Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

“Bir çocuk kaç kez ölür?” Dokuz yaşındayken ailesini kurtarmak için bastığı o düğme, aslında kendi kıyametinin tetiğiydi. O gece, küçük bir kızın ellerine koca bir ailenin kanı bulaştı. Ahu büyüdü; acısını milyon dolarlık bir servetin altına gömdü, duygularını ise paha biçilemez kıyafetlerinden bir zırhın arkasına sakladı. Şimdi o, hem podyumların en soğuk ikonu hem de ringlerin en acımasız dövüşçüsüydü. Ta ki bir 22 Mart gecesi, geçmişin hayaletleri kapısını çalana kadar. “Bazı emirler kurşundan daha ağır, aşktan daha yakıcıdır.” Ateş Kaya Kurtbey; yeraltının derinliklerinde devlet için "temizlik" yapan, vatan hainlerinin korkulu rüyası bir gölge. Yeni görevi ise hayatının en zorlu operasyonu: Devletin en büyük şahidi olan Ahu Dicle Doğan’ı korumak ve onun hafızasındaki sırlarla ihanet şebekesini çökertmek. Üstelik bu görev, sıradan bir koruma kalkanı değil; MSB onaylı bir evlilik emriydi. Biri geçmişin yüküyle duygularını öldürmüş bir kraliçe, diğeri geleceği kurtarmak için ölümü göze alan bir kurt. İki yaralı ruh, zorunlu bir imza ve tek bir amaç: 22 Mart’ın karanlığını aydınlatmak. Ateş, Ahu’nun buz tutmuş kalbini mi eritecek, yoksa beraber o kanlı düğmenin altında mı kalacaklar? "O düğmeye basan parmaklarını öpeceğim gün gelene kadar, bu cehennemde beraber yanacağız."

Her Çarşamba yeni bölüm Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak`a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır. Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

HASAT: GÖLGEDEKİ ADALET "Bazı ölüler toprağa verilmez, bazı sırlar asla gömülmez." Beş yıl önce Suriye sınırında karanlık bir pusu... Kendi komutanı tarafından ölüme terk edilen bir tim ve o geceden sağ çıkan, ruhu yaralı tek bir "hayalet": Üsteğmen Mert. Geçmişini limandaki paslı bir kulübeye, kimliğini ise denizin derinliklerine gömen Mert, kendine "Dilsiz" diyerek dünyadan elini eteğini çekmiştir. Ta ki, babasının suçsuzluğunu kanıtlamak için her şeyi göze alan Aslı kapısını çalana kadar. Mert’in beş yıllık sessizliği, geçmişin çığlıklarıyla bozulur. Elinde sadece kanlı bir künye, şifreli bir flash bellek ve kalbinde dinmeyen bir öfke olan bu ikili; devletin damarlarına sızmış, "Hasat" adı verilen devasa bir ihanet şebekesinin hedefi haline gelir. Limanın karanlık dehlizlerinden Ankara’nın cam kulelerine uzanan bu yolculukta Mert, artık sadece bir kurban olmadığını anlar. O, ihanetin biçtiği ama toprağın kabul etmediği bir adalettir. Yarım kalan hesabı kapatmak için tek bir yol vardır: Kendi kurallarıyla, kendi ekibiyle ve kendi "Pençe"siyle hasadı tamamlamak. Hasat bitti, şimdi ayıklama zamanı.

“Bazı biletlerin üzerine varış yeri yazılmaz. Çünkü o yolun sonu bir şehre değil, bir yok oluşa çıkar.” İstanbul’dan Doğuya doğru giden bir tur otobüsü... İçinde bitirme projesi için yanıp tutuşan üç genç ve onlara tutunan bir arkeolog. Hedefleri; dünyanın en kapalı, en tehlikeli ve en dilsiz bölgesi olan Qharsha-Khaar. Burası öyle bir yer ki; bir fotoğraf makinesinin deklanşörü, bir tüfeğin tetiğiyle aynı sesi çıkarır. Ve deklanşöre bastığınız an, kendi infazınızı başlatmış olursunuz. Kendi sert yasaları ve karanlık inançlarıyla yönetilen bu bölgeye adım attıklarında, sadece bir belgesel çekmeyeceklerini, bir hayatta kalma savaşının tam ortasına düştüklerini fark ettiler. Borahan, her şeyi bir merceğin arkasından izlemenin kendisini koruyacağını sanıyordu; ancak o tozlu sınırdan geçtikleri an, dünyayı izlediği o şeffaf camın aslında kendi sonunu hazırlayan bir kefen olduğunu anladı.

bir esir ve esaret bundan doğan bir güç ; esaret bir veda bir söz bir can borcu hayat tekerrürden ibarettir istemeseniz bile irel içinde öyle tekerrür

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Ve en iyi şekilde emanetlerine sahip çıkacaklardı ...

"Beni sana unutturmuşlar... ama tenin hâlâ bana ait."Alaca, kim olduğunu bilmiyordu. Her gece, uykusunun en derin yerinde bir nefes boğazına çöküyor. Ellerini tanımadığı bir adamın sıcağında yanıyor, ama uyanınca her şey kayboluyor. Kafasında susmayan bir ses, aynalara bakarken bile kaçtığı bir yüz... Ve sonra biri geldi.Sargın.Sert. Sessiz. Tehlikeli. Alaca`nın geçmişinden gelen tek gerçek.Bir zamanlar nişanlıydılar. Şimdi Alaca bunu ve onu hatırlamıyor, ama bedeni tanıyor. Sargın`ın sesi, dokunuşu, öfkesi... hepsi, zihninin unuttuğu her anıyı yeniden ateşe veriyor. Onun yanında olmak, her saniye uçurumun kenarında çıplak ayakla yürümek gibi: bir adım tutkuda boğulmak, bir adım tamamen yok olmak demek."Hatırlarsan, her şey yeniden başlar."Ama bu başlangıç, sevgiyle değil, sahiplenmeyle başlar.Özgürlük yok. Aff yok."Sen, hep bendin."Alaca çevresindeki herkesin maskesini indirirken, en büyük maskenin kendi yüzünde olduğunu farkedecek . Her hatırladığı şey, onu biraz daha karanlığın kucağına çekecek."Yalancı Sanrı", tutkunun acıttığı, aşkın zincire dönüştüğü, hafızanın hem kurtuluş hem lanet olduğu bir hikâye. Bazı bağlar kopmaz... yalnızca daha derine işler." Teni tenime o kadar çok yakındı ki dokunsa bu kadar güçlü duygular hissettiremezdi. "Sen benim geçmişimsin ama asla geleceğim değilsin" Dudaklarımdan dökülen kelimeler ona hiç uğramış gibi değildi."Seni yakından hissetmeye ihtiyacım var,"Nefesi tenimi yakıp geçerken o durmadı, kalbimi kasıp kavurdu."Sana, sesine, siktiğimin o hiç susmayan küçük çenene ihtiyacım var"🍃

Hiç geçmişiniz ile geleceğiniz arasında arafta kaldınızmı? Mutluluk ile hüzün , heyecan ile endişe ve en kötüsü... Delilik ile akıl arasındaki o ince çizgide.. O Araf noktasında... Hiç kaldınızmı?... Peki kalsaydınız... Nereyi seçerdiniz?..

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri ise iyileştirmeye. Peki, kalbindeki yarayı saramayan bir adam, başka bir ruhu nasıl kurtarabilirdi?"

İnsan karşısında ki kişinin kim olduğunu bilmeden aşık olabilir mi? Veya bir insan kendisinin ve hayatının ne kadar tehlikeli olduğunu bile bile birini sever mi? Bir yüzbaşının bir seri katile aşık olması... Yüzbaşı Deniz Göçen ve intikam yemini olan bir seri katil Sedef Kıran

"Korkaksın " sen diyerek elimi göğsüne vurdum yerinden milim bile kıpırdamadı ve sakince dudaklarını yaladı Neva dedi sarhoş olduğum sesi ile affet güzelim affet seni koruyamadım konuyu nasıl buraya getiriyordu anlayamadım Sence bu önemli mi Kuzey?! diye hiddetle çıkıştım elimi yumruk yaptım sertçe omzuna indirdim ancak elime bulaşan kan ile vurduğuma bin pişman oldum Kuzey!! sen iyi misin? dedim bir elime birde Kuzey`e bakıyordum Ben özür dilerim...

Hiçbir zaman tesadüflere inanmadım; bana göre tesadüf diye bir şey yoktu. Hayatta her şeyin bir nedeni, bir düzeni vardı. Sonunda üniversiteden mezun olmuştum ve atamam yapılacaktı. Doğu`ya atanmak istemiyordum; bu yüzden sıralamaya Doğu`dan hiç bir il yazmamıştım. Olabildiğince Batı illerinden yazmaya çalışmıştım ama yine de hayat, kendi planını yaptı ve hiçbir şey istediğim gibi gitmedi.

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

Dört yaşında kaybolan Ezel’in yıllarca ailesi tarafından aranırken bir gün okçuluk dersinden dönerken kaçırılır. Teröristlerin esiri olarak hapsedildiği mağarada, hayatının en tehlikeli sınavı başlar. Kılıç Timi ile kurduğu bağlar, ihanet ve ölümcül çatışmalarla sınanırken, Ezel ve en büyük abisi her yerde kayıp kardeşi için iz sürer. Ama gerçek, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkacaktır… Aile, dostluk ve cesaretin gölgesinde, kaybolan bir kızın hayatta kalma mücadelesi başlar. Zeynep ve Mert’in desteğiyle, ölümle burun buruna geçen bir macera sizleri bekliyor... Kitap tamamlandığı zaman yazım yanlışları düzeltilecektir mantık hataları düzeltilecektir....

Hataların üstüne kurulmuş bir evlilik. Sevgisinden gözü kör olmuş bir kadın onu görmeyen bir adam. Hatanın meyvesi bir bebek. Bu hikayenin sonunda kadının aşkı adamın kalbini ısıtacak mı?

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.