Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

Ailesi ile çalıştığı konakta zorla konağın sahibinin oğlu ile evlendirilir efsa

Işıklar yeni yanmış bir şehrin pırıldayan keskin bıcağı saplanıyordu yanşızlığımın böğrüne. İşte şimdi dönüyordum kendi karanlığıma yaralıydım, yanlızdım, yabancıydım. Keskin acı belli ediyordu kendini her seferinde, soruyorum neden o da bilmiyordu nedenini. Komutandım, Komutandı... Ben Üsteğmendim o Yüzbaşı . Tek fark buydu ama kader birleştirmişti, hayır kader diye bir şey yoktu. Bir görev birleşmesi gereken kişiler sonsuz savaş ama hedef tek Vatanını koru... Albayın onlara verdiği görev ve bunu yerine getirmek zorunda olan iki insan... " Hate is casy, love takes courage... "

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

“Güneş sadece senin bedenini ısıtamaz. Toprağın o taşlı, pürüzlü, soğuk örtüsünü ısıtır fakat güneş o toprağın altında ki bedenini ısıtamayacak kadar uzak sana...” 10.06.2004 Füsun Eslim&Vuslat Asanar Füsun çimenlere uzanmış, gökyüzünün mavi renginden gözlerini ayıramıyordu. En sevdiği renk, gökyüzünün değişen mavilikleridi. Güneş tam tepesinde, kömür karası saçlarını ısıtyordu. Toprak sıcaktı. Füsun`un, yerdeki güçsüz bedenini ısıtıyordu. Eğer bir gün ölürse, üşümek istemiyordu. Ölünce üşünür müydü? Bilmiyordu. Olurda ölürse yerin altındaki karanlık, ondan güneşi alacaktı. Füsun, soğuktan nefret ediyordu. Ölünce bedeni üşürse ruhu hisseder miydi? Hissederdi. Ölmek ne demekti? Nefesinin kesilip, acı içinde boğulurken, tepkisiz bir şekilde son nefesini vermek miydi? Ne tek bir söz, ne de bir isyan. O gün geldiğinde sessizce, eceliyle ölmeyi umuyordu. Belki o zaman daha az acı çekerdi. 22.12.1982 Hain dediler. Babası, “Benim güzel ülkem. Mustafa Kemal Atatürk, bize emanet etti. Emanete ihanet olmaz. Bilin ki ben ülkeme ihanet etmedim!" Sesi gür, anlı ak. Son sözlerinde bile ülkesine, aşkla bağlı bir adamı idam ettiler. Üzerinde beyaz bir infaz gömleği, gömleğin üzerinde şuçu yazan bir yafta asılımıtşı. Bir adamın çocuğuna, ülkesine bağımlı olan bir adamın, kızına hain dediler. Yaşı henüz yedi olan bir kıza, hain dediler. Kimdi hain? Bu topraklarda, bu ülkede, işlenen cinayetlerin önü arkası kesilmezken Savcı, Hakim, Polis, Devlet adamları... Onları salıverirken, küçük bir kıza hain dediler. Kimdi hain? Bir masum muydu hain? Yoksa ufacık çocuğa hain diyenler miydi? Babasını infaz edenler miydi hain? Kimdi hain? Bir çocuğa, babasının idamını izlettiler.

“Deniz Ateş ve Fırat Demir’in öyküsü, sanki edebiyatın sakin bir nehirde akıp giden bir destanı gibi. Deniz, suyun huzurunu ve derinliğini taşıyan bir karakter iken, Fırat ise ateşin coşkusunu ve enerjisini yansıtan biri. Onların hikâyesi, her satırda su ve ateşin dans ettiği, masumiyetle örülmüş bir aşkın izini sürüyor. Her sayfada bu iki karakterin iç dünyalarına daha derinlemesine dalacak, onların zarif ve tutkulu romantizminin her tonunu hissedeceksiniz. Bu roman, edebiyatın zarif diliyle, su ile ateşin harmanlandığı bir aşk öyküsü sunuyor. İyi okumalar.”

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Garson kız ile mafya. Peki bu mafya aslında farklı bir kılığa girmiş bölge lideri ise? "Abi ne yapıyorsun?" "Kocanı içeri attırmak için plan?" Ali güldü "Sen kimsinde Asaf abimi içeri attırıyorsun?" "Kıdemli üs teğmen Gurur" "Adam asker çıktı sıçtık" "Mafya babanın asker oğlu mu? Oğlum bu resmen adama dümdüz küfür etmiş" "Asaf, abim hakkında konuşursan seni en son aldığın gökdelinin tepesinden atarım" "Eh kimin kardeşi"

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Şehit askerin reankarnasyonla 17 yaşına dönmesi o sürede gerçek ailesini daha erken bulup yaşanacak olaylar

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

Bazı hikâyeler… kanla yazılır. Bazıları ise… susturulmuş çığlıklarla. O, bir askerdi. Ama hiçbir zaman sadece asker olmadı. Doğduğu günden itibaren seçilmişti. Eğitilmedi… parçalandı. Yetiştirilmedi… yeniden yaratıldı. Onun kanı sıradan değildi. Onun geçmişi… unutulacak gibi değildi. Ve onun içinde saklanan şey… hiçbir zaman insan kalmadı. Bir tim vardı. Kimsenin varlığına inanmadığı… ama herkesin adını fısıldadığı. Kıyamet Timi. Onlar görünmezdi. Onlar bulunamazdı. Ve en önemlisi… onlar yakalanamazdı. Ama biri yakalandı. Zincirler… soğuk duvarlar… ve geçmişin gömüldüğü bir köy. Yanlış yer. Yanlış insanlar. Yanlış hesap. Çünkü onlar… sadece bir askeri esir aldıklarını sandılar. Ama o… kendi sonlarını da beraberinde getirdi. Gerçek… her zaman anlatılmaz. Bazı gerçekler… ortaya çıkana kadar bekler. Ve bazıları… ortaya çıktığında geriye hiçbir şey bırakmaz. O konuşmayacak. O kırılmayacak. Ama o… değişecek. Ve değiştiğinde… Hiç kimse ne olduğunu anlamayacak. ❄️ “Başlangıcı kaçırdınız.”❄️ ‼️Kitap benim ilk kitabımdır. Acemi bir dil ile yazılmıştır.‼️

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen... Kapak tasarımı için @irempsd`ye teşekkürler🎀

🖤Asker olan Asena oldurmemesi gereken mafyayi öldürünce diğer mafyalarin onu yaklamaya calismasi ama beklemedikleri olaylar...🖤

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General`in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan`dasın." NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.