En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Gece, şehrin üstüne ağır bir sis gibi çökmüştü. Sokak lambalarının solgun ışıkları, yağmurdan parlayan asfaltın üzerinde titrek yansımalar bırakıyordu. Uzaklardan gelen siren sesleri bile o anın dehşetini bastıramıyordu. Çünkü Gökhan’ın kulaklarında yankılanan tek şey, Meyra’nın yere düşerken çıkardığı o boğuk nefesti. Her şey birkaç saniye içinde olmuştu. Önce sert bir bağırış… Sonra patlayan silah sesi… Ve ardından Gökhan’ın dünyasının paramparça oluşu. “Meyra!” Gökhan’ın sesi geceyi yaran bir çığlık gibi yükseldi. Dizlerinin bağı çözülmüş halde koşarak ona ulaştığında, Meyra çoktan yere yığılmıştı. İnce parmakları titriyordu. Karnının yan tarafına saplanan kurşunun etrafında koyu kırmızı bir leke büyüyordu. Yağmur damlalarıyla karışan kan, kaldırımın arasından ince ince akıyordu. Gökhan ellerini bastırmaya çalıştı ama ne yaparsa yapsın o sıcaklık avuçlarının arasından kayıp gidiyordu. “Hayır… hayır… bana bak, tamam mı? Sakın gözlerini kapatma!” Sesi çatlıyor, nefesi düzensizleşiyordu. Güçlü görünmeye çalışan adamdan geriye sadece korkmuş bir âşık kalmıştı. Ellerinin titremesini durduramıyordu. Meyra’nın yüzünü avuçlarının arasına aldı. Kadının dudakları solmuştu ama yine de ona bakmaya çalışıyordu. “Gökhan…” diye fısıldadı Meyra, sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı. “Sus! Konuşma… konuşma ne olur…” dedi Gökhan panikle. “Ambulans geliyor, duyuyor musun? Sana hiçbir şey olmayacak. Seni bırakmam… asla bırakmam!” Ama kendi söylediklerine kendisi bile inanamıyordu. Çünkü gözlerinin önünde sevdiği kadın yavaş yavaş soluyordu. Ve bu, onun hayatındaki en büyük kabustu. Gökhan çaresizce etrafına baktı. “Yardım edin!” diye bağırdı bütün gücüyle. “Birisi yardım etsin!” Sesindeki kırılma, sokaktaki herkesi susturacak kadar derindi. O an ne gururu kalmıştı ne öfkesi… Sadece kaybetme korkusu vardı. Sevdiği kadını ellerinin arasından çekip alan ölüm korkusu. Meyra’nın başını dizlerine yasladı. Yağmur saçlarını yüzüne yapıştırmıştı. Gökhan titreyen parmaklarla o saçları geri itti. Gözlerinden yaşlar yağmurla birlikte yüzüne akıyordu. “Sen bana söz verdin…” dedi boğuk bir sesle. “Birlikte yaşayacağız dedin… Daha gideceğimiz yerler vardı bizim… Bana bunu yapamazsın Meyra…” Meyra güçlükle gülümsedi. Ama o gülümseme bile Gökhan’ın içini daha çok parçaladı. Çünkü o an ilk defa gerçekten korkuyordu. Onu kaybetmekten. Onsuz kalmaktan. Ve hayatında ilk kez, hiçbir gücünün sevdiği kadını kurtarmaya yetmeyebileceğini anlamaktan. Gökhan alnını Meyra’nın alnına yasladı. Gözlerini sımsıkı kapatıp titreyen bir nefes verdi. “Ne olur…” diye fısıldadı kırılmış bir adam gibi. “Beni sensiz bırakma…” Küçük Bey ile Çakır gözlünün hikayesi... Kavuşacaklar mıydı peki?.

"Berdele evlilik mutsuzluk getirir demişler bizde hiç öyle olmadı." Dedi bellimi kavrayarak. "Öyledir ağam ama içerde annemler var sonra." Dememle beni kendisine daha çok çekti. "Şuana istiyorum." Dedi boynuma doğru yaklaşarak.

Bu kurguda ki herşey tamamen hayal ürünüdür. Emly`i babasından kurtarmak için onunla anlaşmalı bir evlilik yapan Markus Bı iki gencin hayatları...

Dostunu uzağında tut. Düşmanın ile evlen. Tek taraflı tehlikeli anlaşma. Sahte iki imza. Aşılmayan kurallar Vera için aşk, sadece bir tehlike daha demekti. İnanç içinse Vera, hayatı boyunca aradığı fırtınaydı. Adam, kadına yaslanacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Kusursuz bir plan. Kusursuz bir aşk. Ve ölümcül bir bağ. Güldürecek, ürpertecek, kalbini titretecek bir hikâyeye hazır ol. Çünkü bazı aşklar, yaşamak için savaşmaya değer. İz bırakacak bir aşk için risk almaya var mısın? Komedi unsurları, ölümcül sözler içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yoksa, geri dönün.

On sekiz yaş ve üstü sahneler, küfür ve argo vardır, rahatsız olanlar okumayabilir

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Sevmek için illaki dost yada arkadaş mı olmak lazım düşmanını yada hiç görmediği birini sevemez mi insan ...

İKİ DÜŞMAN AİLENİN BARIŞ İCİN ÇOCUKLARINI EVLENDİRMESİ

İsfad ama liseli..

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

“Ne borcu?” dedim. Gittikçe korkmaya başlamıştım. “Boş ver orasını. Benim sana bir can borcum vardı. Ben bunu annenin canını almayarak ödüyorum. Sen de abimin kanı için benimle evleniyorsun.” Bu adam ciddi miydi? Ne demek bana can borcu vardı ve ne demek onunla evleneceğim? Hangi birine şaşıracağımı bilemiyordum.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

MAFYA OLAN ADAM İLE AJAN OLAN KIZIN HİKÂYESİ

Dağ ve Denizin çarpıştığı yerdeki büyük düşmanlık.

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." *** "Sansarın inine girmemeliydin bal" *** Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir mafya lideri olduğundan habersizdir. Bir gece ansızın o adam tarafından Rusyaya kaçırılır.

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

“Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

“Efsun’un anlamı neydi?” Bir isim,iki göz. Hafızamda kalıp hayatımda kalamayan, bir isim iki göz. Cennet Bahçesi’nde ölen bir melek Cehenneme güvendi. Onu öldürene güvenir miydi insan? Öper miydi katilini? Bu soruların cevabı lazımdı, ölüsü dirilmeden önce bilmeliydi. İhanet gören gözler konuşabilir miydi? Bir çift göz insanı öldürebilir miydi?

Başka bir evrende üniversiteli isFad...

Kardeşimin hastane tedavisi için bir tefeciden borç aldım... En fazla ne olabilir ki?

aşk. mafya. ressam.

İki farklı dünyanın insanları, birisi karanlıklarda adeta bir lord, bir diğeri ise asil bir kraliçe

“Benden hâlâ korkuyorsun değil mi?” “İnsan bir zamanlar canını yakan kişiden korkmayı kolay kolay bırakmaz Ateş.” Aşk sandığı şeyin takıntı olduğunu çok geç anlayan bir adam… Ve sevmesine rağmen kırılmaktan vazgeçemeyen bir kadın… Bu hikâyede kimse masum değil. Ama bazı insanlar yine de birbirini sevmekten vazgeçemez. Bu hikâyede tarafsız kalamazsın. Bir seçim yapmak zorundasın. Ya ateş gibi yakıp, sonra kendi alevlerinde kül olacaksın… Ya da deniz gibi sönüp, ardından dalgalarınla her şeyi yerle bir edeceksin. Bu hikaye Ateş Küldoğan ve Deniz Güçlü`nün hikayesi. İntikam, aşk ve gerilimi zirveye taşıyan bu hikayede sen ne olacaksın Ateş mi Deniz mi?