Bu kitabı canımdan çok sevdiğim insana efem e yazıyorum şuan kendisinin nerede nasıl olduğunu bilmiyorum hani derler ya aramıza şehirler ülkeler girdi diye bizim gerçekten de girdi belki şuan İstanbul’dadır yada Türkiye’de bile değildir bilmiyorum tek bildiğim şey onu çok sevdiğim

Bir okulda kimliği bilinmeyen biri öğrencilerin eşyalarını çalıyor ve herkes ona ‘Hırlı’ diyor. Selin ise sıradan bir günde okul bahçesinde bulduğu bir bilekliğin, sandığından çok daha büyük bir sırrı ortaya çıkaracağını bilmiyor. Bir bileklik… Bir yalan… Bir sır… Selin ve arkadaşları kendilerini hiç bilmedikleri karanlık bir oyunun ortasında bulurken, gerçek ile yalan arasındaki çizgi her geçen gün daha da bulanacak.

Öyle böyle taylik.

O artık benimle değildi ama yaşıyordu kalbimde.O artık ölüydü ama yaşıyordu benimle....

Hayat beni buraya getirmişti ve ben de kabul etmiştim. Sonuçlarına katlanmak zorundaydım. Zordu ama imkansız değildi.

“Bunlar dünyamızı hastamı etmek istiyorlar” İşte böyle başladı her şey. Bu cümle başlattı tüm her şeyi. O günden sonra asla eskisi gibi olmadı. Olamadı.

“İnsan bazen, nefes alabildiğini hatırlamak için kendi evinden kaçar. Benim kaçışım bir gecede olmadı; yıllarca içimde biriken sessizlik, bir gün buzun üstüne adım attığımda çatladı. Her kayışımda, annemin yasaklarını, babamın suskunluğunu, kendi korkularımı arkada bırakmaya çalıştım. Buz soğuktu, dünya karanlıktı, ama ilk kez hayatım benimdi. Düşmekten korkmadım; çünkü ilk defa, düşsem bile kalkacağım bir yol seçmiştim.”

Lojmana taşınan bir öğretmen ve askerin aşkı

Doğdukları günden beri aslında çok yakın arkadaş olan Delfin ve Alkım okullarının ilk yılında saçma bir sebepten dolayı küserler fakat ikisininde gizliden gizliye birbirlerine karşı hisleri vardı. Bu hisleri Delfin ne kadar yeni yeni fark etsede Alkım kendi hislerinden yıllardır emindi ve aralarını düzeltmek adına herşeyi yapmaya hazırdı.

Yollarını ayıran İlay ve Ayaz birbirinden mektup alıp bir konumda buluşuyorlar. Arkadaş grupları ile bir anlar yaşıyorlar. -kitabıma bir şans verin

Zorba + abimin arkadaşı ......

Işığını arayan adam Gölge`de yuva bulmak isteyen kadın... Enkaz altında kalan iki beden... Bir çığlık... Bir sessizlik. Bir sır... Bir ölüm. Bir mesaj; "Film başladı Hazel Özilhan." Bir kaza... Bir uyanış. Bir kadın...ışığın kendisi. Bir adam...karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk... Kanlı bir oyun. İki piyon...aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri... aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.

SEN VE BEN BU GECENİN RENGİYİZ

“Burada ne arıyorsun?” Gülümsedi. “Kaderimi.” Söylediğiyle birlikte vücudumdan bir esinti geçti. Yavaşça geriye doğru adımladı ve Karadeniz’in sisli ormanı arasında gözden kayboldu. Günün birinde bu yabancının hayatımı değiştireceğini nereden bilebilirdim ki? Bu kaderin bize bir oyunuydu.

Yağız~ Melisa Yağız ve Melisa`nın 3 yıldır aynı evde yaşamaları ve gittikçe yakınlaşmaları.

Bir ev… İki kadın… Ve yıllardır susan bir adam. Pervin, Azat Mirzaoğlu’nun ilk eşi. Gururuyla, sabrıyla ve kimseye göstermediği kırgınlığıyla dimdik duran bir kadın. Berfin, bu eve kuma olarak giren genç kadın. Sessiz… yaralı… ve herkesin sandığından daha güçlü. Aynı adamın gölgesinde yaşayan iki kadın, aynı çatıda nefes alırken birbirlerinden sakladıkları tek bir şey var: Azat’ın onlardan sakladığı gerçek. Bir gün, o sır ortaya çıktığında bu evde kimsenin kaderi yerinde kalmayacak. Pervin’in yıllarca koruduğu düzen… Berfin’in saklamaya çalıştığı geçmiş… Azat’ın sustukça büyüyen günahları… Hepsi tek bir gecede çarpışacak. Bu hikâye, gururun bile sustuğu, aşkın bile yetmediği, sırların ise asla gömülü kalmadığı

İnsanlar istedikleri için mi yalnızlardır, yoksa onları yalnızlığa sürükleyen hikayeleri mi vardır?

"sana ait ufacık bir toka alay etti benimle o gün."

📕 kan mühürü-özeti Narya, sıradan bir lise öğrencisiyken bir gece gelen gizemli bir telefonla hayatı tamamen değişir. Arayan kişi kendi sesidir… fakat gelecekteki hâli. Ses, panik ve acıyla narya’ya tek bir şey söyler: “Aileni kurtarmak için sadece 72 saatin var.” Aynı gece, ailesinin peşinde olan karanlık bir tarikat gizlice şehre dönmüştür. Bu tarikat, yıllar önce narya’nın ailesine ait olan ve kalp şeklindeki “Kan Mührü” denen esrarengiz taşı ele geçirmeye çalışmıştır. Taşın gücü ise bir kılıçla birleştiğinde insanların zihinlerini kontrol etmektir. Narya, ailesinin bu işin içinde olduğunu daha önce hiç bilmemiş olsa da gerçekler bir bir ortaya çıkar: Ailesi, yıllar önce taşı korumak için tarikattan kaçmış; şimdi ise onları bulmuşlardır. Tam bu sırada karşısına çıkan biri vardır: Kılıcın lanetine bağlı, yüzü karanlıkta saklı duran, geçmişinden kaçan bir genç. Bu genç, narya’ya yardım etmek zorundadır çünkü kendi hayatı da bu lanete bağlıdır. Fakat bir sorun vardır: Tarikat, narya’nın en güvendiği kişilerden birini çoktan ele geçirmiştir. Artık narya hem ailesini hem de kendisini kurtarmak için zamanla yarışırken, kime güveneceğine karar vermek zorundadır. Her telefon çaldığında yeni bir ipucu gelir… ama aynı zamanda bir tehdit. Sonunda narya, kılıçla kalbin bağlı olduğu o karanlık sırrı çözmek için hem kendi korkularıyla hem de lanetle yüzleşmelidir. Ve en büyük soru şudur: “Geçmişte yapılan bir seçim… gerçekten geleceği değiştirebilir mi?”

3 kız 3 erkek birbirlerine bağlanan sonsuz bağ herkesin hayatından kopan parçalar. Geriye kalan 6 kişi birbirlerine duydukları sonsuz güven sarılacak grup ayrılacak ama birbirlerine olan bağları hiç kopmayacak ve birgün birbirlerini mıknatıs gibi çekip tekrar çetelerini kuracaklarından habersizce lise son senede yaşadıklarını anlatacak bir kitap sunuyorum size bu kitapta sadece lise zamanlarını okucaksınız eğer hoşunuza giderse 2.kitapı çıkartmak için elimi hızlı tutacağım

Her şey benim hayal dünyamda kendilerine yer edinmeye çalışan karakterlerle başlamıştı.

Violet, geçmiş zamanlarda yaşayan bir köylü kızıydı. Tanımadığı bir adamla evlendirilmiş, ancak zamanla aralarında büyük bir bağ oluşmuştur. Kocası askere gittikten sonra yeni hayatlarının bambaşka olacağını ikisi de tahmin edememişti. Bu kitap “Who? (1897)” adlı tablodan esinlenilerek yazılmıştır.

Karanlık dünyada intikam Çelikten keskindir. Ama en büyük darbeyi İpekten bir dokunuş vurur."

"...gitme Firuze... bırakma beni" kulaklarında hala Hasanın sesi yankılanıyordu. Aradan onca zaman geçmesine rağmen hala ilk günki gibiydi. Her şey değişmişti bir tek bu ses aynı kalmıştı. İşte kim bilebilirdi ki duyduğu bu son sesin hayatının dönüm noktası olacağını. Kim bilebilirdi ki olmaz denilenlerin hayatın sana sunmayıp bak nasıl olduruyorumu yaşattığını. "ihanet,öfke,aşk,kariyer ,tutkunun birbirlerine sarıldığı bir hikaye"

Her yeni başlangıç iyi değildir.