Bir berdel hikayesidir

Bir zamanlar dost olan fakst yaşadıkları olaylar yüzünden düşman olmuş ailelerin intikam ateşi ortasında aşklarını yaşamaya çalışan bir çocukluk arkadaşları

“İstemiyorum” çok utanmıştım herkesin bana bakması daha da yerin dibine girmemi sağlıyordu “al hadi, uzatma bu kadar” sertçe burnundan nefes alarak. Elindeki hırkayı hızla alıp arkama bakmadan koştum birine sert bir şekilde çarpmıştım elimdeki kulaklığım düşmüştü onu bile almadan uzaklaşmıştım

“Hiçbir şey göründüğü gibi değil… Ve bazı insanlar, sandığından çok daha tehlikeli ya da çok daha kırık.” Gece geri döndüğünde her şey yerli yerindeymiş gibi görünür. Ama bir bakış, bir isim, bir susuş… tüm düzenini altüst eder. Uygar. Geçmişte bıraktığını sandığı ama asla tam anlamıyla çözemediği tek kişi. Şimdi ikisi aynı yerde, aynı sırların gölgesinde yeniden karşı karşıya. Kim ne saklıyor, kim kime ne borçlu, kim gerçeği biliyor? Bazen en sessiz hikâyeler, en büyük fırtınayı taşır.

İklim hayatına yeni biri girmesi ile renkleri öğrenen bir liseli kız... Yeni arkadaşlıklar, yeni insanlar, yeni aşklar... Pekiya herşey böylemi gidecek¿ ASLA

ÖNCELİKLE SELAM BU BENİM İLK KİTABIM UMARIM BEĞENİRSİNİZ ;İnci çok başarılı bir doktordur bir gün babası yanına gelir ve İnci `nin evleneceğini söyler İnci evlenmek istemediğini söylesede babası evleniceksin der ve mecburen evlenir evlendiği adam yani Emir başkomiserdir ancak Emir sinirlenince pisikopat manyak biri olur İnci `den nefret ediyordur İnci de Emirden nefret ediyordur ama Emir deki gibi büyük bir nefreti yoktur çünkü İnci kimseden kolay kolay nefret etmez

🌑 KÜLLER ARASINDA 🌑 > Bazı hikâyeler küllerle başlar… Ama içindeki ateş hiç sönmez. Küller Arasında yalnızca bir hayatta kalış öyküsü değil, yeniden doğuşun hikayesidir. Bir baba, bir kız, bir evlat ve onların birbirine tutunma mücadelesi… Çünkü bazen en büyük savaş, kalpte başlar. Ateşin bıraktığı izler geçmez, ama bazen o izlerden filizlenir umut. Küller arasında bir yaşam, bir sevda, bir hatıra kalır. Bu hikaye viranin binbaşı viranin hikayesidir

eğlencesine yazılmıştır. klasik bir gerçek ailem kurgusudur. Ege 13 yaşında üvey babasından şiddet gören bir çocuk. asi ama tatlı aynı zamanda masum bir çocuktur. Ege hayatından bıkmıştır artık yaşamak bile istemiyordu. Ege bebekken başka bir çocukla karıştırılmış. peki gerçek ailesi ege`yi bulunca neler olcak. Wattpaddada yayınlanmakta..

Yağmur, neşesi ve nazik ruhuyla çevresine ışık saçan bir genç kızdır, ancak lösemiyle savaşmaktadır. Tek dileği, acısız ve huzurlu bir şekilde hayatını tamamlamaktır. Ege ise kendi karanlığında kaybolmuş, intihar düşünceleriyle boğuşan genç bir adamdır. Hayatları tesadüf eseri keşişir.

Nilüfer hastanede karışmış ve hiç bir bağı olmayan bir ailede 17 yılını geçirmiştir. 17 yılı ona bataklık eden bir aile. Diğer taraftan kızları onları sevsin diye her şeyi yapan başka bir aile. Gerçeği bilmeden geçen 17 yıl. Peki ya bir kız hayatını berrak sularda yaşarken diğeri neden bataklıkta yaşadı? Nilüfer değişen hayatıyla yeni hayatını Allah`tan istediği gibi kurtuluş olarak görerek alışmaya mi çalışacak? 5 abi bir ikiz bir de kardeşi ona bu kurtuluşu çok mu görecekler? -Bir gerçek ailem kurgusudur. Benim ilk kitabım. Bana şans verir misiniz:)

“Kim bilebilirdi ki, içimi döktüğüm rastgele bir mesajın, Antep’in en büyük Karahanlı aşiretinin oğlu Hazar Karahanlı’ya ulaşacağını?”

Sınıftan içeri hırsla girdi kız ve arkası dönük olan çocuğu sertçe kolundan tutup çevirdi ve yüzüne yumruk attı. Çocuk, sert yumruğun etkisiyle yere yığılmıştı; fakat kız durmadı. Gözlerinden bir yandan yaş akarken, diğer yandan çocuğun yüzüne yumruklar geçiriyordu. Öbür yandan da hırsla bağırıyordu: “Seni doğduğuna pişman edeceğim!” diyordu. Sınıftakiler oldukça şaşkındı. Çocuğun birkaç arkadaşı kızı çocuktan ayırmaya çalışıyordu; fakat kız yerinden milim oynamıyordu. Kız yeniden bağırdı: “Azrail bile alamayacak bugün elimden seni! Ben izin vermeden ölmeyeceksin!” dedi bağırarak. Sonunda biraz yorulmuş olmalı ki beş kişi zorla kızı çocuğun üzerinden alabilmişlerdi. Yerde dizlerinin üzerine çökmüştü kız; o neşeli, hep gülücük saçan halinden eser kalmamıştı. Yıkılmıştı bir nevi. “Neden?” dedi bağırarak, sesi biraz kısılmıştı. “Neden?” diye sordu bu defa sesini alçaltarak. “Neden yaptın? Para için mi? Yemin ederim o paranın on katını öderdim sana! Neden yaptın? Neden? Neden?” Duraksadı, eliyle yere vurarak, “Neden!” diye bağırdı bu kez. “Benim hayallerim vardı! Ben milli olacaktım! Yarışmalara katılıp ülkemizi temsil edecektim! Gideceğim okulum, geleceğim, her şey kuruluydu… Sense hepsini sikip attın!” Gözyaşları sicim gibi akıyordu. Sınıftakiler ne olduğunu anlamamıştı; herkes şaşkın ve suçlayıcı bir şekilde çocuğa bakıyor, merakla: “Ne yapmış olabilirdi ki acaba bu kızın çıldırmasına sebep olacak kadar ne yapmış olabilir?” diye düşünüyordu. Kızın omzundan tutan çocukların eli gevşemişti; ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı. Kız son gücüyle tekrar atılmaya çalıştı çocuğun üzerine: “Neden!” diye çığlık attı. Kızı tutan çocuklar elini sıklaştırdı. Tüm okul sınıflarına toplanmıştı. Kızın arkadaşları kalabalıktan sıyrılıp kızın yanına gelmeye çalışıyorlardı. Herkes suskundu; bir tek kızın hıçkırıkları duyuluyordu, tüm okulda. Çocuk fısıldıyarak, içine kaçmış bir sesle cevap verdi: “Ö… özür dilerim,” dedi. Kızsa tekrar çocuğun üzerine gitmeye çalıştı: “Senin saçma ‘özrün’ hiçbir şeyi değiştirmedi! Bak! Bak etrafına bak!” dedi çığlık atarcasına. “Değişti mi herhangi bir şey? Geleceğimi silip attın sen! Her şeyimi aldın elimden! Her şeyimi!” Hıçkırıkları daha da artmıştı; kafası yerde ağlıyordu. Hınçla kafasını tekrar kaldırdı: “Helal etmiyorum hakkımı! Cümle alem duysun, ahım var üzerinizde! Gölgem hep peşinden gelsin! Hakkımı en çok sana helal etmiyorum! Deloğlu, cehennemde bile bırakmayacağım peşini!” Kızın gözleri yavaşça kapanmaya başlamıştı ve bayıldı. Kız orada bayılmıştı. Kızın arkadaşları kızın kollarına girip onu hızlıca revire götürdüler. Geride ise sadece şaşkın bir topluluk ve yerde dizlerinin üzerine çökmüş ağlayan bir çocuk kalmıştı. Ve kızın dediği gibi de oldu… Ahı kaldı çocuğun üzerinde. Çocuğun peşini hiç aksilikler bırakmadı. Ama çivisi çıkmış bu dünyada bir süre sürdü bu… Çünkü dünyanın adaleti bu kadardı. Ülkenin hafızası ise oldukça unutkandı.

İnsan bazen birine bakar ve bütün sessizliğini onda bulur . Cenk için Gamze Tam olarak öyleydi.. Bursa`nın gri sokaklarında , lise sıralarında başlayan bir hikaye.. Ne tam olarak bir aşk , Ne de tam olarak bir tesadüf.. Belki biraz kader , Biraz`da geç kalmışlık Çünkü bazı hikayeler başlamadan önce bile kalbe kazınır

Burçların insan olduğunu ve isimleri olduğunu hayal edin. On iki kız aynı evde Her biri farklı bir karakterde Başlarına ne gelecek merakla bekle!

Naz&Ayaz... (K-kitap türünde)

Yalnızlığımın ve hatıralarımın kesiştiği yerdeyim ama bu sefer tek değilim... E.N. evrenine hoş geldiniz.

Çok merak ediyordum, burası sadece sıradan bir okulmuydu? Yoksa yaptıklarını saklamak amacıyla göz boyamak için yapılan bir yermiydi. Peki ben tüm bu garipliği kabul edip bu kağıtları imzalayacakmıydım? Yoksa her şeyden vazgeçip evime mi dönecektim

Sevdiğinle mi? mutlu olursun... seni sevenle mi?... 🤔

17 yıl sonra düzeltilen bir yanlış… Pamir Dinçer; Yıllarca ailesinden şiddet görmüş, şeker hastası bir genç. Bildiği kadarıyla tek kardeşi ondan 3 yaş küçük olan kız kardeşi Pelin. Peki, bilmediği üçüzleri? Ya da gerçek ailesi bir anda ortaya çıkarsa?

Moskova`nın yeraltı dünyasında herkesin bir bedeli, herkesin bir sırrı vardır. Bedel ancak sırlar ortaya çıktığında alınır. Soğuk bir gecede sırlarını ebediyen gömen bu Ruslar onu saklayabilecek mi? Yoksa hepsinin bedeli ödenecek mi?

Arkadaşları tarafından ‘Okulun En Şımarık Çocuğu’ lakabını alan Han Jisung ve okulun en zekilerinden olan Lee Minho’nun arkadaşlık (!) hikayesi

Ankanın küllerinden doğması.

Hayallerini gerçekleştiren genç kızın değişik hayatı.

Üyetürk kardeşler başarılarıyla bilinen iki kardeşti ama voleybolcumuzun abisi derbi yüzünden milli bir futbolcumuzla araları bozuldu küstüklerinden sonra voleybolcumuz bu milli yıldızımızın maçını izliyor ama o maçta sakatlanıp çıkıyor baya bir sahalardan uzak kalıyor voleybolcumuzda dayanamayıp yazıyor sonra olan olaylar...

"Bugün de uyanamadım, sadece açtım gözlerimi." Sabahın beş buçuğu. Masal için bu bir zaman dilimi değil, bir histi. Herkesin uykuda olduğu, hayatın nefes bile almadığı o aralıkta, kendini en çok hissediyordu. Ne geceye aitti ne gündüze. O, ikisinin arasında sıkışmış, arada kalmış bir canlıydı. Tıpkı ne göğe yükselebilen, ne de yere sığınabilen bir kaldırım serçesi gibi. Küçük bir valiz , gri bir atkı ve içinde adını koyamadığı kalın bir sessizlik. Masal, kendi evine dönerken bile bir yabancıdır. Çiçeklerin arasında solan , "Uykusuzluğun da bir sesi var" diye yazan defteri, onun içindeki görünmez cenazenin tek şahididir. Kaldırım Serçesi, kayboluşun eşiğindeki bir ruhun, bir sabahın beş buçuğunda geçen, yorgun ve hüzünlü hikâyesidir. Bazen uçmayı unutmak, sadece gözlerini açmak demektir.