Dostunu uzağında tut. Düşmanınla evlen. İkisi de birbirinin sonu olabilecek kadar tehlikeliydi. Üstelik ikisi de bunun farkındaydı. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve birbirine sığınmak zorunda kalan iki güçlü ruh... Vera için aşk, hayatına eklenmiş bir tehlikeden fazlası değildi. Kuralları vardı ve onları çiğnemeye hiç niyeti yoktu. İnanç içinse Vera, yıllardır aradığı o fırtınanın ta kendisiydi. Adam, kadına sırtını yaslayacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Başlangıçta her şey kusursuz bir plandan ibaretti. Ta ki sahte evliliklerinin içine gerçek duygular sızana kadar... Çünkü bazı planlar vardır; onları bozmak için düşmana bile âşık olmanız gerekir. Kusursuz bir plan. Kusurlu görünen bir aşk. Ve ikisini de geri dönüşü olmayan bir sona sürükleyen ölümcül bir bağ. Bu hikâyede bolca gülecek, zaman zaman ürperecek ve bazı anlarda kalbinizin hızlandığını hissedeceksiniz. Ama dikkat. Komedi unsurları, ölümcül sözler ve başınıza bela olabilecek kadar tehlikeli bir aşk içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yerindeyse... Kapıyı açın. Çünkü bazı aşklar sadece yaşanmaz. Uğruna savaşılır. Peki sen, iz bırakacak bir aşk için ne kadar risk almaya hazırsın?

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

okuyunn

lunéora Bir gece, bir dans ve saklanan binlerce sır… 1800`lerin görkemli Londra`sında, baloların, ihtişamlı malikânelerin ve altın ışıklı sokakların ardında karanlık sırlar saklanmaktadır. Genç bir kadın olan Elara, ailesinin geçmişinden kaçmak ve kendi hayatını kurmak isterken kendisini Londra`nın en nüfuzlu ailelerinden birinin varisiyle karşı karşıya bulur. Alexander, soğuk tavırları, keskin bakışları ve kimseye anlatmadığı geçmişiyle tanınan bir adamdır. Elara`yla yolları kesiştiğinde ikisi de bunun sıradan bir karşılaşma olmadığını anlar. Birbirlerine yaklaştıkça yasak aşklar, aile sırları, kıskançlıklar ve yıllardır saklanan bir ihanet ortaya çıkar. Ama bazı aşklar bir ömür sürmek için değil, insanın bütün hayatını değiştirmek için gelir. Çünkü Londra`da herkes bir maske takar. Ve her masal mutlu sonla bitmez. 🥀

Eflin arkadaşkarıyla DC oynarken sıra ona gelir. Nerden bilebilirdiki Rusya`nın en tehlikeli yer altı mafyasına yazacağını...

Kimi adaleti arar, kimi ise kendi kanunlarını yazar. Ama bazı sırlar, açıldıkları an ellerinizi kanatır.

idealist bir avukat Lara, masasında bulduğu o tek dosyayla hayatının en büyük kumarını oynadığından henüz habersizdi.

Dosyanın diğer ucundaki isim ise polisin dosya açmaya korktuğu, yeraltı dünyasının kural tanımaz ve tehlikeli lideri Pars'tan başkası değildi.

Zannediyordu ki bu sadece hukuki bir savaştı. Ancak gece yarısı sokaklarında yankılanan kurşun sesleri, aralanan karanlık sırlar ve tehlikeli ittifaklar ortaya çıktığında gerçeği çok geç anladı:
>
Pars'ın dünyasına giren herkes yanardı. Ve Lara, o ateşin içine kendi ayağıyla yürümüştü.Biri adaletin peşinde, diğeri ise karanlığın ta kendisi...

Normal bir hayat yaşayan Anastasia gittiği üniversitede tanıştıgı Alexei ile hayatı garip bir hal alır

"Ya sen neden sümük gibi bana yapışıyorsun kızım ya!Git ötede oyna de haydi!"

"Ne diyorsun be!Farkındaysan sen sümük gibisin ben nereye gitsem peşimdesin!Bu kadar hayranımsan imza istemen yeterli canım"

"Ya bak sen şu işe?!Sanki kendisi Elizabeth anasını!"

"Kes sesini ve burdan defol!"

"Hayır bu yol seninde benim mi haberim yok acaba?"

"Bak medenice uyarıyım diyorum ama kaşınıyorsun!"

"Hadi ordan sen gel beni sineklikle ez diyorsunda ben ve vicdanım izin vermiyor işte"

"Egonun vücut bulmuş halisin."

"Sende prensessin..."

"Ne?!"

♡Ateş ve Gül♡

WhatsApp Kanalım:By Lorean

Dilan'ın İstanbul'da kurduğu çok güzel bir hayatı vardı. Tam 20 yıldır Mardin'e ayak basmamış, geçmişini ardında bırakarak kendi hayatını yaşamıştı.

Ancak ailesinin özlemi artık ağır basıyordu. İşinden bir haftalık izin alarak doğup büyüdüğü topraklara, Mardin'e dönmeye karar verdi.

Dilan, ailesine kavuşacak olmanın heyecanıyla yola çıkarken onu nasıl bir hayatın beklediğinden habersizdi.

Oysa Mardin'de onu yalnızca özlediği ailesi değil; yıllardır saklanan sırlar, geçmişten gelen hesaplaşmalar ve hayatını tamamen değiştirecek bir berdel bekliyordu.

Bazı dönüşler eve değil, insanın kaderine olurdu...

Babası ve kendisi istediği için yeraltında Kara ailesinin başına geçen ve yeraltı dünyasının en büyük ismi olan Lara Kara namı diğer Kasırga

Babası ölünce yeraltında Arslan ailesinin başına geçen Emir Arslan

Lara Kara 🌪️🖤

Emir Arslan 🦁🖤

Ortak sembol: ⚔️🔥

Dikkat!! Kitapta şiddet ve küfür var fakat abartmadan.

İyi okumalaarr💖🤍🫶🏻.

Ben sadece huzur bulmak için kendimi sokağa atmıştım nerden bilebilirdimki asıl huzursuzluğun sokakta olduğunu

Asena ve onun 7 kişilik arkadaş grubunu okumaya hazır mısınız?Asena ve arkadaş grubu mutlu bı haber üzerine bunu kutlamak isterler ve ormana giderler fakat ormanda akıl almaz olaylar olur.Türlü türlü zorluklar üzerine bu ormandan kurtulmaya çalışırlar.Sizce bu ormandan kurtulabileceklermi?

Her şehrin iki yüzü vardır. Biri, güneşin altında parıldayan, kalabalıkların ve günlük telaşların içinde kaybolan aydınlık yüzü; diğeri ise gece yarısından sonra sokak lambalarının soluk ışığında beliren, sırların ve tehlikeli hesaplaşmaların hüküm sürdüğü o karanlık tarafı. İstanbul, bu iki dünyayı birbirine bağlayan devasa bir köprü gibidir. Ve bazen, o köprünün tam ortasında duran küçük bir neşter, koskoca bir yeraltı dünyasının dengesini altüst edebilir. Zümrüt Karanlık, hayatını insanları yaşatmaya adamış, disiplini ve iradesiyle duvarlar örmüş genç bir cerrah olan Neva’nın, ailesinin sakladığı o tekinsiz dünyaya çekilme hikayesidir. Beyaz önlüğün sterilliği ile sokakların kanlı kuralları karşı karşıya geldiğinde, doğrunun ve yanlışın sınırları bulanıklaşır. Gecenin içinden çıkıp gelen zümrüt yeşili gözler, sadece bir tehdit değil, aynı zamanda kaçınılmaz bir fırtınanın da habercisidir. Bu kitap; sadakatin, kardeşliğin ve her şeye rağmen ayakta kalmaya çalışan bir iradenin hikayesidir. Karakterlerin kendi karanlıklarıyla yüzleştiği bu yolculukta, neşterin soğuk çeliği ile namlunun sıcaklığı arasında kurulan o ince dengede yürümeye hazır olun. Zaman akıyor, fırtına yaklaşıyor ve İstanbul’un günahları bu kez sessiz kalmayacak. Şükran Sena Kızılkaya

üniversite son sınıf öğrencisi adanın İspanyol mafia anton ile karşılaşması

Karadeniz’in kıyısında bazı sırlar denizin dibinde değil, insanların kalplerinde saklıdır.

Lara Beton, geçmişini ardında bıraktığını sanarak yeni bir hayat kurmuş, sakin ve güçlü bir kadındır. Fakat geçmişin kapıları bir kez aralandığında, kaçtığı her şey yeniden karşısına çıkacaktır.

Ali Boratav… Nam-ı diğer Fırtına.

Karadeniz’in sertliğiyle yoğrulmuş bir asker. Dışarıdan soğuk, mesafeli ve acımasız; içerideyse kimsenin görmesine izin vermediği bambaşka bir adam.

İki güçlü karakter, iki karanlık geçmiş ve cevaplanmayı bekleyen sayısız soru…

Fırtına, Lara’nın kim olduğunu çözmeye çalışırken Lara da Ali’nin ardındaki adamı görmeye başlar. Ancak aralarındaki gerilim, onları birbirlerine yaklaştırdığı kadar tehlikenin de içine çeker.

Çünkü bazı savaşlar silahla kazanılmaz.

Bazı düşmanlar uzaktan gelmez.

Ve bazı fırtınalar, insanın kendi içinde kopar.

Karadeniz’in Fırtınası başlıyor.

Bölğmler biraz kısa olmuş olabilir yazım yanlışım olabilir okuyanlara teşekkür ediyorum iyi okumalar…

“Uzak dur benden Âla, anlıyor musun?! Uzak dur. Ben zararlıyım, canavarım, dengesiz piçin önde gideniyim! Sana uzak dur diyorum. Yardıma, arkadaşa falan ihtiyacım yok. Olmasan da olur. Şu zamana kadar yoktun zaten. Bir anda gelip hayatıma dâhil olamazsın. Git. Yoksa kendimle birlikte seni de yakacağım. Birbirimize iyi gelmiyoruz.” Söylediği her kelime, kalbime acımasızca saplanan bıçak darbeleri gibiydi. Gözlerim dolarken yüzüne bir kez daha baktım. Ama o, gözlerimin içine bakmaktan bile kaçıyordu. “Korkaksın!” diye bağırdım, avazım çıktığı kadar. “Onların karşısında durmak varken sen sadece kaçıyorsun, Kayra! Kaç! Kaçmaktan başka bildiğin ne var ki?!” Duraksadı. Ellerinin iki yanında yumruklarını sıktı. Ardından gözlerini bana çevirdi. “Âla, sen de bir zamanlar oradaydın. Şimdi bana iyi kız rolü oynama. Herkes kimin ne halt olduğunu biliyor.” Sözleriyle birlikte içimde bir şey daha kırıldı. Bir hışımla yerdeki çantasını aldı ve hızla sınıftan çıktı. Arkasında bıraktığı boşluktan gözlerimi ayıramadım. Bu muydu yani? Bu kadar mıydı? Bu kadar çabuk mu? Birbirimiz için gerçekten bu kadar kolay mıydık? Gözlerimden yaşlar süzülmeye başlarken burnumu çektim. Bu benim lanetimdi. Sevdiğim herkes, bir gün beni bırakıp gidiyordu. Yine. Ve yeniden. Belki de aşk gerçekten bana yakışmıyordu. Belki de bazı insanlar birbirini severdi ama birbirlerine iyi gelemezdi. Belki biz de onlardan biriydik. Artık birbirimiz için eskisi değiliz, inan.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Deniz ve Aras, birbirlerinin hayatına tesadüfen girdiklerini sanırken kaderin onları nasıl sınayacağından habersizdi. Kıskançlıklar, ayrılıklar, affedişler ve verilen sözlerle büyüyen bu aşk, ikisinin de hayatını değiştirecekti. Peki, sonsuza kadar birlikte olacaklarına söz veren iki insanın hikâyesi, bir gün yarım kalırsa geriye ne kalır?

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?"

♚

"Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin."

♚

"Sansarın inine girmemeliydin bal"

☼⇅☽

Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir cellat olduğundan habersizdir. Maskeler takılır ve av başlar. Asel artık kimseye güvenmemelidir. Kendi zihni olsa bile. Çünkü artık melekler de cennetten atılmıştır.

Bazen hayatımıza giren insanlar, en büyük tesadüf mü değilen büyük sınavımız olur.

birbirinden tamamen farklı 2 insan...

Beklenmedik karşılaşmalar, saklanan sırlar ve hiç hesapta olmayan duygular.

bir oyunla başlayan bu hikâye, kalpleri nereye sürükleyecek?

peki ya aşk, en güzel görünce oyunun en tehlikeli parçasıysa.

Asel Yılmaz, geçmişinin karanlık sırlarından habersiz, sıradan bir hayat sürerken bir gece Dmitri Orlov`a düzenlenen suikasta tanık olur ve onu kurtarır. Ancak bu olay, Asel`in hayatını geri dönüşü olmayan bir şekilde değiştirir. Dmitri, Rusya`nın güçlü suç dünyalarından birinin varisi olarak ailesinin geçmişiyle ve yıllardır saklanan tehlikeli sırlarla mücadele etmektedir. Asel`in hayatına girmesiyle birlikte iki farklı dünyanın yolları kesişir. Asel zamanla kendi ailesinin geçmişinin de bu karanlık dünyayla bağlantılı olduğunu öğrenirken, kendisini tehditler, gizli anlaşmalar ve geçmişten gelen düşmanların arasında bulur. Bir yandan hayatta kalmaya ve geçmişinin gerçeklerini ortaya çıkarmaya çalışan Asel, diğer yandan kendisini korumaya çalışan Dmitri`ye karşı duygularının değiştiğini fark eder. Fakat aralarındaki bağ güçlendikçe, onları ayırmak isteyen güçler de daha tehlikeli hâle gelir. Kurşunun Gölgesinde, geçmişin sırları, suç dünyasının tehlikeleri ve karanlığın içinde filizlenen bir aşkın hikâyesidir.

"Düşman bir soyadının gölgesinde, yasak ve acımasız bir tutku."