" bir savcı... Bir aşiret ağası... Urfa`nın kadim topraklarında, adalet ile aşk arasında sıkışıp kalan iki kalp. Hem geçmişten kaçıyorlar hemde kader onları tekrar tekrar birbirine bağlıyor. Birinin hukuk, diğerinin töresi var. Peki aşk hangisini yenecek ? "

`Bana bak gece aksa birdaha bana karşı çıkarsan canını yakarım sana zarar vermem ama canın yanar.` `bana yap yapıcaksan sevdiklerime dokunma canı herif.` `dilin fazla uzamış. kesmiyim dilini`

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

Emanet Taht, Çöpteki Kader Zümrüt Hanımağa, yıllar önce erkek varis takıntısı ve aşiret törelerinin baskısıyla karanlık bir plan yapar. Kendi doğurduğu kız bebeği, doğar doğmaz bir bebek mafyasına "satılması" için teslim eder. Planı kusursuzdur: Aynı hastanede doğum yapan yoksul bir Türk ailesinin erkek bebeğini (Kaan) parayla satın alacak ve onu aşiretin öz varisi gibi büyütecektir. Ancak kaderin Zümrüt’e bir sürprizi vardır. Bebeği teslim alan mafya üyeleri, polise yakalanma korkusuyla Zümrüt’ün öz kızını bir çöp konteynerına bırakıp kaçar. Mafya üyelerinden birinin son anda sızlayan vicdanı, Türk ailesine isimsiz bir ihbar gönderir. Baba, konteynerda bulduğu bu bebeğin kendi evladı olmadığını saniyeler içinde anlar; fakat eşinin evlat acısıyla yıkılmaması için gerçeği kalbine gömer. Yıllar Sonra: • Kaan: Öz ailesinden koparılmış, buz gibi bir güç odağının içinde "seçilmiş ağa" olarak, sert ve tavizsiz bir karakterle büyümüştür. Zümrüt’ün göz bebeği, aşiretin tek umududur. • Ece: Kendi öz annesi tarafından ölüme terk edilmiş, ancak bir çöp konteynerından mucizevi bir şekilde kurtarılmıştır. Yoksul ama sevgi dolu bir Türk ailesinde, gerçek kimliğinden habersiz, özgür ruhlu bir genç kadın olarak yetişmiştir. Kader, yıllar önce hastane koridorlarında ayrılan bu iki hayatı, imkansız bir aşkla yeniden birleştirir. Ece ve Kaan birbirlerine tutkuyla aşık olduklarında, sadece düşman ailelerin çocukları olduklarını sanmaktadırlar. Oysa gerçekler gün yüzüne çıktığında; Kaan sevdiği kadının tahtını işgal eden bir "yabancı", Ece ise uğruna savaştığı her şeyin gerçek sahibi olduğunu öğrenecektir. Zümrüt Hanımağa’nın kurduğu yalan imparatorluğu, çöpe attığı öz kızının aşkıyla sarsılırken; bir babanın yıllarca sakladığı o büyük sır, herkesin hayatını geri dönülmez bir şekilde değiştirecektir.

Arkadaşının zoruyla yaz tatilinde İnternetten bir cocugu trolleyen Nil, o çocuğu okulda tam karşısında görür...

Hilal Taşkıran ve ailesinin ezeli düşmanı olan Kaya Öz ile yolları kesişicektir. Bu hikayenin kazananı kim olacak?

Khaelor’da doğmak, kuralların gölgesinde yaşamaya mahkûm olmak, her nefeste ölümün soğuk nefesini hissetmek, gözetim altında korkuyu içselleştirmek, adımlarının her biri bir tuzakla sınanırken hayatta kalmak için itaatle ölüme meydan okumak, merhametin ve özgürlüğün yasak olduğu bu ülkede kendi gücünü, cesaretini ve intikamını bulmak demektir.

İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda Yasal işlem başlatılacaktır.

Günlerden bir gün başına çok kötü olaylar gelir. Yine de güçlü durmaya çalışır. Ama tam ümidini kaybetmek üzereyken, bir lider çıkagelir ve bütün hayatı değişmişken daha da değişir. Ama o bundan şikayetçi bile değildir.

Ask nedir? ~Başkasını kazanırken kendini kaybetmektir~

Luna Salvotere kendini her zaman güçlü bir ailenin korumasında sandı. Ta ki bir gece düzenlenen saldırı, bildiği her şeyi paramparça edene kadar. Güvenlik için düşman ailenin oğlu Leroy’un yanına gönderildiğinde bunun bir koruma değil, saklanan bir planın parçası olduğunu anlar. Boynundaki kolye ise sıradan bir hatıra değildir. Annesinin ölümü, Başkan’ın gölgesi ve yıllardır gizlenen kan bağı gerçeği, Luna’yı iki dünyanın ortasına sürükler. Şimdi Luna bir seçim yapmak zorundadır: Kanının mirasına teslim olmak mı, yoksa kendi kaderini yazmak mı?

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

Siyah bir renk değildir; bir son, bir başlangıç ve bazen de saklanacak tek dürüst yerdir. Venüs Karahanlı için dünya, omuzlarındaki melek dövmesinin üzerine binen yüklerden ibaret. Geçmişin küllerini savurmaya değil, o küllerden bir fırtına yaratmaya geliyor. İntikam zayıfların oyuncağıdır, o ise adaleti kendi elleriyle tasarlayacak. Karanlığın ta kendisiyle tanışmaya hazır mısınız? Çünkü güneş sadece odaları aydınlatır, ruhları değil. "Işık sadece göz boyar, gerçekler karanlıkta saklıdır."

Yürek Sarsıntısı: Yıkıntılar Arasında Yeşeren Bir Umut ​Her şeyin yerle bir olduğu, umutların enkaz altında kaldığı bir anda, iki ruh birbirine tutunabilir mi? Ömer Faruk Kulluk, "Yürek Sarsıntısı" ile okurları sadece fiziksel bir yıkımın değil, kalplerde yaşanan o büyük depremin derinliklerine götürüyor. ​Gökyüzünün kızıla boyandığı, toz ve dumanın içinden yükselen bu hikâye; kaybın acısını, sadakati ve her şeye rağmen devam etme cesaretini anlatıyor. Enkazın ortasında edilen o son dans, aslında yeni bir hayatın ilk adımıdır. ​Tema: Dram, Aşk, Psikolojik Derinlik, Dayanıklılık. ​Yazar: Ömer Faruk Kulluk ​

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak... Okuyun muqq🌸

"Ne oldu?" diye sordum korkuyla. Son dakika birşey çıkmıştı işte... Al başına belayı... "İstemediler mi Fatma`yı?" diye sordum. Esma abla kapıyı kapattıp yatağa doğru yürüdü yanıma oturduğunda, "İstemesine istediler de Fatma`yı değil seni istediler!" dedi karşısında ki kapıya boş boş bakarak. "Ne..." dedim boş bulunup ama gerisi gelmedi. Ne demek beni istediler? Adam yüzümü bile görmedi nasıl beni isterler. "Şaka? " dedim olmadığını bile bile... Kapıdan içeri bir hışım giren yengem ile şaka olmadığına emin oldum. "Kalk bakalım gelin hanım!" dedi sinirinden alaya vuruyordu "Koskoca Karacahanlar`a gelin gidiyorsun şu haline bak!" dedi üstümü başımı düzeltmeye çalışarak.

Bu romanı yeni yazdım yazım hatası olabilir kusura bakmayın

Bir zamanlar en sevdiğim çiçek papatyaydı. Benim kalbimde umudun bir simgesi haline gelmişti sanki. İçimde tüm kırıklıkları yutup tüm güzelliğiyle onları sakladıklarını düşünürdüm. Saklamakla kalmaz orayı silerdi. O kırıklıkların varlığını unuttururdu güzelliğiyle. En azından o zamanlar böyle düşünürdüm. Tüm her şeye rağmen içimde yeşerttiğim bir umudun simgesiydi bende. Fakat yanıldığımı çok sonra anladım. Orada hiç bir zaman bir umut yeşermedi. Her şeyin bir yansıması vardır. Bu da bir yanıltmacanın yansımasıydı içimde. Orada hiç bir zaman umut yoktu. Şimdi orada gördüğüm tek şey kanlı bir papatyayı andırıyordu bana. Kanayan bir papatya... Bu hikayede geçen kişi, kurum, olay ve mekanlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla olan benzerlikler yalnızca bir rastlantıdır.

Kardeşim pahalı bir arabaya çarpıp kaçtı en fazla ne olabilir ki?

Bir krallıkta kalbi camdan gözleri denizden bir prenses yaşarmış.Bu prensesin kalbinin kötülere geçmemesi gerekiyormuş.Çünkü bu cam kalp aynı zamanda onun olana bazı şeyler katıyormuş, ölümsüzlük gibi şeyler.Bu yüzden bu değerli kalbin yanlış ellere geçmemesi gerekiyormuş.Her şey ters mi gidecek yoksa cesur şövalye prensesin kalbini, prensesi koruyabilecek mi?

Güneşin küçük luk hikayesi

“Hukuki Aşk, kanunların izin verdiği yerde değil; vicdanın dur dediği noktada sınanan bir aşktır.”

Acının ve kaybın gölgesinde bir genç, geçmişin yüküyle yüzleşirken kendi gücünü keşfeder ve kaçmak yerine geçmişle savaşmayı seçer.

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...