Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Baz? geceler vard?r.

Sadece bir gece olarak kalmaz.

Hayat?n? ikiye b�ler.

Vera i�in de her ?ey, o gece Vefa'n?n hayat?na girmesiyle de?i?ti. Ge�mi?in s?rlar?, kona??n duvarlar?na sinmi? karanl?k ve a�?klanamayan olaylar onlar? birbirlerine hi� beklemedikleri bir ?ekilde ba?lad?.

Vera, Vefa'n?n yan?nda kendini buldu?unu san?rken asl?nda ge�mi?inin en karanl?k taraf?yla y�zle?mek zorunda kalacakt?.

��nk� baz? s?rlar sakland?k�a b�y�r.

Baz? yaralar zamanla iyile?mez.

Ve baz? insanlar hayat?na tesad�fen girmez.

Vefa ile Vera'n?n yollar? bir kez kesi?ti?inde art?k hi�bir ?ey eskisi gibi olmayacakt?.

Korku, s?rlar, ge�mi? ve a?k...

Hepsi ayn? hik�yenin i�inde birle?irken ikisinin �n�nde tek bir soru kalacakt?:

O gece ger�ekten bir ba?lang?� m?yd?, yoksa ge�mi?in onlara b?rakt??? son bir s?nav m??

Ve bazen insan, hayat?n?n en g�zel g�nlerine ula?madan �nce en karanl?k gecesinden ge�mek zorundad?r.

𝓑𝓪𝔃ı 𝓪ş𝓴𝓵𝓪𝓻 𝓫𝓲𝓽𝓶𝓮𝔃… 𝓼𝓪𝓭𝓮𝓬𝓮 𝓻𝓮𝓷𝓴𝓵𝓮𝓻𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻. Bir zamanlar birbirlerinin en güzel yanıydılar. Şimdi ise aynı kalpte, birbirlerine uzak iki yabancı gibiydiler. Söylenmemiş sözler, yarım kalmış dokunuşlar ve gecelerde saklanan özlemler… Çünkü bazı aşklar sona ermez; sadece sessizce solup kalbin en derin yerinde yaşamaya devam eder. 🥀

"Koşun, ağlıyor! Tepki veryor! Ağlıyor!" Günün ağarmasıyla, şiddeti yükselen bebek ağlaması yurdun her yanındaydı. Doğduğu günden bu yana ağlaması bir kez duyulmayan bu bebeğin, ilk kez böyle bir anıyla karşılaşılıyordu. Yurdun müdiresi dahil herkes başında dikilmişti, minik oğlanın. Küçüğün bakışları bütün hepsinin üzerinde gezinirken bir kadın endişeyle konuştu. "Canı yanıyor olmasın? Normalde asla ağlamazdı." Diğer kadınların tercümanı olmuşcasına herkesin başını aşağı yukarı salladığını gördü. Onunla en çok ilgilenen kadın konuştu bu sefer de. Ellerini karnında toplamasından gergin olduğu anlaşılıyordu. "Dört ayda, bir ilk. Belki de kötüye değil iyiye işarettir." Haklı olabilirdi. Müdire, olaydan bağımsız bir soru yöneltti. "Çocuğu evlat edinmek isteyen adamların dosyalarını getirir misin, Juliet?" Yanındaki genç kız anında önüne eğilip doğruldu. "Hemen, Müdire Hanım." Kız koşar adım büyük salondan çıkarken diğerleri bir süre daha bebeğe bakınmaya devam ettiler. Hafif kilolu müdire, ellerini eteğinde gezdirdikten sonra "Hepiniz işinizin başına dönün," diyerek emir verdi. Salondaki bütün kadınlar dışarı çıktığında beşiğin içindeki bebeğe daha da yaklaştı. Tam üstünde durduğunda ağlak ve kızarmış gözlerle bakıyor çocuk ona. Çıkan sesleri az da olsa kesilmişken müdirenin ağzından tek bir cümle çıktı: "Hayata hoş geldin oğlum." Kendi oğlunun bu durumlara düşeceği aklının ucundan geçmezdi. Gözleri dolduğunda, bir damla yaş düştü bebeğin yanağına. Garip bir şey olmuştu o sırada. Küçüğün ağlaması kesilmiş, gülmeye başlamıştı. Müdire gözlerini usulca açtığında gördüğü manzarayla tebessüm etti. Çok pişmandı. Yaptığı şey için çok pişmandı ancak çaresizdi. Sonuç ne olursa olsun tek bir şey değişmiyordu. O, suçsuz bebeğini değil; kendi mutluluğunu seçmişti.

En büyük acılar en sessiz kalpler yaşanır

-`?utbola merakl? olan "??? ?????" ile okulun ressam? olarak bilinen "??? ??????"

.

???????????? ???-??? ??? ?????? ????? ??..,,

"Karanlığa adım attığında kuralsız oyunlar başlar" Bu adada kurallar yoktu. Sadece bedeller ve o bedelleri tahsil eden adamlar vardı. Luna Gry, abisinin peşinden Yasak Bölge’ye girdiğinde tek amacını biliyordu: Hayatta kalmak. Ancak adanın kontrolünü elinde tutan tehlikeli liderlerin arasında kalmak, planladığı en son şeydi. Yüzündeki maskeyi asla çıkarmayan, soğukkanlı acımasızlığının arkasında kışkırtıcı bir yakınlık saklayan Draco Roscue, Luna’yı kendi sınırlarının içine çektiğinde oyunun kuralları sil baştan yazıldı. Geri dönüşü olmayan bir sır. Dokunulmaması gereken bir kural. Ve karanlığın tam kalbinde başlayan tehlikeli bir hesaplaşma. ...

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Birbirlerini öldürmeye yemin etmiş iki seri katilin hikayesi... "Deniz kabuklarından neden bu kadar nefret ediyorsun ki?" Aslında, bunu sormak istememiştim. Asıl sormak istediğim şey, benden neden bu kadar nefret ettiğiydi. Ama o soruyu sormaya hakkım bile yoktu. Karşımda duran genç kadın, benim yüzümden katil olmuştu. Ayrıca, her gün işlediğim, ve benim yüzümden işlediği cinayetleri yüzüme vuruyor, ölmem gerektiğini söylüordu. "Aptal olmaa, neden nefret ettiğimi sen benden daha iyi biliyorsun" dedi soruma cevap olarak. Bunu söylerken elindeki bıçağı boğazıma dayamıştı "Senin boynunu sadece bir hamlem ile kırabilirim, haddini aşma." dedim, istese beni şu an öldürebileceği gerçeğini umursamayarak

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Kelebek Serisi`nin ikinci kitabı olan Meleğin Külleri`nde, aradan geçen bir yılın ardından Mine artık eski Mine değildir. Özkurtlar`ın yeraltı dünyasında hayatta kalmaya çalışırken, geçmişiyle ve kendi içinde değişen tarafıyla yüzleşmek zorunda kalır. Karanlığın içinde kendini tamamen kaybedecek mi, yoksa hâlâ içinde yaşayan eski Mine`yi korumayı başarabilecek mi?

Adaletini kanla sa?layan Kaira, babas?n?n tuza??yla kendisini bir rehabilitasyon merkezinde ve zoraki bir ni?anl?l???n e?i?inde bulur. Ehlile?tirilmek i�in kapat?ld??? bu yerde, k?? havas?n? ci?erlerine �ekerken buldu?u tek ?ey �zg�rl�k de?ildir.

S?k �al?lar?n arkas?nda kendi karanl???yla yar??an, Rus ordusuna mensup gizemli bir adamla kar??la?may? beklemiyordur. Bu tesad�fi kar??la?malar art?k s?n?r? a?m??t?r. Kaira serbest kalmak i�in art?k her yola ba?vuracak durumdad?r. Bu, bir Rus Yarbay?n? kendine a??k etmek anlam?na gelse bile.

"Seni dizginleyemezler Kaira. Sadece daha tehlikeli bir canavarla ayn? kafese kapatabilirler."

"G�zlerimi �?karmak m? istiyorsun? �?kar. Bir ?ey g�rmek i�in can atm?yorum. Ben cennetimi �oktan kaybettim. Ba?ka bir tanr?n?n cennetini de istemiyorum."

�l�m...

Hayat?m boyunca bir son de?il, yan? ba??mda y�r�yen sessiz bir g�lge oldu.

U?runa sava?t???m o taht beni ad?m ad?m sona s�r�kledi. Att???m her ad?mda biraz daha yakla?t?m sonuma.

Ama hi� pi?man de?ilim.

?��nk� ben g�� i�in sava?mad?m. Sesi k?s?lanlar?n sesi olmak, o masumlar?n �zerine ��ken karanl??? y?rtmak i�in sava?t?m...

?imdi buradaysam, yapt?klar?mdan pi?man oldu?um i�in de?il...

O yapt?klar?m?n arkas?nda h�l� dimdik durdu?um i�in buraday?m.

Ben Muzaffer Nur.

Nam?di?er Muzo.

Bana bi�ilen o darac?k kadere s??may? reddeden kad?n.

Ve bu da benim hikayem...

bu ilk kitab?n nas?l olur bilmiyorum umar?m be?enirsiniz

Bazen sığınmak… en büyük tuzaktır. Bazı hayatlar kırılmak için başlar… Derin, daha çocukken her şeyini kaybetti. Ailesini, evini ve güvenini. Ama asıl kayıp, yıllar sonra başladı. Yetimhaneden sonra “yuva” sandığı ev, onun için bir hapishaneye dönüştü. Ve Derin, hayatta kalmak için susmayı öğrendi. Ta ki o geceye kadar… Bir kafede başlayan sıradan bir gün, onu hiç tanımadığı bir adamın hayatına sürükledi. Soğuk bakışlı, sessiz ve fazla doğru zamanda ortaya çıkan biri… Derin onu tanımıyordu. Ama o, Derin`nin tüm hayatını değiştirecek kadar yakından bakıyordu. Ve o andan sonra tek bir soru kaldı: Kaçtığın yer mi daha tehlikeli… yoksa sığındığın yer mi?

Kalp hastası olan bir kızın asker sevgilisi olursa neler olur? Her gün ayrı bir endişe,korku,ve panik... Yazık değil mi kıza? Kız için canını vermeye hazır olan bir TÜRK ASKERİ vatanını korurken sevdiği kızı da koruyabilecek mi?

Bazen bu hayata ne i�in geldi?imi unutur oldum. Mesela ben bu hayata t�reden ka�mak i�in geldimm daha 13 ya??mda t�re ile kar??la?t?m ben. Bu t�re y�z�nden o ya??mda hayat?mdan oluyordum. Ger�i benim hayat?m varm?yd? ki...

Ben gen�lik a?k?mla berdel yolu ile evlendim ama hala onu seviyor muyum. Hay?r. Sadece ondan nefret ediyorum. Nefret...

Ka?an her zaman ac?mas?zd? bana kar?? hepte �yle kal?cak. ?u 23 ya??mda daha mesle?imi almadan t�reye kurban gittim bende...

+??????... ??? ??? ?????? ????

-???? ?????? ????

+?????? ????? ?????????.?

- - -

???????? ???? ???????????? ??�???? �?????? ????'??? ????, ???????? ??????? ?�???????? ???????? ???? ????? ?????'?? ???????. ????'??? ??? ??? ?????? ??????: ????????? ?? ?????????? ???????. ????? ?????'?? ?? ?????? ???????????? ???? ??? ????? ??????; ????'?? ????? ???? ????????? ?????????? ?? ??????, ??????? ?? ???????? ??? ?????? ?�??? ?�?�???????????.

- - -

?��??� ???? ???????? ?????? ?????, ?????? ?? ????? ???????????? ?????????.?

Bu kitap sevdi?i biri kaybeden herkes i�in

❝Sana mahkumum.❞ ❝Mahkumsun, evet bana.❞ 《Dark Romance vardır》 Bengi Özen, kariyer odaklı bir muhabirdir. Ancak bir gün yaptığı bir hata onu Mafya ya da başka bir tabirle tefeci olan Fetih Tuğrul Karaer`e bulaştırır. Çünkü bu adam karanlıktır. Ve karanlık korkuların mezarıdır.

bir ressam olan Ahu Kızıl tablolara olan tutkusu ve yapmış olduğu yorumlarla babasını arayan Arda Alabıçak ın dikkatini çeker ... kendini olayların şiddetinden sarsılan bir köprüde bulan Ahu yanlış bir hamle yaparak köprüden düşer. Ahu bu düşüşten kurtulur ancak ruhu çoktan toprağa karışmıştır ve bunun bedelini hayaliyle tutkusuyla öder ♠️❄️🤍

O benim d�?man?md?

Ben onun en b�y�k zaaf? oldum

Bir A?k Hikayesi

"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."