İmparatorluğun zambağı... Güzelliğiyle dillere destan, asaletiyle kusursuz bir simge: Eleanor Pennet. Papa`nın kızı, imparatorluğun gözbebeği olan genç prenses, hayatı boyunca itaat etmeyi öğrenmişti. Onun kaderi başkaları tarafından yazılır, o sadece sessizce kabullenirdi. Ta ki on sekizinci yaş gününe kadar... Bir karar, her şeyi değiştirmişti. Babası onu siyasi bir ittifak uğruna başka bir Krala gelin vermeye hazırdı. Ama Eleanor ilk kez boyun eğmedi. Tahtın gölgesinde büyüyen bu sessiz prenses, kaderine başkaldırarak yasak bir yola adım attı. Bir isyancı grupla yaptığı anlaşma, onu yalnızca ihanetin eşiğine değil, aynı zamanda kalbinin hiç tanımadığı bir duyguya sürükler: aşka. Artık geri dönüş yoktur. Eleanor, ya imparatorluğun zambağı olarak solacak... ya da aşk uğruna her şeyi yakıp kül edecektir.

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

🖤 "Bir öpücük her şeyi değiştirebilir... Zehirli Öpücük yolculuğuna hoş geldin."

Buraya büyük umutlarla gelmiş olabilirsiniz. Onları hemen şimdi yok edin. Çünkü burada hiç bir karakter mükkemmel değil. Burada kendi hikayesinin bile ana karakteri olamayan o kadın var. Kendi hikayesindeki rolünü değiştirmek için çok geçti. Peki o düştüğü romanda rolünü değiştirebilir miydi? Kitapta yazarın öldürdüğü o şövalyenin hayatını kurtarmaya çalışırken, başka birinin hayatını mahvediyordu. Ve olmaması gereken şey oldu... Şövalyenin kitaptaki rolü prensese aşık biriyken Olivia`ya aşık oluyordu. Kendi hayatının yan karakteri olan o kadın düştüğü kitabı baştan sona yeniden yazıyordu.

Kızıl saçları yüzünden “cadı” ilan edilen bir kız… Oysa ailesi masumdu. Yine de iftiralar, onları kraliyet yüzünden alevlere teslim etti. O günden beri kraliyete düşman olan Rosaline. Geride kalan tek kişi Rosaline’di. Zaten yakılarak öldürüleceğini kabul ettiği bu hayatta, altın kazanarak istediği gibi yaşamaya çalışan Rosaline, halktan uzak ve kentten uzak bir şekilde planlarına ve insan kandırmalarına devam ederken karşısına krallığın tek varisinin çıkmasıyla her şey değişir. Onun gelişiyle, geçmişin külleri yeniden savrulacak. Ve bu kez, yanacak olan sadece geçmiş olmayacaktı.

"Kılıcını intikam için bileyen bir şövalye, en büyük yenilgisini düşmanının gözlerinde gördüğü merhamete esir düştüğünde alır." Prenses Elira ve ülkeyi çökertmek isteyen şövalye Kael. Tek amacı ülkeyi ele geçirmekken şimdi ki amacı Elira`yı korumak mı olacak?

Geçmiş yaşamlarında birbirini çok seven iki nişanlının hikâyesi... Bir yanlış anlamanın, bir iftiranın ve bir ölümün göğe kazındığı lanetli bir aşk. Ve doğanın bizzat yazdığı bir kehanet: "İki ruh, tamamlanmamış yaralarını yeni bir hayatta yeniden açacak. Birbirlerini tanımadan tanıyacak, sevmemeye yemin edip yine de birbirlerine çekilecekler. Bu kez kader, kanla kapanacak." Yüzyıllar sonra aynı ruhlar, yeni bedenlerde yeniden karşılaşır. İlk anda anlamlandıramadıkları tanıdıklık, açıklayamadıkları bir çekim... Ama geçmişin intikamı henüz bitmemiştir. Bu hikâye; ihanetin gölgesinde başlayan bir aşkın, bağışlanamayan bir hatanın, ve kaderden kaçamayan iki ruhun karanlık masalıdır.

Erkeklerin şövalye olabildiği kadar kadınlarda şövalye olabilirler.

Prenses Elena, imparatorluğun varisi ve özgürlüğü kısıtlanmış bir asi. Taht için hazırlanan yemin günü, hayatını sonsuza dek değiştirecek. Karşısında maskeli, sessiz ve tehlikeli bir şövalye: Stefan. Bir yandan saray kuralları, bir yandan kalbinin en gizli arzuları… Baloda ki genç delikanlı gözlerini ezberlediği şövalyesiydi.. Aşk ve tahtın arasındaki bu imkânsız savaşta, Elena cesaretini bulabilecek mi?

Bir krallık, düşmanını küçümsediği gün yenilgisini imzalar. Aureth Krallığı da bunu çok geç anladı. Kral Alther`in varisi Valerion, çocuk yaşta eline kılıç verilerek büyütüldü. Kan, onun için bir kaderdi. Düşman ise bir isimden fazlasıydı: Vaeskar. Timsah armalı, sessiz, sabırlı ve intikamla beslenen bir krallık. Geçmişte yapılan zulümler, kör edilen bir çocuk ve kanla yazılmış bir tarih... Yirmi yıl sonra, iki varis yeniden karşı karşıya gelmek üzere. Bu hikâye kahramanların değil, canavarların nasıl yaratıldığını anlatıyor. Ve bazen en korkunç düşman, aynada gördüğündür.

Arka Kapak yazısı/ Watty kitap açıklama kısmı Küçük tatlı kuklalar şeytanın oyunundalar. Acı dolu haykırışlar, prangalar zaaflar. Kader ipleri örer, şeytan kahkaha atar. Yasaklar, günahlar insan en büyük günahkar. Ben canavarlar yaratmıştım. Tatlı masallara kan akıtmıştım. Bu benim avımdı, bu benim oyunumdu. Sen benim kuklamdın. Ta ki şeytan gülümseyene kadar. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Kim kukla kim kuklacı Bunun cevabı içimizdeki canavarlara kalmıştı. "Şeytan kulağıma fısıldadı: sen benim kuklamsın, iplerin benim elimde. Bende şeytanın kulağına fısıldadım: İplerimi boğazına sardım, hançerim kalbinin üzerinde"

Eryndor Krallığı’nda her ay ejderha dövüşleri düzenlenir; halk kan ve şiddetle eğlenir. Ama prenses Astrid, bu acımasız geleneğe sessiz kalamaz. Gecenin karanlığında, kimsenin bilmediği bir cesur adım atarak zincirlenmiş bir ejderhayı gizlice kurtarır. Yanında sadık şövalyesi Driven, onları güvenli bir vadinin yoluna çıkarır. Ancak yolculuk burada bitmez: Kaybolmuş ejderhaların sürüsünü bulmak için elfler, cüceler ve yasak vadilerle dolu tehlikelerle yüzleşeceklerdir. Cesaret ve dostluk, krallığın kaderini değiştirecek bu epik maceranın merkezindedir.

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

Büyük taht savaşlarında piyon olan kralların, diyara ün salmış cesur şövalyelerin, hakkı olan tahtı geri almaya çalışan intikamcı prenslerin, güç savaşları için herkesi gözden çıkarabilecek kraliçelerin dünyasında ne kadar temiz kalabilirsiniz? İyi yürekli insanların kasabasında yaşayan, şifacı bir annenin ve çiftçi bir babanın kızı olan Elia beklenmedik bir anda kraliyet ailesinin güç savaşlarının içinde bulur kendini. Goldenbrook Krallığı`ndaki her genç kız gibi, Elia da nişanlanmıştı, ancak basit bir çiftçi ya da demirci çırağı ile değil, diyara ün salmış bir şövalyeyle. Bu durum Elia ve ailesi için büyük bir gurur olsa da, Green Valley kasabasının Lordu için hiç de öyle değildi.

Sırf gözlerindeki hücre sayısı birbiriyle uyuşmadığı için Lanerlenen bir veliaht prenses düşünün. Ve ona aşık bir şövalye. Prenses dedim diye oturaklı, hanım hanımcık bir kız düşünmeyin! Bu prenses öyle bir prenses ki. Tehlikeden beri gelmeyen. Aldığı yaraları umursamayıp yoluna devam eden. Kral ve kraliçenin nefret ettiği bir prenses bu. Peki koskoca kraliyet ailesi bile bu kızı istemezken onunla gurur duymazken kim onu kabullenecek? Kim onunla gurur duymak isteyecek?

Bu kitap Ortak yazılmaktadır. Kitap yazmakta yeniyiz ve eğlenmek için yazıyoruz. {Kudüs Fatihi Selahaddin Eyyubi dizindeki Kont Gabriel ve Kudüs Kraliçesi Victoria`nin yarım kalan aşkını devam ettiriyoruz.} Keyifli okumalar dileriz:) 🐣

"Ben Mari; renkleri, çiçekleri, gülmeyi seven... Ben Mari; renkleri, çiçekleri, gülmeyi elinden alınan." “Bana güveniyor musun?” diye sordum. Sesim fısıltı kadar hafifti; içimde, duyacağım cevabın ağırlığı vardı. O ise tek kelime tereddüt etmeden, gözlerini gözlerimden hiç ayırmadan, sanki tüm dünyanın cevabı o anda oradaymış gibi, şöyle dedi: “Sana, kendimden daha çok güveniyorum Mari. Ne yaşanırsa yaşansın… Bu asla değişmez.” O an kalbimde bir şey çözüldü. Anladım. Bu, sadece bir intikam savaşı değildi. Bu, çok daha derin bir bağlılığın adıydı. "Kitapta bir iki hata gözünüze çarparsa göz kırpıp geçiverin olur mu? Şimdiden keyifli okumalar dilerim."

~ ^.^ Ülkesi savaştan dolayı çökmekte olan bir prenses ve onun şövalyesi.

Krallık barış içindeydi... En azından saray duvarlarının ardında öyle sanılıyordu. Güneş Krallığı’nın tek varisi Prenses Elaria Vallerio, kaderini altın bir tahtta tamamlamaya mahkûmdu. Doğduğu günden bu yana, adımlarını protokoller belirledi, gözlerini kraliyet gelenekleri kör etti. Ancak kalbi, ne altınla sustu, ne sessizlikle terbiye oldu. Elaria’nın içindeki isyan, babasına duyduğu sevgiyle bastırılmaya çalışılsa da; gözlerinin gördüğü, kalbinin çağırdığı bir şey vardı: Özgürlük. Ve o özgürlük, bir adamın adında gizliydi. Darian Thorne, kraliyet muhafızlarının en genç lideriydi. Terfiyle birlikte bir ödül değil, bir lanet almış gibiydi. Çünkü Elaria’ya her yaklaşması, onu korumaktan çok uzaklaştırıyordu. Kalbinde büyüyen duygular, bağlı olduğu yemine aykırıydı. Ama o artık yalnızca krallığı değil, birini sevmenin ne demek olduğunu da biliyordu. O biri, dokunulması yasak olan prensesin ta kendisiydi. Yasaklar büyürken, saray duvarları çatırdamaya başladı. Bir yanda halkın görmediği sırlar, diğer yanda tahtın ardında kurulan ihanet masaları… Elaria ve Darian, sadece birbirlerine değil, bir devrime yürüyordu. Ve bu, aşkın değil; aşk uğruna başlatılan savaşın hikâyesiydi. Kitabımın tanıtımı eğer ilgi görürse merak ederseniz 1. Bölümü talep üzerine yayınlayacağım <3

4 Büyük krallık... İgnis Ventus Solo Mare Ventus Krallığı`nın ikinci kızı, ailenin değil tüm krallıkların yüz karası "Tanrı`nın yüz çevirdiği prenses" krallık soyundan gelen fakat hiç bir güce sahip olmayan tek kişi Bellatrix,içinde herkese karşı derin bir öfke var çünkü sadece ailesi değil tüm diyar tarafından hor görülüyor fakat bu yaptıkları onların başına büyük bir bela açabilir. Çünkü Bellatrix sanıldığı gibi güçsüz zavallı bir kız değil. Bu bir intikam hikayesi, kanla yıkananan diyarın yeni Kraliçe`sinin hikayesi... Bilinen ve bilinmeyen tüm varlıklara sahip olmak aslında zor değil tabi doğa ananın kalbini çalarsanız...

Altı farklı aura türü ve bu güçleri kontrol etmeyi sağlayan altı efsanevi elmas... Peki ya aurasızlar? Onlar neden hiçbir güce sahip değil ve gerçekten tamamen çaresizler mi? Rolina Kales, küçük yaşta ailesini kaybetmiş bir kızdır. Onun ailesi artık yalnızca, yetimhanede tanıştığı iki kardeş ve onu şövalye yapan kraldan ibarettir. Oysa Rolina`nın bir şövalye olması imkânsızdır. Çünkü o, aurasızdır. Ta ki bir gün, efsanelerle anılan yedinci mor bir elmasın varlığına dair bir kehanet ortaya çıkana kadar... Warshlette ülkesinde bu elması bulmak üzere bir ekip kurulur. Rolina da seçilenler arasındadır. Ama neden? Güçsüz olduğu düşünülen bir kız neden bu kadar önemli bir göreve çağrılır? Cevaplar, sadece elmasın içinde değil... Rolina`nın kaderinde saklı.

Kim olduğunu unutmuş, yaşam amacını kaybetmiş bir şövalye ve onun kaderini değiştirecek olan küçük bir kızın hikayesi..