?NSAN SONRADAN K�T� OLMAZ K�T� OLARAK DO?AR

Ge�mi?in Karanl?k izleri

Yava? yava? ortaya �?kmak �zere.

Bu hikaye'de kimse masum de?il

Ama bu bitmeyen �fke ve kine ra?men hi� beklenmedik bir anda bir a?k tohumu filizlenir.

Kardelen Karayel ve Ate? ?ahino?u bunun en net �rne?i onlar?n a?k?n?n �n�nde zorlu bir s?nav var

Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

A?KLARIMMM �ALMA L?STES? YAPTIM SPOTIFAYDA ONU D?NLERKEN OKUYUN MUKKK OLCAKKK S�Z

ADI. FER?HASAL K?TAP OKURKEN? b�yle biseydiiiyazin cikarrrr

annemin yen? biriyle evlenmesiyle hayat?m tamamen degi?icekti �ok bilmedi?im bir ?ehir bilmedi?im bi ev ve �vey babam?n 2 o?lu

Emir ve Sarp

birbirinden 2 farkl? ki?iilik

bu sadece ba?lang?�t?

pekiya nolucakt?

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Sene 2008 Bora Ate? ve Nisa Aksoy ad?nda iki �ifttin tatl? bir ili?kisi vard? Bora 20, Nisa ise daha 18 idi. Ailelerini umursamadan evlenmi?lerdi. Nisa Bora'y? normal bir CEO diye biliyordu ama Bora'n?n i?i ger�ek mafyac?l?kt?. Nisa bir g�n haberde kocas?n?n yani Bora'n?n ger�ek kimli?ini �?renince korkup ka�t?. Nora Nisa'n?n gitmesine jem sinirlenmi? hem de �ok �z�lm�?t�. Nisa ka�arken hamile oldu?unu �?renince i? �???r?ndan �?kt?. 10 sene sonra Bora parkta gezerken tan?d?k bir fig�r ve bir k?z g�rd� yakla??nca onun Nisa oldu?unu anlad?... o g�nden sonra i?ler hep sakl? kald?...

“Merak etme, Karan Bey. Dünyadaki son erkek sen olsan bile seninle evlenmek için sıraya girmezdim.” Karan bana baktı. “Güzel. En azından bu konuda anlaşabiliyoruz.”

Derin Sancak, Kumar Derin Sancak,  Kumar masalarında kaybetmeyen, insanların yalanlarını tek bakışta anlayabilen ve gururundan asla ödün vermeyen biriydi. Uraz Koral ise ailesinden kalan kumarhanenin her şeyi kontrol altında tutmaya alışmisti Onun dünyasında hata yapmak, güvenmek ve duygulara yer vermek yoktu. Ta ki yollar? bir kumarhanede kesişene kadar... Bazıları bir masada oynanan en tehlikeli oyundur.

Ben sadece huzur bulmak i�in kendimi soka?a atm??t?m nerden bilebilirdimki asil huzursuzlu?un sokakta oldu?unu

Sekiz yıl. Sekiz uzun yıl boyunca şehir kan koktu. Geceleri silah sesleri rüzgâra karışıyor, gündüzleri ise insanlar hangi mahallenin kime ait olduğunu konuşuyordu. İki suç örgütü arasındaki savaş çoktan bir bölge kavgasını aşmış, nesiller boyu sürecek bir kan davasına dönüşmüştü. Bu savaşın merkezinde ise Connie Predato vardı. Yarı Titan bir kabus, yeraltı dünyasının en korkulan liderlerinden biri. İnsanlardan daha güçlü, daha hızlı ve daha tehlikeli. Adı bile birçok kişiyi susturmaya yeterdi. Sekizinci yılın sonunda düşmanları nihayet diz çöktü. Ama Connie zaferinin bedeli olarak para istemedi. Toprak istemedi. Silah istemedi. Onların en değerli şeyini aldı. Liderlerinin kızını. Liora Burton, bir barış anlaşmasının parçası olarak Connie`nin malikânesine gönderildi. Eş olarak. Ama gerçekte ne eşti ne de misafir. O bir rehineydi. Yaşayan bir savaş ganimeti.

Bazen sığınmak… en büyük tuzaktır. Bazı hayatlar kırılmak için başlar… Derin, daha çocukken her şeyini kaybetti. Ailesini, evini ve güvenini. Ama asıl kayıp, yıllar sonra başladı. Yetimhaneden sonra “yuva” sandığı ev, onun için bir hapishaneye dönüştü. Ve Derin, hayatta kalmak için susmayı öğrendi. Ta ki o geceye kadar… Bir kafede başlayan sıradan bir gün, onu hiç tanımadığı bir adamın hayatına sürükledi. Soğuk bakışlı, sessiz ve fazla doğru zamanda ortaya çıkan biri… Derin onu tanımıyordu. Ama o, Derin`nin tüm hayatını değiştirecek kadar yakından bakıyordu. Ve o andan sonra tek bir soru kaldı: Kaçtığın yer mi daha tehlikeli… yoksa sığındığın yer mi?

Blue lise y?llar?nda beri nefret etti?i Sanla evlenmek zorunda kal?r ama as?l amac? San?n Babas?ndan annesinin intikam?n? almakt?r ama hi� beklemedi?i bir ?eyle kar??la??r

bittin k?z?m sen bunun ac?s?n? senden �ok pis �?kar?cam ecelin olucam senin elinden geleni ard?na koyma bay rezill

Telefonu a�t?m.

"Alo, buyurun. Kimsiniz?"

Sert ve kal?n bir ses cevap verdi;

�Adalie Rana Kaya.�

Bir an sessizlik oldu. Ard?ndan o kal?n ses, sakin bir tonla konu?tu.

�Demek sonunda telefonu a�t?n, savc? han?m.�

Ka??m? kald?rd?m.

�Vay be. Gizli numaradan aray?p ismimi s�yleyen ilk hayran?ms?n. Genelde �i�ek g�nderiyorlar.�

Kar?? taraftan k?sa bir sessizlik geldi.

�?aka yapm?yorum.�

�Ben de yapm?yorum. �i�ek g�ndereceksen adresi vereyim."

�Desenleri toplamaya devam ediyorsun.�

G�l�msemem y�z�mden silindi ama sesimi hi� bozmad?m.

�Sen de demek ki beni izlemeye devam ediyorsun.�

�Sand???ndan daha yak?n?m.�

�Ne g�zel. O zaman bir kahve i�meye beklerim. ?ekersiz i�erim.�

Sesindeki so?ukluk biraz daha artt?.

�Son par�ay? buldu?unda her ?ey de?i?ecek.�

Sandalyemde geriye yasland?m.

�Bunu s�ylemek i�in mi arad?n?�

�Hay?r.�

�Eee?�

�Son desen i�in fazla bekleme, Adalie.�

"�ff kapat be! gerizekal? herif! ??iniz g�c�n�z yok benimle u?ra??yorsunuz. ?ki bacakl? k�pek seni!"

Telefondaki ki?i g�lerek telefonu kapatt?.

�Bunlar ne bi�im �ete Ayol? ?nsan bir �iyi ak?amlar� der��

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

“Uzak dur benden Âla, anlıyor musun?! Uzak dur. Ben zararlıyım, canavarım, dengesiz piçin önde gideniyim! Sana uzak dur diyorum. Yardıma, arkadaşa falan ihtiyacım yok. Olmasan da olur. Şu zamana kadar yoktun zaten. Bir anda gelip hayatıma dâhil olamazsın. Git. Yoksa kendimle birlikte seni de yakacağım. Birbirimize iyi gelmiyoruz.” Söylediği her kelime, kalbime acımasızca saplanan bıçak darbeleri gibiydi. Gözlerim dolarken yüzüne bir kez daha baktım. Ama o, gözlerimin içine bakmaktan bile kaçıyordu. “Korkaksın!” diye bağırdım, avazım çıktığı kadar. “Onların karşısında durmak varken sen sadece kaçıyorsun, Kayra! Kaç! Kaçmaktan başka bildiğin ne var ki?!” Duraksadı. Ellerinin iki yanında yumruklarını sıktı. Ardından gözlerini bana çevirdi. “Âla, sen de bir zamanlar oradaydın. Şimdi bana iyi kız rolü oynama. Herkes kimin ne halt olduğunu biliyor.” Sözleriyle birlikte içimde bir şey daha kırıldı. Bir hışımla yerdeki çantasını aldı ve hızla sınıftan çıktı. Arkasında bıraktığı boşluktan gözlerimi ayıramadım. Bu muydu yani? Bu kadar mıydı? Bu kadar çabuk mu? Birbirimiz için gerçekten bu kadar kolay mıydık? Gözlerimden yaşlar süzülmeye başlarken burnumu çektim. Bu benim lanetimdi. Sevdiğim herkes, bir gün beni bırakıp gidiyordu. Yine. Ve yeniden. Belki de aşk gerçekten bana yakışmıyordu. Belki de bazı insanlar birbirini severdi ama birbirlerine iyi gelemezdi. Belki biz de onlardan biriydik. Artık birbirimiz için eskisi değiliz, inan.

S?la ve Can...

Madalyonun iki farkl? y�z�.

?kisi de Ya?murdedeli ama...

Biri mimar, di?eri i� mimar.

Biri tekd�ze, di?eri renkli.

Biri yapar, di?eri boyar.

Biri diker, di?eri y?kar.

Biri kale, di?eri ?�valye.

Biri karart?r, di?eri ?s?t?r...

?Bu liste b�yle gider ama S?la`n?n so?u?una, Can`?n as?rl?k sabr?na ra?men hem i? yeri, hem apartman, hem k�y alev al?r...

?Peki ya yang?n s�nd�?�nde, geriye sadece birbirine tutunmu? iki k�l y???n? kal?rsa?

Z?tl?klar?n sava?? m? kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi?

?Ate?le barutun, buzla g�ne?in nefes kesen valsine davetlisiniz.

+??????... ??? ??? ?????? ????

-???? ?????? ????

+?????? ????? ?????????.?

- - -

???????? ???? ???????????? ??�???? �?????? ????'??? ????, ???????? ??????? ?�???????? ???????? ???? ????? ?????'?? ???????. ????'??? ??? ??? ?????? ??????: ????????? ?? ?????????? ???????. ????? ?????'?? ?? ?????? ???????????? ???? ??? ????? ??????. ????'?? ????? ???? ????????? ?????????? ?? ??????, ??????? ?? ???????? ??? ?????? ?�??? ?�?�???????????.

- - -

?��??� ???? ???????? ?????? ?????, ?????? ?? ????? ???????????? ?????????.?

Suikastçı Serisi II. Kitap Devam kitabıdır. En büyük hatanın güvenmek olduğunu mu demeliydim sana? O halde şunu bilmelisin; evim dediğin yerde, sırtını yasladığın korumalarının arasında ve hatta mabedine alıp güvenle sakladığın kalbinde hainler var, Giray. Buna ben de dahil: Karın.

Gözümden düşen göz yaşımı eliyle tuttu ve parmağından aşağı akmasını izledi, bu yaptığı tuhafıma gitse`de aldırmadım ve yeniden önüme döndüm. "Larmes." Dediği ile ona döndüm ve anlamsızca bir bakış attım suratına. Ne demek istiyordu ki? Bakışlarımı görünce hala havada tuttuğu parmağını gösterdi ve tekrar konuştu. "Göz yaşları..."

Ceyda, 25 yaşında, bakımlı ve güzel bir kadın. Üç yaşındaki kızı Samira ile mutlu bir yuva kurmuş, eşi Murat’la sakin, güvenli bir hayat sürmektedir. Ta ki her şey yerli yerinde görünürken, küçük çatlaklar belirmeye başlayana kadar… Murat’ın iş yerindeki sekreteri Gamze, yavaş yavaş hayatlarına sızar. Ceyda ise hâlâ her şeyin yolunda olduğuna inanır. Bir evlilik, bir çocuk ve yavaş yavaş çürüyen bir sadakat… Bazen en büyük ihanetler, en sakin akşamların içinde başlar.

Arkadaşlığın ailelerin ve mafyaligin göz önünde olduğu bir kitap okuyacağız iyi okumalarr

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir gece, Bir ihanet, Bir pazarlık! Ve gitmek için çalınan bir kapı… O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan birşey vardı. Börü Tulgar… Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Kimsenin bilmedi?i Dahi hizmet�i Reyhan Bayrakl? bir yeralt? mafyas?n?n hizmet�isidir. Anl?k bir g�n eve gelen Amca ile b�t�n sular durur ve ev yerine Askeri bir kararg�h g�t�r�len Reyhan vatan u?runa �l�m�ne anla?ma imzalar ancak bu yolda ya ihanet g�n y�z�ne �?k?cakt?r yada ihaneti hepsi bilirken yutucakt?r.

Peki ya Dahi bir yeralt? Mafyas?nda vatan i�in bilgi edinirken ne kadar ileriye gidebilirsiniz?

Vatan i�in imzalanan yolda ger�ek dostluklar, a?klar ve s?rlar �?renilirken kimler �l�p kimler ya?ayacakt?r?