Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bir İspanyol mafya lideri, hiçbir şeyden haberi bile olmayan suçsuz bir kadını kendine tutsak eder.

Bu tutsaklığın altında yatan sahte bir aşk mı? Yoksa intikam mı?

Kitaptan alıntı:

"Yamaç..." sesim fısıltı gibiydi.
"Bana aşık ol küçük prenses ve o zaman geldiğinde seni mahvedeceğim."

...

Kitapta şiddet ve cinsellik bulunur. Buna göre okumanızı öneririm.
Tüm hakları bana aittir. Olaylar, kurumlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür.

İlk cümlesini arayan kitabımın, son cümlesi çoktan hazır.

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu.
Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım.
O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım.
Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz.

Varlığım yok oluşun miladı.

Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Babasının borçları yüzünden anlaşmalı evliliğe maruz kalan doğa rüzgar ile tanışır.

Küçüklüğünden beri zor şartlar altında yaşamış ama asla yıkılmayan Alara tam huzura kavuşmuşken katıldığı özel bir davette ayağının altına düşen notla huzuru altüst olur.Notta "Kim Olduğunuzu Biliyorum" yazıyordur ve Alara bunu notla bilinmezlik içine dalar.

Tüm bunlar olurken yalnız değildir Umut,Atlas ve Nazlı dışarıdan gelen tehditle soruları çözmeye çalışırken kendi içindeki sırlar ve gizemlerle açığa çıkacak mıdır?

normal bir kadın,sadece doktor olmak istiyor ve başarıyor çok iyi bir doktor oluyor ama yer altı dünyasının en büyük mafyanın dikkatini çekiyor...

genel olarak mektupla başlandıktan sonra gerçek yüzleşmenin ne kadar da zor olduğunu anlatmak üzerine

AŞKLARIMMM ÇALMA LİSTESİ YAPTIM SPOTIFAYDA ONU DİNLERKEN OKUYUN MUKKK OLCAKKK SÖZ

ADI. FERİHASAL KİTAP OKURKEN💸 böyle biseydiiiyazin cikarrrr

annemin yenı biriyle evlenmesiyle hayatım tamamen degişicekti çok bilmediğim bir şehir bilmediğim bi ev ve üvey babamın 2 oğlu

Emir ve Sarp

birbirinden 2 farklı kişiilik

bu sadece başlangıçtı

pekiya nolucaktı

Yıllar önce bir kadın uğruna yakılan inancın, iki aile arasında başlattığı kanlı husumet nesiller boyu sürdü. Kamuran Atalay, oğlunu bu kinle büyüttü; hedefte ise Tibet Hanoğlu'nun gözünden sakındığı biricik kızı, Lorin vardı.
Can Aktaş, düşmanının evine intikam almak için girdi. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Lorin’in zarafeti ve o nefretin, iki kalbi yakıp kavuracak delicesine bir aşka dönüşmesi.
Bazı intikamlar nefretle başlar, en koyu yangınla kül olur. Sen bu ateşin altında kalmaya hazır mısın?

Karadeniz’in kıyısında bazı sırlar denizin dibinde değil, insanların kalplerinde saklıdır.

Lara Beton, geçmişini ardında bıraktığını sanarak yeni bir hayat kurmuş, sakin ve güçlü bir kadındır. Fakat geçmişin kapıları bir kez aralandığında, kaçtığı her şey yeniden karşısına çıkacaktır.

Ali Boratav… Nam-ı diğer Fırtına.

Karadeniz’in sertliğiyle yoğrulmuş bir asker. Dışarıdan soğuk, mesafeli ve acımasız; içerideyse kimsenin görmesine izin vermediği bambaşka bir adam.

İki güçlü karakter, iki karanlık geçmiş ve cevaplanmayı bekleyen sayısız soru…

Fırtına, Lara’nın kim olduğunu çözmeye çalışırken Lara da Ali’nin ardındaki adamı görmeye başlar. Ancak aralarındaki gerilim, onları birbirlerine yaklaştırdığı kadar tehlikenin de içine çeker.

Çünkü bazı savaşlar silahla kazanılmaz.

Bazı düşmanlar uzaktan gelmez.

Ve bazı fırtınalar, insanın kendi içinde kopar.

Karadeniz’in Fırtınası başlıyor.

Gizem... Bilinmezlik... Acı... Sıkıntı... Keder... Ve hepsinin içinde yeşermeye çalışan iki kalp. Bu iki kalpte birbirini yaşatmak için çabalıyor. Ama araya yalan ve ihanet girince kalplerden ikiside hayatına son veriyor. Almira Atabey... Psikolojik sıkıntılar, arayışlar, kaybedişler... Kuntay Miroğlu... Fedakarlık, yalan, koruma ve en önemlisi de bir kalbin koruyucusu... İki kalbi bir araya getiren TUTULMA... Ve ikisininde hayatını değiştirecek olan bir TUTULMA... Bir TUTULMA yaşanacak ama bu TUTULMA yaşanmadan önce çok fazla bedel ödemeleri gerekecek... Ödenecek bedeller onların kaderini nasıl değiştirecek?

İNSAN SONRADAN KÖTÜ OLMAZ KÖTÜ OLARAK DOĞAR

Geçmişin Karanlık izleri

Yavaş yavaş ortaya çıkmak üzere.

Bu hikaye'de kimse masum değil

Ama bu bitmeyen öfke ve kine rağmen hiç beklenmedik bir anda bir aşk tohumu filizlenir.

Kardelen Karayel ve Ateş Şahinoğu bunun en net örneği onların aşkının önünde zorlu bir sınav var

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

12 yaş. O yaştan geriye kalan tek şey, göğsüne mühürlenen bir kurşun iziydi.

​Babası, karanlık bir gecenin tam kalbinde katledildiğinde, Ada Çelik`in hayatı küle döndü. Ancak o küllerin arasından bir intikam ateşi doğdu; zehirli bir yemin. O, yalnızca bir hedeften ibaretti: Yıkım.

​Şimdi geri döndü.

​Hedefinde, babasının ölümünün üzerindeki perdeyi tutan, yalan üzerine kurulu bir imparatorluk var: Zirve Holding. Ve o imparatorluğun tepesinde, Ada`nın kalbine giden tüm yolları kapatan, buz gibi bir varis duruyor:

​Sarp Kara.

​Soğukkanlı, karizmatik ve tehlikeli. O, Kara`nın en parlak ve en keskin gölgesi; babasının acımasız yöntemlerini modernleştiren, zeki bir lider.

​Ada, attığı her adımı ezberlediği bu oyunda, Sarp`ın giderek artan merakı ve delici bakışlarıyla karşı karşıya. Nefret, hesaplaşmanın tek yakıtıyken; arzu, beklenmedik bir mayın tarlası oluyor. O, öfke ve çekimin kesiştiği o tehlikeli, ince çizgide yürüyor. Güvenmek, yeniden ihanet etmektir, ama bu yolda yalnız kalmak, yıkıma davetiyedir. Kendi geçmişinin gölgeleriyle de yüzleşmek zorundadır.

​İhanet. Tutku. İntikam.

​Bu kez sadece bir kalp kırılmayacak. Bu kez, Ada`nın ateşi, Kara ailesinin Zirve diye adlandırdığı o imparatorluğu, temelinden sarsacak.

​Çalınan hayatların bedeli, ne kadar Kara olabilir?

​“Bu eserin tüm telif hakları yazara aittir. İzinsiz kullanılması hâlinde hukuki takip yapılacaktır.”

İlk kitabım lütfen anlayışlı olun

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Aden, sıradan bir hayat sürerken ailesinin mafya tarafından hedef alınmasıyla yaşamı altüst olur. Bu büyük trajedi onu hem geçmişiyle yüzleşmeye hem de adalet arayışına sürükler. Yeni bir hayata başlamak zorunda kalan Aden, karanlık sırların, tehlikeli düşmanların ve beklenmedik dostlukların arasında hem kendini yeniden keşfetmeye hem de intikam yolunda ilerlemeye çalışır.

Kalbi paramparça bir kızı nasıl iyileştirirsin
Tek bir cevap var bazılarının kendine bile itiraf edemediği bazılarının ise haykırmak istediği o duygu işte o duyguyla iylestirirsin o kadını
Kalp kırıklığının tek ilacı olan o duygu aşktır

Kalbi paramparça olmuş dağılmış insanların merheminin adı aşktır kalbini birtek aşk onarır sevdiği kişi onarır işte bu yüzden aşk kalbin en büyük merhemidir özelliklede kırık kalplerin ,)...

“Benden uzak dur, Alex.”

“Bunu gerçekten istediğine inanmıyorum, Olivia.”

“Beni tanımıyorsun.”

“Yanılıyorsun. Seni tanımak için yeterince zamanım olacak.”

Olivia, Alex Volkov’un kendisine olan takıntısını fark ettiğinde kaçmayı seçmedi.

Tam tersine, onun takıntısını bir oyuna çevirdi.

İki güçlü taraf. İki farklı dünya. Tek bir oyun.

Silahlar, çatışmalar, tehditler ve birbirlerine kurdukları tuzaklar arasında Olivia ile Alex’in savaşı giderek kişisel bir hâl alacaktı.

Çünkü Alex onu elde etmek istiyordu.

Olivia ise Alex’in onu asla elde edemeyeceğini kanıtlamak istiyordu.

Ve ikisi de bu oyunun sonunda kimin kazanacağını bilmiyordu. 🖤(+1& sahneler olabilir)

Rüyamda gördüğüm benden yardım isteyen güzeller güzeli Avzeme aşık oldum. Rüyam gerçek oldu. Ona yardım ettim. Hayatımı ortaya koydum. Evet meğerse hayatımı gerçektende ortaya koymuşum. Avzeme yardım edip onu kurtarırken günden güne ölmekte olan kendimin farkında değilmişim. *** "Ben sana can verirken kendi canımdan olmuşum meğerse"

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Ben sadece huzur bulmak için kendimi sokağa atmıştım nerden bilebilirdimki asil huzursuzluğun sokakta olduğunu

kısaca yeni bir liseye geçen kim min-ji ve o lisenin en popüler kızın hikayesi ilk başta düşmanlıkla başlayan bir aşk hikayesinin sonu sizce nasıl biter