Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Ceza’yı bir adam sandılar. Yanıldılar. Bu kitapta gerçek ortaya çıkıyor ve kimse buna hazır değil. Öykü artık saklanmıyor, kaçmıyor, susmuyor. Çünkü Ceza bir isim değil, bir kimlik. Kan var, hesap var ve geri dönüş yok. Adalet bekleyenler yanlış kitapta. Burada sadece şu gerçek var: Ceza ortaya çıktığında, kim olduğun değil, ne yaptığın hatırlanır. Ve bazı gerçekler vardır… öğrendiğin an, geri dönüşün olmaz.

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

“Bazı kalpler, kendi yankısında kaybolmak için değil; bir başka kalbin sessizliğinde bulunmak için bekler.” Deniz, geçmişin kirli dumanını ciğerlerinde taşıyan bir sürgündü; attığı her adımda kendine çarpan, kendi uçurumunda yürüyen bir gölge... Ülkü ise harflerin arasına saklanmış bir gizli bahçe; kitapların kâğıttan duvarlarıyla kendine bir dünya örmüş, sessiz bir direnişin en zarif haliydi. Sonra bir gün, zamanın durduğu o tozlu rafların arasında, iki yarım hikâye tek bir noktada buluştu. Birinin kanayan yarası, diğerinin mürekkebinde dindi. Birinin iç çekişi, diğerinin cümlesinde can buldu. Bu bir aşk hikâyesi değil; bu bir küllerinden doğma hikâyesidir. Çünkü aşk, bazen sadece bir bakışta kendini bulmaktır. Ve dünyanın en büyük devrimi, sustuğu sanılan bir kalbin, bir başkasının sesinde yeniden atmaya cüret etmesidir. Sahi, sen birinin gözlerinde kendi cennetini gördün mü?

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

0537***:Dans etmekten yorulmadın mı? Siz:Kimsin be sen? 0537***:Soruya soruyla karşılık verilmez.

(Anlaşmalı ve zorla evlilik) İki yaralı kalp iki yaralı insan. Aras ve Gece geçmişinden yaralı iki insandır. Daha birbirlerinin varlığından bile haberleri yokken evleneceklerini öğreneceklerdir. Hayatlarında hiçbir değişiklik olmayacağı söylensede kaderin planı tamamen farklıdır.

Zerox:Gerizekâlı herif hilemisin lan sen Kairo:Ben hile değilimde sen botsun gibi Zerox:seni bulacağım oğlum ben

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Gülce’nin tek suçu okumak istemekti… Hayaller kurmak, kendi ayakları üzerinde durmak, kaderini kendi elleriyle yazmak. Ama babası onun hayallerini değil, bir ağanın parasını seçti. Henüz genç bir kızken, istemediği bir evliliğin içine sürüklendi. Gittiği konakta onu bekleyen sadece taş duvarlar değil, acı bir gerçekti: Gülce, evli bir adamın üzerine kuma olarak getirilmişti. Bu gerçeği öğrendiği an, Gülce için her şey değişti. İsyanı kaderineydi… Öfkesi hayata… Ferman ise alışık olduğu güçten, otoriteden ve mesafeden başka bir şey tanımıyordu. Zoraki başlayan bu yol, iki inatçı ruhu karşı karşıya getirdi. Çekişmeler, suskunluklar, yaralar… Ve fark edilmeden büyüyen bir bağ… Birbirlerine düşman gibi başlayan bu hikâye, zamanla aşka meydan okuyan bir sınava dönüştü. Tam “mutluluğu buldum” derken, Gülce kendini yeniden karanlık olayların içinde buldu. Geçmiş, sırlar ve hesaplar peşlerini bırakmadı. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil… Bu, kaderine isyan eden bir kadının ve aşkla yüzleşmek zorunda kalan bir adamın hikâyesi. 📌 Eğer: Güçlü kadın karakterleri, Ağa–konak temalı aşkları, Zoraki evlilikten doğan tutkulu hikâyeleri seviyorsan Aşka İsyan tam sana göre. ✨ Hikâyeme bir şans verirseniz, beğeni ve yorumlarınızla destek olmanız beni çok mutlu eder. Her yorum, bu yolculukta bana güç oluyor.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

15 yaşında bir aşirete kurban gidip zorla evlendirilen Süheyla, o gece tekrardan evden kaçmıştı ama bu sefer kucağında çocuğuyla. Yıllar süren intikamlarını kaçarken alan Süheyla, o gece Ceyhun Güneş adında bir adamla tanışır. Hayatı boyunca rotası belli olmayan Süheyla`nın rotası artık belli olmuştu.

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak... Okuyun muqq🌸

Mafya Lideri Tarafından Kaçırılan Umay ve yeni başlangıçlar… (Kitap bazı kitap karakterlerinin isimleri vb değişmiştir be 2. Bölüm de değişmiştir iyi okumalar💗)

Sizlere bu kitabımda NURU PAŞA (NURİ KİLLİGİL): Baş karakter. Cesur, özverili ve duygusal bir kişilik. "Bakü`nün fatihi" olmasının yanı sıra, hayatının sonuna kadar Azerbaycan`ın bağımsızlığına sadık kalan bir vatanseverin hayatını anlatacağım. Umarım beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum.

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

Gt yapıyorum.Kendi kitabı için tanıtım isteyen mesaj atsın onun haricinde kendi okuduklarımı yapıyorum.

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Serzeniş, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadının, kimliğini ve aidiyetini yeniden kurma hikâyesidir. Elfida, bildiği hayatın sandığı kadar sağlam olmadığını fark ettiğinde; güven, aile ve “ait olmak” kavramlarını yeniden sorgulamaya başlar. Gerçeklerle yüzleşme isteğiyle attığı adımlar, onu sadece geçmişine değil, kendi iç dünyasındaki çatışmalara da götürür. Bir yanda kendini korumak isteyen, mesafe koyan tarafı; diğer yanda bağ kurmaktan vazgeçemeyen merhametli yanı vardır. Bu iki ses arasında sıkışan Elfida, yalnız kalma korkusuyla baş etmeye çalışırken dostluğun, seçilmiş bağların ve dayanışmanın ne anlama geldiğini öğrenir. Serzeniş, bağırmadan anlatılan kırgınlıkların, kalabalıkta hissedilen yalnızlığın ve insanın kendine verdiği sessiz mücadelelerin hikâyesidir.

Lise çağındaki bir kızın iki kişi arasında yaşadığı çelişki.

Ateş’i yakasından tutup kendime çektim ve dudaklarına küçük bir öpücük kondurdum. Tanımadığım bir adama ilk öpücüğümü vermiştim. Ateş, o anın verdiği şaşkınlıkla bana bakakalmıştı. Ben ise utancımdan yerin dibine girmiştim. ‘’Ben çok özür dilerim! Böyle bir şey nasıl yaptım? Gerçekten aklım almıyor. Ben…ben sanırım gitsem iyi olur.’’ Diyerek ayağa fırladığımda Ateş de yerinden kalkıp bana doğru geldi ve elini yanağıma koyup dudaklarımı öptü. Bu seferki hiç kısa bir öpücük değildi. Kalbim heyecandan deli gibi atıyordu. Bunlar çok yabancı olduğum konular olmasına rağmen ona karşı güçlü bir çekim hissettiğimi reddedemiyordum. Ellerini belime koyup beni kendine çektiğinde dudakları aralanıp dilini dudaklarımın arasından dilime değdirdi. Birden durup bana baktı. ‘’Devam etmeli miyim?’’