En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Ben nerden bilebilirdim ki benim gerçek sandığım hayatımın planlanmış bir gerçeklik olduğunu...

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

-Mafya bey siz biraz tehlikesiniz galiba -ne? -Siz diyorum tehlikesiniz galiba sjsjjsjsj

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Herkesin bir hakı vardır benimki de bu seçimim hayatımın aşkını bulmama yön verdi her tuşa bastım sonunda o sınavı kazandım

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Hazel Alston adında yirmilerinde genç bir kadın annesiyle çıktığı yürüyüşte kaybolur ve tanımadığı bir kişi tarafından köle tüccarlarına satılır. Kölelik zindanda kelepçelerle oturmak ve işkence görmekti İçinizde köle değilseniz dışınızdaki kimliğiniz hep önemsiz bir detaydır. DARK ROMANCE

Adını hiç duymadığınız, fısıldanan bir dünyada… Şehir geceyle birlikte uyanır ve kurallar kanla yazılır. Sadakat pahalı, aşk tehlikeli, ihanet her köşededir. “Sessiz Kurşun”, sessiz ama öldürücü bir gücün simgesidir. Kurşunu sıkan parmak görünmez; ama etkisi hayatları değiştirir. Geçmişi sırlarla dolu bir karakter, istemeden girdiği bu karanlık düzenin içinde hayatta kalmaya çalışırken, dost ile düşmanı ayırt etmek neredeyse imkânsızdır. Güven, aşk ve ölümün iç içe geçtiği bu dünyada, tek bir hata… sonunuz olabilir. Çünkü bazı savaşlar gürültüyle değil, sessizce kazanılır

Eli yüzüme dokunduğunda bütün bedenim donmuş gibi oldu, nefesim kesildi. Dudaklarıma doğru eğildi ve sıcak nefesi tenime değerken, alçak bir sesle fısıldadı: "Artık sadece...ben kokacaksın." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın)

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." ***

Vespera, gümüş bıçağının kabzasını sıkarken sesindeki buz gibi tonu korudu: "Eğer bir kez daha benim alanıma girersen Dante, o labirentlerini kendi mezarın yaparım." Dante, karanlıkta parlayan gözleriyle ona doğru bir adım attı, aralarındaki mesafe tehlikeli derecede kısalmıştı. "Senin o kusursuz düzenin aslında sadece korkudan ibaret, Vespera. Benimle çalışırken o gümüş ipliklerin düğüm olacak ama itiraf et; hayatında hiç bu kadar canlı hissetmemiştin." Vespera cevap vermedi ama kalbinin ritmi, nefretle mi yoksa başka bir şeyle mi olduğunu anlayamadığı bir hızla çarpmaya başladı.

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. “Zoraki bir evlilik. Gizli bir nikah. Geçmişten gelen bir adam…” Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Hafızanı kaybedersen Sana kim olduğunu söyleyenlere inanırsın Onlar bana beni sevdiklerini söylediler ama gerçeği hatırladığımda en korkunç şey yaşadıklarım değildi, hepsine inanmış olmamdı benim asıl dönüşümüm burada başlıyordu en büyük sorum "neden?" Di ve ben tek başımaydım.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

İki aile… yıllardır birbirine düşman. Aynı geçmişi paylaşan ama aynı masada bile duramayacak kadar ayrı düşmüş iki taraf. Ve bu düşmanlığın ortasında verilen tek karar: Evlilik. Berfu ve Aren… Ne birbirlerini seçtiler ne de tanıdılar. Sadece ait olmadıkları bir savaşa, iki tarafın arasında bir köprü gibi bırakıldılar. Bu evlilik bir başlangıç değil. Bir zorunluluk. Bir suskunluk. Ve herkesin görmezden gelmeye çalıştığı bir gerçeğin üstünü kapatma çabası. Ama düşmanlıklar uzun süre saklanamaz. Özellikle de iki taraf da geçmişte aynı hatayı paylaşmışken… Berfu, bu evlilikte ayakta kalmaya çalışırken aslında neye zorlandığını fark edecek. Aren ise kontrol etmeye çalıştığı her şeyin… aslında onun kontrolünde olmadığını anlayacak. Bu hikâye, zorla başlayan bir evliliğin nasıl yavaş yavaş çatırdadığını… ve altında saklanan karanlığı ortaya çıkardığını anlatıyor. Berfu: Beni mi izliyorsun? Aren: Yanlışlıkla. Berfu: Yanlışlıkla kaç saniye? Aren: Yetmeyecek kadar.

Eğer bir ceset gömmek istiyorsan alkışla.... Eğer bir ceset gömmek istiyorsan alkışla...

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

On yıl sonra dönen bir veliaht, modern dünyaya açılan bir savaş ve asırlık bir kan davasının ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk. Baran Karadağ için sadakat artık bir pranga, gelenek ise ölümcül bir çıkmazdır. Törenin sustuğu yerde, silahlar konuşmaya başladığında; ya köklerini söküp atacak ya da o toprağa gömülecektir.

Yıllardır gözü şarap hariç kimseyi görmeyen bora ve boradan nefret eden şarap Bu aşk karşılık bulacak mı? Şarap ve boranın evliliğine sizi davet ediyorum Şarabın tüm inkarlarına karşı çıkan bora lazanabilecek mi Ne derler bilirsiniz, aşkı uğruna savaşanlar asla kaybetmez #borap !EĞLENCE AMAÇLI YAZILMIŞTIR!

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

Tamamen hayal ürünü olmakla birlikte olayların gerçeklikle uyuşmazlığı tamamen bu yüzdendir. Edebi kaygı gütmeden sadece eğlenme amaçlı yazıyorum😻

Dostunu uzağında tut. Düşmanın ile evlen. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve iki güçlü ruhun birbirine sığınışı... Vera için aşk, sadece bir tehlike daha demekti. İnanç içinse Vera, hayatı boyunca aradığı fırtınaydı. Adam, kadına yaslanacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Kusursuz bir plan. Kusursuz bir aşk. Ve ölümcül bir bağ. Güldürecek, ürpertecek, kalbini titretecek bir hikâyeye hazır ol. Çünkü bazı aşklar, yaşamak için savaşmaya değer. İz bırakacak bir aşk için risk almaya var mısın? Komedi unsurları, ölümcül sözler içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yoksa, geri dönün.

Bir lise öğrencisi olan genç bir kız, okulun en yakışıklı çocuğuna âşık olur. Ona duygularını itiraf etmeye çalışırken, okula yeni transfer olan bir çocukla tanışır. Zamanla bu çocukla yakınlaşmaya başlar ama

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."