Bazen sevgi geçmişten beri sizi tutsak eden bir prangadır... ZORLA! Ve biz "Sanıyorduk ki bu hikaye zıtlıkların, hayır bu hikaye zifirindi. Karanlık çoktan farkı açmıştı. "Bu roman inadın ve zıtlığın karanlığa esir olduğu bir sevginin sadece başlangıcıdır..

Ben Luna Bozdoğan, İstanbul’un günümüze inat, Türk sinemalarında görmeye alışkın olduğunuz, o samimi sıcak mahalle ruhunu hala korumayı başarabilmiş, mahallelerinden birinde, ailemle yaşıyorum. Biz iki kardeşiz. Abim Karan, Ankara’da yaşıyor ve doktorluğunun ilk senesi. Ondan uzak kalmaya hala alışamadım ve onu çok özlüyorum. Çocukluğum bu mahallede geçti ve o günlerden kalma iki dostum var. Efsun ve Fatih. Onları çok seviyorum ve aramızdaki bağı size hiçbir kelimeyle anlatamam. Efsun ve ben 24 yaşındayız. Efsun, kızıl kıvırcık saçlı, ela gözlü ve pozitif enerji yüklü canım arkadaşım. Ben hemşirelik o ise kamu yönetimi okudu. İkimiz de KPSS sınavına girdik ve atanmayı bekliyoruz. Bu sırada da mahallemizde yeni açılmış olan Kitap Deryası adlı kitapçıda çalışıyoruz. Efsun, kitapçının sahibi Atilla beye kör kütük aşık. Yine de Atilla beyden adım gelmediği için beklemede kalmak zorunda. Fatih ise benim karanlığımın ışığı, iyi günlerimin mutluluğu, kötü günlerimin güvenli limanı. Bizden 3 yaş büyük. Babasının mimarlık ofisinde iç mimar olarak çalışıyor. İki senedir bana karşı hisleri değişti. Eskiden kardeş, dost hisleri beslerken, şimdi bana aşkla bakıyor. Onun hislerine karşılık vermeyi çok denesem de çocukluktan beri onu kardeş gibi görmüş olmam buna engel oluyor. Ona hiç o gözle bakamadım. Onun bu hisleri ise benim vicdanıma bir ok gibi saplanıyor. Karşılık veremiyor olmak ise daha da canımı acıtıyor. Bir de benim kopamadığım tutkularım var. Birinci sırada kitaplar geliyor. Her tür romanı çok sevsem de polisiye ve gizem kategorisinin yeri bende apayrıdır. Kitabı okurken, kurgunun içine dalmak, kelimelerle hayali bir yolculuğa çıkmak, olağanüstü bir mucize. İkinci sırada ise, şarkı sözü yazmak ve evdeki emektar gitarımla bu şarkıya ses olmak benim tutkularımdan. Sesim çok güzel olmasına rağmen, bestelediğim şarkıları dostlarım dışında kimsenin yanında söyleyemiyorum. Çünkü ben kalabalık önünde konuşamayan, sesi titreyen, tüm gözler üzerindeyken panik olan biriyim. Evet maalesef ki yıllarca uğraşmama rağmen bunu yenmeyi başaramadım. Neyse ki Fatih var da o benim şarkılarıma ses oluyor. Mahallemizin daha hareketli olan kesiminde yer alan Gökyüzü kafede, pazar günleri canlı müzik Fatih’in sesinden kulaklarımızın pasını siliyor. Umarım bir gün bende kendi şarkılarımı herkesin karşısında söyleyebilirim. İşte benim hikayem, sıcak, samimi ve sıradan. Herkesin hikayesi gibiydi. Ta ki üst katıma yeni biri taşınana kadar. Ukala, öküz, hödük ve Allah’ın cezası biri. Onunla diyaloglarımız hep benim sinir harbimle sonuçlandı. Düşman başına dediğim, evlerden ırak olması gereken cinsten biri. Kumral, uzun boylu, yeşil gözlü (tonuna hala karar veremedim) bir adam. (Maalesef ki yakışıklı) Birde dudağının kenarıyla sırıtıp, eline cebine atıp poz kesmesi yok mu. Iyy nasıl gıcık oluyorum. Asla tipim değil. Bilmezdim. Bilemezdim. Aşka küsen bana, tekrar aşkı öğretecek birinin olabileceğini. Hele ki bunun üst kat komşum olduğunu söyleseler güler geçerdim. Rüyamda görsem “totom açıkta kalmış” derdim. Ama öyle olmuyormuş. Büyük konuşmamak lazımmış. Yaşayarak öğrendim. Onun gelişiyle tüm hayatım değişti. Tıpkı kalbimin atışının değişmesi gibi. İşte benim hikayem. Başlayalım mı?

Ezgi Babasının intikamını alması için Mafya başı Efe’yi öldürmesi gerekiyordu ama Ezgi’nin bilmediği şey Efe’ye karşı olacak olan hisleriymiş…

​Aynı anda doğan, beşiklerinde sözlenen Elif ve Yaman, birbirlerini kardeş bilerek büyüdüler. ​Onlar, kasabanın en iyi iki arkadaşıydı. Fakat aile büyüklerinin yıllar önce verdiği o "beşik kertmesi" sözü, üzerlerinde görünmez bir kader yükü yaratıyordu. Her geçen gün artan aile baskısı ve "Ne kadar da yakışıyorsunuz" fısıltıları, ikilinin hayatını çıkmaza soktu. ​Evlenmek zorundalar. Ancak aralarında aşk değil, yalnızca samimi bir kardeşlik sevgisi var. ​Çözüm olarak sahte bir evlilik yapmaya karar verirler: Evlenip uzaklara gidecekler ve birbirlerini özgür bırakıp gerçek aşklarına koşacaklar. ​Peki, kardeşlik sandıkları o güçlü bağ, uzak bir şehirde yan yana uyanmaya başladıklarında gerçekten kopacak mı? Yaman ve Elif, sahte bir kâğıt üzerinde başlayan bu yolculukta, yalanın ortasında gerçeği bulabilecekler mi? ​Gelenekler, görevler ve keşfedilmeyi bekleyen bir aşk üçgeni: Bir beşiğin sözüyle başlayan bu hikaye, hangi kalbin yıkımına yol açacak?

Adaletin sessiz yüzü olan bir grup insan Bir yemin uğruna çarpışan 7 kişi... Bir gece bir umut ışığı ile sarılan bedenlerin,bu ışık için verdikleri mücadelenin hayatlarına etkisi ve bu etkiler sonucu aldıkları kararlar. Aşk imkansız işi gibi gelirken, hayatlarının merkezinde onun için can verebilecek bir vaziyete gelir.

Dört yıl boyunca aynı okulda, aynı koridorlardan geçtiler. Bazen göz göze geldiler, çoğu zaman gelmediler. Konuşmadılar. Ama birbirlerini hep fark ettiler. Bir Çay Kadar, söylenmeyen cümlelerin, yarım kalan ihtimallerin ve hiç yaşanmamış anların romanı. Bu kitapta büyük itiraflar yok. Aşklar ilan edilmiyor, hikâyeler dramatik biçimde başlamıyor ya da bitmiyor. Onun yerine, sessizlik var. Bakışlar, kaçınmalar, ertelenmiş cümleler var. Bir kütüphane. Bir kış günü. Bir masa. İki çay. Ve yıllar boyunca taşınan, adını koymadan da var olabilen bir sevgi. Bir Çay Kadar, okuruna şunu hatırlatıyor: Bazı duygular, yaşanmadığı hâlde eksik değildir. Bazı insanlar, hayatımıza girmeden de kalır. Ve bazı hikâyeler, tam olarak anlatılmadığı için unutulmaz olur.

3 kız arkadaş grubunda tek novanın sevgilisi yoktu fakat Hazel ve Maya bir plan hazırladılar Zane ve Leo (Hazel ve Mayanın sevgilisi) ve onların en yakın arkadaşı Arthur ile sahilde buluşacaklardı. Fakat novanın bundan haberi yoktu... 𝓣𝓮𝓷𝓲 𝓽𝓮𝓷𝓲𝓶𝓮

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

İris ile Marcus aynı apartmanda, aynı duvarların arkasında yaşıyorlardı. Kapıları birbirine bakıyordu ama hiç karşılaşmamışlardı, aynı merdivenden inip çıkıyorlardı, aynı sokaktalardı ama iris de bu tanışma anını beklemiyordu...

Hilal kyk yurtundan arkadaşları ile ayrı eve çıkarlar ama başına geleceklerden habersizdir.

Elimi belinde gezdirdim M:çok acıdımı D.K:hayır, kalbim kadar değil Beline Küçücük bir öpübücük kondurdum. Bedeni gerilerdi kocaman adam benim öpücüğümle titredi M: kalbin için ne yapabilirim bilmiyorum D.K: hep benim ol... ❤️ ( Kitaptaki aşk gerçekte yaşanmış ama daha farklı )

Düşman ailelerin birbirinden nefret eden iki çocuğu Alev ve Karan`ın , zamanla ailelerinin emirleri ve istekleri yüzünden birbirlerine zarar vermeye başlıycaklar ve bu zararlar zamanla kıvılcıma dönüşecek. ANA KARAKTERLER: ALEV GİRAY : 1.70 Boyunda, zeki , kurnaz , eğlenceli , sinirli , gece insanı , doktor. KARAN YILMAZ : 1.90 Boyunda, kurnaz , akıllı , acımasız , sinirli ,gece insanı , doktor Spoiler 🔥ikisininde doktor olmasının nedeni ; hastanede eğlenceli ve heyecanlı anlar yaşayacak olmaları.

“Bazı yaralar ise yalnızca doğru kalple anlam bulur; çünkü bazı acılar, ancak kesişen kaderlerde şifaya dönüşür.”

Zirve çiçeği... Kalbin tutsak olduğu bir yerde bedenin tutsak olması önemli midir Şahika vahşetin ortasına düşmüş bir çiçek gibidir zamanla o da kanlanır.Avuçlarından kan damlamaya başlar zamanla onlara benzer onlardan biri olur...

Bir balo salonunun sahte ışıltısı, Jasmine’in sarsılmaz otoritesi ve toplumun acımasız yargısı arasında sıkışmış bir hayat. Kate için `Bakış`, sadece bir karşılaşma değil; bir lekenin silinmeye başladığı o ilk andı. Eda Büyük`ün kaleminden, zarafetin ve trajedinin tam kalbine bir yolculuk.

“Hayat bazen karşına inci tanesinden beli güzel birini çıkarır”

Tozlu Kayalar Serisi II. Kitap. Tozlu Kayalar-Keşkeler I kitabını okumayanlar bu kitaba başlamasınn🫶 Oy vermeyi unutmayın

okuldan eve döndüğümde babamın bir adama borcu olduğunu duydum ve borç yerine beni verdiğini söyledi ve ne olduysa o günden sonra olmaya başladı...

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Bazı hükümdarlar taç taşır, bazıları da kaderini. Yüzünü örten maske, bir gizleniş değil; zamanın çizdiği bir huduttur. Onun ardında duran, hükmü sesinde değil suskunluğunda taşıyan bir iradedir. Taht, ona verilmiş bir yükseliş değildir. Her gün yeniden omuzlanan bir yüktür. Ama o, yükü taşırken eğilmez; çünkü eğilen sırt, hükmü kaybeder. Zaman bedenine dokunur, iradesine değil. Sessizlik içinde büyüyen bir kudret vardır onda; gürültüye ihtiyaç duymayan, tanıklıkla yetinen bir güç. Yazgısını hep bildiğini sanan kral kaderin ona asla sunamayacağı bir armağanla tanışır Ama o bu armağanı bir keder olarak görür Bu gerçekten bir keder mi ? Yoksa armağan mı ? (Bu hikayede geçenler tamamen hayal ürünüdür benzerlikler tamamen tesadüfidir !!)

Yeraltı dünyasının iki düşman ailesi, Bayraktarlar ve Sancaktarlar, nesiller boyu süren nefretle yaşar. Geçmişte yasak bir aşk ile başlayan bu düşmanlık, yeni nesilde taht kavgalarıyla büyür. Fakat kader, en büyük barışı iki ailenin varislerinin aynı gün, aynı saatte doğan çocuklarıyla yazacaktır.

*~KARAMSAR TAKINTIM~* 25 yaşındaki üniversite mezunu Lara bir gün ailesinin iş için yurt dışına çıkmasıyla bilinmeyen bir numaradan mesaj gelmesi Laranın tüm hayatını değiştirir. /hem iyi hemde kötü bir şekilde/ ✨-🫠Kitabıma şans vermeyi deneyin🫠-✨ *~|~O YONCA KANLI BİR YONCAYDI~|~*🍀🩸

Karşı komşum Kenan, erotik romanlar yazıyordu. Ben sadece ona pasta götürmeye gitmiştim... Ama kendimi bir romanın başrolü olarak buldum. Ta ki başka biri o hikâyeyi yeniden yazmak isteyene kadar.

Gözlerimin önünde yaşanan olaydan sonra böyle bir şey aklıma gelmeyecekti sevgili karıcım

Rüya, sıradan bir hayat yaşadığını sanırken bir gecede Rus mafyasının korunaklı duvarları arasına çekilir. Ona misafir denir; korunur, izlenir, sınırları çizilir. Ancak bilmediği bir şey vardır: Bu evde misafirlik diye bir şey yoktur. Ivan, kontrol etmeye alışık olduğu dünyasında Rüya’yı bir tehdit değil, saplantı hâline getirir. Onu öldüremeyecek kadar bağlı, serbest bırakamayacak kadar sahiplenicidir. Takıntılı bir mafya lideri tarafından adım adım şekillendirilen kız, zamanla gerçeği fark eder—kendisini esir alan adam, onu yok edemeyecek kadar saplantılıdır. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi?