15 Yıl Önce... Jaipur, Hindistan Gece yarısı... Muson yağmuru, eski konağın taş avlusuna durmaksızın yağıyordu. Gökyüzünü aydınlatan şimşekler, avluda karşı karşıya duran iki adamın siluetini kısa süreliğine görünür kılıyordu. Yüzü gölgelerin arasında kaybolan adamlardan biri, elindeki eski ahşap sandığı diğerine uzattı. Sandığın kapağındaki lotus işlemeli mühür, yılların izini taşıyordu. "Ne olursa olsun..." dedi alçak ama kararlı bir sesle. "Bunu koru. Gün gelecek, gerçek sahibi onu almaya gelecek." Diğer adam sandığı sessizce teslim aldı. Tam o anda uzaktan yaklaşan bir arabanın motor sesi duyuldu. Ardından... Keskin fren sesleri... Koşan ayaklar... Ve gecenin sessizliğini delen tek bir silah sesi. Karanlık her şeyi yuttu. 15 Yıl Sonra...

"Bazı insanlar sadece sever. Bazıları ise saplantı hâline getirir."

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Bazen en büyük ihanetler, en güvendiğimiz çatılardan düşer. ​Kendi kurduğu sakin hayatında, projeleri ve doğasıyla baş başa yaşayan Mira için o gece her şey değişti. Babasının salonunda annesinin katilleriyle kadeh kaldırdığını gördüğü an, sadece o evden değil, geçmişinden de kaçmaya başladı. Ancak kaçtığını sandığı yolun, çoktan ilmek ilmek işlenmiş bir tuzak olduğundan habersizdi. ​Karanlık bir sokakta etrafını saran adamlara karşı son gücüyle direnen Mira, kendini yüksek duvarlarla örülü soğuk bir malikanede bulur. Tam "bundan daha kötüsü olamaz" dediği anda ise karşısına çıkan o adam, tek bir cümleyle Mira`nın tüm geleceğini avuçlarının içine alır i: ​“Hoş geldin müstakbel karıcım.” ​İntikam hırsıyla tutuşan bir baba, annesinin yarım kalan hatırası ve tanımadığı bir adamın elinde piyon yapılmak istenen özgür bir kadın... ​Mira, kendisine biçilen bu rolü kabul mü edecek, yoksa ateşe çekildiği bu oyunu kendi kurallarıyla baştan mı yazacak?

"Sık o tetiği Vera. Ama ölmezsem... Bu şehri ikinizin de başına yıkacağım."

Belkide sizin aradığınız hersey gözünüzün önünde gecerse dersem?Belkide hayat bir yalan.İsin sonu aska dönerse belki bu serüvenin?

"İlk önce silah kullanmayı sonra, benim olmayı öğreneceksin" Kitap kapak tasarımı: @geceyazariii7

Umarım beğenirsiniz

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Bir sanat galerisinde gizemli bir adam tarafından kaçırılan Cansın Erden, kendisini beklenmedik bir oyunun içinde bulur. Kimliği gizli bir psikopat yalnızca onun değil, aynı sırları paylaşan altı erkeğin de peşindedir. Her birine gönderilen fotoğraflar ve tehdit mektupları, geçmişin karanlığını gün yüzüne çıkarmaya başlarken Cansın`ın yıllardır sakladığı ikinci kimliği de tehlikeye girer. Artık tek soru şudur: Avcı kim, av kim?

Yeraltı dünyasının soğukkanlı lideri Karan Sancaktar, Karadağ klanıyla yapılan zoraki antlaşma gereği Melisa ile evlenmek üzere nikah masasına oturur. Tam nikah kıyılırken, zekası ve güzelliğiyle göz kamaştıran Alya Harezmi salona girer. Alya, Karadağların düğün gecesi Sancaktar klanını havaya uçurmak için kurduğu tuzağı kanıtlayan dosyayı Karan`a vererek nikahı ve oyunu bozar.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Kaderin hediyesi olan bır evlilik, güvensizlik ile büyüyen bir aşk

Nefretten aşka Mafyatik kurgu Mafya adam Doktor kadın

❖ ── ✦ ── ❖ “Başka bir seçeneğimiz yok… Seni Rauf Yalçın’ın torunu Alaz’la evlendireceğiz.” Söylediklerini duyunca başımı bir anda kaldırdım. Şaşkınlıkla ikisine baktım. “Ne?! Şaka yapıyorsunuz değil mi?” Babam gözlerimin içine bakarak ağır bir nefes verdi. “Keşke şaka olsaydı. Ama değil.” Kulaklarıma inanamıyordum. Ailem… beni evlendiriyordu. Hem de zorla. Umutsuzca üvey anneme döndüm. Belki o beni savunurdu. “Anne…?” Yüzünde en ufak bir yumuşama yoktu. “Baban ne diyorsa o olacak.” “Ama ben—” “Rüya yeter!” Babamın sesi sertleşti. “Kararımız kesin. Bu konu kapanmıştır.” İşte o an anladım. Benim hayatım… gerçekten boka batmıştı. Yirmi dört yaşındaki Rüya Sakat’ın hayatı babası ve üvey annesi kumar yüzünden işlerini kaybedip her şeylerini yitirdiğinde altüst olur. Borçlar, çaresizlik ve açgözlülük… Onları tek bir çözüme götürür. Rüya`yı zengin bir aileye gelin vermek. Ama evlenmek zorunda olduğu adam sıradan biri değildir. Şehrin en korkulan mafya lideri… Alaz Yalçın Soğuk. Acımasız. Kalpsiz. [UYARI: Bu hikâye bazı okuyucular için uygun olmayabilecek içermektedir.] ❖ ── ✦ ── ❖

İki düşmanın hiç bilmeden girdiği bu yolda işlerin ters gitmesi sonucunda işleyecekleri günah onları nasıl bi duruma getircek ve bu iki birbirlerine düşman kalabilicekler miydi?

Babası tarafından hiç sevgi görmemiş ve sürekli annesinin ölümü ile suçlanan Melis Öz. Hayatında neredeyse hiç sevgi görmeyen Melis, babasıyla her gün kavga eden hiç evde durmayan bir yaptığı bir yaptığını tutmayan Mert ile tanışır. Sonlarının ne olacağı bilinmese de sürekli birbirleriyle uğraşırlar. Bu uğraşmalar yavaş yavaş aşka dönüşse de bunu kabul etmezler. Hadi sen de Melis ve Mert`in hikayesini oku.

+1& sahne bulunmaktadır. Küçükler okumasın Roses!!

Kariyeri için Amerika Westwood Sports Academy’e gelen Türk kız, okulun futbol kulübünün kaptanı ile ilk günden tartışır. Ama ilerleyen zamanlarda nasıl olduğunu bilmeden birbirlerine bağlanacaklar.

Küllerinin arasından yeniden doğacak olan Efsun ve onu kendi kaderine götüren Hüthüt rehberi Ateş Birkan Karaca... Gözleri intikamın ateşiyle kor olmuştu. Kalpleri ise hiç beklemedikleri bir kaderin iki farklı ruhunu birbirine bağlayacaktı.

Okyanusun derinlikleride kayboldum ama o beni kurtardı her şeyin sonunda ise ona aşık olduğumu düşünmezdim

İntikam mı? Yoksa aşk mı? Efsun intikamı için her türlü zorluğa göğüs gererken en büyük zorluğun aşk olacağından habersizdi. İntikam ateşiyle yanan bir kalbi, aşk iyileştirebilir miydi? Yoksa bu aşk, ikisinin de sonu mu olacaktı? `Bazı kasetler kırılsa da içindeki melodi asla unutulmaz.`"

Eskiden kalanlar geleceği maafedebilir...

Bazı davalar mahkemede değil, vicdanda başlar. Türkiye’nin en başarılı ceza avukatlarından Alya Karaca, yıllardır tek bir kuralla yaşadı: Duygular karar veremez. Kanıtlar verir. Cinayet Büro Başkomiseri Demir Aras ise gerçeği bulmak için gerekirse bütün dünyayı karşısına alabilecek kadar inatçıdır. Onun için adalet, vazgeçilemeyecek tek savaştır. Bir cinayet dosyası… İki farklı bakış açısı… Ve aynı gerçeğin peşinde yürüyen iki düşman. Her duruşmada birbirlerine biraz daha öfkelenirler. Her yeni delil, birbirlerine duydukları güvensizliği biraz daha büyütür. Ama dosyanın derinliklerine indikçe fark ederler ki, karşılarında yalnızca bir katil değil, yıllardır karanlıkta kalan büyük bir sır vardır. Gerçek ortaya çıkarsa masumlar kurtulacaktır. Fakat o gerçekle birlikte bazı hayatlar sonsuza dek yıkılacaktır. Alya ile Demir, adalet uğruna savaşırken farkında olmadan en büyük mücadeleyi kendi kalplerinde vermeye başlar. Çünkü… Bazı insanlar birbirine âşık olmaz. Önce birbirlerinin yaralarını tanır. Sonra birbirlerinden vazgeçemez hâle gelirler. Ve bazen… Adalet kazanır. Ama aşk, en ağır cezayı alır.

Her şey bir yansımayla başlar. Çoğumuz aynaya baktığımızda sadece görmek istediğimiz o pürüzsüz yüzeyi görürüz. Duru için bu yansıma; kusursuzca çizilmiş mimari taslaklar, Londra hayalleri ve ailesinin onun etrafına inşa ettiği şeffaf ama aşılmaz cam fanustu. O, her zaman bir sonraki adımı, bir sonraki binayı ve bir sonraki başarıyı planlayan "ideal" bir inşaatın mimarıydı. Sonra hayat, pürüzsüz porselenin üzerine simsiyah bir is bıraktı. Aras, o taslakların hiçbirine sığmayan bir hataydı. Egzoz dumanı kokan ceketi, motorunun gürültülü sesi ve hiçbir şeyi umursamayan buz gibi bakışlarıyla, Duru’nun inşa ettiği her şeyi yıkmaya gelmiş bir enkaz gibiydi. İstanbul’un kalabalık caddelerinde ve hızla giden bir arabanın sessizliğinde karşılaştıklarında; ikisi de henüz farkında değildi: Bazen birini gerçekten görebilmek için, önce yansımanıza bakmayı bırakmanız gerekir. Bu hikaye; inşa edilen hayallerin, kaçılan enkazların ve aslında kim olduğumuzu bulduğumuz "yansımaların ötesindeki" o tekinsiz boşluğun hikayesi. Londra’nın isli rüzgarına hazır mısınız?