Ela, 22 yaşında genç ve güzel bir psikoloji öğrencisidir. Bir gün hayatını amaçsız ve anlamı olmadan yaşadığını fark edip bambaşka bir yaşama atılır. Bir gece kulübünde karşılaştığı yakışıklı adamla geceyi geçirir. Sabah olduğunda pişman olup kaçar. Araya 3 aylık bir yaz tatili girer. Tatil bittikten sonra okula döndüğünde bu adamın dersine giren öğretim üyelerinden biri olduğunu görür. Not: Adam 29 yaşındadır.

Abisinin arkadaşına yani Asilkan Karadağ`ya aşık olan Hazel Aria bir gün anonim olarak uygulamadan mesaj atarak onun ilgisini çekmeye çalışır. Sadece hislerini söylerken onu kaybetmekten ve abisinin ne tepki vereceğinden emin olamadığı için böyle bir yola başvurur.

Safranbolu’da zaman, ahşap konakların gölgesinde ağır ilerler. Yıllar sonra kasabaya dönen Leyla Hanım ve kızı Süreyya, yalnızca kapalı bir evi değil, geçmişte yarım kalmış duyguları da yeniden açar. Bazı dönüşler sessizdir. Bazı karşılaşmalar kaderin en sakin hâlidir. Bazı aşklar, söylenmeden başlar.

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

Şafak henüz nasil bir dünyada yaşadığını bilmeyen,saf duyguları olan ve içine kapanık bir genç kadın. Normal hayatına giren çözülmesi zor kodlar ve bir çift yeşil gözlü onun kafasını karıştırmaya yetiyor...

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

İstanbul’un gölgesinde büyüyen Gülşah, bir paşanın hanımı olarak girdiği yabancı konakta yalnızca yeni bir hayata değil, suskunluklarla örülü bir yazgıya adım atar. Mor menekşelerin, yarım kalmış ezgilerin ve saklanan acıların arasında; görülmek, ait olmak ve kendi kalabilmek arasında ince bir çizgide yürümek zorundadır. Osmanlı’nın son demlerinde, bir konağın duvarları ardında herkes bir başkasına bakarken, Gülşah ilk kez kendine bakmayı öğrenecektir.

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Beni saf sanıyordu fakat ben saf olacak en son kişi bile değildim. Nefret ve kinim beni güçlü kılan şeylerdi. Ben tilki kadar kurnaz olan zekamı babamdan almıştım, Ben manipülasyon yeteneğimi babamdan almıştım, Ben sadece dış görünüşümü değil her özelliğimi babamdan almıştım.. Fakat ailem dışındaki hiç kimse bunun farkında değildi. Ben kim miydim? Ben Simay Soykan, Kenan Soykan`ın biricik kızı, Ben Kenan Soykan`ın saf rolü yapan psikolog kızı, Ben Kenan Soykan`ın her şeyin içinden geçecek kızı, Ben Kenan Soykan`ın konu ailesi olduğunda sevdiği adamı bile gözü görmeyecek kızı...

Lise çağındaki bir kızın iki kişi arasında yaşadığı çelişki.

“Bazı kalpler, kendi yankısında kaybolmak için değil; bir başka kalbin sessizliğinde bulunmak için bekler.” Deniz, geçmişin kirli dumanını ciğerlerinde taşıyan bir sürgündü; attığı her adımda kendine çarpan, kendi uçurumunda yürüyen bir gölge... Ülkü ise harflerin arasına saklanmış bir gizli bahçe; kitapların kâğıttan duvarlarıyla kendine bir dünya örmüş, sessiz bir direnişin en zarif haliydi. Sonra bir gün, zamanın durduğu o tozlu rafların arasında, iki yarım hikâye tek bir noktada buluştu. Birinin kanayan yarası, diğerinin mürekkebinde dindi. Birinin iç çekişi, diğerinin cümlesinde can buldu. Bu bir aşk hikâyesi değil; bu bir küllerinden doğma hikâyesidir. Çünkü aşk, bazen sadece bir bakışta kendini bulmaktır. Ve dünyanın en büyük devrimi, sustuğu sanılan bir kalbin, bir başkasının sesinde yeniden atmaya cüret etmesidir. Sahi, sen birinin gözlerinde kendi cennetini gördün mü?

Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

Onu sadece 20 saniye gördüm ama..

Dengesizler, hayata bir adım geriden başlayanların, susarak büyüyenlerin ve ayakta kalmak için karanlığa mecbur bırakılanların hikâyesi. Muzaffer, sokakların verdiği isimle Muzo; doğduğu coğrafyanın sessizliğini, kayıplarını ve adaletsizliğini omzunda taşıyan bir adamdır. Çocuk yaşta tanıştığı yoksulluk, şiddet ve yalnızlık onu suça değil; hayatta kalmaya iter. Ancak bu yol, zamanla vicdanla hesaplaşmanın kaçınılmaz olduğu bir uçuruma dönüşür. Cezaevi, sokaklar ve mezarlıklar arasında geçen bu hikâye; sadece bir mafya ya da suç romanı değildir. Dengesizler, aidiyet duygusunu yitirmiş ruhların iç çatışmasını, dostluk ile ihanet arasındaki ince çizgiyi ve kayıplarla şekillenen bir karakterin dönüşümünü anlatır. Muzo`nun geçmişiyle yüzleşmesi, annesinin yokluğunda büyüyen öfkesi ve hesaplaşmaları; okuyucuyu hem sert hem de derin bir yolculuğa çıkarır. Bu roman; kanla değil, eksiklikle yazılmıştır. Her satırında suskunluk, her bölümünde bir hesap vardır. Dengesizler, kimsenin doğuştan kötü olmadığını ama bazı insanların iyi kalma şansının elinden alındığını hatırlatan karanlık ve sarsıcı bir anlatıdır.

Babası tarafından hep “dağılacak” bir yapı olarak görülen Emir, kaçmak için gittiği şehirde suçun mimarına dönüşür. Şimdi karşısında iki baba vardır: biri onu kontrol etmek ister, diğeri onu karanlığa yetiştirir.

geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen asya şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

“Bir qadın Bakının künc küçələrində yad bir oğlana aşiq olur. Zaman keçdikcə onun kim olduğunu və qarşılarına çıxan imkansızlığı anlayır. Hər addımı sevgi ilə dolu olsa da, qəlbi çarəsizdir — çünki bəzən sevgi yetərli olmur.”

tarih teoloji teknoloji aşk savaş roman

Yaman Ali, Melih, Meyra ve Havin arasında geçen acı bir aşk hikayesi... Yaman Ali yıllarca Meyra`yı kalbinde taşımışken, Meyra yıllarını onun kardeşini sevip beklemekle geçirir. Yıllarca sevip beklediği adam, yıllar sonra başka bir kızla evlenerek döner...

Ceza’yı bir adam sandılar. Yanıldılar. Bu kitapta gerçek ortaya çıkıyor ve kimse buna hazır değil. Öykü artık saklanmıyor, kaçmıyor, susmuyor. Çünkü Ceza bir isim değil, bir kimlik. Kan var, hesap var ve geri dönüş yok. Adalet bekleyenler yanlış kitapta. Burada sadece şu gerçek var: Ceza ortaya çıktığında, kim olduğun değil, ne yaptığın hatırlanır. Ve bazı gerçekler vardır… öğrendiğin an, geri dönüşün olmaz.

Milli istihbarat teşkilatından Asena bir göreve çıkar bu görev terör ile alakalı olduğu için özel harekattan bir timle beraber çalışmalıdır

Özgür Tamay`ı kucağına alıp musluğa doğru yürüdü. Elini yüzünü yıkayıp, Ertük`ün çitlere astığı ceketi alıp yolcu koltuğunun üzerine koydu. Tamay`ı oraya oturtup kemerini bağladı. Çiçeğin tepkisini çok merak ediyordu. "Annen bize çok kızacak." Küçük kız omzunu silkti. "Baba ben asker olmaya karar verdim." Özgür kızına bakıp konuşmaya başladı. "Bak, beni örnek alman güzel bir şey ama... Annen duyarsa bana kızar. Bu düşünceyi aklından sil tamam mı? Hem sen kolay mı zannediyorsun askerliği? Yapamazsın sen, narin bir şeysin." Tamay sustu. Bu susma şekli babasına trip attığını belli ediyordu.

Bu kitap , sadece bir kitap değil! Çünkü bazen KARGIŞ`ını belirleyemezsin. Kardeşini bulmak için çıktığı yolda enerjisi hiç tükenmeyen Selen, bir iz sürerken bir kapıyı çalar . Fakat kapı açıldığında SADECE gerçekler değil, karanlık bir sessizlik karşılar onu… Bu ev ona kendini hissettirir. Ona aitmiş gibi.. Selen`in bitmek bilmeyen enerjisi, bu evin ağır sessizliğiyle çarpışırken; geçmişin gölgeleri ve geleceğin ihtimalleri aynı yerde buluşur. Bazen aradığın kişi kadar, yolun sonunda bulduğun insan da seni değiştirir...