Tatil amaçlı geldiği köye, bazı sebeplerden geri dönemez; aşkından mı? vazgeçmeli yoksa karayerinde mi? Bir hemşire ile köy jandarmasının hikayesi. Adama bakabildiğim kadar bakmaya çalıştım. Ama tek görebildiğim kafasında bir şapka olmasıydı. "kimsin?" Karşıdan gelen tok ve sert ses ile hazır ola geçtim. Ananı... şu an bana yaptığı şey çok havalıydı bende isterdim böyle ses tonu şöyle endam. Bir dakika salak mısın asya... Ne oluyordu şu an. "asıl siz kimsiniz" dedim o sırada adam 5 adım uzağımdaydı. "bu soruyu ben sordum. Kimsin?" Kaşlarımı çattım. Hayırdır dayı ne oluyor ne bu tafra. "asya" dedim saçma bir şekilde sorusunu yanıtlayarak. "ne asyası" dedi adam en doğru soruyu sorarak. "asya ben" dedim sinirlenerek sonrasında devam ettim "asya karaca, neriman karanın torunuyum" adam elindeki ışığı indirdi. yüzümdeki ışığın inmesiyle derin bir nefes aldım. oh be bu neydi şimdi ne yaşıyorum ben şuan. Adam elindeki ışığı indirdikten sonra tam karşımda durdu ama aramızda yine mesafe vardı. "bu saatte burada ne işin var hava karanlık" dedi sesi ilk duyduğuma nazaran daha yumuşamıştı. Kimdi bu adam yahu. "pardon ama siz kimsiniz." "bu da sorumun cevabı değil"

Hayat bazen zor ve bir o kadarda acıdır. Şartlar ne olursa olsun hayat ne kadar zor olursa olsun yaşamak gerekir. Ben bu konuyu dize aldığımda çok şey değişti. Çoğu törelerimiz adetlerimiz neyse kural onu gerektiriyor dedikleri şeyler bile. Bu kitaptaki kişi ve şahıslar yaşanan olaylar tamamen hayal ürünüdür gerçeğini asla yansıtmamaktadır.

Yokluk içinde büyümüş iki kardeş gözlerini açtıklarından itibaren beraberler bu serüven onların gerçek hayatı ancak kardeşlerden biri ölünce ne olacak