"Selin... Senden artık bekliyoruz tabii. Okuldan atılmana şuncacık kalmış. Sen Tamer? Beklemezdim. Açıkcası hayal kırıklığına uğradım." alt dudağımı büzerek müdüre baktım. "Şu an Tamer`i o kadar kırdınız ki... Mükemmel prensimiz şuracıkta ölebilir. Halbuki onun suçu yoktu!" Tamer`e döndüm ve alaycıl bir tavır takındım. "Değil mi Prensimiz?" sinirlendiği, çatılan kaşlarından fazlasıyla belli olsa da benimle değil doğrudan müdürle konuşmayı tercih etti. "Bir suçum olduğunu düşünmüyorum ancak boynum kıldan ince. Bir ceza vermeniz gerek. Sonuçta, öğrencilerin akıllanması için onlara sert uyarılar verilmesi gerekir."

Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. YAR`IM “Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan.” Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geride yalnızca bir boşluk değil, bizden bir parça bırakırlar. Ahsen ve Ozan birbirlerini henüz çocukken buldular. Büyürken birbirlerinin en yakını, ilk aşkı, en büyük yarası oldular. Ama bazen sevmek yetmez. Bazen doğru insanla yanlış zamanda karşılaşırsın. Bazen kalmak isterken gitmek, tutmak isterken bırakmak zorunda kalırsın. Sonra hayat devam eder. Yıllar geçer. Şehirler değişir. İnsanlar büyür. Başka aşklar, başka hayatlar, başka yollar girer araya. Ve bir gün, yıllar önce yarım bıraktığın insan karşına yeniden çıkar. Ama artık ne sen eskisi gibisindir ne de o. YAR`IM, yalnızca yıllara meydan okuyan bir aşkın değil; aileden taşınan yaraların, büyümenin, çalışmanın, kaybetmenin, yeniden başlamanın ve insanın kendi hayatını kurarken kim olduğunu keşfetmesinin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar unutulmaz. Bazılarıysa unutulmadığı için değil, bir gün yeniden seçilebildiği için yaşar. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini... Belki de kitabı kapattığınızda aklınızda yalnızca tek bir soru kalacak: Bir hikâye gerçekten ne zaman biter?

K���kl�?�n� kaybeden k?z?n asker haliyle bulmas?.

Her başlangıç iyi mi olmalı? Bu kitabı okumak cesaret ister sende o cesaret var mı ? Varsa durma oku . Belki seversin.

iki aşiretin düşman olup nasıl barışa erdiğini anlatan romanımız.

Kendinden yaşça küçük bir kızın bir çocukla arasında bağlantı.

Herşeyin etrafında döndüğü zarif alımlı esmer mavi gözlü bir kadın Ona esaretle bağlı sarışın ve yakışıklı bir adam Ve ikisinin arasında duran kadının gözlerine sahip aynı zamanda o gözlere mahkum olan esmer bir adam "esaretin rengi" dedim "ne" dedi anlamamış şekilde "gözlerin diyorum, esaretin rengi olsaydı onlarla aynı renk olurdu"

Yıllar önce kaçırılıp her şeyi unutan Zeynep Eflal Karsu. Ya da olaylardan sonraki adıyla Zeynep Hayal Aksoy. 7 yaşında babasının düşmanları tarafından kaçırılır. Hayatı boyunca ailesinin onu istemeyip yurda bırakıldığını düşünen Zeynep, üniversitede sahne sanatlarını kazanır. Hayatının aşkını bulduğunu düşünürken sevgilisinin de eski sevgilisini unutmak için onu kullandığını fark eder. Geçen günlerde yeniden aşık olan Zeynep`in anıları karşısındaki adamın babasında gizlidir. Yara Bandı olarak kullanılan Zeynep ileride kendi yarasının en büyük düşmanının oğluna aşık olur.

Y?llar �nce Dostlar?m?zla izledi?imiz tiyatroda En fazla 2 dakika sonra nas?l babama bir operasyon d�zenlenebilir o ayn? �ocuk oyun arkada??m nas?l ayn? tiyatroda y?llar sonra kar??la??p evlenebiliriz

17 yaşıma kadar kendi odamda, ilgisiz bir aileyle sakin bir hayat yaşıyordum. Ama doğum hastanesindeki bir karışıklık yüzünden asıl ailemin Korkmazlar olduğunu öğrendim. Buraya kadar her şey bir drama filmi gibiydi, ta ki 6 katlı bir eve ve tam 9 tane abiye sahip olduğumu görene kadar!Üstelik hayatta en korktuğum, hoşlanmadığım ne varsa bu evde toplanmış: Atlatmaya çalıştığım kuralcı tipler, doktorlar ve dişçiler... Üstelik abilerimin bir kısmıyla zaten sabıkalıyım! Ateşlendiğim gün üstümde şort varken beni muayene eden doktor abim Giray, sokak kavgalarım yüzünden karakolda illallah ettiğim başkomiser abim Ertunç ve canımı okuyan çene cerrahı abim Boran da bu timin içinde.Kendi halimde bir kızken, şimdi bu 9 korumacı, çatık kaşlı adamın arasında hayatta kalmaya ve kendi kurallarımı kabul ettirmeye çalışıyorum. İç sesim "Cafer koş bez getir" dese de, bu evde işler çok fena karışacak!

?nci, annesini �ld�ren babas?n?n hapisten �?kmas?yla ge�mi?iyle yeniden y�zle?ir. Bu zor g�nlerde tan??t??? polis Hakan�a �??k olur. Ancak kader, ikilinin birlikte olmas?n? zorla?t?r?r. ?nci ve Hakan, t�m engellere ra?men a?klar?n? s�rd�rebilecek midir?

Elif in gerçek ailesinin mafya zengini olduğunu öğrenmesiyle başlayan hikaye

Baz? insanlar yeni bir okula ba?lar.

Baz?lar? ise ge�mi?ten ka�arak gelir.

Lina, yeni okulunda kimseyi tan?m?yor ve tek istedi?i sessiz bir ba?lang?� yapmak.

Ta ki okulun en gizemli arkada? grubuyla yollar? kesi?ene kadar.

Herkes onlardan uzak durmas?n? s�yl�yor.

Ama kimse nedenini anlatm?yor.

Lina ara?t?rd?k�a, y?llard?r saklanan bir s?rr?n par�alar?n? bulmaya ba?l?yor.

Ve �?rendi?i ilk ?ey ?u oluyor:

Bu okulda herkesin bir s?rr? var.

Ama en b�y�k s?r, Lina�n?n neden burada oldu?uyla ilgili.

Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

Ayn? okul ve ayn? s?n?fta olan birbirlerinden haz etmeyen iki arkada? grubunun zor da olsa kayna?maya ba?lamalar? hatta kendilerini duygusal ili?ki yoluna do?ru s�r�klenirken bulurlar.

Küçük yaşta ailesi katledildiğinde, gerçeği bilmiyordu. Onu karanlıktan uzak tutan bir hayatın içinde büyüdü. Ama bir gün, her şey değişti. Ailesinin aslında karanlık bir dünyanın parçası olduğunu ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrendiğinde, artık geri dönüş yoktu. Babasının yakın dostu onu yanına aldı, eğitti ve bambaşka birine dönüştürdü. İntikam, onun yeni yoluydu. Ama o yol, yalnızca düşmanlarla değil, kalbiyle de savaşmasını gerektiriyordu. Gerçek aşkını bulduğunda ise, seçim yapması gerekiyordu: geçmişi mi, yoksa geleceği mi? Ve bazı seçimler, insanı mezar taşlarına mahkûm eder. Kefaret ödetirdi.

Hayat, bazen en beklenmedik yerlerde, en umulmadık insanlarla karşımıza çıkar. Bir yanda hayata karşı güçlü durmaya çalışan, kendi ayakları üzerinde yükselme çabasındaki bir karakter... Diğer yanda ise ışıltılı ve karmaşık dünyanın içinde kendi yerini arayan bir başkası. Bir mezuniyet salonunun ağır havası, kristal avizelerin loş ışığı… "Bir Garson Meselesi", sadece bir hizmetin hikâyesi değil; iki farklı dünyanın, iki farklı hayatın ve kalplerin beklenmedik bir akşamda kesişme öyküsüdür. Sınıflar, beklentiler ve imkânsız gibi görünen engeller; bir bakışta, bir dokunuşta eriyip gittiğinde geriye sadece bir "mesele" kalır: Aşk. Kaderin oyununa kapılmaya hazır mısınız?

" Belkide özgürlük bu dünya da değildir? Belki de özgürlüğüm ve kurtuluşum için hayatımı feda etmeliyimdir ?"

Baz? yaralar kapanmaz, sadece saklan?r...

"Aşkın bir sembolü olsa, çiçek mi olurdu sence?" diye sordum Karan`a. "Hayır," dedi "Aşkın bir sembolü olsa biz olurduk çünkü kimse aşkı bize bakmadığı sürece anlamaz."

16 y?ldir bebekken kar??t?r?ld??? ailede eziyet g�ren Lyra 16 y?l sonra bir trafik kazasi ile �z ailesiyle ilk kez karsilarisr o gece hastaneden gelen bir �ocuk karistirilma haberiyle ger�ekler ortaya �?kar ancak hala �vey karde?lerini seven aile �yeleri h?za kar?? �ok h?r�?n dabranir. Zamanla bir�ok tehlikeye giren Lyra hayattan bikmaya ba?lar bakal?m neler olacak?

SANA ÇIKAN YOLLAR… İdil Aras`ın hayatı, yıllardır aynı sokaklardan, aynı apartmanın merdivenlerinden ve aynı insanların arasından geçip duruyordu. Üçüncü katın yedi numaralı dairesi, karşı komşuları, mahallede onu çocukluğundan beri tanıyan esnaf, her şeyi bilen apartman teyzeleri ve günün büyük kısmını birlikte geçirdiği Özge ile Pelin... İdil`in dünyası küçüktü belki ama içinde herkese yetecek kadar hikâye vardı. Bir de Kayra Demir vardı. Aynı mahallede büyüdüğü, aynı apartmanın koridorlarında karşılaştığı, abisi Yunus`un takım arkadaşı olan Kayra... Kayra`nın hayatı ise İdil`inkinden biraz farklıydı. Antrenmanlar, maçlar, deplasmanlar, takım arkadaşları ve futbolun peşinden sürüklenen bir hayat... Ama yolları hâlâ aynı yerlere çıkıyordu. Bir kafede, apartmanın girişinde, mahalle arasında, bir maçın kenarında ya da hiç beklemedikleri bir anda... Çünkü bazı insanları hayatından çıkarmak mümkün değildir. Onlar zaten hayatının bir parçasıdır. Ve bazen insan, yıllardır yürüdüğü yolların aslında nereye çıktığını ancak yanında yürüyen kişiye baktığında fark eder. Belki de bazı yollar kaybolmak için değil, birbirine ulaşmak için vardır.

Bir �ift g�ze a??k olursun sonra t�m g�zlere k�r...