dışdünya kitabı na hazır mısınız

Moda tasarımcısı ve model olan peri albay babasının vesilesiyle zehir timi ile tanışır ve tabi yüzbaşı oğuz göktüğ ile de Hanımlar beyler hazırsanız defile başlıyoooooor

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

…… mınsung/ bir gun gitar kursuna cok ünlü bir sarkıcı gelir/

Dünyanın başına gelebilecek en kötü şey bir zombi istilası mıydı?

Gökdelenin tepesinde rüzgar, insanın kulaklarını sağır edecek kadar vahşi esiyordu. Aşağıda şehrin ışıkları birer mücevher timsali parlıyordu. Ama yukarda betonun üzerinde sadece soğuk bir ölümün izi vardı. Belkide bu andan itibaren iki ölümün... Alev, elindeki silahın namlusunu Balkan`ın kalbine doğrulttuğunda, kendi kalbinde bir sızı hissetti. "Burası..." dedi, sesi rüzgara karışırken. "Onun son gördüğü yer burasıydı. Senin binan, senin gökyüzün!" Balkan, gözlerini bir an olsun kırpmadan Alev`in, buz mavisi gözlerini kapatan o meşhur siyah gözlüklerine baktı. "Şimdi söyle Balkan, ölmek için güzel bir gece mi?" Balkan, kendisine doğrultulmuş olan silahın namlusuna bakarken rahattı. Rüzgar Alev`in saçlarını onun yüzüne çarparken, Balkan celladına doğru bir adım daha attı ve silahı göğsüne, tam kalbinin üzerine iyice bastırdı. "Ölmek için her gece güzeldir Alev." dedi, sesi rüzgara rağmen net duyuluyordu."Tetiği çekmek için fazla titriyorsun. Kan seni tutuyor mu, yoksa o kana benim karışacak olmmam mı seni korkutuyor?" Alev, gözlüklerini yavaşça çıkardı. Gözleri kan çanağı gibiydi ama bakışları bir bıçak kadar keskindi. Elindeki silahın emniyetini indirerek, "Senin kanın beni tutmaz, Balkan Mir Bolayır... senin kanın beni ancak özgürleştirir." Bakışlarını birbirlerinden bir an olsun ayırmıyorlardı. "Sen benim nefretimsin, Balkan. Ama aynı zamanda bu dünyada benim için geride kalan tek parlak şeysin." Çıkarmış olduğu gözlüklerini tekrar taktıktan sonra derin bir nefes aldı. "Ve ben, parlayan her şeyi yok etmeye yemin ettim."

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Yani bence okuma senlik değil

nedennnnn fghvjhyugyjughyjgb gyuguggyugugj bjguygjh

Konusunu ilerleyen zamanlarda yazacağım

Hayat bazen sizede boğucu gelmiyor mu?

"Bir varmış hiç yokmuş." "Bir varmış bir yokmuş, değil miydi o?" Gülümsedim, gülümsedi. "Bu benim hikayem. O yüzden `bir varmış hiç yokmuş` diye başlıyor." Köye yeni gelen yabancı öğretmen Ömer ve köyün dilinde `Deli` olarak anılan otizmli Okan`ın hikayesi. eşcinsel bir kurgudur. iki erkek arasındaki ilişkiyi ele almıştır.

Annenin ameliyat parası yüzünden eli iş tutmayan,beceriksiz bir serseri ile evlendin ama bir dakika ne serseri kocan aslında zengin miiii??????

Lise kurgusu Tamamlanmadi

Benden nefret eden birine nasıl aşık olurum

Aren ve Lion.. Kültür farkı, ülke farkı ve dil farkı ancak sevgi aynı..

"o çocuğun avucundaki minik yarasın" Hepimizin hayatı ince bir ip üzerindeydi. Bazılarımız öldük, ölümle tanıştık, yaşıyoruz. Bu ölüm kokan bir aşk hikayesi... Adımın anlamı `yara` demekti. Ben sana yara değil yara bandı olmak istiyorum, bir tanem...

Ailesi yüzünden okul değiştiren çocuk sonunda hayatının aşkını bulur peki sevdiği kızın yanında kalabilmeyi başarabilecekmidir

Herkes kaderden bahseder. Kimse bedelinden söz etmez. Bir krallık, kayıp bir kehanet ve parçalanmış bir aile... Doğa sarayın içinde büyüdü. Dora ise gerçeğin dışında bırakıldı. Aynı kaderden koparılan iki kız kardeş, zamanı geldiğinde aynı hikâyenin içine geri çağrılır. Güç her zaman kurtarmaz. Bazı sırlar ise açığa çıktığında her şeyi yakar. Bu hikâye, seçilmişlerin değil; Bu, geç kalınmış yüzleşmelerin hikâyesi. ... Kehanet yarım kaldı. Taç ağırlaştı. Ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Senin yanın çıkmaz sokak ne kadar dönüp dolaşsam da yolun sonu hep sen... Dedi adam yılların yorgunluğu çökmüştü yüzüne. Gülümsedi karşısında duran kız bunu söylemek için çok geç kaldın. Dedi ve ilerledi. Sahi bu adam mıydı tüm gençliğimi heba eden?

Yıllar önce reddettiği çocuk, yıllar sonra karşısına ap ayrı biri olarak çıkar

Hayatımızdaki her tesadüf aslında bizim kaderimizdir.Bizim kaderimizi insanlar belirleyemez, annemizin rahmine düştüğümüz an kaderimiz belirlenir. Benim kaderimde her insan gibi annemin rahmine düştüğüm an belirlendi.Benim kaderimde hiç tanımadığım bir aileye birden bire gelin gitmek vardı.Evet ben hiç tanımadığım bir aileye gelin gittim.Hiç tanımadığım bir oğlan bir anda kocam oldu.Gönül isterdiki aşık olduğum bir adamla evleneyim ama olmadı.Zaten benim hayatımda hiçbir zaman istediğim birşey doğru düzgün olmadı...

Zorbama yazmakla başlayan sonsuz aşkımıza itafen

AÇIKLAMA DA BULAMADIM