Kendi ışığından doğan Alev, o gün aniden gelen ihanetle hayatının dönüm noktasını yaşar. Kardeşinin yaptığı seçim, aslında Alevin hayatını belirleyecek bir seçimdir. Seçim sonucunda girdiği yerde farklı hayatlarla, farklı insanlarla karşılaşır. Ve böylece yaşam savaşı başlar. "Işık saçan gözlerin ardındaki o derin ve ıssız okyanusta kayboldum. Kırık kalbindeyim görmüyormusun."

Lodos Mahallesi’nin en sakin ve tek çıkmaz sokağı olan Yakamoz’da, Aksu ailesinin yıllardır değişmeyen bir düzeni vardı. Ta ki Lavin Aksu, hayallerinin peşinden gidip İstanbul’da tıp okumaya karar verene kadar… Yıllar sonra genç bir doktor olarak memleketine döndüğünde, hiçbir şeyin bıraktığı gibi olmadığını fark eder. Karşı villaya taşınan Yalınsoy ailesi, mahallede fısıltıların yeni konusu olmuştur. Üstelik Lavin’in çalışmaya başladığı Ezine Devlet Hastanesi’nin hemen yanına açılan Yalınsoy Yazılım Şirketi’nin sahibi, karşı villada yaşayan gizemli ve hırslı girişimci Kutay Aren Yalınsoy’dur. Bir yanda yıllardır özlenen bir yuva, diğer yanda geçmişle ve duygularla yüzleşmeye hazır olmayan iki genç… Tesadüf mü, kader mi bilinmez; Lavin ve Kutay’ın yolları sandıklarından çok daha güçlü bir bağla kesişir. Mahalle sıcaklığının, aile sırlarının ve kalp atışlarını hızlandıran karşılaşmaların iç içe geçtiği bu hikâyede; bazen en büyük değişim, tam da eve döndüğünü sandığın anda başlar.

Hayalleri peşinde koşan Deniz, sanatı, çizmeyi çok seviyordu. Ancak ailesi onu “boş iş” olarak görüyordu. Deniz’in bütün ön yargıları kırıp başarıya ulaşma yolculuğunu okumaya hazır mısınız?

Umarım beğenirsiniz :)

Umarım beğenirsiniz❤

Hayatımı yazsam roman olurdu. Ben de yazdım,oldu. Feriha Ferhan İbermek`e ithafen yazılmıştır.

.... Ben daha ne olduğunu anlamamıştım

pal sokağı çocukları

TALSAKAKAKAKAKKAKAKA

Ada Karael için yenilgi, lügatinde olmayan bir kelimeydi. Zengin dünyasının asi kızı, yeraltı ringlerinin ise Pirana`sıydı. Ta ki o geceye kadar. Ada o gece hayatında ilk kez bir erkeğe yenilmişti. Üstelik kendisini mindere seren gizemli yeşil gözlerin, okulun en disiplinli sınıfında karşısına dikileceğinden de habersizdi. Ve asıl savaş işte şimdi başlıyor. Ada ya intikamını alacak ya da bu fırtınaya teslim olacak.

Khaelor’da doğmak, kuralların gölgesinde yaşamaya mahkûm olmak, her nefeste ölümün soğuk nefesini hissetmek, gözetim altında korkuyu içselleştirmek, adımlarının her biri bir tuzakla sınanırken hayatta kalmak için itaatle ölüme meydan okumak, merhametin ve özgürlüğün yasak olduğu bu ülkede kendi gücünü, cesaretini ve intikamını bulmak demektir.

Yokluk içinde büyümüş iki kardeş gözlerini açtıklarından itibaren beraberler bu serüven onların gerçek hayatı ancak kardeşlerden biri ölünce ne olacak

Portekiz kokenli hemsire bir kiz ve kiizn haberi olmadan onu yillarca arayan mafya nin hikayesi.

Adıyla sancıyla koskoca külhanbeyi

Bazı insanlar hikayemizden gerçekten gitmez. Sadece... Doğru zamanda geri dönmek üzere kaybolurlar

Hastanede karışan çocuklar kimin kaderiydi.

Onu hiç sevmemişti

“Bazı kelebekler, kısa bir ömre sığacak kadar uçmaz; onlar, dokundukları her kalbi iz bırakacak kadar yaşar.” Gökçin Mariposa, annesinin ölümünden kısa bir süre sonra kendi hayatının sınırlı olduğunu öğrenir. Zamanı azdır, ama artık kaçacak hiçbir şeyi yoktur. Yağmur altında özgürce dönerken hayatın tüm acılarına ve güzelliklerine sarılmaya karar verir. Ve o gün, sessizce onu izleyen biri vardır. Bir şair gibi gözlemleyen, her hareketini kelimelere çeviren… farkında olmadan Gökçin’in hayatına dokunacak biri. İki ruh, kaderin ince iplerinde birbirine yaklaşır; aşk, kayıp ve yaşamın değeri… Kelebeğin ömrü kısa olabilir, ama bıraktığı iz sonsuzdur.

Arkadaşının zoruyla yaz tatilinde İnternetten bir cocugu trolleyen Nil, o çocuğu okulda tam karşısında görür...

İyi Okumalar🙉 Şimdiden teşekkürler

Kaybolan gölgeyi buluyorum

İlk fic inş güzel olmuştur

O asla kazanmadı

Svetlana Mischa Volkonskaya. Soylu bir Slav ailesinin kızı. Hayatı boyunca başkalarının yazdığı kurallarla yaşadı. Söylenmeyen sözler, bastırılan duygular ve sessizce kabul edilen kaderler… Ama bazı karşılaşmalar insanın içindeki tüm dengeleri bozar. Bazı duygular geçmez. Bazı hatıralar susmaz. Ve bazı yaralar… zamanla sadece daha derine gömülür. Svetlana her zaman kendisini bir kumarbaz olarak gördü. Kalbini ortaya koyan ama çoğu zaman kaybeden bir kumarbaz. Çünkü aşk bazen bir sığınak değildir. Bazen bir tuzaktır. Bazen de insanın kendi kalbine karşı oynadığı en tehlikeli oyundur. Ve bazı oyunlarda kazanan olmaz. "Aşk, en büyük kumardı. Ve ben her zaman şansı yaver gitmeyen kumarbazdım. Söylesene, ne zaman aşkta kazanacağım?"

"Nergis çiçeği kendi kendini büyütür, değil mi?" İnce, kemikli parmakları kapının kolunda duraksadı. Bu bir saniyelik duraksamadan sonra sessiz bir nefes aldı, omuzları düştü, başını eğdi ancak Feride`ye yüzünü dönmedi. Sessizliği uzayınca Feride başını eğip gülümsedi. Gözlerini kaldırıp sırtına dökülen siyah saçlarına, düşük omuzlarına, hırkasının ucunu sıkı sıkıya tutmaktan beyazlamış parmaklarına baktı. Bir süre daha sırtını izleyerek yanıt bekledi, ancak Nergis omuzlarını kaldırıp kapının kolunu indirdiğinde, yine Feride`ye dönmeden "Bende senin sorularının cevabı yok." deyip özellikle yüzünü saklayarak kapıyı kapattığında Feride bir adım geri çekildi.