AŞK HİKAYESİ OLAN DOLANAN-AY HİKAYESİ DERİNLERDE GEÇEN BİR HİKAYEDİR

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

"Ve işte böylece, bir yabancının sesinde buldu aradığı evi.”

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

“Bir misafir, sessiz hayatını altüst edecek buna hazır mısın?"

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bazı insanlar deniz gibidir. Uzak durman gerektiğini bilirsin… ama yine de yaklaşmaktan vazgeçemezsin. Bala, hayatını kurallarla yaşayan bir doktordu. Ta ki bir gün, acil servisin kapısından içeri giren o adamla karşılaşana kadar. Kuzey Konkar. Adı bile mesafe koymak için yeterliydi. Bala onun dünyasına ait değildi. Kuzey de onu hayatına almak istemedi. Ama bazı kaderler… insanın seçimine bırakılmaz. İki düşman ailenin susması için, bir imza yeterliydi. Ve o imza… Bala’nın hayatını Kuzey’e bağladı. İstemediği bir evlilik, geçmişten gelen bir reddediliş, ve hâlâ hayatında olan başka bir kadın… Bala için bu sadece bir evlilik değildi. Bu… bir savaşın ortasında kalmaktı. Çünkü bazı denizler… seni önce iter, sonra geri alır. Ve bir daha asla bırakmaz.

Selqamb. İlk defa bir fic yazıcam, bu yüzden kötü olursa affedin. Ama elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıcam. Babaaay.

❖ ── ✦ ── ❖ “Başka bir seçeneğimiz yok… Seni Rauf Yalçın’ın torunu Alaz’la evlendireceğiz.” Söylediklerini duyunca başımı bir anda kaldırdım. Şaşkınlıkla ikisine baktım. “Ne?! Şaka yapıyorsunuz değil mi?” Babam gözlerimin içine bakarak ağır bir nefes verdi. “Keşke şaka olsaydı. Ama değil.” Kulaklarıma inanamıyordum. Ailem… beni evlendiriyordu. Hem de zorla. Umutsuzca üvey anneme döndüm. Belki o beni savunurdu. “Anne…?” Yüzünde en ufak bir yumuşama yoktu. “Baban ne diyorsa o olacak.” “Ama ben—” “Rüya yeter!” Babamın sesi sertleşti. “Kararımız kesin. Bu konu kapanmıştır.” İşte o an anladım. Benim hayatım… gerçekten boka batmıştı. Yirmi dört yaşındaki Rüya Aydın’ın hayatı babası ve üvey annesi kumar yüzünden işlerini kaybedip her şeylerini yitirdiğinde altüst olur. Borçlar, çaresizlik ve açgözlülük… Onları tek bir çözüme götürür. Rüya`yı zengin bir aileye gelin vermek. Ama evlenmek zorunda olduğu adam sıradan biri değildir. Şehrin en korkulan mafya lideri… Alaz Yalçın Soğuk. Acımasız. Kalpsiz. [UYARI: Bu hikâye bazı okuyucular için uygun olmayabilecek içermektedir.] ❖ ── ✦ ── ❖

"Ben Sana Aşığım Şafak" "Ne! Asla Olmaz Ayaz" "Ne demek “Ne” bunu ikimizde biliyoruz, neden geç kalalım ikimize?" "Neden Biliyor musun Ayaz," dedim ağlanacak hâline gülerek "Çünkü biz Aynı Anadan Doğmayan İki Öksüz’üz" Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

“Efsun. Güzel isim… Tanıdık da.” “Öyle mi ? Nereden?” Dedi neşeli sesi. Neşesi batıyordu çok batıyordu. “Öldürdüğüm bir kadının ismiydi Efsun.”

Yıllar önce olan bir kan davasının tutuklu bir aşka dönüşmesi ...

Dünyaca ünlü moda ikonu ve dahi tasarımcı İzel, İstanbul `un yağmurlu bir gecesinde geçirdiği o korkunç kazayla sadece direksiyon hakimiyetini değil, hayatının en kritik bir yılını da kaybetti. 365 gün süren derin bir sessizliğin ardından gözlerini açtığında, dünya bıraktığı gibi değildi. Kocası Korel, hala o tanıdık, şefkatli bakışlara sahipti. En yakın dostu ve sağ kolu Tansu, yine başucundaydı. Ama İzel’in zihni, hatırlayamadığı o boşluğun içinde tekinsiz bir fısıltı duyuyordu. Diktiği elbiselerin ilmeklerinde yabancı ellerin izi, yatak odasında başka bir kadının parfümünün gölgesi vardı. İzel, kaybettiği o son bir yılı geri kazanmaya çalıştıkça, aslında uyanmasının bir mucize değil, herkes için bir "felaket" olduğunu fark edecektir. Çünkü o komadayken, Korel ve Tansu`nun kurduğu o ışıltılı saadet zinciri, İzel’in varlığıyla kopmak üzeredir. Aşkın sadakatle, dostluğun ihanetle sınandığı bir dünyada; gerçeği hatırlamak mı daha acı vericidir, yoksa koca bir yalanın içinde uyumaya devam etmek mi?

ECE ÇELİK VE EREN DEMİRİN AŞK HİKAYESİ

Bazı hikayeler bir korkuyla başlar. Tarçın kokusu gibi sıcak, ama aynı zamanda yakıcı. Sahil kasabasının dar sokaklarında, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte küçük bir pastanenin kapısı açılır. İçeride vanilya, kahve ve taze çöreklerin kokusu birbirine karışır. O pastanenin sahibi ise hayata ilk kez sıfırdan başlamış genç bir kadındır: YAZ. Yaz henüz 25 yaşında. Ama kalbi, çoğu insanın bir ömürde taşıdığı kadar hatıra, kırgınlık ve yarım kalmış hikayeyle dolu bir valize sığdırdığı hayatıyla bu kasabaya geldiğinde tek amacı vardı: Kendi ayakları üzerinde durmak. Kimseye bağlı olmadan yaşamak. Ve önemlisi...kalbini bir daha kimseye teslim etmemek. Ama hayatın bazen kendi planları vardır. Her sabah pastanenin kapısını ilk açan müşteri aynı kişidir. Uzun boyu, sert ama güven veren duruşu ve insanın içini delen yeşil gözleriyle Demir. Demir, kasabanın en başarılı mimarlarından biri. Soğukkanlı,güçlü ve herkesin saygı duydyğu biri. Ama Yaz`ın yanında durduğunda o güçlü adamın bakışlarında saklayamadığı tek bir şey vardır: onu yıllardır seviyor olması. sorun şu ki. Demir ve yaz`ın arasında sadece mesafe yoktur. aile vardır. geçmiş vardır. ve herkesin diline dolanabilecek bir gerçek vardır: onlar,herkesin gözünde kuzen sayılmaktadır. demir`in bakışları her gün biraz daha açık bir itirafa dönüşürken, yaz kalbinin attığını inkar etmeye çalışır. Çünkü o yangına bir kez dokunursa geri dönüşü olmayacağını bilir. fakat bu hikaye sadece yasal bir aşktan ibaret değildir. kasabanın sessiz görünen sokaklarının altında saklanan sırlar... yaz`ın geçmişinde hala kapanmamış yaralar.. ve demir`in ailesinin hiç konuşulmayan gerçekleri... Bir gün ortaya çıktığında her şeyi değiştirecektir. yaz kendine yeni bir hayat kurmaya çalışırken şu sorunun cevabını bulmak zorunda kalacaktır. kader insanı kaçtığı yere mi götürür, yoksa tam kalbinin ortasına mı bırakır? Tarçın kokusunun yayıldığı o küçük pastanede başlayan bu hikaye; aşkın, aile bağlarının, geçmişle yüzleşmenin ve insanın kendi kaderini yazma cesaretinin hikayesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. ve bazı kalpler... Ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda birbirini bulur.

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Zaaf insanın zayıf noktasıdır. Ve tam o noktaya basarsan, insandan geriye sadece küller kalır." 𓎤 Kana kan, dişe diş bir savaş. Ya öl. Ya da mağlup ol. Ecele son bir adım kala, bir hayatın başlayıp bittiği yer burasıydı. Hayatın, nefesinizi kesene kadar en derine sapladığı pençeleriyle durduğu o an... O tek adımın sonunda ya ölür, ya da arafta asılı kalırdınız. Gecelerin uzun, gündüzlerin kısa olduğu bir zamandı. Geceler uzundu; çünkü kabuslar o vakit çökerdi insanın üzerine. Gündüzler kısaydı; çünkü bu mahallede iyi anılara yer yoktu. Yalaz; sessizliğin içinde cayır cayır yanan, karanlığın kendisiyle yüzleştiği bir yerdi. Mehru Maral ve Korkut Mazhar. İki farklı beden... Tek bir kalp.

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. “Zoraki bir evlilik. Gizli bir nikah. Geçmişten gelen bir adam…” Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

⁂ 𝙰𝚋𝚒𝚜𝚒𝚗𝚒𝚗 𝚔𝚊𝚝𝚒𝚕𝚒𝚗𝚒 𝚊𝚛𝚊𝚛 𝚏𝚊𝚔𝚊𝚝 𝚝𝚎𝚔 𝚋𝚊şı𝚗𝚊 𝚋𝚞𝚕𝚊𝚖𝚊𝚣 𝚋𝚞 𝚢ü𝚣𝚍𝚎𝚗 𝚍ü𝚗𝚢𝚊𝚗ı𝚗 𝚎𝚗 𝚋ü𝚢ü𝚔 𝚖𝚊𝚏𝚢𝚊𝚜ı 𝚒𝚕𝚎 𝚒𝚕𝚎𝚝𝚒ş𝚒𝚖𝚎 𝚐𝚎ç𝚎𝚛 𝚊𝚖𝚊 𝚋𝚒𝚕𝚖𝚒𝚢𝚘𝚍𝚞 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚐𝚎ç𝚝𝚒𝚔ç𝚎 𝚒ç𝚒𝚗 𝚍𝚎 𝚋𝚒𝚛 𝚋𝚊ğ 𝚘𝚕𝚊𝚌𝚊𝚔 ⁂

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

İKİ KIRIK KALP BİRLEŞEBİLİR Mİ YA DAHA ÇOK KIRACAK SIRLAR SAKLIYORLARSA ? Bir piskoloğun danışmanına olan takıntısını okurken dikkatli olun. Siz de TUNA ARSLANA AŞIK OLABİLİRSİNİZ Evindeki kameraları hackleyip izleyecek kadar takıntılı, sevdiği kadını ağlarken görünce gözleri dolacak kadar zarif bir centilmen. Aksiyon, aşk, ihanet, travma, sevenleri buraya alayımmm👇👇👇 Ve bu ikisi, birbirine hem YAS hem YAN olurken, aslında ne geçmişlerinden ne de kaderlerinden kaçabiliyorlar. `

Benim gözlerim kızarır... Benim gözlerim acır... Benim gözlerim dolar... Ama asla ağlamaz Benim savaşımda verdiğim ilk kurban gözyaşlarımdı...

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.