Hassas olan insanlar için uygun değildir.... Onunla oyun oynamak zorundaydım. Çünkü oynamasaydım ölecektim. Ona ne yaptığımı bilmiyordum ama her sabah bir kesikle uyanıyordum.... Fazla açıklamayla spoylr vermek istemiyorum...

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Sadece sevmiştim oysa ki. Hem de bütün iyi niyetimle. Bir dönme dolapta sadece ikimiz vardık ve inişli çıkışlı hayatımız. Bulutlara yukseldim sanarken, en tepeden yere çakıldım. Ve şimdi gökyüzünü bile göremiyorum. Her yer zifiri karanlık. "

"İntikam, gizem, aşk ve tehlike dolu mafya hikayesi."

Bazı insanlar deniz gibidir. Uzak durman gerektiğini bilirsin… ama yine de yaklaşmaktan vazgeçemezsin. Bala, hayatını kurallarla yaşayan bir doktordu. Ta ki bir gün, acil servisin kapısından içeri giren o adamla karşılaşana kadar. Kuzey Konkar. Adı bile mesafe koymak için yeterliydi. Bala onun dünyasına ait değildi. Kuzey de onu hayatına almak istemedi. Ama bazı kaderler… insanın seçimine bırakılmaz. İki düşman ailenin susması için, bir imza yeterliydi. Ve o imza… Bala’nın hayatını Kuzey’e bağladı. İstemediği bir evlilik, geçmişten gelen bir reddediliş, ve hâlâ hayatında olan başka bir kadın… Bala için bu sadece bir evlilik değildi. Bu… bir savaşın ortasında kalmaktı. Çünkü bazı denizler… seni önce iter, sonra geri alır. Ve bir daha asla bırakmaz.

Lucía Álvarez’in hayatı bir gecede paramparça olduğunda geriye tek bir şey kalmıştı: intikam.Onu bu karanlık yola sürükleyen adamın adıysa, Madrid’in en tehlikeli fısıltılarında saklıydı:Mateo Delgado. Gücün, korkunun ve kanın içinden yükselen bu adam… kimseye ait olmayan, kimseyi sevmeyen, kimseye güvenmeyen bir mafya lideriydi. Ta ki Lucía, onun dünyasına kendi isteğiyle girene kadar.Lucía’nın planı basitti: Mateo’ya yaklaşmak, güvenini kazanmak… ve onu kendi karanlığıyla yok etmek. Ama hesaplamadığı bir şey vardı. Mateo Delgado, bir düşman gibi yaklaşılmazdı… bir bağımlılık gibi içine işlerdi. Her bakışta biraz daha derine çekildi, her dokunuşta biraz daha yandı, ve fark etmeden… intikam ile arzu arasındaki çizgiyi kaybetti. Mateo ise Lucía’yı ilk gördüğü anda bir tehdit olarak değerlendirdi. Ama zamanla onu uzak tutmak yerine… sahiplenmeye başladı. Çünkü Lucía, onun kontrol edemediği tek şeydi. Ve Mateo Delgado kontrol edemediği şeyleri ya yok ederdi… ya da kendine ait kılardı.İhanetler açığa çıktığında, geçmiş kanla geri döndüğünde ve düşmanlar harekete geçtiğinde; Lucía ve Mateo kendilerini tek bir sorunun ortasında bulacaklar: Aşk… onları kurtaracak mı, yoksa tamamen yok mu edecek? Çünkü bazı aşklar vardır— dokunduğu her şeyi yakar. Ve bazı dudaklar… sadece öpmez. Yakar.

İstanbulun gecesi her zaman karanlıktır...Ama bu gece , karanlık daha derindi. Boğaz`ın suları sayaha çalan bir sessizliğe gömülmüş rüzgar bile adımlarını geri çekmişti. Şehrin kalbinde , tarih kokan Galata Kulesi`nden birkaç sokak ötede eski bir taş malikanenin pencereleri sönüktü. İçeride ise fırtına öncesi sessizlik hakimdi. Burası Deyirmi Masa`nın karargahıydı. Yedi ailenin yedi hanendanın, yedi mafya imperatorluğunun en derin sırların konuşulduğu yer. Her aile gecenin gölgesinde güç ve şeref adına burada birleşirdi. Ve bu gece sıradan bir gece değildi... "Gözlerinin rengi çokk güzelmiş yaa" küçük kız oğlanın sarı-kahverengi bakan gözlerini çok beyenmiş hatta onunla evlenmeli ve böyle güzel bakan gözlerden daha çok yapmalıydı. "Senin gözlerinde güzel bakıyor" oğlan ne diyeceyini bilmemiş ve qaliba biraz saçmalamışdı. "Benimkiler sade kahverengi işte neresi güzel ki" küçük kız dudaklarını büzmüş çoçuka bakıyordu "Gözlerinin rengi güzel ama bana daha güzel bakıyor" Umarım bir yalnışım olmamışdır olsada siz varsınız bana yardımcı olursunuz. Yazdığım bu kitabı ilk kitabım diyil ama yayınladığım ilk kitab İnşAllah beyenirsiniz. İyi okumalar

“Bir misafir, sessiz hayatını altüst edecek buna hazır mısın?"

Onu unutmayı diledi Ve gerçekten unuttu Ama kalbi her şeye rağmen onu hatırlamaya devam etti. Şimdi kader onları tekrar bir araya getirdi. Bu kez ayrılmak için mi yoksa, tekrar sevmek için mi?

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

ECE ÇELİK VE EREN DEMİRİN AŞK HİKAYESİ

Dünyaca ünlü moda ikonu ve dahi tasarımcı İzel, İstanbul `un yağmurlu bir gecesinde geçirdiği o korkunç kazayla sadece direksiyon hakimiyetini değil, hayatının en kritik bir yılını da kaybetti. 365 gün süren derin bir sessizliğin ardından gözlerini açtığında, dünya bıraktığı gibi değildi. Kocası Korel, hala o tanıdık, şefkatli bakışlara sahipti. En yakın dostu ve sağ kolu Tansu, yine başucundaydı. Ama İzel’in zihni, hatırlayamadığı o boşluğun içinde tekinsiz bir fısıltı duyuyordu. Diktiği elbiselerin ilmeklerinde yabancı ellerin izi, yatak odasında başka bir kadının parfümünün gölgesi vardı. İzel, kaybettiği o son bir yılı geri kazanmaya çalıştıkça, aslında uyanmasının bir mucize değil, herkes için bir "felaket" olduğunu fark edecektir. Çünkü o komadayken, Korel ve Tansu`nun kurduğu o ışıltılı saadet zinciri, İzel’in varlığıyla kopmak üzeredir. Aşkın sadakatle, dostluğun ihanetle sınandığı bir dünyada; gerçeği hatırlamak mı daha acı vericidir, yoksa koca bir yalanın içinde uyumaya devam etmek mi?

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Kendi namlumun ucunda bir kurban, bir savcının avuçlarında ise hayatım vardı." * "Bir yanda cinayet işlemiş bir kız, diğer yanda kendi kanunlarını kendi yazan bir adam... Aralarındaki tek bağ, çözülmesi imkansız bir cinayet ve kalplerine sızan yasak bir aşktı." * Gerçek er ya da geç ortaya çıkar, ama bazen gerçek, yalandan daha çok can yakar. * `Bir gölgeydi her şeyi başlatan ve yine bir gölgeydi her şeyi bitiren` BAŞLAMA TARİHİ; 03.12.2025

Aynı şehirde, aynı karanlıkta yaşayan iki insan… Ama birbirlerinden tamamen kopuk. Elif ve Arda, bir zamanlar birbirlerinin en büyük sırrıydı. Paylaştıkları geçmiş, onları hem birbirine bağlayan hem de ayıran en derin yara haline geldi. Bir gece yaşanan ve kimsenin bilmediği o olaydan sonra, ikisi de farklı yönlere savruldu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde, yüzleşmek zorunda kaldıkları şey sadece geçmiş değil, aynı zamanda kendileridir. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz… ve bazı yaralar, ne kadar saklansa da karanlıkta bile iz bırakır. Bu hikâye; suskunlukların, yarım kalmış duyguların ve söylenmemiş gerçeklerin hikâyesi. Ve bazen en büyük savaş, insanın kendi içindedir.

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

Bazı hikayeler bir korkuyla başlar. Tarçın kokusu gibi sıcak, ama aynı zamanda yakıcı. Sahil kasabasının dar sokaklarında, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte küçük bir pastanenin kapısı açılır. İçeride vanilya, kahve ve taze çöreklerin kokusu birbirine karışır. O pastanenin sahibi ise hayata ilk kez sıfırdan başlamış genç bir kadındır: YAZ. Yaz henüz 25 yaşında. Ama kalbi, çoğu insanın bir ömürde taşıdığı kadar hatıra, kırgınlık ve yarım kalmış hikayeyle dolu bir valize sığdırdığı hayatıyla bu kasabaya geldiğinde tek amacı vardı: Kendi ayakları üzerinde durmak. Kimseye bağlı olmadan yaşamak. Ve önemlisi...kalbini bir daha kimseye teslim etmemek. Ama hayatın bazen kendi planları vardır. Her sabah pastanenin kapısını ilk açan müşteri aynı kişidir. Uzun boyu, sert ama güven veren duruşu ve insanın içini delen yeşil gözleriyle Demir. Demir, kasabanın en başarılı mimarlarından biri. Soğukkanlı,güçlü ve herkesin saygı duydyğu biri. Ama Yaz`ın yanında durduğunda o güçlü adamın bakışlarında saklayamadığı tek bir şey vardır: onu yıllardır seviyor olması. sorun şu ki. Demir ve yaz`ın arasında sadece mesafe yoktur. aile vardır. geçmiş vardır. ve herkesin diline dolanabilecek bir gerçek vardır: onlar,herkesin gözünde kuzen sayılmaktadır. demir`in bakışları her gün biraz daha açık bir itirafa dönüşürken, yaz kalbinin attığını inkar etmeye çalışır. Çünkü o yangına bir kez dokunursa geri dönüşü olmayacağını bilir. fakat bu hikaye sadece yasal bir aşktan ibaret değildir. kasabanın sessiz görünen sokaklarının altında saklanan sırlar... yaz`ın geçmişinde hala kapanmamış yaralar.. ve demir`in ailesinin hiç konuşulmayan gerçekleri... Bir gün ortaya çıktığında her şeyi değiştirecektir. yaz kendine yeni bir hayat kurmaya çalışırken şu sorunun cevabını bulmak zorunda kalacaktır. kader insanı kaçtığı yere mi götürür, yoksa tam kalbinin ortasına mı bırakır? Tarçın kokusunun yayıldığı o küçük pastanede başlayan bu hikaye; aşkın, aile bağlarının, geçmişle yüzleşmenin ve insanın kendi kaderini yazma cesaretinin hikayesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. ve bazı kalpler... Ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda birbirini bulur.

"Zaaf insanın zayıf noktasıdır. Ve tam o noktaya basarsan, insandan geriye sadece küller kalır." 𓎤 Kana kan, dişe diş bir savaş. Ya öl. Ya da mağlup ol. Ecele son bir adım kala, bir hayatın başlayıp bittiği yer burasıydı. Hayatın, nefesinizi kesene kadar en derine sapladığı pençeleriyle durduğu o an... O tek adımın sonunda ya ölür, ya da arafta asılı kalırdınız. Gecelerin uzun, gündüzlerin kısa olduğu bir zamandı. Geceler uzundu; çünkü kabuslar o vakit çökerdi insanın üzerine. Gündüzler kısaydı; çünkü bu mahallede iyi anılara yer yoktu. Yalaz; sessizliğin içinde cayır cayır yanan, karanlığın kendisiyle yüzleştiği bir yerdi. Mehru Maral ve Korkut Mazhar. İki farklı beden... Tek bir kalp.

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Eli yüzüme dokunduğunda bütün bedenim donmuş gibi oldu, nefesim kesildi. Dudaklarıma doğru eğildi ve sıcak nefesi tenime değerken, alçak bir sesle fısıldadı: "Artık sadece...ben kokacaksın." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın)

Geçmiş bazen hatırladığın gibi değildir... Bazen sana anlatılan bir masaldan ibarettir. İnsan, en çok sustuğu yerde kaybolur. En derin sessizlikler, en büyük çığlıkları saklar. Bazı yaralar en derindedir, Onların görünmemesi onları yok etmez.

Bir borç.. bir oyun.. bir evlilik

"Athena, hayatın bazen beklenmedik yollar çizdiğini biliyordu. Ama bir gün karşısına çıkan gizemli bir kurtarıcı, dünyasını sessizce değiştirdi. Birlikte geçen zaman kalplerini birbirine bağladı. Ama hayat her zaman masum değildi ; küçük sırlar ve gölgeler , onları sınayan sessiz bir oyun gibiydi. Güven ve sevgi arasında denge kurarken , kalbinin sesini dinlemeyi öğrendi. Ve her adımda , yanında olana daha çok bağlanırken, bilinmezlikte gizemini koruyordu .Yanındakine bağlandıkça, en yakınının bile bir oyun sakladığını fark etti .

“Seni seviyordum … küçükken. Sonra baban olacak adi piç herşeyi mahvetti ve seninde ondan az kalır yanın yok. Sürekli peşimdesin yeter,Disna.”