Bir çukura düşüp hiç birşey hatırlamayan Fahriye gözlerini bilmediği bir kulübede açar ve kulübede ki adamla esrarengiz bir gece geçirir. O günden sonra adam Fahriyeden vazgeçmeyecektir..

Emir, 28 yaşında. Eğlence sektörünün bilinen isimlerinden, çapkın ve bağlanmayan biri. Alisa ise en yakın arkadaşının sevgilisi. Ama her gece aynı şey tekrarlanıyor. Emir içer, içer… ve sonunda Alisa’nın kapısına dayanır. Alisa da her seferinde açar. İkisi de biliyordur bunun yanlış olduğunu. İkisi de biliyordur bir gün Can’ın öğrenme ihtimalini. Ama yine de duramazlar. Çünkü bazı yasaklar, bir kez tadıldıktan sonra bırakılamaz. Ve Emir, her seferinde aynı yere, aynı kadına, aynı suça geri döner. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir alışkanlığın, bir zayıflığın ve yavaş yavaş büyüyen bir kıskançlığın hikâyesi

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? Not: Mafya klişesi okumaktan beyni erimiş bireylerin bu kitaba gelmemesi önemle rica olunur.

Bu kitabımı okumadan önce "seni seviyorum/minsung" kitabımı okuyun bu kitap onun devamıdır

12 yıl önce işlenmiş bir çifte cinayet ve intikam ateşiyle tutuşan yaralı bir kadın. Anne ve babası 12 yıl önce öldürülen Scarlett, hayatını baştan kurmuş ve işinde basamakları kendi kendine tırmanıp kendi alanında çok başarılı bir iş kadını olmuştur ama kalbindeki intikam ateşi asla sönmemiştir. Bu yolda karşılaşacağı insanlar ve başına gelecek olaylar ise hayata ve kendine olan bakışı açısını tamamen değiştirecektir. Ama ya kalbindeki intikam ateşi o kalbi kül ederse?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Her birimiz maskelerimizin altında yatan ruhlardan ibarettik. Biz Boz maskeliler olarak ülkenin ileri gelen zengin mafya kızlarını oluşturuyorduk. Ben Mavi Boz. Bu da Aden Boz. Bu maskelerinin ardında saklananların hikayesidir.

Kitap daha çok insanların iki yüzlü olduğundan insanların farklı kişilikleri olduğundan bahsetmektedir. Kitabın türü ne bilmiyorum en yakın olanı işaretledim

Sofia her zaman gölgede kaldı. Ablası Olivia’nın parlaklığının yanında görünmez gibiydi. On sekiz yaşında, naif ve sessiz… Kimsenin uzun uzun bakmadığı kız. Ta ki Dimitri onunla “tesadüfen” karşılaşana kadar. Uzun, koyu saçlı, keskin bakışlı adam, Sofia’nın hayatına bir anda girdi. Her kelimesi dikkatli, her bakışı ağırdı. Sofia için bu bir tesadüftü. İlk defa biri onu gerçekten görüyormuş gibi bakıyordu. İlk defa biri onu dinliyordu. Ve Sofia, yavaş yavaş, fark etmeden ona bağlandı. Ama Dimitri’nin tek bir amacı vardı: Olivia’ya geri dönmek. Sofia yalnızca bir araçtı. Bir oyun. Dimitri’nin soğuk ve hesaplı planının en masum parçası. Sofia gerçeği hiçbir zaman öğrenmedi. Bunun yerine Dimitri’ye o kadar bağlandı, o kadar teslim oldu ki… ne derse “tamam” demeye başladı. Kendi iradesini, adım adım, ona teslim etti. Bazı bağlar sevgiden doğmaz. Sahiplenmekten, manipülasyondan ve kör bir bağlılıktan doğar. Ve Sofia, ablasının eski sevgilisinin elinde, kendi hikâyesinin en karanlık sayfasını yaşamaya başladı… hiç farkında olmadan.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Hakim o korkunç kararı vermek üzereydi beni devlet korumasına bırakacaktı... Tam o anda mahkeme salonunun kapısı sertçe açıldı. Herkes sustu. Ben ise yıllardir görmediğim adama bakakaldım. Üvey amcam karan karayel gelmişti.

Minsung yin ve Yang oluşu

Mercan, gazetecilik okuyan sakin ve sıradan bir üniversite öğrencisidir. Bir cinayet haberi hazırlarken sessiz sınıf arkadaşı Ediz`in dikkatini çeker. Başta yalnızca merak olan bu ilgi, zamanla hayranlığa ve tehlikeli bir takıntıya dönüşür. Mercan gerçeği fark edip uzaklaşmaya çalıştığında ise Ediz`in geçmişindeki sırlar ortaya çıkmaya başlar. Bazı insanlar hayatından çıkar. Ama bıraktıkları izler kalır.

Prenses,prens,tatlı kız ve kısa za aşık çocuğun hikayesi

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Yeraltı mafyalarının lideriyle evlenince, dışardan lüks ve keyif dolu bir hayat gibi gözükür. Ama aslı, altın bir kafesin içinde yaşamaktır. Aynı zamanda zoraki ise..

Karan Karahan, güçlü bir aileden gelen bir büyükelçidir. Ailesi, kurulan bir kara para ve yolsuzluk kumpasının hedefi olur. Yanındaki tek kişi ise kararlı avukatı Duru Akar’dır. İhanetin ve sırların gölgesinde, hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Siyaz; güç, adalet ve kaybedilen masumiyetin hikâyesi… 🕯 ⚠️ Uyarı Bu kitaptaki tüm karakterler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir benzerlik tamamen tesadüftür.

Hayatımın en zor anindaydim bir hiçken biri elimden tuttu o gün ama bana yalan söyleyip beni okutcaz diye kandirmislardi.Beni bir odada bekletiyorlardi .Sonra mafya lideri geldi ve beni taciz etmeye kalktı eğer o gelmeseydi hem taciz edilicektim hemde ölecektim O geldi ve beni kurtardı ismini bilmediğim kahramanimdi o . Ama ben baş düşmanimin beni o gün kurtardığını bilmiyordum ...

İki aile bir söz İki anlamayan kalp Karan ve Alya Demirhan ailesi ve sancak ailesi Bu iki ailede çok saygın ve güçlü mafyalardır. Çok yakın oldulları için Alya ve Karan birlikte büyümüşler dir. Ne kadar birlikte büyüselerde asla anlaşamazlar. Peki bu anlaşamayan iki kalp arasında ne olacak ?

Her şey bir anda oldu sırlar üst üste açıklandı ama ben hala bir mafya tarafından tutuluyorum

Yıllar önce kapanması gereken bir hesap, hiç beklenmedik bir anda yeniden açıldığında iki ailenin hayatı bir kez daha birbirine karışır. Asena’nın karşısına çıkan tek bir isim, yıllardır hatırlamadığı bir gecenin kapısını aralar. Kutay, o ismi gördüğü anda geçmişte gördüğünü sandığı her şeyin yeniden ortaya çıkacağını anlar. İkisinin yolları kesiştiğinde bunun basit bir karşılaşma olmadığını fark etmeleri uzun sürmez. Çünkü yıllar önce yaşananlar yalnızca geçmişte kalmamıştır. Bir sır hâlâ saklanmaktadır. Birileri hâlâ susmaktadır. Ve gerçeği bilenler, onun ortaya çıkmasından herkesten daha fazla korkmaktadır. Asena ve Kutay, birbirilerine yaklaştıkça cevaplardan çok sorularla karşılaşacaklardır. Yıllar önce ne oldu? Bu hikâyede kimin kaderi gerçekten mühürlendi?

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

İstanbul`un yeraltı dünyası , dışarıdan bakıldığında uyuşturucu ve silah kaçakçılığıyla dönen bir çark gibi görünür. "KARAKURTLAR" Ailesinin en genç varisi DEMİR KARAKURT bu mafyanın lideridir. DERİN ise sıradan bir konservatuvar öğrencisidir. Aile şirketi battığı için okula devam edememiştir. Okulu için para gerekliydi. Oda bu parayı kuryede çalışarak çıkarmaya çalışıyor. Bir gece , yanlış bir adrese teslimat yaparken Demir`in işlediği cinayete tanık olur. Ancak Demir onu öldürmek yerine işlerini yaptırabileceği biri olarak tutsak alır ve hikaye başlar.

Ben Sonay çocukluğu acı ve zorlukla geçmiş küçük bir kızdım. Bir tarafım hep eksiklik içinde büyümüştü, şimdi o eksiklikleri bir bir kapatma zamanıydı. Kader beni Aksan Mahallesine yönlendirmişti. Burayı seviyor musun diye soracak olursanız, size objektif bir cevap veremeyebilirim ama sizlere verebileceğim tek net cevabım ise kesinlikle o kaba ve hödük heriften nefret ettiğim olurdu. "Can sıkıcı herifin tekisin, karşıma çıkıp durmasana artık!" Saç uçlarıma kadar sinirle dolmuştum, neydi benim bu çektiğim? Çatık kaşlarımla ondan bir cevap bekliyodum. Bir kaç saniye sonra ondan bir cevap almıştım ama o cevap beni bi şok dalgasının içine çekmişti. "Ulan, Can kim?" Elindeki tesbihi çekmeyi bırakmış ve bana en boş bakışlarını atıyordu.

"Koşun, ağlıyor! Tepki veryor! Ağlıyor!" Günün ağarmasıyla, şiddeti yükselen bebek ağlaması yurdun her yanındaydı. Doğduğu günden bu yana ağlaması bir kez duyulmayan bu bebeğin, ilk kez böyle bir anıyla karşılaşılıyordu. Yurdun müdiresi dahil herkes başında dikilmişti, minik oğlanın. Küçüğün bakışları bütün hepsinin üzerinde gezinirken bir kadın endişeyle konuştu. "Canı yanıyor olmasın? Normalde asla ağlamazdı." Diğer kadınların tercümanı olmuşcasına herkesin başını aşağı yukarı salladığını gördü. Onunla en çok ilgilenen kadın konuştu bu sefer de. Ellerini karnında toplamasından gergin olduğu anlaşılıyordu. "Dört ayda, bir ilk. Belki de kötüye değil iyiye işarettir." Haklı olabilirdi. Müdire, olaydan bağımsız bir soru yöneltti. "Çocuğu evlat edinmek isteyen adamların dosyalarını getirir misin, Juliet?" Yanındaki genç kız anında önüne eğilip doğruldu. "Hemen, Müdire Hanım." Kız koşar adım büyük salondan çıkarken diğerleri bir süre daha bebeğe bakınmaya devam ettiler. Hafif kilolu müdire, ellerini eteğinde gezdirdikten sonra "Hepiniz işinizin başına dönün," diyerek emir verdi. Salondaki bütün kadınlar dışarı çıktığında beşiğin içindeki bebeğe daha da yaklaştı. Tam üstünde durduğunda ağlak ve kızarmış gözlerle bakıyor çocuk ona. Çıkan sesleri az da olsa kesilmişken müdirenin ağzından tek bir cümle çıktı: "Hayata hoş geldin oğlum." Kendi oğlunun bu durumlara düşeceği aklının ucundan geçmezdi. Gözleri dolduğunda, bir damla yaş düştü bebeğin yanağına. Garip bir şey olmuştu o sırada. Küçüğün ağlaması kesilmiş, gülmeye başlamıştı. Müdire gözlerini usulca açtığında gördüğü manzarayla tebessüm etti. Çok pişmandı. Yaptığı şey için çok pişmandı ancak çaresizdi. Sonuç ne olursa olsun tek bir şey değişmiyordu. O, suçsuz bebeğini değil; kendi mutluluğunu seçmişti.