Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

Baz? anla?malar?n bedeli para de?ildir�

Maral Sarraf, ailesinin y?llard?r saklad??? bir borcun bedelini �demek zorunda kalaca??n? bilmiyordu.

Kar??s?ndaki ki?i ise Araz Karahan�d?. So?uk, g��l� ve herkesin ad?n? duydu?unda sustu?u bir adam.

Bir bor�.

Bir anla?ma.

Ve mecbur b?rak?lan bir evlilik�

Ama baz? anla?malar, hi� beklemedi?in duygular?n ba?lang?c? olabilir. ?

Anla?man?n Bedeli

Baz? bedeller �denir, baz?lar? ise kalpte kal?r.

annemin yen? biriyle evlenmesiyle hayat?m tamamen degi?icekti �ok bilmedi?im bir ?ehir bilmedi?im bi ev ve �vey babam?n 2 o?lu
Emir ve Sarp
birbirinden 2 farkl? ki?iilik
bu sadece ba?lang?�t?
pekiya nolucakt?

Asel Yılmaz, geçmişinin karanlık sırlarından habersiz, sıradan bir hayat sürerken bir gece Dmitri Orlov`a düzenlenen suikasta tanık olur ve onu kurtarır. Ancak bu olay, Asel`in hayatını geri dönüşü olmayan bir şekilde değiştirir. Dmitri, Rusya`nın güçlü suç dünyalarından birinin varisi olarak ailesinin geçmişiyle ve yıllardır saklanan tehlikeli sırlarla mücadele etmektedir. Asel`in hayatına girmesiyle birlikte iki farklı dünyanın yolları kesişir. Asel zamanla kendi ailesinin geçmişinin de bu karanlık dünyayla bağlantılı olduğunu öğrenirken, kendisini tehditler, gizli anlaşmalar ve geçmişten gelen düşmanların arasında bulur. Bir yandan hayatta kalmaya ve geçmişinin gerçeklerini ortaya çıkarmaya çalışan Asel, diğer yandan kendisini korumaya çalışan Dmitri`ye karşı duygularının değiştiğini fark eder. Fakat aralarındaki bağ güçlendikçe, onları ayırmak isteyen güçler de daha tehlikeli hâle gelir. Kurşunun Gölgesinde, geçmişin sırları, suç dünyasının tehlikeleri ve karanlığın içinde filizlenen bir aşkın hikâyesidir.

Gözümden düşen göz yaşımı eliyle tuttu ve parmağından aşağı akmasını izledi, bu yaptığı tuhafıma gitse`de aldırmadım ve yeniden önüme döndüm. "Larmes." Dediği ile ona döndüm ve anlamsızca bir bakış attım suratına. Ne demek istiyordu ki? Bakışlarımı görünce hala havada tuttuğu parmağını gösterdi ve tekrar konuştu. "Göz yaşları..."

“Merak etme, Karan Bey. Dünyadaki son erkek sen olsan bile seninle evlenmek için sıraya girmezdim.” Karan bana baktı. “Güzel. En azından bu konuda anlaşabiliyoruz.”

Yeryüzüne sığamayan herkesi yeryüzüne bağışlayan biri vardır. Bazen en dik "yamaçlar" ince ince "çiseleyen" yağmurun altında aşılır. Her karar, bir günde verilmez...

ac?lar �ekeren kendi hayat?n? kurup g��l� duran bir kad?n.

babas? ve annesini g�zleri �n�nde �l�?�n� g�ren ama asla pes etmeyip her ?eyini sevdi?i ve kendi i�in kullanan adama

Ben sadece huzur bulmak i�in kendimi soka?a atm??t?m nerden bilebilirdimki asil huzursuzlu?un sokakta oldu?unu

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

"Karanlığa adım attığında kuralsız oyunlar başlar" Bu adada kurallar yoktu. Sadece bedeller ve o bedelleri tahsil eden adamlar vardı. Luna Gry, abisinin peşinden Yasak Bölge’ye girdiğinde tek amacını biliyordu: Hayatta kalmak. Ancak adanın kontrolünü elinde tutan tehlikeli liderlerin arasında kalmak, planladığı en son şeydi. Yüzündeki maskeyi asla çıkarmayan, soğukkanlı acımasızlığının arkasında kışkırtıcı bir yakınlık saklayan Draco Roscue, Luna’yı kendi sınırlarının içine çektiğinde oyunun kuralları sil baştan yazıldı. Geri dönüşü olmayan bir sır. Dokunulmaması gereken bir kural. Ve karanlığın tam kalbinde başlayan tehlikeli bir hesaplaşma. ...

sahalar?n parlayan y?ld?z? Sarp Karahan, kariyerini sarsacak bir s?rr?n bedelini �detmek i�in gen� muhabiri ac?mas?z bir k?skaca al?r.

Elindeki karanl?k kozla gen� kad?n? k�?eye s?k??t?ran Y?ld?z, ona bir se�im de?il, ka�??? olmayan bir mahkumiyet teklif eder: Ya t�m gelece?inin kararmas? ya da bu sahte evlili?e at?lacak zoraki bir imza. Gen� kad?n i�in bu evlilik, ???lt?l? d�?�n salonlar?n?n ve fla?lar?n arkas?na gizlenmi?, her ad?m? tehditle �r�lm�? bir esaretin ba?lang?c?d?r.

Bir yanda hayranlar?n alk??lar?, di?er yanda ise kapal? kap?lar ard?nda birbirine nefret ve ?�pheyle bakan iki yabanc?n?n so?uk sava?? vard?r. �zg�rl�?�n�n bedelini bir soyad? ile �demek zorunda kalan muhabir i�in art?k hayat, man?etlerin �ok �tesinde, her an? bir tehdidin g�lgesinde ge�en tehlikeli bir oyuna d�n�?�r. Nikah masas?ndaki o zoraki "evet" kelimesi, bir a?k?n de?il, kurtulmas? imkans?z bir kafesin kap?lar?n? aralar.

Asl? Mira bu tutsakl?ktan kurtulabilecek mi?

Adaletle su�un aras?nda filizlenen, s?rlarla b�y�yen bir a?k

�ylesine BL yane

yeni kitappp

Ben,Asena ailem ya?am?yor Asude ile ya??yorum.Yeralt?n?n �nemli isimlerinden biriyiz Asude ile.Asude s�slenmeyi sever bense sade ?eyler severim farkl? oldu?umuz tek konu bu san?r?m ikiz gibiyiz.

12 yıl önce işlenmiş bir çifte cinayet ve intikam ateşiyle tutuşan yaralı bir kadın. Anne ve babası 12 yıl önce öldürülen Scarlett, hayatını baştan kurmuş ve işinde basamakları kendi kendine tırmanıp kendi alanında çok başarılı bir iş kadını olmuştur ama kalbindeki intikam ateşi asla sönmemiştir. Bu yolda karşılaşacağı insanlar ve başına gelecek olaylar ise hayata ve kendine olan bakışı açısını tamamen değiştirecektir. Ama ya kalbindeki intikam ateşi o kalbi kül ederse?

"İntikam, gizem, aşk ve tehlike dolu mafya hikayesi."

kuzgun a??k oldu?u k?z? Asenay? bulmu?tur ve bidaha asla b?rakmak istemez Asena ya?ad??? a??r tranvalar y�z�nden haf?zas?n? kaybeder tek hat?rlad??? o korkun� olay ve her ?eyi olan abisi Mira�t?r ama kuzgun bir s�z vermi?tir kendine ve herkes o bedeli �deyecektir...

St. Petersburg’un karanlık sokaklarında, her şeyden daha karanlık…