Bazı yangınlar sönmez, sadece küle dönüşür. Ve bazı küller, intikamın rüzgarıyla yeniden harlanır." ​On beş yıl önce, bir yetimhanenin alevleri arasında her şeyini kaybeden bir çocuk... O gün o cehennemden sadece is ve öfke sağ çıktı. Şimdi o çocuk, Arin Koral adıyla geri dönüyor. Elinde, o gece kopup düşen gümüş bir kolye ve kalbinde sönmeyen bir yeminle. ​Karşısında ise Sancaktar İmparatorluğu`nun soğuk varisi Araz Sancaktar var. Araz, o gece o yangını söndürememişti ama şimdi o ateşi donduracak kadar sert bir buz dağına dönüştü. ​Kül Kelebekleri, ışığa değil, onları yakan ateşe doğru uçuyor. ​Peki ya senin imparatorluğun, bu küçük gümüş kolyenin ağırlığı altında ezilmeye hazır mı Sancaktar?

🪖🩺 “Yaralarla sevmek mümkün müydü gerçekten? Geçmişi paramparça olmuş iki insan, birbirine dokunduğunda iyileşir miydi yoksa daha mı çok kanatırdı? Çocukluğumuzdan kalan izler hâlâ üzerimizdeydi. Kimse bize nasıl sevilir, nasıl güvenilir öğretmedi. Derler ki, terzi kendi söküğünü dikemez. Ben doktordum ama en derin yaralarımı görmezden geliyordum. Belki de mesele iyileştirmek değildi. Belki mesele, yaralarla kalmayı göze alarak sevmekti.”

Kardeşlerinin bedelini ödeyen iki kişi Biri hayat dolu, herkese neşe kaynağı olan kadın Akça diğeri ise, adaletli olduğu kadar esamesinden korkulan Karan.

Maskerlerin Ardındaki Sır,, - Soğuk bir kış gecesinde, lapa lapa kar yağarken o boğucu kasvetli binada siz kaç nefes aldınız?

Avukat ve gazeteci