devam ediyor 1s önce güncellendi
Zambak İzi
@opheliaa07
Okuma
22
Oy
16
Takip
7
Yorum
26
Bölüm
2
Ses Züleyha`nın içini acıtıyordu, kendi tonu, ona babasını hatırlatıyordu. "Zambak, zumbak." Elindeki bıçağı yere fırlattı. "Dön arkana, geri geri bak!"
Bartın, çehresini ileri dikmiş, gerisindeki kadına bakmaya ihtiyaç duymuyordu. Bıçaktan korkacak değildi, ama aradığı "zambak izi" korkutabilirdi onu.
Züleyha tekrar yükseltti kendini, "Arkana bak Bartın, belkide aradığın bir nefes gibi yakınında." İçinde birşeyler koptu Bartın`ın, aradığın derken ne anlatmak istedi? Bilmiyordu. Ama bakması gerektiğini anlamıştı.
Başını yavaş yavaş geriye doğru götürdü, ve gördü. Sadece gördü, çünkü gördüklerinin ifade edileceği bir biçim yoktu.
Yüzünde zambak şeklinde doğum lekesi olan, mavi gözlü bir kadın. Züleyha, Tanrının lütfu.
"Katil olsam, bir kez bana baksan," Bartın kulaklarını tıkadı parmaklarıyla, lanetini duymak onu yakacak tek şeydi.
Züleyha`nın kolundan hafif bir yara izi süzüldü. "O gözlerin okyanus olsa, beni boğsan." Etraf bulanıktı, çift gözler için. Sis kaplıyordu ortalığı, birer birer.
"Ve," dedi ses tonundaki kaybedişi gizlemeyerek. "Okyanusum olamasan da, topraklarınla bana mezar açsan."