Bir telefon... Bir kaza... Ve dağılan bir yuva. Defne, yeğeni Helin`i koruyabilmek için hayatının en zor mücadelesini vermek zorunda kalacaktır. Çünkü bazı sözler tutulmadığında, geriye sadece ukde kalan bir hayat kalır.

Beş yakın arkadaş, unutulmaz bir yaz tatili geçirmek için deniz kenarında bir kasabaya gider. Aynı evde kalırken dostlukları, gizli duyguları ve geçmişleriyle yüzleşmeye başlarlar. Ayaz, en yakın arkadaşı Derin`e karşı hislerini saklarken, Boran`ın Derin`e giderek yakınlaşması her şeyi değiştirir. Kıskançlık, dostluk ve ilk aşkın iç içe geçtiği bu yaz, hiçbirinin beklediği gibi sona ermeyecektir.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Çok küçükken ailesi tarafından yetimhanaye bırakılan bir kız çocuğu varmış. Ailesi onu istememiş ve sadece küçük bir kolye ile küpeyle kapının önüne bırakmış. 17 yaşına gelene kadar kızı almamışlar. Bir kere ümitlenmiş ama onun yerine en yakın arkadaşını almışlar. Bir gün onu 2 çift sahiplenmiş. Ve o günden tam 6 yıl sonra biri çıka gelmiş. Mehmet Ali Keskin. Yetimhane de onlara bulaşan tek kişi. Ama o gün karşılaştıktan sonra ona hiç zorbalık yapmamış. O gün bu işte bir terslik olduğunu anlamış Beste. Bakalım ne gibi terslikler olacak?

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

(+¹⁸) "Şimdi uyu," dedi, sesi neredeyse şefkatli ama bir o kadar da emrediciydi. "Çünkü yarın seninle oynamak için çok daha uzun bir günümüz olacak."

Prof. Dr. Han jisung ve 0073 Numaralı kaçak Lee Minho

Belkide sizin aradığınız hersey gözünüzün önünde gecerse dersem?Belkide hayat bir yalan.İsin sonu aska dönerse belki bu serüvenin?

Dünyaca ünlü bir sanatçı ve bir seri katilin takıntısı

Henüz 20 yaşında berdele kurban giden zeryanin kaderi

1 sezon bitti 2 sezon geldi hazır olun aşk hikayesi geliyor 🫶🏻❤️🫶🏻

Kayla Kaya`nın, ateşini sözdürmesine ve kendini hayatını küle çeviren bu yangınlardan kurtarmasına ihtiyacı vardı. Herkesin kahramanı olan, her şeyin üstesinden gelen Kayla, kendi yangınını söndüremiyordu. Farzetti ki biri kurtardı onu bu durumdan, söndürdü yangını. O kimdi? Hadi her şeyi geçtik, o kişi neden kendini bu ateşe atmıştı ki? Kayla, 27 yaşına gelip psikologluğunu ilk günki sevdasıyla yaparken uzun bir süredir yakınına gelmeyen bu yangınlarla yeniden burun buruna gelir. İyi okumalar

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena, doğduğundan beri güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soyu`nun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

​Sıla ve Can... Madalyonun iki farklı yüzü. İkisi de Yağmurdedeli ama... Biri mimar, diğeri iç mimar. Biri tekdüze, diğeri renkli. Biri yapar, diğeri boyar. Biri diker, diğeri yıkar. Biri kale, diğeri şövalye. Biri karartır, diğeri ısıtır... ​Bu liste böyle gider ama Sıla`nın soğuğuna, Can`ın asırlık sabrına rağmen hem iş yeri, hem apartman, hem köy alev alır... ​Peki ya yangın söndüğünde, geriye sadece birbirine tutunmuş iki kül yığını kalırsa? Zıtlıkların savaşı mı kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi? ​Ateşle barutun, buzla güneşin nefes kesen valsine davetlisiniz.

Bir gün bilinmeyen bir numara, geçmişinizi bildiğini söylese ne yapardınız? Aylin, Koray ve Barış aynı sınıfta, aynı okulda ama bambaşka dünyalarda yaşıyorlardı. Ta ki bir gün hepsine aynı numaradan gelen mesajlar hayatlarını değiştirmeye başlayana kadar…

Şizofren olan Minho her gün Jisung u görmektedir. Ve sonra ikili gerçek hayatta karşılaşır...

Nefretten aşka Mafyatik kurgu Mafya adam Doktor kadın

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

Bir tarafta dürüstlük hastası adam diğer tarafta zor durumda olan bir kadın ve kaderin onlara sunduğu karşılaşma.

İKİ KIRIK KALP BİRLEŞEBİLİR Mİ YA DAHA ÇOK KIRACAK SIRLAR SAKLIYORLARSA ? Bir piskoloğun danışmanına olan takıntısını okurken dikkatli olun. Siz de TUNA ARSLANA AŞIK OLABİLİRSİNİZ Evindeki kameraları hackleyip izleyecek kadar takıntılı, sevdiği kadını ağlarken görünce gözleri dolacak kadar zarif bir centilmen. Aksiyon, aşk, ihanet, travma, sevenleri buraya alayımmm👇👇👇 Ve bu ikisi, birbirine hem YAS hem YAN olurken, aslında ne geçmişlerinden ne de kaderlerinden kaçabiliyorlar. `

Kalp hastası olan bir kızın asker sevgilisi olursa neler olur? Her gün ayrı bir endişe,korku,ve panik... Yazık değil mi kıza? Kız için canını vermeye hazır olan bir TÜRK ASKERİ vatanını korurken sevdiği kızı da koruyabilecek mi?

Sevgili Suikastçim İnsanlar benim kanımın neden bu kadar değerli olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey, beni ele geçirenin büyük bir güce sahip olacağıydı. Bu yüzden yıllardır kaçıyordum. Her yeni şehir, birkaç günlüğüne sığınağımdı. Her yabancı yüz, potansiyel bir düşmandı. Kimseye güvenmiyor, kimsenin gözlerinin içine uzun süre bakmıyordum. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Adını bile bilmediğim o adam, soğukkanlı bakışları ve sessizliğiyle diğerlerinden farklıydı. Onun bir suikastçı olduğunu öğrendiğimde kaçmam gerektiğini düşündüm. Ama bilmediğim bir şey vardı... Beni öldürmek için gönderilen adam, bir gün hayatını benim için ortaya koyacaktı.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Sadece çizimlerrrr

​Kaybolmuş bir ruh, ipi kopup gitmiş havada öylece sallanan bir kukla… Hangisi yalan, hangisi gerçek şimdi? Gördüğüm yersiz sanrıların kaçı o mavi geceye aitken, kaçı zihnimin karanlığına ait mesela? Kimin peşindeyim ben ya da artık o mu benim peşimde? Sanki rollerin çoktan dağıtıldığı bir film senaryosuydu hayatım ve ben rolüm yokken öylece dalmıştım. Ne arkamda birisi var ne yanımda ama ben ne zaman baksam ardıma aynı maviler, aynı karanlık ve aynı nefes nefese kalmışlık… Her gözümü kapattığımda aynı orman, aynı gece. ​"Uyumuyorsan bile kapat gözlerini Lamia, çünkü her göz kırpışında ona daha çok yaklaşıyorsun." ​Zihnimin bana oynadığı oyunların kaçıncı perdesindeydim ben şimdi. Kaç perde kaldı finale ve kaç kişinin kanı var ellerimde? Daha vermem gereken kaç savaş var hakikat için ve ben yine niye başroldeyim. Korkusuzluğum, korkularıma dair tek kâbusum şimdi. Zihnim ve o gece tek zindanım.