Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

İnsanlar hata yapar. Bazıları affa layıktır. Bazıları değildir. Kim olduğunuzu iyi seçin. Yoksa bir yaz sizi kimliğinizden çıkartabilir.

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

Bazen bazı hikâyeler, en çok sessizlikte başlar. Söylenmeyenler, yarım kalan cümleler ve içe gömülen kırgınlıklar… dışarıdan sıradan görünen bir hayatın içinde, kimsenin bilmediği bir fırtına taşır. Şüheda için de öyleydi. Geride bırakmaya çalıştığı geçmiş, onunla birlikte yeni bir şehre taşınmıştı. Değişen sadece yerdi; hisler aynı yerde kalmıştı. Zaman geçtikçe bazı şeylerin bittiğine inanmak ister insan. Ama bazı insanlar gitmez, sadece geri dönmek için bekler. Ve bazen, en beklenmedik anda gelen bir karşılaşma, sandığından çok daha fazlasını değiştirir. Şüheda ise ne geçmişinden tamamen kurtulabilmişti ne de geleceğine tam olarak dokunabilmişti. Arada kalmış bir yerdeydi. Ve bazı hikâyeler tam da orada başlar.

Asel ve Batın çocukluklarında birbirine çok yakın iki insandır. Ancak hayat onları altı yıl boyunca birbirinden ayırır. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi değildir. Asel kopmaktan korkar, Batın ise bağlanmaktan bu yüzden ikisi zıt karakter olduğu için asla uyuşamaz.Bakalım hikayenin sonunda bu ikisi beraber olabilecek mi yoksa finalde ikisi de başka kişilerle mi olacak?

Gülce’nin tek suçu okumak istemekti… Hayaller kurmak, kendi ayakları üzerinde durmak, kaderini kendi elleriyle yazmak. Ama babası onun hayallerini değil, bir ağanın parasını seçti. Henüz genç bir kızken, istemediği bir evliliğin içine sürüklendi. Gittiği konakta onu bekleyen sadece taş duvarlar değil, acı bir gerçekti: Gülce, evli bir adamın üzerine kuma olarak getirilmişti. Bu gerçeği öğrendiği an, Gülce için her şey değişti. İsyanı kaderineydi… Öfkesi hayata… Ferman ise alışık olduğu güçten, otoriteden ve mesafeden başka bir şey tanımıyordu. Zoraki başlayan bu yol, iki inatçı ruhu karşı karşıya getirdi. Çekişmeler, suskunluklar, yaralar… Ve fark edilmeden büyüyen bir bağ… Birbirlerine düşman gibi başlayan bu hikâye, zamanla aşka meydan okuyan bir sınava dönüştü. Tam “mutluluğu buldum” derken, Gülce kendini yeniden karanlık olayların içinde buldu. Geçmiş, sırlar ve hesaplar peşlerini bırakmadı. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil… Bu, kaderine isyan eden bir kadının ve aşkla yüzleşmek zorunda kalan bir adamın hikâyesi. 📌 Eğer: Güçlü kadın karakterleri, Ağa–konak temalı aşkları, Zoraki evlilikten doğan tutkulu hikâyeleri seviyorsan Aşka İsyan tam sana göre. ✨ Hikâyeme bir şans verirseniz, beğeni ve yorumlarınızla destek olmanız beni çok mutlu eder. Her yorum, bu yolculukta bana güç oluyor.

Kim bilebilirdi ki iki edebiyat aşığının azılı düşman aile olup birbirini yok etmek isteyen Varislerin iş birlikçi olacağını .....

Her şey bir anda oldu.Bir gece…Bir hata…Ve geri dönüşü olmayan bir başlangıç.Nilda o geceden sağ çıktı.Ama geride bıraktığı şey sadece geçmişi değildi.Çünkü o geceden sonra artık av değil… hedef olacaktı.Bir isim, karanlığın içinde yankılanıyordu:Sıfır.Kim olduğu bilinmeyen,ama ortaya çıktığında dengeleri değiştiren biri.Ve bir de onlar vardı…Karaçember.Görünmeyen,ama herkesi kontrol eden o karanlık güç.Bu bir kurtuluş hikâyesi değil.Bu, sınırların aşıldığı bir savaş.Ve bu savaşta…ya kaybolursun ya da tamamen değişirsin.

Songur Alazoğlu ve Füsun Alazoğlunun mutlu bir evliliği varken Füsun Alazoğlunun doğumundaki ani ölümü Tüm Alazoğlu ailesini sarsmıştır fakat o doğumda güzeller güzeli bir kız dünyaya gelmiştir. Baba Songur Alazoğlu doğan kızı karısının katili olarak gördüğünden kabullenmemektedir. Yıllar sonra başka bir kadınla evlendiğinde bu kadın güzeller güzeli kızın hayatını cehenneme çevirecekti. kızın üç Abisi ise başlı başına bir olaydı. Peki asıl soru şu Kız yaşayacak mıydı ölecek miydi bu kadar işkenceye kimse dayanamazdı. Siz annenizin katili olarak bilinmek ister miydiniz.....

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Babamın şiddetiyle geçen günlerin ardından kapı çaldığında içimde korku büyümüştü. Karşımda duran adam sıradan biri değildi; Ediz Ege Karahan’dı. Sert bakışlarıyla babama meydan okurken bana karşı yumuşak davranıyordu. İlk kez biri babamın yanında bana güven hissettirdi. Ediz, yaralarımı fark ettiğinde içimde utançla birlikte garip bir huzur doğdu. Babamın küçültücü sözlerine karşı çıkıyor, bana “yanımda güvendesin” diyordu. Onun varlığı babamın karanlığını sarsıyordu. Babam beni aşağılamaya devam etti, evin içinde gerginlik büyüdü. Ediz ise babama karşı sertleşti, kimliğini açıkladı. Karahanlılar ailesinden olduğunu söylediğinde babamın yüzü gerildi. O an anladım ki bu adam sıradan biri değil, babamın korktuğu biriydi. Sonrasında yaşananlar beni daha da yordu. Babamın sertliğiyle karşı karşıya kalırken Ediz’in koruyucu tavrı içimde yeni bir umut filizlendirdi. Onun sözleri, bakışları ve yanımda oluşu bana ilk kez güven duygusunu tattırdı. Bayıldığımda gözlerimi açtığım yer artık babamın evi değildi. Ediz beni kendi evine getirmişti. Yaralarımı dikmiş, yanımda kalmıştı. Onun sesini duyduğumda içimdeki korku biraz olsun hafifledi. Bana hayatımın değişmesi gerektiğini söyledi. Babamın yanında mutlu olmadığımı biliyordu. Ben hâlâ korku ve güvensizlik içindeydim, ama Ediz’in varlığı bana yeni bir kapı aralıyordu. Onun yanında ilk kez nefes alabildiğimi hissettim. Bu kapı evlilikten açılan bir kapıydı ve ben o kapıdan içeri adımımı çoktan atmıştım...

Bi can daha kaç defa yanar.

“İstanbul’un karmaşasında sıkışan Bora Kuzgun, iş dünyasında yeniden yükselirken geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Arslan ailesiyle hesaplaşma arzusu, onu hem büyük bir projeye hem de beklenmedik bir karşılaşmaya sürükler. Asi Arslan’ın ortaya çıkışı, Bora’nın intikam yolunu bir kader oyununa dönüştürür. Rekabet, hırs ve sırlarla örülü bu hikâye, okuyucuyu sürükleyici bir gerilimin içine çeker.”

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Moda tasarımcılık sektörüne yeni adım atmaya başlayan Gülsima, hayatının bu kadar değişeceğinden habersizdi. İnternet üzerinden sipariş vermeyi durduramayan Gülsima, gün aşırı zile basan kurye ile mi yoksa aynı evi paylaştığı halasıyla mı uğraşacaktı? Halasının sorumluluğunu da üstlenemek zorunda kaldığı yetmiyormuş gibi kuryenin kalbinin sesine nasıl kulak verecekti?

Gece ismini gerçekten de akşamdan almış.Hep hüzün baharında kaldı. Babasını,annesini şimdiyse aşkını kaybetti. Hayat onun suratına gülmezken bile acılarını dışarı yansıtmak yerine hep içinde yaşadı... "O akşam ben sevdiğimi değil kendimide kaybettim. Gülüşümü, neşemi herşeyimi.. biliyorum sen gitmedin çünkü ben seni hep içimde yaşattım.."

Her şey bir yalan üzerine kuruluysa, gerçeği ilk kim yakar?Almira için hayat, seçkin ailesi ve ona tapıyormuş gibi görünen sevgilisi Mert ile kusursuz bir tabloydu. Ta ki o mektup, Barkın’ın zehirli parmakları arasında gün yüzüne çıkana dek...Barkın; okulun en zeki, en narsist ve en tehlikeli adamı. Almira’dan nefret ediyordu ya da onu yıkmaktan büyük bir zevk alacaktı. Elindeki mühürlü mektup sadece bir sırrı değil, Almira`nın tüm geçmişini yerle bir edecek bir bombaydı.Şimdi Almira bir seçim yapmak zorunda: Güvendiği adamın yalanlarına sığınmak mı, yoksa nefret ettiği adamın sunduğu acı gerçekle yanmak mı?Bazı sırlar, mühürlü kalmalıydı."

Psikolojik gerilim. (Şiddet ve korku içerir) +15

`babana çok güveniyorsun ama onun ne kadar alçak bir adam olduğunu bilmiyorsun.` `babama laf etme.` `söylesene el kızı seni başka bir adama satan babadan ne beklenir?` sözleri kalbimi deşerken bende ne tür bir etki yaratabileceğini o da bilmiyordu. Not: kitabın hakları tamamen bana aittir. çalınma kopyalanma durumunda yasal işlem başlatmaktan kaçınmam.

Sarah, Mersiy krallığını tek prensesidir çünkü hamile kalması bile bir mucize olan annesi onu doğururken ölmüştür bu yüzden kral onu hiç sevmemiştir ve kimseye kızı olduğunu açıklamamıştır. Sarah her zaman kalede kalıyor ve babasının ona duyduğu nefreti duymak zorunda kalıyor. En sonda bu sözlere dayanamayan Sarah bir gün krallıktan gizlice kaçar. Kimse onu tanımıyordur ve ormanda geçirdiği günler de zor olmuştur. Ama biliyordu ki artık özgürdü. Ama bu özgürlük yüzünden daha fazla şey olur.

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

“Yer Altının Çocukları” iki farklı dünyanın çarpışmasını anlatır. Bir yanda anne-babasız büyüyerek yer altının sert kurallarına bağlanmış Karan ve grubu; diğer yanda güçlü aile bağlarıyla yetişmiş, hukuk ve dostlukla şekillenmiş Mihri ve arkadaşları vardır. Karan, babasının mirasını devralarak yer altının lideri olmuş, ancak geçmişten gelen en büyük düşmanı Selçuk onun otoritesini yıkmak için pusuda beklemektedir. Mihri ise savcı anne babasının gölgesinde Avukatlık yaparken, çocukluk arkadaşı Hazal ve diğer dostlarıyla birlikte adaletin görünmez gücünü temsil eder. İki grubun yolları kesiştiğinde, aşk ve dostluk bağları yavaş yavaş filizlenirken, yer altının entrikaları ve aile mirasları onları büyük bir yüzleşmeye sürükler. Roman, güç ile sevgi, kayıp ile bağlılık, otorite ile adalet arasındaki ince çizgide ilerler.

~Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır~

Aşk gibi değil sadece, bağımlılık gibi... Tutku gibi, zehir gibi... İkisini de yavaş yavaş yıpratıyor ama bırakmak da mümkün olmuyor.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı hayatlar, başka hayatların yıkıntısından doğar. Bir rüyanın içinde annesini arayan bir kadın… Bir kazanın ardından geriye kalan bir bebek… Geçmişleri yarım, kalpleri kırık iki insan… Kayıplar bazen insanı sessizleştirir, bazen de hiç beklenmedik bir anda bir başkasının yarasına dokunmaya zorlar. Bu hikâye; unutamayanların, iyileşmeye cesaret edenlerin ve bir bebeğin etrafında yeniden şekillenen hayatların hikâyesi. Çünkü bazı acılar geçmez… Ama bazı insanlar, o acıyla yaşamayı öğretir.