​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

🖤umarım begernirsiniz ilk kitabım🖤

Bâlâ bir buçuk yılın ardından ilk atamasını gerçekleştirmek üzere İstanbul Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesine gider lakin hastalardan gelen yardım çığlıklarına ya kulak tıkayacaktı ya da kurtaracaktı? Bu yolda geçmişin acısını taşırken içinde yeşemeyen başlayan sevdadan bir haberdi.

"H:çok güzel bir hayatım var!" "M:...evet" -Hyunho- ilk hikayem umarım seversiniz🤍

______________________________________________ Işıkların altında başlayan aşk, bir gecede karanlığa gömülmüştü. Boran ve Lara’nın kalpleri aynı anda durduğunda, geride kalan üç minik kalp de sessizce yanmıştı sanılmıştı. Ama mucizeler bazen en derin karanlıkta doğar. Yeniden doğuşun, kardeşliğin ve sönmeyen aşkın romanı. Okuduktan sonra mum yakmak isteyeceksiniz. Üç tane. İşte üçüzlerin hikayesine hoşgeldiniz ARAS,FETİH,SONYA ______________________________________________

Aylin yeni taşındığı yere yabancı hisseden bir kızdır. Okuldaki sessizliği çok derindi. Attığı takip isteğini kabul eden Arda’yla mesajlaşmaya başlamıştır. Fakat Arda kendi geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır…

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Yumruklarıyla mı serilmek istersin yere? Yoksa silahımın tiz sesiyle mi? Düzene bağlı bir kız, Düzensizliğin içinde yok olmuş bir oğlan, Bir numara ile başlayan, bir dosya ile biten hikaye. Belki tozlu raflar arasındadır bu dosyanın yeri, Belki de kor ateşin külleri arasında...

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

"Baba…” dedi Kardelen. Bu kez sesi çıktı. Ama çok kısıktı. Adam bir saniye durdu. Mendili arabanın kaputuna bıraktı Sonra arkasını döndü. Ve aksayarak yürümeye devam etti. Kardelen o an bağırmadı. Ağlamadı. Sadece baktı. Çünkü yedi yaşındaki bir çocuk babasının onu orada ölüme terk edip gidebileceğine inanmaz. Ama o gitti. Hemde arkasın da bir can bırakarak gitti..

İnsan karşısında ki kişinin kim olduğunu bilmeden aşık olabilir mi? Veya bir insan kendisinin ve hayatının ne kadar tehlikeli olduğunu bile bile birini sever mi?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. “Zoraki bir evlilik. Gizli bir nikah. Geçmişten gelen bir adam…” Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Bir insan neyse odur siz onu ne kadar değiştirmeye çalışsanız da o istemediği sürece onu degiştiremezsiniz aşkta böyledir bir kere olur ondada önemli olan tek taraflımı yoksa karşılıklı mı olduğudur

Takıntılı, bir Mafya, bir kıza bağımlı hale gelmiştir, onu sürekli arayıp rahatsız eder ona zaafı vardır, bu adam Murat Karan, Dilek`e dokunan kişileri ya öldürür ya döver cok hassastir bu konuda Dilek kendi halinde işine giden bir kizdir ama gecenin bir yarışı aynı gizli numarayı görünce korkar açmakta tereddüt eder, mesajlar ve aramalar son bulmaz arkadaşlarından bile gizler bu durumu.

Umutsuzluk da bir umuttur...

Günlerden pazartesi Olabilecekler listesi...

İstanbul… Geceleri başka bir yüz takan, ışıkların altında karanlığın hüküm sürdüğü bir şehir. Emir Kara, yeraltı dünyasının yükselen ismi. Amcası Selim Kara’nın kurduğu suç imparatorluğunun veliahtı. Sadakatiyle tanınan, korkusuz, keskin… Ama kimsenin bilmediği bir yanı var: İçinde hâlâ ölmemiş bir vicdan. Leyla Demir ise teşkilatın en başarılı gizli ajanlarından biri. Görevi net: Kara ailesini çökertmek. Aylar süren planın merkezinde artık Emir vardır. Ona yaklaşacak, güvenini kazanacak ve en zayıf anında imparatorluğu yerle bir edecektir. Fakat hesapta olmayan bir şey olur. Bir bakış. Bir temas. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Emir ve Leyla, birbirlerinin en büyük düşmanı olduklarını bilmeden aşka düşerler. Gerçekler ortaya çıktığında ise artık çok geçtir. Çünkü bu şehirde aşk bile taraf seçmek zorundadır. Selim Kara’nın şüpheleri, Zeynep Demir’in artan baskısı ve yaklaşan büyük operasyon… İki âşık kendilerini silahların, ihanetlerin ve kanlı hesaplaşmaların ortasında bulur. Ya görev kazanacaktır ya aşk. Ya da her ikisi de kaybedecektir. Ama bazen en karanlık gölgelerin kalbinde bile bir ışık yanabilir. Ve o ışık, bütün bir şehri değiştirebilir.

Bazı insanlar geçmişte kalmaz… Bir gün ansızın kapının önünde belirir. Ve bir öpücük, bütün dengeni altüst eder.” Bu sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu; geçmişle yüzleşmenin, kıskançlığın, gururun ve kalp ile mantık arasındaki savaşın hikâyesi. Hazır mısın?

Nereden bilecektim aşkımın peşinden gitmenin ölümüm olacağını.Tam öldüm derken gerçek aşkın beni yeniden bulacağını bilemezdim... Doktor Emir evladını yaşatmak için çabalarken, Rüveyda evladıyla ölümü seçmiştir. İki yaralı kalbin kaderi tamda burada yeniden yazılmaya hazırdır.

“Hande Yılmaz ve Boran Sayer” Bilinmezliklerin başladığı o geceden sonra bir iş görüşmesinde her şey sona erer.

Bu kitap insanlar ın Zorba olduğu nu değil de aşk ile mücadele eden bir kızın hikayesi....onu seviyor ama krallık onu kaçırıyor öldü diyorlar ama ölmedi.. yaşıyor

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."

Yolda giderken bir anda bir adamın bana kitaptan yapılmış 4 adet gül verdiğinde neye uğradığımı şaşırmıştım ama bizim yolumuz bu kitap gülleri ile devam edecekmiş...

Şehir uyanırken bir düzen sessizce sarsıldı. Yekta Kara artık yok. Ne bir çığlık duyuldu, ne de bir çatışma yaşandı. Her şey bir an kadar hızlı, bir gölge kadar sessizdi. Arkasından gelinen tek bir hamle ve yarım kalan bir hayat... Şimdi geriye sadece boş bir koltuk kaldı. Soğuk. Sessiz. Bekleyen. O koltuk artık sadece bir makam değil, gücün ve ihanetin merkezinde duran bir sınav. Kan bağı mı kazanacak, yoksa daha güçlü olan mı öne çıkacak? Çünkü bu masada soyadı yetmez. Zayıf olan tutunamaz.Hata yapan ayakta kalamaz. Taht bir varis bekliyor. Ama o koltuğa oturan kişi yalnızca lider olmayacak, dengeleri değiştirecek. Ve herkes biliyor... Hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.