“Alın bunu…” dedi adam, sesi sertti. Kızın kolunu tutup önlerine attı. “İster öldürün… ister oğlunuza verin. Benim oğluma karşılık.” Toprak suskundu. Konuşmadı. Zaten hayatı boyunca hiç konuşamamıştı. Ezilmişti. Hor görülmüştü. Babasının gölgesinde büyürken, her gün biraz daha yok olmuştu. Hep susturulmuştu, bu sefer konuşmak bile bir kurtuluş olmayacaktı. Karşısında duran adam… Mardin’in en güçlü ağalarından biriydi. Gözleri öfke doluydu. Kardeşinin kaçırılmasını affedemiyordu. Bu evlilik bir seçim değildi. Bir cezaydı. Ve o an, herkes kararını vermişti onun yerine. Daha küçücük bir kız çocuğuyken… hatta hiç küçük bir kız çocuğu olamamışken, bir yabancının kadını olmuştu. ⸻ Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla herhangi bir benzerlik tesadüftür. ✨ Bu, yazarın ilk kurgusudur; yazım ve anlatımda hatalar bulunabilir.

Beş lise öğrencisi… Aynı sınıfta, aynı hayallerde, aynı sıkılmışlıkta buluşurlar. Hayatlarının boş geçmesini istemezler. Bir iz bırakmak isterler. Ve bir gün, adı Parantez olan bir rock grubu kurarlar. Zor şartlarda bir stüdyo kiralar, hafta sonları sahne almaya başlarlar. Cuma, cumartesi, pazar… Okuldan çok sahnede büyürler. Kısa sürede herkesin gözü onların üzerindedir. Sonra bir gün… Grup üyelerinden birinin başına trajik bir olay gelir. Parantez, müziğiyle değil, yaşanan o olayla duyulur. Bu talihsiz olay onları daha da görünür yapar. Sahneler büyür, kalabalıklar artar, konserler çoğalır. Kendi şarkıları dilden dile yayılır. Ama kimse şunu fark etmez: Parantez dışarıdan yükselirken, içeriden yavaş yavaş çökmektedir. Başarı, ün ve geçmişin gölgesi… Beş gencin dostluğunu sessizce kemirmeye başlar. Ve bir gün herkes aynı cümleyi kurar: “Parantez’e nazar değdi.” Ama kimse gerçeği bilmez. Çünkü bazı gruplar gürültüyle dağılmaz… Sessizlikle parçalanır. Yazar: Melih Dilek

Çocukluğu çalınmış bütün kızlara… Rüya geçmişinden kaçarken kendini bir yolun ortasında buldu. Bir balo gecesi…Ve her şeyin değiştiği o an. Artık hiç bir şey eskişi gibi olmayacaktı. Rüya bitmişti kabus başlamıştı.

Alpar Batur Kararslan Yeraltının bilinen kaplanı tek bakışıyla ölümün habercisi saygıdeğer “Nefer Kaplanı” Nefera Eflin Aksoy dünyadaki tüm gülüşleri çalmış o güzel dudaklar Nefera adı bile ona özel bir tek ona bir tek ona güzel…..

Ölümüne, Ölüsüne... Geçmişini bir Menekşe ağacına saklayan kadın, geçmişin altında kalan adam. Binbaşı Yeksan Karadağ Herkesi gözden çıkarırken bir kadın için ölümü Göze almış, Sırlarla dolu bir ihanetle karşılaşmıştı, yada o ihanet sanmıştı... Çocukluğunu bile yalnız geçiren, kimsesiz Fairsun Arin Zemheri insanların kimsesi olmak için doktor olan Fairsun. Yıllar sonra yolları kesişen bu iki insan için artık hayat eskisi gibi değildi, çünkü Farisun`un kalbinin üzerinde kızıllığını taşıyan bir örgüt damgası bunun en büyük ispatıydı. Kimsesizler ile dolu bri dünyada, herkese kimse olmayan çalışan başka bir adam da Kubat`tı. Ölümü göze koyanlar, kanda korkmazlardı...

22 yaşındaki Dora Saye Aledar. Asker Yüzbaşı bir kız. Mafya baba ve abileri. Hayatında yaşamadığı şey kalmamış sonra da asker olmuş kendi ayakları üstünde durabilen ama iki farklı dünyada büyüyen Dora hayatında neleri değiştirebilir? Bir tarafta askeri disiplin, güç, ciddiyet diğer tarafta mafya aile üyeleri.

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Herşey bir ateşle başladı sönmeyen bir ateş ama bu ateşte tek yanan bendim herkes için.

"Bazen mimiklerimiz de bilinmeyen duygular gibi farklı şekillerde ortaya çıkabilir. Bir yazarın yazması, ressamın resmi, aşçının yemeği." Bir katilin cinayeti. "Hasta değilim ben!" Hasta değildim ben, onlar yanılıyordu, hepsi onun suçuydu. Katros canavar değildi. Öğrenememiş bir çocuktu. Duyguları bilmiyordu. Kan gördüğünde ise içinde adlandıramadığı bir duygu oluşuyordu. Gördüğü kahve gözleri sahiplenirken Katros`un hissedemediği aşk. Kandan kurtulmasını sağlayacak ya da onu daha çok içine çekecek. UYARI! Bu eser; cinayet, fiziksel ve psikolojik şiddet, manipülasyon ve karanlık karakterler içerir. Okur Notu: Bu hikâye herkes için yazılmadı.

Bir köşe başında saatlerce sessiz kalıp Kendi kendine kızdığın, çevrendeki insanlara sitem ettiğin, yalnızım diye feryat edip yüreğinde öldürdüğün insanları düşünüp kendi kendini bitirirken Geriye dönüp bakmazsın Anlamazsın seni seven senin sevdiklerinin duygularının, yalnızlığın sebebi senden giden geçmişin, geçmişindeki insanların fanı dünyaya veda etmesinin amaçlarının hayallerinin dualarının değişmesi olduğunu Bırak bugünü ve yarını Her şeyin sebebi seni alıp götüren Yavaş yavaş yok olmana sebep olan zamandır.

Arkadaşımın abisinden hamileyim! Yıllarca duygularımın arkasına saklanarak ona karşı hep nefret kozumu kullandım. Lakin o gece... O gece gereğinden fazla yakınlaştık....

“Defne’nin kırılan hayatı, Aras’ın karanlık dünyasıyla kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.” “Unutmayın… en karanlık insanlar bile bir zamanlar yaralanmış olanlardır.” “İki Hayat, Tek Kader: Defne Yıldırım & Aras Karaca”

Her şeyini kaybettiğini sandığında, aslında kendine giden yolu bulabilir misin?

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Geçmişten gelen bı yabancı geleceğin olabilirmi....

Çocuk yaşıyla baba acısı çeken bir kız ve büyüyüp yanan yüreği ile kurduğu bir intikam planı OYUNU BOZACAKMIYDI YADA YENİ BİR OYUNMU KURACAKTI...

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

Aden, ailesi tarafından hiç istenmeyen, sevgisizliğin kollarında büyüyen, geçmişini atlatamayan bir "kız çocuğu"dur. Onu seven tek kişinin, annesinin ölümünün ardından kahrolur. Babası yüzünden öldürdüğü adamın oğlu intikam ateşiyle yanar; karşı karşıya geldiklerinde Aden için asıl cehennem başlar.

Hiçbir arkadaş arkadaşına ihanet eder mi? Edermiş işte. Ben de bunu biriyle tanıştığım da öğrendim.

Adalet mülkün temelidir," derlerdi. Avukat Hilal Umay Karahan için adalet, hayatını adadığı bir kutsaldı. Ta ki o geceye kadar... Bir yanda daktilo tuşlarının soğuk sesi, diğer yanda namlunun ucundaki o karanlık hüküm. ​Kaçmak için hukuk yetmediğinde, sığınmak için bir düşmanın gölgesine mahkûm oldu. Kuzey Arslan; buz mavisi bakışlarında fırtınalar saklayan, kuralları kendi yazan bir adam. Hilal’in özgürlüğüne vurduğu o altın kelepçe, aslında ikisinin de sonu mu olacaktı? ​Bir yemin, bir imza ve geri dönüşü olmayan bir Hüküm.

Songur Alazoğlu ve Füsun Alazoğlunun mutlu bir evliliği varken Füsun Alazoğlunun doğumundaki ani ölümü Tüm Alazoğlu ailesini sarsmıştır fakat o doğumda güzeller güzeli bir kız dünyaya gelmiştir. Baba Songur Alazoğlu doğan kızı karısının katili olarak gördüğünden kabullenmemektedir. Yıllar sonra başka bir kadınla evlendiğinde bu kadın güzeller güzeli kızın hayatını cehenneme çevirecekti. kızın üç Abisi ise başlı başına bir olaydı. Peki asıl soru şu Kız yaşayacak mıydı ölecek miydi bu kadar işkenceye kimse dayanamazdı. Siz annenizin katili olarak bilinmek ister miydiniz.....

Efsa Akel`in zorluklar ile dolu hayatı.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.