"Kardan adam yapsak senle." "Kandan adam yapsak senle."

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

İnsan geçmişinden kaçabilir mi? Yoksa onu yanında taşımayı mı öğrenir? Bu hikâye tam da bunun cevabını arıyor. Tüm hakları saklıdır. Bu metin ve karakterler yazara aittir. İzinsiz kopyalanamaz, paylaşılamaz.

Ceza’yı bir adam sandılar. Yanıldılar. Bu kitapta gerçek ortaya çıkıyor ve kimse buna hazır değil. Öykü artık saklanmıyor, kaçmıyor, susmuyor. Çünkü Ceza bir isim değil, bir kimlik. Kan var, hesap var ve geri dönüş yok. Adalet bekleyenler yanlış kitapta. Burada sadece şu gerçek var: Ceza ortaya çıktığında, kim olduğun değil, ne yaptığın hatırlanır. Ve bazı gerçekler vardır… öğrendiğin an, geri dönüşün olmaz.

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

"Beyaz laleler mi?" "Evet beyaz laleler Bal" Söylediği cümle duraksama sebep olmustu beyaz laleler tesadüfdür diye fazla üstünde durmamıştım fakat Balı da biliyor bu olabilir miydi gerçekten o kisi benim geçmişim olabilir miydi "Sen" dediğimde Kaşlarım benden bağımsız çatılmıştı "Karan Demir Alkın"

Bir gece, dolunay tam hâliyle gökyüzünü aydınlatırken bir bebek dünyaya geldi. Ay, sanki o an için doğmuş gibi parlaktı; gökyüzü susmuş, zaman duraklamıştı. Titreyen elleriyle bebeği kucağına aldı, kalbi son kez çarparken. Minik bedenini göğsüne bastırdı, içine çektiği o kokuya ruhunu bıraktı. “Dolunay…” dedi fısıltıyla, ayı gösterir gibi. İsmini oracıkta verdi; kaderini göğe emanet edercesine. Bebek sessizce nefes alırken, annenin nefesi ağırlaştı. Bir gülümseme kondurdu dudaklarına, gözleri ay ışığında kapandı. O gece bir can hayata tutundu, bir can da hayata veda etti. Dolunay, hem bir başlangıç hem bir veda oldu. 🌙

İstanbul’un parıltılı gökdelenleri geceleri ışıl ışıl parlar, ama sokak aralarında sefalet ve sessizlik kol gezer. Halk, bir avuç güçlü adamın elinde oyuncak olmuşken, gizemli bir figür karanlıkta dolaşmaktadır. Onun adı Gece Efendisi. Gerçekte ise, deli rolü oynayan zeki ve takıntılı bir adam: Efsan Atabey. Şehir onu alaya alır, “deli” der, korkar ama aynı zamanda fısıltılarla ondan bahseder. Oysa kimse bilmez: deliliğinin ardında sakladığı şey bir intikam planıdır. Ve planın merkezinde artık bir isim vardır: Belediye başkanının kızı, mimar ve model İnci Efsun Bilgiç. Onların ilk karşılaşması sadece bir inci kolye ile başlar. Ama kısa sürede İnci, Gece Efendisi’nin oyunlarının tam ortasında bulur kendini. Babasına duyduğu sadakat ile bu karanlık yabancıya karşı hissettiği merak ve korku arasında parçalanır. Efsan’ın cümleleri delilikle zekânın sınırında dolaşırken, İnci her an “kaçmalı mıyım, yoksa onunla yürümeli miyim?” sorusuyla karşı karşıya kalır. Çünkü bu hikâyede aşk, güvenilmez bir köprü; ve entrika, şehri sarsacak bir yangın. Geceyi seçersen, sabahı kaybedersin. *** NOT: Tüm hakları şahsıma aittir. Kopyalanması ve çalınması kesinlikle yasaktır. @dadaaaa

Perdenin Arkasındaki Sessizlik – Kısa Tanıtım Yazısı Zeynep, başkalarının yaralarını sarmayı meslek edinmiş bir psikologdur; Ömer ise kusursuz çizgilerle binalar tasarlayan, hayatı dışarıdan imrenilen bir mimar. İkisi de kalabalıklar içinde güçlü, başarılı ve mutlu görünür. Ama perde kapandığında geriye kalan tek şey, adını koyamadıkları derin bir yalnızlıktır. Tesadüf gibi başlayan bir karşılaşma, iki sessiz hayatı birbirine dokundurur. Konuşulmayanlar, söylenemeyenler ve bastırılan duygular yavaş yavaş su yüzüne çıkarken, Zeynep ve Ömer kendilerine sormak zorunda kalır: Gerçekten görüldüğümüzde, hâlâ sevilir miyiz? Perdenin Arkasındaki Sessizlik, kusursuz hayatların ardında saklanan kırılganlıkları, modern insanın yalnızlığını ve sessiz bağlarını anlatan derin, tanıdık ve sarsıcı bir hikâye.

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

--- İntikam Kokusu Derya Nur Kürkçü Her şey bir ağlama sesiyle başladı... Fulya, henüz 12 yaşındayken babasının şehit olduğu haberini aldı. O an kendine bir söz verdi: "Babamı öldürenleri bulacağım." Yıllar sonra Fulya, polis olmak için yola çıkar. Bu yol onu, birbirinden farklı ama karanlık sırlarla dolu üç kişiyle tanıştırır: Defne, korkularının gölgesinde saklanırken... Deniz, babasından intikam almaya yemin etmiş genç bir savcıdır. Ve Eren... Fulya`nın hiç tanımadığı ama geçmişin karanlık sayfalarında adı gizlenmiş biri. Fulya ile Eren`in yolları kesişir, ama ikisi de birbirinin düşmanı olduklarını bilmez. Ol Dostluk, sırlar ve intikamın birbirine karıştığı bu hikâyede... Hiç kimse göründüğü gibi değil. Ve bazı kokular... Zamandan silinmez.

Aile baskısıyla kendini dışa döndürmeye çalışan bir kız ile aile baskısıyla savaşan aynı anda kendini gelistiren o cocuk

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

Ailesine ulaşamayan Nehir, okuduğu şehirden evine dönmeye çalışırken şarjı biterse. Küçük bir çocuğu sevindirmek bu dünyada yapılacak en güzel şeylerden biridir, değil mi? Ama ya o çocuk, göründüğü kadar masum değil de her şeyin bir maskesi olduğunu gösteriyorsa? Hayatta bıçaktan daha keskin şeyler vardır: bıçak canı; yaşam, amacını yakar. “Habitat” yaşam alanı arama çabası. Belki okurken kanınız donabilir ama, merhametiniz asla. Yeri geldiğinde şefkatli, yeri geldiğinde haşin olmayı bilin. Çünkü hayat ona taş atana çiçek atmaz, işin ironisi çiçek atana da buket yapmaz:) İşte her şey tam burada başlıyor. Keyifli okumalar dilerim.

İnsan herzaman yanlış doğar ve biriyle ölürdü ama bu hayatta bazıları yalnızlığa mahkum edilmiştir alinde bu hayattaki yalnızlığa mahkumdur ama biri gelip onu o zindandan kurtaracak

Ben kuralları sevmem. Sadece sahada, mecbur olduğumda çalarım o düdüğü. Ama o… o kuralları hiç takmıyor. Motoruna biner, rüzgârla yarışır, bana sinir olur. İlk başta birbirimizi delirtmekte üstümüze yoktu. Her karşılaşmamız kavga, her bakışmamız meydan okumaydı. Ama sonra… o gülümsemesinin altında bir şey sakladığını fark ettim. Belki de bazı kurallar, doğru kişi geldiğinde bozulmak içindir.

İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda Yasal işlem başlatılacaktır.

BİR TÖRE MESELESİ.... İnsan, hiç tanımadığı bir yabancıyla ömrünü birleştirir mi? Onlar evlendi. Aşkın, tutkunun ya da isteğin değil, yalnızca ailelerinin gölgesinin emriyle. O, kalbinin buzdan bir zırhla kaplandığı bir dünyadan geliyordu. Nefretin ve kinin dokuduğu bir aile tarafından büyütülen Berken Saburer, hayatında en ufak bir sevgi kırıntısı dahi görmemişti. O, bölgenin sayısız işi, gücü elinde tutan en zengin ailesinin, asık suratlı ama herkesin tanıdığı yakışıklı veliahtıydı. Diğer yanda ise, dünyası tamamen güneş ışığıyla örülüydü. Ailesinin koşulsuz sevgisiyle büyüyen Eflin, babasının üzerine atılan kara bir iftiranın kurbanıydı. O, annesinin hayattaki tek tesellisi, babasının ise gözünün nuruydu. Oysaki bu iki ruhun birbirlerinden habersiz, bambaşka hayalleri vardı. Birbirlerine nefes kadar yakın mesafede olsalar da, yörüngeleri asla kesişmeyecek kadar uzaktılar.

Müzisyen kurgusu

Her şey tesadüf değildir aslında... Bir kez karşılaşırsın ve sonra bir daha... Okuyun çok güzel olucakkk 💓

"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

Gerçek ailesi ile tanışan Ece`nin hikayesine konuk olun...

“Öğrendiğim o şey, hayatımı bitirirdi sandım. Dedim ki buraya kadar. Öğrenmem gerekeni öğrendim ve şimdi gideceğim. Annem beni alacak, hobi odasına çevirdiği odamı bana geri verecek: Ben de yeni tutkum olan siyaha gömecektim her yeri. Babamla aram yine bok gibi olacak, aile yemeklerine “diyetteyim” diye gelmeyerek babamı sinirlendireceğim, annemi mutlu edecektim. Okulu da parayla hallederdik; lise biterdi. Hepsine bir çözüm bulmuşken, tam buradan kurtulacağım derken; rahat nefesi ciğerlerime çekecekken biri kolumdan tuttu. Böyle, saçları koyu kahve, hafif dalgalı bir erkek. Gözleri benim gözlerimden daha açık bir kahverengiye sahip ama bakarken insanın içini ürpertir. Burnu kemerli değil gibiydi, lakin kaydırak gibi de değil: dudakları bir kiraz gibi renkli, erkek standartlarına göre bir tık kalın… Yine de onu tanımak için yüzüne bakmama gerek yoktu; kalbime hançer saplayan bir kokusu vardı. Kış gibi hissettirirdi; en nefret ettiğim meyveyi, bağımlısı olduğum koku yapardı. Birkaç metre ötemde olsa dahi kokusundan tanırdım onu. Ben de sırf yüzünü tekrar görmek için kokusunun beni boğmasına müsaade ettim. Beni kendine çevirdi, elime, üzerinde “Nim’in Kaderi” yazan ince bir defter verdi ve kalan son boş sayfayı açtı. “Buzun etrafını siyah boyayla kaplasan bile buz, erir.” Yazdı. Son sayfamı harcadı. Kalbinin üzerindeki ipi kalan yarayı yardı, kanını kader defterime akıttı. Mühürünü bastı. Sonra fısıldadı: “Sırlar saygılıdır, acın büyükse; saracağız elbet yaranı yarın kefene.” 𓃦 𓃥 Nim, geleceğini birlikte kurduğunu sandığı insanları tek bir kazada kaybeder. Ardından gelen iki yıl, hayattan silinmiş bir boşluktan ibarettir. Yeni bir şehir, yeni bir okul, yeni yüzler… Ama bazı kayıplar insanı nereye giderse gitsin bulur. Nim’in karşılaştığı herkes, geçmişindeki felaketle aynı yerden yaralıdır. Tesadüfler artar, sessizlikler ağırlaşır ve bazı insanların onu izlediği hissi gitgide belirginleşir. Bu şehir, unutmak için değil; hatırlamak, yüzleşmek ve sorgulamak içindir. Çünkü zaman geçtikçe onların kafalarına sızan tek soru şudur: Başımıza gelenler bir kaza mıydı, yoksa çok önceden yazılmış bir plan mı? Yarım Yaran, kaybın ardından kalan boşluğun, insanı nasıl bir oyunun içine çekebileceğini anlatır. LİSE KURGUSU

Felix her zamanki gibi yeni taşındığı sehirde arkadası olmadığı için internetten arkadasları vardı ve internetteki tanıştığı arkadaşıyla aynı okulda olduğunu öğrenir fakat pekde iyi tepkiler almaz ama o kişi yakında yarım kalan kalbini tamamlıcak kişi olduğunu bilmez..

" bir savcı... Bir aşiret ağası... Urfa`nın kadim topraklarında, adalet ile aşk arasında sıkışıp kalan iki kalp. Hem geçmişten kaçıyorlar hemde kader onları tekrar tekrar birbirine bağlıyor. Birinin hukuk, diğerinin töresi var. Peki aşk hangisini yenecek ? "