Lavinia Çiçeği." "Anlamını biliyor musun?" Kafa salladım. Lavinia, ölümün çiçeğiydi. Güzelliği için seven çoktu. Ama ben… anlamını öğrendiğimde sevdim onu. O, Gölge Timi’nin içindeki iki kadından biriydi. Ama karanlıkta en çok o fark edilirdi. Gözleriyle karar verir, kurşunlarıyla mühürlerdi. Geçmişinden kaçmıyor, onunla savaşıyordu. Dişi Kurt — Karşısına geçmeye cesaretin var mı?

Kadın asker ve erkek tim doktoru arasınd geçen bir kurgu

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

Bazı şeyler yarım kalırdı, tıpkı bazılarımızın hayatları gibi..

Bu kitaptaki askerler ve yaşananlar bir kurgudur İYİ OKUMALAR...

Kan sadece bu vatan için dökülmeliydi. Çünkü ne için yaşarsan onu üstüne örterlerdi. Bu vatan için can vermen gerekirdi. Al bayrak göklerde dalgalansın diye varını yoğunu ortaya koyman gerekirdi. Ve şehadet ezanları okunurdu. İki kurt bu vatan için şavaşıcaktı. Ve buna ‘Kurdun Şehadeti’ denecekti.