“Hayatımı yakışıklı ve kaslı bir can kurtaranamı borçuluyum? Sadece hayallerde” Texting “Kimsiniz” “Hayatını kurtaran kişi?” “Saat gece 02:00 yazacak bu saatimi buldunuz yemeyin beni?” “Otelin aşşağısına gel göstereyim” “Geliyorum.”

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Düşmanlar sayesinde doğan aşk

Batu Antalya`nın karanlık sokaklarında kötü işler peşindeydi ta ki Selin ile tanışana kadar...

Miraç ve helinin hikayesi…

Dudaklarıma doğru eğildi ve sıcak nefesi tenime değerken fısıldadı: "Bu gece sadece benim olacaksın." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın) Kitabı okuduğunuz gibi takip + oy ve yorum yapın lütfen ❤️

Selam ben Nisanur. Bu bölümü yazarken hayal gücümun ne kadar çalıştığına bakcağım. Ve burada ilk defa kitap yazmaya başladım ve güzel olursa ilerde başka hayallerim varrrr. Seviliyonusssss❤️❤️🌸🌸🌸

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

​Kaybolmuş bir ruh, ipi kopup gitmiş havada öylece sallanan bir kukla… Hangisi yalan, hangisi gerçek şimdi? Gördüğüm yersiz sanrıların kaçı o mavi geceye aitken, kaçı zihnimin karanlığına ait mesela? Kimin peşindeyim ben ya da artık o mu benim peşimde? Sanki rollerin çoktan dağıtıldığı bir film senaryosuydu hayatım ve ben rolüm yokken öylece dalmıştım. Ne arkamda birisi var ne yanımda ama ben ne zaman baksam ardıma aynı maviler, aynı karanlık ve aynı nefes nefese kalmışlık… Her gözümü kapattığımda aynı orman, aynı gece. ​"Uyumuyorsan bile kapat gözlerini Lamia, çünkü her göz kırpışında ona daha çok yaklaşıyorsun." ​Zihnimin bana oynadığı oyunların kaçıncı perdesindeydim ben şimdi. Kaç perde kaldı finale ve kaç kişinin kanı var ellerimde? Daha vermem gereken kaç savaş var hakikat için ve ben yine niye başroldeyim. Korkusuzluğum, korkularıma dair tek kâbusum şimdi. Zihnim ve o gece tek zindanım.

Her hikaye bir tesadüfle başlar... Bizimki tek bir mesajla.

açıklama yok kafama gore✌️✌️

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

Gardenya oldukça başarılı zeki ve hırslı bir uluslararası avukattır geçmişinden yaraları olan ama asla vazgeçmeyen biri Demir ise soğuk kanlı karizmatik bir uçak mühendisi bu ikili hayatındaki insanlardan öyle ihanetlere uğrayıp bir araya gelecekki onlar bile şaşıracaklar

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

"Koşun, ağlıyor! Tepki veryor! Ağlıyor!" Günün ağarmasıyla, şiddeti yükselen bebek ağlaması yurdun her yanındaydı. Doğduğu günden bu yana ağlaması bir kez duyulmayan bu bebeğin, ilk kez böyle bir anıyla karşılaşılıyordu. Yurdun müdiresi dahil herkes başında dikilmişti, minik oğlanın. Küçüğün bakışları bütün hepsinin üzerinde gezinirken bir kadın endişeyle konuştu. "Canı yanıyor olmasın? Normalde asla ağlamazdı." Diğer kadınların tercümanı olmuşcasına herkesin başını aşağı yukarı salladığını gördü. Onunla en çok ilgilenen kadın konuştu bu sefer de. Ellerini karnında toplamasından gergin olduğu anlaşılıyordu. "Dört ayda, bir ilk. Belki de kötüye değil iyiye işarettir." Haklı olabilirdi. Müdire, olaydan bağımsız bir soru yöneltti. "Çocuğu evlat edinmek isteyen adamların dosyalarını getirir misin, Juliet?" Yanındaki genç kız anında önüne eğilip doğruldu. "Hemen, Müdire Hanım." Kız koşar adım büyük salondan çıkarken diğerleri bir süre daha bebeğe bakınmaya devam ettiler. Hafif kilolu müdire, ellerini eteğinde gezdirdikten sonra "Hepiniz işinizin başına dönün," diyerek emir verdi. Salondaki bütün kadınlar dışarı çıktığında beşiğin içindeki bebeğe daha da yaklaştı. Tam üstünde durduğunda ağlak ve kızarmış gözlerle bakıyor çocuk ona. Çıkan sesleri az da olsa kesilmişken müdirenin ağzından tek bir cümle çıktı: "Hayata hoş geldin oğlum." Kendi oğlunun bu durumlara düşeceği aklının ucundan geçmezdi. Gözleri dolduğunda, bir damla yaş düştü bebeğin yanağına. Garip bir şey olmuştu o sırada. Küçüğün ağlaması kesilmiş, gülmeye başlamıştı. Müdire gözlerini usulca açtığında gördüğü manzarayla tebessüm etti. Çok pişmandı. Yaptığı şey için çok pişmandı ancak çaresizdi. Sonuç ne olursa olsun tek bir şey değişmiyordu. O, suçsuz bebeğini değil; kendi mutluluğunu seçmişti.

Merhaba ! Ben Neşe. İsmimden de anlaşıldığı üzere fazlasıyla neşeli biriyim. Ayrıca düşüncelerimi kağıda dökmeyi çok severim, hayal dünyamın hiçbir sınırı yoktur. Yani anlaşıldığı üzere ben bir yazarım. Beni yazmaktan hiçbir şeyin ayıramayacağını etrafımda ki herkes bilirdi. Ta ki kendi kitabıma ışınlanana kadar.

Yeraltı mafyalarının lideriyle evlenince, dışardan lüks ve keyif dolu bir hayat gibi gözükür. Ama aslı, altın bir kafesin içinde yaşamaktır. Aynı zamanda zoraki ise..

Yetimhanede büyüyüp başarılı bir öğretmen olan Melike`nin saklandığı korkunç geçmişi, buzlu bir göl gibi soğuk mavi gözleri olan bir yabancının hayatına zorla girmesiyle tekrar kendisini yakalar.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

Kitabım,başarılı bir yazar olan Arin`in bir sabah hayatının tamamen değişmesiyle başlıyor. Arin, yıllardır kaleminden çıkan karakterlerden biri olan Pusat`la gerçek hayatta karşılaşıyor. Bir yazarın kendi karakteriyle yüz yüze gelmesi zaten başlı başına imkânsız gibi görünürken, bu olay Arin`in hayatını geri dönülmez şekilde değiştiriyor. O sırada Arin, Yalın`la nişanlıdır ve düğün hazırlıkları yapmaktadır. Dışarıdan bakıldığında Yalın, güvenilir, anlayışlı ve sevgi dolu biridir. Fakat zaman geçtikçe maskesi düşmeye başlar. Manipülasyon, baskı ve yavaş yavaş ortaya çıkan karanlık yüzü, Arin`in fark edemediği gerçekleri okuyucuya hissettirir. Pusat ise Arin`in tam zıttı gibi görünür. Soğukkanlı, mesafeli, zengin ve gizemli biridir. Aynı zamanda herkesin bilmediği büyük bir sırrı vardır. Göründüğünden çok daha tehlikeli bir hayat sürmektedir. Kendi kardeşinden geriye kalan üç aylık Melina`ya tek başına bakmaktadır.Sert yapısının altında kimsenin kolay kolay göremediği bir vicdan ve koruma içgüdüsü saklıdır. Arin ile Pusat`ın yolları kesiştikçe gerçek ile kurgu arasındaki çizgi silinmeye başlar. Arin, hem kendi yazdığı karakteri anlamaya çalışırken hem de hayatındaki insanların aslında kim olduğunu sorgulamak zorunda kalır. Pusat ise Arin`e karşı herkese davrandığından farklı davranmaya başlar. Kimseye vermediği tavsiyeleri ona verir, kimseye göstermediği yönlerini istemeden de olsa Arin`e gösterir. Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Güvenin, ihanetin, manipülasyonun, aile bağlarının ve insanın kendi yazdığı kaderle yüzleşmesinin hikâyesi. En büyük soru ise şu: Bir yazar kendi karakterini yazmıştır... Peki ya karakteri de yazarın kaderini yazmaya başlarsa? İşte Beni Sen Öldürdün, tam olarak bu sorunun peşinden gidiyor.

Lisede okuyan 2 aşık ama arada ayrılık