Bir gece. Bir sır. 9 kader. Bir grup genç, geçmişe giderler ve geçmişte genç ailelerinin işlediği bir cinayete tanık olurlar. Bir grup gencin müdahalesiyle zamanın kanlı çarkları farklı akmaya başlar. Tarih baştan yazılır. Bir grup genç geçmişini düzeltmeye çalışırken, geleceğini kaybetmiştir.

Siz:Semicenk`in dediği gibi onlar anlamaz halden. Eren:Anlamadım? Siz:Nereden anlayacaksın ki zaten sen benim halimi? Siz:Siz erkek milleti bayram temizliği yapıyor musunuz?

📕 Kırmızı Günah Bazı lekeler suyla çıkmaz… Kanla yazılan kaderler, sessizlikle aklanmaz. “Bir zamanlar ben kurtarıldım. Şimdi sıra bende.” On yaşındaydı. Sarhoş bir grubun kirli niyeti, küçük bir bedeni ve sessiz bir çığlığı vardı. Tam her şey bitecekken, bir adam çıktı karşılarına. Onu kurtardı. Ve sonra... evlat edindi. O günden sonra, artık yalnız değildi. Yıllar geçti. O kız büyüdü, doktor oldu, hayatı iyileştirmeye adadı. Ama bir gün babası öldü… Ve onunla birlikte gömülmeyen bir sır açığa çıktı. Babasının ardında bıraktığı karanlık işlerin tam ortasında, artık bir seçim yapmalıydı. Adı Ödün. Artık bir doktor değil. Karanlığın tam kalbinde, elini kirletmeden kimseyi temizleyemeyeceğini biliyor. Çünkü bazen birini kurtarmak için önce kendi içindeki kötülükle yüzleşmen gerekir. Ve Ödün şimdi, bir zamanlar kendi kurtulduğu karanlıktan çocukları ve kadınları çekip çıkarmaya kararlı. Bu, onun kendi günahıyla baş etme, adaletini kendi elleriyle yazma hikâyesi. Geçmişin suskunluğunda yankılanan bir çığlık… Adaletle yoğrulmuş, kırmızıya boyanmış bir hayat… Bu roman, yalnızca karanlığı anlatmıyor — onun içinden doğan gücü de hatırlatıyor.

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

"Bazı bakışlar sessiz başlar, her şeyi değiştirir. Bazı insanlar sessiz gelir, ama gürültü bırakır. Onlar birbirini görmedi... hissetti."

Savaş bitmişti. Peki ya enkaz, ardında bıraktığı izler? Onlar bitmiş miydi? Bir çocuğun gözünden akan yaş akıtan kişiye kaç acıya mâl olurdu? Savaşın izleri mekanlardan silinse bile ruhlardan siline bilir miydi? Savaştan sonra her şey eskisi gibi olur muydu peki? İnsan kaderini değiştirebilir miydi? O çocuk bunları aşabilecek kadar büyümüş müydü? Peki savaşın en kızgın zamanlarından birinde doğan bu çocuk Dünya`yı nasıl bir yer olarak biliyordu? Masallardaki gibi mi yoksa anne babasının anlattığı destanlar gibi mi? Burda insanlar iki sınıfa ayrılırdı. Masumlar ve Caniler. İki grup birbirleriyle iç içeydi ama kim masum kim cani ayırt edilemezdi çünkü insanlar kalpleri göremezdi. Masumların canileri, canilerise masumları bitirmeye çalıştığı bu Dünya`da bu çocuk nasıl hayatta kalıcaktı? Kalbini dinleyerek. O çocuk kalbinin sesini dinleyerek hayatta kaplıcaktı ve bunu kendi imkânlarıyla yapacaktı. Şanslıydı ki bu hayatta sadece çocuklar kalbinin sesini dinleyerek hareket ederdi. Diğerleri hep aklını kullanırdı ama unuttukları bir şey vardı. Kalbinin sesini dinleyenler gerçekten kazanırdı.

Payitaht’ın gözdesi bir aile… Hayır işleri her zaman gazetelerde manşet haber… Peki her şey göründüğü kadar güzel mi? Bergüzar küçükken öldürülen üvey babasının katiliyle bir gece tesadüfen bir bar önünde karşılaşmasıyla sakin ve huzurlu hayatından intikam arzusu için vazgeçer. Yanında ise eski dostları ve bir anda hayatına giren Oğuz olacaktır. İşin içine girdikçe Gülzadeler Ailesi’nin hiç de masum olmayan sırlarıyla karşılaşacaklardır.

Köklerinden kopan bir nehir, kendi yatağını hangi girdapta bulur? Melike, Kızılkum’un sert rüzgarlarıyla kavrulmuş, toprağın terbiyesiyle büyümüş yirmi yaşında bir genç kızdır. Onun dünyası, doğup büyüdüğü o sarı duvarlı evin avlusundan ve toprağın kokusundan ibarettir. Ta ki köye gelen Ceren Öğretmen’in sunduğu o bilinmez şans kapısını çalana kadar. Arkasında çocuk kokulu kardeşini, anasının gözyaşlarını ve babasının "İyi insanlar yoldaşın olsun," duasını bırakarak siyah bir arabanın içinde meçhule doğru yola çıkar. Yolun sonu; insanı kucağında eriten, bir dakikada şah yapıp aynı dakikada alaşağı eden acımasız, sahte ama bir o kadar da büyüleyici bir girdaba, İstanbul’a çıkmaktadır. Geri dönüş biletinin olmadığı bu zamansız vedada Melike, İstanbul’un azametine diz mi çökecek, yoksa toprağın ciğerini söken elleriyle bu asi şehre kendi kurallarını mı dayatacaktır? Tolbay Yoldaşoğlu’nun güçlü ve sinematik kaleminden; köklerinden koparılan bir kadının, bilinmezin tam ortasında kendini yeniden inşa etme mücadelesi.

Her yol seni bulmak için bahandeydi.

Mafya dünyasının içinde büyümüş Derin Korkmaz mafya babasının zoruyla Sinan Kızıl ile evlenir soy ismi artık Kızıl dır başarılı bir doktor olan Derin`e bir gün İstanbul`da ki bir hastaneden iş teklifi gelir ama Derin düşüneceğini söyler ve hemen kabul etmez taki annesinin bıraktığı mektubu okuyana kadar derin sırlar yüzeye çıkarken babası ile arası açılır ve kocasıne boşanma davası açar bir hırşımla İstanbul`da ki hastanede çalışmayı kabul eder ama bilmez ki bu onu çıkmaz bir yola sokacaktır kabul ettiği hastanenin ortağı düşmanı olan Mafya lideridir yani Alex Karahan dır Derin ne gidebilir ne kalabilir peki Derin ne yapacaktır?

Melike lina Öztürk ve asaf Çınar palanın imkansız aşkı Asaf Çınar pala bütün ülkenin ağızımda ki boksör bir gün düşmanları tarafından vurulur hastaneye kaldırıldığında Asaf Melike’yi görür işte o an Asaf için kopma noktası olmuştu Ertesi gün melike kendini bir anda ülkenin en büyük boksörünün doktoru olarak bulur Ama bir şeyi unuttunuz melike lina Öztürk doğuştan kalp hastalığı vardı bu imkansız aşk buluşabilecek miydi?

Bu evliliğe mecbursun Elfida ben de öyle. O yüzden çocukça hareketleri bırak.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

beste ve arakadaşlarıyla geçmiş lerinde yaşadıkları olaylar sonucunda kendilerince ceza kesmeleri ve sonrasında yaşanan olaylar....

Bir krallıkta kalbi camdan gözleri denizden bir prenses yaşarmış.Bu prensesin kalbinin kötülere geçmemesi gerekiyormuş.Çünkü bu cam kalp aynı zamanda onun olana bazı şeyler katıyormuş, ölümsüzlük gibi şeyler.Bu yüzden bu değerli kalbin yanlış ellere geçmemesi gerekiyormuş.Her şey ters mi gidecek yoksa cesur şövalye prensesin kalbini, prensesi koruyabilecek mi?

Aşk gibi değil sadece, bağımlılık gibi... Tutku gibi, zehir gibi... İkisini de yavaş yavaş yıpratıyor ama bırakmak da mümkün olmuyor.

Devam hiç gelmemiş, bir hikayenin sonu merak edilir değil mi? Hikayeyi anlatan kişi değişince hikayede değişir. Bazılarımız bunu sadece uzaktan görür. Bazılarımız ise o hikayeyi değiştirir. Değiştirir ki mutlu bir son olsun, ama gerçekte o hikaye mutsuz bir sona aittir. Ama bu hikayeyi değiştirecek biri yok. Ben ve onlar bu hikayeyi değiştiremeyeceğiz zaten değiştirmek isteyen de yok. Bütün acılar sen gidince artmadı, aksine azaldı. Ben Caterina, bu hikayenin sonunu değiştirmeden anlatacağım. Ne de olsa zarar gören ben olmayacağım. Doğduğumuz aile ve ev seçlimez. Ancak hayatımızdaki insanları seçebiliriz ve ben sadece onu seçmiştim. O ise Olivia`yı. Bu bir son değil bunu biliyorum. İşte şimdi geri geliyorum...

"Her yetişkinin içinde bir çocuk yaşar. Ama bazı çocuklar hiç büyüyemez. Bazıları bir odada, bir gecede, bir cümlede kırılır. Ve o kırık, yıllarca kimse görmeden içinde taşınır. Bu hikâye; sessizliğiyle büyüyen bir kızın hikâyesi. Karanlık odalarda ağlamayı öğrenen, gözyaşlarını kimse duymasın diye yastığa gömen bir kızın. Kimse onun içindeki çocuğu görmedi. Kimse yaralarının nerede başladığını sormadı. Ta ki bir gün… geçmişin kapısı yeniden aralanana kadar. Bazı yaralar saklanabilir. Ama bazıları… bir gün mutlaka konuşur. Ve o gün geldiğinde ya kırılırsın ya da yeniden doğarsın.Her yetişkinin içinde, bir zamanlar susturulmuş bir çocuk yaşar. Kiminin dizleri kanamıştır, kiminin hayalleri. Bazı yaralar zamanla kabuk bağlar. Bazılarıysa büyüdükçe daha derine iner. Bu hikâye; karanlık odalarda tek başına ağlayan, sesi kimseye ulaşmayan ve artık iyileşmek için birinin elini tutmasını bekleyen bir kızın hikâyesi. Ama bazı hikâyeler sadece acıyı anlatmaz. Bazıları, insanın kendi karanlığından nasıl çıkacağını da gösterir. Belki de bu sayfaların arasında, sen de bir zamanlar susturulan o küçük çocuğun sesini duyacaksın. Ve o zaman anlayacaksın: Görülmek, duyulmak ve iyileşmek… sandığından daha mümkün."

Ayaz: hayatta ki en zor şeyde bu değilmi düşmek ve kalkmak `Düş ve kalk`

Bir düşmanlık vardı. Ve bitmesi benim elindeydi. Ne yazık ki sadece benim elimdeydi.

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Yetimhanenin duvarları onların evi olmuştu. Deha ve safir lakaplarıyla tanınan iki küçük çoçuk abi kardeş gibi o yetimhanede büyümeye çalışıyorlardı,yetimhane şartları buna izin vermiyor onlara daha zor bir yaşam sunuyordu.Yaşadıkları olay karşısında kaçmaya çalışan iki çoçuğun yolları ayrılır ve bir daha hiç karşılaşmazlar. Ta ki İkiside büyüyüp birer genç oluncaya dek. Bakalım onca olaydan sonra hala o küçük çocuklar kadar mutlu olabilecekler mi?

Mardin’in kadim taş duvarları arasında yankılanan bir intikam çığlığı... Ve o çığlığın ortasında, nefesi celladının ellerinde kesilen ürkek bir sevda. Barzan Karadağ... Omuzlarında aşiretin ağır yükü, kehribar gözlerinde amansız bir intikam ateşiyle yanan, nuh deyip peygamber demeyen taş kalpli bir ağa... Bir tarafta törenin ve imkansızlıkların gölgesinde tek bir kelime etmeden, sadece bir reyhan dalının kokusuyla nefes alan gizli sevdalar... Diğer tarafta nefesi kesilecek kadar korktuğu adamın tek bir nefesine muhtaç olan körpe bir can… Evin, o uçsuz bucaksız uçurumun kıyısında ölümün kucağına doğru devrilirken, Barzan’ın o aşılmaz taş duvarlarında ilk kez bir çatlak açılacaktı. Ama bu çatlak, intikam ateşini söndürmeye yetecek miydi? Yoksa Karadağların amansız kini, o yeşil gözleri de karanlığa mı gömecekti? Dahlia`nın kaleminden. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Bazı insanlar kaçmak için gider. Bazıları ise geri dönebilmek için