Bir bakış bazen bir hikaye başlatır

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

♟️Her çıkmazın sonunda, her zaman bir ihtimal vardır♟️

Geçmişleri yarım kaldı, kaderleri ertelendi. Bir gecede verilen kararlar, geri dönüşü olmayan izler bıraktı. Ölümle yüzleşen kalpler, bu kez hayatta kalmanın ağırlığını taşımak zorunda kaldı. Bu kez mesele hayatta kalmak değil, bunun bedelini ödemekti. Zaman ilerlerken bazı gerçekler saklanır, bazı duygular ise cesaret ister. Sevmek artık sadece hissetmek değil; beklemek, kabullenmek ve vazgeçmemeyi seçmektir. Bu hikâye, kaybetmenin ve tutunmanın arasındaki ince çizgide yürüyen iki kalbin hikâyesi. Ve bazı geceler, karanlık ne kadar derin olursa olsun… Bir kalp, diğerine ışık olabilir.

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. “Zoraki bir evlilik. Gizli bir nikah. Geçmişten gelen bir adam…” Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

“Bir çocuk kaç kez ölür?” Dokuz yaşındayken ailesini kurtarmak için bastığı o düğme, aslında kendi kıyametinin tetiğiydi. O gece, küçük bir kızın ellerine koca bir ailenin kanı bulaştı. Ahu büyüdü; acısını milyon dolarlık bir servetin altına gömdü, duygularını ise paha biçilemez kıyafetlerinden bir zırhın arkasına sakladı. Şimdi o, hem podyumların en soğuk ikonu hem de ringlerin en acımasız dövüşçüsüydü. Ta ki bir 22 Mart gecesi, geçmişin hayaletleri kapısını çalana kadar. “Bazı emirler kurşundan daha ağır, aşktan daha yakıcıdır.” Ateş Kaya Kurtbey; yeraltının derinliklerinde devlet için "temizlik" yapan, vatan hainlerinin korkulu rüyası bir gölge. Yeni görevi ise hayatının en zorlu operasyonu: Devletin en büyük şahidi olan Ahu Dicle Doğan’ı korumak ve onun hafızasındaki sırlarla ihanet şebekesini çökertmek. Üstelik bu görev, sıradan bir koruma kalkanı değil; MSB onaylı bir evlilik emriydi. Biri geçmişin yüküyle duygularını öldürmüş bir kraliçe, diğeri geleceği kurtarmak için ölümü göze alan bir kurt. İki yaralı ruh, zorunlu bir imza ve tek bir amaç: 22 Mart’ın karanlığını aydınlatmak. Ateş, Ahu’nun buz tutmuş kalbini mi eritecek, yoksa beraber o kanlı düğmenin altında mı kalacaklar? "O düğmeye basan parmaklarını öpeceğim gün gelene kadar, bu cehennemde beraber yanacağız."

"Bir doğum, bir ölüm, ve fısıltılarla yazılan bir kader... Bazı borçlar kanla, bazıları ise sessizlikle ödenirmiş..."

Kırık geçmişinden kaçan bir kız ve geçmişinden daha da kırk bir gelecek.

ŞAFAK AYAZ’I “Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Antalya bu yaz, mevsimleri birbirine karıştıracak bir aşka ev sahipliği yapıyor!” Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

"O gün O Ormana asla gitmemeliydim" Ne beyaz kadar Masum,Ne siyah kadar Keskin;gri sadece yarım kalmış şeyler için vardır Eflin, kimsenin bilmediği bir acının ağırlığını taşırken, farkında olmadığı bir yanlış anlaşılma yüzünden kendini Barkın Araz Eresin dünyasında bulur; sert ve güçlü bir adamın yanında, tanımadığı bir hayatın içinde… Başlangıçta sadece korku ve şaşkınlık vardır. Zamanla Eflin, masumiyetin bazen tehlikeli olabileceğini, doğru yerde durmanın ise bazen en zor sınav olduğunu öğrenir. Barkın ise en soğuk kalbin bile istemeden ısınabileceğini ve birini korumanın bazen kendi sınırlarını zorlamak olduğunu fark eder. Yanlış bir bakış, yanlış bir ihtimal, yanlış bir yargı… Ama bazen en büyük hakikat, tam da o yanılgının içinde gizlidir.

Kaç gece bitirdik, kaç gündüze çıktık. Hiçbiri bizi bir öğlende birleştirmedi.

`SANA DIŞARI ÇIKMA DEMEDİM Mİ? NİYE DİNLENMİYOR SÖZÜM!?` Küçük kız çok korkuyor ve titriyor `S-sen i-izin vermeyin-`Sözü kesildi küçük kızın `Kurallarımızı unuttun galiba? Tekrar mı hatırlatayım? Hm?` Diyerek kızın yüzüne tısladı,küçük kızın ağlaması artmıştı,bunu kayle almayan genç adam küçüğünü kolundan tutup sürüklemeye başladı... Lütfen saçma yorumlar yapmayın! Yoksa kitabımı silerim bilginiz olsun

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

İlk kitabım ve pek tecrübem yok. Eğer okunursa her gün bölüm gelecek. Oy ve yorumlarınızı bekliyorum.

Küçüklüğünden beri aynı kalacaksin diye bişey yok. Eğer istek varsa herşey değiştirir. Benim de istediğim o`ydu.

Adam geceye, kız ise gündüze aitti. Nerede yolları kesişebilirdi ki? Benimle yeni bir maceraya var mısınız?

Anneme söz vermiştim gerçek aşkı bulmadan evlenmeyecektim, Ama kaderin başka planları vardı. Eylül kaderini yeniden yazmak için zoraki evliliğe direnip, her şeyi göze alırken, üsteğmen Alparslan aşka inanmadığı için kimseyle evlenmek istemez. Eylül ve Alparslanın kaderleri yeniden yazılmaya hazırdır.

Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, insan zihnini bir makine gibi onarabileceğine inanan hırslı bir nörokimyagerdir. Ancak bir deneyin felaketle sonuçlanması ve en yakın arkadaşının ölümü, onu hem mesleğinden etti, hem de hayatının altüst olmasıyla sonuçlandı.Şimdi, müebbet hapis cezasıyla karşı karşıyayken önüne tek bir kurtuluş yolu sunulur. Bir muhbir olarak yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes’e sızmak. Görevi; kendi yarattığı formülün tehlikeli bir ilaca dönüştürülüp dövüş kulüplerinde kullanılmasını engellemektir. Ancak Livia’nın bilmediği bir şey vardır: Girdiği bu karanlık dünya, sadece fiziksel bir mekan değil; korkunun hiç uğramadığı bir zihnin imparatorluğudur. Bu imparatorluğun sahibi, kod adı Architect (Mimar) olan gizemli bir adamdır. Architect için korku, yenilmesi gereken bir düşman değil, bir mühendislik hatasıdır. O, hayatı boyunca kendisi gibi bir "ayna" ararken, geçmişte bir gece yollarının kesiştiği o kadının,Livia’nın kendi elleriyle kurduğu Kafes`e girmesine izin verir. Bir yanda vicdan azabıyla yanan bir kadın, diğer yanda hiçbir korkunun esiri olmayan,duygularının karar vermesine izin vermeyen bir adam. İki yabancı, birbirlerinin en karanlık sırlarını formüller ve analizlerle çözmeye çalışırken; aralarındaki çekim, en az üzerinde çalıştıkları ilaç kadar tehlikeli ve bağımlılık yapıcı bir hal alacaktır. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

”Bazı borçlar parayla ödenmez, gurur gerektirir.” Sura Dinçer & Aslan Asilzade Borç batağında olan babasının geçmişteki hataları yüzünden Sura Dinçer artık Aslan Asilzadeye ait olacağını öğrendiğinde hayatı köklü bir değişime girecektir. Suranın sesi telefonunun hapörlerinde yankılanıyordu. “Baba kargo mu aldın değil mi?” Selim bey titrek bir sesle ”Evet kızım aldım” dedi. O sırada Aslan yerinde heybeti ile oturmuş konuşan baba kızı dinliyordu. Sura sevinçli bir halde ”İki hafta içinde geleceğim baba, belki sana küçük bir sürpriz yapabilirim” dedi. Selim bey önce Aslana baktı. Aslan göz ucuyla bakıp kısık sesle ”Cevap ver” dedi. Selim bey hafif hüzünlü bir ses tonuyla ”Yoksa erken mi geleceksin?” diye sordu. Sura ”Belki” dedi. ”Neden baba kızını hemen görmek istemiyor musun?” Aslan sırıttı ve ardından bir kaşını kaldırdı. “Hayır kızım vaktinden önce gelme.” Suranın artık telefonu kapatması gerekiyordu. “Kapatmam gerekiyor baba, sonra yine konuşuruz.” “Hoşçakal kızım.” Aslan son sözünü söyledi. ”Şeçimini yap Selim bey ya canın, ya kızın?” Aslan devam etti. “Ama kızın senin bir gün nasıl bir adam olduğunu öğrenmesin.” “Sen Gurursuz bir adamsın Aslan Asilzade.” “Bu hikayede kimin gurursuz olduğunu göreceğiz Selim Dinçer.”

Lütfen kitabta fazla içerik var ona göre okuyun! Sonra şikayet falan etmeyin:)

Ev hanımı İso furtuna ve dağ keçisi Fadime Koçarinin "düşmanlık" hikayesi...

______________________________________________ Işıkların altında başlayan aşk, bir gecede karanlığa gömülmüştü. Boran ve Lara’nın kalpleri aynı anda durduğunda, geride kalan üç minik kalp de sessizce yanmıştı sanılmıştı. Ama mucizeler bazen en derin karanlıkta doğar. Yeniden doğuşun, kardeşliğin ve sönmeyen aşkın romanı. Okuduktan sonra mum yakmak isteyeceksiniz. Üç tane. İşte üçüzlerin hikayesine hoşgeldiniz ARAS,FETİH,SONYA ______________________________________________

"H:çok güzel bir hayatım var!" "M:...evet" -Hyunho- ilk hikayem umarım seversiniz🤍

İlk kitabım iyi okumalarrr