17 yaşındaki Vera`nın hayatı bir gecede alt üst olur gerçekleri öğrendiğinde artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır

Rus Anastasia Vera Morozova`nın yaşadıklarına rağmen gerçekleri bulmak istemesi... Gizemli kişinin varlığına ve üvey ailesine rağmen dik durmaktan vazgeçmeyen Anastasia. Peki Anastasia gerçeklerle beraber kendini, kim olduğunu bulabilecek mi? Peki bulduklarını kabul edebilecek mi? Gizemli kişinin büyük sırrı sonucunda etkilenen büyük bir aile en önemlisi etkilenen Anastasia gerçekleri öğrenince ne yapacak? Gerçeklere nasıl baş edebilecek? Anastasia`nın gizem dolu hayatına hoş geldiniz. ❤️🔥 Her doğum gününde gizemli kişiden çok korkunç hediyeler alan Anastasia. 25/03/2016 tarihi Anastasia`nın dönüm noktası oldu ve hayatı iyisiyle kötüsüyle tamamen değişti. Gizemli kişi: Umarım sürprizimi beğenmişsindir. Genç kız sadece "hayır" diye fısıldadı. Nasıl koştuğunu hatırlamıyordu bile. Zaman durmuş, tüm saniyeler birbirine karışmıştı. Bir dakika belki de bir cana bedeldi. ❤️🔥

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bilmeden sevgi dolu bir ailede büyüyen kızın hikayesi

Büyük Paradoks: Yıllar önce bir intikam planı uğruna, bir hastane karışıklığı sonucu birbirinin yerine geçen iki bebeğin hikayesi. İzmir`deki lüks ve modern bir hayatın içinde "şımarık bir züppe" olarak büyüyen dahi Karan ile Mardin`in geleneksel ve köklü yapısının içinde, ailenin "canavarı" haline gelmiş Kerem`in kaderlerinin yeniden kesişmesi. Gizli Kimlik: Dışarıdan bakıldığında sadece magazin sayfalarında yer alan, şımarık ve sorumsuz bir genç olarak görünen Karan`ın, aslında Yapay Zeka Mühendisliği öğrencisi, siber güvenlik uzmanı ve disiplinli bir dövüşçü olan çok yönlü bir dahi olması. Karan`ın bu maskeyi, ailesi tarafından görülme ve sevilme ihtiyacı nedeniyle takması. Kültürel ve Ailesel Çatışma: Mardin`deki Kalender ailesinin, yıllardır "kanımızdır" diye bağrına bastığı Kerem`in Burhan`ın öz oğlu olduğunu öğrenmesiyle yaşadığı büyük şok. Ailenin, öz kardeşleri olan Karan`ı bulduklarında, onu da magazin haberlerine dayanarak "şımarık bir serseri" olarak etiketlemesi ve ona karşı büyük bir önyargıyla yaklaşması. İyileşme mi, Çatışma mı?: Karan`ın, Mardin`e geldiğinde aileyi darmadağın eden o "canavar" ile yüzleşmesi ve ailenin kendisine olan önyargısını zekasıyla kırıp kıramayacağı. Hikaye, "Önyargı olmak mı, aile olmak mı?" sorusu etrafında karakterlerin değişimi ve olgunlaşmasını konu alıyor.

Mihri 17 yaşında sıradandı. Ailesi ile mutluydu. Bir gün geçirdiği kaza yüzünden beyni hasar alır. Tuğan ailesi yıllarca öldü sandıkları kızlarına bir gece gelen telefonla kavuşur

Poyraz (Doktor): "Yıllarca o kristal avizelerin altında, aslında kendime ait olmayan bir hayatın içinde bir yabancı gibi yaşadım. Cerrahi önlüğümü giyip hayat kurtardığımda kendimi bulduğumu sanıyordum ama meğer ben sadece o `Kansu` yalanından kaçmaya çalışan biriyim. Şimdi o DNA raporu elimde ve anladım ki; benim cerrahlığım bir tesadüf değil, aslında ait olduğum o sert, disiplinli aşiret kanının bir sonucuymuş. Artık o yalan dünyadan istifa ediyorum." Polat (Oyun Şirketi Sahibi): "Hayatımızı bir oyun gibi tasarlamışlar, kaynak kodlarımızı bile Yeşim Kansu’nun çıkarlarına göre yazmışlar. Ben dünyaca ünlü bir teknoloji imparatorluğu kurduğumla övünürken, aslında o kadının kumar masalarındaki borçlarını kapatan bir `gelecek garantisi`ymişim. Sistem çöktü. Artık kendi oyunumu oynamaya, o Mardin topraklarına gidip bu sistemin asıl kurucularını bulmaya gidiyorum." Parla (Moda Tasarımcısı): "Londra podyumlarında yürürken üzerimdeki o pahalı kostümler, aslında Yeşim’in `mükemmel anne` rolünü oynamak için bizi vitrine dizdiği birer aksesuarmış. Ben o kadına bir gün bile gerçek anlamda `anne` diyemedim çünkü o beni sadece bir aksesuar gibi taşıdı. O hastane koridorunda Cemre Hanım’ın titreyen ellerini tuttuğumda, hayatımda ilk kez gerçekten birine ait olduğumu hissettim. Artık o yaldızlı kafesten çıkıp, kendi gerçek kanımızın olduğu o topraklarda hikayemizi yazacağız." not sadece adını ve resim değiştirdim

Petek böbrek hastasıdır bir böbreği iflas etmiş ikinciside iflas eşiğindedir. Sevgilisi Mert ile ona böbrek uyumu olan birini ararken babasının böbreğini uyumlu olduğunu görür zaten sevgi görmemiş petek bir umut babasını ikna etmeye çalışır ama babası onları dolandırıp böbrek donörünü vermez. Bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrenir ve içinde artık sevgi göreceğine ve donör bulabileceğine dair bir umut yeşerir.

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Abilerim Kurgusu!!! Yıllar önce aynı gün iki bebek doğdu. Farklı ailelerden fakat aynı isimlerden. Biri ötekinde daha erken doğmuştu, birisi ise daha geç. Aralarındaki fark çöktü ancak isimlerinden anlaşılmıyordu. Birisi doğduğu günün sabahında hayata gözlerini yumdu birisi ise hayatta kalmaya devam etti. Her iki ailede birbirinden farklıydı. Sağlıklı kız çocuğunun dört koca abisi vardı hepsi aynı heyecanla bekliyorlardı. Bir aile daha vardı sadece bir kızları vardı ve bir kızları daha olmuştu ancak o ötekilerinden daha zayıftı. O gün aynı isimli iki bebek doğdu. Birisi öldü, birisi hayatta kaldı. O hemşire ise ölen aileye bir çocuk verdi. Yaşayan aileye ise bir vefat. Kızlar erkeklere gçre her zaman daha diklerdir. O kız çocuğu ailesini yaşatmak için hayatta kalırken abi dediği adamların gerçekten öz abileri olduklarını bilmiyordur. Kader bazen sizi gerçeklerle yüzyüze çıkartır ancak siz farkına varmayıp arkadaş diye çıkartır.

Hikaye, aile sırları, kardeşlik bağları,

19 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler ve gerçeklerle ortaya çıkan sırlar

Azêm şimdilerde yalnız bir adam...ama aslında yıllardır sevilmek için çırpınırken büyümek zorunda kalan bir genç. Artık tamamen bittiğini ve yalnız kaldığını düşündüğü anda hayat ona yepyeni deneyimler kazandıracak bir sürpriz yapıyor.

Larin üniversitede edebiyat bölümü okuyan masum görünen ama hüçde masum olmayan o kız. Ailesini çok küçükken kaybetmiş ve yetümhanede büyümüş güzel kızımız bir gün bir telefon alır...

Kendi hayatında bile varlığının sorgulandığı özgeçmiş adı altında yapılan manipüle ve sadist ithamlar.. Ukde..içinde her daim bir heves kırıntısı kalan kızlar içindir.Ölüm ile yaşam arasındaki çizgiye bile layık olamamış kızlaradır.. Ukde yaşasa da yaşamasa da ölümsüzdür.

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Altuğ ailesi öldü sandıkları kızının ölmediğini öğrenir. DAHA FAZLASINI MERAK EDENLERİ KİTABIMA BEKLİYORUM.

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

GERÇEK AİLEM Benim bir ailem mi varmış? Benim köküm varmış duydun mu hayat? Yanlız değilmişim? 16.yıl önce Çağın ailesinden kaçırlan minik kızları Nergis Çağın.16.yıldır özlem,hasret ve vicdan azabıyla onun acısını yaşayan Babası Hakan Çağın 4 abisi ,ikizi,erkek kardeşi ve yatalak annesi Ayda Çağın ve herkesten gizli çocukluk aşkının acını çeken Doğan Kum Kader sillesi bütün aileden hem huzurlarını hemde mutlulukları çalmışdı.Ama yine bir silleyle onları bir araya getirmeye 16 yıl sonra karar vermiş ki... hastanenin soğuk kolidorlarında bu yüzleşme gerçekleşiyordu

Güzin hayatı boyunca ailesini ilkelerini protesto eden bir genç kızdı. Ailesi kızın protestolarından bıktıkları için onu evlendirmeye kara verirler güzinse evlenememek için evden kaçar sonrasında ailesin öz olmadığın hata bunca yıl baba bildiği adamın aslında onu kaçıran kişi olduğunu öğrenir. İntikam uğruna hayatı yok olan o genç kız hayatı boyunca yanlızdı ama artık üçüzleri ve abileri hata ve hata bir sürü arkadaşı olursa yanlız genç kız uyum sağlayabilir mi? Gerçekten hayat iyi mi? Yoksa kötü mü? Gibi bir çok sorunun cevabın bulmak için hayatın herşeyin sorgulayan Genç kız yeni hayatına ve ailesini uyum sağlayabilir mi? Ve ya onu kaçıran bunca yıl baba dediği adam onun peşini bırakır mı,ailesi onu sevicek mi yoksa yanlız kalmaya devam mı edecek?

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Arya’nın istediği tek şey futbol oynamaktı. Hatta bunun için ünlü bir takıma girmeyi bile başarmıştı. Ama annesinin evlenmesiyle birlikte bütün hayatı değişti. Yeni bir ev. Yeni bir aile. Yeni bir baba. Ve hiç tanımadığı üç abi. Babasının bıraktığı yaralar hâlâ kapanmamışken, yeni bir aileye alışması bekleniyordu. Fakat Arya ne kolay alışan ne de kolay boyun eğen biriydi. İnatçıydı. Hırçındı. Ve bu evde kimsenin onu istemediğini düşündüğü kadar, o da burada olmayı istemiyordu. Ama bazen hayat, en büyük savaşları aynı çatının altında başlatır. Peki ya bazen en büyük kavgalar, en güçlü bağların başlangıcıysa?