Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

"Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam?" Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir. ____ Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Hikaye, aile sırları, kardeşlik bağları,

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

42.09k okunan yayından kaldırılan zor sevda kitabım tekrar sizler karşısında sunulacaktır.

Ankara sabahı soğuktu. Ama Gökçen’in içindeki soğuk, dışarıdakinden daha ağırdı. Askeri hastanenin önünde durduğunda, binaya uzun süre baktı. Sanki içeri girerse artık geri dönüş olmayacağını biliyormuş gibi… Bir adım attı. Sonra bir adım daha. Ve kapı onun arkasında kapandı.

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Karşılıksız Aşk

Gamze Bozkurt timinin komutanidir savaşlar atlatır eski hayatında kalan yaralari vardır bu yaralar gün yüzüne çıkarsa ne olacak. Emre Borali Gamzeye aşıktır ama Gamze bunu bilmez. Bilenler hava komutanlığı albayı Devrim Boz ve Bozkurt timi Gamze hariç her kes bilir.

Mera sokağında çocukluğunu geçiren Irmak ve Güney uzun yıllar sonra karşılaşır

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Siz: benim salak yeğenim acil pelerin kumaş lazım yoksa bu tüylerin hepsi dökülücek Sera: burası askeriye pelerinimız yok

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

Uyarı: Kitapta çokca +1& sahneler bulunuyor. ♣️ Sevmek için, her şeyi göze almak gerekir. Mesela ihaneti...

Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır… isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık… geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen… artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗