Açelya 17 yaşında olmasına rağmen okadar çok şey yaşamıştı ki... Ama herşeye rağmen bir umudu vardı belki kurtulurdu. Peki kurtulursa nolacaktı? Nasıl bir hayatı olacaktı? Gerçekten yaşayabiliyorum diyebilecek miydi? Açelyanın yaralı kalbini onarabilecekler miydi??? ***Kitaptaki herşey bana aittir eğer çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ***

Bu sözleri yazarken kulağıma bir yazarın " Ben kitapları kendi akışına bırakırım, başını veya sonunu belirlemeden yazarım" dediği geldi. İlk başta bu cümleler bana öyle bir saçma gelmişti ki bilemezsiniz. Benim kitabımda tam olarak böyle olacak. Bu ilk kitabım, zaten pek popüler olmasını beklemiyorum. İlk kitabım olduğu için hatalarımda fazla olabilir kabul ediyorum. Ama sadece bir heves ve öylesine yazıyorum şimdiden iyi okumalar.

"Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu ve sahip olduğunu sandığı." — Alphonse Karr . New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Oyunda tanıştığı kişilerin, hayatının merkezi olacağını fark etmeyen bu kadın, egosunu tatmin edeceğini sandığı bu şirkette , fazla beklenmedik olan gerçeklerin araya bir duvar örmesiyle karşı karşıya kalır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün her şey değişir ve Naya, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılarak Naz olmak zorunda kalır.༄ 𓍼ALINTI𓍼 `Eğer o kristaller tenimi tahriş ederse, defilenin ortasında elbiseyi parçalarım, biliyorsun değil mi?` Adam hafifçe öne eğildi, aramızdaki o sessiz hırçın kavga tehlikeli bir boyuta indi. `İpek astar kullanılacak.`` Eski rahat konumuna geri giderken elindeki kalemin ritimi ile bir fırtınayı daha tetikliyordu.`` Ayrıca, insanlar seni konuşuyor Naya… ben ise sonucu konuşurum. Bakalım hangisi daha uzun sürüyor.`

Yeliz; ferahlık demek, aydınlık demek, güzel bir esinti demek... ​Ancak hayat, ona isminin vaat ettiği o baharı hiçbir zaman sunmadı. O, ferah odalarda değil kimsesizliğin ayazında; aydınlık sabahlarda değil belirsizliğin karanlığında büyüdü. Elinden tutacak bir elin eksikliğini, sığınacak bir çatının yokluğunu kimseye şikayet etmedi. Kendi fırtınasından kendi gücünü çıkardı, her yarasını bir madalya gibi ruhuna kazıdı. ​Hiç kimsenin inanmadığı o küçük kız, bugün imkansızlıkların içinden inşa ettiği zirveden dünyaya bakıyor. Bu, yok sayılan bir ruhun, kaderini tırnaklarıyla kazıyarak yeniden yazışının sessiz ve derinden gelen zaferi. ​Çünkü hayat, sadece dövüşmeyi bilenlere ferahlık sunuyordu.

Bir köşe başında saatlerce sessiz kalıp Kendi kendine kızdığın, çevrendeki insanlara sitem ettiğin, yalnızım diye feryat edip yüreğinde öldürdüğün insanları düşünüp kendi kendini bitirirken Geriye dönüp bakmazsın Anlamazsın seni seven senin sevdiklerinin duygularının, yalnızlığın sebebi senden giden geçmişin, geçmişindeki insanların fanı dünyaya veda etmesinin amaçlarının hayallerinin dualarının değişmesi olduğunu Bırak bugünü ve yarını Her şeyin sebebi seni alıp götüren Yavaş yavaş yok olmana sebep olan zamandır.

Asel ve Batın çocukluklarında birbirine çok yakın iki insandır. Ancak hayat onları altı yıl boyunca birbirinden ayırır. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi değildir. Asel kopmaktan korkar, Batın ise bağlanmaktan bu yüzden ikisi zıt karakter olduğu için asla uyuşamaz.Bakalım hikayenin sonunda bu ikisi beraber olabilecek mi yoksa finalde ikisi de başka kişilerle mi olacak?

Gülce’nin tek suçu okumak istemekti… Hayaller kurmak, kendi ayakları üzerinde durmak, kaderini kendi elleriyle yazmak. Ama babası onun hayallerini değil, bir ağanın parasını seçti. Henüz genç bir kızken, istemediği bir evliliğin içine sürüklendi. Gittiği konakta onu bekleyen sadece taş duvarlar değil, acı bir gerçekti: Gülce, evli bir adamın üzerine kuma olarak getirilmişti. Bu gerçeği öğrendiği an, Gülce için her şey değişti. İsyanı kaderineydi… Öfkesi hayata… Ferman ise alışık olduğu güçten, otoriteden ve mesafeden başka bir şey tanımıyordu. Zoraki başlayan bu yol, iki inatçı ruhu karşı karşıya getirdi. Çekişmeler, suskunluklar, yaralar… Ve fark edilmeden büyüyen bir bağ… Birbirlerine düşman gibi başlayan bu hikâye, zamanla aşka meydan okuyan bir sınava dönüştü. Tam “mutluluğu buldum” derken, Gülce kendini yeniden karanlık olayların içinde buldu. Geçmiş, sırlar ve hesaplar peşlerini bırakmadı. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil… Bu, kaderine isyan eden bir kadının ve aşkla yüzleşmek zorunda kalan bir adamın hikâyesi. 📌 Eğer: Güçlü kadın karakterleri, Ağa–konak temalı aşkları, Zoraki evlilikten doğan tutkulu hikâyeleri seviyorsan Aşka İsyan tam sana göre. ✨ Hikâyeme bir şans verirseniz, beğeni ve yorumlarınızla destek olmanız beni çok mutlu eder. Her yorum, bu yolculukta bana güç oluyor.

"dudakların," dedi titreyen sesi. "Başkasına değdi mi gerçekten be güzelim?"

Kalbinin derinliklerinde yankılanan o ses, kaybolmuş ruhların çığlığıydı. Kendi karanlığıyla yüzleşmekten korkanlar, ruhların çağrısını asla anlayamazlar.

Umay`ın kurtulamadığı laneti hayatının aşkı kurtarabilir mi ki ...

Songur Alazoğlu ve Füsun Alazoğlunun mutlu bir evliliği varken Füsun Alazoğlunun doğumundaki ani ölümü Tüm Alazoğlu ailesini sarsmıştır fakat o doğumda güzeller güzeli bir kız dünyaya gelmiştir. Baba Songur Alazoğlu doğan kızı karısının katili olarak gördüğünden kabullenmemektedir. Yıllar sonra başka bir kadınla evlendiğinde bu kadın güzeller güzeli kızın hayatını cehenneme çevirecekti. kızın üç Abisi ise başlı başına bir olaydı. Peki asıl soru şu Kız yaşayacak mıydı ölecek miydi bu kadar işkenceye kimse dayanamazdı. Siz annenizin katili olarak bilinmek ister miydiniz.....

Kağıt kadar keskin yıldızlar için : Ölüm bir gerçekti "benim olmadığım kadar" Bir yaşantı vardı "ölüm kadar" Bir cenaze vardı "kendini çeken" Hayaller vardı "uçup giden" Aşk vardı "Asla gerçekleşmeyen" Bir ölüm vardı "Bizi bekleyen" Ölümün alıp götürdüğü Bir gerçek vardı hayat kadar...

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

Haberi olmadan bir mafya ile evli olduğunu öğrenir oysaki mafyalardan nefret ederken babası bile yeraltı dünyasının içindeydi

Bir prensesin kaybolus hikayesi ve en sonda ailesine bulması ve aşık olup evlenmesi.

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Bazen bazı hikâyeler, en çok sessizlikte başlar. Söylenmeyenler, yarım kalan cümleler ve içe gömülen kırgınlıklar… dışarıdan sıradan görünen bir hayatın içinde, kimsenin bilmediği bir fırtına taşır. Şüheda için de öyleydi. Geride bırakmaya çalıştığı geçmiş, onunla birlikte yeni bir şehre taşınmıştı. Değişen sadece yerdi; hisler aynı yerde kalmıştı. Zaman geçtikçe bazı şeylerin bittiğine inanmak ister insan. Ama bazı insanlar gitmez, sadece geri dönmek için bekler. Ve bazen, en beklenmedik anda gelen bir karşılaşma, sandığından çok daha fazlasını değiştirir. Şüheda ise ne geçmişinden tamamen kurtulabilmişti ne de geleceğine tam olarak dokunabilmişti. Arada kalmış bir yerdeydi. Ve bazı hikâyeler tam da orada başlar.

!!Düzenlenmiş hali!! Yerde yatan bedenini gördüğüm anda içimdeki tüm hisler zaten kırılmıştı. Koşarak onun yanına gittim, "Yelda, Yelda uyan nolur güzelim." bir hafta önce yüz gizliliği amacı için öptüğüm, ve iki gün önce en haksız olay yüzünden kavga ettiğim kadına nefes alabilsin diye dudaklarına yapışmış bir salaktım ben. "Yelda hadi aç gözlerini, yemin ediyorum bir daha senin üzerine gelmeyeceğim, kavga dahi etmeyeceğim.." 𓇢𓆸 Her insanın hayatı için seçimleri, kazancı, mesleği ve yaşadığı bir aşk vardır. Dünyanın neredeyse hepsi bunlar üzerine kuruludur, insanların sözde aşk dedikleri şey bazen taciz bile olabilir ama insan bu işte aşktan gözleri kör olduğu için aşkla takıntıyı ayırt edemeyen varlıklar. Yelda ise bunların farkına çok erken varmıştı.. Neyseki kendini koruyabilme bilincindeydi, yaşadığı şeyler yüzünden aşka olan inancı olmasada bir gün o ekibe geri geldiğinde onu gördü.. Buz mavisi gözleri ile Yeldanın içindeki donmuş buzlu okyanusu tekrar çözebilecek güçten biriydi.

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Moda tasarımcılık sektörüne yeni adım atmaya başlayan Gülsima, hayatının bu kadar değişeceğinden habersizdi. İnternet üzerinden sipariş vermeyi durduramayan Gülsima, gün aşırı zile basan kurye ile mi yoksa aynı evi paylaştığı halasıyla mı uğraşacaktı? Halasının sorumluluğunu da üstlenemek zorunda kaldığı yetmiyormuş gibi kuryenin kalbinin sesine nasıl kulak verecekti?

Sahra’nın tek zaafı kardeşleriydi. Ve bu zaaf, onun en büyük gücü olacaktı. Bir gemi yolculuğu, Sahra’yı karanlık sırlarla örülü bir ailenin ortasına sürükledi. Bu dünyada sevgi yasaktı, merhamet ise zayıflıktı. Cihan için Sahra bir emanet. Sahra için Cihan, kaçılması gereken bir karanlık. Ama bazı kaderler vardır… Kaçtıkça peşini bırakmaz, yaklaştıkça nefes aldırmaz.

“İstanbul’un karmaşasında sıkışan Bora Kuzgun, iş dünyasında yeniden yükselirken geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Arslan ailesiyle hesaplaşma arzusu, onu hem büyük bir projeye hem de beklenmedik bir karşılaşmaya sürükler. Asi Arslan’ın ortaya çıkışı, Bora’nın intikam yolunu bir kader oyununa dönüştürür. Rekabet, hırs ve sırlarla örülü bu hikâye, okuyucuyu sürükleyici bir gerilimin içine çeker.”

"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

Babamın şiddetiyle geçen günlerin ardından kapı çaldığında içimde korku büyümüştü. Karşımda duran adam sıradan biri değildi; Ediz Ege Karahan’dı. Sert bakışlarıyla babama meydan okurken bana karşı yumuşak davranıyordu. İlk kez biri babamın yanında bana güven hissettirdi. Ediz, yaralarımı fark ettiğinde içimde utançla birlikte garip bir huzur doğdu. Babamın küçültücü sözlerine karşı çıkıyor, bana “yanımda güvendesin” diyordu. Onun varlığı babamın karanlığını sarsıyordu. Babam beni aşağılamaya devam etti, evin içinde gerginlik büyüdü. Ediz ise babama karşı sertleşti, kimliğini açıkladı. Karahanlılar ailesinden olduğunu söylediğinde babamın yüzü gerildi. O an anladım ki bu adam sıradan biri değil, babamın korktuğu biriydi. Sonrasında yaşananlar beni daha da yordu. Babamın sertliğiyle karşı karşıya kalırken Ediz’in koruyucu tavrı içimde yeni bir umut filizlendirdi. Onun sözleri, bakışları ve yanımda oluşu bana ilk kez güven duygusunu tattırdı. Bayıldığımda gözlerimi açtığım yer artık babamın evi değildi. Ediz beni kendi evine getirmişti. Yaralarımı dikmiş, yanımda kalmıştı. Onun sesini duyduğumda içimdeki korku biraz olsun hafifledi. Bana hayatımın değişmesi gerektiğini söyledi. Babamın yanında mutlu olmadığımı biliyordu. Ben hâlâ korku ve güvensizlik içindeydim, ama Ediz’in varlığı bana yeni bir kapı aralıyordu. Onun yanında ilk kez nefes alabildiğimi hissettim. Bu kapı evlilikten açılan bir kapıydı ve ben o kapıdan içeri adımımı çoktan atmıştım...

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.