Gece ismini gerçekten de akşamdan almış.Hep hüzün baharında kaldı. Babasını,annesini şimdiyse aşkını kaybetti. Hayat onun suratına gülmezken bile acılarını dışarı yansıtmak yerine hep içinde yaşadı... "O akşam ben sevdiğimi değil kendimide kaybettim. Gülüşümü, neşemi herşeyimi.. biliyorum sen gitmedin çünkü ben seni hep içimde yaşattım.."

Mermer ve Toprak Süslü cümlelerin, ağdalı anlatımların ve yapay dramların uzağında bir hikaye. Hayatın kendi ritminde, olduğu kadar, göründüğü gibi. Pervin ve Halim`in sessizce büyüyen mesafesi; toprağın sertliğiyle mermerin soğukluğu arasında sıkışmış hayatlar. Kimsenin her şeyi açık açık anlatmadığı, duyguların kelimelerle değil davranışlarla dile geldiği bir yüzleşme.... Telif Uyarısı: Bu eserin tüm yayın hakları şahsıma aittir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya başka mecralarda paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Songur Alazoğlu ve Füsun Alazoğlunun mutlu bir evliliği varken Füsun Alazoğlunun doğumundaki ani ölümü Tüm Alazoğlu ailesini sarsmıştır fakat o doğumda güzeller güzeli bir kız dünyaya gelmiştir. Baba Songur Alazoğlu doğan kızı karısının katili olarak gördüğünden kabullenmemektedir. Yıllar sonra başka bir kadınla evlendiğinde bu kadın güzeller güzeli kızın hayatını cehenneme çevirecekti. kızın üç Abisi ise başlı başına bir olaydı. Peki asıl soru şu Kız yaşayacak mıydı ölecek miydi bu kadar işkenceye kimse dayanamazdı. Siz annenizin katili olarak bilinmek ister miydiniz.....

"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

Selin okumak için gittiği Yurtdışından mezun olduğu ve doğum gününde Türkiyeye döner.Evine döndüğü günün bazı gerçekleri öğrenir çok geçmeden evine saldırı düzenlenir.Saldırıda annesini ve kız kardeşini kaybeder artık nefret ettiği babasıyla tek kalmıştı Selin kızkardeşinin öldüğüne inanmadı ve 1 yıl boyunca onu hayalini gördü .Gerçeklerle yüzleşince intikam almak için tekrardan hayata döner.Bu zor ve tehlikeli planların dışında Egeyle tanışır beklenmenmedik şekilde ikiside birbirine yakınlık hisseder.

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak...

" Tüm acılarımı bana unuttururmusun" " Sana söz veriyorum. Tüm acılarını sana unutturup güzel anlarda doldurucam "

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Bak,” dedi alçak bir sesle. “İnsanlar ne görüyor biliyor musun?” Cevap vermedim. “Romantik bir çift.” Sesi sakindi. Yine.  Sıradanmış gibi. “Peki ya sen ne görüyorsun?” Boğazım kurudu. “Kontrol manyağı bir adam,” dedim. Hiç düşünmeden. Gözleri karardı. Beni o pozisyonda bir saniye daha tuttu. İki.  Üç. "Yanlış,” dedi. Sesi bu sefer daha düşüktü. “Ben… kendine ait olanı koruyan bir adamım.” İstemsizce nefesimi tuttum. “Ben sana ait değilim,” dedim hemen. Ama sesim... düşündüğüm kadar güçlü çıkmadı. Uzun uzun gözlerime baktı. Sanki söylediğim şeyin doğru olup olmadığını tartıyormuş gibi.

Helin Karadağlı, gücü yüreğindeki Allah inancından ve merhametinden gelen, töreye ve aşiretlere baş kaldıran bir hanımağa... Cemca Avşaroğlu, ailesi Avşar Türkmenlerinden olan, Dedeleri yıllar önce bozkırın sert rüzgârlarını ardına alıp bu topraklara yerleşmişti. Aradan yıllar geçmiş, dünya değişmişti. Ama bazı şeyler değişmezdi... Kan, gurur ve aile sözü... Ablasını ve ailesini korumak için korkunç bir suçu üstlenen Cemca Avşaroğlu ve Helin Karadağlı`nın çaresizliği, Hozan`ın öfkesi ve aile sırları, onları ölümle yüzleşmeye sürükler. Bu aşk ve dram hikâyesinde, hiçbir şey göründüğü gibi değildir.

Şimdi daha derin...

“Alın bunu…” dedi adam, sesi sertti. Kızın kolunu tutup önlerine attı. “İster öldürün… ister oğlunuza verin. Benim oğluma karşılık.” Toprak suskundu. Konuşmadı. Zaten hayatı boyunca hiç konuşamamıştı. Ezilmişti. Hor görülmüştü. Babasının gölgesinde büyürken, her gün biraz daha yok olmuştu. Hep susturulmuştu, bu sefer konuşmak bile bir kurtuluş olmayacaktı. Karşısında duran adam… Mardin’in en güçlü ağalarından biriydi. Gözleri öfke doluydu. Kardeşinin kaçırılmasını affedemiyordu. Bu evlilik bir seçim değildi. Bir cezaydı. Ve o an, herkes kararını vermişti onun yerine. Daha küçücük bir kız çocuğuyken… hatta hiç küçük bir kız çocuğu olamamışken, bir yabancının kadını olmuştu. ⸻ Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla herhangi bir benzerlik tesadüftür. ✨ Bu, yazarın ilk kurgusudur; yazım ve anlatımda hatalar bulunabilir.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Hafıza kaybı geçirdikten sonra zorbasına aşık olan Aras ın hikayesi

Bir prensesin kaybolus hikayesi ve en sonda ailesine bulması ve aşık olup evlenmesi.

Bir gece... bir köşk... Ve çözülmeyi bekleyen sırlar. Valeris ve Ardel`in yolculuğu şimdi başlıyor

Hayat bir su gibidir, o hep akar, onun seni beklemesini düşünme sen ona yetişmek için çabala. Her şeyini bir gecelik eğlence dediği günün akşamında kaybeden Meyra, hayatında bundan daha kötü bir şey olamayacağını düşünürken o gece ondan başka birinin daha hayatının mahvolduğunu öğrenir. En yakın arkadaşı`nın yaşadıklarını öğrenen Meyra`nın bundan sonra ki hayatını okuyacaksınız.

Zor bir hayat Ama gerçek

Zerox:Gerizekâlı herif hilemisin lan sen Kairo:Ben hile değilimde sen botsun gibi Zerox:seni bulacağım oğlum ben

Osmanlı’nın ihtişamlı yıllarında yaşayan genç bir şair olan Nâil, sarayda düzenlenen bir şeb-i mecliste güzelliği dillere destan Mahperi’yi görür. İlk bakışta başlayan bu aşk; ayrılık, sürgün, ihanet, sabır ve kaderle sınanır. Nâil yalnızca Mahperi’ye değil, hakikate de ulaşmaya çalışır. Aşk zamanla mecazdan hakikate dönüşür. Kitap; divan edebiyatı diliyle, gazel havasında, ağır fakat duygulu anlatımla yazılmıştır.

Zorla evlenmenin sonucunda çok zor şeyler çekmesi ve macera dolu bir hayat bekliyor.

Babamın şiddetiyle geçen günlerin ardından kapı çaldığında içimde korku büyümüştü. Karşımda duran adam sıradan biri değildi; Ediz Ege Karahan’dı. Sert bakışlarıyla babama meydan okurken bana karşı yumuşak davranıyordu. İlk kez biri babamın yanında bana güven hissettirdi. Ediz, yaralarımı fark ettiğinde içimde utançla birlikte garip bir huzur doğdu. Babamın küçültücü sözlerine karşı çıkıyor, bana “yanımda güvendesin” diyordu. Onun varlığı babamın karanlığını sarsıyordu. Babam beni aşağılamaya devam etti, evin içinde gerginlik büyüdü. Ediz ise babama karşı sertleşti, kimliğini açıkladı. Karahanlılar ailesinden olduğunu söylediğinde babamın yüzü gerildi. O an anladım ki bu adam sıradan biri değil, babamın korktuğu biriydi. Sonrasında yaşananlar beni daha da yordu. Babamın sertliğiyle karşı karşıya kalırken Ediz’in koruyucu tavrı içimde yeni bir umut filizlendirdi. Onun sözleri, bakışları ve yanımda oluşu bana ilk kez güven duygusunu tattırdı. Bayıldığımda gözlerimi açtığım yer artık babamın evi değildi. Ediz beni kendi evine getirmişti. Yaralarımı dikmiş, yanımda kalmıştı. Onun sesini duyduğumda içimdeki korku biraz olsun hafifledi. Bana hayatımın değişmesi gerektiğini söyledi. Babamın yanında mutlu olmadığımı biliyordu. Ben hâlâ korku ve güvensizlik içindeydim, ama Ediz’in varlığı bana yeni bir kapı aralıyordu. Onun yanında ilk kez nefes alabildiğimi hissettim. Bu kapı evlilikten açılan bir kapıydı ve ben o kapıdan içeri adımımı çoktan atmıştım...

“İstanbul’un karmaşasında sıkışan Bora Kuzgun, iş dünyasında yeniden yükselirken geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Arslan ailesiyle hesaplaşma arzusu, onu hem büyük bir projeye hem de beklenmedik bir karşılaşmaya sürükler. Asi Arslan’ın ortaya çıkışı, Bora’nın intikam yolunu bir kader oyununa dönüştürür. Rekabet, hırs ve sırlarla örülü bu hikâye, okuyucuyu sürükleyici bir gerilimin içine çeker.”

Kağıt kadar keskin yıldızlar için : Ölüm bir gerçekti "benim olmadığım kadar" Bir yaşantı vardı "ölüm kadar" Bir cenaze vardı "kendini çeken" Hayaller vardı "uçup giden" Aşk vardı "Asla gerçekleşmeyen" Bir ölüm vardı "Bizi bekleyen" Ölümün alıp götürdüğü Bir gerçek vardı hayat kadar...