20 yıl sonra ortaya çıkan gerçek ve tepetaklak olan hayatlar...

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Hedefleri bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu yüzden iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Biri hamleleri önceden görürdü. Diğeri taşı kaldırmadan önce zaten harekete geçmişti. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan şey ne zaferdi ne yenilgi — sadece hayatta kalmanın o ağır, sessiz gerçeğiydi. Bu hikâye o gerçeğin izini sürüyor. Ve bazı şeyler, ödendiğinde bile geri alınamaz. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen... Kapak tasarımı için @irempsd`ye teşekkürler🎀

Kitap önerisi yapıyorumm çünku neden olmasın Kitaplarınızı tanıtıyoruum (karşılıksız) Sadece yorumlara ya da dm den bana kitabımı tanıtmak istiyorum demeniz yeterliii en kısa sürede geri dönüş alırsınız. Tamamlanmış olarak gözükebilir fakat hâlâ devam etmekteyimm (14.04.2026)

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Yaman Bey: Rahatsız olmazsanız eğer şu sizli bizli konuşmayı bıraksak mı? Komutanın hâlâ ona trip atmasına gülmek istedi genç kız. Gerçekten de hayatındaki ilk tribi yemişti az önce. Öğretmen Hanım: Trip seziyorum... Komutan gecenin karanlığında yüreğine ışık tutan bu kız için bir kere daha şükretti. Yaman Bey: Estağfurullah. Tribi senin atacağın günleri iple çekiyorum ;) Genç kız yüzündeki tebessüm eksilmeden `Bende` demek istedi. Diyemedi. 🫀 Çünkü ben o olmadan huzurlu olamazdım. Çünkü Sare huzurumdu. Çünkü o vatanıma benzettiğim kadındı. Ben vatanımı korumak için vardım. Vatanımın huzur içinde yaşaması için vardım. Vatan olmadan olmazdı. Sevdiğim olmadan olmazdı...

Bir annenin ölümüyle başlayan cehennem, bir kadının özgürlük savaşıyla küllerinden doğabilir mi? Lidya ve Derya için dünya, babalarının merhametsizliğinde boğulan bir zindandan ibaretti. Sırf kız olarak doğdukları için annelerinin ölümüne tanıklık eden iki kardeşin hayatı, bir cehennemin ortasında başladı. Ama Lidya için asıl işkence, düşman bir mafya liderinin oğlu olan Şahin’e bir barış bedeli olarak satılmasıyla başladı. Şahin’in kontrolsüz öfkesi altında ezilen bir kadın ve bu karanlığın ortasında hayata tutunmaya çalışan küçük bir kız çocuğu: Eda. Lidya, kızının kaderi kendi kaderine benzemesin diye her şeyi ateşe vermeye hazırdı. Kaçtığı o gece, attığı her adım onu bir felaketten bir savaşa sürüklüyordu. Yanlışlıkla girilen bir askeriye, patlayan silahlar ve artık kaçacak yeri kalmayan bir annenin son çırpınışı... Bir yanda öfkesiyle dünyayı yakan bir koca, diğer yanda vatanı koruyan çelikten iradeler. Lidya şimdi sadece kendi hayatı için değil, kucağındaki Eda ve kalbindeki intikam için en büyük savaşı başlatıyor. Küllerinden doğmak masallara mahsustur, Lidya ateşi yanımda götürüyordu. “Annemin kanıyla mühürlenen bu cehennemden kızım için kaçarken, bir askeri nizamiyenin eşiğinde sadece geçmişimi değil, tüm dünyayı yakacak o büyük savaşı başlattım.”

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Ateşin içinde , karanlıkta çiçeklerle oynayan iki çocuğun hikayesi... Büyüdüklerinde o çiçekler birer dikene dönüştü . Hayat rüzgarı onları birbirinden ayırdığında aynı bedende farklı kişi olarak buluştular. Bedenler büyünce geçmişte değişir mi ? Şimdi mi ? Şimdi ise yüzleşme vakti... Ya intikam ya da vicdan Sen hagisini seçerdin ?

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

Eski komşu Bazı insanlar vardır… Aynı sokakta büyürsün, aynı havayı solursun… Ama onları gerçekten görmek için yılların geçmesi gerekir. Sümeyye Ardıç, Hakkâri Devlet Hastanesi’nde çalışan genç bir hemşire. Hayatı; hastane koridorları, telaşlı günler ve içinde sakladığı sessiz duygular arasında geçip gider. Ali Arslan ise bir üsteğmen. Görev onun için her şeydir. Disiplin, düzen ve susmak… alıştığı hayatın parçalarıdır. Bir gün yolları kesişir. Kısa bir an… sıradan bir karşılaşma. Ne o gün birbirlerini tanırlar, ne de kalplerinin neden hızlandığını anlarlar. Ama kader, bazı hikâyeleri yarım bırakmaz. İkisi yeniden karşı karşıya gelir. Bu kez sadece gözleri değil, kalpleri de konuşmaya başlar. Geçmişin izleri, hatırlanmayan anılar ve yarım kalmış bir tanışıklık… Onları birbirine çekerken, hayat ikisine de aynı soruyu sorar: Birini gerçekten tanımak için hatırlamak mı gerekir… yoksa kalbin bilmesi yeter mi? Eski Komşu Aynı sokaktan çıkan iki yabancının, birbirine dönüşen hikâyesi… +!&içerik bulunan bilmektedir. Gerçek okuyucu istiyorum ve bol yorum istiyorummmmmmm.

Asker&Asker Hilal Yalçın, başarılı bir harbiyeli Üsteğmen. Kimsesizliği, çelik kanatlarda hayat bulmuş bir kadın. Kaan Sancaktar, acımasız ve sert bir yüzbaşı. İkilinin yolu bir operasyondaki koordinat hatası yüzünden buluşunca, yollarını ayırmak baya bir zor olacağa benziyordu. ••• Hani sık ağaçlarla kaplı bir alandan sonra, ferah çimenlik mis gibi kokan bir yere gidip çevremize baktığımız alan varya.. işte orası alança. Dertlerimizin son bulduğuna inandığımız, o ferah yer. Hayatı kendi çabaları ile görüp yaşamış, kendi kendini yetiştirmiş bir kadındı Hilal. Bir gün hangardaki uçağında otururken, Kara Kuvvetleri desteği için havalanması yönünde emir aldı. İşte hayatı öğrenemediğini o an anladı. Hala bir sığınmaya ihtiyaç duyduğunu o günden sonra net bir şekilde hissetti. Bunu ona hissettirecek Kaan ise ondan nefret ediyordu. Her şeyi Hilal’in hatası olarak görüyordu. Bu ikili zorunluluklar yüzünden bir arada, kurşunların içinde kalırsa ne olurdu? BU KİTAPTAKİ TÜM KARAKTERLER VE OLAYLARIN GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR. TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

Feride Çakmak yeni mezun bir Pöh`tür ve ilk görevini daha önce tanıştığı Atlas Kara ile yapacaktır. Bu hikaye Atlas ve Feride`nin güzel aşk hikayesini ele almaktadır.

Bu "konuşmanı istemiyorum", aslında yıllar önce de konuşmadın" demenin başka bir yoluydu.. ... Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎ ‎Birde bu masalın en önemli çizgisine yıllar sonra sahip olmuşlardı. . ‎ ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎ Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

Feride Çakmak P.Ö.H. mezunu olmuş bir hafta sonra Hakkari`de mesleğine başlayacaktır lakin mezun olduğu gün Yüzbaşı Atlas Kara ile tanışmış ve büyük bir aşka yelken açmıştır.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

Geçmişte yaşanan olaylardan sebepsizce sorumlu tutulan bir asker. Askerliğinin elinden alınmasına ramak kalmıştır. Elindeki sadece mesleği kaldığı için onu da kaybetmek istemez. Başına gelenlerden sonra tayini çıkar. Katıldığı timde tim komutanının kendisine segilediği davranışlara boyun eğmek istemez. Ya bu zorlu yolda devam edecek ve sonuçlarına katlanacaktı ya da pes edecekti. Ya savaşacaktı, ya da savaşmayı bırakacaktı. Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Benzerlikler tamamen tesadüftür.

"Küllerinden doğmak nedir bilir misin." dedi mırıltılı sesiyle. "Bilmiyorum nedir." Dedim "Bende bilmiyordym seni tanıyınca öğrendim." dedi. Söyledikleriyle kalbimi bertaraf eden adama baktım. Oda bana bakıyordu gözleri kahvenin en koyu tonuydu kirpikleri ise uzundu elini saçlsrıma atıp okşadı bende elimi uzatıp yanağını okşadım. Lal komutan - Kül Zambağı

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.