Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.

Evlendirilmek istenilen komutan yerine başka bir komutana yazarsa ne olur?

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

(ASKIDA ) "Bir şey diyeceğim ama .." "De hadi de " "Ben de tekmil vereyim mi ? Ya çok havalı geldi ne olur?" "Ver bakalım " Ellerimi biraz önce tekmil veren asenalar gibi alnıma yasladım .kaşlarım da anın şeyiyle çatılırken gür sesimle bağırdım "Doktor Hafsa Alpkaya .Malatya .emret komutanım " "Aferin asker " "Sağ ol " ... -Bir şey soracağım -Buyurun -illa hanımefendi mi olacağım ? -Anlamadım ? -Beyefendi gibi takılıyorum da siz de öyle var sayın .olmaz mı ? -Şaka yapacağınız bir yer değil burası -Biliyorum asker hanım  da  işte -Eee -Eee`si Allah kerim

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Doğumda karıştırlılan Deniz. 5 abisini ve ikizini bir çok kez karşılaşmış. DNA testi için hastenden çağrılıp. Hastabe odasina girdiğinde hiç görmeyi beklemediği kişiler ise Babasının ortağının ailesi ve yeni tanıştığı arkadaşı olan Defne`dir.

2015 -2016 Yılları arasında geçen bir aşk hikayesi :) Yazarın yani benim ilk hikayem :D Bu hikayeyi eklemem için mesaj atan bütün okurcanlarıma teşekkür ederim. Onlar böyle tatlı mesajlar atmasaydı, muhtemelen eklemezdim. Keyifli okumalar :)

Onlar altı kişiydi. İsimlerinden çok kod adlarıyla tanındılar. Emir geldikçe gecenin içine girdiler, gölgede kaldılar. Yüzbaşı Aras Çelik, timini tek bir hat gibi yönetirken; Üsteğmen Defne Bozkurt, karanlığın içinde soğukkanlılığıyla iz bırakıyordu. Görevler sertti, düşman görünmezdi, hata payı yoktu. Her operasyon bir sınavdı. Her sessizlik, yaklaşan çatışmanın habercisi. Ve bazı gecelerde, görevle duygular arasındaki çizgi tehlikeli biçimde incelirdi. Ve tam her şey kontrol altına alınacak derken, beklenmedik bir aşk filizleniyor. Bu hikâye yalnızca silahların, emirlerin ve çatışmaların hikâyesi değil. Bu, aynı siperin altında omuz omuza duranların, vatan için susanların, ve geceyle gölge arasında kalanların hikâyesi. Kurşun geçebilir. Emir değişebilir. Ama aynı timde verilen yemin kolay bozulmaz. Çünkü bazı görevler bitse bile, hikâyesi devam eder. Bir yandan askerî disiplin, bir yandan kahkaha, bir yandan da kalp atışlarınızı hızlandıracak bir aşk hikâyesi. Gece ve Gölge Arasında sizi hem güldürecek hem de heyecanla sayfaları çevirtecek bir hikaye.

Kadının amacı ne yaparsa yapsın onu bünyesinde barındırmaya devam eden anasını korumaktı... VATAN`INI

Ben Kıdemli Yüzbaşı Altay, Anka`nın kurucusu ve kurduğundan beri uzaktan yöneten yüzünü göstermeyen, her bilgisi gibi yüzü de sır olan, isminin bilen sayılı insan dışında kendi timi için bile sır olan komutandım. Ben Anka`nın ruhuydum.

Bir çift mavi göz yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi... Youtube kanalımız: @TheAngel_EES

Pamuk prenses ona verilen elmanın zehirli olduğunu zaten biliyorsa? İlk ısırık. İntihar mı? Kaderi Kabulleniş mi? 🔱

Yanlız bir çocukluk geçiren Gece bir çocuğun daha yanlız ve kimsesiz büyümesine izin vermeyerek Hayal`i evlat edinir.

İtalyan Asker - Şef Kadın Yarı Texting kurgudur. ****ALINTI***** "Evimsin, yangınımsın çilli. Her an yangınında yanmak isteyecek kadar yangınımsın. Ben, seni seviyorum. Bir abi olarak değil, senin kocan olarak seviyorum." ****ALINTI**** Siz- Pişt askerişkom, ne yapıyorsun gülüm? Siz- Tek dileğim gunini başka karılara açmaman. Siz- Öyle bir hataya düşmezsin değil mi pancar gözlüm!? Siz- Seni lime lime doğrayacağımı bildiğin için yapmazsın bence. Kitap şarkısı; Güle güle şekerim

Yıllar sonra beni hatırlayacakmı abisi olduğumu bilecek mi?...

Aşk bazen iyileştirmez. Bazen iz bırakır. Bazen yakar. Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı. Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su`ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu. Bazı insanlar yangından kurtulmaz. Bazılarıysa yangının ta kendisi olur. Ve bazı aşklar Sadece acıtır gibi sever..

Gazeteci Alânaz Karayel ve Asker Koral Alkan`ın hikayesi. Alânaz her zaman başı dik bir kızdır. Gitar çalar. Koral her zaman daha soğuktur. Ateş timinin başıdır. Wattpad tarzı okuyorsanız göz atın derim. Lütfen çalmayın kul hakkı.

Klasik gerçek ailem ama kızımız kıdemli yüzbaşı ve manevi ablası biyo abiaiyle evli manevi ikizi biyo ikiziyle sevgili

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Kalp hastası olan bir kızın asker sevgilisi olursa neler olur? Her gün ayrı bir endişe, korku ve panik... yazık değil mi kıza? Kız için canını vermeye hazır olan bir TÜRK ASKERİ vatanını korurken sevdiği kızı da koruyabilecek mi?

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."