Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

“Fısıltılar, en sessiz anlarda duyulur.Hayatın görünmeyen köşelerinde saklı duygular, beklenmedik karşılaşmalar ve kalbin sessiz çarpıntıları.. Cumhuriyet Savcısı ve Fısıltı Timi`nin birlikte yürüttüğü o görev. “O halde…” dedi, sesi bu sefer daha ciddi çıktı. “Hazır mısın?” “Hazırım,” dedim.

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve siyah makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

Tahir uzun doğu görevini tamamlamış Rize`de ki karargaha tayin edilmişti.

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

İzmir`den Ankara`ya amcası için gelen Selis Korkmaz bir time katılacağıdan haberi yoktur. Aral Demir Öztürk timine yeni bir kişi istemediği için şansızdı. Böyle bir sürprizle karşılaşacağıdan haberi henüz yoktu.

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu`ya gitti. Ayşe`nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih`e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih`in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi

"Uyan ve gör etrafını." "Uyan ve tanı acılarını." "Uyan ve sev birini." "Artık uyanmana gerek kalmadı küçük kızım; kapa gözlerini ve unut kederini..." Taşıyamayacağım bir dağın, karını sırtladım olağan gücümle. Ezildim, yuvarlandım, yönümü kaybettim. Geldim sandım, geride kaldım; gördüm sandım, kör oldum. İşlemediğim suçun cezasıyla sınandım. Sandım ki güçlü olursam kimse beni yıkamaz. Bir meltem rüzgarının savuruşuna yenildim. Herkesin bir sınavı varmış bu hayatta: Tamu Hapishanesi`de benim sınavımdı. Bir yayın şirketinde yöneticiyken kendimi demir parmaklıkların ardında buldum. Üstelik cezam yeni oluşturulan hukuk sistemine göre belirlenmişti. Ben artık yalnızca bir mahkum değildim. Erkeklerle dolu bir hapishanede hayatta kalmaya çalışan ve düzeni yıkmak için çabalayan bir kadındım. Ya ben sonumu bulacaktım ya da onlar bana sonu getirecekti.

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Üsteğmen Yavuz, Hakkâri’de görev yapan Gölge Tim’in lideridir. Hazal, yıllar sonra annesinin cenazesiyle Türkiye’ye dönen bir doktordur. Geçmişte yaşanan büyük bir kayıp ve yarım kalan bir evlilik, ikisini aynı kışlada yeniden karşı karşıya getirir. Dağlarda süren operasyonlar devam ederken Hazal’a bırakılan kimliği belirsiz mektuplar, kışlanın içinde görünmeyen bir tehdidi ortaya çıkarır. Geçmiştteki acılarımızı her ne kadar saklamak istesekte gün geldiğinde yüzümüze vurur kaderin cilvesidir bu...

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

0293***:Hola hermosa abogada ,quiero conocerte lo maş pronto posible. Laren": Manyak mısın be?kimsin? canına mı susadın? 0293*****:Nos veremos pronto cariño ,no te preocupes Laren": Yabancı numaradan olmasa hemen bulurdum seni. 0293****":¿Cree que soy una persona tan estúpida que ne revelo a sabiendas ?Me subestima ,abogado .Sólo usted puede salvarme de eşe caso. Laren ":Engel atıyorum yine yazıyorsun pis şerefsiz bekle sen elimden çekeceğin var.

Okulunu bitirmiş hakkariye ailesinin yanına gelen Tuğçe ve tuğçeyi ilk görüşte bir şeyler hisseden alaz

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.