"İlk önce silah kullanmayı sonra, benim olmayı öğreneceksin" Kitap kapak tasarımı: @geceyazariii7

İki düşman ailenin ortasında kalan iki aşık genç....

Kendine tutsak olanlar için...

İstanbula gelen bir kız Onunla yolda karşılaşıp ona ilk görüşte aşık olan adam... Kızın bu adam hakkında öğrendiklerinden sonra ondan nefret etmesi Sonra yumuşamasama defne nasıl yumuşayacak ve gizemli adam kim...

Ingiltere 1800`lerde geçen büyülü krallıkların bulunduğu bir dünya`da geçmektedir. Kanstern Krallığı, tarihi boyunca gücü hep elinde tutmuştur ve yıllar boyu onurlu askerleri ve güçlü kılıç ustaları ile bilinen bir krallıktır. Kral Malcolm tahta geçtiğinde izinsiz büyü kullanımını tamamen yasaklamıştır. Yıllar geçtikçe büyüye karşı korkusu ve endişesi çoğaldıkça, büyü ve büyü barındıran bütün nesnelerin sadece Kraliyet Ailesi tarafından kullanılabileceği bir yasa çıkarmıştır. Reni sahip olduğunu bilmediği bu güçleri ile kendini kanitlayabilecek miydi? Hayatının başlangıcından beri yanında duran insanlara ne kadar güvenirsin? Onların sadakatinin sınırı nedir? Reni bu hikâyede güvenebileceği, onun benliğini silmeye çalışmayacak ve onun olanı elde etme yolculuğunda arkasında duracak yoldaşlar arıyor fakat kendi anılarına ve duygularına güvenemezken bu ne kadar mümkün?

"AFFETMEK BÜYÜKLÜKSE,İNTİKAM ADALETTİR." Yedi yıl önce Biricik, tek bir gecede aşkını, hayallerini ve kendisini kaybetti. Herkes Karen`in onu sebepsiz yere terk ettiğine inandı. Biricik de öyle... Şimdi ise kader onları yeniden aynı masaya oturtuyor. Bu kez bir aşk için değil, iki büyük ailenin geleceği için yapılacak zorunlu bir evlilikte. Ama Biricik`in tek bir amacı var: Karen`e, kendisine yaşattığı cehennemi tek tek geri vermek. Tam intikam planı işlemeye başlamışken isimsiz mesajlar gelir. "Geçmişin tozlu sayfalarını karıştırmayı bırak." "Karen`in de peşini bırak. İntikam planının da üzerini çiz." Ardından bir piyano resitali kana bulanır. Kurulun içinde bir hain vardır. Ve yedi yıldır saklanan gerçekler, herkesin sandığından çok daha karanlıktır. Aşkın, ihanetin, aile sırlarının ve gücün iç içe geçtiği bu hikâyede tek bir soru cevabını bekliyor: Gerçekten ihanet eden Karen miydi... yoksa herkes yanlış kişiden mi intikam alıyordu?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bir tarafta dürüstlük hastası adam diğer tarafta zor durumda olan bir kadın ve kaderin onlara sunduğu karşılaşma.

Lavinia, İngiltereden gelmiş kendi halinde kütüphanede çalışan sevilen bir kızdır. Kaya ise ona takıntılı bir mafya. Klişe diyip geçmeyin. Lavinia okuduğunuz kadar masum olmayacak. (1& içermez.)

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

Bu kitap yazacağım ilk kitap olacak okuyarak hatalarımı düzeltmeme ve gelişimime yardımcı olmanızı ve eleştirel yorumlarınızı iple çekiyorum.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Herkes onun adını korkuyla anıyordu. O ise kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği adamdı. Ama bir gün, onun karanlık dünyasına hiç beklemediği biri girdi. Bir sır, bir düşman ve imkânsız görünen bir aşk… Peki mafyanın kalbi gerçekten hâlâ atıyor muydu?

Onu adalete teslim etmek zorundayım ama nasıl...

Zifir’in dünyasında kurallar basitti: Ya vururdun ya da yıkılırdın. O geceye kadar, bu kuralı bozacak hiçbir şifa henüz o karanlık kafese sızmamıştı. Demir Arca; yeraltının illegal dövüş ringlerinde "Zifir" lakabıyla nam salmış, acıyı ruhunun en ücra köşesine kilitlemiş acımasız bir savaşçı. Onun hayatı, parmaklıklar ardındaki o vahşi kafes hücresinden ibaretti. Aden Soykan; babasının gölgesinden kaçıp sığındığı küçük veteriner kliniğinde, sessiz canların acısını dindiren bir veteriner. Sağanak bir gece yarısı, illegal bir dövüşten ağır yaralı çıkan Demir, kollarında can çekişen köpeği Rex ile o kliniğin kapısını yumruklarıyla devirdiğinde sadece bir veterinerin kapısını açmadı; kendi kaderinin de kilidini kırdı. Biri yıkmak için büyütülmüştü, diğeri ise yaşatmak için... Zifir, kendi hücresinden çıkıp hiç bilmediği bir şifanın tam ortasına düştüğünde, karanlık ve aydınlık ilk kez bu kadar tehlikeli çarpışacaktı. Çünkü bazı yaralar sarılmak için değil, kanatmak için açılırdı; ve o gece zifiri karanlık, şifaya diz çöktü.

Akaza ne kadar Tanjiro`yu zorbalasada içinde bastırmak isteyip yapamadığı bir tür duygu taşır...

Bazı insanlar tesadüf değildir. Defne Amber Akın geçmişinin gölgesinde yaşamaya çalışan genç bir kızdır.Mete Deniz ise kayıplarıyla savaşan bir polis... İkisi de yaralıdır. İkisi de eksiktir. Ve bazı bağlantılar koparken bazıları kader olur. Geçmişin izleri, kayıpların ağırlığı ve iyileşmeye çalışan iki kalp... Bazen bir insan başka bir insanın yaralarını sarar. Bazen de o insan, yaranın ta kendisidir.

Öldürmek istiyorum hepsinin çesetlerini görmek istiyorum. Çoçuken ne kadarda masum, saf ve cahiliz. O yüzden Çoçuken mutluyduk cahiligimiz bizi mutlu yapandı. Ne kadar bilgin olduysak ne kadar bir şeyleri fark ettiysek o kadar yıprandık o kadar solduk. Böyle bir hayat yaşamak istemiyorum. Ve yeni bir başlangıç yapmak istiyorum. Bu yüzden öldürmek istiyorum, kaçmak istiyorum bu kaderden.Nefret ve öfkemi kontrol edemem artık

Her şey bir yansımayla başlar. Çoğumuz aynaya baktığımızda sadece görmek istediğimiz o pürüzsüz yüzeyi görürüz. Duru için bu yansıma; kusursuzca çizilmiş mimari taslaklar, Londra hayalleri ve ailesinin onun etrafına inşa ettiği şeffaf ama aşılmaz cam fanustu. O, her zaman bir sonraki adımı, bir sonraki binayı ve bir sonraki başarıyı planlayan "ideal" bir inşaatın mimarıydı. Sonra hayat, pürüzsüz porselenin üzerine simsiyah bir is bıraktı. Aras, o taslakların hiçbirine sığmayan bir hataydı. Egzoz dumanı kokan ceketi, motorunun gürültülü sesi ve hiçbir şeyi umursamayan buz gibi bakışlarıyla, Duru’nun inşa ettiği her şeyi yıkmaya gelmiş bir enkaz gibiydi. İstanbul’un kalabalık caddelerinde ve hızla giden bir arabanın sessizliğinde karşılaştıklarında; ikisi de henüz farkında değildi: Bazen birini gerçekten görebilmek için, önce yansımanıza bakmayı bırakmanız gerekir. Bu hikaye; inşa edilen hayallerin, kaçılan enkazların ve aslında kim olduğumuzu bulduğumuz "yansımaların ötesindeki" o tekinsiz boşluğun hikayesi. Londra’nın isli rüzgarına hazır mısınız?

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Belkide sizin aradığınız hersey gözünüzün önünde gecerse dersem?Belkide hayat bir yalan.İsin sonu aska dönerse belki bu serüvenin?

Hakime olan Eflin`in, trajedik bir kazadan sonra tüm kemikleri parçalanır. Uzun süren tedavilerin ardından iyileşir. Kazadan yıllar sonra Ankara`ya sonunda taşınabilmiştir. Orda hakimliğini yaparken avukat Erdem ile tanışır. İlk başta birbirlerinden ne kadar haz etmeselerde yavaşça bu duygular hoşlantıya dönüşür. Eflin tam duygularını kabullenmişken bir anda Erdem uzaklaşmaya başlar. Eflin ilk başta anlamdıramaz. Fakat Erdem`in bildiği o büyük sırrı öğrenince hayatı mahvolacaktır. Gerçek aşkı bulduğunu sanarken gerçekleri öğrenecektir. NOT: Her gün bir bölüm gelectik. Keyifli okumalar. Takip edip oy verirseniz çok mutlu olurum. <3

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Almanya`nın Frankfurt eyaletinde doğup büyüyen, annesi ile yaşayan Alina, baba sevgisinden mahrumdur. Alina bebekken babası onları terk eder. Yıllar sonra annesinin ani kararı ile Türkiye`ye taşınırlar. Aynı zamanda üniversite öğrencisi olan Alina yatay geçiş ile Türkiye`de eğitimine devam eder. Gittiği okulda Aras diye bir çocukla tanışır. Aras egoist, kız düşkünü ve kötü çocuk olmasıyla tanınan okulun popüler çocuğudur. Ama aslında içinde yatan kişilik dışarıya gösterdiğinden çok farklıdır. Alina ile Aras gün geçtikçe birbirlerinin gerçek hikayelerini öğrenip aşık olurlar. Ama geçmişin izleri onları rahat bırakmaz.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?