Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

"Sen benim o kapkara dünyamın ortasında parlayan tek gökyüzüsün Duru." "O gökyüzü seni hiç bırakmayacak," diye fısıldadım, aramıza milimler bırakacak kadar ona sokularak.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"O, abimin en yakın arkadaşıydı. Evimize giren, masamıza oturan, abimin gözü kapalı canını emanet ettiği adam... Şimdi ise gözleri benim üzerimdeydi. Yasaktı, tehlikeliydi ve her bakışında aramıza çekilen o kalın çizgiyi paramparça ediyordu. Abimin sadakati ile benim kalbim arasında sıkışıp kaldığında, ikimizden biri bu sınırın altında ezilecekti. Ve ben, o sınırın çoktan ihlal edildiğini biliyordum."

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Abimin arkadaşının bana 2 yıldır aşık olduğunu nereden bilebilirdim ki

Şansa inanır mısınız?

Bu yaz her şey sıradan başlayacaktı… ta ki o gelene kadar. Bir bakış, bir tesadüf, bir kalabalık masa ve birbirine karışan kalpler. Bazen en büyük kaos, en sessiz anda başlar. Ve bu hikâyede kimse sadece “yan karakter” kalmayacak.

Bir Mahalle’den çok daha fazlası… Mahallenin sıcaklığını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, Dostlukları ile içinizi ısıtacak, Sevdası yüreğinden büyük olan karakter ile tanışacağınız bir evren… Bu Mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulacaksınız. Keyifli okumalar 🫶🏻 "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek]. Bu eserin izinsiz kullanımı ve kopyalanması durumunda telif hakları ihlali bildirimi yapılacaktır. "Bu hikayenin tüm hakları şahsıma aittir. Hikayenin herhangi bir bölümünün, yazarın (Kevser Emek ) yazılı izni olmaksızın kopyalanması, çoğaltılması, başka platformlarda paylaşılması veya basılması kesinlikle yasaktır. Aksi takdirde yasal yollara başvurulacaktır.”

Abilerim Kurgusu!!! Yıllar önce aynı gün iki bebek doğdu. Farklı ailelerden fakat aynı isimlerden. Biri ötekinde daha erken doğmuştu, birisi ise daha geç. Aralarındaki fark çöktü ancak isimlerinden anlaşılmıyordu. Birisi doğduğu günün sabahında hayata gözlerini yumdu birisi ise hayatta kalmaya devam etti. Her iki ailede birbirinden farklıydı. Sağlıklı kız çocuğunun dört koca abisi vardı hepsi aynı heyecanla bekliyorlardı. Bir aile daha vardı sadece bir kızları vardı ve bir kızları daha olmuştu ancak o ötekilerinden daha zayıftı. O gün aynı isimli iki bebek doğdu. Birisi öldü, birisi hayatta kaldı. O hemşire ise ölen aileye bir çocuk verdi. Yaşayan aileye ise bir vefat. Kızlar erkeklere gçre her zaman daha diklerdir. O kız çocuğu ailesini yaşatmak için hayatta kalırken abi dediği adamların gerçekten öz abileri olduklarını bilmiyordur. Kader bazen sizi gerçeklerle yüzyüze çıkartır ancak siz farkına varmayıp arkadaş diye çıkartır.

Abimin Arkadaşı mııı???

Beliz: "Bana sürekli sınırlardan bahsetme Bartu. Sen benim sadece abimin arkadaşısın, hayatıma karışamazsın. Sınırını bil." Bartu: "Haklısın... Ben sınırlarımı çok iyi bilirim Beliz. Ama o herif seni öperken benim içimin nasıl yandığını gördün. Şimdi söyle bana; bu yangın ikimizi de kül etmeden önce, o çizgiyi ilk hangimiz çiğneyeceğiz?" Ağır ağır, sindire sindire ve çok içten... Çizgileri esnetmeye hazır mısın? wattpad de var aynı kurgum oradanda okuyabilirsiniz.

Yarı texting Siz:Çilek mi? Vişne mi? Çürük Vişne: Seni sanal tacizden şikayet edicem. Siz:Bu ilişki bu şekilde yürümez Çürük Vişne ben ayrılmak istiyorum. Çürük Vişne:Biz beraber değiliz Allah`ın delisi.

Derin, üniversiteye giden abisinin evinde bir süre kalmak için hazırlık yapar. Fakat abisinin yanında kalan ev arkadaşlarından habersizdir.

Kaçmak onun alışkanlığıydı... yakalanmak ise kaderi. Meva için hayat; kahkahalar, kovalamacalar ve bitmeyen bir kaostu. Ama bazı kaçışlar, sadece daha büyük bir sona götürürdü. Ve bazı bakışlar... sana kaçacak hiçbir yer bırakmazdı.

"Mavi güldü bu imkansız aşkın simgesi kavuşamayanların simgesiydi"

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Yurt dışından ülkesine dönen kız mahallesine geri geldiğinde eski sıcak ortamla karşılaşıp aşkın güzelliğini tadıcak Kaya abi ben ne demek istediğini anlamıyorum Seviyorum kızım seni hemde deli gibi çocukluktan bu yana

Yıllar sonra eski mahallesine dönen Fırat ve daha hiç bir şeyden haberi olmayan Gülçin...

Lavinia mahallenin ağır abisi Barlas Karan`a platoniktir. Ancak Barlas Lavinia `nın hislerini bilmemekte ve onu kardeşi olarak görmektedir. 💮🪖 Lavinia: Barlas abi sana acilen bir şey söylemem lazım. Barlas abi: Söyle Lavin. Lavinia: Ben seni seviyorum.

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama bu çatışma, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Şimdi aralarında sadece rekabet yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...