MAHŞERİN GÜLÜ:"Bazı günahlar unutulur, bazı borçlar silinir. Ama dökülen ilk kanın bedeli, ruhun karanlığa hapsolmasıdır."Karanlığın Başladığı Yer:Liyan Çelik için hayat, abisinin öfkesiyle çizilmiş morluklardan ibaretti. O tozlu okul bahçesinde, Alaz Soylu’yu zorbaların elinden çekip aldığı an, aslında kendi celladını kurtardığını bilmiyordu. Yıllar geçti, o masum çocuk büyüdü; şehrin en karanlık köşelerine hükmeden bir imparator oldu. Liyan ise abisinin kumar masasında bir "bedel" olarak sürüldü: Alaz’ın kucağına.Zehirli Bir Uyanış:Bir gece, her şeyi değiştirecek o puslu saldırı kapıyı çaldı. Damarlarda dolaşan soğuk bir zehir, sadece bir bedeni değil, bir geçmişi de kuruttu. Liyan o gece masumiyetini bir kenara bıraktı. Gözlerini açtığında artık korkak, saf ve boyun eğen o kız değildi. Zihnindeki boşluğu nefretle dolduran, parmakları tetiğe aşık, kalbi ise buza kesmiş bir yabancıydı. O artık mahşerin ortasında açan, dikenleri zehirli bir güldü.İntikamın Soğuk Tadı:Hafızasının silik izlerinde tek bir isim yankılanıyor: İhanet. Liyan şimdi kendisine bu acıyı yaşatan herkesten, en başta da onu bir mal gibi satan öz abisinden ve onu küçük yaşlarında defalarca taciz eden amcasından hesabını tek tek soruyor. Alaz Soylu, korumaya çalıştığı o masum kızın içindeki canavarın uyanışını izlerken, aşkın mı yoksa intikamın mı galip geleceğini görecek.🖋️ Yazar Notu: > "Bu sadece bir aşk hikayesi değil; yıkılan bir kadının kendi enkazından bir imparatorluk kurma hikayesidir.(İlk kurgum Kalemim size garip gelebilir.Umarım hoşunuza giderr💖)

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

`Bana bak gece aksa birdaha bana karşı çıkarsan canını yakarım sana zarar vermem ama canın yanar.` `bana yap yapıcaksan sevdiklerime dokunma canı herif.` `dilin fazla uzamış. kesmiyim dilini` bu hikaye aslında tanışan ama kızımızın hafızasını kaybedip başka ülkeye gitmesiyle başlıyor adam bilsede kıza anlatmıyor bakalım kızın hafızası yerine gelebilecek mi???

Kim bilebilirdi ki iki edebiyat aşığının azılı düşman aile olup birbirini yok etmek isteyen Varislerin iş birlikçi olacağını .....

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Gülce’nin tek suçu okumak istemekti… Hayaller kurmak, kendi ayakları üzerinde durmak, kaderini kendi elleriyle yazmak. Ama babası onun hayallerini değil, bir ağanın parasını seçti. Henüz genç bir kızken, istemediği bir evliliğin içine sürüklendi. Gittiği konakta onu bekleyen sadece taş duvarlar değil, acı bir gerçekti: Gülce, evli bir adamın üzerine kuma olarak getirilmişti. Bu gerçeği öğrendiği an, Gülce için her şey değişti. İsyanı kaderineydi… Öfkesi hayata… Ferman ise alışık olduğu güçten, otoriteden ve mesafeden başka bir şey tanımıyordu. Zoraki başlayan bu yol, iki inatçı ruhu karşı karşıya getirdi. Çekişmeler, suskunluklar, yaralar… Ve fark edilmeden büyüyen bir bağ… Birbirlerine düşman gibi başlayan bu hikâye, zamanla aşka meydan okuyan bir sınava dönüştü. Tam “mutluluğu buldum” derken, Gülce kendini yeniden karanlık olayların içinde buldu. Geçmiş, sırlar ve hesaplar peşlerini bırakmadı. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil… Bu, kaderine isyan eden bir kadının ve aşkla yüzleşmek zorunda kalan bir adamın hikâyesi. 📌 Eğer: Güçlü kadın karakterleri, Ağa–konak temalı aşkları, Zoraki evlilikten doğan tutkulu hikâyeleri seviyorsan Aşka İsyan tam sana göre. ✨ Hikâyeme bir şans verirseniz, beğeni ve yorumlarınızla destek olmanız beni çok mutlu eder. Her yorum, bu yolculukta bana güç oluyor.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı hayatlar, başka hayatların yıkıntısından doğar. Bir rüyanın içinde annesini arayan bir kadın… Bir kazanın ardından geriye kalan bir bebek… Geçmişleri yarım, kalpleri kırık iki insan… Kayıplar bazen insanı sessizleştirir, bazen de hiç beklenmedik bir anda bir başkasının yarasına dokunmaya zorlar. Bu hikâye; unutamayanların, iyileşmeye cesaret edenlerin ve bir bebeğin etrafında yeniden şekillenen hayatların hikâyesi. Çünkü bazı acılar geçmez… Ama bazı insanlar, o acıyla yaşamayı öğretir.

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak...

turkce la gitme kocum gel buraya

Görmeyenin sevgisi görenin ihaneti bir aşk üçgeni romanı

​"Bazı yaralar iyileşmez, sadece isim değiştirir." ​Neva için hayat, ablasının gidişinden sonra yarım kalmış bir piyano sonatından ibaretti. Ta ki 22. yaş gününde, o karanlık nisan akşamında kapı çalana kadar. Herkesin "emanet" gözüyle baktığı, ablasının gölgesinde saklanan o genç kız; o gece sadece bir hediye almadı, bir itirafla sarsıldı. ​Kartal... Adı gibi sert, bakışları kadar keskin ve bir o kadar dokunulmaz. Yeraltı dünyasının soğuk yüzü, ablasının en yakın dostu ve Neva’nın çocukluğundaki o "koruyucu abi". Ama o gece, boynuna taktığı o gizli madalyonla tüm sınırları yıktı. ​"Sana bir kardeş gibi bakmadım Neva. Sen benim en ağır imtihanımsın." ​Bir yanda ablasının hatırasına duyulan sadakat, diğer yanda kalbinin derinliklerinde yankılanan o yasaklı senfoni. Neva, Kartal’ın karanlığında kay mı olacak, yoksa o karanlığın tek devası mı? ​Edebiyatın huzursuzluğuyla, sokağın sertliğinin birleştiği noktada; nota kağıtlarına kan damlıyor. ​"Ben senin yaranım Kartal, sen ise benim derman maskeli celladım."

Her şey bir anda oldu.Bir gece…Bir hata…Ve geri dönüşü olmayan bir başlangıç.Nilda o geceden sağ çıktı.Ama geride bıraktığı şey sadece geçmişi değildi.Çünkü o geceden sonra artık av değil… hedef olacaktı.Bir isim, karanlığın içinde yankılanıyordu:Sıfır.Kim olduğu bilinmeyen,ama ortaya çıktığında dengeleri değiştiren biri.Ve bir de onlar vardı…Karaçember.Görünmeyen,ama herkesi kontrol eden o karanlık güç.Bu bir kurtuluş hikâyesi değil.Bu, sınırların aşıldığı bir savaş.Ve bu savaşta…ya kaybolursun ya da tamamen değişirsin.

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

Geçmişten gelen bı yabancı geleceğin olabilirmi....

Aşk , her zaman unutulmazdır ,Aşk hikayeleri. Fakat spor romantizmi bir başkadır. Tüm spor romantizmi sevenlere ve sporla kendini bulanlara...

!!Düzenlenmiş hali!! Yerde yatan bedenini gördüğüm anda içimdeki tüm hisler zaten kırılmıştı. Koşarak onun yanına gittim, "Yelda, Yelda uyan nolur güzelim." bir hafta önce yüz gizliliği amacı için öptüğüm, ve iki gün önce en haksız olay yüzünden kavga ettiğim kadına nefes alabilsin diye dudaklarına yapışmış bir salaktım ben. "Yelda hadi aç gözlerini, yemin ediyorum bir daha senin üzerine gelmeyeceğim, kavga dahi etmeyeceğim.." 𓇢𓆸 Her insanın hayatı için seçimleri, kazancı, mesleği ve yaşadığı bir aşk vardır. Dünyanın neredeyse hepsi bunlar üzerine kuruludur, insanların sözde aşk dedikleri şey bazen taciz bile olabilir ama insan bu işte aşktan gözleri kör olduğu için aşkla takıntıyı ayırt edemeyen varlıklar. Yelda ise bunların farkına çok erken varmıştı.. Neyseki kendini koruyabilme bilincindeydi, yaşadığı şeyler yüzünden aşka olan inancı olmasada bir gün o ekibe geri geldiğinde onu gördü.. Buz mavisi gözleri ile Yeldanın içindeki donmuş buzlu okyanusu tekrar çözebilecek güçten biriydi.

Berdel ile evlenmek zorunda kalan bir Ağa ve bir Ağa kızı sadece berdel ile yapılan bir evlilik değildi bu geçmişte yaşanan olayların gün yüzüne çıkacağı, saklanan gerçeklerin ortaya çıkacağı bir evlilikti oysa bunlardan ne Asaf Ağa`nın ne de Sare`nin haberi vardı

İki dünyanın arasında sıkışmış hayatlar… Farklı acılar, farklı seçimler, farklı kaderler. Ateşin tam ortasında yarım kalmış bir aşk duruyor: Söylenmemiş sözlerin, tutulmamış sözlerin, bitmemiş bir hikâyenin külleri şimdi yeniden kıvılcımlanıyor. Onların aşkı ilk adımını atarken, geçmiş peşlerinden koşuyor, sırlar kanatlarını açıyor ve kader—intikamla, tutkuyla, yasaklarla yeniden yazılıyor. Bu hikâyede herkes yanacak… Ama kim küllerinden doğacak?🔥

New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Beklenmedik bir grupla tanışan bu kadın, kendisinin ne yapacağını bilmediği bir yolda hayatından bir daha çıkmasını istemediği biri ile tanışır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün döngü değişir ve Naz, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılmak zorunda kalır.

"Sen bu satırları okurken, ben çoktan gitmiş olacağım..." Eylül için altı ay süren o evlilik, soğuk duvarlar ve cevapsız kalan feryatlar arasında geçen bir sürgündü. Korhan Koral’ın parıltılı dünyasında sadece bir `görev` olarak görülen genç bir kadının, kendi ruhunu kurtarmak için aldığı o cesur karar... Geride sadece bir mektup ve parmağından çıkardığı o ağır yüzüğü bırakan Eylül, bulutların üzerinde yeni bir hayata kanat çırparken, içinde hiç kimsenin bilmediği bir mucizeyi taşıyordu. Korhan ise uyanıp o soğuk boşlukla yüzleştiğinde, her şeye sahip olan bir adamın aslında her şeyi nasıl kaybettiğini anlayacaktı. İki hayat, tek bir sır ve geri dönülemez bir gidiş. Eylül`ün sessiz çığlığı, yeni bir dünyanın ilk nefesi olabilecek mi?

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Eyşan ile Mahir... bir bilinmezliğin buluşması. yara iken derman olmak, kara iken ak...

Alpar Batur Kararslan Yeraltının bilinen kaplanı tek bakışıyla ölümün habercisi saygıdeğer “Nefer Kaplanı” Nefera Eflin Aksoy dünyadaki tüm gülüşleri çalmış o güzel dudaklar Nefera adı bile ona özel bir tek ona bir tek ona güzel…..

"Aslında bazıları kalabalıkların içinde bile yalnızdır… Bazıları hiçbir hikâyeye ait değildir. Ve bazıları, doğdukları anda değil, kaybettikleri anda büyür. Ezgin’in hikâyesi, Samyeli rüzgarı olarak umut ve hüzünle örülü bir yolculuğa sizi davet ediyor."

Yıllar önce babasının ölümüyle mardini terkeden büşra 10 yıl sonra mardine geri döner . Annesinin isteği üzerine mardine gelen Büşra mardine döndüğü için pişman olacağından habersizdir...