"Dostunu uzağında tut, düşmanın ile evlen." ​Tek taraflı, ölümcül bir anlaşma. Sahte iki imza. Ve asla çiğnenmeyecek kurallar... ​Vera için aşk, hayatta kalması gereken bir başka tehlikeydi. İnanç içinse Vera, çöllerine yağacak o kusursuz fırtınaydı. Adam, kadına arkasını dönecek kadar güveniyordu; kadın ise adamı tek hamlede yok edecek kadar kurallarına bağlı. ​Kusursuz bir plan. Kusursuz bir yalan. Ve ikisini de yakacak ölümcül bir bağ. ​Gülmeye başladıysanız dikkat edin; bu hikaye önce kalbinizi titretecek, sonra nefesinizi kesecek. ​İz bırakacak bir günah için risk almaya var mısın? ​NOT: İçeride bolca kara mizah ve namlunun ucundan dökülen sözler barındırır. Akıl sağlığına güvenmeyenler kapının önünde kalabilir.

Violett Ash. Karanlık bir geçmişin kendisinde bıraktığı izleri taşıyan ve bunları ellerindeki kan lekesiyle silmeye çalışan bir katil. Almanya`da işlediği son cinayetinden sonra Almanya`yı terk ederek Türkiye`ye geliyor. Burasıda onun için izleri temizlemesi gereken bir alan. Ne kadar cinayet işlerse işlesin geçmeyen izler bir süreden sonra peşine takılmaya başlıyor. Axel Ivanov. Soğuk kanlı bir dedektif, geçmişi hakkında kimse hiç bir şey bilmiyor. Söylentiler yönünde kendisi annesini küçük yaşta kaybetmiş. Gözlerinin önünde bir sürü cinayet işlenmiş ve bunlar belli başlı izler bırakmış. Kendisi `İnfazcı` adıyla anılan ama gerçek ismini kimsenin bilmediği Violett Ash`i araştırmak ve onu yakalamakla görevlendirilmiş. Ya onu yakalayacak ya da onun esiri olacak, veya kim bilir? Belkide Violett Ash onun esiri olacaktır?

Alara Mavi Alva ve Pars Barlas Koralı Hayatları birbirinden tamamen farklı geçmiş iki veliaht biri tahtına oturmaya başlamış diğeri tahtın başına geçmesi için aranıyor ama o yıllardır olmayan aileyi şöhreti malı ve soy ismini yıllar sonrada istemiyor... Sizce yolları nasıl kesişecek kader onlara nasıl bir ağ örecek ???

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Paris’in yağmurlu gecelerinde bir kadın ajan, üç tehlikeli adamın arasında sıkışıp kaldı. İkra Elçin Karahan, kod adı Zehirli Gül. MİT’in en başarılı kadın ajanlarından biri. Görevi basit: Paris’te büyük bir uluslararası silah kaçakçılığı şebekesini çökertmek. Ama hiçbir şey göründüğü gibi değil. Hedefinin etrafında dönen üç adam, her biri ayrı bir tehlike: Kanlı Kurt – Dövmeli, acımasız ve avcı gibi bakan güvenlik şefi. Bakışları İkra’yı yakıyor, dokunuşu zehir gibi yayılıyor. Kara Cüppe – Soğuk, hesapçı ve kusursuz takım elbiseli karanlık hukukçu. Her kelimesi bir tuzak, her bakışı bir hüküm. Kartal – Karizmatik, stratejik ve sahiplenici lider. Onun koruması altında olmak, aynı anda hem en güvenli hem en tehlikeli yer. İkra, görev ile kalbi arasında seçim yapmak zorunda. Güven mi? İhanet mi? Aşk mı, yoksa ölümcül bir tuzak mı? Bir gülün dikenleri ne kadar derin yaralayabilirse, Paris’in ışıkları altında Zehirli Gül de o kadar derin zehirliyor. Görev bitmeden kalbi kırılacak… Ya da üç adamdan biriyle sonsuza dek yanacak.

Kitap romantik- gerilimdir Sorunlu içeriklere fazla yer verilmemiştir İyi okumalar :)..

İhanetin bıraktığı enkazın altında kalmak Umay Erkin’in seçeneği değildi. Sevdiği adamı başka bir kadının yanında gördüğü o gün, gözyaşı dökmek yerine bir karar verdi. Emir’e unutamayacağı bir bedel ödetecekti. Ve bunun tek bir yolu vardı: Emir’in en büyük düşmanı Karan Alp Demirel’i kendine aşık etmek. Bu sadece bir intikam oyunu olacaktı. Kazanılması gereken bir savaş, geçilmemesi gereken sınırlar ve asla çiğnenmeyecek bir kural vardı: Duygular yasaktı. Fakat Karan Alp Demirel, kurallara uyan bir adam değildi. Özellikle de kendi kurallarını koyan bir kadına karşı. Umay, intikam için çıktığı bu virajda direksiyonu elinde tuttuğunu sanıyordu. Ta ki kalbi kontrolü ele geçirene kadar.

"Bu gece sadece benim olacaksın." (Cinsellik vardır +1&) Kitap kapak tasarımı: @geceyazariii7

Nefretten aşka Mafyatik kurgu Mafya adam Doktor kadın

Ben sadece mutlu olmak isteyen güçlü bir kızdım o ise kaslıydı

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Gökyüzü ne kadar zifiri olursa, gümüş bir ay o kadar keskin parlar. Sakın pes etme.” On iki yaşındaydım. Babamın bileklerine geçirilen o soğuk kelepçelerin sesini ve Karacalı ailesinin bizi bir gecede nasıl kimsesiz bıraktığını hiç unutmadım. Yıllarca o karanlıkla beslendim, büyüdüm ve keskin bir bıçağa dönüştürmüştü hayat beni. Şimdi, bizden çalınan o devasa imparatorluğu Karacalı Holding`in tam kalbinden geri almak için buradayım. Sahte bir geçmişle, tehlikeli bir maskeyle...

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

" Ve şunu anlamanı istiyorum dedektif, ben çoktan şeytanla anlaşma yaptım " *** Gece, küçüklüğünden beri ailesi olmasına rağmen yalnız büyüyen ve hiç aile sevgisi görmeyen masum bir kızdı. Buna rağmen sevgiye inanıyordu. Güzel bir kızdı ve bu güzelliği onun sessiz hayatına bela getiriyordu. *** İstanbul acımasız bir katil barındırıyor. En merak konusu olan ise neden bir çığlık maskesi taktığıydı? Bu çığlık davasına kimse bulaşmak istemezken, Dedektif Fırat Günay dedektif tecrübelerine dayanarak bu davada yer almak istedi. Ama işler sandığı gibi gitmedi. *** " Eğer o gün Gece` yi öldürseydim, geriye kalan tüm çocukluğumu ve hislerimi öldürürdüm. "

Ise yenı baslayan bır kadın yanlıslıkla mafya ile calısırsa neler mı olur? onlar dunyayı yok edebılecek kadar guclu olurlar.

İstanbul`un karanlığını geride bıraktıklarını sanan Çeçe ve Ceren, Muğla`nın huzurlu sokaklarında yaralarını sarıp yeni bir hayat kurmaya çalışırken, aşkları karşılarına çıkan her zorluğa rağmen ayakta kalmayı başarır. Ancak bazı gölgeler asla peşinizi bırakmaz. Onların hikâyesinin burada sona ermesini isteyen biri, attıkları her adımı sessizce izlemekte, en mutlu anlarını sabırla beklemekte ve zamanı geldiğinde sahip oldukları her şeyi ellerinden almak için yaklaşmaktadır. Bu kez verecekleri mücadele yalnızca hayatta kalmak için değil; aşklarını, kurdukları hayatı ve geleceklerini korumak için olacaktır. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, hiç görünmeyen gölgedir.

Yaşamak için hiçbir sebebi kalmamış Cerrah Vera Atay ile yaşamayı her şeye rağmen çok seven Cumhuriyet Savcısı Hisar Demirer’in yolları kesişir. Hisar, Vera’ya yeniden yaşamayı sevdirmeye çalışırken her şey beklenmedik şekilde tersine döner. Zehirli Zambak Vardır Her Vahşi Çiçekte Gurur

"Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum..."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Finalden altı ay sonra... Mira normal hayatına dönmüştür. Bir gece telefonuna bilinmeyen bir numaradan tek bir fotoğraf gelir. Fotoğrafta durmuş bir saat vardır. Bu kez saatin gösterdiği zaman 03.03`tür. Altında ise tek bir cümle yazmaktadır: "23.17 bitti sandın. Asıl hikâye şimdi başlıyor."

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

İki düşman aşiret.Bir zorunlu kader.Bir imkansız aşk... Miran ve Baran nefretle başlayan hikayelerinde kendilerini aşk ve intikamın tam ortasında bulurlar. Peki kalp hangi tarafı seçecek?

Dilan Karahan, yıllar önce ailesinden koparıldığında kaderinin onu yeniden aynı karanlığın içine sürükleyeceğini bilmiyordu. İstanbul`da kurduğu hayat, özgürlüğü ve hayalleri bir gecede elinden alındı. Üvey abisinin yaptığı bir hata, onu hiç tanımadığı bir adamla berdel evliliğine mahkûm etti. Yavuz Beyhanlı... Mardin`in en güçlü aşiretlerinden birinin ağası. Soğukkanlı, sert ve gerektiğinde herkesin karşısına dikilebilecek kadar gözü kara bir adam. Kız kardeşini ölümden kurtarmak için elindeki bütün kozları kullanmış, Dilan`ı istemediği bir evliliğin içine sürüklemişti. Dilan için Yavuz, özgürlüğünü çalan adamdı. Yavuz için ise Dilan, kardeşinin hayatını kurtarmak adına ödemek zorunda kaldığı bedeldi. Nefretle başlayan bu evlilikte her gün yeni bir savaş demekti. Ancak bazen kader, en büyük düşmanları aynı safta yürümeye mecbur bırakır. Sırlar ortaya çıktıkça, yaralar kanadıkça ve kalpler yavaş yavaş birbirine yaklaşırken ikisi de tek bir gerçekle yüzleşecekti: Bazı aşklar seçilmez... Bazı aşklar kader tarafından yazılır. **** HİKAYE ÇALINTI DURUMUNDA YASAL YOLLARA BAŞ VURULACAKTIR! YAŞI KÜÇÜK OKURLARIN OKUMASI TAVSİYE EDİLMEZ! BUNUN SORUMLULUĞU YAZARA AİT DEĞİLDİR! BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK HAYATLA HİÇ BİR İLİŞKİSİ YOKTUR.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Beni yenemezsin Lalin. Boşuna heveslenme, denemek mi istiyorsun?" Bilmiyordu; bir boksörün yapacağı en ölümcül hata, her dalga geçtiğinde kısılan gözleriyle düşmanına en büyük açığını ezberletmekti. Ve Alaz Karahan, bana ilk yenilgisini kendi elleriyle verecekti. Biri tamamen karanlığa oynamaya alışmıştı, diğeri ise o karanlığın ortasında açan bembeyaz bir lale gibiydi. Kurallar basitti: Gardını indirirsen kaybedersin. Ama Lali`nin bilmediği şey. İlk yumrukta kalbinden vurulan bir adam, bu maçı nasıl kazanabilirdi ki? ❕Uyarı, Kitapta; argo, küfür, şiddet ve dövüş/illegal ring unsurları barındırmaktadır. Karakterlerin dünyası serttir; okuyacakların bunu bilerek gelmesi rica olunur. Karakter gelişimleri zamanla oturacaktır! iyi okumalar.