"çok basitti çok karmaşıktı, oldukça kaotik ve ölümcül derecede güzeldi " Marcus intarpolü bile hayrete düşüren bir suikatsçı olabilirdi ancak şimdi kötü haber hayrete düşme sırası artık 7.oğuldaydı Ahsen onun sınırlarını geçmiyordu onun sınırlarının dışına çıkarıyordu. Neye bulaştığını bilse silahı belinden alır ve kalbine tek bir el ateş ederdi. İşte Markus artık buna karşı çıkamazdı. Onlar arafta değildi. Araf demek cenneti de bir ihtimal kılmak demekti çünkü. Ahsen cehennemdeydim ve cehennemin en görkemli gardiyanı ile bir kumar oynuyordu.... Bazen inanmazsın ama inanmamakla varlığı yok olmaz işte aşkda böyleydi varlığını kuvvetle reddetmesine rağmen oradaydı ve artık onu görmezlikten gelemeyeceğin kadar yakıcıydı. İhtimaller üzerine oynayıp kazanmalayıcılar ama tüm ihtimaller tek bir sonuç çıkarıyordu: acımasız bir yenilgi...7.oğul son kez bir oyun oynayacak ve bu sefer tüm kartları ortaya sürecekti. Şeytanlar sahnede yerlerini alırken gardiyanları onları terbiye etmek için geliyor......

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Hergün gördüğün bir insana ne kadar güvenebilirsin ki? Ya da en çok kime güvenmelisin? Kendi hayatında bile çifte oynarken, başkasının dürüst olduğuna nasıl inanabilirsin?

Babas? ve kendisi istedi?i i�in yeralt?nda Kara ailesinin ba??na ge�en ve yeralt? d�nyas?n?n en b�y�k ismi olan Lara Kara nam? di?er Kas?rga

Babas? �l�nce yeralt?nda Arslan ailesinin ba??na ge�en Emir Arslan

Lara Kara ???

Emir Arslan ??

Ortak sembol: ???

Dikkat!! Kitapta ?iddet ve k�f�r var fakat abartmadan.

?yi okumalaarr??.

Bazen en büyük ihanetler, en güvendiğimiz çatılardan düşer. ​Kendi kurduğu sakin hayatında, projeleri ve doğasıyla baş başa yaşayan Mira için o gece her şey değişti. Babasının salonunda annesinin katilleriyle kadeh kaldırdığını gördüğü an, sadece o evden değil, geçmişinden de kaçmaya başladı. Ancak kaçtığını sandığı yolun, çoktan ilmek ilmek işlenmiş bir tuzak olduğundan habersizdi. ​Karanlık bir sokakta etrafını saran adamlara karşı son gücüyle direnen Mira, kendini yüksek duvarlarla örülü soğuk bir malikanede bulur. Tam "bundan daha kötüsü olamaz" dediği anda ise karşısına çıkan o adam, tek bir cümleyle Mira`nın tüm geleceğini avuçlarının içine alır i: ​“Hoş geldin müstakbel karıcım.” ​İntikam hırsıyla tutuşan bir baba, annesinin yarım kalan hatırası ve tanımadığı bir adamın elinde piyon yapılmak istenen özgür bir kadın... ​Mira, kendisine biçilen bu rolü kabul mü edecek, yoksa ateşe çekildiği bu oyunu kendi kurallarıyla baştan mı yazacak?

Ezgi İdil`in kardeşi ile birlikte hiç tanımadığı 2 kişiyle Bir Ormanda mahsur kalıp yollarını kaybetmesiyle başlar her şey

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Her cuma sizlerle

Pera, hayatı boyunca hep satılmış, ezilmiş ve susturulmuştu. Birilerinin malı, birilerinin oyuncağı olmuş; kendi adını bile özgürce söyleyememişti. Onun için mutluluk, yalnızca yıldızlara bakıp hayal etmekti. Ta ki bir gece kapılar kırılana kadar… İstanbul’un gölgelerinde yaşayan, sanat ve antika kaçakçılığıyla servet kurmuş acımasız bir mafya, Pera’yı kaçırdı. Ama onu satın almak için değil, yanında tutmak için. Başta yeni bir tutsaklıktı bu. Demirden kurallar, sert bakışlar, kaçışsız duvarlar… Fakat zamanla başka bir şey filizlendi. Pera, en çok korktuğu yerde ilk kez kalbinin atışını hissetti. O, onun zindanıydı; ama aynı zamanda ilk defa değer gördüğü tek yer de orasıydı. Zorla başlayan bu esaret, karanlığın içinde beklenmedik bir duyguya dönüştü: Aşk. Ama bu aşk, özgürlüğün kapısını mı açacaktı, yoksa Pera’yı bambaşka zincirlerle daha derinlere mi çekecekti?

Rüyamda gördüğüm benden yardım isteyen güzeller güzeli Avzeme aşık oldum. Rüyam gerçek oldu. Ona yardım ettim. Hayatımı ortaya koydum. Evet meğerse hayatımı gerçektende ortaya koymuşum. Avzeme yardım edip onu kurtarırken günden güne ölmekte olan kendimin farkında değilmişim. *** "Ben sana can verirken kendi canımdan olmuşum meğerse"

"Belki bir mutlu son olur benim içinde" Aleyna

Ya?ad??? ?eyleri kald?ramayan Efsun arkada?? ile beraber yaz tatilinde bir bara gider. Efsun sarho? ?ekilde tan?mad??? bir adamla beraber olur.

Yaz tatili bitti?inde okula geri d�n�? yapt???nda matematik �?retmeninin de?i?ti?ini ve o gece bar da beraber oldu?u adam oldu?unu g�r�r.

T�m bunlar ya?an?rken ?ehir bir haberle �alkalan?yordur. Seri katil. ?ehir de dola??p su�lular? �ld�ren bir seri katil vard?.

Efsun bir yandan matematik �?retmeni ile ya?anan ?eyleri kapatmaya �al???rken ayn? zaman da hayat?na dahil olan katille beraber ya?am?n? s�rd�rmeye �al???r...

Peki ama ger�ekler neydi?

Rüya Ada Keskin, abisini arayan bir savaş pilotudur. Abisiyle geçmişte yaşanan bir olaydan dolayı uzun zamandır görüşememiştir ve bu yüzden Boray Karan Yılmaz ile karşılaşmıştır.

Hiç kimse göründüğü gibi değildir...

​Geceye düşen tek bir damla şampanya, iki farklı dünyayı birbirine bağlamaya yeter miydi? ​Yasemin, yirminci yaş gününü kutladığı o hareketli gecede sadece biraz dans etmek ve hayatın tadını çıkarmak istiyordu. Sakarlığının ve alkolün etkisiyle şehrin en tehlikeli, en gizemli adamının üzerine içkisini döktüğünde, hayatının rotasının tamamen değişeceğinden habersizdi. ​Araz Karan... Gücün, karanlığın ve soğuk kontrolün şehirdeki tek adı. Kimseye geçit vermeyen o buzdan krallığı, mini siyah elbisesi ve gözlerinin içindeki doğallıkla karşısına dikilen bu sakar kızın tek bir tebessümüyle çatırdadı. ​Bir tarafta kuralları yıkan, neşeli ve filtresiz bir genç kadın; diğer tarafta onu kendi karanlığına çekmek isteyen, kontrolcü ve yakıcı bir arzuyla ona bağlanan takıntılı bir adam. ​Bir kaza ile başlayan bu tehlikeli tefrika, kaçınılmaz bir çekime dönüştüğünde; aşk mı galip gelecekti, yoksa Araz`ın tutku dolu karanlığı mı? ​“Bu karşılaşma son olmayacak küçük hanım... Şampanyanın hesabı henüz kapanmadı.” ​Papatya ve Isırgan Yasemin’in doğallığı, Araz’ın tehlikeli yapısı hayat bazen hiç ummadığın zaman karşına çıkar beklediklerini. ❗️

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Karde?inin intikam? i�in y?llar?n? veren gazel karahan bu yolda neler ile kar??la?acak?

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

En sevdiğim renk siyahtı taki bir çift mavi göze denk gelene kadar.Bu güzel irisler aşkmıydı yoksa öfkemiydi... Karan Aras Bozkurt

bu ilk kitab?n nas?l olur bilmiyorum umar?m be?enirsiniz

"Birbirine mühürlenmiş iki kalp; başka kalpleri de bir araya getirmişti. Aşkımız her türlü engeli enikonu aşabilirdi fakat bu defa çarptığımız duvar ailelerimizdi. Aşkımız babam ve Riven’ın annesini de yakınlaştırmış, onları da bir ucu ölüm, bir ucu ise birbirlerine bağlı olan bir düğüme kenetlemişti; tıpkı bizim gibi…" Uzun zamandır birlikte olan Liana ve Riven istemeden ailelerinin bir araya gelerek evlenmesine yol açar. Bu bir yandan onların yıkımı olurken, bir yandan da başka aşkların kapısını aralar. Çocukluktan beri Liana`nın hayalini kuran Tharon, onların en yakın arkadaşıdır ve bu fırsatı değerlendirmeye karar verir.