Ateş bazen yakmaz. Bazen insanı, hiç kurtulamayacağı birine bağlar. Onlar birbirine dokunduğunda dünya susuyordu. Ama bazı aşklar sadece kalplere değil, kaderlere de yazılırdı. Bir seçim yapmaları gerekiyordu...

Bazı davalar mahkemede değil, vicdanda başlar. Türkiye’nin en başarılı ceza avukatlarından Alya Karaca, yıllardır tek bir kuralla yaşadı: Duygular karar veremez. Kanıtlar verir. Cinayet Büro Başkomiseri Demir Aras ise gerçeği bulmak için gerekirse bütün dünyayı karşısına alabilecek kadar inatçıdır. Onun için adalet, vazgeçilemeyecek tek savaştır. Bir cinayet dosyası… İki farklı bakış açısı… Ve aynı gerçeğin peşinde yürüyen iki düşman. Her duruşmada birbirlerine biraz daha öfkelenirler. Her yeni delil, birbirlerine duydukları güvensizliği biraz daha büyütür. Ama dosyanın derinliklerine indikçe fark ederler ki, karşılarında yalnızca bir katil değil, yıllardır karanlıkta kalan büyük bir sır vardır. Gerçek ortaya çıkarsa masumlar kurtulacaktır. Fakat o gerçekle birlikte bazı hayatlar sonsuza dek yıkılacaktır. Alya ile Demir, adalet uğruna savaşırken farkında olmadan en büyük mücadeleyi kendi kalplerinde vermeye başlar. Çünkü… Bazı insanlar birbirine âşık olmaz. Önce birbirlerinin yaralarını tanır. Sonra birbirlerinden vazgeçemez hâle gelirler. Ve bazen… Adalet kazanır. Ama aşk, en ağır cezayı alır.

Kitap romantik- gerilimdir Sorunlu içeriklere fazla yer verilmemiştir İyi okumalar :)..

Bir okul. İki rakip. Tek bir kalp. Mizgin için lise sadece derslerden ve arkadaşlıktan ibaretti... ta ki okulun en iyi iki sokak yarışçısı olan Asır ve Karan hayatına girene kadar. Asır, sessiz ama kararlı. Karan, cesur ve hırslı. Pistte birbirlerine rakip olan bu iki genç, zamanla kalplerinde de aynı kişi için savaşmaya başlar. En yakın dostu Selin her zaman yanında olsa da, Eylül`ün beklenmedik hamleleri dostlukları sarsacaktır. Burak ise kuzeni Karan`ın en büyük destekçisi olarak olayların tam ortasında kalacaktır. Motor sesleri yükseldikçe sırlar ortaya çıkacak, dostluklar sınanacak ve herkes bir seçim yapmak zorunda kalacaktır. Çünkü bazı yarışlar kupa için değil, kalp için kazanılır. Peki sen olsan... Asır`ı mı seçerdin, Karan`ı mı?

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

Neredeyse bütün insan seçimini yanlış yaptın.. Ama bunda sen de suçlusun Merve..

Ise yenı baslayan bır kadın yanlıslıkla mafya ile calısırsa neler mı olur? onlar dunyayı yok edebılecek kadar guclu olurlar.

"Bu gece sadece benim olacaksın." (Cinsellik vardır +1&) Kitap kapak tasarımı: @geceyazariii7

Gizem ve romantizm karışık. Konusu güzel bence beğenirsiniz

"Gökyüzü ne kadar zifiri olursa, gümüş bir ay o kadar keskin parlar. Sakın pes etme.” On iki yaşındaydım. Babamın bileklerine geçirilen o soğuk kelepçelerin sesini ve Karacalı ailesinin bizi bir gecede nasıl kimsesiz bıraktığını hiç unutmadım. Yıllarca o karanlıkla beslendim, büyüdüm ve keskin bir bıçağa dönüştürmüştü hayat beni. Şimdi, bizden çalınan o devasa imparatorluğu Karacalı Holding`in tam kalbinden geri almak için buradayım. Sahte bir geçmişle, tehlikeli bir maskeyle...

Lavin Yücel, 22 yaşında Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü okuyan bir üniversite öğrencisidir. Lavin bir gün arkadaşlarının ısrarı üzerine Rüzgar Bayraktar`ın boks maçına gider. Fakat o günden sonra yollarının sürekli kesişeceğini ikiside bilmiyordur. Lavin Yücel ve Rüzgar Bayraktar`ın yakın oldukları bir fotoğraf magazin haberlerini süsleyince bu haber onları bir anlaşmalı evliliğe sürükler. Lavin bu anlaşmayı arkadaş olarak sürdürmeyi düşünürken Rüzgar`ın kalbi çoktan kararını vermiştir. Peki bir anlaşmadan aşk doğabilir miydi?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bir gün bilinmeyen bir numara, geçmişinizi bildiğini söylese ne yapardınız? Aylin, Koray ve Barış aynı sınıfta, aynı okulda ama bambaşka dünyalarda yaşıyorlardı. Ta ki bir gün hepsine aynı numaradan gelen mesajlar hayatlarını değiştirmeye başlayana kadar…

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Belkide sizin aradığınız hersey gözünüzün önünde gecerse dersem?Belkide hayat bir yalan.İsin sonu aska dönerse belki bu serüvenin?

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Violett Ash. Karanlık bir geçmişin kendisinde bıraktığı izleri taşıyan ve bunları ellerindeki kan lekesiyle silmeye çalışan bir katil. Almanya`da işlediği son cinayetinden sonra Almanya`yı terk ederek Türkiye`ye geliyor. Burasıda onun için izleri temizlemesi gereken bir alan. Ne kadar cinayet işlerse işlesin geçmeyen izler bir süreden sonra peşine takılmaya başlıyor. Axel Ivanov. Soğuk kanlı bir dedektif, geçmişi hakkında kimse hiç bir şey bilmiyor. Söylentiler yönünde kendisi annesini küçük yaşta kaybetmiş. Gözlerinin önünde bir sürü cinayet işlenmiş ve bunlar belli başlı izler bırakmış. Kendisi `İnfazcı` adıyla anılan ama gerçek ismini kimsenin bilmediği Violett Ash`i araştırmak ve onu yakalamakla görevlendirilmiş. Ya onu yakalayacak ya da onun esiri olacak, veya kim bilir? Belkide Violett Ash onun esiri olacaktır?

Alara Mavi Alva ve Pars Barlas Koralı Hayatları birbirinden tamamen farklı geçmiş iki veliaht biri tahtına oturmaya başlamış diğeri tahtın başına geçmesi için aranıyor ama o yıllardır olmayan aileyi şöhreti malı ve soy ismini yıllar sonrada istemiyor... Sizce yolları nasıl kesişecek kader onlara nasıl bir ağ örecek ???

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Paris’in yağmurlu gecelerinde bir kadın ajan, üç tehlikeli adamın arasında sıkışıp kaldı. İkra Elçin Karahan, kod adı Zehirli Gül. MİT’in en başarılı kadın ajanlarından biri. Görevi basit: Paris’te büyük bir uluslararası silah kaçakçılığı şebekesini çökertmek. Ama hiçbir şey göründüğü gibi değil. Hedefinin etrafında dönen üç adam, her biri ayrı bir tehlike: Kanlı Kurt – Dövmeli, acımasız ve avcı gibi bakan güvenlik şefi. Bakışları İkra’yı yakıyor, dokunuşu zehir gibi yayılıyor. Kara Cüppe – Soğuk, hesapçı ve kusursuz takım elbiseli karanlık hukukçu. Her kelimesi bir tuzak, her bakışı bir hüküm. Kartal – Karizmatik, stratejik ve sahiplenici lider. Onun koruması altında olmak, aynı anda hem en güvenli hem en tehlikeli yer. İkra, görev ile kalbi arasında seçim yapmak zorunda. Güven mi? İhanet mi? Aşk mı, yoksa ölümcül bir tuzak mı? Bir gülün dikenleri ne kadar derin yaralayabilirse, Paris’in ışıkları altında Zehirli Gül de o kadar derin zehirliyor. Görev bitmeden kalbi kırılacak… Ya da üç adamdan biriyle sonsuza dek yanacak.

İhanetin bıraktığı enkazın altında kalmak Umay Erkin’in seçeneği değildi. Sevdiği adamı başka bir kadının yanında gördüğü o gün, gözyaşı dökmek yerine bir karar verdi. Emir’e unutamayacağı bir bedel ödetecekti. Ve bunun tek bir yolu vardı: Emir’in en büyük düşmanı Karan Alp Demirel’i kendine aşık etmek. Bu sadece bir intikam oyunu olacaktı. Kazanılması gereken bir savaş, geçilmemesi gereken sınırlar ve asla çiğnenmeyecek bir kural vardı: Duygular yasaktı. Fakat Karan Alp Demirel, kurallara uyan bir adam değildi. Özellikle de kendi kurallarını koyan bir kadına karşı. Umay, intikam için çıktığı bu virajda direksiyonu elinde tuttuğunu sanıyordu. Ta ki kalbi kontrolü ele geçirene kadar.

"Karadeniz hırçın olanı severdi ama hırçınlığıyla boğmayı da iyi bilirdi... Bize buralarda `kader` demezler Asiye. `Karadeniz` derler. Çırpınarak can vereceğini bilsen de o suya girmek zorundasındır."

Nefretten aşka Mafyatik kurgu Mafya adam Doktor kadın

Ben sadece mutlu olmak isteyen güçlü bir kızdım o ise kaslıydı