Çok değer verdiğim bir hocam kaderini duanla değiştirebilirsin derdi ben de pek idrak edemezdim ama hocama değer verdiğimden vardır bir bildiği derdim hep dua ederdim ve yıllar sonra tesirini görmeye başladım aklımın ucunda bile yokken amerikaya gitmek işte bu duam da yoktu Uçak bulutların arasından süzülürken içimde tuhaf bir sessizlik vardı ne tam bir heyecan ne tam bir korku sanki ikisinin arasında adı konmamış bir hisle oturuyordum yanimda en yakın arkadaşım ümame vardı cam kenarında hafifçeeğilmiş gözlerini dışarıya dikmişti arada bana bakıyor sonra tekrar sessizce gökyüzüne dönüyordu ikimizde konusmuyorduk ama aynı düşüncenin içinde olduğumuzu hissediyordum camdan dışarı baktım ama içimdeki sıkıntı çok farklıydı Rabbimden niyazım bu yeni dünyaya attığımız adımın bize hayırla sonuçlanmasıydı Sizce Müslüman bir kadınla hiristiyan bir adamın yolları nasıl denk gelebilir Hafsa zemheri, Dorian Black Sizce bu iki karakterin hayatı ne yönde değişecek Yazılım hatası olduysa kusura bakmayın beğenirseniz ilk bölümü en kısa zamanda atacağım 💞💞

Doğduğunda terk edilen engelli bir kızın hikayesi

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Moda tasarımcılık sektörüne yeni adım atmaya başlayan Gülsima, hayatının bu kadar değişeceğinden habersizdi. İnternet üzerinden sipariş vermeyi durduramayan Gülsima, gün aşırı zile basan kurye ile mi yoksa aynı evi paylaştığı halasıyla mı uğraşacaktı? Halasının sorumluluğunu da üstlenemek zorunda kaldığı yetmiyormuş gibi kuryenin kalbinin sesine nasıl kulak verecekti?

Songur Alazoğlu ve Füsun Alazoğlunun mutlu bir evliliği varken Füsun Alazoğlunun doğumundaki ani ölümü Tüm Alazoğlu ailesini sarsmıştır fakat o doğumda güzeller güzeli bir kız dünyaya gelmiştir. Baba Songur Alazoğlu doğan kızı karısının katili olarak gördüğünden kabullenmemektedir. Yıllar sonra başka bir kadınla evlendiğinde bu kadın güzeller güzeli kızın hayatını cehenneme çevirecekti. kızın üç Abisi ise başlı başına bir olaydı. Peki asıl soru şu Kız yaşayacak mıydı ölecek miydi bu kadar işkenceye kimse dayanamazdı. Siz annenizin katili olarak bilinmek ister miydiniz.....

Bir Kadının Çizgisi serisinin düzenleyeceğim ve artık burada tek bir kitap üzerinden yayınlayacağım canlarım. Seviliyorsunuz. <3 Hem de bölümleri düzenlemem gerekti. "Asla çıkmam diyordun,"dedi Emir. "Ama bu kendi hikâyeni anlatma fırsatı olabilir. Senin sesinle." Asya derin bir nefes aldı. Yıllarca susturulmuş sesini düşününce, bu teklifi kulağa özgürlük gibi geldi. Ama aynı zamanda bir uçurum gibiydi. "Bir şartım var,"dedi. "Ne?" "Ben bir katil değilim. Bunu açıklamamı sağlayacaklarsa, çıkacağım."

Nerden bilebilirdimki yeni okulumun bana hem imkansız aşk hemde gerçek ailemi geitreceğini. Bu benim hikayem. Bu ben ile 6 aydır sevdiğim çocuğun beni sevmemesinin hikayesi. İmkansız olduğumuzu bildiğim halde onunda beni sevmesini beklediğim hikaye. Bu hikaye gerçek ailemin hiç ummadığım anda karşıma çıkmasının hikayesi. Bu kitabı yazıyorum evet belki bir çok kişi okumayacak ama benim yaşadıklarımı yaşayanların yarasını da merham gibi saracak bu kitap. Kim bilir belki bir gün imkansızlıklarda imkan dahilinde olur... Belki beni sevmeyeceğini düşündüğüm gerçek ailemin beni sevmesinin ve benim hayatta ilk defa gerçekten sevilmemi hissedeceğim hikayedir.

Babamın şiddetiyle geçen günlerin ardından kapı çaldığında içimde korku büyümüştü. Karşımda duran adam sıradan biri değildi; Ediz Ege Karahan’dı. Sert bakışlarıyla babama meydan okurken bana karşı yumuşak davranıyordu. İlk kez biri babamın yanında bana güven hissettirdi. Ediz, yaralarımı fark ettiğinde içimde utançla birlikte garip bir huzur doğdu. Babamın küçültücü sözlerine karşı çıkıyor, bana “yanımda güvendesin” diyordu. Onun varlığı babamın karanlığını sarsıyordu. Babam beni aşağılamaya devam etti, evin içinde gerginlik büyüdü. Ediz ise babama karşı sertleşti, kimliğini açıkladı. Karahanlılar ailesinden olduğunu söylediğinde babamın yüzü gerildi. O an anladım ki bu adam sıradan biri değil, babamın korktuğu biriydi. Sonrasında yaşananlar beni daha da yordu. Babamın sertliğiyle karşı karşıya kalırken Ediz’in koruyucu tavrı içimde yeni bir umut filizlendirdi. Onun sözleri, bakışları ve yanımda oluşu bana ilk kez güven duygusunu tattırdı. Bayıldığımda gözlerimi açtığım yer artık babamın evi değildi. Ediz beni kendi evine getirmişti. Yaralarımı dikmiş, yanımda kalmıştı. Onun sesini duyduğumda içimdeki korku biraz olsun hafifledi. Bana hayatımın değişmesi gerektiğini söyledi. Babamın yanında mutlu olmadığımı biliyordu. Ben hâlâ korku ve güvensizlik içindeydim, ama Ediz’in varlığı bana yeni bir kapı aralıyordu. Onun yanında ilk kez nefes alabildiğimi hissettim. Bu kapı evlilikten açılan bir kapıydı ve ben o kapıdan içeri adımımı çoktan atmıştım...

"dudakların," dedi titreyen sesi. "Başkasına değdi mi gerçekten be güzelim?"

“İstanbul’un karmaşasında sıkışan Bora Kuzgun, iş dünyasında yeniden yükselirken geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Arslan ailesiyle hesaplaşma arzusu, onu hem büyük bir projeye hem de beklenmedik bir karşılaşmaya sürükler. Asi Arslan’ın ortaya çıkışı, Bora’nın intikam yolunu bir kader oyununa dönüştürür. Rekabet, hırs ve sırlarla örülü bu hikâye, okuyucuyu sürükleyici bir gerilimin içine çeker.”

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

Derin yaralar derin ruhlarda saklıdır. Nil Sezgin, kendini oyunculuğa adamış, geçmişinden dolayı ruhunun bir yeri yaralı olan fakat enerjik bir kızdır. Hayatı bir anda almış olduğu oyunculuk teklifiyle değişir, yeni bir dizi onun için yeni bir hayattır aslında. Bu süreçte Nil, sosyal medya hesaplarında da paylaşımlar yaparak hayatının ‘Süslü’ yanlarını ortaya çıkarmaya çalışır, her şey olduğu gibi düzenli giderken bir anda postlarını beğenmeye başlayan yabancı her şey için beklenmediktir. Peki ya Nil postlarını beğenen, gizemli adamı bulabilecek midir?

(KİTAP KAPAĞI BANA AİTTİR) Selamm yeni kitabıma hepiniz hoş geldinizzz. Umarım seversinizz iyi okumalar dilerimm.

İnsanlar hata yapar. Bazıları affa layıktır. Bazıları değildir. Kim olduğunuzu iyi seçin. Yoksa bir yaz sizi kimliğinizden çıkartabilir.

“Alın bunu…” dedi adam, sesi sertti. Kızın kolunu tutup önlerine attı. “İster öldürün… ister oğlunuza verin. Benim oğluma karşılık.” Toprak suskundu. Konuşmadı. Zaten hayatı boyunca hiç konuşamamıştı. Ezilmişti. Hor görülmüştü. Babasının gölgesinde büyürken, her gün biraz daha yok olmuştu. Hep susturulmuştu, bu sefer konuşmak bile bir kurtuluş olmayacaktı. Karşısında duran adam… Mardin’in en güçlü ağalarından biriydi. Gözleri öfke doluydu. Kardeşinin kaçırılmasını affedemiyordu. Bu evlilik bir seçim değildi. Bir cezaydı. Ve o an, herkes kararını vermişti onun yerine. Daha küçücük bir kız çocuğuyken… hatta hiç küçük bir kız çocuğu olamamışken, bir yabancının kadını olmuştu. ⸻ Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla herhangi bir benzerlik tesadüftür. ✨ Bu, yazarın ilk kurgusudur; yazım ve anlatımda hatalar bulunabilir.

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Bir Kaderin İki Yüzü Bu iki isim bir araya geldiğinde ortaya çıkan tablo şudur Barın sığınılacak yerdir, Beliz ise o yere ulaştıran gizli işaret. Biri güvenin ve kök salmanın sembolü, diğeri ise keşfedilmeyi bekleyen bir ruhun hikâyesidir.

İnsan yaşarken ölebilir miydi? Evet ,yaşamak bazen nefes almak değildir.Kalbinin attığını hissedemediğin anlarda, insanın kendi içinde yavaş yavaş yok olmasıdır. İşte o an, insan yaşar gibi yaparken aslında hergün biraz daha ölür...

Gece ismini gerçekten de akşamdan almış.Hep hüzün baharında kaldı. Babasını,annesini şimdiyse aşkını kaybetti. Hayat onun suratına gülmezken bile acılarını dışarı yansıtmak yerine hep içinde yaşadı... "O akşam ben sevdiğimi değil kendimide kaybettim. Gülüşümü, neşemi herşeyimi.. biliyorum sen gitmedin çünkü ben seni hep içimde yaşattım.."

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Işıklar yeni yanmış bir şehrin pırıldayan keskin bıcağı saplanıyordu yanşızlığımın böğrüne. İşte şimdi dönüyordum kendi karanlığıma yaralıydım, yanlızdım, yabancıydım. Keskin acı belli ediyordu kendini her seferinde, soruyorum neden o da bilmiyordu nedenini. Komutandım, Komutandı... Ben Üsteğmendim o Yüzbaşı . Tek fark buydu ama kader birleştirmişti, hayır kader diye bir şey yoktu. Bir görev birleşmesi gereken kişiler sonsuz savaş ama hedef tek Vatanını koru... Albayın onlara verdiği görev ve bunu yerine getirmek zorunda olan iki insan... " Hate is casy, love takes courage... "

Karakterlerin hafıza kaybı sonucu yeniden herşeye sıfırdan başlaması ile birbirlerine karşı çekim yaşamalarını anlatan bir gençlik romanı💗

Aklıma gelen ama devamını getiremediğim kitapları yazıp size fikir vermek istiyorum ister bunu konu alan bir kitap yazın ister de kitabınıza diyaloğu ekleyin fark etmez tabi ben önceden kendime göre isim verdim siz isimleri değiştirebilirsiniz

“Güneş sadece senin bedenini ısıtamaz. Toprağın o taşlı, pürüzlü, soğuk örtüsünü ısıtır fakat güneş o toprağın altında ki bedenini ısıtamayacak kadar uzak sana...” 10.06.2004 Füsun Eslim&Vuslat Asanar Füsun çimenlere uzanmış, gökyüzünün mavi renginden gözlerini ayıramıyordu. En sevdiği renk, gökyüzünün değişen mavilikleridi. Güneş tam tepesinde, kömür karası saçlarını ısıtyordu. Toprak sıcaktı. Füsun`un, yerdeki güçsüz bedenini ısıtıyordu. Eğer bir gün ölürse, üşümek istemiyordu. Ölünce üşünür müydü? Bilmiyordu. Olurda ölürse yerin altındaki karanlık, ondan güneşi alacaktı. Füsun, soğuktan nefret ediyordu. Ölünce bedeni üşürse ruhu hisseder miydi? Hissederdi. Ölmek ne demekti? Nefesinin kesilip, acı içinde boğulurken, tepkisiz bir şekilde son nefesini vermek miydi? Ne tek bir söz, ne de bir isyan. O gün geldiğinde sessizce, eceliyle ölmeyi umuyordu. Belki o zaman daha az acı çekerdi. 22.12.1982 Hain dediler. Babası, “Benim güzel ülkem. Mustafa Kemal Atatürk, bize emanet etti. Emanete ihanet olmaz. Bilin ki ben ülkeme ihanet etmedim!" Sesi gür, anlı ak. Son sözlerinde bile ülkesine, aşkla bağlı bir adamı idam ettiler. Üzerinde beyaz bir infaz gömleği, gömleğin üzerinde şuçu yazan bir yafta asılımıtşı. Bir adamın çocuğuna, ülkesine bağımlı olan bir adamın, kızına hain dediler. Yaşı henüz yedi olan bir kıza, hain dediler. Kimdi hain? Bu topraklarda, bu ülkede, işlenen cinayetlerin önü arkası kesilmezken Savcı, Hakim, Polis, Devlet adamları... Onları salıverirken, küçük bir kıza hain dediler. Kimdi hain? Bir masum muydu hain? Yoksa ufacık çocuğa hain diyenler miydi? Babasını infaz edenler miydi hain? Kimdi hain? Bir çocuğa, babasının idamını izlettiler.