Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Rüyamda gördüğüm benden yardım isteyen güzeller güzeli Avzeme aşık oldum. Rüyam gerçek oldu. Ona yardım ettim. Hayatımı ortaya koydum. Evet meğerse hayatımı gerçektende ortaya koymuşum. Avzeme yardım edip onu kurtarırken günden güne ölmekte olan kendimin farkında değilmişim. *** "Ben sana can verirken kendi canımdan olmuşum meğerse"

Ya?ad??? ?eyleri kald?ramayan Efsun arkada?? ile beraber yaz tatilinde bir bara gider. Efsun sarho? ?ekilde tan?mad??? bir adamla beraber olur.

Yaz tatili bitti?inde okula geri d�n�? yapt???nda matematik �?retmeninin de?i?ti?ini ve o gece bar da beraber oldu?u adam oldu?unu g�r�r.

T�m bunlar ya?an?rken ?ehir bir haberle �alkalan?yordur. Seri katil. ?ehir de dola??p su�lular? �ld�ren bir seri katil vard?.

Efsun bir yandan matematik �?retmeni ile ya?anan ?eyleri kapatmaya �al???rken ayn? zaman da hayat?na dahil olan katille beraber ya?am?n? s�rd�rmeye �al???r...

Peki ama ger�ekler neydi?

Rüya Ada Keskin, abisini arayan bir savaş pilotudur. Abisiyle geçmişte yaşanan bir olaydan dolayı uzun zamandır görüşememiştir ve bu yüzden Boray Karan Yılmaz ile karşılaşmıştır.

Hiç kimse göründüğü gibi değildir...

​Geceye düşen tek bir damla şampanya, iki farklı dünyayı birbirine bağlamaya yeter miydi? ​Yasemin, yirminci yaş gününü kutladığı o hareketli gecede sadece biraz dans etmek ve hayatın tadını çıkarmak istiyordu. Sakarlığının ve alkolün etkisiyle şehrin en tehlikeli, en gizemli adamının üzerine içkisini döktüğünde, hayatının rotasının tamamen değişeceğinden habersizdi. ​Araz Karan... Gücün, karanlığın ve soğuk kontrolün şehirdeki tek adı. Kimseye geçit vermeyen o buzdan krallığı, mini siyah elbisesi ve gözlerinin içindeki doğallıkla karşısına dikilen bu sakar kızın tek bir tebessümüyle çatırdadı. ​Bir tarafta kuralları yıkan, neşeli ve filtresiz bir genç kadın; diğer tarafta onu kendi karanlığına çekmek isteyen, kontrolcü ve yakıcı bir arzuyla ona bağlanan takıntılı bir adam. ​Bir kaza ile başlayan bu tehlikeli tefrika, kaçınılmaz bir çekime dönüştüğünde; aşk mı galip gelecekti, yoksa Araz`ın tutku dolu karanlığı mı? ​“Bu karşılaşma son olmayacak küçük hanım... Şampanyanın hesabı henüz kapanmadı.” ​Papatya ve Isırgan Yasemin’in doğallığı, Araz’ın tehlikeli yapısı hayat bazen hiç ummadığın zaman karşına çıkar beklediklerini. ❗️

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Karde?inin intikam? i�in y?llar?n? veren gazel karahan bu yolda neler ile kar??la?acak?

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

bu ilk kitab?n nas?l olur bilmiyorum umar?m be?enirsiniz

"Birbirine mühürlenmiş iki kalp; başka kalpleri de bir araya getirmişti. Aşkımız her türlü engeli enikonu aşabilirdi fakat bu defa çarptığımız duvar ailelerimizdi. Aşkımız babam ve Riven’ın annesini de yakınlaştırmış, onları da bir ucu ölüm, bir ucu ise birbirlerine bağlı olan bir düğüme kenetlemişti; tıpkı bizim gibi…" Uzun zamandır birlikte olan Liana ve Riven istemeden ailelerinin bir araya gelerek evlenmesine yol açar. Bu bir yandan onların yıkımı olurken, bir yandan da başka aşkların kapısını aralar. Çocukluktan beri Liana`nın hayalini kuran Tharon, onların en yakın arkadaşıdır ve bu fırsatı değerlendirmeye karar verir.

Ju Min, bir zamanlar gerçeklerin peşindeydi. Şimdi ise yalanların içinde yaşamayı öğrendi. Geçmiş, ardında yalnızca küller bıraktı. Ailesini kaybetti. Güvendiği insanlar onu yaraladı. Ve Ju Min artık eski Karina değildi. Daha sessiz, daha soğuk, daha acımasız. Fakat bu oyunda en tehlikeli şey artık silahlar değildi... İnsanın kalbiydi. Çünkü bazen en büyük düşmanın, nefret etmekten vazgeçemediğin kişidir. Ve bazen güvenmek, ölmekten daha zordur. Bu kez oyun onun kurallarına göre oynanmalıydı. Ama önce bilmeniz gereken tek bir şey var; Kural 1: Kimseye güvenme.

Aşkı soluksuz, ihaneti sarsıcı bir serüven... Katre Vladimir`in esaretinden kaçıp Türkiye`ye gelmiştir. Ona yardım eden yabancı ise geçmişin beklenmedik ismidir. Katre bir yandan Kerem`in mirasını yönetirken bir yandanda Sergei ile dövmesindeki şifreyi çözmeye çalışıyordur. Derken bir gün asansör kapılırı açılır ve havayı dolduran o tanıdık kehribar kokusu kalbine keskin bir sızı gönderir. Dmitri buradadır ve onu bulmuştur. Peki Katre o gözlerde ne görecektir? Aşk mı? Nefret mi? Özlem mi? Pişmanlık mı?

Bir A?k Hikayesi

Baz? geceler vard?r.

Sadece bir gece olarak kalmaz.

Hayat?n? ikiye b�ler.

Vera i�in de her ?ey, o gece Vefa'n?n hayat?na girmesiyle de?i?ti. Ge�mi?in s?rlar?, kona??n duvarlar?na sinmi? karanl?k ve a�?klanamayan olaylar onlar? birbirlerine hi� beklemedikleri bir ?ekilde ba?lad?.

Vera, Vefa'n?n yan?nda kendini buldu?unu san?rken asl?nda ge�mi?inin en karanl?k taraf?yla y�zle?mek zorunda kalacakt?.

��nk� baz? s?rlar sakland?k�a b�y�r.

Baz? yaralar zamanla iyile?mez.

Ve baz? insanlar hayat?na tesad�fen girmez.

Vefa ile Vera'n?n yollar? bir kez kesi?ti?inde art?k hi�bir ?ey eskisi gibi olmayacakt?.

Korku, s?rlar, ge�mi? ve a?k...

Hepsi ayn? hik�yenin i�inde birle?irken ikisinin �n�nde tek bir soru kalacakt?:

O gece ger�ekten bir ba?lang?� m?yd?, yoksa ge�mi?in onlara b?rakt??? son bir s?nav m??

Ve bazen insan, hayat?n?n en g�zel g�nlerine ula?madan �nce en karanl?k gecesinden ge�mek zorundad?r.

"Koşun, ağlıyor! Tepki veryor! Ağlıyor!" Günün ağarmasıyla, şiddeti yükselen bebek ağlaması yurdun her yanındaydı. Doğduğu günden bu yana ağlaması bir kez duyulmayan bu bebeğin, ilk kez böyle bir anıyla karşılaşılıyordu. Yurdun müdiresi dahil herkes başında dikilmişti, minik oğlanın. Küçüğün bakışları bütün hepsinin üzerinde gezinirken bir kadın endişeyle konuştu. "Canı yanıyor olmasın? Normalde asla ağlamazdı." Diğer kadınların tercümanı olmuşcasına herkesin başını aşağı yukarı salladığını gördü. Onunla en çok ilgilenen kadın konuştu bu sefer de. Ellerini karnında toplamasından gergin olduğu anlaşılıyordu. "Dört ayda, bir ilk. Belki de kötüye değil iyiye işarettir." Haklı olabilirdi. Müdire, olaydan bağımsız bir soru yöneltti. "Çocuğu evlat edinmek isteyen adamların dosyalarını getirir misin, Juliet?" Yanındaki genç kız anında önüne eğilip doğruldu. "Hemen, Müdire Hanım." Kız koşar adım büyük salondan çıkarken diğerleri bir süre daha bebeğe bakınmaya devam ettiler. Hafif kilolu müdire, ellerini eteğinde gezdirdikten sonra "Hepiniz işinizin başına dönün," diyerek emir verdi. Salondaki bütün kadınlar dışarı çıktığında beşiğin içindeki bebeğe daha da yaklaştı. Tam üstünde durduğunda ağlak ve kızarmış gözlerle bakıyor çocuk ona. Çıkan sesleri az da olsa kesilmişken müdirenin ağzından tek bir cümle çıktı: "Hayata hoş geldin oğlum." Kendi oğlunun bu durumlara düşeceği aklının ucundan geçmezdi. Gözleri dolduğunda, bir damla yaş düştü bebeğin yanağına. Garip bir şey olmuştu o sırada. Küçüğün ağlaması kesilmiş, gülmeye başlamıştı. Müdire gözlerini usulca açtığında gördüğü manzarayla tebessüm etti. Çok pişmandı. Yaptığı şey için çok pişmandı ancak çaresizdi. Sonuç ne olursa olsun tek bir şey değişmiyordu. O, suçsuz bebeğini değil; kendi mutluluğunu seçmişti.

En büyük acılar en sessiz kalpler yaşanır

-`?utbola merakl? olan "??? ?????" ile okulun ressam? olarak bilinen "??? ??????"

.

???????????? ???-??? ??? ?????? ????? ??..,,

"Karanlığa adım attığında kuralsız oyunlar başlar" Bu adada kurallar yoktu. Sadece bedeller ve o bedelleri tahsil eden adamlar vardı. Luna Gry, abisinin peşinden Yasak Bölge’ye girdiğinde tek amacını biliyordu: Hayatta kalmak. Ancak adanın kontrolünü elinde tutan tehlikeli liderlerin arasında kalmak, planladığı en son şeydi. Yüzündeki maskeyi asla çıkarmayan, soğukkanlı acımasızlığının arkasında kışkırtıcı bir yakınlık saklayan Draco Roscue, Luna’yı kendi sınırlarının içine çektiğinde oyunun kuralları sil baştan yazıldı. Geri dönüşü olmayan bir sır. Dokunulmaması gereken bir kural. Ve karanlığın tam kalbinde başlayan tehlikeli bir hesaplaşma. ...

Birbirlerini öldürmeye yemin etmiş iki seri katilin hikayesi... "Deniz kabuklarından neden bu kadar nefret ediyorsun ki?" Aslında, bunu sormak istememiştim. Asıl sormak istediğim şey, benden neden bu kadar nefret ettiğiydi. Ama o soruyu sormaya hakkım bile yoktu. Karşımda duran genç kadın, benim yüzümden katil olmuştu. Ayrıca, her gün işlediğim, ve benim yüzümden işlediği cinayetleri yüzüme vuruyor, ölmem gerektiğini söylüordu. "Aptal olmaa, neden nefret ettiğimi sen benden daha iyi biliyorsun" dedi soruma cevap olarak. Bunu söylerken elindeki bıçağı boğazıma dayamıştı "Senin boynunu sadece bir hamlem ile kırabilirim, haddini aşma." dedim, istese beni şu an öldürebileceği gerçeğini umursamayarak

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Kelebek Serisi`nin ikinci kitabı olan Meleğin Külleri`nde, aradan geçen bir yılın ardından Mine artık eski Mine değildir. Özkurtlar`ın yeraltı dünyasında hayatta kalmaya çalışırken, geçmişiyle ve kendi içinde değişen tarafıyla yüzleşmek zorunda kalır. Karanlığın içinde kendini tamamen kaybedecek mi, yoksa hâlâ içinde yaşayan eski Mine`yi korumayı başarabilecek mi?

Adaletini kanla sa?layan Kaira, babas?n?n tuza??yla kendisini bir rehabilitasyon merkezinde ve zoraki bir ni?anl?l???n e?i?inde bulur. Ehlile?tirilmek i�in kapat?ld??? bu yerde, k?? havas?n? ci?erlerine �ekerken buldu?u tek ?ey �zg�rl�k de?ildir.

S?k �al?lar?n arkas?nda kendi karanl???yla yar??an, Rus ordusuna mensup gizemli bir adamla kar??la?may? beklemiyordur. Bu tesad�fi kar??la?malar art?k s?n?r? a?m??t?r. Kaira serbest kalmak i�in art?k her yola ba?vuracak durumdad?r. Bu, bir Rus Yarbay?n? kendine a??k etmek anlam?na gelse bile.

"Seni dizginleyemezler Kaira. Sadece daha tehlikeli bir canavarla ayn? kafese kapatabilirler."

"G�zlerimi �?karmak m? istiyorsun? �?kar. Bir ?ey g�rmek i�in can atm?yorum. Ben cennetimi �oktan kaybettim. Ba?ka bir tanr?n?n cennetini de istemiyorum."