çok üşendim açıklama yazmaya okuyun plss

Bakıcı olarak gittiği eve aslında bakıcı olarak alınmadığını öğrenen tanya kurduğu hayaller ve kendisine verdiği sözleri için o evde kalmaya devam eder ama karşısında her şeye rağmen onu savunan bir dede onu koruyan bir adam bakıma muhtaç küçük bir kız ve kendisinden nefret eden bir abla vardı Peki bu bir aşk ya da intikam hikayesi miydi? Yoksa yalanlar üzerine kurulu bir hayat mı?...

Yağız zamanda geriye giderek karısının ölümünü engellemeye çalışır. Ama değişen bir şey vardır. Gece geçmişte artık onun karısı değildir.

"Niye yaptın bunu?" derken onu izliyordum. Yarasından dolayı yüzüstü uzanıyordu ve dün geceye göre daha iyi görünüyordu. Yeşil gözleri karanlıkta bile kendini belli ederken, "Seni sevdiğimi biliyorsun," demişti. Bu, sol tarafımda bir kıpırdanış olmasını sağlarken gözlerimizin bağlantısı kesilmemişti. "Bu kadar mı seviyorsun beni?" dedim, mırıldanarak. "Canını hiçe sayıp önüme atlayacak kadar mı?" "Ceylin ben sana üç yıldır aşığım," dediği an dudaklarım arasından usulca bir nefes vermiştim. "Ben vurulmasam sen vurulacaktın, tabii ki önüne atlayacağım." "Kafayı yemişsin." "Hayır sana aşığım sadece." Bu sözleriyle birlikte aramızda derin bir sessizlik olduğunda gözlerim sol omzunun altındaki sargıya kaydı dakikalardır olduğu gibi. Aynı yatağın iki ayrı uçlarında uzanırken her zamankinin aksine aramızda bir boşluk vardı. Bu sefer daha masum hislerle aynı yataktaydık.

Trabzonda iki düşman aile vardı kara ve keskin aileleri selin kara ve kerem keskin

Bu kitap saçma öğeler içiermektedir okumadan önce 5 10 kere düşünün derim

Sevinç, bir gün Eryamanlar ile tanışır

Bazen çok sevdiğin insanlardan kazık yersin en çokta canını o acıtır ama benim yaşadığım sadece bi kazık değil hem hayal kırıklığı hemde boşa harcadığım zamanımdı

Ben Della Amaya Dean

Kan davasının karşılığı “Hivda”

Her yerde karşıma çıkıyordu

Bir his vardır Sevilmesin seversin Aşkından ölüp bitersin Ama o bilmez Söylemek istersin Söyleyemesin O his hiç bitmez

Bazen insanın kaybettiği yönü kalbi gösterir. Fakat kalp, bir acıyı daha kaldıracak kadar güçlü değilse ne olur? Küçük yaşta öğretmiştir sana hayat adil olmadığını ama sen bu hayatı daha yaşanabilir kılmak için elinden geleni yapmaya çalışıyorsundur...

Genç bir öğretmenin üzerine atılan çirkin iftiradan sonra şehri terk etmesiyle hayatının tamamen değişmesi

Geleceği seçimi değil var oluşuydu

Kanlı bir yeraltında doğan Simay hayatındaki en değer verdiği kişiyi trajik bir şekilde kaybeder. Daha yasını bile tutamadan kendisini yeraltının entrika ve karanlığı ile karşılaşmış bulur. Yeraltının Barlas’ı ile tehlikeli bir evlilik yapmak zorunda kalan Simay kendisini hiç beklemeyen duyularla tanışır. Artık karanlık tek kişilik bir yabancı değildir. Çünkü bazı aşklar tüm karanlığa rağmen birbirinden kopamaz. “Karşıma dikilecek kadar cesursan söyleyeceklerinde bir o kadar yürekli olmalı Simay Akbay.” “Senden tek bir şey istiyorum. Bir süre kocam olurmusun?”

Hayatın her evresinde ya birileriyle kıyaslandık ya da birileriyle sürekli kendimizi kıyasladık,kimin ne yaşadığını bilmeden dağın görünen kısmıyla kendi dağımızın yamaçlarını kıyasladık bunu bir gün kırabilme ümidi beni bu kitabı yazmaya itti.

Açmelya Hotel: İçeri girdik Talya hemen bütün güvenlikleri ,çalışanları topladı.Ilhami Kılıç’a dikkat ediyoruz arkadaşlar ,odasına kim giriyor kim çıkıyor Ne yapıyor ne yapacak bizim için çok önemli hatta onunla yakınlaşıp iyi biri gibi davranın otele kim giriyor kim çıkıyor tam liste istiyorum.Bayer Gelip bağırıp çağırsa bile kimse tepki vermeyecek ne derse onu yapacaksınız anlaşıldı mı? Hepsi başını salladı çıkabilirsiniz dedi.Ilgın Camın kenarında daydı bir lüks araç geldi dedi. Hep beraber cama durduk ve arabadan bir kadın indi ve hepimiz şokta daydık.Talya’nın Telefonu çaldı Talya açtığında tamam dedi kapattı.Bayer lobide oturuyormuş dedi Talya.Bunun Ilhami ile bağlantısı var mı diye sordum ,eğer varsa Bayer’i tutmam ben dedi Ilgaz.Bizde tutmayız zaten dedim.Koşun Bayer’in görmemesi lazım.Talya resepsiyonu aradı koşar adımlarla ilerledik.Merdivenlerden iniyorduk.Bayer resepsiyonun oradaydı Bayer’in babası kapının oraya geldi ve içeri Ömür girdi.Bayer’in arkası dönüktü.Ilhami Ömür’e doğru yaklaştı ve hoş geldin ortak diye seslendi.Bayer arkasını döndü biz merdivenlerde kalakaldık.Bayer gözlerini kısarak baktı.Ömür ,İlhami’ye elini uzattı,Ilhami eli tutup sıktı.Bayer yıkıldı gözlerinden anladım öfkelenmekten başka bir şey yapamazdı çünkü yıkıldığını gösterirse Ilhami ve Ömür kazanırdı.Laan diye bağıırdı Bayer hızlı adımlarla gidip İlhami’ye baktı sana seni istemiyorum dedim sen otelime yerleşmişsin üstüne benim çocuğumun katili ile ortak olmuşsun onuda yanında getirmişsin.O senin çocuğunun katili değil Bayer Kılıç çocuğunun annesi ,Benim doğmamış çocuğumu benden gizli aldırdı katil bu sende katilsin Ilhami Kılıç sende unutma Gülay’ı öldürdün kendi kızını sen öldürdün ,karın da beni öldürmeye çalıştı ben kaçtım kurtuldum şimdi bak buradayım ama Gülay yok neden yok o kaçamadı çünkü o yeğeniyle aynı kaderi paylaştı.1yaşında bebekti öldürdün benim çocuğum daha doğmadan öldü.Yeter diye bağırdı katil değilim ben ,sen daha konuşuyormusun sen hangi yüzle geliyorsun buraya kim olarak bu adamın nasıl ortağısın sen Lalin aşşağı inip Bayer’in yanına gitti.Herkes bize bakıyordu.Bayer bunları odada konuşalım herkes bize bakıyor dedi.Bayer herkes işine baksın diye bağırdı sende ve sende diyerek Ilhami ve Ömür’ü gösterdi odaya çıkıyoruz,Hep beraber odaya çıktık hepimiz odadaydık .Evet sizi dinliyorum dedi Bayer.Neyi anlatalım Bayer dedi Ömür .Bayer Ömür’e doğru yaklaştı adımı ağzına alma katil,ben katil değilim Bayer .Bayer bacağına vurarak arkasını döndü ben kime ne anlatıyorum ki,Bayer dedim.Benim çocuğumu aldırdın ben baba olacaktım ne istedin benden bebeğimden ya anne olacaktın hiç mi vicdanın yok senin duygularına Neoldu senin hiç mi anne olacağına sevinmedin sen ya herşeyi geçtim aile olacaktık.Evlenme teklifi ediyordum sana bebeği aldırdım dedin çektin gittin şimdi İlhami’nin ortağı olarak geliyorsun.ne yapmaya çalışıyorsun.Lalin ortaya girdi bu çocuk 2yıl kendine gelemedi Ömür bebeğinin mezarına hergün gitti koruyamadım seni diye kendini suçladı.Ömür tam bir şey diyecekti Ilhami ,Ömür şimdi değil dedi.Bayer diye devam etti Ilhami Ömür benim yurt dışındaki şirket hisseleri için benim ortağım toplantımız var bizimle uğraşma ,dün gece öyle demiyordun Ilhami Kılıç beni yurt dışına götürmek istedin istemedim saatler sonra otelime giriş yaptın sence kim kiminle uğraşıyor.Babanım senin tabikide konuşucam seninle Ömür hadi çıkalım dedi ve odadan çıktılar .Bayer tekli koltuğa oturdu.Talya başına durup seni sinirlendirmek için yapıyor Ilgın evet abi ya kanma bunlara

Boş wakitlerimde yazmaya meğiliyim

Gizem, yıllardır kendisine ait olmadığını hissettiği bir hayatın içinde yaşamıştı. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir ailesi, sıradan bir evi ve sıradan bir hayatı vardı. Fakat kimsenin görmediği tarafta, her gün biraz daha yalnızlaşıyor, ailesinin yanında bile kendisini bir yabancı gibi hissediyordu. Babası öldüğünde Gizem`in elinde yalnızca birkaç eşya, yarım bırakılmış cümleler ve cevapsız sorular kalmıştı. Babasının ölümünden sonra evde bulduğu eski bir kutu ise bütün hayatını değiştirecekti. Kutunun içinde annesine ait olduğunu düşündüğü eski bir fotoğraf, sararmış birkaç belge ve üzerinde yalnızca iki kelime yazan küçük bir kâğıt vardı: “Hasret Mahallesi.” Gizem, annesini hiç tanımamıştı. Annesinin onu neden bıraktığını, nereye gittiğini, hâlâ hayatta olup olmadığını bilmiyordu. Ailesi yıllarca annesi hakkında konuşmayı reddetmiş, Gizem ne zaman soru sorsa karşısına duvar gibi sessizlik çıkmıştı. Ama artık susmayacaktı. Babası hayattayken ona anlatmadığı gerçekleri, ölümünden sonra kendi başına bulmaya karar verdi. İlk araştırmaları sonucunda İstanbul`da bulunan eski bir mahalleye ulaştı: Hasret Mahallesi. Mahalle, İstanbul`un kalabalığından kopmuş gibiydi. Dar sokakları, birbirine yaslanmış eski evleri, küçük bakkalları, yıllardır aynı yerde duran kahvehaneleri ve birbirinin hayatını herkesten iyi bilen insanları vardı. Gizem mahalleye ilk geldiğinde herkes onu fark etti. Çünkü Hasret Mahallesi`nde yabancı olmak kolay değildi. İnsanlar yeni gelenleri hemen tanır, kim olduklarını, nereden geldiklerini ve neden geldiklerini merak ederdi. Gizem ise sorulara cevap vermek yerine kendisine küçük, eski bir ev kiraladı ve küçük bir terzi dükkanı. Yeni hayatına böyle başladı. İlk günler hiç kolay geçmedi. Yeni mahallesine alışmaya çalışırken bir yandan iş , evini düzenlemesi ve geçmişinden kopmanın ağırlığıyla mücadele etmesi gerekiyordu. Fakat asıl amacı hiçbir zaman aklından çıkmadı. Annesini bulmak. Gizem, elindeki fotoğrafı mahalledeki yaşlı insanlara göstermeye başladı. Fakat çoğu fotoğrafa baktığında ya hiçbir şey söylemiyor ya da konuşmaktan kaçınıyordu. Sanki Gizem`in annesinin adı, mahallede yıllardır açılmamış bir kapının ardında saklıydı. Derken bir gün, mahallenin eski bakkalında yaşlı bir kadın fotoğrafı görünce birden sustu. Gizem bunu fark etti. “Bu kadını tanıyor musunuz?” diye sordu. Kadın uzun süre fotoğrafa baktı. Sonra Gizem`in gözlerinin içine bakarak yalnızca şunu söyledi: “Sen... onun kızısın.” Gizem`in kalbi duracak gibi oldu. Yıllardır ilk kez biri annesini tanıyor olabilirdi. Fakat kadın devam etmedi. “Annen hakkında konuşmak istiyorsan, önce neden gittiğini öğrenmelisin.” Bu sözler Gizem`in kafasını daha da karıştırdı. Çünkü ona anlatılan hikâyeye göre annesi, onu daha bebekken terk etmişti. Gizem araştırmaya devam ettikçe Hasret Mahallesi`nin yalnızca annesinin geçmişini değil, kendi ailesinin yıllardır sakladığı sırları da barındırdığını fark edecekti. Mahallede yaşayan herkesin anlatmadığı bir hikâyesi vardı. Bazıları annesini tanıyordu. Bazıları babasını tanıyordu. Bazıları ise Gizem`in buraya neden geldiğini ondan bile önce biliyordu. Gizem yeni hayatına alışmaya çalışırken mahallede kendisine yardım eden insanlarla tanışacak, hiç beklemediği dostluklar kuracak ve belki de geçmişinden kaçmak yerine onunla yüzleşmeyi öğrenecekti. Fakat her yeni ipucu onu annesine yaklaştırdığı kadar daha büyük bir tehlikenin içine de çekecekti. Çünkü Gizem`in bilmediği en büyük gerçek şuydu: Annesi Hasret Mahallesi`nden hiç ayrılmamış olabilirdi. Ve belki de Gizem`in buraya gelmesini yıllardır bekleyen biri vardı. “Bazı insanlar geçmişini bulmak için yola çıkar; fakat yolun sonunda aslında kendisini bulacağını bilmez.”

Rojin arslanoğlu hemşirelik hayaliyle büyümüş ağa kızıdır bilmezdirki bi adamın tek lafıyla hayatının değişeceğini

Türk istihbarat ajanı kız &Kıdemli üstteğmen erkek Görev için evli gibi görünmek zorunda kalırlar Zehir timi ve ajan kız kenan şahin`den bilgi almak için görevlendirilirler. Kenan Şahin`in yanına komşu olarak sızarlar ve işte bu önemli görev başlar...

Eflal Lal Karamel, hayatının en güzel yıllarını geçirdiği mahallesinden ayrılmak zorunda kaldığında geride yalnızca bir ev bırakmamıştı. Çocukluğunu, anılarını, ilk mutluluklarını ve kendisini ait hissettiği o sıcak yuvasını da ardında bırakmıştı. Çünkü Eflal, hiç ummadığı insanlardan gelen ağır bir ihanetle karşı karşıya kalmıştı. Güvendiği insanların gerçek yüzlerini görmek, onun için yalnızca bir hayal kırıklığı değildi. Yıllarca inşa ettiği güven duygusunun paramparça olmasıydı. Ne kadar güçlü görünmeye çalışsa da yaşadıkları içindeki yarayı kapatmaya yetmiyordu. Bu yüzden bir sabah hiçbir açıklama yapmadan, geçmişinden geriye bakmadan ve kimseye veda etmeden yurt dışına gitmeye karar verdi. Kendisini tamamen değiştirecek yeni bir hayat kuracaktı. Yeni bir şehir... Yeni bir ev... Yeni insanlar... Ve geçmişinden hiçbir izin bulunmadığı yepyeni bir hayat... Eflal yıllar boyunca kendisini işine verdi. Güzellik doktoru olarak başarılı bir kariyer kurdu. İnsanların dış görünüşlerindeki kusurları düzeltirken aslında kendi kalbindeki yaraları da iyileştirmeye çalıştı. Gülümsemeyi öğrendi ama geçmişini unutamadı. Mahallesini özlediğini kendisine bile itiraf edemedi. Ta ki bir gece kader onun karşısına hiç beklemediği bir yol çıkarana kadar... Bir akşam iş çıkışında evine doğru yürürken çöp konteynerlerinin yanında gelen ince bir ağlama sesi duydu. Önce yanıldığını düşündü. Fakat ses tekrar geldi. Eflal`in kalbi sıkıştı. Sesin geldiği yere doğru ilerlediğinde, battaniyeye sarılmış küçücük bir bebek buldu. Bebeğin yanında onu kimin bıraktığını gösteren hiçbir iz yoktu. Ne bir not vardı ne de bir açıklama... Sadece küçücük bir bebek ve yardım bekleyen masum gözler vardı. Eflal`in bütün hayatı o anda değişti. Polise haber vermek, bebeği yetkililere teslim etmek ve yoluna devam etmek en mantıklısıydı. Fakat bebeği kucağına aldığı anda içinde tarif edemediği bir duygu oluştu. Sanki bu çocuk onu bulmak için oraya bırakılmıştı. Onu bırakıp gidemedi. O gece hayatına aldığı küçücük bebek, Eflal`in yıllardır kapattığı bütün kapıları yeniden açtı. Artık yalnız değildi. Artık vereceği karar yalnızca kendisini ilgilendirmiyordu. Ve belki de en önemlisi, ilk kez bir yere ait olma isteğini yeniden hissetmişti. Bebeğin geçmişini araştırmaya başladı. Kim olduğunu, neden terk edildiğini ve ailesinin nerede olduğunu öğrenmek istedi. Fakat araştırdıkça karşısına çıkan sorular cevaplardan daha fazlaydı. Sonunda Eflal, yıllardır kaçtığı yere dönmeye karar verdi. Çocukluğunun geçtiği mahalleye... Yuvasına... Ailesine... Ve geçmişine... Eflal mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi değildi. Yıllardır görmediği insanlar onu karşılarında görünce şaşkına döndü. Kimileri onu özlemiş, kimileri neden gittiğini merak etmiş, kimileri ise geçmişte yaşananları unutamamıştı. Fakat asıl dikkat çeken şey Eflal`in kendisi değildi. Kucağındaki bebekti. Mahallenin bütün gözleri kısa sürede Eflal`in üzerine çevrildi. Herkes aynı soruyu soruyordu: “Bu bebek kimdi?” Eflal ise kimseye cevap vermek istemiyordu. Çünkü kendisi bile bu sorunun cevabını henüz bilmiyordu. Mahalleye dönüşüyle birlikte eski hesaplar yeniden açılırken, yıllar önce yaşanan ihanetlerin gölgeleri de ortaya çıkmaya başladı. Eflal`in geçmişinden kaçtığını sananlar, onun geri dönüşünün bazı sırları yeniden gün yüzüne çıkaracağından habersizdi. Tam da bu sırada mahalleye yeni bir aile taşındı. Yeni insanlar... Yeni hayatlar... Yeni sırlar... Ve Eflal`in hayatını hiç beklemediği bir şekilde değiştirecek insanlar... Onlarla karşılaşması ise tamamen tesadüf eseri gerçekleşti. Eflal, bebeğiyle birlikte sıradan bir gün geçireceğini düşünürken yaptığı küçük bir karşılaşmanın, hayatındaki en büyük dönüm noktalarından biri olacağından habersizdi. Karşısındaki adam ise geçmişindeki yaralardan habersiz, Eflal`in hayatına sessizce girecekti. İki yabancı... İki farklı hayat... İki ayrı geçmiş... Ve ikisinin de farkında olmadığı ortak bir kader... Eflal artık yalnızca terk edilmiş bir bebeğin sırrını çözmeye çalışmayacaktı. Mahalleye dönüşüyle birlikte eski dostluklar sınanacak, unutulmuş aşklar yeniden filizlenecek, aile bağları sorgulanacak ve yıllardır saklanan gerçekler birer birer ortaya çıkacaktı. Bazıları Eflal`in dönüşünden memnun olmayacak... Bazıları onun hayatına yeniden girmeye çalışacak... Bazıları ise bebeğin sırrını öğrenmek için Eflal`in karşısına çıkacaktı. Ama Eflal artık eski Eflal değildi. Bir zamanlar ihanetten kaçıp giden genç kadın, şimdi kucağında bir bebeğin sorumluluğuyla geri dönmüştü. Ve bu kez kaçmayacaktı. Çünkü bazen insanın yuvasını terk etmesi, onu sonsuza kadar kaybettiği anlamına gelmez. Bazen kader, insanı en çok kaçtığı yere geri götürür. Ve bazen bir bebeğin küçücük elleri, yıllardır kapanmayan bir kalbin kapısını yeniden açar. Eflal`in hikâyesi artık yeniden başlıyordu. Bu kez geçmişinden kaçmak için değil... Kaderinin hükmünü öğrenmek için. “İnsan bazen kaderinden kaçtığını sanır; oysa kader, onu ait olduğu yere götürmek için peşinden geliyordur.”

BİR AİLE. BİR EVLİLİK. KAYBOLMUŞ BİR GEÇMİŞ…

26 yaşındaki Şehriban İslem Yargıcı, bilgisayar mühendisi olarak evden çalışan, zeki, araştırmacı, güçlü ve sevdiklerine sonuna kadar bağlı genç bir kadındır. En yakın dostları Ceylan ve Dilek, onun için yalnızca arkadaş değil, ailesinin bir parçasıdır. Yıllardır birbirlerinin en güzel ve en zor günlerinde yan yana duran üç kadının hayatı, Ceylan`ın hiç hak etmediği bir iftiraya uğramasıyla tamamen değişir. Ceylan ne kadar masum olduğunu anlatmaya çalışsa da mahallede kimse ona inanmaz. Hakkında türlü dedikodular çıkar, insanlar ona sırt çevirir. En acısı ise yıllardır sevdiği ve evlenmek üzere olduğu nişanlısı Mert`in de bu iftiraya inanmasıdır. Mert, Ceylan`ın sözlerine güvenmek yerine ondan uzaklaşır ve kısa süre sonra Ceylan`ın en yakın arkadaşlarından biri olan Dilek`le evlenir. Yaşadığı ihanet ve mahallede maruz kaldığı dedikodular Ceylan`ı tamamen tüketir. Daha fazla dayanamayınca ailesiyle birlikte, ailesinin doğduğu topraklar olan Bodrum`a taşınır. Ceylan giderken geride yalnızca kırılmış bir kalp ve cevapsız sorular bırakır. Fakat Şehriban onun gitmesine rağmen Ceylan`ın yaşadıklarının peşini bırakmaz. Ceylan`ın masum olduğuna inanan Şehriban, gerçeği ortaya çıkarmaya kararlıdır. Bilgisayar mühendisliğinin verdiği araştırmacı ve analitik zekâsını kullanarak olayları en başından incelemeye başlar. Eski konuşmaları, mesajları, çelişkili ifadeleri ve mahallede yayılan söylentileri tek tek araştırır. İnsanların söyledikleriyle yaptıkları arasındaki farklılıkları fark ettikçe, Ceylan`a atılan iftiranın arkasındaki gerçeğe biraz daha yaklaşır. Tam bu sırada mahallede başka bir hareketlilik yaşanır. Yıllar önce mahalleden ayrılmış olan Karan ailesi, uzun bir aradan sonra yeniden mahallelerine dönmeye karar verir. Onların mahalleye dönme sebebi tamamen kendilerine aittir. Yıllar önce yaşadıkları hayatın ardından yeniden eski mahallelerine yerleşmek, geçmişte bıraktıkları evlerine ve anılarına dönmek istemektedirler. Aile yıllar boyunca farklı yerlerde yaşamış, kendi hayatlarını kurmuş ve şimdi yeniden mahalle hayatına dönmeye karar vermiştir. Ailenin gelişi mahallede büyük merak uyandırır. Çünkü mahalleli onları yıllar sonra yeniden karşısında görmeye alışmaya çalışırken, Barlı ailesinin çocukları da eski mahallelerine ve değişen insanlara yeniden adapte olmaya çalışır. Ailenin oğlu Zeydan Barlı da bu dönüşle birlikte mahallede yeni bir hayat kurmaya çalışırken Şehriban`la yolları kesişir. İlk karşılaşmaları oldukça sıradan olsa da zamanla birbirlerinin hayatında önemli bir yere sahip olacaklardır. Şehriban bir yandan Ceylan`a yapılan haksızlığın gerçeklerini araştırırken bir yandan yeni komşularına ve mahallede değişen dengelere alışmaya çalışır. Fakat araştırması ilerledikçe mahallede herkesin farklı bir hikâyesi olduğunu fark eder. Kimi geçmişte yaptığı hataları saklamaktadır. Kimi dedikoduların peşinden gitmektedir. Kimi ise başkalarının hayatına karışarak kendi mutsuzluğunu unutmaya çalışmaktadır. Şehriban`ın amacı ise bellidir: Ceylan`ın adını temizlemek, iftirayı kimin ortaya attığını bulmak ve ona inanmayan herkese gerçeği göstermek. Ancak bu süreçte Şehriban yalnızca Ceylan`ın hayatını değiştirecek gerçeklerle değil, kendi hayatında karşısına çıkacak yeni insanlarla, dostluklarla, kırgınlıklarla ve belki de hiç beklemediği bir aşkla da yüzleşecektir. Ceylan Bodrum`da yeni bir hayat kurmaya çalışırken, Şehriban eski mahallesinde onun için savaşmaya devam eder. Çünkü bazen bir insanın yanında olmanın en güzel yolu, o kişi uzaktayken bile onun hakkını savunmaktır. Ve Şehriban için artık tek bir gerçek vardır: “Herkes Ceylan`a sırtını dönebilir… Ben dönmeyeceğim.”