Umutsuzluk da bir umuttur...

​Aynı anda doğan, beşiklerinde sözlenen Elif ve Yaman, birbirlerini kardeş bilerek büyüdüler. ​Onlar, kasabanın en iyi iki arkadaşıydı. Fakat aile büyüklerinin yıllar önce verdiği o "beşik kertmesi" sözü, üzerlerinde görünmez bir kader yükü yaratıyordu. Her geçen gün artan aile baskısı ve "Ne kadar da yakışıyorsunuz" fısıltıları, ikilinin hayatını çıkmaza soktu. ​Evlenmek zorundalar. Ancak aralarında aşk değil, yalnızca samimi bir kardeşlik sevgisi var. ​Çözüm olarak sahte bir evlilik yapmaya karar verirler: Evlenip uzaklara gidecekler ve birbirlerini özgür bırakıp gerçek aşklarına koşacaklar. ​Peki, kardeşlik sandıkları o güçlü bağ, uzak bir şehirde yan yana uyanmaya başladıklarında gerçekten kopacak mı? Yaman ve Elif, sahte bir kâğıt üzerinde başlayan bu yolculukta, yalanın ortasında gerçeği bulabilecekler mi? ​Gelenekler, görevler ve keşfedilmeyi bekleyen bir aşk üçgeni: Bir beşiğin sözüyle başlayan bu hikaye, hangi kalbin yıkımına yol açacak?

Ben gece, gece gıbı karanlık olan... Deli dolu bir kızım ıtalyaya tatile gelmıstım orda yanlışlıkla turkıyeye donucekken yanlıs ucaga binmişim oda İtalyan mafyasının özel ucagıymıs... "bırak elleme uyusun, benim ucagıma bindiyse kalıcak..."

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Yıllar sonra birini bulan iki arkadaş beklenmedik bir şekilde karşılaşırlar am sıkıntı vardır ne oldugunu ikiside bilmiyordur ve ögrendikleri zaman hayatların şokunu yaşacak olan bu çift bilmedikleri sonlarını yazıyorlardır Rüya ve Mete çiftini ne bekliyor acaba

Hayalet lakaplı Vira Karahan, duygusuz bir ajandır. Yeni görevi: Aras Yalın’a yaklaşmak, sırlarını çalmak ve bitirmek. Ama plan ters gider. Maskeler düştükçe aşk mı doğar, ihanet mi? Geçmişin karanlık sırları, kayıp aile, ölümcül bir örgüt ve yasak bir tutku... Duygularını öldürdüğünü sanan bir kadın, kalbine dokunan bir adamla karşılaştığında ne yapar? Tık tak... Zaman daralıyor. Aşk mı kalır, yoksa ihanet mi? Gizem, tutku ve tehlike dolu bir hikâye. Maskelerin ardında kalan kalp, hayatta kalabilecek mi?

Çanakkale`ye gezi olarak giden dolunay Çanakkale de kar yağma nedeniyle Çanakkale de 1 hafta mahsur kalır.mecburen bir köyde yaşayan büyük annesiyl yaşayan berkin evinde kalmak zorunda kalır . Sonra berkle yaşadığı nefretle kavgalar başlar sonra aşka dönüşür.....

Bir emanet sözü, bir baba vasiyeti, edinilen intikam yeminleri ve susulan bir aşk… “Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… Bu hikâyede en büyük günah, aşkı hissetmek.” *** ALINTI; "Hatırlamak için hiçbir manası olmayan anılara o tozlu raflarda bile yer verme Efsun. Bizim küçükken yaşadığımız anılar hatırlanmak için çokta önemli değil" Ali başını indirip Efsun`a döndüğünde onunla karşı karşıya gelmek çıkmaz sokağın tel örgüler ile kapalı olan kapısının önünde kalakalmak gibi bir şeydi. Ne üstünden atlamaya cesareti oluyordu ne de arkasına dönüp o yolu geri yürümeye mecali kalmıştı. "Neden bana bu kadar soğuk davranıyorsun Ali?" Efsun balkondan çıkmaya hazırlanan Ali`ye dayanamayıp sormuştu. İçinde bir yerlerde kafasını yoran bu düşüncelere yenik düşmek artık ağır geliyordu. "Soğuk davrandığım falan yok her zaman ki halim" Ali omzunun üstünden Efsun`a açıklayamadığı tonlarda baktı. "Babamın benim için yazdığı o defterdekileri okuduğumuz günden beri benimle konuşmuyorsun bile Ali?" Efsun Ali`nin yüzünün her bir zerresini incelerken onun mimiklerinden ne düşündüğünü çözmek istiyordu. "Ben hep böyleydim Efsun. Herkese olduğu gibi sana karşıda mesafemi korumuşumdur. Sen bir yakınlık hissettiysen bunun önüne geçmeni isterim" dedi Ali Efsun`un kirpiğine düşen kar tanesinde takılı kalarak.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki!

Bir aşk hiç bu kadar acı vermemişti...🥀🍂 Eflin hayatını tek bir kişiye adamış biriydi. Küçüklüğünden beri kalbi sadece o kişiye aitti. Ama nerden bilebilirdi ki o aşkının karşılıksız olacağını ve sevdiği adamın onu hep o küçük kız çocuğu olarak gördüğünü. Kalbi aşkla beş yaşındayken tanışan Eflin hayatının en büyük ilk darbesini 16 yaşında sevdiği adamın bir anda ortadan kaybolarak alır. İkinci büyük darbeyi ise yılardır arayıp ama tek bir iz bulamadığı anlarda alır; doktorluk yaptığı hastanede sevdiği adamı acil gelen bir vaka ile ambulansta görür. Ölümün kıyısında olan sevdiğini yani Ateş`i görmek onda büyük bir yıkıma neden olmuştu. Sevdiği adamı yıllar sonra böyle görmeyi beklemiyordu. Onu ölümün kolarında görmek Eflin için büyük bir yıkım olmuştu. Asıl olayların başladığını ve hayatının nasıl çıkmaza girdiğini henüz bilmiyordu. Ama onu sevdiğine çok pişman olacaktı Eflin! İşler sarpa saracak ve her şey tepetaklak olacaktı. Karma elbet insanı bulurdu. Yaşattığını yaşamadan ölmezmiş insan işte karma tam olarak bu ikisinin hayatını alt üst edecekti... Eflin ve Ateş! Karmaşık bir aşk serüvenine katılmaya ne dersiniz bakalım sizi sürükleyenbilecek mi Eflin ve Ateş`in kaoslu, tutkulu, nefret dolu bu aşkı?

Aynı duvarı paylaşan iki yabancı… Biri masum, biri karanlık sırlar taşıyor. O, yan komşusunun kim olduğunu bilmeden ona aşık oldu. Bazı duvarlar sadece sesleri değil, günahları da saklar.

"Valeria, Vladimir`e yıllardır sessizce platonik bir aşk besleyen genç bir kadındır. En yakın arkadaş grubuyla her sırrını paylaştığını sanırken, bir gün öğrendiği acı bir gerçekle sarsılır. Platonik aşk, arkadaş ihaneti ve kendini kandırma üzerine yoğun, duygusal ve romantik gerilimi yüksek bir karanlık romantizm hikâyesi."

Üniversitenin ilk yılıydı. Jisung ve arkadaşları,şans esere hem aynı şehire düşmüş,hemde aynı yurda düşmüşlerdi. Bölümleri farklıydı sadece. Odasında yalnız olacağını düşünüyordu,ama gecikerek gelen üst sınıf bir üniversite öğrencisinden habersizdi. Lee Minho,tam 2 yıl sınıfta kalmış,şu anda üniveriste 2. Sınıf öğrencisiydi. Okulda pek bir arkadaşı yoktu,asabi ve gıcık olunuşuyla bilinirdi. Çok gevşek ve zorba bir öğrenciydi Minho. Kancayı taktiği insanlarla uğraşmak hoşuna gidiyordu. Zorbalığını fazla ileri düzeyde yapmıyor,kendince sınırlar belirliyordu. İkili daha ilk günden birbirleriyle anlaşamayıp nefret beslemişti. Yaşadıkları küçük atışma ve tartışmalara rağmen,başları sıkıştığı zaman mecburi birbirlerinden yardım dileniyorlardı. Jisung`un zekası ve Minho`nun gücü birleşince üstesinden gelebiliyordular çünkü. İkilinin başlangıçta ki nefreti,aslında ileride olacak aşklarını harlayan temel etkenlerden biriydi...

Babası seri katil mafyamızın babasını öldüren kızdan intikam almaya çalışırken kıza aşık olur

Mine nazlı bir çiçektir, ama ser bir Kayaya tutunur. Bu tarzı beğenirseniz yorum yapar mısınız? Diğer kitabım KALBiM ATTIĞI SÜRECE bitmiş durumda ama bunu yorumlara göre ilerletmeyi planlıyorum

İstanbula gelen bir kız Onunla yolda karşılaşıp ona ilk görüşte aşık olan adam... Kızın bu adam hakkında öğrendiklerinden sonra ondan nefret etmesi Sonra yumuşamasama defne nasıl yumuşayacak ve gizemli adam kim...

Ablasının doğumu için kısa bir süreliğine Adıyaman `dan İstanbul `a taşınan Şeyma, orada aşkı bulacağından habersizdir. **** Gelin bu maceramıza sizde ortak olun. İlk kurgumdur, bundan dolayı mantık hataları ve yazım yanlışları olabilir. Kitabıma bir şans verirseniz çok mutlu olurum.❤️🙏

Kafes ayakta kalır Kalp ölür...

Marul Tarlası ve Hödüke hoş geldiniz...

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Masum bir kız ve ona takıntılı olan mafya 🪽🔥🪽🔥🪽🔥🤍❤️‍🔥 Ben okumanızı öneririm ✨️🎀💫

Bazen bir insanın sessizliği, bir dünyanın çığlığıdır. Bir çocuk, bir anne, bir silah… Ve yıllar sonra susarak yaşamaya mahkûm bir adam. Aras, geçmişin gölgesinde nefes almayı unuttuğunda, bahar yeşili gözleriyle bir kadın ona yeniden yaşamı hatırlatır. Ama bazı mahkûmiyetler parmaklıklarla değil, vicdanla örülür. Affetmenin ve affedilmenin sınırında, iki yabancının yolu gökyüzünün altında kesişir. Kimi susarak yaşar, kimi konuşarak ölür… Ve bazen, özgürlük gökyüzünün altında değil kalbin derinliklerinde saklıdır.