Beş lise öğrencisi… Aynı sınıfta, aynı hayallerde, aynı sıkılmışlıkta buluşurlar. Hayatlarının boş geçmesini istemezler. Bir iz bırakmak isterler. Ve bir gün, adı Parantez olan bir rock grubu kurarlar. Zor şartlarda bir stüdyo kiralar, hafta sonları sahne almaya başlarlar. Cuma, cumartesi, pazar… Okuldan çok sahnede büyürler. Kısa sürede herkesin gözü onların üzerindedir. Sonra bir gün… Grup üyelerinden birinin başına trajik bir olay gelir. Parantez, müziğiyle değil, yaşanan o olayla duyulur. Bu talihsiz olay onları daha da görünür yapar. Sahneler büyür, kalabalıklar artar, konserler çoğalır. Kendi şarkıları dilden dile yayılır. Ama kimse şunu fark etmez: Parantez dışarıdan yükselirken, içeriden yavaş yavaş çökmektedir. Başarı, ün ve geçmişin gölgesi… Beş gencin dostluğunu sessizce kemirmeye başlar. Ve bir gün herkes aynı cümleyi kurar: “Parantez’e nazar değdi.” Ama kimse gerçeği bilmez. Çünkü bazı gruplar gürültüyle dağılmaz… Sessizlikle parçalanır. Yazar: Melih Dilek

Her şeyini kaybettiğini sandığında, aslında kendine giden yolu bulabilir misin?

" Tüm acılarımı bana unuttururmusun" " Sana söz veriyorum. Tüm acılarını sana unutturup güzel anlarda doldurucam "

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

22 yaşındaki Dora Saye Aledar. Asker Yüzbaşı bir kız. Mafya baba ve abileri. Hayatında yaşamadığı şey kalmamış sonra da asker olmuş kendi ayakları üstünde durabilen ama iki farklı dünyada büyüyen Dora hayatında neleri değiştirebilir? Bir tarafta askeri disiplin, güç, ciddiyet diğer tarafta mafya aile üyeleri.

Kumru Sare Börteçin sevdiği, aşık olduğu adamı yani kocasını düğün günü en yakın arkadaşı ile basar masum bir bebek ise anne karnında bu aldatmanın kurbanı olur. Öte yandan her şeyden habersiz olan düğün gününü heyecanla bekleyen, gözü karısından başka kimseyi görmeyen Kuzgun Zehir Kalavela 4 yıla mâl olacak bu ayrılığın gerçek yüzünü öğrendiğinde ise tüm Karadenizi altına üstüne getirecekti. "Bir kadın ayrılığa nasıl dayanabilirdi heleki birde karnında bebeği varsa. Onun için herşeyi yapardı değilmi? Bu hikayede ne yaptıysam bebeğimi koruyamadım. En yakınlarım kıydılar bana, benden sonra bebeğime." "Beni terk edip giden kadına merhamet edecek değilim" O günden sonra Rize`nin hırçın deli dalgaları rüzgar ile karışır ve bir annenin feryadı yankılanır. "Bebeğimi aldılar benden....sende beni al Karadeniz....."

"Bir kehanetle doğdu, bir efsunla mühürlendi. 1114 yılının soğuk sabahında Beliz, Aydemir Hanedanlığı’nın sonunu mu getirecek, yoksa kaderin kilitli kapılarını mı açacak? Efsunlu Hisar’da sırlar gün yüzüne çıkıyor."

Bazen en büyük yalan "İyiyim." demektir. Hayal, kimsenin gerçekten tanımadığı bir kızdır. Ailesi onun iyi bir kız, öğretmenleri onu parlak bir öğrenci olarak görür. Nitekim öyledir de. Ancak her yürek karanlık taşır. Onun karanlığı ise dipsiz bir kuyuda birikmektedir. Ne gösterebilir ne de içinden atabilir. Sadece birikir ve bir gün maske çatlar, karanlık taşar. Basit bir çatlak geri dönüşü olmayan bir sızıntı oluşturur. Masumiyet, görünmeyen yaraların, iyileşmeyen travmaların ve birbirlerini anlama çabasındaki insanların romanıdır. Her söz, her ima, her sessizlik birer anlam taşır. Ek: Sıradan bir kızın hayatına hoş geldin. İçeride sende olabilirsin, bende. Bu hikayede ise görünen ve gerçek arasındaki çizgide sade bir tanığız. Uyarı: Bu karakter odaklı, psikolojik gerilim romanıdır. İçinde rahatsız edici unsurlar bulunmaktadır. On sekiz yaşından küçükler için uygun değildir. Lütfen sadece kendi sorumluluğunu hem yasal olarak hem de psikolojik olarak alabilen okuyucular kitaba şans versin.

“Alın bunu…” dedi adam, sesi sertti. Kızın kolunu tutup önlerine attı. “İster öldürün… ister oğlunuza verin. Benim oğluma karşılık.” Toprak suskundu. Konuşmadı. Zaten hayatı boyunca hiç konuşamamıştı. Ezilmişti. Hor görülmüştü. Babasının gölgesinde büyürken, her gün biraz daha yok olmuştu. Hep susturulmuştu, bu sefer konuşmak bile bir kurtuluş olmayacaktı. Karşısında duran adam… Mardin’in en güçlü ağalarından biriydi. Gözleri öfke doluydu. Kardeşinin kaçırılmasını affedemiyordu. Bu evlilik bir seçim değildi. Bir cezaydı. Ve o an, herkes kararını vermişti onun yerine. Daha küçücük bir kız çocuğuyken… hatta hiç küçük bir kız çocuğu olamamışken, bir yabancının kadını olmuştu. ⸻ Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla herhangi bir benzerlik tesadüftür. ✨ Bu, yazarın ilk kurgusudur; yazım ve anlatımda hatalar bulunabilir.

Çocukluğu çalınmış bütün kızlara… Rüya geçmişinden kaçarken kendini bir yolun ortasında buldu. Bir balo gecesi…Ve her şeyin değiştiği o an. Artık hiç bir şey eskişi gibi olmayacaktı. Rüya bitmişti kabus başlamıştı.

Alpar Batur Kararslan Yeraltının bilinen kaplanı tek bakışıyla ölümün habercisi saygıdeğer “Nefer Kaplanı” Nefera Eflin Aksoy dünyadaki tüm gülüşleri çalmış o güzel dudaklar Nefera adı bile ona özel bir tek ona bir tek ona güzel…..

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Herşey bir ateşle başladı sönmeyen bir ateş ama bu ateşte tek yanan bendim herkes için.

"Bazen mimiklerimiz de bilinmeyen duygular gibi farklı şekillerde ortaya çıkabilir. Bir yazarın yazması, ressamın resmi, aşçının yemeği." Bir katilin cinayeti. "Hasta değilim ben!" Hasta değildim ben, onlar yanılıyordu, hepsi onun suçuydu. Katros canavar değildi. Öğrenememiş bir çocuktu. Duyguları bilmiyordu. Kan gördüğünde ise içinde adlandıramadığı bir duygu oluşuyordu. Gördüğü kahve gözleri sahiplenirken Katros`un hissedemediği aşk. Kandan kurtulmasını sağlayacak ya da onu daha çok içine çekecek. UYARI! Bu eser; cinayet, fiziksel ve psikolojik şiddet, manipülasyon ve karanlık karakterler içerir. Okur Notu: Bu hikâye herkes için yazılmadı.

Bir köşe başında saatlerce sessiz kalıp Kendi kendine kızdığın, çevrendeki insanlara sitem ettiğin, yalnızım diye feryat edip yüreğinde öldürdüğün insanları düşünüp kendi kendini bitirirken Geriye dönüp bakmazsın Anlamazsın seni seven senin sevdiklerinin duygularının, yalnızlığın sebebi senden giden geçmişin, geçmişindeki insanların fanı dünyaya veda etmesinin amaçlarının hayallerinin dualarının değişmesi olduğunu Bırak bugünü ve yarını Her şeyin sebebi seni alıp götüren Yavaş yavaş yok olmana sebep olan zamandır.

Arkadaşımın abisinden hamileyim! Yıllarca duygularımın arkasına saklanarak ona karşı hep nefret kozumu kullandım. Lakin o gece... O gece gereğinden fazla yakınlaştık....

“Defne’nin kırılan hayatı, Aras’ın karanlık dünyasıyla kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.” “Unutmayın… en karanlık insanlar bile bir zamanlar yaralanmış olanlardır.” “İki Hayat, Tek Kader: Defne Yıldırım & Aras Karaca”

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Geçmişten gelen bı yabancı geleceğin olabilirmi....

Çocuk yaşıyla baba acısı çeken bir kız ve büyüyüp yanan yüreği ile kurduğu bir intikam planı OYUNU BOZACAKMIYDI YADA YENİ BİR OYUNMU KURACAKTI...

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

Aden, ailesi tarafından hiç istenmeyen, sevgisizliğin kollarında büyüyen, geçmişini atlatamayan bir "kız çocuğu"dur. Onu seven tek kişinin, annesinin ölümünün ardından kahrolur. Babası yüzünden öldürdüğü adamın oğlu intikam ateşiyle yanar; karşı karşıya geldiklerinde Aden için asıl cehennem başlar.

Hiçbir arkadaş arkadaşına ihanet eder mi? Edermiş işte. Ben de bunu biriyle tanıştığım da öğrendim.