Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bir kız düşünün Mafya babasının kızı ve şımarık bu Alya Karaca , Ve bir erkek düşünün Ajanlık görevi için koruma taklidi yapıyor bu da Kağan Demir. Pekiya bu ikisinin araında yasaklı bir aşk olursa?

İzel, hayatı boyunca babasının gölgesinde büyüdü.Babası İzel`in üstüne düştü el üstünde büyüttü, Ama İzel`in bilmediği şey o gölgenin ne kadar karanlık olduğuydu. Adalet için savaşmaya yemin etmişti. Bu yüzden yol onu Cumhuriyet Savcısı Deniz Kesgin`in yanına çıkardı. Fakat kaderin onun için hazırladığı dosya, hiçbir mahkeme salonuna sığmayacak kadar ağırdı. Çünkü Deniz, onun ilk aşkıydı. İlk kalp kırıklığı. İlk yarası. Ve asla tamamen kapanmayan tek hikâyesi... Yıllar önce birbirlerinden koparılmışlardı. Birinin kalbinden sökülüp alınan bir sevda, diğerinin içine gömülen bir özlem olarak kalmıştı. Deniz unutamamıştı. İzel ise unuttuğunu sanmıştı. Ta ki göz göze geldikleri o ana kadar... Fakat geçmiş sadece aşkı geri getirmeyecekti. Sırlar da geri dönecekti. Kanla yazılmış sırlar. İhanetler. Yalanlar. Ve İzel`in bütün hayatını yerle bir edecek tek bir gerçek: Babası, yıllardır peşinde oldukları karanlığın ta kendisiydi. Şimdi İzel`in önünde iki seçenek vardı. Ya kalbini dinleyip sevdiği adamın yanında duracaktı... Ya da kan bağının peşinden gidip her şeyi kaybedecekti. Çünkü bazı aşklar kaderdir. Bazı sırlar felaket. Ve bazı hesaplar... Er ya da geç ödenir.

Lisede karşılaşan iki gencin hikayesi iyi okumalar.✨

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Yüzyıllardır Elysara’nın kusursuz ütopyasını içten içe kemiren efsanevi “Karanlık Bozulmuş” Lady Veyra, bu sefer hiç beklemediği bir durumla karşı karşıya kalır: Kendi bedeninde 20 yaşındaki saf ve idealist Lira’nın ruhu uyanmıştır. Arsız, pervasız, baştan çıkarıcı ve kaosun ta kendisi olan Veyra, artık sadece kendi iradesiyle hareket etmemektedir. İki ruh, tek bedende… Ve tam karşısında, buz gibi disiplinli, soğuk ve yenilmez Mükemmellik Koruyucusu Dimitri vardır. Veyra için bu, yeni bir oyundan ibarettir. Ama Kızıl Diyar’ın derinliklerinde sakladığı yaraları, Elysara’nın sahte mutluluğu ve Dimitri’nin karşı koyulmaz soğukluğu ile yüzleşince, yüzyıllardır ilk defa gerçekten sarsılır. Düşman mı? Yoksa kader mi? Arsız bir villain’in kalbindeki en büyük savaş, bu sefer kendi duygularıyla olacaktır.

Tik, tak. Zaman dolurken, senden geriye kalan tek bir sondur. Küllerini yere akıtan sigara, dökülen kalbinin parçaları. Bir bir, senin ahını belirler. Farklı evrenler, aynı hükümet haksızlıkları, saçma kurallar. Aynıları senin aynanı belirler, nerede geleceğin? Kaybolmuş. Kaybettiler, sense öylece izledin. Hakettin mi bunu? "Gözyaşım kurudu, akmıyor." Akmayan gözyaşları, hep ukde alır içinde. Hep düğümler o boğazını, ki kendini tutabilesin. Ama herkes bir gün, o kırıklarını etrafa saçacak. Nur Kırıkları`nı ortaya çıkaracak. Güneş yok, söndü, geceyi düşmanı belledi. Oysa onu düşman eden etkin, yoktu gökyüzünde; yıldızlar yoktu. Kaybolmuştu, tıpkı geleceğin gibi. Tik, tak. Kandırılmaya devam et, başkaldırıya devam edelim. Lâkin bunun sonunda kaybeden sen, özgürlüğünü ellere veren siz olacaksınız. Tik, tak! Tik, tak! Alkışı durdur, öleceksin. Gözyaşını durdur, Nur`u sen öldürdün. Acımasız kadın, canavar kadın, duygusuz kadın. Hassas kadın, ağlamadan duramayan kadın, acı çeken kadın, güçsüz kadın. Gizle yaranı, bilsin mutluluğunu. Topla kanını, kalbini topla. Mümkün mü? Gibi değil, tıpkılar ve keşkeler. Acıtır. "Düşünmeyi bırak! Seni yitiriyor, düşünme! Duygusuz olmalısın, kaybedersin. Kazanmak zorundasın, toprak altındakine sözün var. Kazanmadan ölemezsin!"

Zira bazı hatalar telafisi mümkün olmayan bir sessizliğe mahkumdur. (MAFYA KİTABI)

Başka bir evrende üniversiteli isFad...

"Bir beden, iki kimlik ve asırlık bir lanet..." Esra için hayat, uzmanlık sınavı ALES notları ve nişanlısı Emre ile kuracağı mutlu yuvanın hayallerinden ibaretti. Ancak bir gece, bir fotoğraf karesiyle tüm hayalleri yıkıldı. İhanetin acısı, Esra’nın damarlarında dolaşan ve anneden kıza geçen kadim bir laneti uyandırdı. Öfke ve hayal kırıklığıyla dolup taşan Esra, o gece sadece hayatını değil, kimliğini de kaybetti. Artık aynaya baktığında gördüğü tek kişi kendisi değildi. Bastırılmış duyguları, onu hiç beklemediği bir bedene hapsediyordu. Abisi Kerem’in yanına sığındığı o fırtınalı gecede, üst komşusu tekinsiz dövmeci Sarp’ın buz gibi bakışlarıyla karşılaştı. Sarp, bu hırçın "hayaletin" ardındaki sırrı çözecek miydi? Yoksa Esra, lanetini dindirecek o gerçek kabulü hiç beklemediği bir kalpte mi bulacaktı

Bazı aşklar şifadır bazıları ise zehir, ve bazen hayatta kalmak için o zehri içmen gerekir

İki Yol Vardı,Var Olmak Yada Var Olmak İçin Olmak.

Aile dediğin şey anne baba değilmiş Aile dediğin şey sana aile gibi davrananmış ...

Kardeşimin hastane tedavisi için bir tefeciden borç aldım... En fazla ne olabilir ki?

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Han için Minho, ortaokuldan beri hayatını zorlaştıran kişiden başka biri değildir. Yıllardır süren nefret, lise hayatında da devam eder. Ancak Han`ın bilmediği bir şey vardır: Minho`nun ona karşı hisleri zamanla değişmeye başlamıştır. Bir zamanlar Han`ın üzülmesi hoşuna giderken, şimdi onun gözlerindeki mutsuzluk Minho`yu rahatsız etmeye başlamıştır. Peki yıllarca kırdığı birinin kalbine ulaşabilir mi?

NEFRETLE BAŞLAYIP AŞKA DÖNÜŞMESİ

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Başka bir evrende liseli isfad...

Dünya turu bir insanın başına en fazla ne getirebilir ki ? Ya da neden iki insan arasındaki farkı anlayamazsın ki?

F:doğrusu... Seninle gazlamak cidden iyi geliyor, Hwang H:Lee Felix, hoşuma gitmeye başladın

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”