Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Alya Alguvan Arden Korkmazer karanlığına çekilecek mi

İlk kitabım kötü olabilir... Bir mafyanın bir kıza aşık olması ve bunu ondan saklayarak ona onu sevdiğini söylemesi ...

Biz birbirimizi öldürmeye niyetli tek bir kalptik. Ben ona bunu nasıl yapabileceğimi bilmiyordum oda... Aklıma gelen tek şey son kurşunu kalbime sunmaktı ki sanırım aynı düşünmüştük. Fakat ben ondan hızlıydım.

-Mafya bey siz biraz tehlikesiniz galiba -ne? -Siz diyorum tehlikesiniz galiba sjsjjsjsj

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Selqamb. İlk defa bir fic yazıcam, bu yüzden kötü olursa affedin. Ama elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıcam. Babaaay.

Neredeyse bütün insan seçimini yanlış yaptın.. Ama bunda sen de suçlusun Merve..

Bir davet ya da bir operasyon... İşte bu ikilemi çözmek için hikayenin içerisinde olmalıyız. Bir davet ne kadar tehditkar olabilir? "Kahretsin, bu nasıl bir gece!" diyerek sızlandı Elçin Paşazade. Adımlarını çıkış koridoruna çevirdiğinde gördüğü dehşet görüntüyle orada donakaldı.

Artık Nehri Gümüşhan değildim. Artık Nehri korhanlıydım. Babamın katılının torunuyla evlıydım hemde Allah katında. Bır kez daha nefret ettım kendımden. Bır kez daha af dıledım babamdan. O an arkamdan onun sesini duydum. "Artık benımsın, benim karımsın Nehri Korhanlı."

— Umarım dayanırsın. — Ben dayanırım. Sen dayanabilecek misin? — Dene de gör. — Deneyeceğim zaten.

Zirveden düşen bir yıldızın elini tutan cellada ve celladına aşık olan o masum kurbana ithaf edilmiştir.

"Herkes onu iyileştirmek istiyordu, o ise sadece `Özgür` kalmak... Bazı tutsaklıklar, en büyük özgürlükten daha gerçektir."

`SANA DIŞARI ÇIKMA DEMEDİM Mİ? NİYE DİNLENMİYOR SÖZÜM!?` Küçük kız çok korkuyor ve titriyor `S-sen i-izin vermeyin-`Sözü kesildi küçük kızın `Kurallarımızı unuttun galiba? Tekrar mı hatırlatayım? Hm?` Diyerek kızın yüzüne tısladı,küçük kızın ağlaması artmıştı,bunu kayle almayan genç adam küçüğünü kolundan tutup sürüklemeye başladı... Lütfen saçma yorumlar yapmayın! Yoksa kitabımı silerim bilginiz olsun

Toprak, üzerine basan ayağı değil, uğrunda dökülen teri ve kanı tanır. Mezopotamya’nın kadim düzlüklerinde kanun; ne kitaba yazılır ne de mühre kazınır; o, rüzgarın fısıltısında, dedelerin mirasında ve ağaların iki dudağı arasındadır.

Okuduğu bir kitaptan etkilenen Dilsu ve gerçek aşkı bulma serüveni

Bazı hikayeler bir korkuyla başlar. Tarçın kokusu gibi sıcak, ama aynı zamanda yakıcı. Sahil kasabasının dar sokaklarında, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte küçük bir pastanenin kapısı açılır. İçeride vanilya, kahve ve taze çöreklerin kokusu birbirine karışır. O pastanenin sahibi ise hayata ilk kez sıfırdan başlamış genç bir kadındır: YAZ. Yaz henüz 25 yaşında. Ama kalbi, çoğu insanın bir ömürde taşıdığı kadar hatıra, kırgınlık ve yarım kalmış hikayeyle dolu bir valize sığdırdığı hayatıyla bu kasabaya geldiğinde tek amacı vardı: Kendi ayakları üzerinde durmak. Kimseye bağlı olmadan yaşamak. Ve önemlisi...kalbini bir daha kimseye teslim etmemek. Ama hayatın bazen kendi planları vardır. Her sabah pastanenin kapısını ilk açan müşteri aynı kişidir. Uzun boyu, sert ama güven veren duruşu ve insanın içini delen yeşil gözleriyle Demir. Demir, kasabanın en başarılı mimarlarından biri. Soğukkanlı,güçlü ve herkesin saygı duydyğu biri. Ama Yaz`ın yanında durduğunda o güçlü adamın bakışlarında saklayamadığı tek bir şey vardır: onu yıllardır seviyor olması. sorun şu ki. Demir ve yaz`ın arasında sadece mesafe yoktur. aile vardır. geçmiş vardır. ve herkesin diline dolanabilecek bir gerçek vardır: onlar,herkesin gözünde kuzen sayılmaktadır. demir`in bakışları her gün biraz daha açık bir itirafa dönüşürken, yaz kalbinin attığını inkar etmeye çalışır. Çünkü o yangına bir kez dokunursa geri dönüşü olmayacağını bilir. fakat bu hikaye sadece yasal bir aşktan ibaret değildir. kasabanın sessiz görünen sokaklarının altında saklanan sırlar... yaz`ın geçmişinde hala kapanmamış yaralar.. ve demir`in ailesinin hiç konuşulmayan gerçekleri... Bir gün ortaya çıktığında her şeyi değiştirecektir. yaz kendine yeni bir hayat kurmaya çalışırken şu sorunun cevabını bulmak zorunda kalacaktır. kader insanı kaçtığı yere mi götürür, yoksa tam kalbinin ortasına mı bırakır? Tarçın kokusunun yayıldığı o küçük pastanede başlayan bu hikaye; aşkın, aile bağlarının, geçmişle yüzleşmenin ve insanın kendi kaderini yazma cesaretinin hikayesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. ve bazı kalpler... Ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda birbirini bulur.

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

kitap daha yapılmadıı

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Aşk bazen iyileştirmez. Bazen iz bırakır. Bazen yakar. Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı. Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su`ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu. Bazı insanlar yangından kurtulmaz. Bazılarıysa yangının ta kendisi olur. Ve bazı aşklar Sadece acıtır gibi sever..

Bazı günahlar silinmeyecek kadar derindir,bazı aşklar ise mavhedecek kadar karanlıktır....

Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...