25 yaşındaki Darian, bir trafik kazasından sonra sessizliğe gömülür. Bedeni hareketsizdir, ama zihni her şeyi duyar. Her gün odasına gelen insanlar, onun duymadığını sanarak içlerini döker. Fakat Darian hepsini duyar. Her kelime, her nefes, her itiraf onun içinde yankılanır. Belki de insanlar, ancak karşısında konuşmadığında gerçekten konuşur...

Bu dünyada insan sadece bir istekle yaşıyor. Hayallerini gerçekleştirebilmek. Ama hayaller emek ister. Gerçekler ise onları geride bırakan şeydir. Kısa ve öz olarak, bu hayatta insan ancak emek ve inanç ile istediğine ulaşabilir. Ne kadar imkansız gibi olursa olsun....

Arkadaşlar kitap tanıtacak burada şartlar çok basit dm gelebilirsiniz

Eflin Gazel Şadoğlu annesinin öldürüldüğü gün babası tarafından saklanır 13 yıl sonra doğduğu topraklara döner ,ama en büyük düşmanları olan Miran Karahanlı ile karşılaşır...

Hayatımız hep keşkelerle dolu Hatta bazen iyikileri bile kapatır o keşkeler zaman geriye alınamaz o yüzden keşkeleri unutup iyikilere odaklanmalıyız işte o zaman gerçekten hayatı yaşarız Ben de öyle yaptım bu acımasız hayata göğüs verdim ama tek başıma değil ardaşlarım ve biricik ikizimle(ücüzüm )birliklte

Yaz kiş demeden esen ruzgar bir esmemeye baslar

Ben bu kitabı hayatım gibi anlatıcam ve bu yazdığım hikaye gerçektir inanamayan inanmasın hayatımı anlatmıyorum ama arkdaşlarımla nasıl vakit geçirdiğimi anlatıyorum burda umrım beğenirsiniz...

Açıklamicam okuyunca görün😂😂😂

Gerçek aile kurgusu

Hayatın zorlukları, ihtiyaçlar, gelecek, aşk

Lara 17 yaşında çok yeteneklik bor çok sporla ilgilenen ülkede siyah rengi temsil eden ünlü biri ama bir gün öğrendiği bir gerçekle hayatı çok değişiyor haydi laranin hikayesi sizlerle🖤

Mahalle geçen olaylar ve aşk hikayesi

sadece alıntılar..

Ben küçüklüğümden beri şiddet gören eziklemeye ve sonra ayakt durmaya çalışan bir kızım

Mutlu yaşayan bir kasaba

Bir Mutlu şekilde yaşayan bir kasaba varmış Ve herkes tatlı insanlar ve bu kasabada herkes bir birini tanır

İki Şehir Tek Sohbet Kocaeli’den Çiçek ve Samsun’dan Umay, sanalda tanışmış iki genç kızdır. Başta birbirlerine pek yakın olmayan bu ikili, bir RP grubunda yaşanan tartışma sırasında aynı tarafta buluşunca yolları kesişir. Önce ortak kahkahalarla başlayan bu tanışıklık, zamanla güçlü bir dostluğa dönüşür. Aralarında yüzlerce kilometre vardır ama paylaşımları onları aynı masada oturuyormuş gibi yakın hissettirir. Gündelik sıkıntılar, okul, aile baskısı, hayaller, sırlar… Hepsi tek bir sohbet penceresinde birleşir. Bu hikâye, mesafelerin dostluğa engel olmadığını, hatta bazen en derin bağların ekranın ötesinde kurulabileceğini anlatır.

Tavsiye veriyorum ballarım cildiniz için ve psikolojik olarak da💓

🫶🫶🫶okuyun lütfennn🫶🫶🫶🫶🫶🫶🫶

Yeni başlangıçlar

Açıklama yapmiyicam

Neden hep bir yönümüz imkansız kalmak zorunda....

Canım sıkılıyor ve böyle bir kitap yazmak istedim ins begenirsiniz

BİR AÇIKLAMAM YOK

Bölüm 1: Rüzgârın Taşıdığı Mektup 1904 yılıydı. Ankara`nın taş sokaklarında baharın ilk esintisi dolaşıyordu. Baran, henüz on dokuz yaşında, yüreğinde fırtınalar koparan, gözlerinde uzaklara dair özlemler biriktiren bir gençti. Babasından kalan eski kitapçı dükkânını işletiyor, rafların arasında dolaşan tarih kokusuyla avunuyordu. Hayatı sessiz ve kendi hâlindeydi; ta ki o mektup gelene dek... Bir sabah, dükkânın önüne bırakılmış zarif, küçük bir zarf buldu. Üzerinde “Baran Bey” yazıyordu, zarif bir el yazısıyla. Ne pul vardı, ne de gönderenin adı. Açtığında karşısına çıkan kelimeler, onun yüreğini ilk defa bu kadar kıpırdattı. "Göz görmeden sever mi insan? Ben, bilmediğim bir yüzün hayalini yıllardır içimde taşıyorum. Bu mektubu sana neden gönderdiğimi bilmiyorum belki, ama hissettim... Bir yerlerde birinin, beni duymasını istedim." İmza: Keje Baran, ismi ilk defa duyuyordu. Keje... İçinde yankı bulan bir melodiydi bu. Ve böylece başlamıştı onların hikâyesi. Aylar sürecek mektuplaşmalarla, kelimelerle kurulan bir bağla. Baran Ankara`da, Keje Tekirdağ`da… İki şehir, iki yürek, bir kader.