Bir çeşmede karşılaşıp yazılan mektuplar... Wattpad husnebahar

Sevgili dostumla aramıza kaderin gidebileceğini tahmin bile edemezdim.

Benim, Serra. Ya da değilim, bilmiyorum. Kim olduğumu bilmiyorum, neden buradayım, neden burası? Neden, niye ben? Dünya bu kadar küçük mü, hissediyorum. Bekle, atışları duy. Atışları hisset. Beni hisset. Her şeyi hisset. Evreni anlamak için, gezegenleri, içinde bulunduğun gezegeni önce. Hisset.

Yalnızlık bazen zaruri bazen fuzuli bazı durumlarda ise kaçış adasıdır. Zihin seviyesinde kimsenin olmadığı kedilerle dolu bir adada olmak yalnızlığı sevdirebilir. Hayır, henüz delirmedim.

Sık sık ruhsal bunalımlar yaşar,kendimizle içsel çatışmalar yaşarız. Peki sahiden kendimizle mi? Hayır. Ona toplumun beklentileri,ego gibi çeşitli isimler verebiliriz. Ben “Canavar” demeyi tercih ediyorum. Canavar, bir zamanlar masum bir çocuğun hayal gücünde doğar, sonra büyür, kuvvetlenir ve sonunda biz farkında bile olmadan onun esiri oluruz. O, bir gölge gibi peşimizden gelir, her adımda bizi takip eder, ama onu görmeyi reddederiz. Bu kitabın amacı, o gölgeyi nihayet fark etmek ve ondan özgürleşmek için gereken adımları atmak. Ama unutmayın, bu yolculuk kolay olmayacak. Çünkü, en büyük düşmanımız, çoğu zaman kendimiziz.

Benden bana akışta

" Ben sonsuz uzayım ve onun sonsuz yıldızları olduğum için, siz de böyle yapın. Hiç bir şeyi bağlamayın. "

Bazı kalpler kırılmaya hep mahkumdur...