Annesinin öldüğünü zanneden Asel kolyesini yere düşürüp Ateş Yakınoğlu ile karşılaşması aslında birçok gerçeği öğrenmesinin bir yolu oluyo ve Asel bunun peşini bırakmıycaktı....

Bu bir berdel kitabıdır...

Ne olursa olsun benim olsun

İnsanlık için basit, sıradan hatta ve hatta belki de önemsiz diye nitelendirebileceğimiz bir günde tanışan ve birbirlerinin destekçisi olan bu üç gencin hikayesine hazır mısınız? Ya da boşverin, hiç sormamışım sayın. Efsaneler zamansız ve habersiz gelir. Ama siz yine de hoşgeldiniz.

Arkadaşının abisine duygular besleyen Derin bir gün dayanamaz ve anonimden Çağıla yazmaya başlar ve onlarinin hikayesi başlar

İlk bölüm bakalım nasıl olacak :))

Bu ilk kitapim inşallah beğenirsiniz 💙✨

Hagxgsjgjfxjgv gdshsgshsh sslam

· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti.

507*** sizi "Amacımız 100!!" Grubuna ekledi. 507***: Selam gacılar, hacılar edebiyattan kalanlar. Bu yıl beraberiz! Siz:?? 507***: Edebiyattan diyorum... kaldınız diyorum... Siz: Yoo 507***: Nasıl yoo??!?! Siz: Benim edebiyat notum 100? 507***: Kimsin sen ya? Yanlış numaramı aldim acaba. Siz: Yiğit 507***: Nasil?

"Bizim kalplerimiz arasında bir savaş var, Onur. Neden anlamıyorsun?!" "Eğer bu savaşın sonunda seni kazanacaksam, ölmeye bile razıyım ben Gökçe!"

Henüz ismi yok yani *isimsiz*

Küçüklükten birbirlerine bağlı olan iki yürek yıllar sonra tekrar karşı karşıya gelir Ama bu sefer sırlar ve yalanlarla birlikte… Peki bu sır neydi? Aralarındaki bağı nası etkileyecekti? Bunun sonucunda onlara ne olacaktı? Çocukluk aşkıyla başlayan bu hikayeye adım atma sırası sende.

✨ Akasya Serisi`nin ikinci kitabıdır. ✨ Serinin ilk kitabı olan Bizim Şarkımız ile aynı zaman ve mekanda geçmektedir. Serinin kitapları birbirleri ile bağlantılı ama farklı karakter kadrolarına sahiptir. Kitaplarda birbirlerine ilişkin spoilerlar yer almamaktadır. Bu sebeple istenilen sıra ile okunabilir. Ama kafa karışıklığı yaşamamak için seriyi biricik yazarınız (O mükemmel kişi ben oluyorum) tavsiyesi üzerine kronolojik sırayla okumanız şiddetle önerilmektedir. (Kronolojik sıralamadan da bir ara behsederim artık aldksldkslkdlsk) Ülkeye seçkin sanatçı ve sporcular yetiltirmeyi hedef hâline getirmiş bir kolejin gayet popüler olan son sınıf öğrencisi Efsa ve son senesinde başına gelenleri konu almaktadır.

✨ Akasya Serisi`nin üçüncü ve son kitabıdır. ✨ Serinin ilk kitabı olan Bizim Şarkımız ve ikinci kitabı olan Tam On İkiden ile aynı zaman ve mekanda geçmektedir. Serinin kitapları birbirleri ile bağlantılı ama farklı karakter kadrolarına sahiptir. Kitaplarda birbirlerine ilişkin spoilerlar yer almamaktadır. Bu sebeple istenilen sıra ile okunabilir. Ama kafa karışıklığı yaşamamak için seriyi biricik yazarınız (O mükemmel kişi ben oluyorum) tavsiyesi üzerine kronolojik sırayla okumanız şiddetle önerilmektedir. (Kronolojik sıralamadan da bir ara behsederim artık aldksldkslkdlsk) Ülkeye seçkin sanatçı ve sporcular yetiştirmeyi hedef hâline getirmiş bir kolejin sessiz ve asosyal kızı olan Büge`nin son senesinde başına gelenleri konu almaktadır.

Normal bir hayatı olan normal bir kız

SALGIN oluşması

Ben ve sınıfım...

İki mahalle. Bir okul. Ve kurallara inanmayan bir gurup genç. Yukarı mahalle`nin kaptanı Alaz, Aşağı mahalle`nin asi çocuğu rüzgar, Ve ortasında kalan yeni kız Ilgın. Aşk,nefret,kıskançlık,rekabet... Her şeyin karıştığı bir savaş alanında tek bir kural var: Kural yok. Onlar,kuralsızlar.

Gökselin tek hayali tüm aile baskılarına , karşısında duran onlarca insana karşı çok istediği psikoloji bölümünü bitirip hayallerin kavuştuktan sonra yaşadığı eve benzer zindandan kardeşiyle beraber kurtulmaktı.Ama bir gün öyle bir şey oldu ki zaten darmadağın olan hayatı birden yok oldu. Ama ayakta kalması için tek bir sebep vardı ve herşeyi yapmaya değerdi

Kalp çarpıntısı. İnsanın ilk kalp çarpıntısı unutulamaz ve sonsuz olur derler.  Sen benim ilk kalp çarpıntım, unutamadığım ve sonsuz aşkımsın. Ve bunu sen bile değiştiremezsin.

Avjin solin asır & berzan alaz asır

Camdan dışarı baktığınızda, binalardaki dairelerde yanan birçok ışık görürsünüz. Hepsinde bir hayat, farklı bir hikâye… Kimse kimsenin ne yaşadığını bilmezken, herkesin her şey hakkında çok bilgi sahibi gibi yorum yapması ne kadar doğru? İşte bu hikâye, hayatları insanların sözlerinin arasında sıkışmış bir arkadaş grubunun hikâyesi. Hepsi farklı ve hepsinin farklı bir hedefi, farklı bir yaşamı var. Onları bekleyen gelecekte ise aslında hiç ummadıkları, planlamadıkları şeyler var. Tek derdi gelecekleri olan bu gençlerin hayatı, bir anda tersine döner.

Don Ritchie Bir avustralyalı denizci Hayır sil 200 e yakın kişiyi kurtaran bir melek Ben Liva Algın Sıradan bir lise öğrencisi Hayır sil Don Ritchie adında sayfanın admini ve insanları kurtarmaya çalışan bir melek Hayatım hep Don Ritchie örnek almakla geçmişti. Ölümle küçük yaşımda tanışmıştım mezarlarla konuşmaya çalışmıştım. Yaramı dikmeye çalışırken diğer yaralarla tanışmıştım bende deva olmaya çalıştım. Tenimdeki kesikleri dikememiştim ama belki başkasına yardım ederdim. Hayat bana o kadar boş gelmişti ki ansızın. Bir odada tek yaşamak canımı sıkmıştı yaralarımı görmek beni kahretmişti. Ne yapabilirim diye düşündüğüm gece düştü aklıma bu düşünce. Madem kendine ilaç olamadın o halde başkasını iyileştirmeyi dene. Kendimi bir uçurum kıyısında buldum ansızın sonra o kıyıdaki diğerlerini fark edip kurtarmaya çalıştım. Kendimi kurtaramıyorum madem belki başkalarına ışık olurdum. Madem hayat hepimizi bu kıyıya sürükledi o halde bir sebebi olmalı. Kendine faydası olmayan o kızın başkalarına ışık olma çalışması. Hayatıma hoşgeldiniz o halde burası uçurumda bir kale.

Geçmişinden çok memnun olmasada güzel anılar biriktirmiş kendi ayakları üzerinde durabilir bir öğretmen olmuştur. Bazı nedenler sayesinde gerçek ailesiyle tanışır. Aile sevgisine aç olan Doğa`nın hikayesini ondan dinleyelim. Klasik gerçek ailem kurgusudur