​Aynı anda doğan, beşiklerinde sözlenen Elif ve Yaman, birbirlerini kardeş bilerek büyüdüler. ​Onlar, kasabanın en iyi iki arkadaşıydı. Fakat aile büyüklerinin yıllar önce verdiği o "beşik kertmesi" sözü, üzerlerinde görünmez bir kader yükü yaratıyordu. Her geçen gün artan aile baskısı ve "Ne kadar da yakışıyorsunuz" fısıltıları, ikilinin hayatını çıkmaza soktu. ​Evlenmek zorundalar. Ancak aralarında aşk değil, yalnızca samimi bir kardeşlik sevgisi var. ​Çözüm olarak sahte bir evlilik yapmaya karar verirler: Evlenip uzaklara gidecekler ve birbirlerini özgür bırakıp gerçek aşklarına koşacaklar. ​Peki, kardeşlik sandıkları o güçlü bağ, uzak bir şehirde yan yana uyanmaya başladıklarında gerçekten kopacak mı? Yaman ve Elif, sahte bir kâğıt üzerinde başlayan bu yolculukta, yalanın ortasında gerçeği bulabilecekler mi? ​Gelenekler, görevler ve keşfedilmeyi bekleyen bir aşk üçgeni: Bir beşiğin sözüyle başlayan bu hikaye, hangi kalbin yıkımına yol açacak?

Hayat tercihlerinden ibarettir.` derler. Ama öyle değildir çoğu zaman.. Hayat başına gelenlerdir. Ve hayalini kurduğun hayattan ziyade senin dışında gelişen olaylardır...

Adaletin sessiz yüzü olan bir grup insan Bir yemin uğruna çarpışan 7 kişi... Bir gece bir umut ışığı ile sarılan bedenlerin,bu ışık için verdikleri mücadelenin hayatlarına etkisi ve bu etkiler sonucu aldıkları kararlar. Aşk imkansız işi gibi gelirken, hayatlarının merkezinde onun için can verebilecek bir vaziyete gelir.

Öncelikle bu kitap GL kategorisinde yer alamaktadır. Rahatsız oluyorsanız lütfen okumayınız! Buz gibi soğuk bir öğretmen sadece bir dersliğine girdiği sınıfta sessiz bir kızla karşılaşır. Sebebini bilmesede ona karşı bir sevgi besler ama bundan ne ne öğrencisinin ne de kendisinin haberi vardır.

Bazı geçmişler unutulmaz… Bazı aşklar da bir kalbe sığmayacak kadar derin; bir ömre sığmayacak kadar yıkıcıdır. Yıllar önce alınan bir karar, şimdi iki insanın kaderini birbirine düğümlüyor. Aşk, en büyük sığınak olmaktan çıkıp en keskin silaha dönüşürken, sadakatle ihanetin çizgisi siliniyor. Ve onlar, birbirlerine en çok ait oldukları anda, en büyük savaşlarını vermek zorunda kalacaklar. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca sevmekle değil… bedel ödemekle tamamlanır. Ve bazen o bedel, bir kalbin parçalanması, bir ömrün sessizce yanması ve her şeye rağmen aynı yola dönüp birbirini yeniden bulmakla ödenir.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Eğer kelebek olmak istiyorsanız,önce karanlığı sevmelisiniz."

🖤 Cam Parçaları — Arka Kapak Yazısı Bazı aşklar iyileştirir. Bazıları ise insanı parçalara ayırır. Elara Vitale, hayatı boyunca sevilmemiş bir kadındı. Yetim büyüdü, yalnız güçlendi, sessizce hayatta kalmayı öğrendi. Sevgi onun için bir hayalden ibaretti — ta ki Alessandro Moretti ile karşılaşana kadar. Alessandro içinse Elara bir tesadüf değildi. O, çocukluğundan beri taşıdığı tek duyguydu. Tek zayıflığı. Tek yarası. Tek korkusu. Bir mafya lideri ile bir şirket yöneticisinin yolları kesiştiğinde, bu bir aşk değil… bir felaketin başlangıcıydı. Elara kaçırıldığında dünya sessizleşti. Zaman durdu. Ve Alessandro, onu bulmak için insanlığını kaybetti. Bir ada. Bir esaret. Bir kadın. Ve bir adamın deliliğe dönüşen sevgisi. Elara hayatta kalmak için direnmek zorundaydı. Alessandro ise yaşamak için onu bulmak zorundaydı. Ama bazı aşklar kurtarmaz… bazı aşklar yakar. Bazı kavuşmalar mutlu sonla bitmez… bazıları sadece daha büyük bir yıkım getirir. Çünkü herkes camdan yapılmıştır. Ve kırıldığında, artık asla eskisi gibi olmaz. Cam Parçaları, sevginin kurtuluş mu yoksa yıkım mı olduğunu sorgulatan, karanlık, tutkulu, travmatik ve unutulmaz bir hikâye.

Üzerine cam fanus kapatılmış bir çiçektim sanki, yavaş yavaş boğulurken fanusum sulanıyordu,halbuki tek ihtiyacım bir çekimlik nefesti. Bu kitabı keşfeden kitap kurtları hepinize merhaba, bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz. Genç ve yeni yazarlara bir şans vermek her zaman yeni kapılar açar, bana da bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Geri dönüşleriniz kendimi geliştirmem için çok önemli. Keyifli okumalar dilerim.🫶

"Anla artık; intikam falan umurumda değil. Ben seni seviyorum." Ben daha ne olduğunu anlayamadan dudakları dudaklarımı buldu. Aslında bu benim ilk öpücüğüm değildi ama çok daha özel olduğunu hissediyordum. Alt dudağımı iki dudağının arasına alıp öpmeye devam etti. Ben de daha fazla dayanamadım ve ellerimi saçlarına götürdüm. Kimse bana kendimi böylesine garip hissettirmemişti. Bu çok başka bir şeydi ama anlayamıyordum.

Bazı insanlar duygularını saklar.
Bazıları bastırır.
Bazıları da inkâr ederdi. Ama hepsi onları teninde taşırdı. Elara, insanların derisinde beliren kelimeleri okuyabildiğini ilk fark ettiğinde bunun bir armağan mı yoksa bir lanet mi olduğuna karar verememişti. Korku, arzu, suçluluk, pişmanlık… Her kelime bir sırdı. Ve her sır, sahibinden daha ağırdı. Bazı kelimeler fısıldardı.
Bazıları bağırırdı.
Bazılarıysa yalnızca doğru kişi baktığında ortaya çıkardı. Riven ise kelimesizdi.
En azından öyle görünüyordu. Onun sessizliği, başkalarının çığlığından daha ürkütücüydü. Çünkü kelime yokluğu, ya mutlak bir kontroldü… ya da henüz yazılmamış bir kader. Bu hikâye, iki insanın birbirine dokunmadan önce nasıl yandığını anlatıyor.
Bakışların, suskunlukların, kaçınılan temasların yarattığı o ince gerilimi.
Bir kelimenin, bir bedeni nasıl esir alabileceğini.
Ve bağların, akılla değil, tenle kurulduğunu. Çünkü herkes kelimeleri taşır.
Ama herkes onları yaşayamaz. Ve bazı kelimeler…
Sadece doğru tene yazılır.

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

♟️Bir çıkmazın sonunda, her zaman bir ihtimal vardır♟️

Hayalet lakaplı Vira Karahan, duygusuz bir ajandır. Yeni görevi: Aras Yalın’a yaklaşmak, sırlarını çalmak ve bitirmek. Ama plan ters gider. Maskeler düştükçe aşk mı doğar, ihanet mi? Geçmişin karanlık sırları, kayıp aile, ölümcül bir örgüt ve yasak bir tutku... Duygularını öldürdüğünü sanan bir kadın, kalbine dokunan bir adamla karşılaştığında ne yapar? Tık tak... Zaman daralıyor. Aşk mı kalır, yoksa ihanet mi? Gizem, tutku ve tehlike dolu bir hikâye. Maskelerin ardında kalan kalp, hayatta kalabilecek mi?

❛İki aslan karşı karşıya gelir, biri kral seçilemez yoksa kraliçe ölür.❜ 🕸 ❝Seni kurtların önüne attığım için benden nefret ediyor olmalısın.❞ Gözleri birkaç saniye daha bedenimde dolaştığında bunu öyle rahatça yapıyordu ki buna hakkı olmadığını düşünmek için o merceğin altında olmaktan daha güçlü bir şeye ihtiyaç vardı. ❝Sesin İpek,❞ dediğinde ismim onun asla bilmemesi ama onun ustaca eriştiği bir sır gibi, bir günah gibi tınladı bir kişinin huzursuzluğuyla üç senedir ezilen evimin salonunda. ❝Sesini duymama izin ver.❞ ❝Senden nefret etmiyorum.❞

Barış içinde yaşayan iki köy ve 1 düşman

Nereden bilecektim aşkımın peşinden gitmenin ölümüm olacağını.Tam öldüm derken gerçek aşkın beni yeniden bulacağını bilemezdim... Doktor Emir evladını yaşatmak için çabalarken, Rüveyda evladıyla ölümü seçmiştir. İki yaralı kalbin kaderi tamda burada yeniden yazılmaya hazırdır.

Alev şirkete yeni gelen ikinci patronunun ona birden çok yakın olduğunu fark eder. Zamanla bu nedensiz yaklaşımı anlamaya çalışsada işler göründüğünden daha farklıdır. Geçmişin kapıları Alevin telefonuna gelen bir mesaj ile yeniden açılır.

Umutsuzluk da bir umuttur...

Ben Luna Bozdoğan, İstanbul’un günümüze inat, Türk sinemalarında görmeye alışkın olduğunuz, o samimi sıcak mahalle ruhunu hala korumayı başarabilmiş, mahallelerinden birinde, ailemle yaşıyorum. Biz iki kardeşiz. Abim Karan, Ankara’da yaşıyor ve doktorluğunun ilk senesi. Ondan uzak kalmaya hala alışamadım ve onu çok özlüyorum. Çocukluğum bu mahallede geçti ve o günlerden kalma iki dostum var. Efsun ve Fatih. Onları çok seviyorum ve aramızdaki bağı size hiçbir kelimeyle anlatamam. Efsun ve ben 24 yaşındayız. Efsun, kızıl kıvırcık saçlı, ela gözlü ve pozitif enerji yüklü canım arkadaşım. Ben hemşirelik o ise kamu yönetimi okudu. İkimiz de KPSS sınavına girdik ve atanmayı bekliyoruz. Bu sırada da mahallemizde yeni açılmış olan Kitap Deryası adlı kitapçıda çalışıyoruz. Efsun, kitapçının sahibi Atilla beye kör kütük aşık. Yine de Atilla beyden adım gelmediği için beklemede kalmak zorunda. Fatih ise benim karanlığımın ışığı, iyi günlerimin mutluluğu, kötü günlerimin güvenli limanı. Bizden 3 yaş büyük. Babasının mimarlık ofisinde iç mimar olarak çalışıyor. İki senedir bana karşı hisleri değişti. Eskiden kardeş, dost hisleri beslerken, şimdi bana aşkla bakıyor. Onun hislerine karşılık vermeyi çok denesem de çocukluktan beri onu kardeş gibi görmüş olmam buna engel oluyor. Ona hiç o gözle bakamadım. Onun bu hisleri ise benim vicdanıma bir ok gibi saplanıyor. Karşılık veremiyor olmak ise daha da canımı acıtıyor. Bir de benim kopamadığım tutkularım var. Birinci sırada kitaplar geliyor. Her tür romanı çok sevsem de polisiye ve gizem kategorisinin yeri bende apayrıdır. Kitabı okurken, kurgunun içine dalmak, kelimelerle hayali bir yolculuğa çıkmak, olağanüstü bir mucize. İkinci sırada ise, şarkı sözü yazmak ve evdeki emektar gitarımla bu şarkıya ses olmak benim tutkularımdan. Sesim çok güzel olmasına rağmen, bestelediğim şarkıları dostlarım dışında kimsenin yanında söyleyemiyorum. Çünkü ben kalabalık önünde konuşamayan, sesi titreyen, tüm gözler üzerindeyken panik olan biriyim. Evet maalesef ki yıllarca uğraşmama rağmen bunu yenmeyi başaramadım. Neyse ki Fatih var da o benim şarkılarıma ses oluyor. Mahallemizin daha hareketli olan kesiminde yer alan Gökyüzü kafede, pazar günleri canlı müzik Fatih’in sesinden kulaklarımızın pasını siliyor. Umarım bir gün bende kendi şarkılarımı herkesin karşısında söyleyebilirim. İşte benim hikayem, sıcak, samimi ve sıradan. Herkesin hikayesi gibiydi. Ta ki üst katıma yeni biri taşınana kadar. Ukala, öküz, hödük ve Allah’ın cezası biri. Onunla diyaloglarımız hep benim sinir harbimle sonuçlandı. Düşman başına dediğim, evlerden ırak olması gereken cinsten biri. Kumral, uzun boylu, yeşil gözlü (tonuna hala karar veremedim) bir adam. (Maalesef ki yakışıklı) Birde dudağının kenarıyla sırıtıp, eline cebine atıp poz kesmesi yok mu. Iyy nasıl gıcık oluyorum. Asla tipim değil. Bilmezdim. Bilemezdim. Aşka küsen bana, tekrar aşkı öğretecek birinin olabileceğini. Hele ki bunun üst kat komşum olduğunu söyleseler güler geçerdim. Rüyamda görsem “totom açıkta kalmış” derdim. Ama öyle olmuyormuş. Büyük konuşmamak lazımmış. Yaşayarak öğrendim. Onun gelişiyle tüm hayatım değişti. Tıpkı kalbimin atışının değişmesi gibi. İşte benim hikayem. Başlayalım mı?

Ailesi bildiği insanların gerçek ailesi olmadığını öğrenen nazlının hayatı bir anda alt üst olur. Ancak herşey bitti derken asıl herşey yeni başlar zaten babası bildiği adam babası olmadığı ortaya çıktığına göre gerçek babası kimdir? Acı insanı kaç kere yıkar kaç kere öldürür, sevdiğin insanlardan mı yoksa sevmeye mecbur bırakıldığın insanlarla mı yıkar hayat insanı? Nazlı artık bir kararın eşiğindedir. Nazlı ruhunun infazına mı karar verecek yoksa ruhunu serbest mi bırakacak?

Bu hikaye genel olarak ikinci oğlanı esas alır. Trabzon Sürmene çamlıdağ köyünde iki düşman aile nın oğulları İstanbullu bir kıza aşık olur bu klasik hikaye de ele alınan taraf ne esas kız ne de esas oğlan, ikinci  çocuk boran in gözünden anlatılacakdır.

Otel Odası 303, geçici insanların, yarım kalmış cümlelerin ve kapısı her kapandığında başka bir hikâyeyi geride bırakan bir odanın romanı. Aynı numara, farklı hayatlar… Kimi bu odaya kaçmak için gelir, kimi unutmak için, kimi de hiç bilmediği bir gerçeği bulmak için. 303 numaralı odada zaman düz bir çizgide akmaz; geçmiş, şimdi ve “keşke”ler aynı yatakta yan yana uzanır. Bu odanın duvarları, söylenememiş sözleri dinlemiştir. Aynası, kendine bile itiraf edemeyen yüzleri görmüştür. Perdeler, sabaha karşı ağlayanları da bilir, gün doğarken gidenleri de. Ve her gelen, aslında biraz kendinden kaçarak bu kapıyı açar. Ama 303’ten çıkan kimse, geldiği kişi olarak ayrılamaz. Roman; kayıp, tutku, pişmanlık ve suskunluğun ağırlığını taşırken, insanın en savunmasız hâlinin yalnız kaldığında ortaya çıktığını fısıldar. Bir otel odasının içinde geçen bu hikâye, aslında herkesin içinde sakladığı bir odaya açılır. Bazı kapılar kilitli değildir; sadece açmaya cesaret edemeyiz.

Baskıcı bir ailede büyümüştü Jisung. Annesinin eşcinsel olduğunu öğrenmesiyle birlikte hayatı daha da kararmıştı. Evlendirmeye çalışıyorlardı Jisung`u. Her ne kadar istemese dahi... Lee Minho,Jisung`un kuzeni. Uzun zamandır Jisung`a karşı hisler barındırıyordu. Son olanlarla birlikte ailesiyle konuşmuştu. Jisung`un hiç bir şeyden haberi yokken,nefret ettiği kuzeni onlarla kalmaya başlamıştı bile çoktan... Olacaklardan haberi dahi yoktu..

" Sen kimisin ve benden ne istiyorsun " dedim ürkek ce " Benim kim olduğumu yakında öreniceksin ve senden ne istediğine gelirsekte benim yanımda olmanı istiyorum küçük hanım " Dedi ....