İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki?

"Bizim dünyalarımız siyah ve beyazdı. Acaba beyaz siyahın karanlığını hafifletebilecek miydi. Yoksa siyahın karanlığı beyazına esir mi alacaktı..."

Siz: Kenan Bey siz misiniz acaba? Siz: Sekreteriniz verdi de. Bilinmeyen Numara: Evet neden? Siz: Ben iş başvurusu yapacaktım ya ondan yani müsait değilseniz... Bilinmeyen Numara: Yarın işe başla evraklar burada imzalarsın. Siz: Tabii :)

Eğlenceli kız ciddi erkek Mafya! Anlaşmalı evlilik?!

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

"Cennetin kıyısında durduk; ya el ele atlayacaktık ya da birbirimizi itecektik. Biz beraber yanmayı seçtik."

Herkese güven zordu benim için. Hayatta hep doğru insanı bulamazdım. Vazgeçtiklerim vardı, sevipte vazgeçtiklerim. Hayatıma iyi gelenler vardı, iyi geliyor sandıklarım. Ve ben, ben artık doğru sevgi ve güveni buluyordum. Kendim deniyordum. Güven bulunan en zor şeydi. ________________________________________________ Çünkü hep geride kalanlar anılar olurdu. Herşey giderdi, herşey unutulurdu ama anılar gitmez, unutulmazdı. ________________________________________________ "Sen niye bu kadar tatlısın dansçı kız?" "Bilmem? Belki sadece yakışıklıma tatlıyımdır?" ________________________________________________ Söyle bakalım? Beni ne kadar seviyorsun?" Kafamı ona çevirdim ama boyu uzun olduğu için kafamı biraz kaldırmak zorunda kalmıştım. "Gözyaşı kadar." Dedim. Kaşları çatıldı. "Gözyaşı kadar?" "Hıhım. Gözyaşı dışardan küçük ve anlamsız, boş bir şey gibi gözüksede içi anlamlı ve de büyüktür. Ben de sana olan sevgimi gözyaşına benzetiyorum."

Bu kitap; unutulmuş çocukların, yarım kalan umutların, ve “güçlü olmak zorunda bırakılan” insanların hikâyesi. Bir bakış, bir suskunluk, bir kaçış… Bazen insanı ayakta tutan şey umut değil, dayanma alışkanlığıdır. Yarım Kalan Umut, sessiz acıların bağırmadan da anlatılabileceğini hatırlatan, okuyanın kalbine yavaşça dokunan bir roman. Okurken kendinle karşılaşabilirsin. Ve bazı yaraların yalnız sana ait olmadığını fark edebilirsin.

Her son yeni bir başlangıçtır aslında Aren de solduğunu sandığı bir çiçekti. Ama biri karşısına çıktı ve imkansızdan imkanlar çıkardı. Betondan çiçek büyüttü.

Yıllar önce düğününden kaçan Felah, hayatını kurtardığını düşünürken aslında kendisi, daha derin bir çukurun içine çekilmektedir Mafya Lideri Aybars ise nikah masasında bırakılmanın öfkesiyle Felah’ın peşine düşer ancak bulduğunda daha büyük bir şoka uğrar…

Bazı evler duvarlardan değil, cesaretten yapılır. Nil, herkesin onun adına verdiği kararlardan saparken,kendi yolunu seçtiğinde geriye sadece soğuyan kahveler, üşüyen evler ve yarım kalan uykular kalır. Ama hayat,her zamankinden farklı olarak yeni yollar çizmektedir. Bu kitap; Kırılarak büyüyenlerin, Sessizliği güce dönüştürenlerin ve kendine ait bir yer arayanların hikayesi...

2092 yılında; Savcı Pelin Korkmaz, katıldığı bir maskeli baloda ödül alan Savcı Reha Alaca ile tanışır. İkisi de hırslı ve inatçıdır. Şu anki hukuk ve adaletten hiç memnun değillerdir ve bunu değiştirmeye ant içerler.

"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

2 yaşında geçirdiği havale sonrası, dünyayla arasına bir sandalye değil; bir sessizlik örüldü. 22 yaşına geldiğinde, hayat ona aşkı da, dostluğu da hep uzaktan gösterdi. Okumayı kendi öğrendi. Yazmayı kendi çözdü. Ama kimseye "ben de sevebilirim" diyemedi. Çünkü aşk onun için hep… imkânsız gibi görünüyordu. Ta ki bir gün, onu gözleriyle değil, kalbiyle gören biri çıkagelene kadar.

Gaziantep`in soğuk kış günlerinde başlayan masalsı fakat Gülşah`ın çektiği acılarla dolu hikayesini içeriyor.. Gülşah ve Murat`ın Antep` teki aşkını birbirine olan sevdalarını anlatacak bir kitap. "Zor sevda bizimkisi Gülşah`ım.. Her yürek taşıyamaz.." "Kavuşalım artık Murat`ım öyleyse.. Bitsin bu hasret.. " "Bitecek.. Gülşah`ım kavuşacağız, söz veriyorum.." Murat böyle konuşuyordu ama soğuk rüzgarlar esecek henüz bilmeselerde soğuk onları bir girdap gibi içine çekecek acılarla dolu hikayeleri yazılacaktı..

Bir cinayete tanık olan İzgi ve cinayeti işleyen en büyük mafya olarak anılan GÜN Mafyasının sahibi Ala` nın öğretmesi gereken ders, kullanması gereken koz ve yaşatılması gereken umutları vardır. O kadar umutsuzluk dikeninin içinde ve gecenin karanlığında; güneşin doğuşu, goncanın açışı umut getirir her iki tarafada.

Zorla evlilikten aşka

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

Her şey beni uykudan uyandıran bir bildirimle başladı aslında ne kadar kötü olabilirdi ki...

Kitap genç bir kızın hayaller görmesi ve birine olan aski tarafindan basliyor.

İki kızın küçük yaşta kaybolması ve ileride karşılaşması olaylar düzeyinde kardeş çıkmaları peki ya anneleri Eğer sende merak ediyorsan hemen OKU!!!!!

Bazı intikamlar, nesiller boyu süren bir lanetle başlar. Ve bazı aşklar, o lanetin en karanlık köşesinde yeşerir. ​Boris Arslan Karaşah, zenginliğin ve soğuk bir intikam arzusunun hüküm sürdüğü bir dünyanın acımasız prensiydi. Geçmişten gelen bir ihanetin gölgesi, ruhunu öylesine karartmıştı ki, vicdanı bir zamanlar attığı sigara izmariti kadar önemsizdi. Onun için hayat, kusursuzca tasarlanmış, özenle kurulmuş bir tuzaktan ibaretti ve bu tuzağın hedefinde, adını bile bilmediği masum bir kadın vardı. Kadın, ailesinin günahlarının bedelini ödeyecek bir piyon, Boris`in ellerinde ezilecek bir Masumiyet İzmariti olacaktı. ​Elfida Siyâ. Adının anlamı "fedakârlık ve ölüme yakın" olsa da, hayatı boyunca yalnızca bir kurbandı. Acılarla dolu bir geçmişin gölgesinde yaşamaya çalışan, her yeni güne yeniden tutunmaya çalışan genç bir kadın... Ta ki Boris`in gölgesi hayatına düşene kadar. Tek suçu, yanlış bir soyadını taşımasıydı. Tek laneti, Boris`in intikamının en hassas noktası, en acı verici hedefi olmasıydı. ​Boris, onu acımasız bir planın parçası olarak kaçırdığında, Elfida`nın dünyası paramparça oldu. Ancak kader, bazen en karanlık oyunlarını oynarken bile beklenmedik kapılar açardı. Boris, Elfida`nın çaresizliğinde kendi geçmişinin yansımalarını mı görecekti? Yoksa intikam ateşi, her şeyi küle çevirene kadar yanmaya devam mı edecekti? Peki, bir zamanlar ezilen masumiyet, küllerinden doğup intikamcısına meydan okuyabilecek miydi? ////// Tüm hakları saklıdır.

İnsan herzaman yanlış doğar ve biriyle ölürdü ama bu hayatta bazıları yalnızlığa mahkum edilmiştir alinde bu hayattaki yalnızlığa mahkumdur ama biri gelip onu o zindandan kurtaracak

Bir suç işlendiğinde, hikâye biter mi? Yoksa asıl hikâye, geride kalanlarda mı başlar? Raskolnikov sustuğunda, Sonya konuşmaya başlar. Bu roman, suçun ardından kalan sessizliği, vicdanın yükünü ve bir kadının iç dünyasında büyüyen karanlığı anlatıyor. Sonya, başkalarının günahlarıyla sınanan, kendi inancıyla ayakta kalmaya çalışan genç bir kadındır. Onun mücadelesi bir mahkeme salonunda değil; gecenin sessizliğinde, düşüncelerin arasında ve kalbin en kırılgan yerinde yaşanır. Raskolnikov’un gölgesi Sonya’nın peşini bırakmaz. Her adımda, her nefeste, her duada… Bu hikâye; Suçtan sonra kalan vicdanı, Kefaretin gerçekten mümkün olup olmadığını, Bir insanın başkasının günahıyla ne kadar yaşayabileceğini sorgular. Raskolnikov’un Gölgesi: Sonya, klasik bir hikâyenin devamı değil; o hikâyenin ardından gelen iç hesaplaşmanın romanıdır. Bazı suçlar affedilir. Ama bazı gölgeler, asla kaybolmaz.

Zaman her yerde aynı şekilde akmaz. Bazı yerlerde yavaşlar, bazı yerlerde susar. Mutlu, Kuşadası’ndan çıkan sıradan bir Efes gezisine katıldığını düşünürken, antik taşların arasında açıklayamadığı bir sessizliğin içine çekilir. Dokunduğu her taş, bastığı her adım, ona ait olmayan bir geçmişi fısıldamaya başlar. Bu bir rüya mıdır, yoksa zaman gerçekten kırılmış mıdır? Geçmiş mi bugüne sızmıştır, yoksa Mutlu mu zamanın içine düşmüştür? Zamanın Gölgesinde – Efes, tarihin, insan bilincinin ve sessizliğin kesiştiği yerde geçen; zaman yolculuğunu makinelerle değil, mekânın hafızasıyla anlatan gizemli ve edebi bir romandır. Bazı yolculuklar bir yere değil, insanın kendisine çıkar.