Açkora Hanedanı’nın sırları, ihtişamı ve karanlık gölgeleri… Bu kez her şey Turgay Açkora’nın gözünden anlatılıyor. Hayatta kalmak için verdiği mücadele, yalanların ve aldatmacaların içinde kaybolan gerçekler, sevgi ve ihanetin keskin sınırları… Turgay, geçmişin gölgeleriyle yüzleşiyor ve ailesinin ardında bıraktığı sırları gün yüzüne çıkarıyor. Melis, Derin, Nurcan ve Erkin… Her biri Turgay’ın hikâyesinde farklı bir rol oynuyor. Ama bu roman sadece Açkora Ailesi’nin ihtişamını değil, Turgay’ın iç dünyasını, korkularını ve hatırlamak zorunda kaldığı gerçekleri de ortaya koyuyor. Gizem, entrika ve dramatik olaylarla dolu bir roman… İlk kitaptan çok daha farklı, çok daha şaşırtıcı, çok daha kişisel. Açkora Ailesi 2, okurlarını Turgay’ın bakış açısına davet ediyor: Ailenin en derin sırlarını onun gözünden görün, yaşayın ve hissedin.

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

Siz Lotus Çiçeğini bilir misiniz? Ben çöplük bir geçmişin içinde açmış bir lotus çiçeğiydim.

​"Herkes bir gün kırılır; ama bazıları piksellerine kadar parçalanır." ​Lara Karaca için hayat, o korkunç kazadan önce ihtişamlı bir saraydı. Şehrin en köklü ailelerinden birinin kızı, yetenekli bir tasarımcı ve geleceğin parlayan yıldızıydı. Ancak bir gece, her şey tersine döndü. Önce bacaklarındaki hissi, sonra ailesinin servetini ve en sonunda babasının onurunu kaybetti. Şimdi, iflasın eşiğindeki malikanelerinde, hayatını dijital ekranın soğuk piksellerine hapsetmiş durumda. ​Sina Vural ise adaleti bir kılıç gibi kullanan, duygusuzluğuyla nam salmış, karanlık bir avukattır. Kendi ailesinin mirasını korumak için acilen kusursuz, skandallardan uzak ve "kontrol edilebilir" bir eşe ihtiyacı vardır. Sina için evlilik bir aşk hikayesi değil, kazanılması gereken bir davadır. ​Yolları, bir kurtuluş ya da bir esaret anlaşmasıyla kesişir: Sina, Lara`nın babasını hapisten ve aileyi sefaletten kurtaracaktır. Karşılığında ise Lara, Sina Vural’ın soyadını alacak ve onun dünyasına mühürlenecektir. ​Bu, beyaz bir gelinliğin değil, siyah bir sözleşmenin hikayesidir. Biri tekerlekli sandalyesinde özgürlüğünü ararken, diğeri kalbinin etrafındaki duvarları korumaya çalışacaktır. ​Aşk, mühürlü bir kalbi piksellerine ayırabilir mi? Yoksa bu oyun, her iki tarafın da sonu mu olacak?

Kapanmayan bir geçmişin sırlarla dolu gizemi ...

“Hukuki Aşk, kanunların izin verdiği yerde değil; vicdanın dur dediği noktada sınanan bir aşktır.”

Yıllar önce babasının ölümüyle mardini terkeden büşra 10 yıl sonra mardine geri döner . Annesinin isteği üzerine mardine gelen Büşra mardine döndüğü için pişman olacağından habersizdir...

Zoraki bir evlilik en fazla nereye ulaşabilir ki?

Kendi ışığından doğan Alev, o gün aniden gelen ihanetle hayatının dönüm noktasını yaşar. Kardeşinin yaptığı seçim, aslında Alevin hayatını belirleyecek bir seçimdir. Seçim sonucunda girdiği yerde farklı hayatlarla, farklı insanlarla karşılaşır. Ve böylece yaşam savaşı başlar. "Işık saçan gözlerin ardındaki o derin ve ıssız okyanusta kayboldum. Kırık kalbindeyim görmüyormusun."

Türkiyenin sayılı zenginlerinden biri olan Keskin Ateş’in kızı olan o kişi, Günel Karmen Ateş’tir. Olmadı,sil Artık sadece Karmen Ateş. 6 yıl önce yaşadığı ihaneti zor atlatabilen Karmen’in tutunduğu tek dal işidir. Onu da kaybeden Karmen, ne yapacağını bilemez. Üstüne üstlük kaybettiği işini sahip olan kişinin kim olduğunu görünce, başından aşağıya kaynar sular dökülür. Bakalım Karmen Bununla Nasıl Baş Edecek? Yada Günel mi demeliyiz?

Umursamaz bir ailede büyüdüm, anne ve babamın yüzünü bile zor hatırlıyorum nereden bilebilirdim ki onların ailem olmadığını

Dünya kötü bir yerdi. Hayır. Dünyayı kötü yapan insanlardı. Hayır. Dünyayı kötü yapan, masumları kullanarak kendini güçlü sananlardı. Masumiyeti bir kalkan, pahalı parfümleri ise vicdan azabını bastıran bir koku gibi kullananlardı. Kendini yenilmez sananlardı. Ama hiç kimse yenilmez değildi. İllaki onları yıkan birisi olurdu. Onların yüzlerindeki maskeleri söken, cezalarını kesen olurdu. Herkes bir gün celladıyla karşılaşırdı ve onlar kendi cellatlarını elleriyle yaratmışlardı.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

“Hayat zaten hep acısını gizleyebilenlere zehirdi. Ama bazen şartlar bunu gerektirirdi.“ İki kadının hayatı, geçmişin karanlık sırları ve peşlerindeki tehlikelerle kesişiyor. Eliz, güçlü ve deneyimli bir ajan olarak kendi hesabını görmeye çalışırken, Afet ise beklenmedik bir anda kendini tehlikenin ortasında bulur. Kaçış, strateji ve hayatta kalma mücadelesi, ikilinin birbirine güvenmesini zorunlu kılar. Her adımda artan gerilim ve sırlar, onları hem birbirine hem de kendi geçmişlerine karşı sınar.

Ceza’yı bir adam sandılar. Yanıldılar. Bu kitapta gerçek ortaya çıkıyor ve kimse buna hazır değil. Öykü artık saklanmıyor, kaçmıyor, susmuyor. Çünkü Ceza bir isim değil, bir kimlik. Kan var, hesap var ve geri dönüş yok. Adalet bekleyenler yanlış kitapta. Burada sadece şu gerçek var: Ceza ortaya çıktığında, kim olduğun değil, ne yaptığın hatırlanır. Ve bazı gerçekler vardır… öğrendiğin an, geri dönüşün olmaz.

YASAL UYARI ​BU ROMAN KİTABINDA ANLATILAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE OLAYLARLA DOĞABİLECEK BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFTÜR.

Gizemli olayların arkasında saklanan bir aldatma ve bunu çözmeye çalışan bir kadın.

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak... Okuyun muqq🌸

Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

Öğretmen & Ağa - BERDEL Peki ya geçmişte birbirlerine ilgi duyan iki ruh berdel sebebiyle hayatlarını birleştirmek zorunda kalsaydı ne olurdu? Kalbe düşen sevgi miydi beni yaşatan, yoksa bana olan sevdan mıydı beni öldüren? Sevda mıydı beni bu derde düşüren? Yaşam mıydı bana sev diyen? Biz töreye kurban edilen iki çocuktuk. Yaşamımızda seçim yoktu. Biz kadere mahkum edilen iki kurbandık. Sevdik.. sebepsiz sevdik. Her zorluğa rağmen.

Düşünsene 3 yıldır beklediğin , sevdiğin doğumda ölüyor.... Aslında her şey onun gelmesiyle başladı. Beni sevdi. Kendine bağladı. Ama sonra... Bu kitap iki doktorun aşkını ve ani bir olay ile bu aşk kısa bir anlığına sona ericek ( merak etmeyin yeniden başlıcak ) Gerçekten okumanızı tavsiye ederim okuyanlar çok beğendi yorumlarda devamını tahmin edinnnnn

Bir gecede alınan karar, üçhayatı birbirine zincirler. Elanur, ağabeyinin kanlı kefareti olarak Bozanlı Konağı’na kuma verilir. Yaman onu kardeşinin kefareti olarak görür. Ancak Elanur’un cesareti, ve sabrı Bozanlı Konağı’nın taş duvarlarını bile yavaş yavaş yıkar. Feraye ise yeni gelen bu “kuma”yı kabullenemez. Konağın içinde nefretle aşk, sabırla intikam, gururla teslimiyet iç içe geçer. Ve bir gün, Elanur’un kaderiyle Yaman’ın kalbi aynı soruyla karşılaşır: “Kefaret, kanla mı ödenir, yoksa kalple mi?”

“Bazı kalpler, kendi yankısında kaybolmak için değil; bir başka kalbin sessizliğinde bulunmak için bekler.” Deniz, geçmişin kirli dumanını ciğerlerinde taşıyan bir sürgündü; attığı her adımda kendine çarpan, kendi uçurumunda yürüyen bir gölge... Ülkü ise harflerin arasına saklanmış bir gizli bahçe; kitapların kâğıttan duvarlarıyla kendine bir dünya örmüş, sessiz bir direnişin en zarif haliydi. Sonra bir gün, zamanın durduğu o tozlu rafların arasında, iki yarım hikâye tek bir noktada buluştu. Birinin kanayan yarası, diğerinin mürekkebinde dindi. Birinin iç çekişi, diğerinin cümlesinde can buldu. Bu bir aşk hikâyesi değil; bu bir küllerinden doğma hikâyesidir. Çünkü aşk, bazen sadece bir bakışta kendini bulmaktır. Ve dünyanın en büyük devrimi, sustuğu sanılan bir kalbin, bir başkasının sesinde yeniden atmaya cüret etmesidir. Sahi, sen birinin gözlerinde kendi cennetini gördün mü?

Kahvaltı sofrasındaydik E: baba bugün ne yapacaksın V: öğrencimin boks maçı var oraya gideceğim gelmek ister misin E:olur bende geleyim zaten sıkılıyorum Herşey böyle başladı babamın öğrencisini öğrenmem ile birlikte......

Ters köşe var Ekip kurgusu var Gizli bağlantılar var Bir tek okuyucu yok o da sen ol #Tersköşe #Belirsizlik