HASAT: GÖLGEDEKİ ADALET "Bazı ölüler toprağa verilmez, bazı sırlar asla gömülmez." Beş yıl önce Suriye sınırında karanlık bir pusu... Kendi komutanı tarafından ölüme terk edilen bir tim ve o geceden sağ çıkan, ruhu yaralı tek bir "hayalet": Üsteğmen Mert. Geçmişini limandaki paslı bir kulübeye, kimliğini ise denizin derinliklerine gömen Mert, kendine "Dilsiz" diyerek dünyadan elini eteğini çekmiştir. Ta ki, babasının suçsuzluğunu kanıtlamak için her şeyi göze alan Aslı kapısını çalana kadar. Mert’in beş yıllık sessizliği, geçmişin çığlıklarıyla bozulur. Elinde sadece kanlı bir künye, şifreli bir flash bellek ve kalbinde dinmeyen bir öfke olan bu ikili; devletin damarlarına sızmış, "Hasat" adı verilen devasa bir ihanet şebekesinin hedefi haline gelir. Limanın karanlık dehlizlerinden Ankara’nın cam kulelerine uzanan bu yolculukta Mert, artık sadece bir kurban olmadığını anlar. O, ihanetin biçtiği ama toprağın kabul etmediği bir adalettir. Yarım kalan hesabı kapatmak için tek bir yol vardır: Kendi kurallarıyla, kendi ekibiyle ve kendi "Pençe"siyle hasadı tamamlamak. Hasat bitti, şimdi ayıklama zamanı.

Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

42.09k okunan yayından kaldırılan zor sevda kitabım tekrar sizler karşısında sunulacaktır.

Derime kazınan tek kelimeyi öptü. Ben teröristlerin elinden kurtulan bir kızdım. O ismi kazırkenki acıyı almak ister gibiydi. Yeşilleri titredi. Eli silah tutarken titremeyen dağ gibi adam benim acıma kahroldu. Biz Tahir ve Zühreydik. Elma ile bağlanan o destanın isimleriydik.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

“Bir çocuk kaç kez ölür?” Dokuz yaşındayken ailesini kurtarmak için bastığı o düğme, aslında kendi kıyametinin tetiğiydi. O gece, küçük bir kızın ellerine koca bir ailenin kanı bulaştı. Ahu büyüdü; acısını milyon dolarlık bir servetin altına gömdü, duygularını ise paha biçilemez kıyafetlerinden bir zırhın arkasına sakladı. Şimdi o, hem podyumların en soğuk ikonu hem de ringlerin en acımasız dövüşçüsüydü. Ta ki bir 22 Mart gecesi, geçmişin hayaletleri kapısını çalana kadar. “Bazı emirler kurşundan daha ağır, aşktan daha yakıcıdır.” Ateş Kaya Kurtbey; yeraltının derinliklerinde devlet için "temizlik" yapan, vatan hainlerinin korkulu rüyası bir gölge. Yeni görevi ise hayatının en zorlu operasyonu: Devletin en büyük şahidi olan Ahu Dicle Doğan’ı korumak ve onun hafızasındaki sırlarla ihanet şebekesini çökertmek. Üstelik bu görev, sıradan bir koruma kalkanı değil; MSB onaylı bir evlilik emriydi. Biri geçmişin yüküyle duygularını öldürmüş bir kraliçe, diğeri geleceği kurtarmak için ölümü göze alan bir kurt. İki yaralı ruh, zorunlu bir imza ve tek bir amaç: 22 Mart’ın karanlığını aydınlatmak. Ateş, Ahu’nun buz tutmuş kalbini mi eritecek, yoksa beraber o kanlı düğmenin altında mı kalacaklar? "O düğmeye basan parmaklarını öpeceğim gün gelene kadar, bu cehennemde beraber yanacağız."

Seher karanlıkta büyüdü; korkunun, suskunluğun ve saklanan sırların içinde. Turhan ise Azerbaycan ordusunda görev yapan bir askerdi… ama bu, onun görünen yüzüydü.O, aynı zamanda ülkenin en güçlü mafya ailelerinden birinin tek varisiydi. Üniformasıyla onur, soyadıyla suç ve kan taşıyordu.Seher’in hayatına girdiği an, aşk artık bir sığınak değil; kaçışı olmayan bir tehlikeye dönüştü.Çünkü bazı kalpler, birbirine çarptığında ya birlikte yanar ya da birlikte yok olur.

​Biri gölgelerin içinde sessizce savaşan bir "Tilki", diğeri o gölgeleri darmadağın etmeye yeminli bir "Demir". ​Yazgı Tezcan için ölüm, bir düşman elinde esir kalmaktan daha masumdu. Elektrik telleri vücudunu titretirken bile tek bir şeyi düşündü: İntikam. O kapı kırılacak, o hesap sorulacaktı. ​Peki ya kurtarmaya gelen kişi, adını dosyada gördüğünde sesi titreyen o adam olursa? ​"Sessiz Kurşun" başlıyor. Onur, sadakat ve kalbin en derininde saklanan o gizli yara üzerine bir asker hikayesi.

Teröristler tarafından kaçırılıp yetimhaneye bırakılan Miray’ı babasının bulması…

Onlar altı kişiydi. İsimlerinden çok kod adlarıyla tanındılar. Emir geldikçe gecenin içine girdiler, gölgede kaldılar. Yüzbaşı Aras Çelik, timini tek bir hat gibi yönetirken; Üsteğmen Defne Bozkurt, karanlığın içinde soğukkanlılığıyla iz bırakıyordu. Görevler sertti, düşman görünmezdi, hata payı yoktu. Her operasyon bir sınavdı. Her sessizlik, yaklaşan çatışmanın habercisi. Ve bazı gecelerde, görevle duygular arasındaki çizgi tehlikeli biçimde incelirdi. Ve tam her şey kontrol altına alınacak derken, beklenmedik bir aşk filizleniyor. Bu hikâye yalnızca silahların, emirlerin ve çatışmaların hikâyesi değil. Bu, aynı siperin altında omuz omuza duranların, vatan için susanların, ve geceyle gölge arasında kalanların hikâyesi. Kurşun geçebilir. Emir değişebilir. Ama aynı timde verilen yemin kolay bozulmaz. Çünkü bazı görevler bitse bile, hikâyesi devam eder. Bir yandan askerî disiplin, bir yandan kahkaha, bir yandan da kalp atışlarınızı hızlandıracak bir aşk hikâyesi. Gece ve Gölge Arasında sizi hem güldürecek hem de heyecanla sayfaları çevirtecek bir hikaye.

Erkek Kardeşi yüzünden evliliğe mahkum bırakılan kadın Kız Kardeşi yüzünden zorla evliliğe mahkum bırakılan adam

Bazı vedalar, sadece bir şehrin değişimi değil; bir çocukluğun sonudur. İstanbul’un kalabalık sokaklarında, aynı apartman boşluğuna yankılanan iki küçük çocuk sesiyle başladı her şey. Serhat on yaşındayken o kapıdan içeri girdiğinde, Zeynep’in dünyasına sadece bir komşu olarak değil, bir ağabey, bir koruyucu ve bir çocukluk anısı olarak yerleşmişti. Aralarındaki dört yaş, o zamanlar aşılması gereken büyük bir uçurum gibi görünse de; paylaşılan bayram şekerleri, okul dönüşü koşturmacaları ve annelerin demli çaylar eşliğindeki sohbetleri o uçurumu bir köprüye dönüştürmüştü. Ancak hayat, planlarını bizden bağımsız yapar. Serhat, on altı yaşının omuzlarındaki taze yükle Ankara’nın yolunu tuttuğunda; arkasında sadece gözü yaşlı bir aile değil, büyümesini henüz tamamlamamış bir çocukluk bıraktı. Tam on iki yıl. Zaman, en mahir heykeltıraştır; insanı yontar, değiştirir ve bazen en tanıdık gelen yüzü bile bir yabancıya dönüştürür. Şimdi, yıllar sonra aynı apartman dairesinin önünde, aynı mermer basamaklarda karşı karşıya gelen bu iki yabancı; aslında birbirlerinin hikayesinin en önemli başrol oyuncuları. Anneler hala aynı masada çaylarını yudumlarken, koridorda birbirine değen iki bakışın birbirini tanımaması, kalbin mi yoksa hafızanın mı bir oyunudur? Bu hikaye; büyümenin, değişmenin ve aslında hiç gitmemiş olan o çocukluk bağının, tozlu raflardan inme masalıdır. Bakalım zaman, unutturduğu bu iki yüzü yeniden birbirine hatırlatacak kadar cömert davranacak mı?

Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu`ya gitti. Ayşe`nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih`e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih`in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi

Asker kurgusudur. Kızımız ilkten başka timde olcak ama sonradan şehir değiştirip yeni karargahta mermi timinde komutan yardımcısı olucak. İyi okumalar.

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

Her Çarşamba yeni bölüm Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak`a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır. Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır.

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

“Bazı biletlerin üzerine varış yeri yazılmaz. Çünkü o yolun sonu bir şehre değil, bir yok oluşa çıkar.” İstanbul’dan Doğuya doğru giden bir tur otobüsü... İçinde bitirme projesi için yanıp tutuşan üç genç ve onlara tutunan bir arkeolog. Hedefleri; dünyanın en kapalı, en tehlikeli ve en dilsiz bölgesi olan Qharsha-Khaar. Burası öyle bir yer ki; bir fotoğraf makinesinin deklanşörü, bir tüfeğin tetiğiyle aynı sesi çıkarır. Ve deklanşöre bastığınız an, kendi infazınızı başlatmış olursunuz. Kendi sert yasaları ve karanlık inançlarıyla yönetilen bu bölgeye adım attıklarında, sadece bir belgesel çekmeyeceklerini, bir hayatta kalma savaşının tam ortasına düştüklerini fark ettiler. Borahan, her şeyi bir merceğin arkasından izlemenin kendisini koruyacağını sanıyordu; ancak o tozlu sınırdan geçtikleri an, dünyayı izlediği o şeffaf camın aslında kendi sonunu hazırlayan bir kefen olduğunu anladı.

bir esir ve esaret bundan doğan bir güç ; esaret bir veda bir söz bir can borcu hayat tekerrürden ibarettir istemeseniz bile irel içinde öyle tekerrür

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.