“İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım her şeyin boşuna olduğunu anlayıp yok olacağım zamanı hatırlamak…” Sura Efsun ve Aslan Karahan Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle büyüdü. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklıklarının arkasında bir çift beyaz renk gözümde parladı. Bir gece Sura, rastgele oturduğu bir kaldırımda izlendiğini hissediyordu. Küçük bir akıl karışıklığıyla telefonunu oturduğu yerde unuttu. Telefonunu geri almak için geri döndüğünde, ummadığı bir hikâye onun için yazılacaktı. Zengin bir iş adamının manevi kızı ve mafyanın oğlu, MMA dövüşçüsünün hikâyesi…

❝Sana mahkumum.❞ ❝Mahkumsun, evet bana.❞ 《Dark Romance vardır》 Bengi Özen, kariyer odaklı bir muhabirdir. Ancak bir gün yaptığı bir hata onu Mafya ya da başka bir tabirle tefeci olan Fetih Tuğrul Karaer`e bulaştırır. Çünkü bu adam karanlıktır. Ve karanlık korkuların mezarıdır.

“Efsun… Güzel isim. Anlamı ne?”. Kahretsin sesim niye hırıltılı çıkıyor! “Yani bazıları insanın üzerinde etki bırakan büyü der. Neden sordun?”diye konuştu. Kızım sen önceki hayatında muhabbet kuşu muydun bu sesin güzelliği nedir?

Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz

"Ölüyorsun." "Sizin kolarınızda ölmekse kaderim, bu ömrüm boyunca aldığım en güzel hediye olur Devin Hanım." Bir mafyayla anlaşmalı evlilik yapan Devin A Alaz ona verilen korumanın başına bela olacağını tahmin etmiyordu. Ondan kurtulmak için her şeyi yapacaktı. Ta ki onu yanında isyemeya başlayana kadar...

“İlacı zehir yapan dozu mudur, yoksa onu kullananın amacı mı?” Ben Derin Karaca. Hayatımı anlatırken genelde doğru kelimeleri seçerim; yanlış anlaşılmak istemem. Zaten insan, niyetini düzgün cümlelerle anlattığında daha inandırıcı olur. Bunu zamanla öğrendim. Kimseye zarar vermek gibi bir planım hiç olmadı. En azından başlangıçta. Sonrası mı? Sonrası, şartların beni nereye götürdüğüyle ilgiliydi—ya da öyle söylemek daha kolaydı. İnsan bazen başına gelenleri kader diye adlandırır, sorumluluğu hafifler. Geçmişimi detaylandırmayacağım. Çünkü detaylar, gerçeği sabitleme gibi kötü bir huy taşır. Ben hareketi severim; sabitlenmeyi değil. Amacım olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Ya da haklısınız. İkisi arasındaki fark, şimdilik önemsiz. Bu hikâyede her şey anlatıldığı kadar basit. Ve hiçbir şey anlatıldığı kadar masum değil.

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Işın için zaman, babasının ölüm haberi ile durmuştu.Herkez bunun trajik bir kaza olduğunu söylese de Işın`ın kalbindeki şüphe hiçbir zaman soğumadı.Aradan geçen bunca yılın ardından tozlu dosyaları açmaya karar verdiğinde sadece davayı değil, geçmişin karanlık sularını uyandırdığından habersizdi.Çünkü bazı kapılar bir kez aralandığında içeri sadece istenilen gerçekler değil, o gerçeği örtenlerde sızardı.Ve belki de en korkuncu; gerçeği örtbas eden kişiler ve kendilerine seçtikleri kurbanlardı...

"Bazı şehirlerin havası barut kokar, bazı kadınların geçmişi ise kırık kemik sesleri." Müzeyyen Hanoğlu; geçmişini bir zırh gibi kuşanmış, adaletini kalemiyle arayan genç bir savcı. Hakkari’nin puslu sabahlarına atandığında, sadece suçlularla değil, çocukluğunun kabuslarıyla da yüzleşeceğinden habersizdi. O, kanunların koruyucusuydu; ta ki adalet, kendi kanından bir cesetle kapısına dayanana kadar. Üsteğmen Doğu Demircioğlu; dağların diliyle konuşan, sınırları çelikten, kalbi ise bir sır gibi saklı bir asker. Bir aile tarafından terk edilmenin yükünü omuzlarında taşıyan Doğu için hayat, emirler ve gerçeklerden ibaretti. Ancak bir gece, dere yatağında kesişen yollar, ona tüm emirleri unutturacak bir kadını getirdi. Biri adaletin sesi, diğeri vatanın kalkanı...

Zamanın adı bile yokken var olan bir güç: Heka… Düzeni kuran, kaosu şekillendiren, yaşamı ve ölümü aynı damarda taşıyan kadim bir irade. Ve o iradenin fısıldadığı tek bir sır: Ölümsüzlük. Arkeolog Masal Aksoy, çocukluğundan beri efsanelerin peşinde koşan, inandığı şeyler uğruna mantığın sınırlarını zorlayan genç bir kadındır. Onun için aradığı gözyaşı şişesi yalnızca bir efsane değil, toprağın altından çıkarılmayı bekleyen gerçek bir izdir. Ancak bazı kazılar yalnızca toprak değil, kader de kazır. İskenderiye’de başlayan kazı süreciyle birlikte Masal, bilim ile efsane arasındaki ince çizgide yürümek zorunda kalır. Her adımda geçmişin sessizliği biraz daha gürültülü hale gelirken, lanet olarak anılan şeyin aslında ne olduğu sorusu giderek ağırlaşır.

Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

Korku gerilim, piskoloji

-BU HİKAYE ÇIKMAZDAKİLERE -KENDİNİ YANLIZ HİSSEDENLERE -SESSİZ ÇIĞLIKLARI DUYABİLENLERE -VE SADECE GÜLÜŞLERİ İLE MUTLU GÖRÜNENLERE.......

önce savaş sonra aşk

*1& içeriklidir! •Öylesine yazılan bir kurgudur. "Laviva`m, sadece benim Laviva`m." (Görüldü)

Derin, hayatını değiştiren o gece Karan’la karşılaştığında, bunun sadece bir tesadüf olduğunu sanır. Ama Karan’ın dünyasında tesadüf yoktur. Karan’ın dokunduğu her şey ya yanar… ya da kanar. Derin kaçmaya çalıştıkça daha çok içine çekilir. Ve bir süre sonra anlar: Bazı aşklar masum değildir… kanla yazılır.

Derin sularda yüzerek,keskin bıçaklarla savaşarak,ölümle burun buruna gelerek yaşanan bir hayat. “Işıltını kaybetmek ne demek? Güneşimi aramaya gidiyorum. Bu yolculukta güneşi bulmaya gidiyorum ölümden kaçan o kadın ölüme kulaç atmaya gidiyor. Hoşçakal yaşamayı bana reva görmeyen hayat hoşçakal” ve gözlerini kapattı sonsuzluğa uğurlanmak isterken. Oda neydi hayat sonsuz uykusuna bile uğurlamamıştı onu izin vermemişti buna hayatın ondan alacağı ona vereceği çok şey vardı hala ölme vakti değildi.

~kaçmıştım sonunda beni tutsak eden o evden de ailemden de kaçmıştım ama gidecek yerim yoktu~

Faruk Karakurt, lakabı Şimşek Faruk. Ateş Tekinoğlu, lakabı Tekin. Sadece Pusat, o Sadece. Aşkın Yalçınkaya, o Afrodit`ti. Ve ben, Sadece Efsun. Kısacası Sadece Siren denir. Ne bir yuvamız, ne de bir ailemiz vardık. Birbirimizin ailesi değildik, katlanılması gereken düşmanlardık. Lakin bir liderimiz yoktu; Sadece bugünlük. Lorenzo De Luca; Lider. Benim için sadece bir hedefti. ————————— Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması, kopyalanması ya da hakaret içerikli eleştiriler durumunda yasal işlem başlatılır.

Ufak bir karışıklığın sonucu

Fırtınalı bir aşkk

Sofia annesiyle beraber yaşıyordu, babası annesi Meleği aldattığı için boşanmışlardı. Uzun zaman sonra annesi Hakan`a aşık olmuş hatta evlenme kararı bile almışlardı. Bundan habersiz iki genç biri Sofia biri ise William.....

KIZI ZORLA KENDİNE ESİR EDEN BİR MAFYA.. ONDAN KURTULMAK İÇİN HER TÜRLÜ KAÇMAYA ÇALIŞAN KIZ..