En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bazı aşklar şifadır bazıları ise zehir, ve bazen hayatta kalmak için o zehri içmen gerekir

İki Yol Vardı,Var Olmak Yada Var Olmak İçin Olmak.

Tik, tak. Zaman dolurken, senden geriye kalan tek bir sondur. Küllerini yere akıtan sigara, dökülen kalbinin parçaları. Bir bir, senin ahını belirler. Farklı evrenler, aynı hükümet haksızlıkları, saçma kurallar. Aynıları senin aynanı belirler, nerede geleceğin? Kaybolmuş. Kaybettiler, sense öylece izledin. Hakettin mi bunu? "Gözyaşım kurudu, akmıyor." Akmayan gözyaşları, hep ukde alır içinde. Hep düğümler o boğazını, ki kendini tutabilesin. Ama herkes bir gün, o kırıklarını etrafa saçacak. Nur Kırıkları`nı ortaya çıkaracak. Güneş yok, söndü, geceyi düşmanı belledi. Oysa onu düşman eden etkin, yoktu gökyüzünde; yıldızlar yoktu. Kaybolmuştu, tıpkı geleceğin gibi. Tik, tak. Kandırılmaya devam et, başkaldırıya devam edelim. Lâkin bunun sonunda kaybeden sen, özgürlüğünü ellere veren siz olacaksınız. Tik, tak! Tik, tak! Alkışı durdur, öleceksin. Gözyaşını durdur, Nur`u sen öldürdün. Acımasız kadın, canavar kadın, duygusuz kadın. Hassas kadın, ağlamadan duramayan kadın, acı çeken kadın, güçsüz kadın. Gizle yaranı, bilsin mutluluğunu. Topla kanını, kalbini topla. Mümkün mü? Gibi değil, tıpkılar ve keşkeler. Acıtır. "Düşünmeyi bırak! Seni yitiriyor, düşünme! Duygusuz olmalısın, kaybedersin. Kazanmak zorundasın, toprak altındakine sözün var. Kazanmadan ölemezsin!"

Kardeşimin hastane tedavisi için bir tefeciden borç aldım... En fazla ne olabilir ki?

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Han için Minho, ortaokuldan beri hayatını zorlaştıran kişiden başka biri değildir. Yıllardır süren nefret, lise hayatında da devam eder. Ancak Han`ın bilmediği bir şey vardır: Minho`nun ona karşı hisleri zamanla değişmeye başlamıştır. Bir zamanlar Han`ın üzülmesi hoşuna giderken, şimdi onun gözlerindeki mutsuzluk Minho`yu rahatsız etmeye başlamıştır. Peki yıllarca kırdığı birinin kalbine ulaşabilir mi?

NEFRETLE BAŞLAYIP AŞKA DÖNÜŞMESİ

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Başka bir evrende liseli isfad...

Dünya turu bir insanın başına en fazla ne getirebilir ki ? Ya da neden iki insan arasındaki farkı anlayamazsın ki?

F:doğrusu... Seninle gazlamak cidden iyi geliyor, Hwang H:Lee Felix, hoşuma gitmeye başladın

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”

Ateş bazen yakmaz. Bazen insanı, hiç kurtulamayacağı birine bağlar. Onlar birbirine dokunduğunda dünya susuyordu. Ama bazı aşklar sadece kalplere değil, kaderlere de yazılırdı. Bir seçim yapmaları gerekiyordu...

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

Lavin Yücel, 22 yaşında Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü okuyan bir üniversite öğrencisidir. Lavin bir gün arkadaşlarının ısrarı üzerine Rüzgar Bayraktar`ın boks maçına gider. Fakat o günden sonra yollarının sürekli kesişeceğini ikiside bilmiyordur. Lavin Yücel ve Rüzgar Bayraktar`ın yakın oldukları bir fotoğraf magazin haberlerini süsleyince bu haber onları bir anlaşmalı evliliğe sürükler. Lavin bu anlaşmayı arkadaş olarak sürdürmeyi düşünürken Rüzgar`ın kalbi çoktan kararını vermiştir. Peki bir anlaşmadan aşk doğabilir miydi?

" başka bir evren olsa yinede seni sevmezdim " dedi peki reenkarnasyon olduktan sonra bile sevebilir mi ? Ezgi bir kazada ölür gözlerini açtında başka bir kadındı bambaşka hayatı olmuştu Çağrı soğuk bad boy yada belki o kadar soğuk deil " sen yine yang gibisin kadın ne kumral ne kızıl bir kutu gibisin bazen "

İsfad ama liseli..

Yanlış arabaya bindim. Doğru adama çarptım. Ve hayatım resmen sıçtı. Asena Keskinoğlu, 23 yaşında, çilli yanaklı, kocaman mavi gözlü, lafını sakınmayan bir kız. Hayatı boyunca kimseye kötülük yapmadı. Ta ki bir pisliğin parasını "haklı sebeple" çalana kadar... O para sandığı gibi para değilmiş. İçinde USB varmış. USB`de isimler, ihanetler ve mafya savaşını başlatacak bombalar varmış. Ve o USB`yi yanlışlıkla cebine atmış. Şimdi İstanbul`un en tehlikeli adamı Batu Çalvan (nam-ı diğer Kara Batu) ile aynı arabada, aynı tarafta, aynı yatakta... yani aynı belanın içindeler. Batu: 34 yaşında, 1.92 boyunda, siyah eldivenli, küfürbaz, dominant, soğuk bakışlı mafya patronu. Kimseye acımaz, kimseye güvenmez. Ta ki bu 1.65`lik, "ısırırım" diye diklenen çilli kıza kadar. Asena: "Ben öğretmen olmak istiyordum!" diye bağırıyor. Batu: "Artık mafya oldun bebeğim." Bir yanda peşlerindeki kanlı düşmanlar, Bir yanda Asena`nın kendi babasından öğrendiği ihanet, Bir yanda Batu`nun eldivenli elleri ve tehlikeli yakınlaşmaları... Komedi var, aksiyon var, dram var Ve en önemlisi: Bu kız pes etmiyor, bu adam da bırakmıyor. Yanlış arabaya binmek hiç bu kadar eğlenceli, tehlikeli ve bağımlılık yapıcı olmamıştı. Hazır mısın? Çünkü bu arabadan inmek artık çok zor.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

0530*******: Yönetici siz misiniz? Pelin: Ne yöneticisi? Sen kimsin? 0530*******: Akide apartmanı, değil mi? Pelin: Bizim apartman, ha evet yönetici babam. 0530*******: Baban nerede? Pelin: Kimsin ya sen? Sanane babamdan. 0530*******: Babana söyle paramı versin, akılsız mı sandı beni? Eksik vermiş parayı. Pelin: Ne demek bu babam neden sana veriyor? 0530*******: Bak çocuk geçen ay senin korumalığını yaptım ben ve param eksik yatırılmış babana ulaşamıyorum söyle paramı eksiksiz versin.

Bazı kalpler fırtınaya benzer, durgunlaşmadikça gerçek sevgiyi bulamazsın...

“​Ben sadece huzurlu bir tatil istemiştim, odamın balkonundan kanlar içinde bir mafya babasının düşmesini değil!” ​Dilek’in lüks bir otelde tek başına çıktığı sakin tatil, gece yarısı yan odada patlayan silah sesleriyle kabusa döner. Peşindeki adamlardan kaçarken yaralı halde Dilek`in odasına dalan yeraltı dünyasının acımasız lideri Murat, peşinde ölümcül bir tehlike getirmiştir. ​Kapı alacaklı gibi çalınıp elleri silahlı adamlar odayı basmak üzereyken Dilek, Murat`ı yatağın altına saklar. Kapıyı açtığında ise öyle kusursuz ve absürt bir deli taklidi yapar ki, tetikçiler karşılarında tımarhaneden kaçmış bir çılgın olduğunu düşünüp arkalarına bakmadan kaçarlar. ​Hayatında ilk kez ölümden bu kadar komik bir oyunla kurtulan Murat, Dilek’in bu kıvrak zekasına ve deliliğine anında hayran kalır. Düşmanlar dışarıda pusuya yatmışken, Murat`ın o odadan ve Dilek’in hayatından bir daha asla çıkmaya niyeti yoktur, çünkü bu kıvrak zekali kıza aşık olmuştur onsuz yapamayacağını anlamıştır...